تصاویر
دزینگ! لارتیزان پارفومور | dzing! l'artisan parfumeur
دزینگ! لارتیزان پارفومور | dzing! l'artisan parfumeur
dzing! l'artisan parfumeur
Dzing! by L'Artisan Parfumeur is a Woody fragrance for women and men. Dzing! was launched in 1999. The nose behind this fragrance is Olivia Giacobetti.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- L'Artisan Parfumeur
- کشور سازنده:
- فرانسه (france)
- شرکت سازنده:
- پویگ (puig)
- صنعت:
- عطرها (fragrances)
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس
تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Olivia Giacobetti (olivia giacobetti)
Leather (leather)
Musk (musk)
Caramel (caramel)
White Woods (white_woods)
Toffee (toffee)
Tonka Bean (tonka bean)
Saffron (saffron)
Cotton Candy (cotton candy)
Ginger (ginger)
به این عطر معتادم. از هر کسی که میفروشد، خوشحال میشوم بخرم. انگار بدون این عطر بخشی از روحم گم شده. سعی میکنم لایهلایه استفاده کنم یا جایگزین پیدا کنم، اما هیچ چیز به اندازهٔ «دزینگ!» برایم آرامشبخش نیست.
واقعاً بدبو و زشت. *دزینگ!* یک عطر غیرمعمول و ناامیدکنندهست که الهام گرفته از سیرک، خاکارههای کثیف، مشک حیوانی و فیلها! بوی مدفوع بدبو فیل میده. سعی کردم دوستش داشته باشم، اما غیرقابل تحمله. اگر علاقهمند به خریدنش هستید پیام بدهید، وگرنه میره تو سطل زباله— شیشه اصیل و ۹۸٪ پر. کد پایین شیشه: ZG214Q
امشب ناگهانی سراغ شیشهٔ دزینگم رفتم که خیلی وقت بود نپاشیده بودمش. خودم رو غرقش کردم و وای… چه عطر خیرهکنندهایه! مجبور شدم بیام اینجا ببینم سال انتشارش چیه، و بعد از ۲۶ سال هنوز همینقدر فوقالعادهست. اگر این عطر دو سال اخیر منتشر شده بود، فکر کنم تو اینستاگرام حسابی ویرال میشد. همه از تعادل زیبای چرم، چوب، شیرینی و لمس دودیاش تعریف میکردند. به این فکر کردهام که ریلی بذارم از خودم وقتی دارم عطرهای خاص کمدم رو بو میکشم و راجعبهشون حرف میزنم، اما آدمهای معمولیای که میشناسمم احتمالا مسخرهام میکنند.
متوجه شدم این یکی هم قطع شده. «دزینگ» عطر اصلی، بامزه و خیالانگیزی بود. وقتی اسپریاش میکردم، بوی آسفالت سیاه زیرش ماشین کوچکِ در حال گذر، بادکنک قرمز، بوهای شکر، چای سیاه، سیب کاندیده و خز را حس میکردم؛ انگار که یک انیمیشن بود. شاید شبیه «بلک» بولگاری میماند.
به دنبال یک شیشه (یا نمونه) از این عطر در استرالیا هستم. نظرها اینقدر متفاوتاند که دوست دارم خودم بویش را امتحان کنم. اگر ممکنه یکی پیدا کنم عالی میشه – ببخشید اگر مستقیم پرسیدم، اما اگر برای فروش دارید لطفاً اطلاع بدید :)
«دزینگ!» اینقدر جوّ داره، ولی در عین حال یه عطر زیبایی هم هست. خیلی شاده و روی پوست بوی فوقالعادهای میده… واقعاً نمیفهمم چرا تولیدش رو متوقف کردن. امیدوارم دوباره بیارنش، چون هیچ عطر مشابهی پیدا نکردم. دارم قطرهقطره از یه دکانته جمع میکنم… اگر بطلی برای فروش دارید، پیام بدید.
این تنها عطر حاوی زعفرانیه که تا حالا دوستش داشتم. از اولین بوییدنش عاشقش شدم. به هیچوجه به شیرینیای نیست که از روی نوتهایش انتظار داشتم. به بهترین شکل ممکن، حالتی دارویی و درمانگر داره. هیچوقت ازش سیر نمیشم.
دزینگ! قراره عطر غیرمعمولی باشه که از سیرک الهام گرفته، با بوی مقوا، خاکاره، مشک حیوانی و آدامس. اما روی من تقریباً هیچ بویی نداره، جز کمی وانیل و آیاساو ای سوپر. اینقدر رقیقه که تقریباً غیرقابلتشخیصه. اولیویا جاکوبتی گرایشی به مینیمالیسم افراطی داره، شاید هم من به بعضی از نوتهایش بویایی نداشته باشم؟ نمیدونم، ولی روی من این عطر نبود.
به دنبال همین یکی هستم. شیشه پر یا نیمهپر. 🙏
به دنبال یک دکانت از این هستم. اگر دارید لطفاً پیام بدید!
من تا حالا بوی این را نچشیدهام، اما بر اساس اطلاعاتم دربارهٔ «دزینگ!»، لارتیزان باید جدی به فکر بازگشت این عطر بیفتد. امروزه بین علاقهمندان جوان عطر، اشتیاق زیادی برای بوهای عجیب و غیرمعمول وجود دارد. مطمئنم حتی اگر هر دلیلی برای قطع تولیدش داشتهاند، امروزه محبوبیت بیشتری پیدا میکند. *اگر کسی بطلی یا دکانتی از این عطر برای فروش دارد، لطفاً به من پیام دهد.*
دارم مجموعه عطرهام رو مرور میکنم که توی عمق قفسهها **دزینگ!** رو پیدا کردم. یه شیشه کوچک و قدیمی با طرح ببر دارم. هیچ وقت با این بیرون نرفتم چون از چالشش میترسیدم. هر بار که به دوستام بوش رو میدادم، واکنششون همیشه منفی بود. من خودم از بویش خوشم میاومد، ولی میدونم خیلی متفاوته. بعدها نسخه اصلاحشده دزینگ رو بو کردم. اون یکی خیلی ملایمتر بود، کمی ادویهایتر، خیلی کمتر بوی چرم، مشک و حیوانی داشت. راستشو بخوای، اون نسخه رو هم دوست داشتم چون راحتتر بود. هنوز هم دزینگ بود، ولی دیگه اون وحشیگری نسخه قدیمی رو نداشت. الان دارم عطر رو تحلیل میکنم: - اگر از کنار کسی رد بشی که این رو زده، اول یه گرمی مبهم کهربایی حس میکنی، بعد یه بوی مبهم چرم-گیلاس. - اگر روی کاغذ بوش کنی، همچنان گرمی کهربایی و چرم مشخصه، اما کارامل و شکلات هم هست. چرمش تاریکه، بعضیها میگن بوی مدفوع میده، ولی من بیشتر شبیه چکمه چرمی میبینمش. قسمتی هم یه سیب سبز ترش حس میشه که وسطش میپره—سیب کاراملی. مطمئنم این یکی از نوتهای اصلی نسخه اصلی بوده. به طور کلی، این یه عطر معمولی نیست. اصلا جریان اصلی نیست. عمق زیادی داره. اگر کسی کنارم ایستاده باشه و این رو زده باشه، کاملا کنجکاوم میکنه. بوی عجیبی نیست، قطعا میفهمی عطره. یه چیزی تو دزینگ هست که جذابه. بوی خوبی داره، اما اون قسمت حیوانی و چرمیش کمی آزاردهندهست، ولی نه کاملا. فکر میکنم همینه که باعث میشه بارها بهش برگردم—یه جور حسی بین انزجار خفیف و لذت و اعتیاد. متاسفانه دیدم که تولیدش متوقف شده. امیدوار بودم یه شیشه جدید بگیرم که بزنم، در حالی که این نسخه قدیمی تو مجموعه رو به پایان رسوندمون بمونه. چه بدبختی، چون حالا واقعا دلم میخواد با این بیرون برم.
آشنایی من با عطرهای نیچ با لارتیزان پارفومور شروع شد، بیشتر به خاطر قیمت مناسبش. چند تا از عطرهاش رو خریدم، اما قبل از اون یه ست کشفوامتحان (فکر کنم شامل ۱۰ نمونه بود) گرفته بودم. وقتی *دزینگ* رو تست کردم، حالتم به هم ریخت. چرمش آنقدر واقعگرایانه و شدید بود که یاد پوست گاو آویخته در انبار برای دُبیغ شدن میانداخت. ده تا سیزده سال بعد، عود و چرم تبدیل به نوتهای موردعلاقهام شدند. امروزه از خودم عصبانیم که *دزینگ* رو به مجموعهام اضافه نکردم. به نظرم، *دزینگ* بهترین چرم واقعیِ موجوده و داشتنش برای علاقهمندان ضروریه. متأسفانه پیدا کردنش بسیار نادره و اگر هم پیدا بشه، قیمتش نجومیست. روزهای خوب عطرهای نیچ واقعاً شگفتانگیز (و مقرونبهصرفه) دیگه تموم شده. امروزه دنیای نیچ اشباع شده و بیشازحد گران.
این عطر امضای من از ۲۵ سالگی تا اوایل ۴۰ سالگی بود، خیلی ناراحتم که تولیدش متوقف شد! روی پوست من بوی چرم شیرین، کارامل، شکلات، کهربا و دود میدهد؛ یک عطر گورمان چوبی و حیوانی که همیشه تحسین دیگران را برانگیخت. هنوز نصف یک شیشهاش باقی مانده که فقط در مناسبتهای خاص استفادهاش میکنم. همچنان شیفته لایههای منحصربهفردش هستم. از وقتی تولیدش متوقف شد به دنبال عطر مشابهی میگردم – اگر پیدا کردید به من خبر دهید!
گاهی اوقات، علیرغم قضاوت بهترم، وقتی به بررسیهای شبکههای اجتماعی علاقهمند میشوم، دوست دارم بیام اینجا و نظرات و بررسیهای مردم درباره این عطر رو بخونم. سالها پیش این عطر خیلی سر و صدا کرد، و من فکر میکنم بوی خوبی داره، فقط خیلی زنانهس. هنوز هم برام عجیبه که چطور بیش از یک دهه پیش به عنوان یک عطر پرطرفدار بین مردان معروف شد. با این حال، عطر جالب و خوب فرمولهشدهایه. دیسکانتینه شده و دوست دارم دوباره بویشو حس کنم، اما نمیخوام برای این کار پول زیادی بدم.
@iyapup 🤣🤣 واقعاً صداقت اینجا عالیه! من تا حالا بوی اینو نشنیدم ولی حالا کنجکاوم کردی.
اگر کسی پیغام داد که میتونم ازت «دِکانت» بخرم!
عاشقش هستم. نه برای پوشیدن، بلکه برای غرق شدن توش خونه وقتی دارم «اژدهای جادویی» رو میکشم؛). بوی کود و کاه پیچیده در زین اسب رو حس میکنم و هر جزئیاتش رو دوست دارم. دلم شکسته که این شاهکار دیگه واقعاً هیچجا پیدا نمیشه. شیشهام ۸ ساله، بدون تست قبلی خریدم و داره تموم میشه. حالا چی؟! چیزی حتی نزدیک به «دزینگ!» تو بازار نیست.
**دزینگ!** میان علاقهمندان به عطرها، بهخصوص آنهایی که جرئت متفاوت بودن دارند، پیروان پرشوری پیدا کرده—و البته بیدلیل نیست. وقتی دزینگ! هنوز در سایت لارتیزان پارفومور موجود بود، در دسته **«عطرهای شرقی»** قرار داشت و با عنوان **«عطر طلایی، گرد و با نوتهای اکزوتیک»** توصیف میشد؛ شامل چرم و ادویهها. ادراک بویایی افراد کاملا ذهنی است و دزینگ! نمونهای نمادین از این موضوع است: بعضیها در آن بوی بارانداز یا اصطبل را غالب میبینند، اما برخی دیگر آن را بیشتر چرمی با تندی زنجبیل و زعفران مییابند، همراه با کمی شیرینی. آکورد چوبی و نوتهای پودر بچه و سنبله نیز حس نرم و پودری به آن میدهند که عطر را در طول استفاده متوازن نگه میدارد. دزینگ! عطر بینظیر و **یونیسکس**ی است، با ترکیبی متعادل، و محبوب فصل سرد—اگرچه جذابیت منحصر بهفردش همیشه مد است.
بوی غبارآلود غیرمعمولی که شبیه رنگ گواش و کمی شیرینی پودر کاکائو است. برای من بوی یک مکان را میدهد، نه یک نفر، اما همچنان بسیار دلپذیر و جذاب است. رگههایی از بوی آجیلی، چوبی و چرمی هم دارد، ولی آنقدر پررنگ نیستند.
اگر کسی داره و حاضره بفروشه، جانم به لبش رسیده برای یه شیشه از این! تا اون موقع، کسی پیشنهاد عطر مشابه یا عطرهایی که همون حس رو منتقل میکنن داره؟
من تازه دارم به دنیای عطرها وارد میشم و دلم میخواد بدونم بوی این عطر چیه. اگه کسی یه شیشه کامل داشته باشه عالیست، اما اگه بتونم یه دیکنت (نمونه کوچک) بگیرم بهتره—حتی اگه کسی یه نوار کاغذی اسپری کنه و برام بفرسته، بازم خوبه... لطفاً اگه کسی میتونه کمک کنه، خبرم کن <3
اگر کسی هست که مایل باشه بطریشو با قیمت مناسبی بفروشه، واقعاً ممنون میشم. لطفاً پیام بدید!
