عطر Lipstick Fever از برند Juliette Has A Gun
عطر Lipstick Fever محصولی از برند معروف Juliette Has A Gun است که در دسته عطرهای گلمیوهای (Floral Fruity) برای بانوان قرار میگیرد. این عطر در سال ۲۰۲۰ به بازار معرفی شد.
نوتهای عطر Lipstick Fever
-
نوتهای ابتدایی (Top Notes):
تمشک (Raspberry) و بنفشه (Violet)
-
نوتهای میانی (Middle Notes):
سنبل (Iris) و پچولی (Patchouli)
-
نوتهای پایه (Base Notes):
سدر (Cedar) و وانیل (Vanilla)
اکوردها (Accords) و ویژگیهای عطر
این عطر ترکیبی از اکوردهای پودری (Powdery)، بنفشه (Violet)، چوبی (Woody)، میوهای (Fruity)، سنبل (Iris)، شیرین (Sweet)، زمینمانند (Earthy)، وانیل (Vanilla)، پچولی (Patchouli) و گلمانند (Floral) را ارائه میدهد.
امتیاز و بازخورد کاربران
این عطر بر اساس ۲٬۲۹۸ نظر کاربری، امتیاز ۳٫۵۲ از ۵ را دریافت کرده است.
بوی دقیقش مثل رژلب یا بالم لب گیلاس/توتفرنگی دهه ۹۰ه. اما به شکل خوبی. اول ممکنه مصنوعی به نظر برسه، ولی فکر کنم عمدی بوده. بهترین تشبیهی که میتونم بکنم، بوی بالم لب گیلاسیه.
فکر میکنم اگر این عطر لب کمتر میوهای و چوبی بود، بهعنوان یک رایحهی رژلب بهتر عمل میکرد. نوتهای پودری کاملا تحتالشعاع قرار گرفتهاند.
زیبا. من معمولاً عطرهای *«جولیت هاز ا گان»* رو دوست ندارم، اما چون موضوع *رژلب* بود، خواستم اینو امتحان کنم. این عطر حسّاس و زنانهست و دقیقاً همونیست که انتظار داشتم. فکر میکنم پراکندگیش میتونست کمی بهتر باش، ولی شکایتی ندارم. یه بطری کاملشو میخرم.
«تب لیپاستیک» بوی کیف قدیمی مادرت است وقتی بچه بودی؛ بویی لیپاستیکمانند، مصنوعی و بهشکل منحصر به فردی شیرین. با نوت کمی پودری و مشکمانندی آمیخته شده که حس لوازم آرایشی کهنه و مصرفشده را تقویت میکند. در آن توتفرنگی هم حس میشود، اما بیشتر مثل آبنبات توتفرنگی قدیمیای که ته کیفپولت میافتاد؛ شیرین و نوستالژیک. نوت بنفشه پررنگ است اما غلبه نمیکند—برای من شخصاً بویی بسیار نوستالژیک است؛ گلمانند اما در حالتی رویایی، مثل وقتی که به کودکیات فکر میکنی و بازی با آرایشهای تقلیدی و عروسکها. دوستش دارم، منحصر به فرد و جالب است اما مطمئن نیستم بتوانم با آن کنار بیایم... هنوز شیشهاش پر است چون نصف قیمت خریدمش! ;۰)
کمی لبچسب، مصنوعی و اندکی شیرین. اما در کل بد نیست؛ حتی جوری درمیآید که قابلقبول میشه. پخشبوی و ماندگاری متوسطی داره. بد نیست.
تب گرم کن لب، عطر رویاهای کودکیام است. بویی که دقیقاً شبیه آن چیزی است که فکر میکردم یک زن شیک و جذاب باید باشد. نرم، پودری و مومی، مثل نشستن پشت میز آرایش، وقتی با دقت رژ لب میزنم قبل از خارج شدن برای مراسمی که در آن ستارهام. این عطر جادوی آن مراسم را ثبت کرده—انتظار، ظرافت و دگرگونی. این یک سرود شاد و نوستالژیک است به آن زنِ رویایی که همیشه خودم را مثل او تصور میکردم.
در اولین اسپری، بوی آن بسیار شبیه به «پومگرانیت نوار» جومالون است—که منطقی هم هست، چون تمشک یکی از نتهای اصلی آن عطر است. وقتی آرامتر میشود، بویی میدهد مثل این که خرس عروسکی لاتسوِ بچهای موخوره و گرد گرفته، بعد داخل ماشین لباسشویی انداخته شده و حالا بوی تمشک و ورقه نرمکننده دارد. تمشکی بسیار کمرنگ، پودری و مصنوعی که زیر لایهای از آلدهیدها ضعیف شده است. احساس میکنم همه عطرهای جیاچایجی پایهای شبیه به «نات اَ پرفوم» دارند، اما فقط لباسعروسکی پوشیدهاند. یادم میاندازد از آن عینکهای بینیدرشت و سبیلدار که میگویند: «نه، من نات اَ پرفوم نیستم… من نات اَ پرفوم با رژلبم!» واقعاً نت پلاستیکی هم ازش استشمام میشود. من در دوران رژلب تمشکی نبودم—احتمالاً قبل از زمانم بوده—اما قطعاً بویی شبیه لوازم آرایشیای دارد که وقتی شش سالم بود از کلرز میخریدم. این عطر کمی نوستالژیک است، اما نمیتوانم مطمئن باشم چون خیلی ضعیف است. مثل این است که دارم سعی میکنم یادآورم آیا بچه که بودم چنین بویی را استشمام کردهام یا نه، اما فقط بوی میوهای و پودری مبهمی است، پس فقط میگویم: «آره، احتمالاً بویی شبیه چیزی است که قبلاً بوییدهام.» نمیدانم چطور توضیح دهم، اما آن لایه آلدهیدی مثل بوی یک عطسه است. جیاچایجی باید دست از خجالتیبازی بردارد و عطرهایش را طوری بسازد که بیانیهای باشد! اگر برای بوییدنش نفسم تمام نمیشد، احتمالاً ازش لذت میبردم. متأسفانه ماندگاری هم ندارد—همان لحظه اسپری تبخیر میشود، اما برای حدود یک ساعت با همان شدت روی پوست باقی میماند. البته که پراکندگی ندارد. پروفایل بویایی: ۸/۱۰ ماندگاری: ۴/۱۰ پراکندگی: ۲/۱۰
خیلی ذوق زده بودم که امتحانش کنم! متأسفانه ولی اصلاً بوی رژلب نمیده. بوی شیمیایی میده—فکر کنم چیزی شبیه هدیون یا کاسکالون باشه، هرچی که برای ایجاد عطر تمشک استفاده کردن—و اصلاً خوب نیست. بوی دارویی داره و کمی بینی رو میگیره. میذارمش کنار و چند ماه دیگه دوباره امتحانش میکنم تا مطمئن شوم. تا اون موقع، «مایع توهم» (Liquid Illusion) رو تست میکنم.
مطمئن نیستم دربارهٔ این یکی چه حسی داشته باشم. خیلی پودری و گلماننده که واقعاً دوست دارم. اما یه بوی عجیب پلاستیکی هم داره. با این حال هنوز دوستش دارم و واقعاً با تم «رژلب» جور درمیاد.
متوجه آدمهایی که میگن این بوی رژلب رو بهشون یادآوری میکنه، نیستم. فکر کنم من رژلب توتفرنگی نداشتم. بدون تست، فقط با توجه به نظرات خریدمش و به نظرم بویش خیلی کلی و میوهایه.
از این واقعاً لذت میبرم. به مشامم بوی تمشک و پودر آرایش قدیمی میآید. زنانه و ملایم، اما با کمی شادی بازی. حالتی آرام و فریبنده دارد. روی پوستم تا سه ساعت دوام میآورد.
مطمئنم این شیشه اصلِ، ولی اصلاً هیچ بویی استشمام نمیکنم. شوهرم میگه بو رو حس میکنه اما من حتی ذرهای متوجه نمیشم. تا حالا با هیچ عطری اینقدر گیج نشده بودم. چرا من هیچی بوی نمیبرم?! خیلی ناراحتم… چرا روی من اثر نمیکنه؟
بوی اولش مثل چیزیست که انتظار داشتم، اما از اینکه اینقدر ساده و «خالی» به نظر میرسه ناراحتم. فکر کنم نباید تعجب کنم، چون تقریباً هیچکدوم از عطرهای JHAG رو نمیتونم خوب استشمام کنم. این یکی هم فرقی نداره. یه رگهای از iris لبلاکی و کمی وانیل حس میشه، اما بس! خیلی خیلی خیلی ملایمه. برای من تأثیرگذار نیست. فکر میکنم JHAG فقط یکی از اون برندهاییست که با پوست من جور نیست. در مورد عطرهای لبلاکی، قطعاً گزینههای بهتری هم وجود داره، به نظر من.
از اول کنجکاو بودم این عطر رو امتحان کنم، چون دوست دارم رایحههای رترو، مشابه رژلب یا پودر آرایشی. متأسفانه تستش خیلی ناامیدکننده بود ؛( روی پوستم یه نت پلاستیکی و مصنوعی بسیار ناخوشایند داشت. سعی کردم چند روز دیگه هم بزنمش، امیدوارم شاید کمکم محو بشه و نتهای اصلی که روی کاغذ خیلی امیدوارکننده بودند، خودشون رو نشون بدن. اما نشد ؛( حتی نتوانستم ایریس رو که دوستش دارم تشخیص بدم، تمشک بود ولی خیلی ضعیف و مبهم، و بنفشه هم اصلاً نبود. تقریباً چند ماه پیش داشتن بدون تست کل بطری رو میخریدم، حالا خوشحالم که اول نمونه کوچک گرفتم. تجربه بدی بود برام ؛(
اولین باری که امتحانش کردم خیلی دوستش داشتم. فکر میکردم خیلی باحال و قشنگه، یادم میانداخت شیرینیهای فشفشهای و جنگلهای بهاری. هنوز هم دوستش دارم، اما حالا چیزی توش هست که یادم میاندازه توالتهای سیار و دستشوییهای پارکهای استانها. فکر میکنم بوی پودری بنفشه/سوسنچمنیست که یادم میاندازه مواد شیمیاییای که برای ضدعفونی فاضلاب استفاده میکنند و صابونی که گاهی اونجا میذارن. بوی چوب صندل هم حالا بیشتر به خاک مرطوب میخوره برام. هنوز قشنگه، هنوز هم اون بوی شیرینی و جنگل رو میده، اما خاطرهی بوئیش کمی لذتش رو برام خراب کرده. شاید ارتباطش با دستشویی فقط مخصوص خودمه. میتونم بفهمم اگر کسی واقعاً از بوهای پودری و «قدیمی» بیزار باشه، ممکنه این عطر رو دوست نداشته باشه. به نظرم با توتفرنگی/وانیلش به شیوهای مدرن دراومده و برام کهنه نیست، اما اگر از این جور بوها بدتون میاد، باید در نظر بگیرید.
این عطر مثل یک کپسول زمان دلنشینِ کوچولوست. بویش واقعاً یاد رژلبهای قدیمی میاندازد—مومی، نرم و کمی نوستالژیک، به زیباترین شکل ممکن. برای من توتفرنگی و بنفشه نقش اول را بازی میکنند و حبابی پودری و بازیگوش ایجاد میکنند که هم رترو است و هم بیزحمت شیک. ریشه سنبل، چوب صندل، سدر و وانیل هم هست، اما ترکیبی که من را مجذوب خود کرده، همان دوگانهٔ توتفرنگی-بنفشه است. اسپریاش؟ دست مریزاد! مثل یک رویا پاشیده میشود و انگار این شیشه هیچوقت تمام نمیشود… حتی بعد از استفادهٔ سنگین! عطر پرسر و صدایی نیست، اما از نوعی است که از نزدیک توجه را جلب میکند و هر بار کسی نزدیک میشود، میپرسد چه بویی زدی؟ وقتی نام و برندش را میگویم همیشه کنجکاو میشوند. — بهاونا داریرا چسان
این عالیه! یه عطر ایریس پودری و توتمانند و آبداره. بوی قرمز میده، دقیقاً مثل ظاهر شیشهاش؛ فوقالعادهست. ماندگاریاش ضعیفه، پس ارزش قیمتشو نداره مگر اینکه با تخفیف پیدا کنید. شیرین و جذابه و وقتی که میمونه، تاثیر قویای داره. که برای من حدود نیم ساعت تا یک ساعت بیشتر نیست.
**شکر پودری** **آب تمشک**
همیشه دارم دنبال آن حس خوب میگردم که اولین بار با داشتن نمونهی این عطر تجربهاش کردم. مجموعهی کشفِ ۲۰۲۳ جِیاچایجی رو گرفته بودم و بدون شک این عطر موردعلاقهام بود. از بوی خودم خوشم میآمد و مدام از هر طرف تعریف میشنیدم، بنابراین وقتی تموم شد سریع یک شیشهی کامل خریدم. دیانای این عطر رو دوست دارم، عطر توتفرنگیاش رو دوست دارم، رایحهی پودری آیریسش رو دوست دارم— برای من مثل یک عطر لبمتالِ کامله. اما نمیدونم آیا یک شیشهی بد گرفتهام یا شایعهای که میگن نمونههای جِیاچایجی قویتر از نسخههای کاملشونه واقعیت داره، ولی پخشبوی و ماندگاریش تقریباً صفره. هر بار که میزنم، مدام مجبورم تجدید کنم تا جایی که کلافه و احساس اسراف میکنم. با این حال هنوز عمیقاً شیفتهی این عطر رویاییِ کوچولو هستم، ولی تسلیم شدم و گذاشتم کمی مکره بشه شاید ماندگاریش بیشتر شه.
عطر گلمحور تازه و مشکمانند با رگهای از تمشک. بوی مدرن، شاداب و بهطور کلی دلپذیر دارد. نامش مرا جذب کرد، اما اثری از بوی آرایش کلاسیک در آن نیست؛ چیزی که من انتظارش را داشتم. اگر قرار باشد ارتباطی پیدا کنم، بیشتر حس محصولات آرایشی مدرن و تمیز را منتقل میکند. «لیپاستیک آن» از مَیزون مارژلا این مفهوم را بهتر پیاده کرده.
عطر فوقالعاده شهوتانگیزی، عمیق و شیرهای. بوی قوی مسک / فرومون / عرق، گلهای شکرزده، زمینمانندی مثل برگهای پوسیده یا جنگل راش، و نوت پودر لباسشویی / صابونی که نزدیک بالای عطر قرار دارد. روی من و دوستم بسیار متفاوت نشست؛ اول مردانه و تهاجمی بود، سپس روی او شیرین و گلمانند شد، و روی من ابتدا مانند کندر و پودر لباسشویی شروع شد و بعد به غلیظ، غنی و پودری تبدیل شد. من روی هر دویمان دوستش دارم. برای بسیاری ممکن است طاقتفرسا باشد.
این سایهچشمی/رژگونهای با رنگ تمشکی، پف پودرهای کوشن، آینههای کوچک گلدار، و عطر وانیل و پچولی ملایم است. برای همه نیست، اما من عاشقش هستم. ظریف، شیرین و دلنشین. کمی ضعیف اما زیبا. مثل زیبایی غشکردهای اگر بخواهید. ۹.۵ از ۱۰. پ.ن: برای همه فصلها بهجز تابستان.
