تصاویر
کاکاتیل زوولوژیست پرفیومز | cockatiel zoologist perfumes
کاکاتیل زوولوژیست پرفیومز | cockatiel zoologist perfumes
cockatiel zoologist perfumes
Cockatiel by Zoologist Perfumes is a Floral Woody Musk fragrance for women and men. This is a new fragrance. Cockatiel was launched in 2022. The nose behind this fragrance is Sven Pritzkoleit. Top notes are Rhubarb, Raspberry and Champagne; middle notes are Powdery Notes, Mimosa and Cashmeran; base notes are Vanilla, Musk, Guaiac Wood and Patchouli.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Zoologist Perfumes
- کشور سازنده:
- کانادا (canada)
- صنعت:
- عطرها (fragrances)
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس
تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Sven Pritzkoleit (sven pritzkoleit)
Rhubarb (rhubarb)
Raspberry (raspberry)
Champagne (champagne)
Powdery Notes (powdery notes)
Mimosa (mimosa)
Cashmeran (cashmeran)
Vanilla (vanilla)
Musk (musk)
Guaiac Wood (guaiac wood)
Patchouli (patchouli)
به نظرم بوی خانهٔ حمام روسی در یک روز تابستانی میدهد، با تازهساختهٔ شلاقهای حمام از تنهٔ درخت توسکا و چای تمشک داغ با میوههای شیرین و برگهایی که بعد از یک جلسه انتظارت را میکشند. اگر تجربهاش کرده باشی، بوی این شلاقها را وقتی آب جوش رویشان میریزی به یاد داری، و عطر دیوارهای چوبی گرمشده. کمی هم رگهای خاکی حس میشود، مثل برگهای پاییزی پوسیده. عجیب است که این بوی همزمان یادآور ژوئیهٔ گرم و اکتبر تیره است.
«عطر کاملاً دلپذیری مثل همیشه از زولوژیت. ریواس بهخصوص نوت نادر و غیرمعمولی در عطرهاست. چیزی نیست که شخصاً هرروز به سمتش بروم، اما باز هم زیباییاش رو میفهمم. برای یه مراسم عروسی انگلیسی دعوت شدم و نمونهاش رو بردم — کاملا با فضاش جور دراومد. عروسی رو مثل فیلم *ننی مکفی* تصور کنین، قبل یا بعد از جنگ غذایی، واقعاً. برههای رنگشده صورتی و زرد که اینورآنجور میگردن و کیک شیرین و دلبههمزن. به نظرم این عطر شاداب و پرزرقوبرقه.»
این رو به عنوان یک نمونه تصادفی گرفتم، و اولین روزی که زدم بوی موز میداد! بعد از چند روز در کشوی تاریک، نوت آغازینش بوی ترشومیزانِ روشن و جوشانی شبیه رِواس-تمشک بود با زیرلایهای پودری. بوی شامپاین هم حبابیست، فکر میکنم شاید همینجاست که بعضیها حس میوههای گندیده میگیرن (حباب + تمشک = تخمیر؟) اما برای من اصلاً چنین حسی نداره. بعد از خشک شدن، به وانیل دلپذیری تبدیل میشه با کرمی بودن موزِ مشخص. کلمهای که به ذهنم میاد «عجیب»ه، اما نه ناخوشایند. این رو با یک پولور رنگارنگ صورتی-زرد و دستبند کَندی پرچم پنسکشوال بپوش تا خفنترین دختر عجیب بازارچه محلیات باشی.
«من هم مثل بقیه فکر میکنم این عطر بوی ماژیک و میوهی گندیده میده. حتی بعد از چند ساعت استفاده، وقتی داشتم غذا میخوردم، حالت تهوع گرفتم.»
میخواستم به خاطر طوطی کاکلخم من این رو دوست داشته باشم، ولی به دردم نمیخورد. بویش مثل ماژیکه، مثل وقتی درِ کلاهک شارپی رو باز میکنی، بعد هم مثل گلمحمدی توالتی. شاید برای کبوتر بوی خوبی باشه؟ اما نه برای یه طوطی پرانرژی و شیطان کوچولو با گونههای نارنجی.
این عطر جای خاصی تو دلم داره، چون حسِ خاصی رو برمیانگیزه که هیچ عطر دیگهای تا حالا برام نداشته. شیرینی پودری و آبنباتی، کمی و مبهم میوهای، مثل قلبکهای شکلاتی یا آبنباتهای رنگی. روشن و بازیگوشه، اما نه به شیوهای که انتظار دارید: در عین حال غلیظ و خشک و خاکی هم هست، به لطف استفادهی منحصر به فرد و ظریف از پچولی. وقتی میخوام احساس کنم مثل یه موجود کوچک و بامزهام، اینو میزنم. این یکی از عطرهای زولوژیکه که به نظرم عطار دقیقاً بریف رو درک کرده. پریتسکولیت روح یه کاکاتیل رو استخراج کرده! عجیب و غریب و آفتابی و «بامزه»ست، اما نه اون «بامزه-سکس» که خیلی از عطرهای اصلی بازار برای زنان سعی میکنند منتقل کنن. بامزه مثل بامزه بودن یه حیوونه، یا وقتی یه غریبه رو میبینی داره یه کار احمقانه میکنه و ناگهان نسبت بهش احساس محبت میکنی. برام بوی شادی ساده و بیتکلف میده: مثل نقاشی انگشتی یا رقصیدن، حتی اگر بد باشه. فقط لبخند رو روی لبام میآره :)
کفپوشهای سنگ مرمر سردِ حمام دیوارِ آینهای تنها دارد سرت روی پیشخوان تکیه دادهای تماشا میکنی که مادر پودر میزند به صورتش مقداری شرابش میریزد پایین گردنش، روی پشمش برای شب بیرون میرود تو را تا پایان شب تنها میگذارد
ای وای، این بوی عجیب زیرلایهای رو چه جوری توضیح بدم… نمیدونم آیا بوی چوب گایاکه یا پچولیست، ولی یه بوی خیلی عجیبی داره که یاد مغازههای لوازم الکترونیکی میاندازه.
توتفرنگی و ریواس را له میکنیم تا یک پای دستساخت خوشمزه درست کنیم. همینقدر ساده است. این نسخهی ترش آن عطر شیرین و دلآزار است که دختر جوانی میزدی—ترش و گس توتفرنگی، با میموزایی که شیرینی ظریفی به ترکیب میبخشد. زیبا، جوانانه و زنانه، به شکلی نوستالژیک. در کل، من این را مثل دوران دخترانهی مادربزرگم تصور میکنم. عاشقش هستم.
**بدجور وحشتناکه. بویش میده مثل سوپ استفراغی که طوطی کاکاتیلم از ظرف غذا و آبش درست میکنه. دوست داشتم بخاطر پسرم (طوطی) ازش خوشم بیاد اما نشد. البته شاید به نفع خودشه، چون کاکاتیلها سیستم تنفسی ضعیفی دارن.**
اولین واکنشم به این عطر یک «نه» بزرگ بود. کلمههای «پودری»، «میوهای شیرین» و نوتهای «ریواس» و «شامپاین» رو خوندم و با خودم گفتم احتمالاً شبیه «پالپ» از بایردو یا «پونی بوی» از جوروم استودیو باشه. اما باید بگم کاملا اشتباه میکردم. این عطر ترشتر از ترشه. معمولاً ریواس رو دوست دارم و تمشک شیرین-ترش هم عاشقش هستم، اما در این ترکیب همهچیز اشتباهه. وقتی با این آکورد پودری مخلوط میشه، آنقدر دلآزار و خفهکننده میشه که انگار صورتت رو توی پودر ترش فرو بردهای و حالا بویش تو سیستم بدنت نشسته و نمیتونی از شرش خلاص شی. یه بوی الکلی هم حس میشه، اما باز هم به شکل ترش و ناخوشایند. وقتی با پچولی ترکیب میشه، تقریبا یه نوت کپکزده میده. بینیام بوی وانیل رو هم تشخیص میده، اما اصلاً خوب نیست. کمپوت ریواس ترش در سس وانیل یا کاسترد غرق شده، اما شیر وانیل ماهها پیش فاسد شده و توی سسش تودههای بدبو حس میشه… خیلیها از نوت پلاستیکی این عطر حرف زدهاند و من هم موافقهم. هرچند بوی پلاستیک سوخته و تقریباً ذوبشده خیلی بهتر از این کاسترد فاسد و آزاردهندهست. خوشبختانه ماندگاری عطر کمه و روی پوست هم خیلی نزدیک و ملایم میشینه. با این حال، همچنان جوابم «نه» بزرگه.
در ابتدا فکر کردم این عطر شبیه «فلورایکو وان امبرلا فور تو» با آن نوتِ نوعی مافین توتفرنگی است، فقط ترشتر. اما یکی از دوستانم گفت بوی بازار ماهی میدهد و من گفتم «چه؟ هیچوقت!» چند روز بعد وقتی از درِ نمونهام بو کشیدم، فقط بوی ماهی حس کردم. خشکشدنِ عطر هم خیلی شبیه «شیپر پالاتن» امدیسیآی است.
به نظرم بوی غذاهای کپکزده میده. فکر میکردم عطر شیرین و میوهای با حبابهای خوشبو باشه، اما خیلی ناامید شدم از این یکی :(
عجیبه، اما به شکل خوبی. چیزی شبیه تارت تمشک با نوتهای پودری که فقط میتونم بگم پودریان. بوی ترش و تیز تمشک داره که کاملا با شیرینی وانیل تعادل پیدا کرده. بین دوست داشتنش و فکر کردن که فقط خوبه، مرددم. بیشتر تمایل دارم بگم خوبه، چون کمی بیش از حد زنانهس. اما خیلی جالبه. خوشحالم که تستش کردم. عطر باحالی بود.
این نمونهٔ خوبی از یک عطر «غریب» است که یا دوستداشتنی میشود یا نه—همین باعث میشود عاشق برند زولوژیست باشم. تا حالا بویی مثل این نبوئیدهام. انفجاری قوی از ریواس و تمشک، برایم نه دارویی میآید نه مصنوعی. خیلی دوستش دارم، بهخصوص آن «جوشوجوش» شراب شامپاین. قطعاً بوی پسزمینهای هست که یاد قفس پرندگان میاندازد… اما برایم ناخوشایند نیست. کنجکاوم میکند که آیا آدمها با بوییدنش به انتخابهایم در عطر شک میکنند یا فکر میکنند دارم سعی میکنم بوی قفس را با عطر میوهای بپوشانم… در خشکشدن، به وانیلی خوش تبدیل میشود، پراکندگیاش فوقالعاده نیست اما برای من تقریباً کل روز دوام میآورد.
این یک **طوطیِ مُرده** است!!! برخی عطرهای مجموعه *«زولوژیست»* واقعاً دلپذیرند… **اما این یکی فاجعه است.** هیچ ایدهای ندارم این بوی نفرتانگیز مربوط به چه نوت یا مادهای است، اما قبلاً در مناطق طبیعی نزدیک سازههای صنعتی و آلایندهها قدم میزدم و گاهی بعد از چند روز بارانی و رطوبت خفه، بوی آبهای راکد و گندیده هوا را آلوده میکرد؛ چیزی شبیه به **غلیظترین عصارهِ فندقِ جادوگر** مخلوط با بوی پوسیدگی یا فساد، یا مثل **فرمالدئید**ی که برای حفظ کرمها در آزمایشگاههای زیستشناسی استفاده میشود. اگر قرار است بوی *«کاکاتیل»* بدهد، پس **مرده و پوسیده در یک حفرهی تعفنزده** افتاده است. هیچ ردی از **ریواس**، **وانیل** یا **تمشک** در آن نیست. حتی **شیرین** یا **پودری** هم نیست. این بوی **ابتدایی** عطر است. **تند**، **هولناک** و **تهوعآور**. و دقیقاً همینطور روی کاغذ هم میماند. جالب اینجاست که اولین بار که روی پوستم اسپری کردم، بعد از خشک شدن به چیزی **ملایمتر، پودری و شیرین** تبدیل شد. اما چرا باید خودمان را در معرض چنین **فاجعهای** برای یک ساعت اول قرار دهیم؟ من قبلاً هم **ترافیک** کافی دارم، متشکرم. عطر عالی برای **کرکسها** و **باکتریها**. نه برای **انسانها**.