اگر کسی هست که بتونه به من مقداری از این عطر رو به صورت دکانته بفروше، لطفاً پیام بده :)
بعد از چند روز استفاده از عطرهایی که برایم مثل «آرزوهای دستنیافتنی» بودند—عطرهایی که متعلق به زنی است بسیار منظمتر، خوشپوشتر و پیچیدهتر از من—امروز با این سرمای هوا دلم هوای چیزی نزدیکتر به خودم را میخواست، چیزی که بیشتر شبیه *من* باشد، همینطور که هستم. اینجاست که **دزینگ!** وارد میشود. سالهای ۲۰۰۶ یا ۲۰۰۷، وقتی شروع کرده بودم وبلاگهای عطر را میخواندم و به دنیای عطر علاقهمند شده بودم (با اینکه بودجهای نداشتم)، یادم هست بسیاری از آن وبلاگنویسها از این غریب کوچک داخل شیشه تعریف میکردند. سالها بعد بالاخره توانستم یک شیشهاش را تهیه کنم. و با توجه به اینکه تولیدش متوقف شده، نیم باقیماندهاش برایم گرانقیمت است. دزینگ! روی پوستم با بوی چرمی باز میشود که گاهی کمی لاستیکی میدهد (مثل بوی بانداژ) و لبهای میوهای دارد که هرگز گمان نمیبردم سیب باشد. بعد از نیم ساعت، بوی لاستیکی چرم کمکم محو میشود و من باقی میمانم با حس آغوش گرفتن یک حیوان کرکی روی مبل چرمی، داخل یک کلبه چوبی روستایی، با یک فنجان چای زنجبیل کنار دست. شیرین است، اما گورمان نیست. بوی تازیانه نمیدهد، هیچ بوئی مدفوعی هم نیست—فقط گرمای ادویهدار و دنجی است.
این حسابی برایم نوستالژیکه، هر بوئی که عطرِ معمولی نباشه—مخصوصاً عطرهای آرتیزان—یاد سالهای حدود ۲۰۱۶ میاندازم، وقتی اولین بار وارد دنیای عطر شدم. این عطر واقعاً عالیه: چرم پرجلوه با شیرینی متضاد، کاملا یونیسکس، شیرینزیادی نیست و با چرم قویش، خیلی منحصربهفرده. فقط کاش اون بوی لاستیک سوختهاش نبود، هرچند باید بگم خیلی بهتر از خیلی از عطرهای چرمیه. با این حال، فکر میکنم کمی از مارک نیچ فاصله داره. البته از نمونهام لذت میبرم، بیشتر به خاطر ارزش نوستالژیکش! احساس میکنم یه ذره گیاهیهم داره، احتمالاً نوت زعفرونه، ولی بیشتر شبیه گلبنوم به نظر میاد.
شاید چون عطرهای حیوانی زیادی امتحان کردهام، اما بعد از سالها جستجو برای پیدا کردن یک شیشه از این عطر تا بتونم تستش کنم، کمی ناراحت شدم. این عطر چرم گرم و کرمی ملایمیه که بعد از خشک شدن بوی بیسکویت ادویهای میده. همین. هیچچیز کثیف، بحثبرانگیز یا خاصی نیست. خوشبو و گرمه، اما در عین حال ضعیفه. دوام چندانی نداره و پخشبوی خوبی هم نداره. به نظرم محصول زمان خودشه، چون در دنیای عطرهای نیچ و مستقل بعد از بیش از دو دهه، این عطر دیگه اونقدرها تأثیرگذار نیست مثل خیلی از عطرهای دیگهای که وجود دارن. البته کاملا میتونم تصور کنم که ۱۰ سال پیش یا بیشتر، عطر مهمی بوده. با توجه به قیمتی که الان برای شیشههایش میگیرن (چون تولیدش متوقف شده)، راههای بهتری برای خرج کردن پولتون وجود داره. فقط اگر این عطر برایتون خاطرهسازه، بخریدش.
بعد از اینکه از یکی از اعضای گروه نمونهای از این عطر رو گرفتم، چند روزی بین نظرات مختلف دربارش در نوسان بودم. میدونستم بوی خوبی داره، اما مطمئن نبودم که چرا اینقدر سر و صدا راه انداخته. میشه گفت **dzing!** چرمی شیرین و حیوانیست، اما این توصیف بهش ظلمه—یکی از متعادلترین ترکیبهاییه که تا حالا بوییدم. بوی چرم زین اسب تو یه طویلهٔ کمی کثیف وسط جنگل، ذرت شیرین کارامل، کتابهای قدیمی گرد گرفته، مشک حیوانی بین تمیزی و کثیفی، کاغذ روزنامه، بوهای عجیب از چادر غذا، پنبهشکر، سیبهای شکرپوش، کاه و علف، و یه لمس کوچک از یه گل افسانهای. همهٔ اینها رو داره بدون اینکه کاملا تو هیچ دستهای جا بگیره: گل، چرم، سبز، کندر، میوه، چوب، خوراکی… هیچکدوم بهش نمیچسبه. این عطر اینقدر زیباست، اما کاملا برای آدمهای عجیب و غریب هم مناسبست. کمکم وسواسم شد—نمونهای که داشتم بیشتر بوی مدفوعیاش رو نشان میداد، اما باز هم دوستش داشتم. چند روز پیاپی زدم و نمیتونستم دستام و لباسام رو بو نکنم. حتی یه شب خوابش دیدم—تا حالا هیچ وقت عطر تو خوابم نیومده بود. حالا دو شیشه از نسخهٔ «بانوی ببر»ش رو دارم. یه چیزی که باید بگم اینه که گاهی ازش فاصله میگیرم، چون بعد از مدتی بینیام بهش عادت میکنه—همه میگن چه بوی خوبی میدی اما خودم احساس نمیکنم پخشی داشته باشه، البته ظاهرا اینطور نیست. شوهرم عاشقشه و **dzing!** حالا عطر امضای من شده.
ویرایش ۲۹/۱۲/۲۳ — این دومین تجربهام با **دزینگ!** است و نظراتم را میگویم. پانزده دقیقه اول برایم آنقدر بدبو و تقریبا تهوعآور است که تقریباً دلم میخواهد کنارش بگذارم. بدون شک بوئیترین عطرِ مالکیتام است—و فقط به این دلیل که واقعاً یک شاهکار عجیب و غریب است. بعد از آن پانزده دقیقه اول، بهشتی میشود. بوی کارامل، چرم کهنه، پنبه شکری و اصطبل به مشامم میرسد. تقریباً **گورمان** است، اما نه کاملاً. من که در نیویورک بزرگ شدم، خاطرهٔ بویی زیادی از سیرک یا اسبها ندارم، اما حالا که مادر شدهام، دزینگ! یادآور ذرت بو داده ریخته شده، بچههای نشسته، و باغ وحش کوچکِ دستآموز است. عجیب اما آرامشبخش به شکلی که نمیتوانم دست از بو کشیدنش بردارم. به نظرم بهترین زمان استفادهاش سرما است. اگر عاشق عطرهای قدیمی، عجیب یا کمی شیطنتآمیز—بدون گل—هستید، شاید این را دوست داشته باشید. ویرایش ۲۲/۱۱/۲۳ — بالاخره دزینگ! را دوباره به دست آوردم و دیگر رهایش نمیکنم! بعد از آشنا شدن دوباره، بررسی دقیقتری اینجا مینویسم.
اصطبل اسب در باشگاه روستایی، و یک سبد سیب قرمز. عاشقم که بویش چقدر واقعی است!
عطر خوبی، سیاه، مخملی و کهربایی. افسوس که کپی عطر بلک بولگاری است. بوی گرم و آسفالتمانند زمین به خوبی حس میشود، کامیون کوچکی با بادکنک قرمز رویش دیده میشود، عناصر مختلفی از سیرک به مشام میرسد: خاکاره، شاید خز، سپس زنجبیل و رایحههای دعوتکننده. در واقع عطری است که دوستش دارم، با این حال شباهت زیادش به بلک بولگاری آزاردهنده است. چه کنیم. اما خوب از آب درآمده—معتدل و شیرین به اندازه کافی.
اگر کسی میخواد اینو بفروشه… حتی نمونهی کوچیکش رو… خیلی خوشحال میشم! واقعاً مدتها هست دارم دنبالش میگردم. :(
این بطریِ عطرِ من دارد نزدیک ده سالش میشود. سال ۲۰۱۴ خریدمش. چند سال پیش آنقدر زیاد اسپری میکردم که خودم بویش را حس نمیکردم، در حالی که همه اطرافیانم از بوی خوبی که داشتم تعریف میکردند. واضح بود که بینیام سیر شده بود و نسبت بهش بویاییام را از دست داده بودم. برای همین استفادهاش را قطع کردم چون میخواستم من هم ازش لذت ببرم. اما سالها بعد دوباره سراغش رفتم و حالا برایم خیلی تند و قوی است. با این حال دوستش دارم و هر جا بروم—سر کار، شبها و هر جای دیگر—ازش استفاده میکنم. متأسفانه دیگر نمیتوانم بخرمش چون تولیدش را متوقف کردهاند. به هر حال میدانم هیچوقت فراموشش نخواهم کرد.
میتوان گفت که **دزینگ!** از دوران طلاییِ *«نیچ»* برخاسته، وقتی که بالاخره از زیرزمین سر برآورد و خود را روی پیشخوانِ فروشگاههای زرقوبرقدار و بوتیکها نشان داد. میشد از انبوه برندهای غیرمتعارف و مفهومهای بیسابقه در عطرسازی حیرتزده شد، گویی دروازهای به بعدی تازه گشوده شده بود. **دزینگ!** یک *مفهوم* بود، مفهومِ بزرگی که به فضای سیرک اشاره داشت، حتی تا بوهای محیطیِ حیوانهای اجراکننده. متأسفانه امروزه ذهنم مستقیم میرود به سوءاستفاده و آسیبهایی که این حیوانات اغلب متحمل میشدند، اما آن را کنار میگذارم؛ چون مثل همیشه ترجیح میدهم خودم را تا حدی از مفهوم جدا کنم و روی آنچه برایم *احساس* برمیانگیزد و تداعی میکند تمرکز کنم. جانورانی کرکدار که در هم میآمیزند و به هم میخورند، چرم خام، انباری قرمز، و بوی مراقبت از حیوانات؛ چرمی که تحت پردازش سنگین دُباغخانه قرار نگرفته. کرزولهای سنگین بعد از بیست دقیقه، یادآور گل نرجس کاغذی هستند—عطر گلِ قطبیکنی که هم اسبیاسبی است (اسب البته که اسبی است، اما) شیرین و مخملی هم هست. با گذشت زمان دودیتر و بهتدریج شیرینِ کاراملمانند میشود؛ این اکورد کارامل در واقع بوی مطلقِ اپوپوناکس را به یادم میاندازد، هرچند که این نوت در لیست نیست. یادتان باشد: *پی بوی خود بروید!* تجزیهی نوتها فقط یک راهنما است، نه قانونِ تغییرناپذیر. پس، حسِ عطر شیرینتر و صمغیتر میشود، با کمی هم پنبهشکرِ *«چرخچرخ قند»* (آهنگ میکس ریمیکس اسنیکر پیمپز را تصور کنید). وقتی روی پوست مینشیند، **دزینگ!** بوی تالارهای چوبی کهنه، کتابهای باستانی، پاککنهای لاستیکی و برادههای مداد میدهد، و آبنباتهای مشکدار. کابینهای از عجایب: شیشهای کهنه از روغن بذرکتان که هنوز میشود ردّ بوهای فرار و کهنهاش را گرفت، مجسمهی گردوغبارگرفتهی اسبچهای قدیمی، جعبچهکبریتها، و انگشتانهها. در کتابخانه، مردی خوشتیپ از طبقهی کارگر با عینک مطالعه و چانهی مربع، نگاهی میاندازد و به شما *«نگاهِ خوشآمد»* میکند. بوی عرقش و ادکلن *«انگلیش لدر»* را استشمام میکنید. شاید این سیرکِ سهحلقهای استعارهای باشد برای هیاهوی دیگری...
هر روز در رفتوآمد به سر کار، از پشت یک پیست اسبدوانی رد میشدم. صبحهای زود میشد اسبها را دید که با افسارهای گرمکن روی پیست قدم میزدند. شغل رویاییام مراقبت از اسبهای مسابقهای بود؛ آخرین کیلومترهای مسیرم تا سر کار را در خیالشبانههای شستن و شانه کردن کولههای زیبا و مادیانهایی که تازه دیده بودم میگذراندم، به جای تدریس ریاضی (کاری که در دنیای بهاصطلاح واقعی انجام میدادم). اگر شغل رویاییام را به عنوان مراقب و بعداً مربی اسب داشتم، این بوی خاص، دنیای من میشد. دقیقاً مثل بوی اصطبل اسبها، حتی با ملاس و سیب و یونجه و چرم و چوبهای پوسیدهی قدیمی. خیلی گلامور نیست، درست است؟ اما راضیکننده است. هر داستانی پایان خوشی ندارد؛ هر نقاشی روز آفتابی نشان نمیدهد؛ هر عطر بوی خوبی ندارد. اما همهشان میتوانند زیبا باشند.