این واقعاً ناامیدکننده بود. عاشق رژلب و عطرهای آرایشیام، اما بوی این محصول مثل ترکیب مدرن و تکراری گل سرخ/عود مصنوعی بود که این روزها همهجا میبینی. بوی خفهکننده و سردردآوری داشت. هیچ شباهتی به عطر رژلبها یا محصولات آرایشی که تا حالا بو کردهام نداشت و حتی اثری از گل ایریس درش دیده نمیشد. همهچیز در این عطر مصنوعی بود، حتی نوت گیلاس پلاستیکیای داشت که یادآور شربت سرفه بچهها میشد. واقعاً نمیتوانستید از کتون تمشک واقعی استفاده کنید؟! نمیفهمم چرا شرکتها همچنان برای چنین عطرهای ارزانقیمت و بیکیفیت، قیمتهای نجومی میگیرند. آدم دلتنگ روزهایی میشود که کیفیت برای مردم مهم بود و شرکتها هم استانداردهایی داشتند که بهش افتخار میکردند. این قیمت برای چنین کیفیتی مسخره است.
بلافاصله بعد از اسپری کردن، بوی میوهای و گلگون حس میشود، اما بعد از فقط ده ثانیه، بوی چرم غالب میشود. خیلی زود تقریباً هیچ بویی باقی نمیماند. عطر غیرمتعارف و غیرعادیای است، اما با این حال برای چیزی که هست، خیلی گران است!
وای، کمی بوی رژلب میده… و حالا از بین رفته.
عطر واقعاً دلنشینه. قطعاً بوی یک رژلب/آرایشیه که از اسم و توضیحاتش انتظار داری. نمیدونم چرا همه روی نوت تمشک (که شخصاً ازش بدم میاد) تاکید میکنند، چون اول کار سریع و شدید میاد، اما بعد از یک دقیقه ناپدید میشه و باقی میمونه «در دهه ۸۰ که تو کیف چرمی مادرت میگردی و بوی آرایش و کیف پولش به مشامت میخوره». پودر، رژلب، چرم، بلوغ و حتی بازیگوشی. این عطر برام خیلی آشنا و نزدیکه. هم احساس معصومیت میکنم، هم بلوغ. عطر فوقالعادهایه که مرا به جوانیام برمیگردونه و همزمان وارد دوران «چهلسالگی شاهوار»م میکنه. عاشقش هستم.
برخلاف مورد علاقهام، عطر «کبودی بنفش» از شانزده۹۲، این بیشتر بوی یک رژلب سطح متوسطه و یادآور پیشخوان فروش لوازم آرایشی در پاساژها و اسپری بدن میوهای. نوت تمشکش همزمان هم بچهگونه است و هم جذاب. برای یک دختر گيارو عطر سبک خوبی میشد. کاش بیشتر به سمت استایل وینتیژ میرفت، با تمشک کمتر و نوتهای گل و چوب بیشتر.
نوتهای اصلی آن توتفرنگی، بنفشه و رژلب هستند. سبک و بیآزار است و اگر بیش از حد اسپری نکنید، پخشبوی زیادی ندارد.
**تب لیپاستیک**، همانطور که از نامش پیداست، عطرهایی است که ادای احترام به بوی نمادین رژلبهای وینتیج است—مثل **لیپاستیک رز فردریک مال**—اما با تفسیری منحصر به خود. این عطر نگاهی مدرن، جسورانه و گلمیخک به خاطرهی بوی رژلبهای قدیمی دارد. شروع آن میوهای، شیرین و کمی ترش است، با نوتهای تمشک و بنفشه. قلب عطر بر روی **ایریس پودری** متمرکز است که حس پودری و رژلبمانند را تقویت میکند. پایانی گرم، شیرین و کمی چوبی دارد. تمام نوتها به خوبی با هم آمیختهاند و نتیجهای مدرن و حساس به همراه حس پوشیدن یک **رژلب قرمز جسورانه** را تداعی میکنند—آماده برای فتح دنیا. **تب لیپاستیک** برای کسانی عالی است که عطرهای جسورانه و مدرن با حس نوستالژی دوست دارند. انتخابی ضروری برای علاقهمندان به بوهای پودری-میوهای که میخواهند چیزی منحصر به فرد و بهیادماندنی داشته باشند. ماندگاری آن حدود **۶ ساعت یا بیشتر** با پخشبوی متوسط است. برای استفاده در شب ایدهآل است، اما به دلیل سنگین یا شیرین نبودن، در تمام فصول قابل استفاده است.
در نیم ساعت اول، عطر بوی شدید و لبچسبمانندی دارد، با حس مومی و پودری. اما بعد از یک ساعت، به عطر غنی و تمشکیِ توتفرنگی تبدیل میشود. یادم میاندازد از آبنباتهای مامبا که بچه بودم میخوردم—میوهای، شیرین و کمی مصنوعی، به شکلی نوستالژیک.
عطر با بوی آرایشی/اتاقخانمی. تمشک ترش به این عطر فوقالعاده پودری و تقریباً مومی، حس زیبا و جوانی میبخشد. واقعاً بوی رژلب میدهد! من در هوای خنک آن را دوست دارم. نزدیک به پوست میماند و نوتهای مولکولیاش زبر و آزاردهنده نمیشوند. میفهمم بعضیها بگویند بوی مامانبزرگ میدهد، اما من فکر میکنم واقعاً بشاهت و جذاب است.
بوی آن آزاردهندهاست، چون یادآور ترکیبی از باز کردن یک توب لپاستیک کهنه و آبنبات گیلاس مصنوعی است. برای سلیقهٔ من کمی بیشازحد پودری است.
این یک عطر لباستیک واقعاً زیباست. با ترکیبی از بوی لباستیک الاورئال و تمشک شیرین و سبک همراه با گلهای بنفشه پارما شروع میشود. بوی لباستیک در کل مدت باقی میماند، اما بعد از حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، رایحههای سدر و وانیل ظاهر میشوند که باعث عمیقتر شدن و واقعیتر شدن نوت تمشک میشوند. واقعاً از این عطر خوشم میآید. حسش خیلی قشنگ و بهطور شگفتانگیزی سبک و دلپذیر است.
۱۰۰٪ موافقم با نظر maddieonline… عطرِ زیباییه، پودری و شیرین، مثل آرایش 🌸🪻👄💄، اما پراکنش و پخشبویش خیلی کمه و ماندگاریش هم متوسطه. بیشتر یه عطرِ پوستیه. ۷.۵ از ۱۰.
این عطر رو به صورت نمونه خریدم، اولین چیزی که به ذهنم رسید بوی گل مصنوعی بود، حتی وقتی خشک میشه هم حس «عطر بچهگونه و ارزون» بهم میده. اما واقعاً یاد بوی رژلبهای قدیمی میاندازه.
تقریباً چهار سال پیش، اولین بار یه شیشه ۱۰ میلیلیتری از این رو خریدم و هنوز هم عاشقش هستم. به نظرم بوی لیپاستیک واقعی نمیده، ولی قطعاً حس و حال آرایش و لیپاستیک رو تداعی میکنه. بین بوی قدیمی و جوان متغیره. من بوی پودری حس میکنم، ولی نه پودر شل؛ بیشتر شبیه بوی پودر فشرده شیرین با یه نوت مصنوعی و مومی توتفرنگی. عطر بنفشه و سوسن رو تو پسزمینه میشونم، ولی بعد از حدود ۱۰ دقیقه که بوی توتفرنگی کمرنگ میشه، این دو جلو میآیند. میفهمم چرا ممکنه همه این رو دوست نداشته باشن. به من حس گرمی و زیبایی میده. دو پسرم (هر دو زیر ۱۲ سال) هم نظر دادن: یکی گفت بو میده مثل مامانبزرگ که اسپری مو زیادی زده، و اون یکی گفت مثل یه خانم مسن که آدامس زیادی میجوه! خندهدار بود.
اگر بخوام از نظر دقت امتیاز بدم، «تب رژلب» حداقل ۴ از ۵ ستاره میگیره؛ این قطعاً بوی رژلب میده. ولی فکر نکنم دوستش داشته باشم. خیلی پودریه، اما هرچقدر بیشتر بپوشی، کمتر شبیه رژلب میشه و بیشتر مثل یه عطر پیرزنگونه میمونه. چیزی برای یه مادربزرگ باحال و غیرسنتی با مشکل در تعهد—چون این عطر تقریباً هیچ ماندگاری نداره. عطرهای JHaG یه بوی شیمیایی آشکاری دارن که مطمئن نیستم دوستش داشته باشم.
ازش میکنم که این عطرو متنفرم—مقاومتر از فولاده! دو روز طول کشید، چندتا شستشو و دو تا دوش آب داغ جوشان تا بالاخره از روی پوستم پاکش کنم. اصلاً ملایم نیست، خیلی قوی و آزاردهندست. میدونستم از توتفرنگی تو عطر خوشم نمیاد، ولی یه بلاگر که دنبال میکنم خیلی تعریفش کرده بود و من سه اسپری روی بازوم زدم و صبر کردم بویش دربیاد. ترشه، خیلی ترش. بوی کنسانتره چای یخ لیپتون میوه جنگلی میده. هیچ ردی از آرایشی بودن نداره. به خدا بوی چای میده! کت گلم هم با این که شسته شد، هنوز بوی بدش میاد. اگه میخوای عطر پرپخش و ماندگاری داشته باشی، احتمالاً دوستش داری. فکر میکنم با یه نوت نعناع جور دربیاد. سعی کردم با خمیردندان پوستم رو خیس کنم تا بویشو بپوشونه—یک دقیقه بوی خوبی داد، بعد سردرد طوری گرفتم که…
از این عطر نمونهای گرفتم و چند بار امتحانش کردم. خوشحالم که نمونهاش رو داشتم، چون بدون اینکه مجبور باشم عطر رو بخرم، تونستم تستش کنم. بوی خوشی داره و قطعاً در هوای سرد بهتر از تابستونهای گرم و مرطوبه. اما به نظر من فقط بوی یک دست گل مخلوط میده. خیلی شبیه عطرهای طراحیشدهٔ پیشخوان آرایشگاهه—خیلی شبیه *میس دیور ادت*. اصلاً بوی پودری نمیده. یه بوی گل بنفش مبهم هم حس میکنم، اما نمیشه گفت دقیقاً چیه. فقط بوی گل و عطر خیلی قوی میده. فکر میکنم این عطر رو بشه برای یه مراسم رسمی شبانه پوشید، با یه لباس دخترونه و کفش پاشنهبلند. اما از نظر رژلب، پودر، آرایش، حس ویتاژ و اینها، هیچکدوم رو حس نمیکنم. قشنگه، اما برای سلیقم خیلی گلداره و با توجه به قیمتش، چیز خاصی نیست. حتی شک دارم بتونم نمونهش رو تموم کنم—به ذوقم نمیخوره.
همونطور که از اسمش پیداست، بوی رژلب میده! عطر خوشایندیه اما قطعاً یه عطر پوستیه. پخشبوی کمی داره و دوامش هم زیاد نیست، ولی وقتی هست زیباست. پودریه اما اصلاً خفهکننده نیست و توتفرنگی طعم ترش و دلچسبی بهش داده. من دوستش دارم، ولی فکر میکنم برای چیزی که ارائه میده، کمی گرانقیمته.
من یکی از آدمهاییه که همیشه میگم بم بوی رژلب چیه اصلاً؟! 😂 اما این؟ این دیگه چیه?! جاگ (Jhag) مثل همیشه کارش رو عالی انجام داده، تازه بعد اسپری بوی تمشک و رام میده، اما وقتی خشک میشه و بویش رو تمام روز روی بدنت حس میکنی، عطر بنفشه و سنبل هم میده. اون وقت بیشتر یاد بوی رژلب/لوازم آرایشی میفته، ولی هرکی بگه بوی رژلب واقعی میده اشتباه میگه—بله، میفهمی چرا میگن، ولی این یه عطر گلمیوهای و تمشکیِ فوقالعاده و متفاوته، نه مثل هر عطر دیگهای تو این دسته. یه ست کشف جاگ بگیر، تضمین میکنم حداقل یکیشو عاشق میشی... اسپانسر نیستم، فقط یه طرفدار پروپاقرصم! 😅❤️
این واقعاً فقط عطر به شکل رایحهٔ رژلب است، با تمشک و توتفرنگی که کمی شخصیت بهش اضافه میکنند. خیلی مینیمال اما جالب است. خشکشدنش (دورِ پایانی) رو دوست دارم. ماندگاریش اما خیلی بده.
رژلب پودری تمشکی با بافت نرم و چسبنده به پوست. روی لبهایم حدود ۲ ساعت ماندگاری داشت. یک لباس زیبا بپوش، رژلب قرمز بزن، یک جفت کفش هم رنگ اضافه کن و آمادهای. ساده. بیدرنگ. راحت.
تاثیر اولین اسپری تقریباً بازتاب دقیقی از بوی آماده شدن برای رفتن روی سنه: پودر، آرایش، اسپری مو و اینها. اگر تا حالا صورتت رو با اسپری فیکساتور بن نای اسپری کرده باشی، خیلی یاد همون میاندازه. ظاهراً این عطر اصلاً ستالوکس نداره، ولی باز هم وقتی بویش رو میکشم، یاد «نات اِ پرفوم» میافتم. عناصر میوهای سریع محو میشن و خشکشدنش کسلکنندهست و پخشبوی خوبی نداره. اگر عملکردش بهتر بود، خیلی بیشتر میارزید، ولی واقعاً خوب نیست. اصلاً دوام بالایی هم نداره. به نظرم بهتره سراغ «نات اِ پرفوم» بروی، چون خشکشدنش تقریباً همون بوی تیز و مشکمانند رو تقلید میکنه و مثل یه لوسیون روی پوست میمونه. شاید مشکل از بینی من باشه، ولی لباس این بو رو کاملا میبلعه. فقط روی پوست میشه بویش رو حس کرد.
اخه اصلاً نه!! با این توضیحایی که داده بود فکر میکردم دوستش داشته باشم. ویدئوها هم دلمو آورد خریدش کنم. پولتونو هدر ندهید! بویش خیلی بده!!! به نظر من اصلاً بوی آرایش یا رژلب نمیده!!!
مانک. بوی آدامس چوپاچاپس پرتقالی میده (به بدترین شکل). خدا رو شکر حدود دوازده دقیقه طول میکشه. اه و یه بوی زیرِ لاستیک ماشین هم داره. دوری کنننننن!!
بوی دقیقِ دههی بیستت رو داره: وقتی جلوی آینهچوبی اتاقت رژ لب میزنی قبل از بیرون رفتن. عجله داری تا باقیِ کوکتل تمشکودکاِ متوسطت رو بخوری چون تاکسی رسیده و هماتاقیت عطرش رو بهت قرض داده. بوی آزادی جوانیست و جاذبهی مهمانی.