این عطر رو اغلب برای تست دوباره برمیگردونم. یکی از معدود عطرهاییه که بوی گازدار (فیزّی) داره. حتماً نوتهای تمشک، ریواس و میموزا رو حس میکنم. عطر شاد و سبکیه که برای بهار یا تابستون عالیه. فکر میکنم کمی پودریتر از چیزیه که معمولاً دوست دارم، اما تندی ریواس و نوتهای دیگه تعادلش رو حفظ کرده.
روی کاغذ واقعاً خیلی دوستش دارم و نمیدونم این نقدهایی که میگن بوی تعفن میده از کجا اومده (البته شریکم ازش فقط بوی شربت سرفه گرفت، پس احتمالاً ترکیبات معطرش گمراهکننده و بحثبرانگیزه!). به نظر من، این یکی از زیباترین وانیلهاییه که تا حالا بوییدم، با ترکیبی از شامپاین، تمشک و کشمیران به سطح بالاتری رسیده. ریواس هم تازه و خوشبو به عنوان نت ابتداییه. مدام تصورش رو میکنم مثل یه بستنی وانیلی تاهیتی با یه پینچ نمک و روغن زیتون، که شاید روش موردعلاقهام برای خوردن بستنی وانیلی باشه. منتظرم روی پوست امتحانش کنم. **ویرایش:** هم روی کاغذ عطرسنجی و هم روی پوست، بعد از خشک شدن، بیش از حد به سمت بوی شربت سرفه رفت. شروعش رو دوست دارم، پس چند بار دیگه روی پوست تستش میکنم تا ببینم چه حسی دارم.
این عطر با انفجاری شاد و پرانرژی از ریواس شروع میشود! من انتظار داشتم خشکشدنِ آن مثل پودری خشک و گردآلود، شبیه پر پرندهٔ خانگی باشد (اگر پرندهای داشته باشید، میفهمید چه میگویم)، اما وقتی نوتهای ابتدایی فروکش کردند، عطر مسیر غیرمنتظرهای را پیش گرفت. خشکشدن آن تاریک، شیرین و آبدار است – تقریباً مثل میوهای در حال پوسیدن. بسیار ملانکولیک و کمی غمانگیز. مثل یک کاکاتیل در قفس کوچک، در حالی که من انتظار داشتم کاکاتیلهای شادی باشند که در درختانی در استرالیا آواز بخوانند.
بهترین عطرِ تا حالا امتحانکردهام! وقتی میزنمش احساس میکنم مثل یه عروسک قشنگم.
سعی کردم در هر فصل این عطر رو بپوشم، اما با من جور نیست. به همین دلیل فکر نمیکنم زمانی که بخوام ازش استفاده کنم پیدا کرده باشم. قوی و پرانرژیست و شاید برای من بیشازحد قرمز باشه، با آن نوت ریواس. بطریام رو فروختم.
عطر **کاکاتیل** (ادوپارفوم)، ساختهٔ زولوژیست، بوی قفس یک طوطی کثیف رو میده که مدتی تمیز نشده: پرهای ریخته، مخلوطی از غذاهای آمادهٔ طوطی، پودر و پوستهٔ درخت. این عطر به نظرم بیشازحد حیوانی است تا بتوانم بپوشم—با «حیوانی» منظورم بوی خودِ حیوانِ واقعی است، آن هم حیوانی که کثیف و بیمراقبت است. هیچ بوی تمشک یا شامپاین هم استشمام نمیکنم.
آخ. معمولاً عطرهای زولوژیست رو دوست دارم، اما متأسفانه این یکی برام غیرقابلتحمل بود. بوی میوههای گندیده و بوی شیمیایی شبیه مارکر داشت. چندبار برگشتم ببینم عوض میشه یا نه، ولی متأسفانه همچنان بوی پوسیدگی شیرین میداد. امروز روز غمانگیزی بود.
دیگه هیچوقت این رو روی پوستم نمیذارم. از اول هم نسبت به بویی که روی کاغذ میداد مشکوک بودم. بویش میده به مارکرهای تهوعآور، چربی بیکن سهروزه و چیزی پوسیده. کمی پشت دستم زدم، حالم به هم خورد. خشکشدنش هم خیلی طول میکشه، اما حتی بعدش هم هیچ ربطی به پرنده نداره. گلوم رو میماله، حس بدی تو سرم میذاره. سعی کردم تحملش کنم، اما واقعاً ازش سردرد گرفتم. اصلاً تعجب نکردم که این عطر واقعاً از طوطی کاکاتیل الگوبرداری نشده. بویش میده به نشت گاز. **ویرایش:** اگر نگاه کردید به نوتهای عطر کاکاتیل اما نمیدونید بوی ریواس چیه، لطفاً به جای این، آکرو اسمایل رو امتحان کنید. واقعاً. آکرو اسمایل حس «شامپاین، پودر و تمشک» رو خیلی بیشتر منتقل میکنه. خودتون رو از این کابوس نجات بدید.
پودری و مصنوعی با ردّپای میوه. همهای که گفتند بویش مثل عروسکهای پلاستیکی معطّر به میوه دهههای ۸۰ و ۹۰ است، کاملا درست گفتهاند. جالب اینجاست که من خودم در دهه ۹۰ یک مرغ عشق داشتم. متأسفانه برای من کمی کسلکننده و ناامیدکننده است. حالا که میدانم این عطر قبلاً وجود داشته و فقط برای برند زولوژِست تغییر نام داده، بیشتر قابل فهم است.
بوی این عطر خیلی یادآور کتابِ «شورتکیک توتفرنگی» با بخشهای «خراشبو»ای است که بچه بودم داشتم. خیلی نوستالژیکه. کمی هم رگهای کرمی توش حس میشه. من خیلی دوستش دارم، عطر منحصربهفردیست که یادآور کودکیست :)
«کاکاتیل»، عطرشناسِ پرندهشناس، این نام رو گرفته چون وقتی میپوشیش، همه اطرافیتان مثل گروه طوطیهای گالاهِ جنزده شروع به جیکجیک میکنند. انتظار یه گورمانِ سبک و تحریکآمیز رو داشتم، پس وقتی زیر دریچهٔ کولر ایستاده بودم، بیش از حد اسپریش کردم. اشتباهِ مبتدی. این پرندهٔ زیبا مثل تیر به بالا پرید و آنی در تمام اتاقهای خونه پخش شد، حتی اتاق بغل که شوهرم داشت بچهها رو خواب میکرد. شوهرم متهمم کرد که پتوها رو دستکاری کردم. بچهها هر کدوم با یه جیغِ ترسناک و یودلمانند از حال رفتند؛ دیگر نیازی به داستان شب یا لالایی نبود. کاکاتیل یادآور خوردن بستنی در کودکیست، وقتی در تعطیلات با خانواده در سفر جادهای بودیم و ناگهان جلوی یه پمپبنزین مشکوک، یه کاکاتیل قفسی میدیدیم. دههٔ ۸۰ بود. بوها بلند و تیز بودند، پاها برهنه. پدرها بدون ترس شورتهای کوتاه میپوشیدند و مادرها فکر میکردند بستنیِ تمشکیِ چوبی به عنوان میوه حساب میشه. حیوانات هیچ حقی نداشتند. اما اگر انگشتت رو تو قفس اون کاکاتیل میکردی، مطمئن باش که پاک میبریدتش و از انگشت کوچکات به عنوان اسباببازیِ جویدنیِ هشتپا استفاده میکرد، در حالی که تو با دستِ خونین و بستنیای که هنوز از موندهات چکه میکرد، تماشا میکردی. من عاشقش هستم.
لاستیک؟ نه بابای! ربارب خوشمزه—هرگز دلم نمیخواد بخورمش، ولی بویش بینظیره. میوهای ظریف؛ پودر سبک؛ گلهای ملایم و محو؛ پایهای از چوب گرم. روی همهی این نوتها، تمشکی شیرین و میوهای، همراه شامپاین سبک و خشک. این عطر زیباست، شاد و ملایم.
خوب، من این عطر رو خیلی خیلی دوست دارم. بین این، *Signature* از آئدس دو ونوستا، *Encore un Peu* از الکس سیمونه و *Flou-ral* از نومنکلاتور، چندتا عطر ریواسدار قوی جمع کردم. به نظرم این یکی، حتی با وانیلش، ریواسِ پانکراکیه. دوست دارم چقدر غباری و خشکه. دوست دارم چقدر مشکیه. بعضیها میگن بوی لاستیکی میده. شاید هم همینطوره، چرا که نه. من بوی یک ساونای علفی و غبارآلود رو میبرم که زیر آفتاب بعدازظهر داغ میپزه—خیلی ارگانیکه در واقع. مشکل: شوهرم از نصف اتاق بویش رو شنید و واکنش منفی شدیدی نشان داد. نفهمید عطره، فکر کرد تو خونه یه چیز خیلی خیلی اشتباهه. پنجره رو باز کرد که هوا بشه. من سکوت کردم. خوب نیست، دقیقاً همون چیزی نیست که میخواستم. خب پس وقتی نیستش میزنم. همین. همین بود بررسی.
۱. یک عروسک لاستیکی نو را با برگهای تمشک مالیدند. بوم! 🤯 ۲. قفس کثیف و فرسودهای آوردند با یک طوطی که مشغول آراستن پرهایش بود. بومبوم 💥 ۳. ساقهای از ریواس شکستند و تمشکهای تازهلهشده اضافه کردند. دیمینوئندو (کاهش صدا). ۴. شربت میموزا و وانیل را روی توتها ریختند. ملایمتر شد. ۵. شما را در پیلهای نرم و پودری از کشمیران پوشاندند، و این مرحلهای صمیمی است با حس زنانهگی بالغ (همیشه این حس را از زیاد بودن شیرینی پودری میگیریم). در کل، اگر از دو مرحلهی گیجکنندهی اول بگذرید، بقیه لطیف و ظریف است. انتخابی عالی برای پشم و کشمیر در روزهای سرد. اصلاً نمیتوانم این پرنده را در تابستان تصور کنم، خفهکننده میشود. و اصلاً ردی از شامپاین در آن نمیبینم (شاید فقط به ۱ و ۲ تندی بیشتری میدهد). **پ.ن.** کاکاتیل قبلاً با نام *«پودر و گرد»* اثر اسون پریتسکولایت شناخته میشد، برندهی جایزهی هنر و بویایی ۲۰۱۹ در دستهی صنایعدستی. در ۲۰۲۰، اسون کسبوکار عطرسازیاش را تعطیل کرد و فرمول *«پودر و گرد»* را به زوئولوژיסט فروخت تا میراث آن ادامه یابد.
احساس نوستالژی شدیدی برای بچهای که دهه ۸۰ی بوده! یاد عروسکهای معطر به وانیل و میوههای آن دوران میافتاد، با آن زیرنوتهای پودری و لاستیکی، به علاوه آدامس میوهای موز لافی تافی که در آن سن یکی از موردعلاقههای من بود. وقتی خشک میشود، رگههای خزهای بیشتری بروز میکند و حس پیچیدهتری پیدا میکند، اما همچنان برایم بویی بازیگوش و جوانپسند است. چیزی که از روی نوتها انتظار داشتم نبود و شخصاً سلیقهام نیست، ولی تا حدی خوشایند است. هیچجور آزاردهنده نیست.
متوجه امتیازهای پایین نیستم، طعم ریوند ترش با جنبههای پودری داره. بوی پای ریوند میده.
بشنوید، یه چیزایی بهتون بگم—این عطر دقیقاً بوی اون اسباببازیهای معطر دوران بچهگیام رو میده. میخوام بگم مثل عروسکهایی که دامنشون رو بالا میزدی و تبدیل به کاپکیک میشدن. همچنین یادم میاندازه به بوی توپهای پلاستیکی استخر از سفرهای کودکیام به فلوریدا. بله، حس پلاستیکی و لاستیکیاش رو میفهمم، اما اتفاقاً همین بو خیلی قوی حس نوستالژی مثبت برام زنده میکنه. این اولین عطر زولوژیستی بود که امتحانش کردم و اصلاً ناامیدم نکرد. خیلی عجیب و منحصر به فرده، اما برای من کاملا قابلپوششه.