«ذینگ» بوی یک فروشگاه لوازم جنسی با تمام لباسهای چرمیاش و یک طویله دامداری میدهد! چرم و بوی حیوانی! اگر این بو شما را جذاب میکند، پس منتظر یک تجربه واقعی باشید. بیشتر یک تجربه است تا یک عطر قابلپوشیدن. من اولش دوستش داشتم، اما بعد به آن بدبین شدم. واقعاً یک عطر عجیب است.
**دزینگ!** یکی از غیرمعمولترین عطرهایی است که تا به حال بوییدهام. قبلاً به من توصیفش کرده بودند به عنوان یک عطر چوبی، چرمی و وانیلی—چه توصیف کمرنگی! این عطر روی پوستم با یک بوی شدید حیوانی شروع میشود، شبیه به موسک کوبلای خان، اما کمتر تهاجمی—مثل خز مرطوب یک حیوان. اطراف این بوی حیوانی، ترکیبی گورمند جالب توجه قرار دارد: اجزای پودری وانیلی، کمی تنکا، و قطعاً نوت چرمی شبیه کارامل سوخته. عجیب است، اما این عطر یادآور بوی شیرینیهای حیوانی دوران کودکیام میشود که داخل یک جعبه مقوایی بودند—من همیشه جعبه را پاره میکردم تا به شیرینیها برسم. ترکیبی از بوی مقوا و گرد شیرین شیرینیها دقیقاً همان چیزی است که در دزینگ! به مشامم میرسد، همراه با کیفیت چرمی متمایزی که در مرحله خشک شدن عطر شدت میگیرد. عناصر ادویهای و زنجبیلی هم حس میشود، شاید حتی لمسهای میوهای و گلمانند ظریفی، اما هیچکدام در میان ساختار گورمند غالب نیستند. قطعاً تجربهای جدید است. هیچ عطر دیگری شبیه دزینگ! نیست. آیا یک شیشهاش میخرم؟ احتمالاً نه. بیشتر مثل یک کنجکاوی است که دوست دارم گاهی در دوزهای کم استشمامش کنم، نه اینکه بپوشم و تمامش کنم. با این حال، تجربهای جالب و متفاوت است.
این عطرِ آغوشانگیزه. اگر دوست داری در آغوش گرفته شی، بزنش. همیشه جواب میده. چه بد که دیگه تولید نمیشه.
واقعاً نمیتونم باور کنم که فراگنتیکا این عطر رو فقط اینطور توصیف کرده: *«دزینگ! از لارتیزان پارفومر یک عطر چوبی برای مردان و زنان است. دزینگ! در سال ۱۹۹۹ عرضه شد. بینی پشت این عطر اولیویا جاکوبتی است.»* این وحشیترین عطریه که تا حالا بو کشیدم. و منظورم از «وحشی» بهترین معنای ممکنه. شب بعد از اینکه دزینگ رو روی پوستم تست کردم، خوابی دیدم که توی یه چادر در مغولستان بودم، با بوی چرم، حیوانات، کاه و دود. این عطر فوقالعاده منحصربهفرده و به نظرم بسیار تحریکآمیز و چالشبرانگیزه برای پوشیدن.
مادرم این عطر و کت چرم سیاهش رو شبهای قرار ملاقاتش تو لسآنجلس—جایی که من اواخر دهه نود و اوایل دهه دو هزار بزرگ شدم—میپوشید. اواخر نوجوانیام یه شیشه ازش رو از دستشویی مادرم برداشتم تا شبها خودم بزنم. عطر چندان تغییر نمیکنه؛ وقتی برمیگشت بوی همون رو میداد. البته من عاشقش هستم. خیلی مرموزه. قطعاً چرم و گلهای گرانقیمت، شاید اسبهای زینکرده و کمی هم درخت و بادامزمینی شیرینِ سیرک. شیرین نیست. امروز این اکانت رو زدم تا به دنبال عطر دیگهای بگردم که نصف این هم روی خودم دوستش داشته باشم.
**دزینگ** بویی عجیب است. من فقط چرمش را میپسندم و بس—این تنها بخشی از عطره که برام جالبه. بقیهی اجزاش ترکیبی عجیب و ناهنجار و ناخوشایند ساخته. برای من نوت زنجبیلش خیلی قویه. حس سیب شکلاتی هم میده. انگار یه ژاکت چرم مرغوب رو با هرجور غذاهای پارک تفریحی آلوده کردن. پنبهشکر، سیب شکلاتی، غذای چینی با طعم زنجبیل، تافی سوخته، شاید کمی آبنبات کشی. فقط تهوعآوره. تازه ردهش رو پایین آوردم به "بدم میاد". یکی از عجیبترین عطرهایی بوده که تا حالا بوییدم. یکی از دلایلیه که از برندهای نیچ عصبانی میشم. اصلاً نباید چنین چیزی وجود میداشت. **ویرایش ۲۸/۱۱/۲۲**: هرچقدر بیشتر تستش میکنم، بدتر میشه. حتی بوی مواد شویندهی خشکشویی هم میده که ژاکت چرم رو با اون تمیز کردن. واقعاً حیف و میلز.
سیرک؟ وحشیانه حیوانی؟ شیرین تا دنداندرد؟ هوم، من اینها رو متوجه نمیشم. اما بوی چرم ظریف زیادی میگیرم، همراه با بوی اصطبل یا طویلهای که یه حیوان زنده و زیبا توشه—احتمالاً اسب. بعد، کمی کارامل آغشته به زنجبیل و زعفران هم هست. بعضیها میگن این عطر خیلی عجیب یا منحصر به فرده—من اصلاً موافق نیستم! خیلی ظریف و شیکه. یاد یه زن میاندازه که بلوز ابریشمی کرمرنگ و گشاد میپوشه، اما آرام و نزدیکشدنیه. چرم تو کل فرآیند حضور داره، ولی کمی شیرینه و همچنان اون مزه تیز چرمی یا... دزینگ! بیشتر شبیه مخمله تا چرم خشن. خیلی شبیه «کوئیر د روسی» شانله، اما (جرئت میکنم بگم) فکر میکنم این یکی زیباتره. از نسخه فعلی مطمئن نیستم. با اشاره به «ادویه کدو»، حتماً کاملاً فرقه. بعد هم که کار اولیویا جاکوبتیه—میتونید تصور کنید او «ادویه کدو» درست کنه؟ من که نه. من نسخهای دارم که روی برچسبش یه خانم سوار بر ببره، و ارزش یه شیشه کامل رو داره.
این یکی رو برای دلقکها درست کردن. «ادکلن دلقک». قرار بوده بوی سیرک بده، شیرین و تا حدی اعتیادآوره. مثل وقتیه که یه بوی بدی میشنوی اما نمیتونی دست از بو کشیدنش برداری… یه بوی لاستیکی هم داره.
یکی از بهترین (و جذابترین) عطرهای چرم طبیعیِ واقعی که تا حالا ساخته شده. نسخهی کنونی: یک کپی ارزان و رقیقشده از اصلش.
جالب اینکه از این، گلهای سوسن واقعگرایانه به همراه شیرینیهای شکری حس میکنم. فکر میکنم شاید بوی سوسن رو از ترکیب اجزای حیوانی با نوتهای شیرینتر بگیرم. در واقع من از بوی سوسن متنفرم، ولی این بد نیست.
با صدای زنگ از پشت پرده! با یک صدای بلند، حیوانی پفکرده از چادر بیرون پرید. مردم هورا کشیدند. این... این طعمش خیلی خوبه! پدرم گفت یاد نمایش سیرک برادران رینگلینگ و بارنوم و بیلی افتاد که در کودکیاش محبوب بود. آبنبات پفی... و همچنین صفحات رنگی آگهیهای مجلهها، با چاپ درخشان و زبر. توپهای زرد، صورتی و آبی میچرخند و میپرند، بهنظر کودکانه، اما تو و من را مثل بچهها راضی میکنند. باید موی گربهای باشد، اما بوی زنجبیل میآید. چرم خیلی خوبی. اولیویا جاکوبتی رویکرد متفاوتی گرفت. حس حیوانی بودن «دزینگ!» ظریف است و تا حدی ویژگیهای گرم، ماهیمانند و دیگر خصوصیات گربهسانان بزرگ را کنترل میکند که خیلی خوب است. ویژگیها را حفظ کرده بدون اینکه حالت تهوع به من بدهد. همه آن را فوقالعاده ستایش کردند. مدتها است که سختترین چالش عطرهای نیچ برای رسیدن به کمال، تعادل بین سلیقه عمومی و شخصیسازی است. اولیویا جاکوبتی این تعادل را خیلی خوب درک کرده. چه خوب، «دزینگ!» با دقت به دل من نشست. بعد از بوییدن نت ابتدایی، ناخودآگاه منتظر شگفتیهای بیشتر میشوم. چه شگفتانگیزه! «دزینگ!» منحصربهفرد است به خاطر سرزندگیاش. امروزه نمیتوانم چنین اثری خلاقانه و خوب پیدا کنم. بعدازظهری غیرقابل توصیف، هیجانانگیز و شاد برایم آورد. بدینوسیله اعلام میکنم: عاشق «دزینگ!» هستم. شیرینی کارامل بهآرامی با مشک شور و نتهای چوبی آزاد میشود و بویها بینقص در هم میآمیزند. کلید غنای و خوشمزهبودن «دزینگ!» وانیل است. اگر مثل کاغذ باشد، فکر میکنم کاغذ بازیافتی از ضایعات حیوانی است. بدون اینکه واقعاً «دزینگ!» را بو نکشید، نمیتوانید این ترکیب جادویی را تصور کنید. لارتیزان پارفومور نمیفهمد، داشتن «دزینگ!» افتخاری است. حالا لارتیزان پارفومور دیگر شاهکار تولید نمیکند.
چرم دودی خیرهکننده با علف خشک گرم و کمی هم وانیل… گرم و دلنشین. وقتی از خانه کار میکنم، فقط من و یک سگ هستیم، و امروز هوا خنکتره، پس «دزینگ!» رو انتخاب کردم و مثل همیشه وقتی میتونم، زیاد اسپریش کردم. ارزشش رو داره که تجربه کاملش رو بگیری. این عطر آنقدر نرمه که دورت میپیچه، ولی آنقدر شدید نیست که بخوای ازت دورش کنی. اگه با عطرهای دیگر لارتیزان آشنا باشی، «تیمبوکتو» هم خیلی از «دزینگ!» فاصله نداره (نمیدونم چرا…) و فکر میکنم فردا دوباره «ذونگکا» رو امتحان کنم.
با وقت خالی دارم نمونههام رو مرور میکنم… قبل از اینکه کل بدنم رو اسپری کنم، اول روی مچ دستم تستش کردم. مثل @Jbaule، بوی اصطبل رو بلافاصله حس کردم و یاد نمایشگاههای شهرستان دوران بچهگیام افتادم. متأسفانه/خوشبختانه، هیچ نوت شیرینی نگرفتم، فقط در ۵–۱۰ دقیقهٔ اول بوی خالص اصطبل بود، بعدش یه بوی عجیب لاستیک سوخته شبیه به *کرم دو کویر*ِ BDK ازش بلند شد. بعد از حدود ۲۰ دقیقه مجبور شدم بشورمش دور. حالا میبرمش به جلسهٔ تعویض عطرها.
«نبايد اين رو از توليد خارج ميکردند و من هم نبايد شيشهي پشتيبانم رو فروخته بودم.»
دوستش دارم، ولی دوامش کمه. بوی کتاب قدیم میده.