اگر بخوام به این نمره بدهم، عدد **۴** میدهم. دوستش دارم و خوشحالم که توی مجموعهام دارمش. اما فکر نمیکنم بوی خاص رژلب رو تداعی کنه؛ بیشتر حس کلی آرایش، خودآرایی و اتاقآرایشِ قدیمی رو منتقل میکنه که واقعاً دوستش دارم. تصور کنید کنار میز آرایش مادر یا مادربزرگتون روی زمین نشستید، وقتی دارن پودر میزنن، اسپری میکنن و خودشون رو برای یک شب بیرونرفتن یا حتی یه روز معمولی آماده میکنن، و شما هم تو همین حین تست با مربای تمشک میخورید. تقریباً همین حس رو این عطر منتقل میکنه. اول، بوی توتفرنگی ترش و آبدار مثل انفجار حسها میاد. وقتی این بو آرام گرفت، به قلب عطر میرسیم: گلها، چوب و کمی وانیل. این قسمت کمی پودری، کمی مومی، کمی شیرین و کمی گلماننده. اگر بخواید بوِ ذاتِ آرایش کردن رو حس کنید—نه یه محصول خاص—شاید همین باشه. چون محصولِ **JHAG** هست، به اندازه بعضی عطرهای آرایشیِ دیگه ظریف نیست، اما فکر میکنم عمداً همینطور طراحی شده. گاهی اون بوهای اتاقآرایشی مثل خاطرهها زودفراموش میشن، اما **Lipstick Fever** ماندگاری خوبی داره. ترکیب بنفشه و سنبله کلاسیکه و نه خیلی قدیمیجور و پودری میشه، حتی اگر کمی هم بوی گذشته رو تداعی کنه. فکر میکنم شیشهش با گرادیان قرمز به شفاف زیباست، چون خود عطر هم حسِ قرمزِ جانداری داره (مثه یه رژلبِ کشنده!). روی پوست من، در ماههای سردتر ماندگاری بهتری داره، اما بهطور کلی عملکردش خوبه. کاش کمی پیچیدهتر بود یا شاید کمی پودریتر، اما در کل یه عطر سنبلهای پودریِ خوبه که راحت میشه پوشید و زیاد غباری نمیشه. فقط بوی رژلب نمیده!
احتمالا خریدم بدون تست و آزمایش، بهترین خریدم بوده. این یک عطر فوقالعاده است.
در اولین اسپری، دقیقاً بوی زدن رژلب در آینهی کوچکی است که کیفتان روی پایتان گذاشتهاید. بوی رژلب و چرم و یک شب بیرون است. خشک و تیز و کمی مومی. بعد از چند ساعت، تنها هالهای پودری از بنفش باقی میماند که اگر عمداً بخواهید بویش را حس نمیکنید، اما گاهی مثل خیالی از شب قبل به مشام میرسد. آغازش سرزنده و جالب است، اما من برای خشکشدن نرم بنفشش میمانم.
پارسال خیلی ناراحتکننده بود. با این قیمت بالا حتی بعد از سی دقیقه بویش حس نمیشد، و آن بو هم شیرین و آرایشیمانند چیزی که انتظار داشتم نبود؛ پس با قیمت خوبی از دستش خلاص شدم. اما پاییز امسال دوباره دلم برایش تنگ شد، نمیدونم چرا. عجیبه اما واقعاً از این موضوع عصبانیام. بهروزرسانی بعد از یک سال: بالاخره دوباره خریدمش، چون هر وقت پاییز میشه دلم براش خیلی تنگ میشه. حالا آمادهام برای تندیاش، که آنقدر سبکه باید بینیات رو نزدیک پوستت ببری تا بویش رو حس کنی… بالاخره دارم زیباییاش رو درک میکنم. میذارم کمی بمونه و امیدوارم با گذشت زمان قویتر بشه. به هر حال عاشقش هستم.
این عطر حس داشتن یک میز آرایش شخصی را تداعی میکند، با لوازم آرایش پراکنده و موهایی که در بیگودی پیچیده شده. نور اواخر بعدازظهر از پنجره میتابد و وقتی رژ لب و رژگونه میزنی، سایهای قرمز-نارنجی روی اتاقت میریزد. موهایت از بیگودی آزاد میشود و تو بیزمان و گرم هستی. «لیپاستیک فیور» عطر امضای من است و محبوبترین شیشه کامل من. تنها نکته منفیام اینه که آغازش بوی لاک ناخن میده، اما سریع محو میشه و بنفشه با نوتهای پودری شکوفا میشن. بعضی عطرهای گلدار سردردم میکنند، اما این یکی در تمام فصلها، روز و شب، دلپذیر و راحت است. بهطور کلی، این عطر آنقدر تعریف شنیده که مثل یک گنج بیزمان احساس میشه. عطر گلمی دهه ۵۰ برای استفاده روزمره که حتی حساسترین بینیها را هم راضی میکنه. شاید برای بعضی خستهکننده باشه، اما آزاردهنده نیست و پراکندگی خوبی داره. من عاشق «لیپاستیک فیور» هستم. باید بگم که این رو دستدوم خریدم و دختر فروشندهاش دوست داشت بویش رو روی دیگران ببینه، اما روی خودش نه. با دقت بخرید! <3
بوی اولیه اسپری یادآور چوبهای خشک و تمشک است. عطر تمشک باقی میماند و تدریجاً حس پودری آن نمایان میشود. ظریف، بازیگوش و شاداب. عطر امضایی جدید من.
برای من خیلی مومی دراومد، مثل رژلب. از این نظر باید به ژولیِت هَز اِ گان اعتبار بدهم که باورنکردنی موفق شده نامش رو محقق کنه، حتی اگر مثل آبنبات شیطونتآمیزی باشه که موفق میشه، مثلا، مزهاش مثل جیرجیرک گوش باشه...
چرا همهی عطرهای ژولیت هاز آ گان دقیقاً مثل هم بوی میدهند؟ من هیچ رزی، بنفشه یا سنجد نمیبویم. همهاش پچولی، کهربا و وانیل است. من بهدنبال نوتهای میوهای اولیه و بنفشههای جالب بودم. خیلی ناامیدکننده است که هیچکدام از اینها رو نداره. اصلاً.
این عطر به نظرم بوی بسیار مشابهِ **لاوردوز** از دیزل و **لولیتا لمپیکا اورجینال** داره.
این روزها وسواسوار به دنبال عطرهای رژلب یا آرایشی با نتهای بنفشه و سنبلهام، چون بوی پودری زیبایی دارند. «لیپاستیک فیور» عاشقانهای تازهست و وقتی میزنمم احساس ظرافت میکنم. توتفرنگیاش شیرین و قندی و براق است، اما وقتی خشک میشود جادو اتفاق میافتد: گلهای پودری، همراه با چوب صندل، آرامشبخشند اما تصویر زنی کلاسیک را هم در اتاق آرایشش تداعی میکنند، وقتی دارد خود را با ابریشمهای گرانبهایش آماده میکند.💄 متأسفانه پخشبوی زیادی ندارد اما ساعتها روی پوست میماند و بوی ملایمی میدهد.
اولین احساسم این بود که بوی این عطر دقیقاً مثل پیشخوان لوازم آرایشی گرانقیمت در فروشگاههای زنجیرهای است. اما بوی آن اعتیادآور است و دوست دارید مرتب خودتان را بو کنید. بعد کمکم هر نوت آن را جدا جدا تشخیص میدهید: تمشک کمی مصنوعی که پررنگترین نوت است، گل بنفشه و سنبله پودری، پچولی کمی ادویهای و در نهایت وقتی خشک میشود، ونیل خشک و چوبی و سدر. این عطر داستانی است که به آرامی حول محور آرایش و تجربه کلی آماده شدن برای فتح دنیای بیرون، احساس اعتمادبهنفس و زیبایی شکل میگیرد. قطعاً یادآور زنانه بودن است و بانوان از تجربهای که این عطر ارائه میدهد لذت خواهند برد. پراکندگی قویای ندارد اما حباب بوی خوشایندی ایجاد میکند. میتوانید آن را برای مدت مناسبی اطراف خود حس کنید. روی پوست من حدود ۴ تا ۵ ساعت دوام میآورد و بعد به بوی ملایم پوستی تبدیل میشود.
عطر **JHAG «تب لب»** واقعاً بوی زنی رو میده که تازگی موها و آرایشش رو تموم کرده… در این عطر بوی رژلب، رژگونه و محصولات مو همه با هم ترکیب شدن. بوی خوبی داره، ۷.۵ از ۱۰.
بهروزرسانی: تصمیم گرفتم بخرمش، چون در کشورم فروخته نمیشه. به نظر میرسه پخشبوی خوبی داره، حتی اگر خودم زیاد استشمامش نکنم. عطر خوبی برای مهمانیهای شبانهست، بیشتر برای پاییز یا زمستان مناسبه. واقعاً بوی رژلب میده! 💄
عطر گلسرخ تمشکی بسیار زیبایی دارد. البته من بوی مومی و آرایشی رژلبی 💄 که بعضیها میگن رو احساس نمیکنم. به نظرم این عطر ترکیبی نرم از تمشک و گل با زیرنوت سبک پچولی است. نیمهشیرین و ملایم. فکر نمیکنم عطر پوستی باشه. حضورش محسوسه ولی غلیظ نیست. عطر ملایم، شیرین و زنانهایه.
عطر پوستی رژلب تمشکی خیلی دلنشینه! اما خیلی ضعیفه، اینو در نظر بگیر.
عطر لباستیکی میوهای و پودری. در ابتدای بو بیشتر بوی تمشک به مشام میرسد، اما بنفشه/سوسن، پچولی و وانیل به آن عمق میدهند. گرچه نوتهای پودری دارد، بوی «مادربزرگگونه» نیست. فکر میکنم نوجوانان هم میتوانند از پسش بربیایند چون شیرین و میوهای است، اما قطعاً به اندازهای شیک است که زنان بزرگسال هم بتوانند از آن استفاده کنند. عطر بسیار زیبا و زنانهای است، اما از پخشبوی و ماندگاریاش ناراضیام. «لباستیک فیور» عطر دلنشینی است، اما شخصاً پولم را برای خرید شیشه کامل هدر نمیدهم—مطمئنم عطرهای بسیار ارزانتری با همین بوی لباستیک/آرایشی وجود دارند. ۷ از ۱۰.
نوتهای اولیه تمشک و گلهای بنفش، بعد از حدود ۱۵ دقیقه به عطر موسکی پودری تبدیل میشود. شخصاً بوی پچولی را چندان حس نمیکنم، اما قطعاً بوی رژلب/آرایشی را میشود تشخیص داد. بسیار سبک است و مثل یک عطر شبانه بیآزار (شاید برای اولین قرار؟) به نظر میرسد. هنوز امتحان نکردهام که آن را لایهلایه با عطرهای دیگر استفاده کنم، اما فکر میکنم میتواند بعد خوبی به عطرهایی با نوتهای بنفشک یا سنجد اضافه کند.
این رو عجیبباورانه دوست دارم، یاد آبنباتهای قلبی شکل «سویزلز» میاندازم. واقعاً بامزه و شیرینه، موندگاریش هم برام خوبه. به نظرم بیشتر عطر بهاری/تابستانیه، میوهای، پودری و شاداب. برای استفاده روزمره عالیه. پخشبویش (سیلاژ) خیلی قوی نیست، اما بویش آنقدر متفاوته که ارزش داره دوباره اسپریش کنی.
عطرِ تمشک و بنفشهای بسیار پودری، تقریباً دارویی و در واقع عطرِ بسیار بالغ و جدیای است که حس و حال خالهای میانسال و ثروتمند میدهد. هیچ شباهتی به رژلب احساس نمیکنم و برای سلیقهٔ من بیش از حد پودری است. ۴ از ۱۰.
لپاستیک قرمز محبوبت رو باز کن. عطر اینه. توتفرنگی؟ نمیدونم چرا اینجا قرار گرفته، ولی اگر میخوای یه لپاستیک دودی و عمیق بزنی، یقهاشو بگیر و بیا اینجا—عطر جذابیه. من با این عطر سر کار و شب قرار رفتم. خیلی همهکارهست و همیشه توجهها رو جلب میکنه.
رو پوستم یه جوری شبیه *Lost Cherry*ه، اما بدون نوت الکل. انتظار داشتم بوی پودری و گل سوسن (آیریس) بگیره، اما فقط بوی شربت سرفهٔ گیلاس قدیمی و رژلب کهنه و کپکزده میده. اگر سبک *دارک آکادمیک فمینین* رو دوست دارید، عالیست. موندگاریش متوسطه (۳-۴ ساعت)، اما پخشبوییش (سیلاژ) تقریباً صفره.
با اشتیاق منتظرم تو ماههای گرمتر بخرم و بپوشم. معمولاً طرفدار طعم تمشک نیستم، اما ترکیب تمشک آبدار با پودر بچه/تالک/سنبله واقعاً خیرهکننده است.
این دقیقاً مثل یک گلوله رژلب قرمز دیور به شکل عطره. بوی رژلبهای لوکس کلاسیک رو میده، کاملاً مطابق با اسمش. عطر قوی بنفشه و سنبله داره. تمشک هم یه شیرینی نزدیک به آدامس حبابی بهش میده و وانیل همهچیز رو خیلی خوب کنار هم میآره. ترکیبی فوقالعاده متوازنه. اسمش همهچیز رو میگه، بوی لوازم آرایشی گرانقیمت میده. یه کمم یاد بوی پودرهای قدیمی میاندازه. از نظر من بویی بالغ و پودریه. قطعاً برای جوانها نیست چون ممکنه به خاطر بوی پودریاش "قدیمی" تلقی بشه. من تو یه کشور گرم آسیایی زندگی میکنم و آسیاییها این رو خیلی دوست دارن! هر بار که این عطر رو تو دفتر کارم (فضای مشترک کاری) میزنم، از زنان آسیایی خیلی تعریف میشنوم. اینجا این عطر رو دوست دارن چون حس لوکس و قدیمی "جامعه بالا" رو داره.
در حال حاضر دارم «لیپاستیک فیور» رو تست میکنم و باید بگم به اندازهای که انتظار داشتم نیست، ولی باز هم عطر خوبیست. اسمش کمی گمراهکنندهست چون واقعاً بوی رژلب نمیده. حدود نیم ساعت اول، نوت تمشک شیرین، گرم و قوی خوبی حس میشه که خیلی دلپذیر و جالبه برای پوشیدن. بعد از یک ساعت روی پوستم، بوی تمشک کمکم محو میشه و ترکیب خشک ایریس و چوب سدر باقی میمونه که برای من به اندازه قسمت اول جذاب نیست. اگر دنبال عطر واقعی رژلب میگردید، «لیپاستیک رز» از افام رو پیشنهاد میکنم. اما به نظرم «لیپاستیک فیور» عطر تمشک خوبیست. ماندگاریش خیلی خوبه، حدود ۶ ساعت. البته احتمالاً برای پاییز و زمستان بهتره.
این یک خرید کورکورانه بود – عاشق خط JHAG هستم و نوتهای این عطر کنجکاوم کرده بود! باید بگم این عطر کاملاً مرا مسحور کرده. من بیش از ۱۰۰ عطر دارم، اما مدام همین یکی را انتخاب میکنم، چون عملکرد و ماندگاریاش فوقالعاده زیباست! حس میکنم درخشش تمشک گازی و جوشان را دارم، با بستر سنگی که کمی بوی آسفالت داغ وقتی اولین قطرات باران میبارد را تداعی میکند. در نوتهایش هیچ اثری از پتریKOR (بوی باران) نیست، اما برای من همینطور باز میشود. یکی از غیرمعمولترین عطرهایی است که دارم و قطعاً محبوبترینش از این خط. امروز آن را با *ولوت ونیل* از مانسرا زدهام و در این اتوبوس پرجنجوجوش که برای همراهی مسابقه گروه موسیقی مدرسهام، در حال حرکتم، مرتب بوی خوشش به مشامم میرسد! خیلی زیباست و در بازار خاکستری هم قیمت مناسبی دارد. قطعاً حس رژلب 💄 را میدهد، مثل رژلبهای معطر استی لادر یا لورئال، با بویی کرمی، پودری و لوکس! خیلی زود به پنج عطر برتر همیشگیام راه پیدا کرد، واقعاً عاشقش هستم!!