بازشدن عطر تند و غیرمنتظره است. به طرز شگفتآوری تیز و تند. ترشی و تیزابی رِواس، مخلوط با شامپاین و میموزا، بوی ترشی شیرین شدیدی به مشامم میرساند؛ انگار نتوانم این ارتباط را از ذهنم بیرون کنم. در زیرش یک موسک فوقالعاده پودری و نرم نهفته که همه چیز سرانجام زیبا در آن فرومیرود، اما باید چند ساعت صبر کنید تا از میان آن بوهای سرکهای سر درآورد. متأسفانه برای بینی من نیست.
«نمیدونم کسی دیگه هم اینو متوجه میشه یا نه، اما بستنی بریرز (Breyers). اون مدل مشکی.»
به اشتباه یک شیشه کامل از سایت اتیکت آنلاین خریدم و این عطر اصلاً مناسب من نیست. عطر «هامینگبرد» رو خیلی دوست دارم، اما یه چیز تو این عطر معدهام رو به هم میریزه. شیشه رو با تخفیف میفروشم (فقط یک بار اسپری شده!) چون قابل برگشت نیست. من تو کانادا هستم. اگر این عطر رو دوست دارید و علاقهمندید، پیام بدید!
به عنوان یک عاشق پرندهٔ سرسخت، همین که با برند زوئولوژیست آشنا شدم، مطمئن بودم میخواهم عطرهای پرندهایشان را امتحان کنم. بعد از بررسی نوتها، تصمیم گرفتم عطر کاکاتیل را انتخاب کنم—بیشتر چون از طبیعت دلربا و بامزهاشان لذت میبرم، اما همچنین چون عطرهای شیرین و پودری دوست دارم. باید اعتراف کنم کمی نگران بودم، چون معمولاً با رِواس در عطرها کنار نمیآیم، اما اینجا به خوبی ترکیب شده و از انتخابی که کردم راضیام. این عطر عجیب و غریب اما جذاب است. با بویی شبیه ماژیک تیزکِ موزآلود شروع میشود، سپس برای لحظهای کوتاه، دقیقاً اسانس بوی پرهای پودری کاکاتیل را منتقل میکند—اگرچه در عطر بسیار تقویتشدهتر است. میتوانم بفهمم چرا بعضی ممکن است این بو را آزاردهنده یا بیشتر یک تجربهٔ حسی بدانند تا عطری قابل پوشیدن. با توجه به تم و مفهوم زوئولوژیست، این موضوع منطقی است. من شخصاً آن را قابل پوشیدن میدانم، بهخصوص در مرحلهٔ خشکشدن که کاملاً شیرین و پودری میشود با توتفرنگی و وانیل. این یک عطر عمدی است و پوشیدنش هم باید با قصد و آگاهی باشد. یکی از آن عطرهایی نیست که در عجله و بدون فکر بزنید. بله، واقعاً یک کاکاتیل پرپشمال داخل یک شیشه است: شیرین، بازیگوش، دوستداشتنی، پرزرقوبرق و کمی توجهطلب! عطر بسیار منحصر به فردی است و تا حالا بویی مشابه آن نبوئیدهام. اگر پرنده نگه میدارید یا فقط عاشقشان هستید، حتماً امتحانش کنید. باید بگویم برای لذت کامل از این عطر، باید عاشق بوی وانیل پودری باشید.
اسپرای اولیه تقریباً حالت دارویی دارد، یادم میاندازد از پودر دارویی تمشکی با کمی رگهای از وانیل. عجیب اینکه، بوی آن شبیه یک شیک پروتئینی بود. باید بگویم که نوتهای وانیل بهخصوص وقتی با مشک ترکیب میشوند، معمولاً روی پوست من نمایان نمیشوند. در نتیجه، این عطر روی من بسیار ضعیف بود. گاهی با فروکردن صورتم در یقهام میتوانستم بوی آن را استشمام کنم، اما ماندگاری چندانی نداشت و خیلی زود محو شد. فکر میکنم پوست من شاید مشکل داشته باشد، که واقعاً ناامیدکننده است. من واقعاً منتظر تجربهی پروفایل بوی این عطر بودم.
در ابتدا خوشم آمد، اما وقتی خشک شد برام خیلی زیاد بود. بیشازحد پودری بود و بعد از یه مدت بوی شربت سرفه میداد. مجبور شدم پاکش کنم، راستشو بگم.
خیلی جالب بود که نظرات رو میخواندم، چون من چیزی که شماها حس میکنید رو متوجه نمیشم. از اولین اسپری، این عطر برام مثل یک خدای بو میده! تمشک روشن و خوشمزه، پاشیده شده با پودر شکر وانیلی. من طرف عطرهای شیرین نیستم، اما این بو آنقدر شیرین و دلچسبه که واقعاً از پوشیدنش لذت میبرم. شاید ترشیاش تعادلش رو برقرار میکنه و به همینه دلیل من واقعاً دوستش دارم. بعد از تست، یه اسپری ۱۰ میلیلیتری سفر خریدم، اما حالا دارم فکر میکنم شاید باید بطری کامل میگرفتم. زمان نشون میده. این اصلاً سبک عطر معمول من نیست، اما خوشحالم که غافلگیرم کرده.
نوت آغازین دردناک. تلخ و تند، تا حد تهوعآور. برای من مثل یونجه مصنوعی و دانههای کهنه پرنده بود؟ اما وقتی خشک میشود، خیلی کمتر آزاردهندهست و نوتهای شیرین، پودری و کرکیای ظاهر میشوند که باعث شد بخواهم آن را تست کنم. بیشتر پودری است تا میوهای و واقعاً بوی پرندههای کاکلرویم را به یادم میاندازد. متأسفانه نوتهای آغازین را تحمل نمیکنم، و این عطر ساعتها دوام میآورد، بنابراین نصف روز طول کشید تا نوتهای اولیه محو شوند.
پردههای مخملی رنگِ گلگلی و گردوغبارگرفته، نور گرم لامپ، صندلیهای چوبی با پشتی بلند و روکش مخملی، و گاز زدنهای ترسو به لوکوم ترکی از داخل بشقاب چینیِ دوزدار روی میز پذیرایی یکی از خویشاوندان دور و سالخورده. برای من، عطر **کاکاتیل** همین حس و حال دارد: عجیبوغریب بودنِ یک خانم پیر. من یک طوطی کاکاتیل دارم و واقعاً دوست دارم این عطر را **عاشقانه دوست داشته باشم**. اول کمی از شروع تلخِ ریواس، مخلوط با پودرِ تقریباً خفهکننده، دلزده شدم. اما بعد از چند ساعت، تندیاش کمتر میشود و به بوی شیرین، شامپاینمانند و پودریِ واقعاً دلپذیری تبدیل میشود—مثل اعتماد سختکسبشدهٔ خودِ کاکاتیل! بعد از چند بار استفاده، حتی شروع عطر هم برایم جذاب شده. نوتهای چوبی و مشک، عمق ضروریای به عطر میدهند که در غیر این صورت ممکن بود بیش از حد شیرین شود. در کل، عطری شیرین و لذتبخش، اما بسیار منحصربهفرد. گورمان، اما بدون حس خوردنی بودن. تقریباً معتادش شدهام. ماندگاری عالی و پخشبوی خوبی دارد. چندبار که نمونهاش را بیرون از خانه امتحان کردهام، تعریفهای خوبی شنیدهام. میتوانم تصور کنم با این عطر به کافه یا قرار صبحانه بروم، البته بیشتر مواقع تنهایی در خانه ازش استفاده کردهام. احتمالاً حداقل سایز مسافرتیاش را برای فصل پاییز میخرم.
چه تعجب خوشایندی! من سه طوطی دارم. طوطیها، از جمله کاکاتلها، گرد و غبار ابریشممانند و بسیار ریزی تولید میکنند، مقدار زیادی هم تولید میکنند. این گرد و غبار بویی شیرین، مشکمانند و خوشایند دارد. و کاکاتل موفق شده تا حدی آن بو را تقلید کند! من آغاز ترش و تیز این عطر را دوست دارم! ترشی، شراب شامپاین جرقهدار، تمشک شیرین و گرد و غبار پودری موفق شدهاند شخصیت بامزه و شاد این پرندگان فوقالعاده را به تصویر بکشند. برای من این عطر یک شاهکار است، اما میفهمم کسانی که با طوطیها آشنا نیستند ممکن است آن را عجیب و گیجکننده بیابند.
ترکیب نتهای پودری و میوهای شیرین داره حالم رو بد میکنه، نمیتونم این عطر رو تحمل کنم.
این عطر با گذشت زمان خیلی بهتر میشه، اما متأسفانه بعد از یه شروع طولانی و نه چندان خوشایند. چهار ساعت اول یا همون حدودش تقریباً کاملاً میموزا و ریواس ترش و طوفانیه. اما بعد از اون، ریواس شیرینتر و قابل تحملتر میشه! از اون نقطه به بعد واقعاً دلپذیره، ولی آیا واقعاً ارزش داره ساعتها صبر کنیم تا به اون مرحله برسه؟ دوام فوقالعادهای هم داره—که دارم متوجه میشم یه ویژگی کلی عالی عطرهای زولوژیسته—صبح زدم و وقتی شب خوابیدم هنوز بو میرفت. اگه عاشق ریواس یا میموزا باشی، این میتونه برایت عالی باشه، اما برای من فقط متوسطه. امتیاز کلی: 🩷🩷💔🖤🖤 (۲.۵ از ۵)
این عطر مثل اینه که جوانی و با همهی عمهها و داییهایت به سمفونی یا اپرا رفته باشی. در زمان استراحت، همهتون به دستشویی پودری سالن تاریخی کنسرت سرازیر میشید. بوی پودر صورت، عطر و کمی عرق ابریشم در هوا پخشه، در حالی که با دستهای بسته بهت آبنبات میدن گویی قاچاقه، چشمهایشون در هیاهوی بحثهای شیرین و غیبتها، نظرها و وسواسها چروک میخوره. به نظر من، این عطر فوقالعاده خوشایند و لذتبخشه، هم بالغانه و هم جوانپسند، هم مستیآور و هم ظریف. این عطر برای هوای خنک و تازه عالیه، مناسب یک جشن خیابانی یا کنسرت کافه در عصر!
بوی پای رِواس و شامپاین به مشامم میرسد. عطر خوشایندی دارد، شاید بهترین زمانش بهار باشد وقتی رِواس فصل دارد؛ احتمالاً عطر خوبی برای پیکنیک است. میتوانم تصور کنم کسی واقعاً عاشقش شود. به نظرم بویی جوانپسند است، شاید کمی زنانه، اما قطعاً یونیسکس. ارزش امتحان کردن دارد، ولی مطمئن نیستم نمایندهی واقعی برند Zoologist باشد. عطر خوبی است، اما هیجانانگیز نیست.
نه، نه، نه! مشتاق بودم عطرِ حاوی نوتِ ریواس رو امتحان کنم، اما متوجه شدم اصلاً نمیتونم بوی این نوت رو تحمل کنم. انگار این نوت کلاً ترکیبِ لذتبخشِ تمشک، شکلات سفید و شامپاین رو خراب کرده. میتونم بهش بگم یه **"گورمان عجیب"**. خیلی شیرینه. غیرقابلپوششه. برام یه **"شستوشو"** محسوب میشه.