توصیفهای این عطر آنقدر متنوع و عجیب بود که سالها در لیست علاقهمندیهایم قرار داشت. وقتی بالاخره نمونهاش را گرفتم، انتظارات زیادی ازش داشتم. اولش واقعاً نمیدانستم چه فکری دربارهاش بکنم، چون کمی گیج شده بودم. داستان سیرک پشت آن و فراوانی نوتهای شیرین، باعث شد انتظار چیزی شبیه به «آنجل» را داشته باشم، اما اصلاً شیرینی چندانی در آن حس نمیکنم. چرم قطعاً پررنگتر از هر چیز دیگری است، اما چرمی عجیب و دودی. شاید این توصیف آن را کمی مردانه و ترسناک نشان دهد، اما هیچ چیز ترسناکی در آن نیست. «دزینگ» آنقدر راحت و گرم است که نمیشود باور کرد. اولش نمیدانستم چقدر قابلپوشش است، اما مدام به سراغ این نمونه میروم. حالا هایپش را کاملاً میفهمم. این عطر واقعاً منحصر به فرد است، اما به هیچ وجه به اندازهای که میگویند عجیب نیست. بوی داخل سیرک را حس نمیکنم، اما میتوانم تصاویر روستای پاییزی را که در آن اتفاق میافتد، با برگهای خشک زیر پا، کاملاً تصور کنم. بوی سفرهای کودکی به حومه شهر برای فعالیتهای فصلی مثل سوارکاری روی کاه در شب ماهروشن یا خانههای ترسناک را میدهد. چیزی در تاریکی شب، وسط هیچکجا بودن کمی ترسناک است، چون نمیدانی چقدر از خانه فاصله داری یا چطور به آنجا رسیدهای. با این حال، خانوادهات کنار تو هستند و دارند خوش میگذراند، پس ترس هیجانانگیزی است. داری یاد میگیری احساس خارج بودن از مرزهای شهر و ماجراجویی با عزیزانت چطور است. این تو را مشتاق استقلال در بزرگسالی میکند، اما در عین حال از کودکیات لذت میبری، surtout در شبهایی مثل این. پدربزرگ مهربانی داری که تو را باهوش و خاص احساس میکند و همیشه مشتاق است با تو کارهای بچهگانه انجام دهد. بوی تنباکو و کتابهای گرد گرفته میدهد و وقتی او را در آغوش میکشی، همیشه نفس عمیقی میکشی. این عطر آنقدر تداعیگر و آرامشبخش است. بوی کهنگی میدهد، اما به شکلی دلنشین و آشنا، دقیقاً مثل چیزی که دوست داری بوی کهنهاش را حس کنی. بوی مردی مسن، امن و عجیبوغریب میدهد که اگر ازش بخواهی داستانهای خوبی برایت تعریف میکند. بوی ورود به کتابفروشیهای قدیمی را هم دارد؛ جایی که روزی عادی بود، اما حالا با سرمایهداری دیرپا آنقدر تهدید شده که حتی دیدن یکی از آنها مثل خبر خوبی فوری احساس میشود. حالا میفهمم چرا مردم دوست دارند بوی کتابهای کهنه بدهند. انگار انگیزهاش میل به یادآوری گذشتهای است که آینده در آن امن و تضمینشده به نظر میرسید. نگاه کن، این همه چیز قدیمی که باقی ماندند، چون مردم آنها را دوست داشتند و محافظت کردند. «دزینگ» روی پوستم تغییر چندانی نمیکند و نوتهای شیرین را هم پیدا نمیکنم، اما جایی که میایستد آنقدر خوب است که اهمیتی نمیدهم. میتوانم تصور کنم این عطر در تمام سال قابلپوشش باشد، اما راحتیای که با آن حس میکنم، برای فصلهای سرد عالی است. بوی خاطرات شاد را میدهد که حتی لزوماً مال من نیستند، اما احساس عشق و شادی بودن را به من میدهند. این روزها بسیار تنها هستیم، پس فکر میکنم زیباست که عطری بتواند چنین گرمای عاطفیای ایجاد کند. تصور میکنم در چند ماه آینده مدام سراغش بروم.
عطرساز (لارتیزان پارفومور) **دزینگ!** (۱۹۹۹) – **چرم شیرین** – عطر **اولیویا جاکوبتی** سفری بویایی است. در آن **چرم و مشکهای حیوانی** با **سیبهای شکرزده، کارامل و تنکا** آمیخته میشوند. این ترکیب با **آکورد چوبی، زنجبیل و زعفران** تعادل مییابد. اما او همهچیز را با سبک منحصر به فردش از **زیبایی اتری و لطیف** – مثل نقاشی با آبرنگ – خلق میکند. این واقعاً **هنر نیچ** است.
این یه عطر عجیبیه. یه نمونهشو گرفتم چون دیدم یکی گفته نزدیکترین بو به «بوی پنجهی تولهسگ» هست، اما من با این نظر موافق نیستم، ولی بازم به نوعی دوستش دارم. یه حس کپکزده و غبارآلودی داره که به نظر میاد بد بیاد، ولی عجیبغریب یادآور چیزیه. به نظرم بوی کاه میده، با یه نوت کمی دارویی. فکر نمیکنم بخوام اینو *بزنم*، ولی یادم یه چیزی میاندازه که نمیتونم دقیق بگم چیه (میخوام بگم شاید موزهای روم باستان بود که بچه بودم رفته بودم؟) و خاص بودنشو دوست دارم. وقتی خشک میشه کمتر عجیبغریب میشه—هنوز سلیقهام نیست، ولی خیلی بیشتر قابلپوشیدنه.
اگر عاشق عطرهای چوبی وانیلی غیرمتداولی، خشکشدن این عطر مسحورت میکنه. یکی از محبوبترینهای همیشهامه. آره، شروعش عجیبه، اما من به چنین چیزایی علاقه دارم. من از اون نوع عجیببودن خاص لذت میبرم که کمی بوی بخش ۴H نمایشگاه شهرستان رو میده، همراه با پنبهابریشمِ معطری که تو هوا پخش میشه. خدارو شکر، اگر این توصیف براتون جذابه، حتماً امتحانش کنید.
این عطر بود که من رو به مسیر جمعآوری عطرها کشوند. نمیدونم شما چطورید، ولی وقتی نظراتی رو میبینم که اینقدر قطبیست (یکی میگه بویش مثل ادراره، دیگری فکر میکنه از آسمون با ارابه فرستادهشن)، حتم دارم باید خودم امتحان کنم. اولین باری که اسپریش کردم، خندیدم. آنقدر خندیدم که تقریباً گریهام گرفت. خیلی غیرمنتظره بود. تا اعماق وجودم خوشحالم کرد. ترکیبی شگفتانگیز از لاستیک تایر، جنگلهای پاییزی، یک انبار و خز بچهگربه بود که بعد خشک شد و به چیزی دلنشین و زیبا تبدیل شد. این بویِ خانهست برام. ناراحتم که دیگه تو سایت لارتیزان نیست. قطع شده؟ مطمئن نیستم، ولی امیدوارم برگردوننش. مردم، تا میتونید بگیریدش. من قطعاً همین کارو میکنم.
بوی پلاستیکی و حیوانی، عطر خودنما. اما سلیقهی من نیست.
اخیراً یک شیشه قدیمی از عطر *دزینگ* به دست آوردم و فکر میکنم این عطر پیچیده و عجیب به خوبی نامگذاری شده. روی پوست خودم، اول از همه بوی اصطبل را حس میکنم، آن زیربوی خاصی که وقتی اسبها و گاوها کنار هم هستند ایجاد میشود، شاید کمی هم ردی از لانولین گوسفند مخلوط با بوی یونجه وقتی خشک و کهنه میشود. این بو ناخوشایند نیست، اما منحصر به فرد است. کمی بالاتر از آن، نوتهای شیرینی مثل کارامل، تافی و پنبهشکر را میشنوم. شاید این مرز بین فضای میانی نمایشگاه و محوطهٔ دامها در یک نمایشگاه محلی باشد. بله، من در وسط هیچکجا، در منطقهای روستایی و دامداری بزرگ شدم!
تقریباً وقتی چهار سالم بود، ظرف پلاستیکی عروسکم رو روی اجاق گذاشتم و گاز رو روشن کردم. این همان بوییست که از اول تا آخر خشکشدن عطر میآد. منو یکباره برگردوند به بوی پلاستیک سوخته و اون لحظه. تنها چیز دیگهای که از این عطر گرفتم، بوی گاز اجاق بود وقتی کسی شعله رو کامل خاموش نمیکنه. حتی خشکشدنش هم ارزش نداشت. حداقل انتظار داشتم بوی پنبهشکر یا سیب بگیرم، اما نشد.
«دزینگ!» عجیبوغریب فوقالعادهایه که اوایل سر زدنم به دنیای عطرهای خاص باش آشنا شدم و بعد از خالی کردن یه دکانت بزرگ سالها پیش، فراموشش کرده بودم. خبر احتمال قطع تولیدش (و دیدن قیمتهای آرزومندانه در ایبی) باعث شد چند تا بطری پیدا کنم و با قیمتهای معقول (یعنی قیمتهای معمول لارتیزان) بخرم. دقیقاً همونطوریه که یادم بود و حتی بهتر: ترکیب جذابی از وانیل شیرین و کومارین با کمی کارامل و ادویه، نوتهای خشک و چوبی شبیه کاه و سدر، و چرمی حیوانی/طویلهای. عطر به نظر من در عین غیرمتعارف بودن، قابلپذیرش هم هست. حس مشابهی به عطرهایی مثل موسک راواژور، هلموت لانگ یا لبدانوم لابو میده—با این حال بافتش کمی هواداره، مثل همه عطرهای لارتیزان. وقتی عطرهای قدیم و جدیدش رو کنار هم بو میکنی، هنوز همون بوی اصلی و دلنشین رو دارن. چرم نسخه قدیم کمی واقعگرایانهتره، اما من با خوشحالی هر دو رو میپوشم.
«دزینگ!» اسم عجیبی برای یک عطر عجیب است… در واقع این اصلاً عطر نیست. بیشتر شبیه بویی است که بدن خودبهخود تولید میکند. من رگهای از مشک کمی کثیف و چرم را حس میکنم که زیر لایهای نازک از کارامل نهچندان شیرین پوشیده شده. برای من هیچ اثری از سیب نیشکری، پنبه شکر یا تافی نیست. اما چیزی در این بو یادآور باغوحش است. بوی کاه به مشامم میرسد و آن پایه حیوانیمانند ذهنم را به سمت دو پلنگ میبرد که از کنار هم میگذرند و خزهایشان به هم میساید. یک شیشه ۱۰۰ میلیلیتری از نسخه قدیمی آن—با تصویر زن و ببر—را بدون تست، با قیمت خوب خریدم. اولین اسپری وحشتناک بود. فکر کردم اشتباه بزرگی کردهام، اما بعد از چند بار استفاده، واقعاً دوستش داشتم. بویی است که گاهی هوسش را میکنم. با اینکه عجیب اما لذتبخش است، دزینگ! قطعاً عطر مورد پسند همه نیست. حتی پوشیدنش هم کمی سخت است، چون هیچ مناسبت خاصی نیست که بگویم: «آها، باید امروز این را بزنم.» هر چه میکنید، بر اساس اسپری اول قضاوتش نکنید. اول بد است، اما هر چه بیشتر روی پوست بماند، بهتر میشود… حتی تقریباً زیبا. البته شک دارم اطرافیان هم همین فکر را بکنند. با این حال، اگر ماجراجو هستید و عطرهای جالب را دوست دارید، این انتخاب خوبی است.
احساس میکنم باید عطر کاستوریوم و بعضی مواد صمغی (مثل مر؟) هم در این نوتها گنجانده میشد. بیشتر بوی حیوانی، چرم دودی با کمی پودر و مقداری پلاستیک یا لاستیک شیمیایی به مشام میرسد. با خشک شدن کمی بهتر میشود، اما آن باز شدن اولیه… آخ! هیچوقت بوی کارامل شیرین یا سیب را حس نمیکنم. خلاقیت و مفهوم جالبش رو تحسین میکنم، اما احتمالاً بعد از تست، دیگه Dzng! رو نمیپوشم.
تنقلات برشته، کارامل، کیسههای زیپدار مصنوعی، عود، چوب، اصطبل، وانیل و زنجبیل. بعد از چند ساعت سبکتر میشود و یادآور عطر زنانهای تازه و سبک از هرمس است؛ مثل وقتی که عطر *ربارب اسکارلت* را با *چای برای دو نفر* از لارتیزان و *ان بوآ وانیل* از لوچن مخلوط کنید.
وقتی متوجه شدم دارم به عطر واقعاً علاقهمند میشوم، یک رویا دیدم. شب بود و در خیابانی دور از خانه قدم میزدم. ناگهان بستهای به دستم رسید—در دست راستم ظاهر شد. یک کیف آرایشی مردانهی معمولی؛ قهوهای، زیپدار. وقتی زیپش را باز کردم، داخلش یک شیشه «دزینگ!» دیدم. میدانستم که از یک خونآشام فرستاده شده—همانطور که در رویاها همه چیز را میدانیم. سلام عجیبی از طرف یک معشوق مردهزنده! از آن زمان چند بار سعی کردم «دزینگ!» تهیه کنم، اما همیشه مشکلی پیش میآمد: فروشنده موجودی نداشت یا فرمولاسیون قدیمیای که دنبالش بودم را پیدا نکردم. اما امروز صبح، بالاخره «دزینگ!» را در دست دارم—فرمولاسیون جدید. در اولین بو، نوت نرم چرمی آغشته به زعفران حس میشود.很快 با نوت زنجبیل-وانیل (یا شاید کارامل) عمیقتر میشود که ملودی حیوانیِ جاری در «دزینگ!» را تقویت و زنده میکند. بعد از حدود ده دقیقه هنوز این نوتها را استشمام میکنم، همراه با بوی دلپذیر آناناس-گلمریم (که در لیست نوتها نیست) که بعد از سی دقیقه محو میشود. نوت لیگنین/مقوا را احساس نمیکنم—با اینکه کتابدوستم و خانهام کتابخانهای است پر از کتابهای خواندهشده. کاش کتابها بوی «دزینگ!» میدادند، اما متأسفانه این فقط خیال شیرینی است که لوکا تورین با روحیهی شیطنتآمیزش خلق کرده. بعد از یک ساعت، بوی کاهی از کاهِ اصطبل به مشام میرسد، اما ملایم و کاملا خوشایند است، آمیخته با آکورد زعفران-چرمی که در طول عطر ادامه دارد. ترکیب چرمی/حیوانی با وانیل آرامشبخش و جذاب است، راحت میشود پوشید و زیباست. شاید دوست خونآشام رویاییام میخواهد بگوید که زندگیِ بازشده (مثل زیپ باز شده) «دزینگ!» است. زندگی اغلب مثل سیرک است و پذیرش جنبههای حیوانی انسان، به اندازهی هر قطبنما دیگری میتواند مرا به سمت آرامش و آسایش هدایت کند—خصوصا وقتی آنقدر تاریک است که تابلوهای خیابان خوانا نیستند. هایکوی امروز: عطر از رویایی زیپ را باز کن، بگذار «دزینگ!» بیاید— سیرک میرسد.