از اولین اسپری تا وقتی محو میشود، این عطر شگفتانگیز است. در آغاز، حس یک رژلب کلاسیک دهه ۱۹۳۰ به من میدهد. وقتی نزدیک بو میکنی، صمیمانه و محجوب به نظر میرسد، اما همچنان حضور قوی دارد! از نظر پخشبوی عطر، حس میکنم ارتعاشاتی فوقالعاده زنانه و گلگون میفرستد؛ بیشتر از خود رژلب… بعد، در نتهای میانی، ایریس کرمی ظاهر میشود. به نظرم تغییر میکند، اما لزوماً از نظر کیفیت نه—فقط گلگونتر و کمتر شبیه رژلب میشود. شاید از ساعت اول به بعد کمی جوانتر میشود؟ نمیدانم، فقط در ساعت اول حس یک خانم زیبا و کلاسیک با دستکش سفید، لباس و کلاه شیک را دارم، بعد تغییر میکند. میتوانم بگویم شروعش مثل یک خانم دهه ۳۰ است و نتهای میانی و پایه او را به نوجوانیاش برمیگردانند. فقط نظر من است… به نظرم این یک عطر دلپذیر و بسیار زنانه است که بوی فوقالعادهای دارد! قطعاً عطری است که گاهی برای لذت خودم از آن استفاده میکنم. به عنوان یک مرد، همه عطرهای خوب را—فرقی نمیکند برای چه جنسی طراحی شده—قدرت میکنم، و این قطعاً یکی از آنهاست. کیفیت بالایی دارد! البته خودم آن را بیرون نمیپوشم، اما هر وقت بتوانم از آن لذت میبرم تا ادای احترام کنم به هنر ظریفی که پشت این عطر است. خانمها، اگر میخواهید وقتی از کنارمان میگذرید سرمان را بگردانید، این همان عطر است 💄. عطر زیبایی که هر دختر بامزهای را بامزهتر میکند ❤️ پخشبو: ۷/۱۰ مقاومت: ۷/۱۰ ارزش خرید: ۸/۱۰ رنج سنی: ساعت اول: ~۳۰ سال، بعد از یک ساعت: ۱۸–۳۰ سال نتیجه نهایی: بعد از مدتی کمی بیش از حد گلگون و کمتر شبیه رژلب میشود.
«رژلب داخل کیف سوئدی» درست مثل بعضی دیگهها که اشاره کردن، اما من میخوام اضافه کنم که این عطر با بقیه عطرهای رژلبی فرق داره؛ چون حسش نازکتره و اثری مثل «آبرنگ» داره. شاید به خاطر نحوه استفاده از نت تمشک باشه؟ نمیدونم، ولی عطر سنگینی نیست، بلکه سبک اما «مزهدار»ه. نت چرمی برام خیلی ظریفه. نت بنفشهش هم خوشاینده. برای بهار و پاییز عالیه (من تو سوئد زندگی میکنم، پس… برای بقیه شما، برای زمستان/اوایل بهار/اواخر پاییز هم مناسبه ههه). چندتا تعریف هم برام آورده. پخشبوی و ماندگاریش هم خوبه. در کل، عطر خیلی خوبیه! به زودی یه بطریاش میخرم.
دوستدخترم همین الآن این عطر رو گرفته. میتونم بگم بوی بالغی داره، چون خیلی پودریه. بوی خوبی داره اما یادآور کیف خانمهای مسنتره، با کمی شیرینی. تقریباً بوی لاکتونی و وانیلی داره. با اینکه فراگنتیکا میگه پخشبوی متوسطی داره، من فکر میکنم بیشتر به سمت قوی میره. فکر میکنم ۳ تا ۵ اسپری کافیه و یه حباب بوی ماندگار خوبی ایجاد میکنه. اگر بوی شیرین و آرایشی دوست دارید، ارزش خرید داره. قطعاً تابستانها ازش استفاده نمیکنم.
**تبدیلِ لبریخته** از **ژولیت هَز اَ گان** برای تداعیِ عطر آرایش طراحی شده. این عطر با نوتهای میوهای، گلدار و چوبی، روحِ رژلب را در یک شیشه به تصویر میکشد! مثل یک لمس گلمیزه از آرایش در یک بطری! 💄 **بوی آن واقعاً چگونه است؟** به نظر من، **تبدیلِ لبریخته** بویی نوستالژیک دارد که یادآور آرایش دهه ۹۰ است. با نوتهای ظریف و کمی پودری، حس آن دوران را زنده میکند؛ مثل سفری به گذشته با لمسی از مدرنیته. آغاز عطر شیرین و میوهای است. نوتهای اولیه تمشک و بنفشه، کیفیت شیرین و پرانرژی به آن میدهند. ترکیب ایریس و پچولی در نوتهای میانی، حس ظرافت و کمی پودری بودن را ایجاد میکند. عطر زیبایی برای کسانی است که به گلمیزهای وینتیج علاقه دارند! نوتهای پایه سدر هم گرمی و بوی چوبی به آن میدهند و عمق عطر را بیشتر میکنند. در کل، ترکیبی زیبا از نوتهای میوهای، گلدار و چوبی است که تجربهای منحصر به فرد و جذاب خلق میکند. 💄 **آیا ماندگاری بالایی دارد؟** ماندگاری عطر بستگی به شیمی پوست و سلیقه شخصی دارد، اما **تبدیلِ لبریخته** به ماندگاری خوب معروف است و معمولاً ۶ تا ۸ ساعت روی پوست دوام میآورد. قدرت ماندگاری بالایی دارد، پس میتوانید بدون نیاز به تجدید، از بوی زیبای آن در طول روز یا شب لذت ببرید. برای مواقعی که میخواهید احساس اعتماد به نفس کنید و عطرتان تمام روز بماند، عالی است. 💄 **آیا ظریف و فریبنده است؟** **تبدیلِ لبریخته** قطعاً ظریف و کلاسیک است. عطری که حس ظرافت و پالایش را منتقل میکند. ترکیب نوتهای شیرین، پودری و چوبی تعادل زیبایی ایجاد میکند که لوکس و جاودانه به نظر میرسد. همچنین، جنبهای فریبنده هم دارد. ترکیب نوتهای میوهای، گلدار و چوبی، بویی جذاب و مسحورکننده خلق میکند که قطعاً نگاهها را به خود جلب میکند. برای لحظاتی که میخواهید اعتماد به نفس داشته باشید و تاثیری ماندگار بگذارید، عالی است. 💋 **تبدیلِ لبریخته** از **ژولیت هَز اَ گان** عطر فوقالعادهای است. ترکیب منحصر به فرد نوتهای آن، برای کسانی که بویی نوستالژیک اما مدرن دوست دارند، جذاب است. برای هر کسی که میخواهد احساس ظرافت، کلاس و کمی فریبندگی داشته باشد، عالی است. امتحانش کنید و ببینید آیا دل شما را هم میبرد! ❤️
ریشهٔ قوی و پودری گل بنفشه، همراه با تمشک، گرم شده با عصارهٔ وانیل و تکمیلشده با پچولی بیتکلف، به این عطر حس واقعگرایانهای شبیه «رژلب داخل یک کیف دستدوز چرمی» میبخشد. پروفایل بویاییاش واقعاً چشمگیر است. عطر بسیار نزدیک به پوست مینشیند که فکر میکنم مناسب است؛ چون اگر قویتر بود، ممکن بود بیشازحد مزاحم به نظر برسد. پایهٔ سبک چوب سدر هم بهخوبی ترکیب شده تا جذابیت زنانهاش را تحتالشعاع قرار ندهد. سلیقهٔ من نیست، اما از نظر مفهوم، تلاش ارزشمندی است. ✨
این رو خیلی دوست دارم. با شیمی بدنم خیلی خوب ترکیب میشه. اتفاقاً عطر سدر توش رو خیلی دوست دارم. با همه عطرهای سدر دیگهام لایهلایه میشه و خیلی قشنگ میفته. باید بگم که اتمیزرهای جهاگ رو هم دوست دارم؛ استفادهشون خیلی لذتبخشه. حتماً دوباره میخرم.
«logic اضافه کردن درخت سدر (کاج) به این عطر چیست؟ بوی آن را از بین ببرد—بویی که در تاریخ ماندگار خواهد شد. دراماتیک.»
خیلی نزدیک بود. عاشق آرایش و بوی «رژلب» هستم، اما این عطر یه نوت تندی داره (نمیدونم چیه) که با بوی رژلب مخلوط میشه و ناخوشایند میشه. خوشحالم که فقط نمونه خریدم. یه بطری کاملش رو تو فروشگاه راس محلیمون دیدم به قیمت ۴۰ دلار.
اشکالی نداره. حال و هوای آرایش پودری واقعاً سلیقهام نیست. علاوه بر این، متوجه شدم بعد از ۱۵ دقیقه روی پوستم محو میشه.
متأسفم که این عطر با شیمی پوست من سازگار نیست. از همان اول بوی تندی شبیه ادرار گربه میدهد. هیچکدام از توصیفهای زیبایی که دیگران کردهاند را من حس نمیکنم. برای من این عطر با نوتهای ذکرنشدهای مثل مشک و کاسیس، بسیار تیز و آزاردهنده است. واضح است که نمیتوانم همه عطرهای JHAG را دوست داشته باشم، اما این یکی خیلی بدتر از چیزی است که انتظار داشتم.
عاشق طعم ترش و تیز تمشک هستم—آن نوع تمشک که انگار آرایش ترش و گس دارد. مدتی است که وسواس پیدا کردن بهترین عطرهای تیره میوهای/توتفرنگی/گیلاسی را دارم، و در چند ماه گذشته بخشی از این علاقه متمرکز شده روی پیدا کردن یک عطر توت قرمز ترشِ کامل برای لایهلایه کردن با عطرهای تیرهتر، عمیقتر، خاکیتر، جدیتر یا مردانهتر، تا بیشتر با سلیقهام جور دربیاید. یک ست نمونه از JHAG داشتم و ماهها بعد یک دکانتر ۱۰ میلیلیتری از *لیپاستیک فیور* خریدم. چند سالی بود که داشتش تست میکردم، مطمئن نبودم که آیا برای استفاده روزمرهام خیلی پررنگ نیست، چه حسی میدهد و در نهایت چه رابطهای با آن دارم. عطرهای «قرمز» دیگری هم بود که دوست داشتم—از همان اوایل نوجوانی با *میدنایت انار* بیبیدابلیو (که متأسفانه تولیدش متوقف شد) شروع شد، بعد *دارک چری اند امبر* بانانا ریپابلیک، *لاست چری* تام فورد، *آنژ نووا* موگلر و امثالهم. اما چند ماه پیش، وقتی متوجه شدم واقعاً به دنبال چیزی ترش و تیز میگشتم، فکر کردم شاید باید یک عطر کرنبری پیدا کنم—چیزی که دقیقاً بوی طعم آب کرنبری بدهد. دوباره دکانتر *لیپاستیک فیور* را برداشتم و فهمیدم دقیقاً همان چیزی است که میخواستم. حالا کمی بیشتر از یک ماه است که بطری کاملش را دارم و عاشقم که با عطرهای دیگر لایهلایهاش کنم تا رنگی پرانرژی بهشان بدهم یا بعد توتیشان را تقویت کنم. **ایدههایی برای لایهلایه کردن:** - *بلکمیل* از کروسین: دودی ترش تمشک خشک را با شیرینی ترش و روشن *لیپاستیک فیور* تقویت میکند. - *اورسا* از تیزیانا ترنزی: پچولی مرطوب، حیوانی و خاکی با آلو خشک و درایداون فوقالعاده—تمشک را بالا میبرد و لبهای تقریباً تلخ و زمیندار به آن میدهد. - *اسلو دنس* از بایردو: رزینی روزمرهام با بنفشه، کندر و پچولی که کمی توت دارد (اگرچه در نوتها نیست)—تمشک-بنفشه *لیپاستیک فیور* آن بخش را وقتی میخواهم بیشتر *بیشتر* باشد، تقویت میکند. - *اود فور گلوری* از لاتافا: زعفران، عود مصنوعی و پچولی، با اشارهای به توت—*لیپاستیک فیور* را به عنوان بیسی تاریک، زعفرانی و دودی با درایداون زیبا زمین میدهد. فکر میکنم با *بلسد باراکا* از اینیشیو هم عالی شود. - *عربینز تانکا* از مونتال: زعفران، تانکا، کارامل سوخته و گرمای اعتیادآور—اگر به آن نوت اولیهای از توت قرمز ترش اضافه شود، چه پیچشی میشود؟ **قطعاً.** - چند ساعت پیش کنجکاو شدم *زوما، ۱۹۷۵* از تین وایلد مرکوری را کنار چند اسپری *لیپاستیک فیور* تست کنم و عاشقش شدم. دارم تصمیم میگیرم آیا نیاز به بطری کامل *زوما* دارم یا میتوانم چیزی مشابه با آن ترکیب ترش، تیز، تمیز گشنیز-برگاموت و تمشک قرمز-بنفشه-سنبله پیدا کنم. - حدود نیم ساعت تا یک ساعت پیش، *لیپاستیک فیور* را با *جاز کلاب* از امامام روی بازوی دیگرم تست کردم. آن توتون تاریک، خشک و الکلی را بگیر و به فمت فاتالی دلپذیر تبدیل کن.
چه کسی گفته مردها نمیتونن رژلب بزنن؟ خب، اکثر آدمها همین رو میگن، اما میتونید با این واقعیت دلخوش کنید که مردها قطعاً میتونن بوی رژلب رو حسابی بپوشونن. ترکیبی از تمشک و سدر خیلی خوب کنار هم قرار گرفتن، که تعجبآوره، چون من معمولاً سدر رو با ترکیبهای میوهای سازگار نمیدونم. پخشبوی عشق (سیلاژ) خیلی ضعیفه، اما از اون طرف، من هم دوست ندارم بدون اجازهی کتبی واضح—مثل یه خونآشام مدرن، یه «عطرآشام»—به خونهی کسی برم و بوی بخش آرایشی سپورا یا تارگت بدم.
ایدهآل برای شب دخترانه. رنگ لبمانند، نه خیلی شیرین، زنانه، شاد. بدون سردرد از اسپری بیشازحد.
عاشق این عطرم! واقعاً یاد آرایش، مخصوصاً رژلب میاندازه، اما یادم میآره از عطر محبوب دوران نوجوانیام به نام پوسی دلوکس. حس میکنم این نسخهای بالغتره، هرچند باید بگم تقریبن ده ساله بوی اونو نشنیدم. فکر میکنم هر دو خیلی زنونه، اما پوسی دلوکس برای دختره و LF برای زنها. متأسفانه ماندگاریش ضعیفه، ولی آنقدرها هم بد نیست.
یادداشت برای خودم: آغاز این عطر دقیقاً بوی رژلب ایدهآلیه. دقیقاً مثل بوی رژلب مات هما که سال ۲۰۱۴، وقتی ۱۲ سالم بود، خریدم و فقط به خاطر بو، تهماندهاش رو نگه داشتم. اما وقتی عطر خشک میشه، دیگه برام جذابیت نداره—فقط یه بوِ گلِ زشت با کمی مزه ترش. واقعاً نمیشه همهچیز رو داشت، نه؟ جستجو ادامه داره.
رایحهٔ اولیهاش زیباست، مربای تمشک شیرین و پودری، با نشانههایی از گل—اما بعد خشک میشود و بوی پودر پزشکی و زشت و ناخوشایندی میدهد. مثل بیمارستان و پودر بچه، واقعاً تهوعآور. حدود چهار ساعت بعد از اسپری کردن، دوباره به آن بوی شیرین و خوشمزهٔ مربای تمشک برمیگردد. عجیب و غریب. پخشبوی زیادی ندارد، اما حداقل با بوی آشکار کف بیمارستان راه نمیرفتم.