عشق از *دومین* استشمام! اولین بار که روی کاغذ اسپریاش کردم، فکر کردم بوی پلاستیک سوخته میدهد. اما بعد از خشک شدن، بوی میوهایتر شد و تصمیم گرفتم روی پوست تست کنم. روی مچ دستم اسپری کردم و تجربهای متفاوت داشتم. آغازش ترش است، قطعاً نوت ریواس را حس میکنم. بعد، عطر تبدیل میشود به تمشکی دودی/چوبی جالب. دودی سبک به آن بلوغ میدهد. یادم میاندازد وقتی صبح سرد و آفتابی در جنگل کنار آتش تمشک شیرین میخورم، در حالی که در پتویش کشمیری پیچیده شدهام. پیشنهاد میکنم قبل از قضاوت بگذارید عطر روی پوستتان توسعه پیدا کند. خرید کورکورانهای امن نیست، اما ارزش امتحان کردن را دارد! از این ابر تمشک دودی اطرافم سیر نمیشوم و قطعاً یک بطری کاملش میخرم.
بوی قفس میده.
باید اعتراف کنم نمیدونم ریواس وقتی بوی بد میده چه بویی داره، اما فکر میکنم همون بوییه که تو این عطر هست و من ازش خوشم نمیاد. عطر خیلی عجیبیه که یه جوری یاد یه موز نارس میاندازه. اصلاً خوشایند نیست. کمی وانیل هم تو پسزمینه حس میشه، اما بوی میوهی نارس خیلی غالبه و برام آزاردهندهست.
برای من بوی مربای تمشک داخل یک لیوان پلاستیکی بود که داره گرم میشه. بهطور کلی بوی شیرین مربای تمشک با شاید کمی شامپاین و ریواس در آغاز، اما سریعاً تحتالشعاع بوی پلاستیک کمی سوخته قرار میگیره. متأسفانه مجبور شدم بشورمش دور چون فیزیکی نمیتونستم همچنان بویش رو تحمل کنم.
تا حالا بویی مثل این نبوئیدم. رباربِ اول کار ترشه و حسش میاد اما زود میره و با تمشک شیرین و کمی ترش روی شامپاین گازی و مقدار زیادی پودر همراه میشه. میتونم بگم همه نوتها رو حس میکنم اما اینها قطعاً اصلیتریناشونن. علاوه بر این، مقایسه با بقیه عطرهای زولوژیست، از عملکرد کاکاتیل تعجب کردم—دو سه اسپریش ۶ تا ۸ ساعت خوب دووم میاره، ولی به نظرم زیاد ازش استفاده نمیکنم، شاید اگر کمتر پودری بود.
اگر اهل بریتانیا باشی، بوی این دقیقاً مزهٔ آبنبات جویدنی «فروت سالاد» رو تداعی میکنه. یه انفجار شاد و گازی از شیرینی، مثل شربت، اما اصلاً بوی عطر نیست. نمیتونم تصور کنم چه کسی میتونه یا میخواد ازش استفاده کنه.
«کاکاتیل» کمی از دیگر عطرهای زولوژיסט فاصله دارد، چون عطری بود که اسون پریتسکولیت برای برند شخصیاش ساخته بود تا اینکه برندش را تعطیل کرد و فرمول آن را به ویکتور وانگ فروخت. این عطر در سال ۲۰۱۹ جایزهٔ «هنر و بویایی» را در دستهٔ صنایعدستی برد، و میتوان فهمید چرا—بویش فوقالعاده است. فقط یک میموزای گسترده، ظریف و شیرین ملایم، رویای گل زردی که هالهای اطراف پوشندهاش دوباره تعریف میکند. کمی طعم سبز شراب سفید و تمشک در لایههای بالایی احساس میشود (من شخصاً رِواس را استشمام نمیکنم، اما به کسانی که میکنند احترام میگذارم)، و پایهای چوبی-وانیلی دارد، ولی در واقع آکاسیای آن ستارهٔ نمایش است. اگر به دنبال گل زردی هستید که بوی بهار ابدی بدهد، بیشتر از این جستجو نکنید. یک شاهکار.
این عطر در آغاز بوی ادویه گرم (میخک و شاید کمی دارچین) با رِواس میدهد، همراه با یک نت قوی زیرلایهای شبیه باند (چسب زخم). عجیب است! در مرحله خشکشدن (دریداون) خیلی بهتر میشود و به گل شیرین میموزا و موادی پودری شبیه موز و مارشمالو تبدیل میشود که یادآور خمیردندان موز/توتیفروتی بچهگانه است. من ازش خوشم میآید، اما مطمئن نیستم بخواهم بپوشمش.
"یک عالم وانیل کارامل."
میوهای بیشازحد رسیده و وانیلی تند حس میشوم، تقریباً نزدیک به بوی وانیلِ ماژیکِ دائمی. بوی آدامس میوهای موز هم به مشام میرسد. وقتی روی کاغذ اسپری میکنم، بوی پچولی را حس میکنم، اما روی پوستم نه. اول دلم نمیخواست، اما با پوشیدنش احساس زنانهتر، شیرین و کمی معصوم بودن دارم. فکر نمیکنم برای من مناسب باشد، اما وجودش را قدر میدانم و مثل اکثر عطرهای زولوژیسْت، پیچیده و جالب مییابم.
عجیب! انگار داخل یکی از داروخانههای دهه شصتی هستی که پر از بویهای متضاد است. ترکیبی از عطرهای دارویی، کافوری، آرایشی و شیرینتلخ. خیلی اصیل و دقیقاً به همین دلیل، خیلی بحثبرانگیز. من که فکر میکنم فوقالعاده است!
این نمونهای کامل از یک عطر بینقص است که فقط برای من مناسب نیست. طعم رِواس، تمشک و شامپایناش عالیاند. بعد از خشکشدن، به بویی روشن، تیز و پودری با رگههای وانیلی تبدیل میشود. متأسفانه این عطر به من احساس سردرد و سرگیجه میدهد و نمیتوانم آن را بپوشم. این تجربهای نیست که اغلب با عطرها داشته باشم و نمیدانم چه چیزی باعث این واکنش در من میشود. عطر فوقالعادهای است، اما به همین دلیل پیشنهاد نمیکنم آن را بدون تست قبلی بخرید.
به نظرم بوی خوریِ بلکبری با بستنی وانیلی تو یک پرندهخانه میدهد. نامزدم میگوید بوی علف مرطوبی که دارد قهوهای میشود، تورب، و وقتی تازه کمپوست میسازی و چیزها دارند کمی میپوسند را میدهد، اما کمی هم وانیل حس میکند—نه عصاره وانیل، بلکه خود غلاف وانیل. به هر حال من عاشقش هستم، ولی حس میکنم دارم چیزی کاملا متفاوت از بقیه تجربه میکنم یا نوتهایی که عطرساز قصد داشته را نمیگیرم.
«بوی ریواس × سگ خیس × اسباببازیهای ساحلی که توی ماشین داغ زیر آفتاب رها شدهاند (پلاستیک داغ، فوم و اینجور چیزها) میده.» – emerson10 وااای دقیقاً همینطوریه! چرا اینقدر دوستش دارم?! هaha. یه چیزایی توش خیلی بازیگوشانهست و فکر کنم بخشیاش یاد کودکیام میاندازه. اما از طرفی حس زنونهای هم بهم میده، مثل وقتی که دارم توی اتاق آرایشم، روز بهاری قشنگی، آرایش میکنم. برام خیلی حالدهندهست و بله، قطعاً عجیبغریب هم هست.
ساعت اولش بمب پودریه، یعنی آدم رو خفه میکنه! چند ثانیه اول بعد از اسپری بوی بنزین میده. بعدش کاکاتیل آرام میگیره و تبدیل میشه به یه عطر موسکی پودری مبهم، هیچ چیز خاصی نیست. بوی ماژیک میده.
باید بگم که این عطر رو روی پوست تست نکردم، شاید روی پوست معجزه کنه، اما بر اساس کاغذ بو (بلاتر)، چندان جذبم نکرد. به نظرم هر عطر زولوژیست یه چالش جالب داره، یا یه نکتهای مبهم (یا حتی قابل ردیابی) آزاردهنده. معمولاً از این تناقض و کشمکش در عطرها لذت میبرم، اما اینجا آن نوت آزاردهنده مثل یه تنش نیست، بلکه مثل امضای عطر به نظر میاد. بویش ترکیبیه از ریواس × سگ خیس × اسباببازیهای ساحلی که زیر آفتاب داخل ماشین داغ ماندن (پلاستیک داغ، فوم و اینجور چیزها).
یکی از عطرشناسهای کمتر شناختهشده، هرچند واقعاً ترکیب خوبی داره! این یه عطر گلدار روشن با نوت تمشک بسیار خاصه. به نظر من این عطر یونیسکسه، هرچند بعضیها میگن به دلیل پودریبودن و نوتهای گلش، حس زنانهتری داره. این عطر بیشتر برای بهار و تابستون مناسبه، هرچند خودم خریداریاش نمیکنم.
دوست داشتم این عطر رو بپسندم و سعی کردم فکر کنم شاید نظرها دربارهٔ «میوه کپکزده»ش اغراق بوده. اما متأسفانه نه—هم روی پوستم هم روی کاغذ فقط بوی میوهٔ گندیده میاد. تا حالا از هیچ عطری اینقدر حالت تهوع نگرفتم، این رو میگم در حالی که از طرفدارای پر و پا قرص برند Zoologist هستم و معمولاً از چیزای غیرمعمول خوشم میاد، اما این اصلاً نیست. اگر شیمی پوستتون با این عطر جور دربیاد که چه بهتر، ولی روی بدنم اینقدر زشته :( به نظرم نیاز به اصلاح فرمولاسیون داره.
کپک خشک روی میوههای گرمسیری در ابتدا احساس میشود. برای مدتی باقی میماند، اما وقتی فروکش میکند (اکنون یک ساعت و نیم از اسپری آن گذشته)، کل عطر به بوئی پوستی تبدیل شده. حس گرمسیریاش خوبه، اما بهطور کلی، نظر من منفیست. میفهمم بعضیها ممکنه بویش رو دوست داشته باشند، اما عملکردش ارزش قیمتش رو نداره.
این عطر واقعاً به نظرم قشنگه. رِواسش خیلی روشن و زندهاست. اول بوی آبنبات طعمدار با رِواس میده. وقتی عمیقتر میشوی، بوی گیاهیتری پیدا میکنه. اما به جز این، برای من خیلی خطی بود. فقط رِواس و نوتهای پودری رو میشد تشخیص داد و استشمام کرد. در مرحله خشک شدن، تصویر بونبون صورتی، پودری، گازدار و طعمدار با رِواس رو به ذهن میآورد. فکر میکنم چیزی که این عطر خیلی خوب انجام داده، ایجاد پروفایل بوی قدیمیمانندیه که همچنان ویژگیهای جوانانهاش رو حفظ کرده. پرژکشن و دوام متوسطی داره—بعد از مدتی بیشتر مثل بوی پوست میمونه.
بویش دقیقاً مثل موسینکسه. یکی از سه تا بدترین بویی که تا حالا امتحان کردم.
امروز دارم برای اولین بار این رو امتحان میکنم. آغازش خیلی دارویی بود، تقریباً مثل منتول. هوای اطرافم بوی ریواس و تمشک میداد، اما پوستم نه آن وقت و نه حالا این بو را داشت. الان فقط بوی پودری میدهم. یاد قفس پرنده میاندازد: گرد و خاک، پر، و کاسهای از دانه و میوه خشک. هنوز مطمئن نیستم نظرم دربارهاش چی میشود، اما احتمالاً یک شیشه کاملش را نمیخرم.
اولین بار که باهاش سر کار رفتم، رئیسم شروع کرد پرسیدن که کسی بوی دود حس میکنه یا نه. بله، من هم بوهای شیرینِ سبک، کمی دودی، یونجهی خشک، مزرعههای سوخته و گردهی آکاسیای پودری رو احساس میکنم. از عطرهای شیرین میوهای متنفرم و نمیفهمم چرا شکایت میکنن—اگر دنبال بمب آبنباتی میگردین، این نیستش. شیرینی این عطر خیلی ظریفتره، خشک و کمی پودری. من واقعاً خوشم اومده.
باز شدن عطر تیز، میوهای و جذاب است، اگرچه کمی اغراقآمیز. بعد از نیم ساعت بوی کپکزده و کمی ترش به خود گرفت. شاید یک بار دیگر امتحانش کنم، اما احتمالاً ردش خواهم کرد.