یکی از محبوبترینهای من و یک شاهکار کامل. کاش آثار بیشتری مثل *دزینگ!* وجود داشت که نه مستقل و نه آماتوری باشند. برای من سرزندگیبخش، شیطنتآمیز، لذیذ، منحصر بهفرد و زنده است. یک چیز نیست، بیشتر مثل یک موجود زنده است. نمیتوانم حیوان خانگی داشته باشم، اما میتوانم *دزینگ!* داشته باشم. بهخصوص وقتی احساس تنهایی یا افسردگی دارم، کمکم میکند. برای لایهلایه کردن با هر چیزی که بوی قهوه، لابدانوم یا وانیل داشته باشد، عالی است. متأسفانه تولیدش متوقف شده.
این عطر واقعاً منحصر بهفرد است. چرم پررنگترین نت آن است و من همچنین مشک، لوبیا تونکا، نتهای چوبی و زعفران را هم حس میکنم. حتی اثری از شیرینی روی پوستم نیست. کمی حیوانی است و نمیتوانم دست از بو کشیدن نقطهای که اسپری کردم بکشم. خیلی جذاب است. چرمش تا حدی شبیه چرم عطر *کویر کاناژ* دیور است که من دوستش دارم، اما این یکی حیوانیتر است. اخیراً به عطرهای حیوانی علاقهمند شدهام و ممکن است یک بطری از آن بخرم.
برای من، *دزینگ* عطرِایست که اگر بتوانم به زمانی برگردم که مثل اکثر آدمهای معمولی در مورد عطرها فکر میکردم، هرگز آن را نمیفهمیدم. امروزه برای من عطرها میتوانند اثری هنری، شعری و بیش از همه، یک تجربه باشند. میتوانم ساعتها در خواندن نقدها غرق شوم و مثلا مزارع ایرلندی را مثل *جیآیتی* تصور کنم. دزینگ برای من یک تجربه است. آن حضور گرم و حیوانی را حس میکنم. شاید سیرکی با آتش، پنبه شکر و سیبهای کاراملی در همه جا. دزینگ از نظر پخشبوی ضعیف است—تقریبا پوستیست—و چرم مانع از بلند بودنش میشود، اما در آغاز جسور و پرجرأت است. از جنبههای دیگر، این عطر را میبینم: فریبنده، ولنگار، کنجکاو، متفاوت، جالب، عجیبوغریب و سکسِی. من آن را برای خودم میزنم، اما وقتی زنی در حباب بوی آن قرار میگیرد، فقط میتوانم بگویم: فریب ذهنی.
یکی از المپنشینان، که یکی از صندلیهای بسیار محدود میزِ «همهزمانهها» را اشغال کرده. چون نسبتا جوان است، فکر میکنم باید دیونیسوس باشد. برای من، این عطر از روی اسپریکننده دلشکستهکننده و نوستالژیک است: احشام در زمستان، آن خاکارههای چوبی که روی سیرک و رویدادهای رودیو میپوشانند، مشکِ بویی که بله، کمی شبیه کاغذ مرطوب است، و سپس خشکشدنِ آن با رگههای کارامل/وانیل. این عطر ترکیبی است از چرم روسیِ درختسان، مشکِ خیلی تحتاللفظی (نه مشک سفید یا میوهای)، و یک گورمانِ کاراملیِ نیچ. آرزو دارم که ا) عملکردش بهتر بود و ب) روی پوستم هم مثل وقتی که روی نازل، کاغذ و لباسها میافتاد بوی دهد. روی پوستم اما خیلی ملایم، خاکستری و مشکِ مقوای مرطوب میشود، با شیرینی نیمهشالیماری پس از آن. که البته عالی است. یک ادکلن کامل. پس من، بهخصوص وقتی زمستان نزدیک میشود، مرتبا روسریها، دستکشها و آستین کتم را اسپری میکنم. آن وقت احاطه میشوم در آن بوی دلخراشِ درختسان، گلهای/گندیدگی، خاکاره. مثل این است که همیشه دارم برای گرفتن قهوه در یک فنجان استایروفوم به سمت رودیو یا رقص دایرهای پاییزی میرم، با دستکشهای چرمی گاوی در دست. وقتی خشک میشود و لایههای جدید اسپری اضافه میشود، آن کارامل/کaramel هم مخلوط میشود و... خب... بهشت برای من بویی مثل دزینگ! خواهد داشت (با کمی سایهی راسو و نسیمِ آمبر دوره گهگاه، اگر خیلی آدم خوبی بوده باشم). باید بگویم که شیشهی تمامسیاهِ جدیدم به نحوی... کمی متفاوت است. کمی کمتر درختسان و کمی بیشتر وانیلِ مقوایی... اما وقتی روی پارچه اسپری میشود، در نهایت تفاوت چندانی ندارد و نگران تغییر فرمول نیستم. شاهکار است، ۱۰ از ۱۰. اگر بتوانند بدون تغییر حتی یک ذره، نسخهای به قدرت ادپ یا اکستراییت دربیاورند، ۲۰ از ۱۰ میشود و بالاخره آرام میگیرم. (به هر حال، هرگز نتوانستم مقایسههایش با بولگاری بلک را درک کنم.)
برای من این بوی دامه. آن بوی حیوانی و موسکی اسب، گاو و گوسفند که در پارک تفریحی حس میکنی، وقتی همهی حیوانات نمایشی کنار هم چیده شدهاند. و من عاشقش هستم! گاهی بوی یونجه رو با کمی کولا، پنبهنبات و پفک مخلوط میکنم و بام! مثل اینه که داخل دنیای پارک تفریحیام.
آه، دوستش دارم. دزینگ! بویش ترکیبیه از عرق زیربغل بعد از یه روز فعالیت متوسط و یه وانیل شفاف، که دقیقاً ستون فهرستِ عطرهای موسکی نهچندان تمیز رو تشکیل میده. در واقع یادآور بوی یه مرده، گرم و کمی عرقکرده، با یه بوی بدِ قابل تشخیص اما ملایم که با دئودورانت خوشبویش قاطی شده. تصور کن یه پسر بامزه داره زیربغل خودشو بو میکنه.
مدتی بود که این رو داشتم، اما هر بار که بویش رو میکشیدم، اون بوی زشت و مدفوعیاش رو نمیتونستم تحمل کنم. نزدیکانم هم بویش رو حس کردن و ازش متنفر بودن. مجبور شدم سر و صدای اطراف رو کنار بذارم و به بویشناسی خودم اعتماد کنم، و خیلی خوشحالم که از شرش خلاص شدم.
همه میگن این عطر خیلی جالبه. اگر دنبال چیزی گلوگیاه و شاداب میگردی، این نیست. روی من بوی پلاستیک و وینیل غلیظی داره. شاید یه نسخه عجیب از چرم باشه، چون چرم توش خیلی پررنگه. اما مثل چرم مصنوعی یا وینیله. اینقدر پلاستیک و وینیل توش هست که بوی دیگهای حس نمیکنم. واضحه که نوتهای دیگهای هم داره—گهگاه بوی ضعیفی ازشون به مشام میرسه—اما حداقل برای من، کاملا تحت سلطهی بوی پلاستیک و وینیه. یه ذره وانیل هم توش هست. من فقط وقتی از عطرهای همیشگیم—مثل آدیکت، پویزن گرل یا لولیتا لمپیکا—خیلی خسته شدم و دلم یه بوی کاملا متفاوت میخواست، اینو میزدم. ارزشش برای من تو تفاوت شدیدش با عطرهای معمولیه. اما پراکندگی چندانی نداره—باید بینیرو نزدیک پوست بگیری تا بو رو حس کنی.
اولین تجربه، مکیدن یک گلوله داغ در یک انبار بود. بار دوم پوشیدن: واقعاً خوبه. «دزینگ» برایت تعریف و تمجید نمیآورد، اما اطرافیان رو مجذوب خودش میکنه. امتیاز: ۹ از ۱۰ – خرید بطری کامل.
**دزینگِ وینتیج:** یک زوج هیپی جوان بعد از رابطهی پرشور، در کنار هم روی مبل چرمی چنبر زدهاند و بستنی وانیلی میخورند پر از تکههای کارامل. **دزینگِ امروزی:** همهی همینها، اما سنگین سانسور شده. چرا، چرا آثار هنری مثل این را نابود میکنند؟ اگر میدانستم قرار است شاهکار حیوانی، شیرین و سکسِ اولیویا جاکوبتی را اینطور تغییر دهند، چند شیشه میخریدم تا تا آخر عمرم دوام بیاورد. هنوز نمیتوانم از دست دادن عطرهایی مثل دزینگ را هضم کنم. **درسِ زندگی؟** وقتی بویی را پیدا کردی که دیوانهوار دوستش داری، برای تمام عمرت ذخیره کن؛ چون احتمالاً روزهای عطر محبوبت شمارش شده است. :/
این عطر احتمالاً به بررسیهای بیشتری نیاز ندارد، اما فکر کردم تجربهام رو بنویسم چون تازهوارد دنیای عطر هستم. اولین باری که بویش رو کشیدم، چرم حس کردم و عاشقش شدم. برام جدید بود و تازه داشتم با عطرهای نیچ آشنا میشدم. بعد از امتحان کردن تعداد زیادی عطر دیگر و خیلی عطرهای بدبوتر، دوباره سراغ این آمدم. اول کار، شیرینی شدید میده. فکر کنم مربوط به نوتهای گورمان باشه، اما اصلاً گورمان نیست. من از گورمان متنفرم. این یه عطر کثیفمزهست. ترکیبی حرفهای از بوهایی که بهتنهایی خوشایند و بیآزارن، اما تو این ترکیب بوی چرم خامِ کثیف و کوبندهای داره که من عاشقشم.
اولین باری که این عطر رو بو کشیدم، فکر کردم مشکش خیلی شبیه بوی مدفوعه. اما هرچی بیشتر بوش کردم، بینیام بیشتر عادت کرد. حالا برام یه عطر بسیار خلاقانه و جالبه که واقعاً قابلپوششه. به نظرم برجستهترین نوتها چرم، مشک و یه ترکیبی گردومخملی از وانیله. ترکیبش فوقالعادهست و فکر میکنم باید به اجزای مختلفش عادت کرد تا بتونی از این بوی خوش لذت ببری. خلاقیت جاکوبتی در کنار هم قرار دادن مشک و وانیل، همین عطر رو اینقدر جالب کرده. شخصاً هیچ اثری از زنجبیل، سیب یا پنبهشکر حس نمیکنم؛ شک دارم اصلاً این نوتها توش باشن. مشک هسته اصلی این عطره و بینقص با چرم و وانیل ترکیب شده. کاملاً متوجه اشارهها به سیرک میشم، اما خودم این رو یه عطر حیوانی (animalic) به حساب نمیآرم، هرچند میفهمم بعضیها ممکنه اینطور فکر کنن. به نظرم میتونید بدون مشکل سر کار بپوشیدش. کاملا یونیسکسه. مثل سبک همیشگی جاکوبتی و لارتیزان، روی پوست ملایمه اما حدود ۵ ساعت دوام خوبی داره. یکی از بهترین آثار جاکوبتی برای لارتیزان و یه کلاسیک برای هرکسی که با این برند آشنا باشه. ۹ از ۱۰.
واقعاً همهی شما خریدارای کورو دوست دارم. واقعاً دوستتون دارم!!
این عطر به مشام من بسیار ایندولیک میآید، و مثل بقیهی نظردهندهها، بوی مدفوعی واضح از آن استشمام میشود. بوی مدفوعی آشکار. البته این بو با نوتهای دیگر مخلوط شده و بهطور شگفتانگیزی آزاردهنده نیست. بیشتر تداعیکنندهی رودهو، اصطبلها و باغوحش است تا یک دستشویی عمومی کثیف. در برخی استشمامها حتی یادآور گل شبرنگ هم هست، که به مشام من هم بوی مدفوعی دارد. این بوی مدفوعیfinally به تدریج محو میشود و جای خود را به شیرینی کثیفی میدهد: کارامل و شکر، همراه با رگهای چوبی در فضایی باز. واقعاً مثل سفری در یک نمایشگاه است. فکر نمیکنم در جایی که نگران قضاوت دیگران هستم از این عطر استفاده کنم، اما قطعاً ارزش آنچه این عطر خلق کرده را درک میکنم.