این یک عطر روزمرهی زیباست. ای کاش پخشبوی بهتری داشت. خیلی خوشبو و خوشایند است و فکر میکنم برای خرید کورکورانه انتخاب بسیار امنی است. اگر عطر کمدی میلک (Commodity Milk) را دوست دارید اما میخواهید کمی نوت گل هم داشته باشد، فکر میکنم این عطر عالی است.
این عطر با بویی میوهای و کمی دارویی (نه به معنای بد) آغاز میشود، اما سپس به یک عطر روزانه و اعتیادآور تبدیل میشود. ماندگاری آن قابل قبول است.
دارم بهدنبال عطرِ بویی مثل رژلبهای استی لادر دهه ۲۰۰۰ میگردم، پس دارم همه عطرهای معروف «رژلبی» رو امتحان میکنم. اولین بویی که گرفتم، ارزانقیمت و مثل آرایش بد بود. خیلی ناامید شدم... اما مثل یکی دیگه از نظردهندهها، واقعاً جادو تو مرحله خشکشدنِ عطره! بذارید روی پوستتون تستش کنید. تقریباً ۱۵-۲۰ دقیقه طول کشید تا خوب خودشو نشون بده، بعد تبدیل شد به یه عطر میوهای، کمی گلدار و وانیلی با عمقِ چوبی. اول بوی گیلاس زیادی میداد، اما بعد به تمشک تازهتر تبدیل شد. خیلی اعتیادآور و مستکنندهست. زیاد شیرین نیست، اما قطعاً کمی سنگینه، به نظرم برای شب مناسبتره. این عطر قطعاً منحصربهفرده و خیلی متغیره. نمونه خوبی از عطرهاییست که بستگی به شیمی پوست داره. روی من، دوستپسرم گفت این عطر سرِ آدم رو برمیگردونه!
به عنوان یک طرفدار عطر رژلب، انتظار زیادی از این محصول داشتم. اما فقط بوی پلاستیک و فلفل گرفتم. روی کاغذ نمونه تست کردم، بوی بدی داشت. روی خودم هم همینطور بود؛ بعد از مدتی شیرینیاش بیشتر شد. بوی پلاستیکش یادآور عطر گوچی راشه. با بعضی از نظرات هم موافقم: «ته یک کیف آرایشی قدیمی و کثیف»، نه ممنون.
سالها پیش، نمونهای از این عطر رو تو یه جعبه آیپسی دریافت کرده بودم و بالاخره تصمیم گرفتم یه شیشهاش رو بخرم—و نمیتونم خوشحالتر باشم. حتی اگر سه سال پیش نمونهام تموم شده بود، میدونستم این عطر رو باید تو مجموعهام داشته باشم. تو شیشه و با اولین اسپری، بوی رژلب و گیلاس (احتمالاً تمشکه، ولی من بیشتر گیلاس حس میکنم) میده. وقتی اسپری میشه و کمی خشک میشه، خیلی پیچیدهتر و زیباتر میشه. با گذشت زمان، نوتهای کرمی، پچولی و وانیل بیشتر خودشون رو نشون میدن. اگر عاشق عطرهای گل رزی هستید، این عطر مکمل خوبی برایشونه. قطعاً ارزش ۶۰ دلار برای ۳.۳ اونس رو داره. فکر میکنم تو هوای سرد بیشتر میدرخشه و شاید کمی سنگین باشه برای یه عطر سیگنچر. عطر زیبا و پیچیدهایه، با تعادل عالی.
شیرین و میوهای در آغاز، سپس سریع خشک میشود و به عطرِ ریشهایِ سنبله، چوب صندل و کهربا (که در این مورد بیشتر شبیه آمبروکسان است) تبدیل میشود؛ بویی خشک، چرممانند و کمی پودری. نوت تمشک کمی شیرینی به عطر اضافه میکند، اما برای من این یک عطرِ بهخصوص میوهای نیست. سنبله بویی مومی، لبلاکی و شبیه آرایش دارد، مناسب نامش. در مراحل پایانی خشک شدن، کمی شیرینتر میشود به دلیل وانیلی که پنهان است و چندان آشکار نیست، فقط یک پایان شیرینِ زیرین ایجاد میکند. این عطر بالغتر از آن چیزی است که بازاریابیاش نشان میدهد—نه «پیرزنانه»، بلکه یک آفرینش واقعاً مدرن است.
این واقعاً یک غافلگیری خوشایند بود! به عنوان کسی که عاشق عطر لبرژهای مک است، دلم میخواست حتماً این رو امتحان کنم، اما وقتی تستش کردم متوجه شدم چه بوی بحثبرانگیزی داره. توتفرنگی داخلش واقعاً شیرینه، اما آبدار بودنش با ریشه گل بنفشه پودری قطع میشه و در نهایت بویی دلپذیر ایجاد میکنه که فکر نمیکنم زیاد عجیب و غریب باشه! قطعاً این عطر خیلی قابلپوششه.
روی من بوی مردانهای میده. چوبی و چرمی است. عطرش یاد عود، پچولی و بوربون میاندازد. روی من بویی گلگون یا میوهای نیست. کمی بوی رژلب به مشام میرسد، اما شیرین و پودری مثل رژلبهای مک نیست. برای آبوهوای گرم و مرطوب مناسب نیست. بویی ظریف نیست. پخشبوی آن متوسط تا کم است. ماندگاریاش روی من حدود ۳ ساعت است. عطر بدی نیست، اما حالا حالاها سلیقهام نیست. فکر نمیکنم خرید کورکورانهای امن باشد، مگر اینکه عطرهای چوبی، چرمی و عوددار را دوست داشته باشید. به آن ۳ از ۵ میدهم. احتمالاً نسخه فُلسایزش را نمیخرم. نکته: تجربه عطر موضوعی سلیقهای است و به شیمی بدن، آبوهوا و ترجیحات شخصی بستگی دارد. من از کشور گرمسیری و دریایی با دمای نسبتاً بالا، رطوبت زیاد و بارندگی فراوان هستم.
"دوست نداشتم… خیلی ضعیفه و زود خستهکننده میشه."
این عطر برای من دقیقاً بوی قدم زدن در بخش لوازم آرایشی یک فروشگاه بزرگ در ایام تعطیلات رو تداعی میکنه. ترکیبی از بوی مواد آرایشی با چند عطر مختلف. نمیتونم درباره ماندگاری و پخشبویش نظر بدم چون فقط نمونهاش رو تست کردم، اما واقعاً از حس نوستالژیکی که ایجاد میکنه لذت میبرم.
«خوبه. کمی میوهای، کمی پودری، کمی کلاسیک. دوام زیادی نداره. یونیسکسه. دارم میدمش به مامانم.»
این یکی پودر خالص و بینقصه، دقیقاً همردیف اون عطرهای گرانقیمت با بوی رژلبی. مثل یه دسته گل از تمشک، بنفشه و سنبل، که همه با هم یه شخصیت فوقالعاده زنونه رو خلق کردن. انگار داری وارد یه کپسول زمان از آرایشهای وینتیجی میشی. حالا نکتهش اینجاست—موندگاریش زیاد نیست. مثل یه عشق توفانی، سریع تبدیل میشه به یه عطر پوستی، و پخشبوی چندانی هم نداره. میشه گفت یه عطر خودخواهه؛ فقط اگه خیلی نزدیک باشی میتونی بویش رو حس کنی. اما تو اون لحظههای کوتاه، خالصِ وسوسه و نوستالژیست، یه لذتی واقعی برای حسها.
این بوی کیف ارزونِ مادربزرگ رو میده. دوباره. یه محصول بازاریابی فریبندهی دیگه از JHAG. از این خانه راضی نیستم—به جز حس وانیلیاش.
عطر سودای میوهای و گلدار. بویش مثل طعم آبنبات تمشکی-گل سوری پاپی است. نه خیلی لبچسب است، نه چیزیست که دوباره سراغش بروم، اما برایم پوشیدنی لذتبخشه!
این عطر رو دوست ندارم. امتحانش کردم، ولی روی پوستم بوی خوبی نداره؛ یه بوی عجیب پلاستیکی میده.
رایحه توتفرنگی بسیار قوی در ابتدا با نشانههای بسیار سبک گل و وانیل. من عطرهای میوهای را دوست دارم، اما طرفدار رایحههای توتبرگ نیستم؛ آنها را کمی سنگین، تا حدی ناپخته و غیرپخته میدانم که میتوانند باعث سردرد شوند. ولی این یکی را واقعاً بد نمیدانم؛ عطر خوشایندی است، اما فقط سلیقه من نیست.
همون نظر رو دارم، ریزا۱۹۹۰! خوشبویه اما من عطرهای خشکتر و پرپروجکشنتر با رایحهٔ ایریس یا ریشهایریس رو ترجیح میدم، مثل *فتال شارم* از زرجاف. اون یه عطر گرانقیمتست، مثل رایحهٔ رژلب قرمز فرنگی چسبناک و دلربا 💄💋😍
جالبه که این بوی دقیقاً همینِ ته کیسه آرایشی کهنه و گرد گرفته رو میده، بدون شوخی. هیچ ردی از توتفرنگی یا بنفشه حس نمیکنم. واقعاً سلیقهام نیست.
رژلب به معنی واقعی کلمه… اما یکی از اون رژلبهای قدیمیه. بوی کیف آرایشی میده که پر از رژلب، ماسکارا و محصولات دکوری آرایشی دیگهست که سالها دستنخورده مونده. محصولاتی که حتی یک بار هم استفاده نشده 🤣 کیفی که فقط باید تو سطل آشغال انداخته بشه… دقیقاً همون جایی که این بو متعلق بهشه. ازش بیزارم. اگه بخوایم راجع به نوتها حرف بزنیم: پودری، کمی گل… تمشک (بعد از خشک شدن ظاهر میشه) داره خیلی ناامیدکننده سعی میکنه این بو رو تو ذهنم بهبود بده، اما همهچیز بیفایدهست. بوی کیف آرایشی قدیمیه… هیچکس نمیخواد بوی چنین چیزی بده?!?!?!
پلاستیکی، پودری و شیرین. بوی کیف آرایش میده. بوی بنفشه را حس کردم اما تمشک نه. به دردم نمیخورد.
بوی رژ لب مک و اسپریت میده؛ یعنی وقتی یه قوطی سرد اسپریت میخورم و رژ لب مک زدم، لذتبخشه؛ عجیب به نظر میرسه ولی برام خیلی خوبه. کاش ماندگاری بیشتری داشت و پخشبوی بهتری میداد.
به این یکی واقعاً معتادم، بهخصوص بوی پایانیاش. وانیل و سدر داره اما بوی هیچکدوم رو نمیده، فقط یه ترکیب منحصر بهفرده که واقعاً تو ذهنم میمونه. بیشتر عطرهای دیگهی JHAG هم دوست دارم، اما این رو وقتی بیشتر از ۶۰ تا عطر دیگهام تموم شد، حتماً میخرم.
«لیپاستیک فیور» رو از مجموعه نمونههای جِیاچایجی تست کردم و خیلی برام متمایز بود. شروعش تعادل شیرین و ترشی داره اما با حالتی گرم و فریبنده، بعد به عطر پودری/خاکی/شیرینی تبدیل میشه. این عطر موردعلاقه شخصی همسرمه، برای شبهای قرار یا مناسبتهای خاص. بوی جذابش یادم میاندازه به نسخه مدرنتر «کوکو مسدموازل»، بدون اون سردردآوری. من معمولاً روی «نات اَ پرفوم» میزنمش تا ماندگاریش بیشتر بشه.
چه بوی خوشمزهای! کاملا شیفتهاش شدم. قطعا بوی رژلب مک رو میده، فقط مشکلش اینه که روی پوستم مدت زیادی نمونده.
اگر این عطر ماندگاری داشت، چند تا میخریدم وش به عطر اختصاصیام تبدیل میکردم. عاشق عطرهای رژلبیام—مثل لیپاستیک رز فردریک مال و لیپاستیک آن ریپلیکا—که هم زنانه و کهنهمدلاند، هم عجیب و غیرمتداول. کمتر وانیلی از سدر است، و کمتر پودری از عطرهایی که باش مقایسهاش میکنم. توتفرنگی زیادی داره که اگر سلیقهات عطرهای میوهای نیست، ممکنه کودکانه به نظر برسه. اما من دیوانهاش شدهام.
روی پوستم، بوی آن بیشتر شبیه براقلب (لیپگلس) است تا رژلب. کمی بوی کودکانه دارد، اما بد نیست. بعد از چند دقیقه، بویی کلی شبیه مواد آرایشی میدهد. خوشایند است، اما انتظار بیشتری داشتم.
**مترجم:** **ماندگاری بسیار ضعیف. پس خیلی گرانقیمت.**
عطر پودری و ملایمی داره. قطعاً یادآور بوی رژلبهای قدیمیست. تنها مشکلش اینه که دوام چندانی نداره؛ بعد از مدتی تقریباً بویش حس نمیشه.
امروز زدمش — از این بویِ تمام و کمال لذت میبرم. ریشهای نرم و آرایشی با نوت بنفشهی شیرین، روی بسترِ سوپردوز اِنایپیِ جِیاچایجی. آنقدر کم واندیل که یادم بیندازد به رژلبِ دلخواهم، مکِ «راشن رد»💄. عطرِ دلنشین و زنانهای که هیچوقت ازش خسته نمیشوم.
انتظار نداشتم از این خوشم بیاد. عطر شیرین، پودری و تمشکیِ بسیار زنانهایه با زیرلایهای چوبی و زیبا. راستش، فوقالعادهست. هم دخترونه و هم ظریف. یکی از بهترین بوهاییه که تا حالا استشمام کردم. کاملا متوجه نت «رژلب» یا «آرایش»ش میشم، ولی سبکه. برای استفاده روزمره عالیه و حس «عطر امضای» بهم میده. متأسفانه مثل خیلیها فکر میکنم دوامش خیلی کمه، ولی تو تابستون بهتر میمونه. تعادل مسحورکنندهای بین شیرینی و وسوسهانگیزی داره، واقعا عاشقش شدم!
به بوهای رژلبی علاقهمندم و این عطر دقیقاً بوی رژلب میده، نه چیز بیشتر. اما دوامش روی پوست خیلی کمه، پس به اندازهای جذاب نیست که بخوام بخرمش.
وقتی تو هوای گرم امتحانش کردم، دیگه هیچوقت سراغش نرفتم. تو زمستان استفادهاش کردم و فوقالعاده بود. شروعش خیلی میوهای بود، نه زیاد، دقیقاً به اندازه. ریشهسوسن و نوتهای پودری آروم آروم خودشان رو نشون دادن و عطر معنادار، پررنگ و زنونه شد. «لیپاستیک فیور» رتره اما به نوعی مدرن هم هست. سدر قویتر از وانیله، یه جوری بوی مدادرنگی میده اما برام مهم نیست. شیرینی تمشک تو مرحله خشکشدن روی پوست نرم میمونه. پخشبوی خوبی داره. ماندگاری تو زمستون هم به نوعی خوبه. میپوشمش شب کنسرت کلاسیک.
«لیپاستیک فیور»، «لیپاستیک آن» و «لیپاستیک رز» دارم، چون عاشق عطرهای پودری با رایحهٔ گل سوسن هستم. «لیپاستیک فیور» نسبت به دو تای دیگر پروفایل میوهایتری دارد. شیرین و بازیگوش است و بوی آرایش قدیمی و دنج ندارد. در مرحلهٔ پایانی، رایحهٔ سدر آن کمی مردانهتر است.