طوطیکاکل منو غافلگیر کرد! من چندتا از عطرهای زولوژیک رو دوست دارم و امید داشتم این رو بیشتر بپسندم، اما در نهایت یکی از عطرهایی شد که نتوانستم تحملش کنم. اولش خیلی شیرین شروع شد، اما بعد طعم تلخ ریواس همراه با اون میآد. بوی شامپاین و تمشک رو میشه حس کرد، ولی یه چیز تویش هست (مشابه پروانهبال) که یاد دارو میاندازه. بعد از مدتی خشک میشه و از بین میره، اما این بو به مذاقم نخورد. احساس میکنم تنها کسی هستم که اینطور فکر میکنه، ولی به نظرم بویی شبیه شیر کهنهای داره که روزها تو لیوان مونده و آخر سر میخوای بریزی و بشوری. شاید با شیمی پوست من جور درنیومده. اگر این بو رو دوست دارید، دستتون درد نکنه، اما حتماً قبل از خرید کورکورانه، نمونهاش رو امتحان کنید!
اولین بار دارم این رو تست میکنم و چه تحولی در طول روز! شصت دقیقهٔ اول کاملا تحت تسلط ریواس بود، که روی پوستم مثل میوهای ترش احساس شد. از اون نقطه تا حدود پایان ساعت ششم، نوتهای شیرین و فوقالعاده پودری حاکم بودند. از ساعت هفتم به بعد، بوی وانیلی پوستی باقی میماند.
عطر سال نو امسالم! رو پوستم بیشتر بوی مشک و کشمیر میده، با یه نوت ترش ریواس/تمشک که جاذبهاش رو دوچندان میکنه. روی پوستم زیاد شیرین نیست. پودریه، ولی مثل این میمونه که شامپاین رو تبدیل به گرد کرده باشن؟ بینیات رو قلقلک میده. کشمیر، مشک و چوب گایاک باعث میشن بیشتر حس یه عطر بهاری خنک رو بهم بدن. من ریواس دوست دارم و وقتی لیست نوتها رو دیدم هیجانزده شدم. وقتی تو تعطیلات به یه بوتیک نیچ لندن رفته بودم، این عطر اول لیستم بود. عطرهای زولوژیت پیچیدهاند، پس با یه نمونه کوچیک اومدم خونه. شاید یه سایز مسافرتیشو بگیرم. یه چیزی توش هست که *تقریباً* سردرد میگیره، ولی انقدر جالبه که تقریباً مهم نیست. معمولاً من به عطرهای میوهای حساسترم. نمیتونم اهمیت تست کردن عطرهای زولوژیت رو کافی تأکید کنم! پیچیدهاند و با گذشت زمان تغییر میکنن. تجربه واقعیشون همیشه با چیزی که تصور میکنی فرق داره، ولی همیشه لذتبخشه که بشناسیشون!
خیلی شیرین به همراه یه تندی عجیب. همینکه زدم، تمام خانوادهام عقب پریدن. حتی با الکل مالیدن هم از روی پوستم پاک نشد!!! مواظب باشید قبل از خرید.
شروعش انفجاری از میوههای تازه و شامپاین بود—ترش و کمی تل، که من عاشقش هستم. اما با خشکشدن، برای من بیشازحد شیرین و پودری میشود. در فاصلهٔ حدود ۵ سانتیمتری از پوست، تعادل خوبی مثل شهد پیدا میکند، اما وقتی دورتر باشم فقط گرد و پودر حس میشود (که سلیقهٔ من نیست) و وقتی خیلی نزدیک باشم، شیرینیاش آزاردهنده میشود.
با طعم ترش تمشک شروع میشود—با اینکه رِواس در فهرست مواد آمده، بوی آن را حس میکنم، همانطور که در پای تمشک و رِواس وجود دارد، اما اگر نامش را نمیدانستم، شاید نتوانستم آن را تشخیص دهم. تمشک به تدریج شیرین میشود، با نوت پودری که یادآور گلاسینگ و شکر پودری است. کمی بوی خزهمانند و خاکی هم دارد که از تبدیل شدنش به یک عطر کاملا گورمان جلوگیری میکند، اما در کل، این عطر یادآور نوعی شیرینی دانمارکی تمشکی است. به اندازهای که از زولوژِست انتظار دارم، ماجراجویانه نیست. فکر میکنم بتوان عطرهای پودری تمشکی مشابهی را از برندهای دیگر و ارزانتر پیدا کرد.
یادداشتها رو دیدم و فکر کردم عشق از اولین لحظهست، اما فکر میکنم برای سلیقهام کمی بیشازحد شدید و تنده. مطمئن نیستم به خاطر تمشک باشه، ولی یه نوت تو آغاز آنقدر شیرین و دلآزاره که سردردم گرفت. بعد از خشک شدن بوی خوشایندی میشه، اما برای من ساعتها شدت برای یه نتیجه کمارزشه. مثل همیشه فکر میکنم زولوژیست کار خوبی کرده و بو رو به نامش پیوند زده. این عطر پرصداست و حتماً متوجهش میشید! اگر بتونید از مرحله اول (یا اگر دوستش داشته باشید) بگذرید، شدت و ماندگاریش میتونه به نفعتون باشه. قطعاً برای آدم مناسب قابلپوششه، ولی به بقیه احتمالاً توصیه نمیکنم بدون تست قبلی بخرید.
یکی از عطرهای محبوبم از برند زولوژیست، اینو دوست دارم! نوتهای ابتداییاش ممکنه به مذاق همه خوش نیاد، پس پیشنهاد میکنم اول نمونهشو تست کنید. من فقط کمی بوی تمشک ازش حس میکنم، به نظرم بیشتر بوی دودی و گازدار داره، تقریباً مثل بخار یا قلیون. خیلی دلنشین و شادابه، با کمی پیچیدگی که از طریق یک زیربوی گردوغبارگونه خودشو نشون میده.
شاید بدبوترین عطر از نظر جانورشناسان، هم از لحاظ مفهوم و هم از نظر بویایی. تمشکهای کپکزده، جیرجیرکننده و آزاردهنده. این بسیار بدتر از هر چیزی است که هیراکس حتی بتواند تصور کند.
شامپاین توتفرنگی گازدار که باز میشود. یونیسکس، اما کمی گرایش زنانه دارد. عطر قدرتمندی است. بهمرور به پایهای دلپذیر از شامپاین و ریواس تبدیل میشود که تا حالا چنین بویی ندیدهام؛ اگر بمب پودری که همزمان منفجر میشود نباشد، بسیار خوشایند است. این عطر معنای جدیدی به کلمه «عطر» میدهد. 💣 عجیب و طبیعی. چوبهای مرطوب و واقعگرایانه، کوکتل میوهای نمناک. زیباست اگر مقدار وحشتناک پودر آن—مثل پرادا لوم انتنز—نباشد. افسوس، خرابش کرده!
از روی حیوونِ کاکاتیل هیچ انتظار مثبتِ خاصی نداشتم (عجیبه که اینجوری بگم، ولی مثلاً قبل از بو کردن، تیرانوزوروس رکس حسِ برنده بودن میداد) و حتی با توجه به توضیحات سایت زولوژیست. اما واقعاً عاشقش شدم! فکر میکنم یه اثر هنریه. اگه به بافتها و عطرهای بافتی علاقه دارید، حتماً امتحانش کنید. ریواسِ ترش و تیز فقط به اندازهای میمونه که دهنتون آب بیاد (شوخی نمیکنم)، بعد یه شالِ نرم و تقریباً میکروسکوپی بو داده (فکر میکنم از ردِ خیلی کم و تقریباً نامحسوس گایاک باشه که قبل از دیدن لیست نوتها بویش رو حس کرده بودم) از میموزا، وانیل و مارشمالو، همهچیز رو میپوشونه و نمایش رو به دست میگیره. برای من، کاکاتیل بیشتر از اینکه پودری باشه، حسِ کرکی و شاید کمی غبارآلود میده، مثل گردِ مارشمالو وانیلی. چه تعجبِ عجیب و خوبی! عشق از اولین بو.
زولوجیست مثل همیشه در این یکی هم دقیقاً هدف رو زده. این عطر آنقدر پرپودر و تنده که تقریباً حس فلفلی میده—یا حداقل مثل فلفل بینیام رو قرمز میکنه! تا حالا واقعاً عطر «پودری»ای به این شدتی ندیده بودم! اشتباه نکنید، دوستش دارم! و از هیجان دارم جلو میزم… «کاکاتیل» اول با ریواسِ ترشِ ترش باز میشه، و مقدار زیادی وانیل کنارش آنقدر بوی دسر ریواس و کاستارد میده که دهنم آب میافته! بعد البته بعد از مدتی کوتاه، اون نوتها کمی عقب میشینن و نوتهای پودری خودنمایی میکنن. پودری بسیار غلیظ (اما ناخوشایند نیست) که نمیدونم چرا تصاویر چینچیلایی که غلت میزنن تو گرد و غبار رو تداعی میکنه… به هر حال، پچولی و چوب گوئاک هم کمی عمق بهش میدن، و ترکیبشون کمی یاد عود میاندازه—که میدونم نوت بحثبرانگیزه اما من عاشقشم :) یه نوت «عجیب» هم توش حس میکنم، نه بد، فقط برام غریبه؛ فکر میکنم اون نوشابهایه که توش میبینم. پس کاملاً با لیست اکوردها موافقام—خیلی، خیلی پودریه اما همزمان گورمان و کمی جرقهدار/حبابی. خیلی قشنگه! شگفتانگیز قابلپوششه اما برای آدمهای کمجرئت نیست. اگر بخوام بخرمش، قطعاً سایز مسافرتی میگیرم؛ چون صادقانه بگم، نمیدونم حتی *من* هم جرئت پوشیدنشو دارم یا نه. برام مثل «والنتینو دونا بورن این روما»ه، اما نسخهی استروئیدی!
کل مجموعه نمونههای فعلی زولوژیست (سپتامبر ۲۰۲۳) رو خریداری کردم. سالها بود که بهشون علاقه داشتم و تصمیم گرفتم به خودم جایزه بدهم. نمونههایی که دوست نداشتم رو هم میفروشم (اگر کسی علاقهمند بود). بوی اولیه روی کاغذ تستر واقعاً شگفتانگیز بود—عین آدامسهای گردنبندی که بچه بودم میخریدم! اما یک ثانیه بعد، نوت تندی مثل جوهر خودکار حس شد. بعد از چند دقیقه، آن نوت تیز کمکم ملایم شد و قابل تحمل شد. خیلی شیرین و شکلاتیست. میفهمم چرا بعضیها دوستش ندارن، اما برای من یه خاطرهی بوییه و منو مجذوب کرده. بعداً روی پوست تستش میکنم و نظرم رو آپدیت میکنم.
بوی میوهایِ بلند، خشن و آزاردهندهاست، اگر باور کنید. قطعاً خرید کورکورانهای امن نیست.
من صاحب یک طوطی هستم. عطر و بوی پرندهام رو دوست دارم و کنجکاو هستم که امتحانش کنم.
چه شگفتیای! واقعاً نمیفهمم چرا بعضی نقدها میگن «کاکاتیل» خیلی حیوانی و چالشبرانگیزه. به عنوان یه سیدنیسایدر واقعی، این عطر دقیقاً همونیه که نیاز دارم! این، روح سیدنی در بهاره. پرندههای رنگارنگ، میموزا، نخلها و شمپاین جاری. عطر پره از ترشی ریواس، آنقدر واقعی که باورکردنی نیست. نه خفهکننده، بلکه شیرین-ترش و تیز. مثل یه پای ریواس زیبا، و تو پایهاش کاستارد وانیلیه. منتظر اکتبرم تا اینو بزنم توی اسکله وولوومولو، در حالی که شمپاین میخورم، با ژاکتم به رنگ لیمویی، آفتاب روی صورتم و فقط چیزای خوب پیش رو. الان که الان چندتا تعریف از این عطر شنیدم و شوهرم هم عاشقشه! 🎶 میبرمت به جام، جای من نه لسآنجلسه، نه ميامی آفتاب آنقدر درخشه که چشمامو میسوزونه احساس تعطیلات تو یه زندگی شهری بلوندها با بیکینیهای شیطون مارتینی و بلینی تو دست سیدنی از سیدنیسایدرا مزه داره آب اقیانوس و افق آتشین پارتیهای سفیدپوش که تو آسمون میبرنت بالکنهای پنتهاوس با منظرهای به تمام شهر 🎶 این ترانهایه که برای کاکاتیل نوشتم.