عشق… اما یک سفر است. آغازش (به جز انفجار بوی الکل در بینی) پلاستیکی و مقوایی است. بعد همهچیز حول محوطهٔ دامداری میچرخد: کاه، پوست مرطوب، نزدیکی به بوی مدفوع. در ساعت اول بوی «ادکلن باغوحش» میدهد. جالب است، اما نه چیزی که بخواهم خودم بوی آن را بدهم. بالاخره حیوانات به قفسهایشان برمیگردند و قفسها تمیز میشوند و آنچه باقی میماند پوست ادویهای، نشسته و زندگیکرده است. یادآور «لِر دو ریان» از میلر هریس است. بوی غلیظ و روغنی موهای نشسته. بوی تخت، ملافهها، پوست گرم و معطّر بعد از یک آخر هفته تنبل با معشوق جدید. عطر موسکی و زنجبیلی دلپذیری. متوجه شدم که اثر محوطهٔ دامداری با استفادههای مکرر کمتر به چشم میآید. همچنین یکبار تصادفی این عطر را روی بولگاری بلک زدم و نتیجه شگفتانگیز بود. ماندگاری و پخشبوی آن بسیار بهتر شده بود. بهطور کلی دوستش دارم، اما میفهمم چرا ممکن است نظرات متناقضی برانگیزد. روی پوست من بهاندازهٔ امیدم چرمی نیست و ماندگاریاش متوسط است. اما منحصر بهفرد و بسیار متعادل است.
یادت میاد وقتی بچه بودی و چوب پلاستیکیِ آبنبات چوپاچوپس رو با فندک میسوزوندی؟ بوی «دزینگ!» برام همینه. یه جوری خوشاینده، چون مدتهاست این بو رو نشنیدم، ولی از طرفی خیلی بد هم هست.
در نگاه و استشمام اول، زینگ میتواند یک عطر چرمی/وانیلی عالی و کاملاً ساده به نظر برسد. هوشمندانه، دقیق و خوشساخت، اما اگر عمیقتر شوید، احتمالاً با عطری رویایی و باورنکردنی ارتباط برقرار خواهید کرد که کتابخانههای باستانی عظیم را به یاد میآورد—پر از کتابهای جلدچرمی عتیقه که خوب نگهداری شدهاند و نور از پنجرههای لولادار به داخل میتابد، دیوارهای کهنه و ذرات غبار که در پرتوهای نور حرکت میکنند. این عطر بسیار خاطرهانگیز است (یادآور تصاویر و احساسات زیادی است) و هر کسی حتماً باید آن را امتحان کند، چون مشابهش در هیچ جای دیگری وجود ندارد. به احترام اولیویا جیاکوبتی، کلاه از سر برمیدارم.
این یادآور عاشقی است. عاشقی بهطور کلی، اما عاشقیِ یک پسر بهخصوص. یادآور جوانیام است. بوی فستیوالهای موسیقی میدهد، مستی تابستانی، رابطه در دل طبیعت، زندگی روی لبه، پوست گرم و آرامشبخش، داستانها، شومینه و خنده. مثل موسیقی، جوکها، آشنا شدن با آدمهای جدید، سیرک، تئاتر خیابانی، گفتوگوهای طولانی تا پاسی از شب، مثل پیادهروی با پای برهنه، مثل بوسیدن در میان جمعیت و بیشتر از همه، مثل گرمترین و آرامشبخشترین آغوشی که تا حالا گرفتهام. همزمان هم هیجانزدهام میکند، هم غمگین. لارتیزان، دارید با احساساتم بازی میکنید. آفرین!
این آبمیوهٔ عجیب و کوچک به یکی از موردعلاقهها تبدیل شده. روی پوست من، بوی دارچین زیادی میدهد، هرچند دارچین در ترکیباتش نیست. «دزینگ» نمادی از ریسکپذیری برند لارتیزان است. ترکیبش بسیار همگن و نرم است. من بوی حیوانی/طویله/سیرک چندانی ازش احساس نمیکنم… شاید شانس آوردهام؟ کمی بوی چرم حس میشود، اما غالب نیست. در کل، عطر مناسب کسانی که دوست دارند منحصر به فرد باشند. زنده باد تفاوت! پیشنهاد: اگر مطمئن نیستید، با یک دکانتهٔ کوچک شروع کنید، مگر اینکه بخواهید بطری فُل بخرید. ممکنه ریسک داشته باشه…
چه موجود مکار و فریبندهای است این عطر! از توصیفهای گوناگونی که خوانده و شنیدهام—از مدفوع و کتابهای کهنه گرفته تا سیرک، یک شب در مناطق گرمسیری، و حتی خاکاره—کنجکاویام برانگیخته شد و بالاخره توانستم نمونهای از آن شیشه سبز تیره را تهیه کنم. همه از آن شیشه قدیمی با تصویر زن و ببر تعریف میکنند، اما من مجبور شدم با همین نمونه قانع شوم، و چه بگویم، اصلاً ناامید نشدم. «دزینگ!» برای من از نظر آوایی هم کامل است، چون تجربه شخصیام از دویدن در شب داخل ذخیرهگاههای طبیعی مرطوب گرمسیری، دقیقاً با همین صدا—*دزینگ!*—به یادم میآید: سینهام از نفسهای سنگین باز است و هوا غلیظ است از بوی درخت *پولای* هندی که شبها شکوفه میدهد، همراه با عطر سنگین و بارور گلها و میوههای لهشده زیر پا. بویی عجیب و ادویهای، بیپروا، آنقدر تیز که نمیشود گفت صرفاً گیاهی است. فکر میکنم تنها پوسیدگی گیاهان در خط استوا، در گرما و رطوبت، بتواند چنین بویی ایجاد کند. شگفتانگیز است که به جز زعفران، هیچ گل دیگری در ترکیبات رسمیاش ذکر نشده، اما برای من این عطر نه با چرم، بلکه با گلهای سفید مخدر و مسحورکننده آغاز میشود، با لایهای از جوز هندی و شاید برگ پاندان که روی آن شناور است—کیفیت غذاگونهای وسوسهانگیز و کاملاً جنوب شرقی به آن میدهد. فقط میتوانم از دگرگونی شیمیایی مواد در «دزینگ!» به حیرت بیفتم که چنین اثری ایجاد کرده. بعد از حدود یک ساعت (یا زودتر، اگر روی مچ دست باشد) در چروک آرنجم، آرام میگیرد و به چرمی دلنشین، کرمی و کمی نمکی تبدیل میشود؛ مثل این است که در یک صندلی چرمی کهنه با پشتدکمهدار نشسته باشم—صندلیای که اغلب یک مرد (یا شاید زن) خوشسیما، برهنه و بدون دوش گرفتن، با پوستی که مستقیم با چرم تماس دارد، روی آن دراز کشیده. در دنیایی ایدهآل، شاید انسانها بهطور طبیعی چنین بوی خوشی داشته باشند؛ شاید عزیزانمان هم تا حدی همینطور بو میدهند... نمیتوانم به یاد آن صحنه از *مرد تنها* تام فورد نیفتم، جایی که جورج، استاد انگلیسی سوگوار، سرش را از پنجره ماشین یک غریبه داخل میکند تا با حسرت بوی سگ نژاد فاکس تریر صافموی او را استشمام کند—بویی که یادآور حیوان خانگی ازدسترفتهاش است و با اشتیاق میگوید: «بوی نان تست کرهمال شده میدهد.» این که آن دیالوگ یا صحنه در رمان اصلی ایشروود نبود و خود سگهای فاکس تریر فورد در فیلم بازی کردند، به جمله «نان تست کرهمال» معنایی عمیق و شخصی میبخشد.
اینکه با چرم شروع کنی به جای اینکه با آن پایان بدهی،勇气 زیادی میخواهد. این همان چیزی است که من دربارهٔ «دزینگ!» فکر میکنم – عطر شجاعانهای به اندازهٔ شجاعتی که برای رفتن به قفس شیر نیاز داری. فقط چون مردم برایت کف میزنند و تو را تشویق میکنند که پیش بروی، دندانها و چنگالها کمتر کشنده نمیشوند. یعنی شیرینیها و نوتهای ابریشمین اینجا نجاتت نمیدهند. حتی وقتی همه چیز گفته و انجام شد، باز هم زیر این چادر یک حیوان وحشی است که برای فضای بیشتر میجنگد. عطری نیست برای هر روز، مگر اینکه واقعاً رامکنندهٔ شیر باشی. اما عطری است که باید از دور احترامش گذاشت و در روزهایی که بلیط سیرکی در دست داری، از نزدیکترین فاصله، یعنی از روی پوست، با آن روبهرو شد. لارتیزان پارفومور خانهای است با آثار فراوان و ارزشمند. هدیهای فاجعهبار پس از چندین بازفرمولاسیون، و «دزینگ!» هم استثنا نیست. آن را از فروشگاه معروف عطرفروشی به نام ایبی بخر، در شیشهای که تصویر زن و حیوان رویش کشیده شده.
به سادهترین شکل، این سلیقهٔ من نیست. شروع پرسروصدا با چرم و مشک فاجعه است. بعد از حدود یک ساعت، کمی نوتهای گورماند ظریف ظاهر میشوند اما خیلی نزدیک به پوست میمانند. کاملا به سبک لارتیزان ساخته شده؛ چون عملکرد و پخشبوی پایینی دارد.
میانهی این عطر برام بوی انبار کاه و کود و ادویه داره، اما در کل بوی خوبی داره. هیچ نقطهضعفی نداره، ولی شاید بطری کامل تایگر ۲۰۱۵ام رو بفروشم. روی من خیلی مردونه میشه و یادم میندازه از شرگویی—فقط خیلی رقیقتر/ملایمتر/کمچسبتر.
تعجبآور است. خاطرات خوش سفرهایم به آسیا را برایم زنده میکند. مشک پاک، چوبهای سفید قطعی، کارامل شیرین و صادق، زعفران عجیب و غریب... مرجعی از این برند است. دوست دارم کمی چیزها را ترکیب کنم و چیزی سبکتر را ترجیح دهم، اما با این عطر نیازی نیست.
صابونی. بعد نوبت به خاکاره میرسد. پودری و شیرین، مثل سیب کارامل یا پنبهنبات. بوی خاکاره قوی است. خشک و شیرین. غیرمعمول. کمی طول میکشد تا ریشهسوسن خود را نشان دهد. نوتهای کارامل. بوی سیرک میدهد. دلپذیر.
سراغش رفتم و بدون تست قبلی **دزینگ** رو خریداری کردم! خیلی ذوق زده بودم که امتحانش کنم و نتوانستم صبر کنم. اولین اسپری کوچولو روی مچ دستم امیدوارکننده بود… اول یه بوی مرطوب و تیز حس کردم که نمیتونستم توصیفش کنم، اما بعد از خشک شدن، حس کردم انگار **تیمبوکتو** رو با **ذونخا** لایهلایه زدهام. البته باید یه بار کامل میپوشیدمش و صبر میکردم. چند روز بعد، داشتم خودم رو برای بردن بچهها به مدرسه آماده میکردم که نگاهم به عطرهام افتاد… **دزینگ** رو دیدم و تصمیم گرفتم امتحانش کنم. مقدار خوبی روی بازوهایم زدم، لباس پوشیدم و رفتم سراغ صبحانه. بیست دقیقه بعد همهچیز توی هم بود: صبحانه خوردن و بعد دویدن با سرعت نور برای بیرون کردن بچهها از خونه. وقتی داشتیم میرفتیم، کوچولو (۱۲ ساله) گفت: «بابا، تو آشپزخانه بوی ادرار میده… مثل ادرار گربه!» دستم رو جلو بردم… بله، دقیقاً بوی **دزینگ** بود! فقط پنج دقیقه بعد، دوستدخترم رسید، اما مثل من بوی ادرار حس نکرد. اون روز خیلی شلوغ بود و نتوانستم خوب رصدش کنم، اما یادمه همچنان حس میکردم **دزینگ** به نوعی با **تیمبوکتو** و **ذونخا** مرتبطه. و این عطر ساعتها روی پوست موند و تا شب هم بوی خوبی داشت. خیلی لذتبخش بود. بهطور کلی، **دزینگ** رو خیلی دوست داشتم و مشتاقم ببینم با گذشت زمان و آشنایی بیشتر چطور تغییر میکنه.
به نظر من این دقیقاً بوی رنگ روغن است. بعد از دو ساعت، ذرات ریزی از عطر «آمور نکتورن» مخلوط با بله، بوی رنگ روغن حس میشود. این عطر باید قایق دیگری را هم دیوانه کند! ... چهار ساعت بعد... وای، بوی تند رنگ روغن از بین رفته و حالا بوی زیبا، گرم، دنج و فریبندهای از بازویم بلند شده. وانیل، ادویه و همه چیز خوش. مثل دوچرخهای در باتلاق، از صفر به صد رسیده! شاید مست شدن از بخارش ارزشش را داشته باشد؟! هههه
اولیویا جیاکوبتی در اوج خلاقیت و ذوقش، و «زینگ» یک شاهکار است. «زینگ» بوی کاغذ میدهد، و میتوانید مدتی را هم صرف کنجکاوی در بستهبندیهای مقوایی، کاغذ کادو، پاکتنامه، کتابهای قدیمی و اینها کنید. نظر خاصی ندارم که آیا هدف ساخت این عطر همین بوده یا نه، اما چند سرنخ دارم که چرا این اتفاق افتاده (و این بوی خاص را پیدا کرده). لیگنین، مادهای که به درختان و ساختار چوب استحکام میدهد، پلیمری است از واحدهایی نزدیک به وانیلین. وقتی کاغذ تبدیل و چند سال انبار میشود، تجزیه شده و بوی خوبی پیدا میکند. میتوان اینطور تفسیر کرد که اراده خدا برای کتابفروشیهای دستدوم این بوده که بویی مانند وانیل مطلق باکیفیت داشته باشند، تا ناخودآگاه در همه ما اشتیاقی برای کسب دانش ایجاد کند. لارتیزون، عطرساز، به دلایلی نامعلوم قصد دارد تولید این عطر شگفتانگیز را متوقف کند، پس فوراً آن را تهیه کنید.