عطرش رو دوست دارم اما واقعی بعد از ۲۰ دقیقه کاملا از بین میره. فقط پول هدر دادن بود.
رازبری نرم، دخترانه و آبدار. اگر به دنبال عطر رژلب پودری هستی، «لیپاستیک رز» فردریک مال رو انتخاب کن. «لیپاستیک فیور» خوب دراومده، دلنشینه، اما ماندگاری ندارد. اگر به عنوان هدیه بگیرمش خوشحال میشم، اما هرگز پولش رو نمیدم.
به نظرم دقیقاً بوی بخش عطر و آرایش فروشی آزاد (دوتیفری) رو میده، که وقتی تو فروشی آزاد هستی خوبه، اما نه به عنوان عطر.
این بوی رژلب میدهد، رژلبی قدیمی که سالهاست روی قفسه مانده و حالا کهنه شده—اما به شکل خوبی. عطر خوشایندی است، اگر دوست دارید بوی پودر آرایشی بگیرد، پودری است. میتوانید در عمقش هم رگهای از بنفشه را حس کنید. قطعاً خرید کورکورانه نیست و به نظرم پوشیدنش سخت است.
این رو کورخریدم چون فکر میکردم مثل دالیا نوار گِوَنچی (که دیگه تولید نمیشه) باشه، با ریشهای پودری و زنونه از گل ایریس و گل سرخ و آن نوت ابتدایی زیبای توتفرنگی… نه، اصلاً اینطور نیست. به نظرم این عطر بوی گیلاس شیرین و چسبناک و اعتیادآور داره، ولی هیچجور شیک و ظریف نیست. هیچ پودریبودنی واقعی هم توش نیست، بیشتر بوی مصنوعی رژلب کرمی میده، با عمقی موسکی که خیلی یاد عطر گل سرخ موسکی نارسیسو رودریگز میاندازه… خیلی جوانپسند و شبانهست، برای من بیشازحد پررنگ و با سبک کفشهای پاشنهتیغیِ اغواگرانه. دوام و پخشبوی خوبی داره. من همیشه دوست دارم از عطرهایی حمایت کنم که ضد جریان هستند، اما این یکی برام نیست.
به دلیلی، این بویِ خاص فقط یادِ فروشگاه سفرا میاندازش منو—اما دقیقتر بگم، یادِ پالتهای سایهچشمِ قدیمیِ سفرا که سالها گمشون میکنی و ناگهان پیدا میکنی؛ نصف رنگها خرد و پودرشون روی دستات میپاشه و باعث میشه عطسه کنی. حسی کاملاً نوستالژیک داره، بدون شک، اما شخصاً خودم ازش استفاده نمیکردم!
خوشمزه! بوی آبنبات بنفشهی شیرین و آرایش کلاسیک میده. معمولا چنین بوهایی رو دوست ندارم، اما واقعا خوبه! تمشکها اینجا خیلی گورمان و کرمیاند، مثل شربت تمشک و خامه، در حالی که ریشهسنبل و چوبصندل یه حس کمی خاکی بهش میدن. به نظرم این عطر، یه بوی زنانه و دلرباییه با یه پیچش کمی بدعهد. کلیشهاش بوی رژلب میده. حتما ارزش امتحان کردن داره، باید عطرهای بیشتری با الهام از آرایش تست کنم!
**تبدیل متن به فارسی روان:** «تب لیپاستیک» از ژولیت هَز اَ گان – بررسی من: تصورش کنید… در یک جزیرهٔ یونانی، تازه از آبهای آبی مدیترانه بیرون آمده و به جای شنیتان برگشتهاید. خورشید پوست برنزتان را گرم کرده و شما، هنوز خیس، با خوردن توتفرنگیهای آبدار گرسنگیتان را فرو مینشانید. مردی کنارتان از اسپری ضدآفتاب دوباره استفاده کرده و بوی آن در هوا بینیتان را قلقلک میدهد. ناگهان متوجه میشوید چقدر توتفرنگیها کنار دریا خوشمزهترند… هِم. و بله، شاید همان شب، برای تماشای آسمان پرستاره، رژلبی با همان عطر رژلبی زده باشید. (من خیلی دوستش دارم.)
این بوی دقیقاً همون عطر آرایشی قدیمیست، یا مثل رژلبیست که مادرم سالها نگهش داشته، و به همین دلیله که دوستش ندارم/نمیخوام بوی چنین چیزی بدم. حتی بعضی رژلبها یا آرایشهای امروزی هم همین بوی کهنه و فرمولاسیون قدیمیرو دارن. فکر کنم این عطر فقط سلیقهام نیست، چون ظاهرا همین هدفشه و کسایی که میخرنش همین بوی خاص رو دوست دارن. انتخاب اسمش هم تصادفی نبوده :پ
اولین باری که این عطر رو زدم؟ نه. هرچقدر هم سعی کردم، نتونستم از شرش خلاص شم. شستم و مالیدم، اما هر بار دستام رو بلند میکردم، بوی چرم آنقدر قوی بود که مرا فرا میگرفت. کل روز آزارم داد و وقتی بالاخره از بین رفت، قسم خوردم که دیگه خودم رو تو این وضع قرار ندم. اما کنجکاوی بالاخره بر من غلبه کرد و دوباره امتحانش کردم. و دوباره. و حالا فکر میکنم این عطر «مناسب» من نیست، ولی قطعاً عطریه که عاشقش شدم. منحصر بهفرد، دلنشین و کمی نوستالژیکه. حس میکنم دارم تو یه جعبه آرایش قدیمی نشستم. پس توصیهام اینه: اگر یکبار این عطر رو زدید و مثل من ازش متنفر شدید، دوباره امتحانش کنید. اگر لازمه، دو یا سه بار دیگه هم بزنیدش. به خودتون شانس بدهید که غافلگیر بشید.
از دوام این عطر خیلی ناراضیام، بعد از ده دقیقه از بین میره. کاش نسخهای شدیدتر و قویترش رو درمیآوردن، اون وقت یه شیشه کامل میخریدم. دلم میخواست عطر رپلیکا *لیپاستیک آن* رو پیدا کنم، اما قیمتهای ایبی خیلی بیرحمانهان. از طرفی، *لیپاستیک رز* افام گرون هم گرونه، ولی شیشهاش بزرگه و روی من هشت ساعت دوام میاره. یکبار اسپریش کردم و بلافاصله عاشقش شدم.
"هیچ بنفشهای اینجا نمیبینم، فقط بوی پلاستیک زشت به مشام میرسه. اصلاً نه!"
واکنش آنی: برش دار! درش بیار! اصلاً انتظار این همه بوی عرقکرده و مصنوعی چوب رو نداشتم. نمونهسایز جعبهای رسمیست، نمیدونم. انتظار داشتم مثل همیشه بوی آرایشی کلاسیک، مثلا گرلن و اینا باشه. ولی این نه، اصلاً نه! اوف! بوی همه عطرهای دیگه رو میده، پر از اون ترکیب مُد روز آمبروکسان یا هر نسخهای از همون مواد تکراری. خیلی شدید و خفهکننده. میشه یه مواد جدید اختراع کرد لطفاً؟! دیگه برام مهم نیست چقدر مضر باشه، آسیب بلندمدت رو به سوزش فوری بینی ترجیح میدم. شاید بعداً با خیال راحتتر یه نظر دقیقتر بدم، وقتی حال چالش داشتن رو داشتم.
رایحه تمشک زیبا، پودری و مشابه رژلب! سایز مسافرتیاش رو داشتم و فوراً سایز کاملش رو سفارش دادم.
در این عطر بیشتر بوی چوبهای تمیز و قوی، بهخصوص سدر، و گلهای خشک و پودری حس میشود. متأسفانه بوی تمشک را تقریباً حس نمیکنم. قبل از اسپری کردن، کمی بوی تمشک را از نازل عطر استشمام کردم، اما روی پوستم فقط چوب و پودر است. این عطر برای من بسیار خشک است؛ فقط در مرحله پایانی رگهای بسیار ضعیف از شیرینی وانیلی حس میشود. فکر میکنم انتخاب خوبی برای کسانی باشد که عطرهای بسیار خشک را ترجیح میدهند. خبر خوب این که، برخلاف عطرهای پودر بچهای که من دوست ندارم، این عطر اصلاً شبیه پودر بچه نیست. بیشتر مثل این است که یک قرص معدهٔ بدون شکر و کمی گلدار را بجوید، در حالی که کنار تودهای چوب در هوای آزاد ایستادهاید. منظorem بد نیست، حتی بافت غلیظ و حس پودری آن را دوست دارم. بهتنهایی برایم قابلقبول بود، اما وقتی با «کایالی وانیلا ۲۸» ترکیبش کردم، کمی شیرینی و گرمای بیشتری پیدا کرد و بیشتر لذت بردم. ماندگاری مناسبی داشت؛ روی پوستم حدود ۵ تا ۶ ساعت دوام آورد و همسرم گفت وقتی وارد اتاق کوچکی با من میشود، بویم را حس میکند.
امیدوار بودم بتوانم رگهای از بوی تمشک را حس کنم، اما بوی سنبل و چنار آن را تحتالشعاع قرار داده. معمولاً ناراحت میشدم، اما چند دقیقهای بیشتر صبر کردم و با عطر غنی و دلپذیری از ترکیب این نوتها پاداش گرفتم. «تب لب» باعث شد سنبل را بهعنوان یک نوت در عطرها بیشتر قدر بدانم. فقط کاش ماندگاری بیشتری داشت و پخشبوی قویتری میداشت.
این رو دوست دارم. دوست دارم چی میخواد بکنه. اما فقط به این انجمن پیوستم که یه صدای دیگه اضافه کنم و بگم متأسفانه، این عطر زیبا و بینظیر «لباستیک آن» از مِیسون مارژلا (سری ریپلیکا) نیست که متأسفانه تولیدش متوقف شده، بدون هیچ دلیلی که برام واضحه. «لباستیک فیور» خیلی میوهایتره و کمی تیزتر، متأسفانه به اندازه اون یکی جذاب و آرامشیک نیست. اما بد هم نیست. فقط کمی کمتر اغواگرانهست و بیشتر برای یه روز تابستانی مناسبه. البته با نقدی که درباره ماندگاریش شده موافق نیستم. این عطر روی پوست من انگار ابدی میمونه.
این و امامام… از این برند موردعلاقهام هستند. «لیپاستیک فیور» تمشکی شیرین، پودری و چوبی با پایه وانیل است. زنانه و ملایم اما درعینحال قوی. عطر بسیار زیبایی است. فقط ماندگاریش کمه. معمولاً ازش بهعنوان عطر قبل از خواب استفاده میکنم. برایم آرامشبخشه.
در حال حاضر با پایان یک میگرن دستوپنجه نرم میکنم و حس بویاییام بیشتر از همیشه حساس است؛ اگر تغییراتی پیش بیاید بعداً بهروزرسانی میدهم، اما معمولاً این زمان خوبی برای بررسی عطرهاست. این عطر یادآور خوبی بود از اینکه چقدر بوی خاطرات رو زنده میکنه و اینکه عطرها بهطور کلی براساس تداعیهایی که هرکس با نتهایش داره ارزیابی میشن، نه خوب یا بد مطلق. اولین اسپری این عطر، منو برگردوند به زمانی که تو مراسمهای مذهبی، کیف خواهرم رو باز میکردم و دنبال نعناع یا چیز دیگهای میگشتم و ناگهان بوی لوازم آرایشی دهه ۹۰ به مشامم میخورد. بهزحمت میتونم نت مبهمی از توت رو تشخیص بدم، چون ترکیب این عطر خیلی خوب و یکدسته. معمولاً تشخیص نتها برام آسونه، اما این عطر تا حالا از دستم در رفته. بعد از حدود ده دقیقه، بویش میشه دقیقاً همون چیزی که از اسمش برمیاد: یک لوله رژلب نو، با بافت کرمی یا شاید مات، اما قطعاً هیچچیزی شبیه رژلبهای براق نیست. رنگش یادم میاندازه به MAC Russian Red، البته بویش بیشتر شبیه رژلبهای عمومیست (به خوبی!). احتمالاً اینو تو یک بطری کامل میخرم، چون خیلی قوی خاطراتم رو زنده میکنه. اگر بوی رژلب دوست دارید یا دهه ۸۰ اواخر تا ۲۰۰۰ اوایل بزرگ شدید، حتماً این عطر رو امتحان کنید، حداقل یک بار.
عاشق عطرهای پودریام، پس ریشه سوسن یکی از نوتهای موردعلاقهمنه. این عطر اما خیلی معمولی بود. قطعاً پودریه، مثل پودر لبها، پس اسمش کاملا درست انتخاب شده. اما نوت پچولی داخلش رو دوست ندارم، خیلی پررنگه و همهچیز رو تحتالشعاع قرار داده. دوامش هم تعجبآور بود، خیلی کم. روی پوستم فقط حدود ۳ ساعت ماند.
بچهی دهه۹۰ که بودم، بوی این عطر یادم میاندازه وقتی مامانم داشت تو دستشویی آماده میشد. اولش بوی مستقیم رژلب میده، مثل یه نفس کشیدن از داخل یه کیف آرایش شلختهی دهه۹۰. میانهاش هم همون بو هست، ولی با یه اسپری مو خوب ترکیب شده. سلیقهی همه نیست، ولی قطعاً سلیقهی منه. روی پوستم خیلی دوام نمیآره، ولی روی لباسها مثل یه هیولا میمونه. بوی یه زن زیبا رو میده که کامل آرایش کرده.
هیچوقت نفهمیدم وقتی مردم حرف از بوی رژلب/آرایش میزنن چی میگن، اما اگر این همون چیزیه، پس قطعاً به دردم نمیخوره. نمیدونم عمدیه یا فقط پوست من اینطور واکنش نشون میده، ولی فراتر از ترشی میره و برام کمی تهوعآوره.
بویش کمی شبیه دکتر پپره، اما بهتر. میدونم کریسمس نزدیکه، ولی برام این عطر مثل بوی کریسمسه.
گلهای کهنه و شکرپز. چوبهای کلیشهای، پودری و مشک مومی. راسپبری کمی ترشی دارد، اما نمیشود گفت ترش است—بیشتر شیرین است. «لیپاستیک آن» بهتر است. بوی همهی عطرهای جیاچایجی را میدهد. بوی رژلب نمیدهد. خیلی تلخ است.
این یک عطر توتفرنگی شیرین و ترش، چوبی و پودری است. بسیار خوشمزه است. روی پوستم ۷ تا ۸ ساعت دوام میآورد، با پخشبوی بازویی و سیلاژ متوسط برای ۴ تا ۵ ساعت، بعد از آن به بوی پوستی تبدیل میشود که تا پایان ماندگاری عطر قابل استشمام است. عملکرد آن روی لباس یک ساعت بیشتر میشود. دوباره خواهم خرید.