شروع عطر کاکاتیل خیلی دارویی است، اما در مراحل پایانی بسیار دوستداشتنیتر میشود. بیشتر بوی تمشک ترش/ریواس و پودر شیرین با وانیل به مشام میرسد. ازش خوشم میآید، اما آنقدرها هم حیرتانگیز نیست. بوی شیرین میوهای و غباریِ مراحل پایانی در هوا شبیه عطرهای دیگری است که قبلاً بو کردهام. البته ماندگاری خوبی دارد. فکر میکنم فقط انتظار بیشازحدی از این عطر داشتم، چون کاکاتیلها را خیلی دوست دارم—اما این بو هیچوقت یاد آنها نمیاندازد. منبع الهامش را میفهمم: میوههای قرمز برای گونههای قرمزشان، و حتی میتوانم نوتهای غباری و گچی را به استخوانسفید (چیزی که میجوند) ربط دهم، اما باز هم این عطر یاد کاکاتیل نمیاندازد. شاید بیشازحد شیرین است؟ بااینحال، خود پرندهها هم خیلی شیرین و دوستداشتنیاند… شاید فقط خیلی کلیشهای است و ترجیح میدادم بویی شبیه کرک نرم و شیرین پرهایشان میبود… البته میدانم این چیزی نیست که اکثر مردم بخواهند! XD امیدوار بودم میموزای پفی بیشتری داشته باشد، اما اگرچه این عطر جنبهای پنبهنشکری و پفی دارد، شیرینیاش آنقدر شربتی است که نتواند واقعاً پرواز کند.
عطر **کاکاتیل** با نوتهای تمشک فرنگی و ریواس آغاز میشود که تقریباً تا پیش از مرحله خشک شدن پایدار میمانند. روی پوست من، این عطر تقریباً بدون مرز از نوتهای ابتدایی به نوتهای پایه جریان پیدا میکند؛ وانیل و صندل به تدریج پررنگتر میشوند تا اینکه در مرحله نهایی خشک شدن غالب شوند، در حالی که کشمیران به خوبی از آنها حمایت میکند. ریواس ممکن است در مقایسه با سایر نوتها کمی ناهماهنگ به نظر برسد، اما من عاشق اینم که چگونه با بقیه نوتها «همآوا» میشود. ماندگاری و پخشبوی فوقالعادهای دارد—روی لباس تا روز بعد باقی میماند. کاکاتیل مثل یک عطر **زولوژیکِ** «آسان»، اما با لبهای تیز است. عشق کامل من بهش.
از میان عطرهای زولوژیکال (حیوانمحور) که امتحان کردم، این یکی کمترین پسندم بوده. روی پوست من بویی شیرین و آزاردهنده از وانیل و تمشک دارد، با کمی ریواس. در مرحله خشکشدن (دریداون) کمی ملایمتر میشود. نمیگم بد است، اما فقط سلیقهام نیست.
اینجا رب گوجهفرنگی خوشمزهای وجود داره که با نوت شامپاین ترکیب بدی پیدا کرده و باعث یه ترشی غیرطبیعی و ناخوشایند شده.
احساسات مختلطی نسبت به این عطر دارم. نمیتوانم دقیقاً بگویم چیست، اما چیزی در آغازش بوی مقوای دارویی میدهد که خیلی آزاردهنده است. بعد از خشک شدن، خیلی لذتبخشتر میشود. بوی توتفرنگی خیلی پررنگ است و ترکیب کشمیران، وانیل و مشک برایم تداعیکننده مارشمالو است. پچولی قابل تشخیص است اما خوشبختانه غالب نیست. شامپاین هم حضور دارد اما نقش اصلی را ندارد. این یکی از عطرهای قابلدسترستر زولوژیست است و یکی از زنانهترینهایش. عاشق قسمتهای خوبش نیستم، اما آنقدر از آغازش بدم نیامده که نمونهام را تمام نکنم.
شیرین و میوهای به شدت. یکی از جوانپسندترین عطرهایی که تا حالا بو کردهام. وانیلی پودری به آن جنبهای سبک، هوادار و خوراکی میدهد که فقط میتوانم با پیشغذای ظریف در یک مهمانی کوکتل مقایسهاش کنم. تنها نقطهضعف این عطر، قدرت زیادش است—مثل BR540 آنقدر شیرین است که میتواند باعث سردرد و بیحسی بینی شود، حداقل برای من. علاوه بر این، برای اکثر مردان بیش از حد زنانه است. جالب اینجاست که این عطر در واقع یک اثر زئولوژیک نیست، بلکه بازبرندینگ «پودر و گرد» از SP Parfums است، نه یک خلق منحصر به فرد الهامگرفته از یک حیوان.
میدونم که الهامبخش این عطر طوطیکاکلهای وحشی بودن، اما بویش یاد پرندهی دوران کودکیام، لوئی، میاندازه. نوت شامپاین یه حس فلزی داره که یاد میاندازه به میلههای قفس. نوتهای پودری هم مثل پرهاشه (که خود پرها کمی پودریان). ترکیب رابارب/تمشک/وانیل بوی غذاهای طوطیکاکلهای اهلی رو میده—سالهای ۹۰ به لوئی اون توپکهای رنگی صورتی و زرد پفکردهی شکلاتیمانند میدادیم. و بوی میموزا/پچولی/گایاکوود هم یاد کاغذ روزنامهای میاندازه که کف قفس میگذاشتیم. از این عطر بدم نمیاد، ولی نوتهای فلزی و میموزا باعث شدن از «وای!» برسم به «اخه!». مطمئنم روی دیگریها درخشان میشه، اما روی من خیلی پودری و میموزاییه که شروع روشن و خشکشدن زیباش رو تحتالشعاع قرار میده.
بوی بسیار قوی دارویی و خزهای در اولین اسپری. پس از خشک شدن، عطر میوهای و خاکی از آن استشمام میشود. برای همه مناسب نیست.
یک عطر میوهای تند و حبابی که تبدیل شد به تودهای سنگین، پودری و بسیار شیرین با رگههای وانیلی. به قول یکی از دوستای قدیمیم: *«از من که نه، بابایِ گربه!»* اما من مصممم و میخوام همچنان اسپری کنم از عطرهای زولوژیت تا بالاخره یه عطر مناسب پیدا کنم!
**آغاز** معطر، میوهای و آزاردهنده. **دریافت** به پچولی پودری، کمی میوهای و وانیلی دلنشین. دوستش دارم – اما پچولی «عطر لوکس» پررنگ در بسترش باعث میشود فکر کنم شاید از آن استفاده نکنم.
این عطر اول با بویی آنقدر تند و زننده شروع میشود که تقریباً برای من غیرقابل تحمل است، اما بعد از حدود بیست دقیقه، به عطر نرم، دلنشین و پودری گل آکاسیای تمشک تبدیل میشود که برای پوشیدن قبل از خواب عالی است.
از روی کنجکاوی واقعی خواستم امتحانش کنم، چون نظرها دربارهاش کاملا قطبی بود (با اینکه بعد از امتحان کردن یکی از عطرهای زولوژیست، قسم خوردم دیگه هیچوقت این برند رو تست نکنم و فهمیدم اصلا سلیقهام نیست). حالا به جمع کسایی پیوستم که این عطر رو دوست ندارن. فکر میکنم طعم ترش ریواس، تمشک و پودریاش واقعا خوشایند و زیباست، اما یه چیزی تو Depthش هست که خیلی آزاردهنده و بدبو میشه. باعث میشه یه لحظه از بوی میوهایاش لذت ببرم، اما بلافاصله بوی سنگین زیرینش اذیتم کنه.
وقتی نوتهای میوهای میبینم، فکر میکنم قراره اصلیترین بخش عطر باشن، اما نمیتونم بگم داخل این چی هست—حتی اگر فکر کنم آغاز تلخش ربارب باشه. از این برند انتظار یه بوی واقعی داشتم، اما «کاکاتیل» بوی یه پالت سایه چشم گرانقیمت میده. ماندگاریش هم زیاده.
فکر نمیکردم اینقدر دوستش داشته باشم، چون طرفدار بزرگ عطرهای شیرین نیستم. آغازش رِواس ترش و شیرینِ درخشان و پودر شدهای است که رویش قند پاشیدهاند؛ شاید برای بعضی آزاردهنده باشد، اما من آن را جذاب مییابم. کیفیت غبارآلود و پودریاش، همراه با جنبهٔ ترش و شیرین رِواس، مانع از آن میشود که عطر بیش از حد جوان، درخشان و خفهکننده شود. حس اندوهگینی به آن میدهد؛ مثل ماری آنتوانت در تبعید. در پایان، به بویی دلپذیر از وانیل، پودر تمشک و چوب تبدیل میشود که هم آرامشبخش و اندیشمندانه است، هم جوان و بالغ. نقدِ @kentucking که میگوید «بویی مثل پرتو آفتاب فیلترشده از میان اتاق مطالعه، که روی پارچ لیموناد سردی میتابد که روی میز قهوهٔ قدیمی و فرسودهای گذاشتهاند»، کاملا درست است. قطعا یکی از ده عطر برتر زولوژیست برایم است!
اگر کسی علاقهمند به فروش این عطره، من با کمال میل عطر دستدوم یا بازنشدهش رو میخرم. با من تماس بگیرید!
چه عطرِ جالبی! بدون شک مثل دیگر عطرهای قدیم زولوژיסט، بحثبرانگیز خواهد بود. **کاکاتیل** با نتِ چرمی دارویی و پرصدا آغاز میشود. بعد از چند ثانیه، لایههای میوهای زرد و صورتی (دارویی با طعم موز تلخ و تمشک) خود را نشان میدهند. میوهای بودن عطر در دقیقههای بعد پررنگتر میشود، در حالی که نت دارویی به پسزمینه میرود. تقریباً بعد از ۱۰ دقیقه، اثر باقیمانده از نت چرمی، حسِ الکلی شبیه به کوکتل شراب گازی یا لیکور تمشک ایجاد میکند، اما با جهتگیری واقعگرایانهتر، تلخ و کمی کپکزده که ممکن است به مذاق همه خوش نیاید. با پیشروی عطر به میانه، بوی آن پودری و وانیلیتر میشود—تصویر مرنگ و شکر پودری با رگههای میوهای کمرنگ که رنگهای زرد و صورتی پاستلی را تداعی میکند. در خشکشدن نهایی، یادآور کیسه آرایش قدیمی است؛ وقتی وجه غبارآلود کشمیران نقش پررنگی پیدا میکند. خوشبختانه، شیرینی و میوهای پاستلی تا پایان دوام میآورد. پراکندگی و ماندگاری عطر بسیار خوب است (بیش از ۹ ساعت). پیوند این عطر با حیوانِ مورد نظر (کاکاتیل) بسیار انتزاعی است—تنها رنگهای روشن و پاستلی میتواند ارتباط معقولی باشد—اما این موضوع تعجببرانگیز نیست، چون **کاکاتیل** بازانتشار عطر **پودر و گرد** اثر اسون پریتسکولیت است. من نسخه اصلی را بو نکردهام، اما این بازانتشار برایم کاملاً اصیل، شاداب و دوستداشتنی (هرچند بعد از چند دقیقه) به نظر میرسد که به خوبی در مجموعه زولوژיסט جا میگیرد. آیا بوی خوشبینی همین است؟ **امتیازها:** - بو: ۸/۱۰ - ماندگاری: ۹/۱۰ - پراکندگی: ۹/۱۰ - اصالت: ۱۰/۱۰ - کلی: ۹/۱۰ *(نمره کلی میانگین نیست)* **باتچ مورد بررسی:** ۲۰۲۲۰۵PV
هوم، ترکیب جالبی است. بین ۳=قابلقبول و ۴=خوب بهش امتیاز میدم. اول با ترکیب قوی شیرین-ترش مواجه میشی. اولین تأثیر آشنا بود – بوی «دلینا»ی PdM و وانیلهای گلسرخ موسکی مثل مانسرا یا مونتال به مشام میرسید. ریواس خیلی مشخصه، خودنمایی میکنه. کمی نارنگی/مرکبات و تلخی هم در انتهای طیف حس میشد. بعداً ریواس آرام گرفت و عطر به بوی پوستی تبدیل شد. مراحل بعدی بوی بهتری داشتند، اما ضعیف. با استشمامش، مرا به جایی گرمسیری، رنگارنگ و شاد برد. بعد از ۴-۵ ساعت واقعاً ازش لذت بردم. الان فوریه است، تصور میکنم این عطر برای تابستانهای گرم مناسبتر باشه. مثل نوشیدن یک کوکتل میوهای خنککننده است. فکر میکنم وقتی هوا گرمتر شد، دوباره به این نمونه شانس بدهم. بهروزرسانی: الان نوامبر است. این عطر برای هوای سرد مناسبتره. در این بوی خاک مرطوب و برگهای پودری هم حس میشه. اما دوستش ندارم.