یک کلمه: کاه. آها، باید اینجا بیشتر بنویسم؟ خوب. یک وقت کسی من رو ترغیب کرد این رو با «لُدو ناویگاتور» (ارام بگیر!) ترکیب کنم تا عطر تنباکو و چرم دربیاد. اما نتیجه همهی بخشهای خوب ناویگاتور بود با یه ضربهی کاه رویش که قرار بود حس چرم رو تقلید کنه. ایده رو فهمیدم، اما میخواستم چرم باشه نه اسب و اصطبلش هم بیاد تو ماجرا. به سادگی، این یه عطر خیلی تیز و تندهست که یا دوستش داری یا نه، اما قطعاً یه عطر امضایی نیست که بتونی تصور کنی کسی بپوشه.
این واقعاً یه عطر عجیبه. یه نمونه گرفتم و اسپری کردم... بذارید بگم. اولین چیزی که به ذهنم میرسه، کیک توالت منتولداره! یه کمی هم مرکبات با گلاب. خیلی شیرین و کمی غیرقابل تحمل. حالا کمی بوی چرم هم داره خودشو نشون میده، ولی خدای من... خوشحالم که سریع تغییر میکنه. یه حس مبهم و پفی هم داره. وای... تقریباً ده ساله عطر جمعآوری میکنم، اما این یکی... مطمئن نیستم. بد نیست، ولی نمیشه گفت خوبه.
اینو کورکورانه خریدم و بلافاصله جعبه رو پاره کردم و روی دستمال تستش کردم. هیجانزدهام چون شیشهای که توش ببر هست رو گرفتم، نه عکس اصلی این صفحه. سه اسپری اول رو از یه شیشه نو و دستنخورده روی دستمال زدم، اما پراکندگی/قدرتش کمه؟ شیشه سرده چون با پست زمستانی اومده، شاید به خاطر همینه. آره، بوی سیرک/اسطبل حیوونه! هaha. بوی دارچین/آبنبات قرمز و یونجه میاد. احتمالاً دارچین همون زنجبیله. این واقعاً بوی یه اطلس میده! به معنای خوب؟ مطمئن نیستم. هaha. بیشتر از یه اطلس حیوونی میاد... آره، بوی سیرک هم داره چون نتهای شیرینش رو حس میکنم. جالبه! بعداً روی پوست/لباس تستش میکنم و آپدیت میدهم! بدون بوی اسب! فقط برای روشن شدن. ;) چرم، یونجه/چوب، ادویه با یه پسزمینه عجیب از پنبه شکری و سیب شیرین. آخه، دوست دارم این کوچولو عجیب! نمیتونم دست بردارم از بو کشیدنش. آخ، از همکارم خواستم بویش کنه و نظر بده، گفت: وای! بعد با یه نگاه بدبو (واقعاً! haha) بهم نگاه کرد چون بینیش رو برای بقیه روز خراب کردم. فکر کنم داره تو آشپزخانه خط خط قهوه میکشه تا بوی سیرک رو از بین ببره. میفهمم چی میگه... آیا تا به حال تو سیرک/پارک بازی راه رفتهای و بوی مدفوع فیل/اسب و یونجه رو دیدی که همه جا پخش شده؟ آره. ساعتها بعد خشک شد و تبدیل شد به یه چوب دودی/ادویهای با کمی سیب. روی من بیشتر بوی یه چوب مردانه کلیشهای میده. نمیدونم نگهش دارم یا نه.
عالیه، روی پوستم بویش شبیه فارنهایت از دیور میشه. هیچ ردی از کارامل، پنبه شکری یا شیرینی قیفمانند نمیبینم. من ۲۳ سالمه و دوستش دارم، حتی اگر عطر عجیبی باشه. برادرم ازش متنفره.
**دزینگ!** یه عطر کوچولو و عجیب و غریبِ فوقالعادهست و من عاشقشم! این عطر به من اجازه میده رویاهای کارناوالیام رو بدون اینکه مجبور باشم اصطبلها رو تمیز کنم یا استعدادی قابلفروش پرورش بدم، تجربه کنم. شروعش با مشک حیوانی، انفجاری از چرم و کاهه. زنجفیل هم توش هست، اما من تا چند دقیقه بعد متوجهاش نمیشم. عاشق لبهی تند و ادویهای این عطرم! یه شیرینی گلگون و نرم تو بافت عطر تنیده شده، با کمی کارامل و سیب، اما من قطعاً نتونستم نت کتانپشم (پنبهشکر) رو تشخیص بدم. کارامل و سیب اگر عمداً دنبالشون نگردی، سخت پیدا میشن، چون مشک، چرم و کاه تقریباً از اول تا آخر دزینگ رو تسخیر کردن. کنجکاو بودم یه بویایی بیتجربه چطور این عطر غیرمعمول رو تفسیر میکنه، پس خودم رو توش غرق کردم و از دوستپسرم پرسیدم فکر میکنه چیست. آمادهی نظرات مربوط به چراگاه شدم، اما او (و دقیقاً همون جملهاش رو نقلقول میکنم) گفت: **«این چقدر عجیبه! بوی لوکس داره، مثل عطر آدمهای پولدار.»** وقتی گفتم: **«واقعاً؟ چون اکثرا فکر میکنند بوی کاه و مدفوع اسب میده»،** بهتزده شد. فکر کنم کل دنیاش رو زیر و رو کردم. بینهایت بامزه!**
همچنین فقط میخوام بگم، به عنوان پیامی به لارتیزان پارفومور—حذفِ «دزینگ!» بدترین تصمیم حرفهایِ زندگیتون میشه، بدونید. این عطر همونِ اصلیه که لارتیزان رو تعریف میکنه و همه میدونن.
نمیفهمم چطور ممکنه کسی این عطر رو دوست نداشته باشه. عشقم به **دزینگ!** سالهاست ادامه داره، هنوز هم ادامه داره و سالهای زیادی هم ادامه خواهد داشت. این واقعاً یه شاهکار مدرن و جاودانهست. نمیدونم… سالهاست که با **دزینگ!** به عنوان عطر اختصاصیام بازی میکنم. همیشه برام عطر خاصی بوده، ولی آنقدر خاصه که نمیتونم بگم عطر اختصاصیامه. خیلی به من میخوره، ولی عطر روزمره نیست. کلمه «اختصاصی» گاهی معنای خستهکننده میده، اما **دزینگ!** اصلاً خستهکننده نیست—خیلی باحاله! صبحهایی که میدونم قراره روزم رو با آدمهای موردعلاقم بگذرونم، زیاد بخندم، شوخی کنم و کنایه بزنم، **دزینگ!** میزنم. دوست دارم وقتی این عطر رو بزنم که آدمهایی دورم باشن که معنایش رو بفهمن و قدرش رو بدونن. اساساً هر کسی که حس شوخطبعی خشک و کنایهآمیز داره. اگه **دزینگ!** یه فیلم بود، میشد **خانواده تننباوم**.
زیبا. عشق از اولین استشمام. فقط تکرار میکنم آنچه دیگران گفتهاند: این عطر بوی یک **آغل گاو تمیز** (یا هر اسمی که دوست دارید بگذارید، قفس سیرک یا باغوحش) با رگهای شیرین در پسزمینه است. این عطر بسیار خطی اما منحصر بهفرد است. شروعش با مشکِ کمی حیوانی است، کمی متمایل به مردانه. با این حال، موافقم با @suskind66 که این یک عطر **چالشی نیست** و احتمالاً هر کسی که عادت خریدش محدود به عطرهای تودهپسند عمومی نیست، از آن لذت خواهد برد. **هیچ بوی تعفن/ادراری** (مثل YSL Kouros، Serge Lutens Muscs Koublai Khan یا Le Labo Oud 27) در آن نیست. همچنین **هیچ بوی مدفوعی** (مثل برخی عطرهای حاوی عود هندی، مثلاً Frederic Malle The Night) ندارد. بله، حس آغل گاو دارد، اما بسیار تمیز. بعد از ۱۵/۳۰ دقیقه، خشکشدن عطر با نوت چرم آغاز میشود، همراه با زمینهای گلمانند تقریباً زنانه (من شرط میبستم روی گل سرخ ترکی، اما در هرم عطر نیست). تا پایان تقریباً خطی میماند (نه به عنوان انتقاد). اما هیاهوی «پنبه شکری» و «سیب نیشکری» فقط یک داستان بازاریابی برای روایت سیرک است. راستش، روی پوستم نمیتوانم این نوتها را دقیقتر از «گلها با رگهای خفیف خوراکی» توصیف کنم. در کل، عطر بینقصی برای هر دو جنس است (شاید ۵۱٪ زنانه/۴۹٪ مردانه… اما به عنوان مردی که اصلاً متروسکشوال نیست، عاشقش هستم). آفرینشی منحصر بهفرد و زیبا، تعریف عطرهای نیچ (از نظر بو). اما نمیتوانم از یک نقطهضعف بزرگ چشمپوشی کنم: **پخشبوی ضعیف** در شروع و سپس تبدیل سریع به عطر پوستی. به همین دلیل، عنوان «شاهکار» را از دست میدهد، اما همین ویژگی باعث میشود تنها عطر مشک حیوانی باشد که میتوان در محیط کار استفاده کرد. برای من عشق است و خرید دکانتی یا شیشه کامل (اگر تخفیف داشته باشد) را توصیه میکنم. من ناخوانده و نو خریدم با کمتر از ۵۰ دلار برای ۱۰۰ میلیلیتر. با وجود عشقم به بو، شخصاً قیمت اصلی را برای عملکرد ضعیف نمیپرداختم. بهترین فصل استفاده: روزهای کمی سرد/گرم (بهار/پاییز)، برای زنان (۲۰+) و مردان (۳۰+). (زنها ممکن است در شبهای گرمتر هم امتحانش کنند، به نظرم) ممنون، خانم جاکوبتی (به خاطر بو، نه عملکرد!) **ویرایش:** حدود یک سال بعد، Aperture اثر Ulrich Lang را خریدم و شباهتهای آشکار و قوی بین این دو وجود دارد. اساساً Aperture بیشتر مرحله میانی Dzing! است با آلدئیدهای اضافه در شروع و کهربای خاکستری در پایه، که آن را سردتر نگه میدارد. برعکس Dzing! که لبههای مشک را با شیرینی پسزمینه نرم میکند.
عجیبه، ولی دوستش دارم.
دوستش دارم اما بعد از ۵ دقیقه بویش رو حس نمیکنم. حالا روی روسریام میزنم و بویش رو مدت بیشتری احساس میکنم.
به نظرم بوی این بیشتر شبیه اصطبله تا سیرک. فکر نمیکنم چیز بدی باشه. برای من بوی بسیار نوستالژیکیست. شروعش چرم زین اسبه، با شیرینی عرق و کود اسب که از بوهای تند جدا شده. کمکم تبدیل میشه به عطر تمیز و شیرینِ چرمِ مشکدار. عطر روزمرهای نیست، اما اولین باری که زدم، شوهرم گفت: «نمیدونم چیه، ولی بوی تو فوقالعادهست.» عطر بسیار حساس و شهوانیست.
برای من اینجا هیچ چیز کثیف و آلودهای نیست. نه اصطبل، نه فیل، نه شیر، نه مدفوع. هیچکدام. فقط یک ایدهٔ آهنین، همان که وقتی دستهات را روی تاب میگیری، روی دستانت میماند. ردّی نرم از چرم، و شیرینیای انتزاعی که نه وانیل است، نه آبنبات یا میوه. آنچه این بو در من برمیانگیزد، فراتر از آگاهیام است؛ فقط میتوانم بگویم احساس راحت، نوستالژیک، صمیمی و نوعی خودلذتی را تداعی میکند. ارزش هر لحظهای را دارد که با آن بگذرانم. عاشقش هستم.
این رو کورکورانه خریدم، با این حس که مطمئنم عاشقش میشم. و... عجیبه! خیلی وقت پیش، یه تابستان تو یه پارک تفریحی دستشویی تمیز میکردم (ساختن شخصیت!). بهمون یه صابون صورتی روشن میدادن که تو آب رقیقش میکردیم و همهچیز رو باهاش تمیز میکردیم: سینکها، کفها، توالتها. بویش مثل سود و میوه مصنوعی بود. «دزینگ!» بوی یه فیل تمیز میده، تازه با اون صابون صنعتی شسته شده.