این عطر برای من عشقی غافلگیرکننده بود. از بین مجموعه عطرهای کوچک جیاچجی، این یکی بیش از همه توجهم رو جلب کرد. فکر میکردم «ونیل ویبز» یا «ماسکو مول» برنده باشن، اما این یکی بود. خیلی دوستش داشتم که نسخه بزرگش رو خریدم. مردم میگن بویش مثل لوله رژلبه، من زیاد اینو متوجه نمیشم، اما میتونم خودم رو جای بینی بقیه بذارم و نظرشون رو درک کنم. خیلیها میگن بوی رژلب میده، اما من بیشتر حس تب رو ازش میگیرم. وقتی روی گردنم میزنم، انگار بوسی داغی به گردنم خورده. حتی باید نگاه کنم ببینم لک صورتی روشن روی گردنم نمونده! و باید بگم ماندگاریش روی من خیلی خوبه، اما در طول روز گاهی بویش به مشامم میرسه. اگر بخوام فصلش رو بگم، تابستون به نظرم میاد، ولی فکر میکنم هم روز و هم شب قابل استفادهست، اما بیشتر برای شب. اما چرا این عطر رو دوست دارم؟ اول این که تصور کنین یه شیرینیفروشی لوکس که فقط شیرینیهای دستساز میفروشه. این عطر بویش مثل اینه که اون مغازه، «سوییت تارت»های دستساز میفروخت. حتی خود سوییت تارت خیلی دوست ندارم، اما این عطر رو دوست دارم. دلیل دیگهای که این عطر رو دوست دارم—شاید برای همه جذاب نباشه—اینه که فکر میکنم بوی دختر «سین» ایدهآلم بوده. دختری ثروتمند با مو و آرایش همیشه بینقص، استایل سین بیعیب و نقصی که من توی نوجوانی آرزوش رو داشتم، و همیشه بلیت «ورپد تور» داشت. اما چون جیاچجیست، یه جورایی تیزی هم داره؛ مثل این که اون دختر سین دیگه دبیرستانی نیست، بلکه ۴۰۱کی داره و کیف هلو کیتیش رو با یه کیف صورتی داغ والنتینو عوض کرده.
رژلب عطر بسیار واقعگرا. دقیقاً مثل بوی گلولهای که تازه خریدی. برای من خوبه چون همین چیزی بود که دنبالش میگشتم. بهش «عاشقش هستم» ندادم فقط چون دوست داشتم ماندگاری و پخشبوی بیشتری داشته باشه. خیلی نزدیک و زود از بین میره. افسوس. همچنان به دنبال عطر رژلب کامل میگردم.
این بهترین عطر از میان عطرهایی با رایحهٔ رژلب/آرایشی است که تا حالا امتحان کردهام. بعضیشان خیلی تیز و «کهنهبو» هستند (به نظرم مثل *لیپاستیک آن* از امامام)، اما این یکی تعادل خوبی دارد—توتفرنگی نرمی و کمی شیرینی به ترکیب میدهد. رایحهٔ رژلب در این عطر به اندازهٔ *لیپاستیک رز* فردریک مال آنقدر واقعگرایانه و پررنگ نیست، ولی همچنان حسش را میدهد. *لیپاستیک فیور* دقیقاً بوی ته یک کیف آرایش قدیمی دههٔ ۹۰ را دارد که داخلش بستههای آبنبات نعنایی توتفرنگی هم بوده. پس اگر به دنبال رایحهای با حس آرایشی کلاسیک هستید اما عطرهای یونیسکس یا وینتیج را تحمل نمیکنید، این را پیشنهاد میکنم. **موندگاری و پخشبوی این عطر ضعیف است.** بعد از سه ساعت فقط اگر بینیام را دقیقاً روی مچم بگذارم بویش را حس میکنم. به همین دلیل فقط اگر تخفیف خوبی پیدا کنم، بطری فول سایز میخرم. **همچنین بوی این عطر خیلی شبیه به *لولیتا لمپیکا* است.**
سوسن زیادی داره، از اون نوعی که فقط بوی هویج پخته میده و بس. دارم تو فصل سرد تستش میکنم و هوا خیلی خشکه، که باعث میشه شدیدترین نوتها هم خودشون رو نشون بدن، با این حال کل ۲ میلیلیترش رو روی خودم اسپری کردم و تقریباً هیچ چیز قابل گزارش نیست؛ عطر ظرف ۱۵ تا ۳۰ دقیقه کاملاً محو میشه. شاید تو هوای مرطوبتر بهتر باشه، ولی شک دارم.
برای من جواب **نه** هست. یعنی... بوی بسیار ضعیف و تقریباً محو، شبیه به تمشک مصنوعی و شیرین روی پوستم میمونه. سعی کردم در زمانها و فصلهای مختلف ازش استفاده کنم، اما متأسفانه واقعاً نتونستم چیز خاصی ازش بگیرم... اگر کسی علاقهمند بود، به من خبر بده. این یه شیشه **۱.۷ اونس**ه با چند اسپری کم.
لیپاستیک کجاست؟ بوی عطر دیگری با آمبروکسان میدهد...
خیلی تعجب کردم. فکر میکردم بوی «نکتار طلایی نِست» دقیقاً همین باشه. روی کاغذ، این عطر قطعاً بوی بسیار «آرایشی» میده با کمی رزبری در اسپری اول (که دوام نمیآره). اما روی پوستم، نسخهای پوستی از «جنتل فلویدیتی گلد امافکی» حس میشه! تنها نوتهای مشترک این دو، وانیل و چوبهاست، پس نمیدونم چرا این حس مشابه رو دارم. خیلی عجیبه.
عطر لبمصنوعی، بسیار زنانه
خوب واقعاً این رو دوست داشتم! اما عملکردش خیلی ضعیفه. عطرش شامل کمی تمشک میشه، بعدش بوی واقعی رژلب. چند نوت چوبی هم تو پسزمینه میمونه. اسم، شیشه و مفهومش جالب و جذابه… حس نوستالژیک خوشایندی داره. اما بیشتر از یک ساعت دووم نمیاره!
بوی فوقالعادهای داره! شیرین، مثل رژلب و مواد آرایشی! اما جدی میگم، بعد از چند دقیقه کاملا از بین میره، خیلی ناراحتکنندهست. احتمالا ضعیفترین عطریه که تا حالا بوییدهام.
از این عطر، نت اصلی گلابی شیرین به مشام میرسه. بوی زیبا و صمیمیای داره، کاش ماندگاری بیشتری داشت. بهطور کلی، عطر ملایم و آسونیه، پیچیدگی خاصی نداره.
من مردم و این عطر رو دوست دارم. توتفرنگی و سنبله (آیریس) بدون شک برجستهترین نوتها برای من هستند. از عطرهای «لبلاکی» با بوی سنبله مثل *Gentlemen EDP* و *Dior Homme* قدیم خیلی خوشم میاد. به نظرم این عطر هم همون بوی سنبله رو داره، فقط با توتفرنگی مخلوط شده. اولش خیلی زنانه به نظر میرسه، اما وقتی کمی خشک شد، روی پوست من قطعاً یونیسکستر میشه. اگر مردی و عطرهای سنبله دوست داری، از امتحان کردنش نترس. همچنین برای من بیش از ۸ ساعت دوام میاره و پخشبوی شدیدی نداره که من اینو دوست دارم.
"عالیه. بوی کلاسیک اما بهروز میده. کمی میوهای و «مصنوعی» حس میشه، اما اصلاً بد نیست. شاداب و پرانرژیست."
بوی رژ لب خراب مادربزرگ میده. جِیاچجی تو ساخت عطر بدون مولکولها خیلی بده.
قرصهای سرفه تمشکی، رژلب صورتی آبشده، آدامس حبابی کهنه. بوی سال ۲۰۰۲ میدهد، مثل داخل کیف دست یک خاله خاص و شیک، مثل وقتی دوازدهسالهای و دلت میخواد همهٔ رازهای زنانهای را که هنوز بهطور کامل ازشان خبر ندارید اما میتوانید حدس بزنید، بدانی.
من آنقدر جوانم که قبل از کنار گذاشتن عطر سنتی «رژلب» (یادآوری: خودم را تحسین میکنم!) از آرایش استفاده نمیکردم، پس نظرم هیچ ربطی به الهامگرفتن از آن ندارد. اینجا بوی تمشک را دوست دارم، بیشتر حس مربایی میدهد تا شیرینِ خفهکننده، و آمبروکسان هم بسترِ جذابی بهش داده. از نمونهای که روی خودم اسپری کردم خوشم آمد و کل روز، حتی با اینکه (میدانم!) نمونههای دیگری هم روی قسمتهای دیگر بدنم اسپری کرده بودم، همچنان بویش را استشمام میکردم. تعجب کردم وقتی این صفحه را چک کردم و دیدم همه به نظر ازش متنفرند. راستش برند JHAG را دوست ندارم، و هیچکدام از عطرهای دیگرش هم توجهام را جلب نکرده، اما مشتاقم این را بهعنوان یک عطر میوهایِ پوستی، کنار عطر گلِ پوستیام (دپتیک فلور دو پو) و عطرِ «پوست-پوست»ام (آنادر ۱۳)، استفاده کنم. خیلی هیجانزدهام که عطرهای رژلبی بیشتری کشف کنم، و مقالهی گردآوریشدهی مت موریس دربارهشان را هم خیلی دوست داشتم!
بوی عطرهای ارزان ویکتوریا سکرت، مثل وقتی که وارد سالنی پر از آدمهای معمولی میشوی. بوی تمام عطرهای ارزان که با سشوار در هوا پخش شده و بخار شدهاند. اسپری موهای ارزان که در هوا میپیچد، همراه با بوی تودههای مو.
ریز، پودری، شیرین و زودگذر.
بعد از امتحان کردن این عطر در فروشگاه، مجبور شدم یک ویال مسافرتی سفارش بدهم تا بیشتر تستش کنم. عطر بسیار جذابی که در کمتر از یک ساعت پس از زدن، تغییرات زیبایی میکند. ابتدا با نتهای شیرین و ترش بنفشه شروع میشود که حدود ۲۰ دقیقه روی پوست ماندگار است. سپس جادوی سنجد-پچولی خود را نشان میدهد و حالتی تقریباً چرمی ایجاد میکند. یادآور عطر «او ریحلا» دیپتیک است، با آن بوی چرم زیبا و عطر ماشین نو (شاید عجیب به نظر برسد، اما بسیار اعتیادآور است). پایهی شیرین چوب سدر هم به آن پایانگی گورمان میدهد که واقعاً شگفتانگیز است. اسم این عطر قطعاً حس و حالی که ایجاد میکند را منعکس میکند. وقتی آن را میزنم، احساس میکنم در اتاق آرایش دههی ۱۹۵۰ هستم، دارم رژلبم را تمدید میکنم و پودر میزنم، قبل از اینکه بیرون بروم و در باری پر از لیکورهای میوهای یک کوکتل سفارش بدهم. این عطر واقعاً جلوهای از شکوه دنیای قدیم است: زنانگی پرجرأت و غنی در یک شیشه. اگر روزها عطر «فلور دو پو» دیپتیک میزنید، شبها آن را با این عطر لایه کنید تا بوی تمیز و پودری سنجدش تقویت شود و کمی حس اغواگرانه هم به آن اضافه کنید.
تقریباً نامحسوس، شیرین و پودری. آزاردهنده نیست اما… حضور خاصی هم ندارد. فکر کنم روی دیگران شاید بیشتر دوام بیاورد، برای من حتی یک نسیم هم کافی بود تا آن را با خود ببرد. اگر عاشق جاگ هستید، ارزش امتحان کردن دارد.
دیدم بعضی از عطر دوستانِ مغرور این عطر رو تحقیر میکنند. میدونم از کجا میگن که خیلی از عطرهای جیاچایجی تیز و تندن. اما این عطر از اون تندی به عنوان حاملِ موثری استفاده میکنه و بعدش به خوبی نرم میشه. جیاچایجی روی آمبروکسان بنا شده؛ اگر دوستش ندارید، عطرهایشون رو نخرید. این عطر در محدودهی قیمتی مناسبی برای یه عطر با بوی رژلب قرار داره. وقتی اولین اسپری رو میزنم، آرزو میکنم بتونم اون بو رو ثابت نگه دارم و تمام روز همراهم باشه. اولین اسپری بوی تمشک و رژلب میده (تصور کنید میخواهید یه تمشک نرم مثل پوست رو مستقیم از یخچال بخورید و تازه آرایتون تموم شده). این زیباترین بخش کل این عطره! بعد از مدتی، بو از میوهای و آرایشی به یه رژلبِ چوبیِ نرم تبدیل میشه، تقریبا برای دو ساعت. از اونجا به بعد وارد مرحلهی پایه میشه. من خیلی طرفدارِ پایهی عطر با حاملهای چوبیِ تازه نیستم، ولی آزاردهنده هم نیستن. چند ساعت نقششون رو خوب ایفا میکنن، اما بعد از رژلب و تمشک بیشتر میمونه. واقعا یه عطر دلنشین برای قیمتشه و اونقدر هم تیز نیست که سرتون رو درد بیاره.
این عطر یادآور طعم لیپ اسمکرز دکترپپره… و آره، دوست دارم بویشو بدم! 😂 این نوت تمشک یکی از معدود عطرهاییه که روی پوستم ترش نمیشه. عاشقشم… قطعاً یکی از عطرهای امضای منه.
بوی داخل یک کیف آرایشی رو میده، اگه برات جذابه. 🤷🏻♀️
بوی این مثل یک کیف آرایشی دهه نودی است پر از لوازم آرایش قدیمی و زیاد استفادهشدهٔ برند مکس فکتور که پایهٔ تالک دارند و حداقل یکسالهاند—با یک کیسه باز از آبنبات تمشکی آلن که برای بعد گذاشته شده تویش. هنوز مطمئن نیستم نسبت به این چه حسی دارم. بعدتر ویرایش میکنم.
دارم مجموعهٔ کشف برند *JHAG* رو امتحان میکنم، اما تا اینجا چندان از این برند خوشم نیومده. بعضی عطرهاش لحظههای خوبی داره، اما اکثرشون خیلی مصنوعیاند—چیزی که حتی اگر هدف اصلیشون هم باشه، بازم برام ناخوشاینده. به *Lipstick Fever* امید زیادی بسته بودم، چون عاشق آکوردهای خوب رژلبی هستم با آن شکوه گلسرخ بنفشهای پودری/مومیش. متأسفانه، این یکی اصلاً همون نیست. بهطور خلاصه، *LF* ترکیبی از چند نوت میوهای شیرین و مصنوعی و شربتیه که زیر ابر سنگین و خاکستری آمبروکسان خفه شدن. شروعش یادآور سودای گیلاس رژیمیست، شیرینشده با آسپارتام. تمشک شربتی و غلیظی هم بهش اضافه میشه، اما بهجای اینکه ژلهای باشه، خیلی خشکه. آمبروکسان از همون اول حضور داره و مه مصنوعی و متمایزش رو اضافه میکنه. کمی ونیلین پودری و ردپایی از بنفشه ظاهر میشه، همراه با کمترین نشانهای از پچولی. اما در کل، آمبروکسان و آن ترکیب خشک-شربتی گیلاس-توت تا آخر غالبه—هیچکدومش یاد رژلب نمیاندازه. پخشبوی و ماندگاریش متوسطه، اما برام خیلی ناخوشاینده و بعد از مدتی آمبروکسانش سردردآور میشه. خیلی مصنوعی و خطیه. نه رژلبی توش هست، نه هیچ نقطهقوت دیگهای. **۱ از ۵.**
تقریباً خودگویاست، اما... اگر بوی مواد آرایشی و رژلب رو دوست ندارین، احتمالاً این عطر رو هم دوست نخواهید داشت! پس اول نمونه بگیرین. چون تو یوتیوب خیلی هیپ شده، ولی احتمالاً اونایی که ازش تعریف میکنن، بوی پودری، مواد آرایشی و رژلب رو دوست دارن. اینو میگم چون خودم تقریباً بدون تست خریدم و میتونست فاجعه باشه. بوی عطر خیلی سادهست: رژلب مومی با رزبری (مثل نوشیدنی گازدار) تو شروع، و بعدش بوی رژلب مومی + دیانای ژولیت هز ا گان (مثل Not a Perfume / Not a Perfume Superdose). ویرایش: نمیدونم چطور و چرا، ولی عاشق این بو شدم.