تازه یک نمونه از عطر **کاکتیل** (Cockatiel) به همراه پنج اسپری مسافرتی جدید از برند **زوولوژیست** (Zoologist) خریدم. مدتی بود دنبال یک عطر با رزبری ملایم (نه فوقالعاده میوهای)، پودری و وانیلی بودم و این دقیقاً همان چیزیه که میخواستم. ۲۰ دقیقه اول بعد از اسپری کردن کمی چالشبرانگیزه، اما از این برند انتظار چنین چیزی رو دارم، پس مشکلی نیست. **شامپاین** با بوی مخمری، حبابهای سریع و تلخوشیرین، ترکیبی جالب و کمی دودی با تمشک و رازک ایجاد میکنه؛ انگار مثل یک نوشابه ریشهای تمشکی با کف میمونه، بعد کمکم به پسزمینه میره و جای خود رو به تمشک شیرین و بوی پودری وانیل-مشک میده. از این که شروعش مثل یک شربت میوهای مستقیم نیست خوشم میاد، البته باید اعتراف کنم که در نهایت شیرین میشه، اما به شکل سبک و بهاری، نه مثل یک کیک یا شیرینی سنگین. نوت **رازک** این عطر رو ده برابر بهتر از اون نوت تیز و خشک رازک، گل سرخ و گشنیز در عطر **دلینا** میدونم. عطر بسیار زنانهایه با حس پاستیلی، مثل آبنباتهای روز ولنتاین. همونطور که یکی از نقدهای قبلی هم گفته بود، خیلی یادم میاندازه اون آبنباتهای کاستارد رازکی قرمز و زرد رنگ. اونها هم دقیقاً همین بوی شیرین-ترش و بسیار مشکمانند رو دارن، پس من هم از این عطر خیلی خوشم اومد. الان دارمش به عنوان عطر قبل از خواب استفاده میکنم. نوتهای تلخوشیرین اول و چوبها باعث میشن که شیرینیاش خفهکننده نباشه. عاشقش شدم.
آیا قبلاً فرمولهشده بود؟ یا کنترل کیفیت واقعاً برای برندهای مستقل (حتی زولوژیست) غیرممکن است؟ نمونهای که از زولوژیست سفارش دادم، بوی کاملا متفاوتی با چیزی که دیگران دربارهاش حرف میزنند دارد. هیچ شیرینیای ندارد، هیچ پودری نیست. برای من، «کاکاتیل» یک عطر ریواس است، از اول تا آخر. **نوتهای اصلی:** ریواس پلاستیکی، چوب تمیز، دود **بهطور خلاصه:** ریواس = پلاستیک پیویسی + پوست یوزو، روی لایهای چوبی ارگانیک و تمیز با مقدار کمی دود **بهتفصیل:** بوی ریواس در عطر پارادوکس است: این میوه/سبزی طبیعی، بویی بسیار غیرطبیعی دارد. برای من دقیقاً مثل پلاستیک پیویسی بو میدهد، مثل سیمهای تلفن قدیمی. «کاکاتیل» هم استثنا نیست. ریواس در این عطر بین پلاستیک پیویسی و پوست تلخ و ترش یوزو قرار میگیرد. با این توصیفهای ناخوشایند گول نخورید؛ من واقعاً تلاش عطرساز را تحسین میکنم: بوی آن… بسیار واقعی است، پر از جزئیات، قطعاً به هدف عطرساز رسیده، هرچند ممکن است ناخوشایند باشد. این ترکیب پلاستیک پیویسی و پوست یوزو، همراه با کمی بوی ترش مرکبات، از همان ابتدا غالب است. کمی دود هم حس میشود که با بوی پلاستیک ترکیب شده و تصویری آزاردهنده از «پلاستیک سوخته» ایجاد میکند. خوشبختانه نوت چوبی «ارگانیک» اما ملایمی به کمک میآید. این بو بسیار تمیز است، بدون هیچ تندی یا کثیفی، اما نه بهطور مصنوعی صاف و یکدست (مثل بسیاری از مواد شیمیایی چوبی مثل کلروود، هرچند کلروود هم در آن وجود دارد). این نوت چوبی موفق میشود «طبیعی» بماند، بدون شلوغی طبیعی. بعد از محو شدن ریواس پلاستیکی، نوت چوبی تمیز همراه با مقدار بسیار کمی دود، بقیه مسیر را پیش میبرد. شاید، فقط شاید، در مرحله پوستی، رنگی شیرین و خیالی از وانیل در عمق غبارآلود حس کردم، اما فکر نمیکنم این یک عطر وانیلی باشد. **خوشبو است؟** ۴ تا ۵ از ۱۰ **جالب است؟** ۷ از ۱۰
یکبار بهطور تصادفی یک کیک توت و وانیل (که با دانههای وانیل باکیفیت درست شده بود) خوردم که داشت کپک میزد… مزه و بوی آن در حافظهام ماند. خب، این عطر دقیقاً همان تجربه را تداعی میکند.
از شراب گازی خیلی هیجانزده بودم چون عطرهای الکلی رو دوست دارم، اما بعد از اینکه تو مغازه امتحانش کردم، اصلاً نتوانستم تحملش کنم، به خاطر نوت ریواس. ریواس رو دوست ندارم و یکی از بدترین دشمنهای عطر دلینا دِ مارلی هم به خاطر همین ریواس بودم. متأسفانه، شراب گازی تو این عطر هدر رفته.
این رو دوست دارم 😍🥰!!!!!! تا حالا تقریباً بیشتر عطرهای خط زولوژیت رو تست کردم و البته موافقم که اکثرشون برای استفاده روزمره کمی سختن، ولی حس میکنم این یکی *اونقدرها* سخت نیست. شروعش کمی تنده اما برای من کمتر از یک دقیقه میره. چیزی که بیشتر از این عطر میگیرم، تمشک شیرین دودی، وانیل و پودر هست. پودری که تو این عطر هست، خداروشکر بوی پودر آرایشی نمیده! به نظرم خیلی زنونه و خیلی شیرینه. عاشق شیرینی و بوی میوهای این عطرم <۳! فکر میکنم چیزی که این عطر رو منحصر به فرد میکنه، دودیبودنشه… احتمالاً از چوب گایاک میاد؟ این عطر به نظرم شبیه (یا حداقل از یک خانواده) با *هات کوتور* ژیوانشی هست، اما با پودر بیشتر. واقعاً اولین عطری بود که با بوی *کاکاتیل* به ذهنم رسید. هر دو عطر شیرین تمشکی دودی/کندری هستن.
مطابق نظر استیشا. این بویِ عطر واقعاً منو هم حالت تهوع گرفت. متوجه شدم که عطرهایی که رِواس (ریواس) دارن رو دوست ندارم، پس شاید همینه دلیلش.
این عطر رو نمیدونم چی داره، ولی حس کردم دارم حالت تهوع میگیرم—چیزیه که خیلی به ندرت وقتی عطرها رو تست میکنم برام پیش میاد. همه نوتهایش بهطور جداگانه معمولاً برام قابل تحملن، ولی ترکیبی که اینجا داره واقعاً برایم نفرتانگیزه. پودریش حس خفگی میده. وانیلش بوی یه شیشه عصاره کهنه و تاریخگذشته رو میده. وقتی زدمش، احساس کردم دارم خفه میشم.
بوی اولیهاش دود چوب توت است—یکی از محبوبترین بوهایم در پاییز. بعد تغییر میکند و تمشک با ظرافت خود را نشان میدهد. میموزای این عطر شگفتانگیز است و در نهایت به پایهای نیمهشیرین از وانیل نرم و مشکمانند تبدیل میشود. این بوی روی پارچهها روزها باقی میماند و روی پوست بهراحتی ۸ تا ۱۰ ساعت دوام میآورد. قرار است با این عطر تمام زمستان را بگذرانم. یکی از محبوبترین عطرهای همیشگیام از برند Zoologist شد. متشکرم، ویکتور، که هرگز کیفیت و منحصربهفردبودن عطرهایات را فدای هیچ چیز نمیکنی.
این عطر برای من بوی برگ تمشک و آبنبات لیمو شیرین میده. بوی پرندهای حس نمیکنم. عطر زیباییه. ۹ از ۱۰.
اگر تا به حال آبنباتهای «ربارب و کاستارد» (مخصوصاً انگلیسیها حتماً اینو میشناسن) خریده و خورده باشید، دقیقاً میدونید این عطر چه بویی داره. یعنی همون طعم و بوی آبنبات، اما به شکل عطر. اگه امتحانش نکردید، تصور کنید ربارب شیرینپختهای که خیلی شیرینه ولی کمی ترش مزه، اما روی یه لایه کاستارد وانیلی گرم قرار گرفته—این همون نتهای میانی تا پایانی عطره. شروعش خیلی روشن و تقریباً بینی رو میسوزونه؛ فکر کنم قصدش نشان دادن حبابهای شامپانه. جالبه، ولی ربطی به پرنده نداره، مگر اینکه کشش بدید و بگید کاستارد زرده و بعضی از کاکاتیلها هم زردن.
در ابتدا این عطر بهطور تازه و دلچسبی تیز و تند است، اما خیلی زود شیرینزدگی میآورد. توتفرنگی، شامپاین و ریواس در آن قابل تشخیص و شاداب هستند، اما سنگینی گایاک و وانیل به نظرم خوب ترکیب نشدهاند. احتمالاً خودم وانیل را کمتر میکردم، چون بیش از حد خامهای/غبارآلود میشود و تقریباً باعث میشود عطسهام بگیرد. فکر میکنم این عطر روی پوست بوی بهتری بگیرد و به نظرم یکی از قابلپوششترین عطرهای این مجموعه است.
خیلی شیرین
**باید عاشق وانیل باشی!** خیلی وانیلی و شیرین، مثل کیک تولد. با وجود لیستِ مواد، هیچ رزبری، ربِ ترش یا نوتِ شامپاینِ مرکباتیِ درخشان حس نمیشه، حتی نزدیکش هم نیست. اما این کمبودها از ارزشش کم نمیکنه! اگر کمی پررنگتر بود، شاید حسش کمتر خطی میشد. (ساعت ۴، اگر خوب دقت کنم، شاید بتونم ردِ خیلی کمِ میوهای رو حس کنم—مثل تمشک و شکلات سفیدِ مدفون در یخچالِ وانیلیِ سرد.) بین ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، شیرینی و چوب برای لحظهای کوتاه بویِ خیلی ضعیفِ لاستیکِ سوخته، موزِ بیشازحد رسیده و کبود، یا عطرِ گلِ یاسمن/مگنولیا در حال پوسیدن رو تداعی میکنه وقتی روی درخت قهوهای میشن. اول از همه وانیلِ خالصه، دوم پودریِ شدید. مشک، کشمیران و نوتهای چوبی همه با هم کار میکنن تا شیرینیِ پودریِ وانیل رو عمیقتر کنن. و گلِ پودریِ شیرینِ میموزا... هیچ گلِ دیگری بهتر از این نمیتونست با این عطر جور باشه. خیرهکننده بود. نامش رو «پودر و غبار» گذاشته بود سون پریتزکولیت، خالقِ سابقِ برند SP که کسبوکار رو تعطیل کرد و فرمول رو به زولوژیست فروخت. من خوشحالم که این عطر زیر نام جدید زنده مونده، چون فکر میکنم بهش نیاز دارم—ساعتها بعد از اسپریِ نصف پمپ در یه نقطه کوچک، هنوز بویش رو میگیرم. بعد از ۵-۶ ساعت، پودرِ شیرینی دلپذیریه، هنوز از فاصله ۶ اینچی (۱۵ سانتی) حس میشه. وانیل کمی آرامتر شده، اما حالا بویِ کرمِ ضدآفتابِ گرمِ هاواییاییِ آفتابخورده (یا شاید پیراهنِ هاوایییمه! خخ) یا ناگ چمپا میده. بیشتر عطرهای زولوژیست رو تست کردم و از کاوششون لذت بردم. کاش کمی ارزونتر بودن! اما عطرها واقعاً چشمگیرن، ماندگاریِ دیوانهواری دارن (۱۲-۱۵ ساعت+)، قابلدسترس و قابلپوشیدنن—فکر نمیکنم خیلی نیچ باشن. عجیب نیست که همچنان جایزه میبرن! خیلی از عطرهای موردعلاقهام رو اینجا پیدا کردم: گاو! فیل، بلبل، آفتابپرست، مرغ مگسخوار، شتر، زنبور عسل، و حالا کاکاتیل!
این بوی «آورا» از مگلر رو میده. عطر خوشایندیه، پودری و کمی ترش.
**پودری وانیلی** با گرمای خاکی **چوب گایاک** و **پچولی**، که با **میوهای سبک و شیرین** (اما نه خفهکننده) در نوتهای ابتدایی، شاداب و درخشان شده. این عطر **شخصیت آفتابی و بامزه کاکاتیلها** را به تصویر میکشد و بوی **تابیدهای از نور خورشید** را میدهد که از میان اتاق مطالعه میگذرد و روی یک **لیوان لیموناد سرد** میتابد—روی یک **میز قهوهجوش قدیمی و فرسوده، اما دوستداشتنی**. برای **هر زمان، هر فصل و هر مناسبت** مناسب است. از نمونهاش استفاده کردم و بلافاصله یک شیشه کامل خریدم—و خوششانس بودم که توانستم **ادیشن ویژه** را هم تهیه کنم. در کل، از این عطر **خیلی راضی** هستم.
بستهبندی زیباست. اما خود عطر داخلش به این خوبی نیست. تقریباً روی پوستم بوی آن را حس نمیکنم. با هیچکدام از عطرهای دیگر این برند چنین مشکلی ندارم. وقتی صورتم را نزدیک نقطهای که اسپری کردهام میبرم، فقط ردیف ضعیفی از وانیل پودری در مرحله پایانی میآید. نمیفهمم دیگران چه چیزی از این عطر دریافت میکنند. فکر میکنم شاید عطر متفاوتی به من دادهاند. ناراحتام.
یکی از عطرهای جدید موردعلاقهام! وقتی اولین بار اسپری میکنم، برای من بوی یک غلاف وانیل تازه خراشیدهرو داره. وقتی روی پوستم خشک میشه، نوتهای میوهای شیرین خودشون رو نشان میدن و تبدیل میشه به یه عطر دسرمانند مثل پاناکوتا و تمشک. ۱۰۰۰۰ از ۱۰!
روی پوست، ابتدا شیرین و میوهای باز شد، اما خیلی سریع تلخ شد، احتمالاً به دلیل وجود اکالیپتوس (میموزا). نوت پودری کمی کمک کرد تا زمانی که وانیلِ پایه خود را نشان داد. بعد از حدود پنج تا شش ساعت، وقتی تمام تلخی از بین رفت، خشکشدنِ موسکی-وانیلی بسیار دلپذیر بود. بعد از دوازده ساعت، بوی عطر هنوز بهصورت بسیار ضعیفی روی آستینهایم باقی مانده بود.
نمونهای خریدم. این عطر، بویی شیرین، پودری و شبیه بخور دارد که بیشتر زنانه است. همچنین نتهای چوبیاش هم حس میشود. سلیقهام نیست. به عنوان نمونه رایگان، «کاو» (Cow) به من داده بودند که خیلی بیشتر از این یکی پسندیدم.
این تقریباً یک ساله عطر اصلیام شده و قصد ندارم عوضش کنم. شروعش بویی شبیه به میموزای غبارآلود، پودر کثیف و میوهای گازی دارد، احتمالاً به خاطر نت «شامپان». به هر حال من نتهای شراب در عطرها رو دوست دارم :) در مرحله خشکشدن، شیرین، کمی ترش و پودری است. توصیفش سخته اما به نظرم هیچ چیز افراطیای نداره. بینیام آنقدر خوب نیست که بتونه این عطر رو به خوبی توصیف کنه، ولی برای من خالصه شادی و شادابی. البته مثل اکثر عطرهای زولوژیست قوی و ماندگار نیست :( این تنها نقطه ضعفشه. شیشهاش هم خیلی بامزهست. من کاملا قانع شدم.
اگر بوی پرنده کاکاتیل عزیز و از دسترفتهام، بابّی، بدهد، خیلی خوشحال میشوم😅 دوست داشتم بویش کنم، گرم، پودری و مشکمانند بو میداد🥰
دو شیشه از عطر پودر و داست رو وقتی اسون اعلام کرد که کسبوکارش رو میبنده، خریدم. بوی خوبی داره. همین الان یه نمونه از عطر کاکاتیل سفارش دادم تا مقایسه کنم. اگه بوی مشابهی داشت، یه شیشه میخرم.
انتظار داشتم این عطر بیشتر میوهای گلدار باشه، اما نیست. من یه وانیل پودری و گردوغبارآلود با کمی رگههای دودی گایاک و پچولی حس میکنم. موافقم، چیزی تو این عطر هست که حس دارویی هم میده، فکر کنم بخاطر ربارب تلخ و واقعگرایانهش باشه. خوشحالم که نمونهاشو امتحان کردم، فکر نمیکنم بدون تست قبلی خریدی مطمئن باشه. اما اگر وانیلهای پودری رو دوست دارید، شاید ارزش امتحان کردن داشته باشه.
آغازش خشن است، اما با گذشت زمان، خشکشدنش بهتر و بهتر میشود. در ابتدا، «کاکاتیل» گلدار پودری عجیبی است، اما نه پودری مثل آرایش، بلکه بیشتر مثل گلهای خشکشده و چوب آسیابشده. روی پوست من، وانیل به نت غالب تبدیل میشود و من واقعاً نتهای میوهای را حس نمیکنم. آره، این قطعاً وانیل خشک و چوبی منحصر به فردی است. کاکاتیل یکی از موردعلاقههایم از برند زولوژیست است! **ویرایش**— حالا پچولی شروع کرده به خودنمایی. خشکشدنش یادآور «آمبر فور هر» پرادا است با چوب خشک و غبارآلود، عجیببودن و میموزا. شاید کمی «وانیل انسنسه» هم درش باشد. **ویرایش**— کاکاتیل واقعاً عالی است؛ وانیل کندر شگفتانگیزی! برای من این عطر یادآور گرمی، شیرینی و خشکی اواخر تابستان است و عطر دیگری از زولوژیست به نام «بی». هم «بی» و هم «کاکاتیل» شیرین و جذاب هستند، اما در عین حال تیز و متفاوت. ۴.۵ از ۵.
رو روی پوستم پودری نیست، تقریباً رزینی، الکلی و آفتابی است، با نوعی نوت قطبیکننده، تقریباً فاسد که یاد قارچ خوراکی میاندازد. از نظر شخصی دوستش ندارم، اما عطر زنانهای بسیار پوشیدنی است که احتمالاً دیگران از آن استفاده نمیکنند.
دیروز سایز مسافرتیش رو گرفتیم و امروزم دارم کامل میپوشونم. با سیدونی موافقه که در شروع یه نتِ کمی ناخوشایند (من میگم جالب) داره که ممکنه تو اولین بوییدن آزاردهنده باشه. فکر میکنم شبیه چیزی پزشکی مثل فرمالدئید یا بتادین باشه. بعدش تبدیل میشه به یه عطر میوهای دلپذیر، شبیه شامپاین با نتِ کمی شیرین میموزا. روی من خیلی ظریفه اما ۴-۵ ساعت دوام میاره که برای من خیلی خوبه.
تازه نمونهای از نسخهٔ زولوژیت این عطر به دستم رسیده. هرگز بوی نسخهٔ اصلی—پودر و گرد—را بو نکردهام، پس مطمئن نیستم آیا تغییر فرمولی داشته یا نه. حتی اگر داشته، نکاتی که در نقدهای صفحهٔ پودر و گرد مطرح شده هنوز معتبرند. نوت عجیبی (و بله، تا حدی ناخوشایند) در آغاز عطر وجود دارد. هرگز بویی مثل این نوت نبویدهام، پس نمیتوانم آن را شناسایی کنم. شبیه هیچکدام از نوتهای فهرستشده نیست، اما شاید همان «گرد/پودر» باشد؟ با این حال، شبیه هیچ نوت پودری دیگری که در عطرهای دیگر بو کردهام نیست. بار اول و دوم که امتحانش کردم، آزاردهنده بود، اما بعد از چند بار تست، عجیبغریب مجذوبش شدم. زولوژیت پچولی را بهعنوان نوت پایه معرفی کرده. پوست من معمولاً اگر پچولی زیاد باشد، آن را به بویی تند و ترش، شبیه بوی عرق زیر بغل تبدیل میکند. خوشبختانه اینجا چنین چیزی رخ نمیدهد. در مرحلهٔ پایانی، روی پوست من به میموزای کریستالی و شفاف تبدیل میشود. بقیه نوتها تا ساعت ۲-۳ محو میشوند. اسپری اولیه چالشبرانگیز است و میتوانم بگویم «برای محیط کار مناسب نیست»، اما مرحلهٔ پایانی باشکوه است. اگر بهطور کلی طرفدار زولوژیت باشید، فکر میکنم این عطر مثل خویشاوند نزدیک کاملیون باشد—عطری که حالا برای من از آن دست عطرهای «یا مرگ یا زندگی» است. هر دو در آغاز بویی عجیب و غریب برای بینی من داشتند که مدتی طول کشید تا بهشان عادت کنم، و هر دو در مرحلهٔ پایانی روی پوستم به گلفام آمیختهای اعتیادآور تبدیل میشوند. سفر بویایی هر دو برای من مشابه است، اگرچه بوی یکسانی ندارند. چند بار پوشیدن این عطر طول کشید، اما حالا رسماً شیفتهٔ منحصربهفردبودنش شدهام و وقتی منتشر شود، حتماً یک بطری کاملش را خریدم.
وقتی بسته را باز کردم و دیدم این نمونه بالای سفارشم گذاشته، همراه با یک یادداشت شخصی از خود ویکتور، خندم گرفت – دقیقاً در همان لحظه، طوطی کاکلخمیام روی صندلیام نشسته بود. من خیلی علاقهمند به عطرهای شیرین و ژلهای نیستم، اما این یکی واقعاً الهی است و ارزش یک شیشه کامل را دارد. در هیچ مرحلهای خفهکننده نیست: در آغاز، ریواس کیفیت گیاهی و ترشی به ترکیب تمشک و میموزا میدهد، و در مرحله خشک شدن، نوت شامپاین تعادل جوشان و گازی به شیرینی ملایم عطر میبخشد. بیگناه و کمی خاکی است. مثل گونههای نارنجی طوطیام بامزه است، مثل موهای خروسکلیاش شلخته، و مثل پودر پرهایش مشکمانند.