بوی اولین اسپریاش یاد تنباکویی میاندازد که پدربزرگت در قلیانش میریخت. احتمالاً ترکیب توت فرنگی میوهای با عطر چوبی پچولی است. بعد از اینکه عطر نشست، ریشهی مومی و آمبروکسان خودشان را نشان میدهند. بسیار سبک است و روی پوست من حدود نیم ساعت بیشتر دوام نمیآورد. عطری نیست که خودم انتخاب کنم، اما اگر کورکورانه میخریدم هم ناراضی نمیشدم.
این یه غافلگیری خوشایند بود، اصلاً بوی رژلب نمیده. اول با نوت توتفرنگی روشن و خوشبو و چوب صندل شروع میشه. بعد یاس و بنفشه وارد میشن، اما با توتفرنگی ترکیب زیبایی پیدا میکنه. تقریباً خطی پیش میره، ولی واقعاً دلنشینه. شاید کمی بالغانهتر از سلیقهام باشه (من ۲۱ سالمه)، ولی دوستش دارم. فکر کنم بعداً سراغش برگردم، شاید وقتی شروع به کار کردم.
لبفِوِر = ۲ قسمت اترنیتی اینتنس + ۱ قسمت پاسیفیکا پچولی هیمالایایی توت + ۱ قسمت مانسرا اینستنت کراش
تعجبم انگیزه که تا حالا کسی این عطر را با نسخهٔ اصلی *لولیتا لمپیکا* سال ۱۹۹۷ مقایسه نکرده. شروع هر دو بسیار شبیه است با رایحهٔ بنفشه و سنبل؛ فقط گیلاس و پیچک *لولیتا* را با تمشک مصنوعی و چوب صندل *لیپاستیک فیور* عوض کنید و سپس رایحهٔ انیس را حذف نمایید. اما خشکشدن آنها کاملاً متفاوت است. *لیپاستیک* تقریباً خطی میماند، در حالی که *لولیتا* عمق و پیچیدگی بیشتری دارد با سبزی منحصر به فرد و غنی پیچک و نوتهای انیس/شیرینبیان. هر دو را دوست دارم، اما اگر تنها مشکل شما با *لیپاستیک فیور* چوب صندلش است، پیشنهاد میکنم *ل.ل.* را در شیشهٔ بنفش امتحان کنید (علاوه بر این، کمتر از نصف قیمت هم هست).
متوجه هستم که میخواست با عطر رژلب چه کاری بکنه، اما متأسفانه نمیتونم از بوی پچولی رد شوم.
این رژلبعسل به شکل یک گلاس چری مصنوعی و تیز باز میشود که بعداً به بویی شبیه رژلب پودری و مومی تبدیل میشود. نه به زیبایی، پیچیدگی، ماندگاری یا هماهنگی «لیپاستیک آن» است، اما همچنان واقعاً زیباست و اگر بتوانید آن را با تخفیف پیدا کنید، ارزش امتحان کردن دارد—هرچند در مقایسه خطیتر و ضعیفتر است و ارزش قیمت کامل یک بطری را ندارد. «لیپاستیک آن» رژلبی پرحجم، هالیوودی، چرب، مومی و غنی با بوی بنفشه و سنبله است، اما این یکی کمی پلاستیکیتر و میوهایتر است؛ یادآور آرایشبازیهای کودکی، بالمهای لب بونبل و رژلبهای آلوئهورا یکدلاری از فروشگاه لوازم آرایشی محلی. من آن را هم دوست دارم، اما بویی کمتر شیک و حساس است. خشکشدن آن (که از حدود یک ساعت بعد شروع میشود) بیشتر به سمت بالم لب بیبو میرود تا رژلب—خیلی شبیه موم زنبورعسل، چوبهای مصنوعی، ایزو ای سوپر و اینگونه چیزها. روی پوست من حدود ۶ ساعت ماندگاری دارد. علاقهای ملایم، اما نه عشق.
فکر میکنم بوی خوبی داره، انتظار خاصی نداشتم چون اصلاً طرفدار عطرهای رژلبی نیستم و فقط دارم برای سرگرمی امتحانش میکنم. واقعاً هم فقط بوی رژلب نمیده، چون بیش از حد میوهایه. به نظرم خیلی ضعیف و زودگذره.
هیچکدوم از چیزهایی که دیگران میگن رو من حس نمیکنم. اولش یه نت فلفلی میگیره (با اینکه تو لیست مواد هیچ فلفلی نیست) و بعدش خشکشدنش میشه یه پچولی کثیف با شاید یه ذره تمشک. اصلاً ریشهسنجد (ایریس) حس نمیکنم که خیلی ناراحتم. روی پوست من بوی هیچکدوم از اون رژلب نیست. بوی یه مرد عرقکرده میده که تمام روز زیر آفتاب سوزان و خاک کار کرده. این نوع پچولی اصلاً روی پوست من جور نیست. پخشبوییش متوسطه، نمیتونم درباره ماندگاریش نظر بدم چون بعد از دو ساعت پاکش کردم، اما باید بگم پاک کردنش سخته! این عطر اصلاً مناسب من نیست.
برای من، این عطر بوی بالم لب طعمدار توتیفروتی و شامپاین تمشک مصنوعی میده. شیرین، میوهای، آبدار، اما یه نوت پودری داره که خیلی یادآور بالم لبهای قدیمیه. بهطور کلی برای استفاده روزمره بد نیست، اما دوست ندارم بوی بالم لب روی خودم باشه.
پودری و شیرینِ ملایم. خوبه.
راسپبری و وانیل رو حس میکنم و بهطور کلی… خوب، بوی نوعی رژلب. از موممانند بودنش خوشم نمیاد، ولی زیاد هم آزارم نمیده. اگه زیاد اسپریش کنم، کمی سردرد خفیف میگیره.
اینو خیلی دوست دارم! حس و حالِ قدیمی داره و وقتی لباسمو، جورابشلواری و کفشمو میپوشم، کامل میشه. حسِ گلمِ خاصی بهم میده، مثل مریلین مونرو.
وقتی اولین بار این رو روی خودم اسپری میکنم، دقیقاً همه چیزیه که از عطر یک رژلب میخوام. پودریه، حس آرایشی و شیرین داره، و اون بوی مومی خاص رژلبها رو داره که من عاشقش هستم. خیلی برام دردناکه، چون اگه اون شیرینی اولیه بیشتر میموند، قطعاً این محصول برای من یه عشق بزرگ میشد. اما بعد از کمتر از یک دقیقه ناپدید میشه و نمیتونم دقیقاً بگم کدوم نت جایگزش میشه، ولی هر چی هست، برام آزاردهندهست. به جای یه رژلب نرم، زیبا و پودری، تبدیل میشه به یه رژلب کهنه و بیمزهای که پنجاه سال تو کشو خاک خورده. نمیتونم مطمئن باشم، اما مشکوکم به تندی پچولیست که کمی بیشتر از سلیقهام خودشو نشون میده. هنوز به اندازهای خوبه که استفادهش کنم، ولی افسوس، غصهش باقیست.
بعد از چند دقیقه بوی رژلب به مشامم میرسه، اما بین همه عطرهای جیاچجی، این یکی کمترین علاقهام رو داره. شاید اصلاً طرفدار غلظت بالای پچولی نیستم.
واقعاً تعجب کردم که بویش تا این حد شبیه رژلب بود. خصوصاً آن بوی مومی و کمی پلاستیکی، مثل وقتی که مدادشمعیها داخل ماشین آب شوند، با کمی ترشی از تمشک و مقداری پودر. سوال من اینه که با اینکه بوی بدی نیست، چرا کسی بخواهد چنین بویی بده؟
از بین عطرهای کیف آرایشی—که معمولاً سلیقهام نیستند—این یکی از بهترینهایی است که بوییدهام. scent سدر، که معمولاً با تندیاش آزارم میدهد، اینجا هم تیز و نافذ است اما به طرز عجیبی جور درآمده؛ مردانهاش کرده، نه به سبک کلشهای، بلکه هورمونی و فرومونی، شبیه فرومونهای موسکی الکساندرا دوم در زرجاف—که یکی از موردعلاقههایم در این خط است. پس اینجا هم انگشت بالا. بوی موسکی دارد، کمی کثیف، ترش از تمشک و پودری با ریشهسوسن. بیشتر بوی *اوریس روت* میدهد تا ایریس (شاید هم همان تمشک است که کمی ترشی بهش داده). برای من واقعاً خوشبو، تازه، نیچ، موسکی، منحصربهفرد، اصلاً وینتیج نیست و آن کلیشههای اتاقخواب نیست.
یکی دیگه از ژولیت هز ا گان که به نظرم بوی عطر مردانه ارزون و ترش میده. روی پوست هم چندان تحول پیدا نمیکنه. من دوست دارم نوتهای رژلبی رو تو عطرهای مبتنی بر گل سوسن حس کنم، اما این یکی برام جالب نیست.
«تب لیپاستیک» یادآور نسخهای تیرهتر از «گلوسیر یو» است. کمی شیرینتره به خاطر توتفرنگی، اما ریشهسنبل در هر دوی این عطرها پررنگه. نمیدونم بینیام این نوتهای «تیره» چوب صندل و پچولی رو در این عطر خاص دوست داره یا نه. توصیفش برام سخته، اما چیزی تو «تب لیپاستیک» مستقیم میره پشت بینی/گلو و خوب جا نمیشینه. من معمولاً به وانیل حساسم و هرچند اینجا نت وانیل رو تشخیص نمیدم، ولی فکر میکنم شاید همینه که برام مشکلساز میشه. بهطور کلی بعضی جنبههای «تب لیپاستیک» رو دوست دارم، اما اگه میخواستم بوی رژلب/آرایش بگیرم، ترجیح میدم چیزی سبکتر بزنم.
این عطر روی من اصلاً بوی رژلب نمیده. عوضش بوی توتون/عود خیلی قوی (و البته خیلی ناخوشایند) میده که حتی سردرد میگیرهام. اثری از بنفشه پودری یا چیزی شبیه بهش نیست. واضحه که روی پوستهای مختلف واکنشهای متفاوتی داره. برای من کاملا غیرقابلتحمله، پس لطفا قبل از خرید تستش کنید.
این واقعاً بوی رژلب به شکل مایع میده. من... نمیدونم چرا دوستش دارم، ولی دوستش دارم. حس میکنم رژلب عطر مورد علاقهام نیست، ولی این جورایی عالیست.
از بوی مواد آرایشی پودری خوشم میاد، به همین دلیل هیجانزده بودم که این رو امتحان کنم. اما متأسفانه بینیام نمیتونه از بوی پچولی رد بشه. فکر میکنم قدرت فوقالعادهای تو تشخیص بوی پچولی دارم که بدجور ناراحتکنندهست، چون اصلاً پچولی رو تحمل نمیکنم. خوشبختانه سایز مسافرتیش رو گرفتم.
عاشق اینم که بافتش پودری و شیرینه، اما یه حس مومیِ آرایشی هم داره در حالی که همچنان نرمه. ولی دوامش کمه. بعضی وقتها زیاد اسپری میکنم تا بیشتر از دو ساعت بمونه. با این حال فکر کنم یه روز یه شیشه سایز بزرگش بخرم، واقعاً دوستش دارم.
خوشمزهست، اما بوییه که دوست ندارم واقعاً داشته باشم.
شروع میوهای و کمی خشن. خشکشدن سریع است. پودری نرم و زیبا. بویی شبیه رژلب با کمی رگهای از مدادشمعی دارد. کمی مصنوعی به نظر میرسد، اما اصلاً بد نیست.
رژلب تب نتوانست با پوستم جادو کند. هم کمی ناامیدکننده است، هم کمی زیبا. برای توضیح دقیقتر، از شروعش بگویم که واقعاً خیرهکننده است. بوی پودری رژلب که مرا به دهه ۸۰ میلادی میبرد، وقتی مادرم چنین رژلبهای بوداری میزد (و ما بچهها همیشه آن را میدزدیدیم. وف! هنوز هم میتوانم مزهٔ پسماندهٔ آن را حس کنم😃). این بو بسیار شبیه آن چیزی است که از عطر شلیمار پارفوم اینیشال به یاد دارم. همین باعث شد فوراً عاشق بوی آن شوم. دو ساعت اول واقعاً دلنشین، دلنشین، دلنشین. اما بعد شروع به تغییر میکند. بهترین توصیف این است که بوی بالزام لاوندری میدهد (عجیب است، چون در نوتهای عطر لاوندر نیست). بسیار شبیه (یا حداقل از یک دیانای) عطر بربری بریت ریتم است. اگرچه بربری یکی از عطرهای محبوبم است، اما بوی مشابه جاگ LF واقعاً اتلاف پول است. اگر میخواستم بوی بربری بدهم (که میخواهم و حتی چند بطری پشتیبان هم دارم)، ۱۰۰ یورو برای جاگ LF نمیپرداختم. این فاز بربری هم فقط دو ساعت میماند و بعد تبدیل میشود به بویی نرم گلدار-شیرین و ضعیف، کمی شبیه عطر سمور. بسیار زنانه و خوشایند، اما هیچ پخشبویی ندارد. پس با ۲+۲+۲ ساعت فازهای متفاوت، رژلب تب از «آفرین!» به «نه!» تبدیل میشود. نه ناامیدکننده است، نه بد، اما نه انقلابی. کمی هم گرانقیمت است.
شروع شیرین و میوهای با رگههای وانیل لبمانند و سنبل. در میانه بوی آن مصنوعیتر و شبیه گچ رنگی است و در پایان خشک و پودری میشود. عطر زنانه، منسجم و مناسب روز است، بدون اینکه بیشازحد بالغانه باشد. به نظرم *لیپاستیک فیور* برای یک ناهار خوش، رفتن به تئاتر یا یک رویداد غیررسمی عصرانه ایدهآل است.
تا حالا حتی یک عطر از جِیاِیچایجی نبوده که کاملاً دوستش داشته باشم—تا به امروز. با اولین اسپری، بلافاصله بویی به مشامم میرسد که یادآور رژلبهای معطر شیرین اما پودری است. همسرم گفت همین که اسپری کردم، نتهای میوهای را حس کرد. بعد از اینکه نتهای اولیه تغییر کردند، بوی مشابه رژلب کمکم محو شد و اگرچه هنوز کمی پودری بود، پچولی تا حدی آن را متعادل کرد. معمولاً از پچولی بیزارم، اما در این عطر، درست استفاده شده. با پیشرفت عطر و رسیدن به مرحله خشکشدن (*dry down*)، بوی آن سبکتر اما فریبندهتر میشود. به دلایلی تقریباً بویی مثل ترکیبی از *مولا مولا* و *کرونیک اکستریم* میدهد. فکر میکنم این عطر شاید برای من «عشق از نگاه اول» باشد.
میخواستم عاشقش بشم. بویش دقیقاً مثل رژلبهای لوکس و سرخابیرنگ مادرم بود وقتی کوچیک بودم—همون بویی که برای من تعریف رژلب بود، خیلی بهتر از بوی تلخ، مومی و کهنهٔ «لیپاستیک آن»ِ مَیزون مارژلا. مشکل این بود که «لیپاستیک فیور» هم دقیقاً مثل بوی رژلب عمل میکرد: خیلی ظریف و کمرنگ. باید چندبار اسپری میکردم تا به عنوان عطر راضیام کنه. اما هرچقدر بیشتر اسپری میکردم و تجدید میکردم، باز هم خیلی ضعیف میماند… مثل این که یک درجه پایینتر از عطرهای پوستی بود.