جالب! و واقعاً باحال. درست مثل چیزی بود که خوانده بودم. اولین بویی که کشیدم، گفتم: این احساس رو میشناسم! یه حس قدیمی و دلنشین تو شیشه محبوس بود و مثل یه جنّی بیرون پرید. بعد، یکی دیگه که میشناسم: چسب. اما حیوانی. انگار آتلیهی هنر و اصطبل باهم تو یه فضای کار مشترک پیشرو و مدرن ترکیب شدن. بعد این فیل هست! و نوتهای شیرین تو پسزمینه، مثل صدای تماشاچیا. اگه حالا پسزمینهی شیرینیها و خوراکیها محو بشه، لحظهی بعد تمرکز میکنه و جلو میاد. ایدهشو دوست دارم. فقط برام کمی شیرینیزده. غیر از اون، یه بلهی بزرگ و یه شاهکار بزرگه. و تصویر روی شیشه رو هم دوست دارم، همهچیز رو میگه. ویرایش: این عطر بوی چسب میده، اما بولگاری بلک بوی لاستیک. پس وقتی مقایسه میکنی اشتباه نگیر.
خیلی شبیه به بولگاری بلک. اون نوت لاستیکی رو داره که به هیچوجه ناخوشایند نیست، حتی اگر عجیب به نظر برسه. دوستام وقتی مرا در آغوش میگرفتند، نمیخواستند رهام کنند و من هم اگر این عطر رو میپوشیدند، آنها رو رها نمیکردم. این یه عطر باکیفیت بسیار بالاست؛ یه شیشهاش میتونه بهراحتی یک سال برایت دووم بیاره چون نمیخوای در استفادهاش زیادهروی کنی. عطر مردانهایه، اما به هیچوجه زنان نباید ازش دوری کنند.
میپذیرم که شاید این یادداشتها بعضیها رو بترسونه و واقعاً هم ممکنه ترسناک به نظر بیان، اما این عطر آنقدر دلنشین و دنجه که همیشه حالم رو خوب میکنه! من کاملا با کتابدوستها موافقم—اینجا خبری از فضولات فیل یا بوی پنبهنشکر آغشته به دلقک نیست، بلکه بوی گرد و غبار کتابهای قدیمی، چرم شیرین و یه حس کلی گرم و صمیمی داره. شاید قویترین یا ماندگارترین عطر نباشه، اما به اندازهی کافی خوبه، هرچند دوست دارم نسخهی اکستریمش رو هم تجربه کنم!
به نظرم بهترین عطر دنیاست. چند سال پیش بدون تست قبلی خریدمش و اولین بوییش دلبردم. چه رویکرد متفاوتی به چرم! امروز عطر *پاساژ دنفر* از لارتیزان (که آن هم ساختهٔ اولیویا جاکوبتیه) را بو کردم و احساس کردم از بعضی جهات شبیههم هستند؛ شاید به خاطر تعادل کامل مواد در ترکیباتشون باشه. اما همچنان *دزینگ!* رو خیلی پیچیدهتر و متفاوتتر میدونم. به زودی نظرات بیشتری دربارهش اضافه میکنم.
تنها همین نظرات دیوانهوار کافیه بود تا منو قانع کنه یه نمونه از این بگیرم! عاشقم از این که چقدر شما آدمها بیانتان گسترده و پراحساسه. در عصری که بیسوادی و زبانک متنهای بیمزه رواج داره، واژگان پرشور و پرانرژیِ علاقهمندان به عطر به من لذت و امید میده! اگه بد بود، تقصیرتونه. **ویرایش:** این عطر رو آخر هفته تو یه جشنواره زدم و میتونم تأیید کنم که واقعاً بوی سیرک و همهچیزِ زیبا-کثیف رو داره. وای، انگار بوی خود جشنواره بود که توی یه تکه چرم نرم و نازک پیچیده شده، اونم چرمی که پنهان تو گوشهای از یه غرفهی عتیقهفروشی شگفتانگیز پیدا کردم، بعد از این که از بین جمعیت مست و خوشحال رد شدم. باید این رو تو یه محیط دیگه امتحان کنم، ولی فکر کنم همین الان تبدیل به عطر شبانهی جدید موردعلاقهام شده. این عطر خالصِ هوسبازیه و یه شیطانکِ سکسیه که خودش میدونه! خیلی زود به عطر پوستی تبدیل شد، ولی انگار کاملاً با فضای بازار اطرافم یکی شد و همهچیز تو هم آمیخت. این یه زیبای فریبنده و هوسانگیزه.
«زنگ!» این طنینِ قلبم بود. «بام-دام-دام.» واقعاً، این عطر خیلی خوبه. مقوا بوی خوبی داره، و مثل این که همه شنیدهایم، این عطر هم بوی مقوا میده. متفاوت و خیلی خیلی دلپذیره. من همیشه به دنبال عطرهایی هستم که یادآور کتاب یا کتابخانه باشن، و با وجود تلاشهای آشکار و ناموفقی که تا حالا برای ساخت عطرهایی با این مضمون شده، «دزینگ!» تنها عطریه که فکر میکنم موفق شده. من درش بوی کاغذ و چرم جلد کتاب رو حس میکنم... بویی نوستالژیک و تداعیکننده برای هر کسی که کتابخوار بوده یا هست. فقط کمی صمغ/چسب بهش اضافه میخواست، و بعد هر چیزی که مربوط به خود کتابخانه باشه (غبارآلود، سنگی، دودی و...) اما تا زمانی که عطر کتابخانهای کامل وجود نداشته باشه، خیلی خوشحالم که «دزینگ!» رو داریم؛ عطری که مثل بعضی عطرهای شگفتانگیز دیگه این مجموعه، با ظرافت ساخته شده. برای کتابدوست زندگیات یا خودت بخرش؛ راضی خواهید بود. پ.ن. عاشق اینم که این عطر همزمان هم «کتابخانه» میده و هم «سیرک»!
یکی از عجیبترین عطرهای دنیا، یکی از سرگرمکنندهترینها هم هست. الهامگرفته از بوی سیرک، این ترکیب چرمی با انفجاری از چرم آغاز میشود که با کارامل، تافی، سیب نیشکری و پنبهکشمی احاطه شده. سپس به میانی کمی ادویهای و چوبی با زعفران، زنجبیل و نوتهای چوبی میرسد و در پایان، با پایهای پودری و مشکمانند از لوبیا تونکا، مشک و چرم آرام میگیرد. این عطر از شروع تا پایان، سوارکاری بیوقفه در کارناوال است و به خوبی خاطرهی مناظر و بوهای سیرک و جشنوارهها را زنده میکند. ترکیب زیبایی دارد، یونیسکس است، پخشبوی و ماندگاری متوسطی دارد. فقط به کسانی توصیه میشود که از جنبهی حیوانی عطرها لذت میبرند. لذتی سورئال و شگفتانگیز. لذت ببرید!
شاید اگر قبلاً این همه بررسی دربارهٔ این عطر نمیخواندم، کمی ازش دلزده میشدم، اما میدانستم چه انتظاری داشته باشم. دزینگ یک حیوان مهربان است، اما کلمهٔ کلیدی هنوز «حیوان» است با طبیعت حیوانیاش. مثل این است که در آغوش یک فاحشهٔ دههٔ ۱۹۳۰ در وسط یک سیرک باشی؛ این عطر بهاندازهٔ خلاقیتش عجیب است. به اندازهای که فکر میکردم بوی مدفوع ندارد، بیشتر شبیه بوی کلهپاچههای گاو از دور است، اما با نوتهای شیرین تونکا و پنبهقند سنگین اصلاح شده. انتظار داشتم بوی نمایشگاههای محلی بدهد، اما بیشتر شبیه سیرک/کرنوال وینتیج است، با زن ریشدار و شمشیربلع. برای من بسیار زنانه است و میتواند روی زن مناسب بهطور طبیعی بنشیند. میتوانم تصور کنم این عطر برای کسی با سبک راکابیلی یا بورلسک خوب باشد، و میان شوخی و عجیببودنش، کلاس زیادی هم دارد. منحصر به فرد، جسورانه، و شاید عجیبترین محصول از برندی که قبلاً هم عجیبغریبها را میپذیرد. آن را روی قسمت مودار بازویم اسپری کردم و وقتی بینیام را نزدیک کردم، شباهتش به خز باورنکردنی بود. دزینگ اول کمی مرا ترساند، اما حالا فکر میکنم دارم عاشقش میشوم.
نه. اصلاً نه. اگر روزی آبنبات سیب، کارامل و پنبهشکر وجود داشت، توسط فیلهای زمین نمایش زیر پا له شده. هیچ شیرینیای نیست، فقط چرممانندی بیمارگونه.
«زنگ!» بویش میده مثل یه گروه هیپی تو قسمت کتابهای نادر و چاپنشدهی کتابخانه جشن عشق گرفته باشن.
تورین و سانچز دزینگ! را یک عطر پنجستارهٔ «وانیلی/کارتنی» توصیف میکنند—یادآور صمغ پشت پاکتنامه و بوی قفسهٔ کتابهای کهنه. من این توصیف را دوست دارم، چون دزینگ! برایم بسیار آشنا و گرم است. داستان سیرکی که اولیویا جاکوبتی آفریده—خز، پودر بچه، دود، سیب کاراملی—از پشت لنز مهآلودی دیده میشود. خاطرهای که بین بوی شیرین و آشناى صفحات کتاب کودکی باز و بسته میشود. فوقالعاده!
«مونالیزا» اثر لئوناردو داوینچی
یک شاهکار دیگر از اولیویا جاکوبتی. بهتماممعنی خیرهکننده، فرازمند، ظریف، شگفتانگیز و لوکس. بینظیر و یکی از بهترین عطرها و رایحههای چرمی که تا به حال ساخته شده. پیادهروی شبانه در کنار جاذبههای نمایشگاه: چراغهای چشمکزن، هیجان ترن هوایی، کلمات نامفهوم، صداها و بوهایی که پنج حس شما را تسخیر و بمباران میکنند؛ پنبهنبات، سیبهای کاراملشده، هاتداگهای بخارپز، رایحههای چرم از ژاکتها، حیوانات و کیفها؛ رژلب قرمز و اغواگر، شالهای خزی که گردن زنان عکسهای سیاهوسفید را میپوشاند و ناگهان خودتان را در دل سیرک مییابید و تمام فضا به یک آکورد بویایی تبدیل میشود. ای خدا! بوی چرم چقدر خوب و اغواگر است! سفر خیالی به سیرک و پیرامونش.
گنج واقعیه، این عطر. من معتقدم قبل از تصمیمگرفتن دربارهٔ پسندیدن یا نپسندیدن یک عطر، باید آن را بپوشید. فقط روی دستتان اسپری نکنید و تمام روز بو کنید. اولاً، بینیتان خسته میشود و سردرد میگیرید، ثانیاً عطر برای این است که از طریق پخشبویش (سیلاژ) در هوا استشمام شود. این عطر چرم نرمیست، با کمترین ردپای شیرینی. چه بوی زیبایی.
چه انقلابگرایانه! پنجاه سال دیگر، مردم به «دزینگ!» نگاه خواهند کرد مثل امروزی که به شلان یا گرلن نگاه میکنیم. بویی از عطرهای کلاسیک قدیمی مثل «ژیکی» دارد، اما در عین حال بسیار پیچیده، شگفتانگیز قابلپوشش و نزدیک به پوست است. در همان دسته «سالومهی شیطون» پاپیون قرار میگیرد، اما نرمتر، کرمیتر و صمیمانهتر. «دزینگ!» هم فرزندان زیادی خواهد داشت؛ فقط نگاه کنید به «رودئو»ی بایردو که تقلیدی بیش نیست از این شاهکار اولیویا جاکوبتی. اگر دوست دارید چرمتان نرم باشد مثل بوتگا ونتا و «کویر دانژ»، این عطر همانی است که میخواهید.
نمیدونم چرا کسی این عطر رو شیرین توصیف کرده. کورکورانه یه شیشه خریدم و پشیمون شدم. افسوس! اولین فکری که به سرم زد «پلاستیک» بود. بوی پلاستیک مصنوعی و زشتی میده که اگر بخوایم خوشبین باشیم میشه گفت شبیه چرمه. همین. بوی پوست نرم. یکی گفته بود بوی مدفوع گربهسان (سیوت) میده؛ فکر کنم بینیش خرابه. بارهای بعدی که زدم، شروعش هنوز بوی پلاستیک با تونکا بود، اما حالا در پایه (که تابستون پوشیدمش) بوی مسک غالب رو حس میکنم. سیوت نیست، یه عطر مسک معمولی با کمی چرم.
این رو کورخریدم و خیلی شیرینتر از چیزی بود که انتظار داشتم. چرم توش حس میشه، ولی قطعاً غلبهای نداره. کمی از این بابت ناراحتم. واقعاً یاد سیرک نمیاندازه، مثل چیزی که خیلیها گفتن. بهطور کلی کمتر هیجانانگیزه—بیشتر یه عطر استاندارد و خوب برای پاییز/زمستونه. دوستش دارم و ترکیبش عالیه، ولی اینقدرها هم با چیزایی که قبلاً بو کردم فرق نمیکنه.
بوی چرمی و مشکمانند، نه به اندازهای که انتظار داشتم عجیب و غریب، اما عطر زیبایی است. جنسیتزداییشده است، ولی اگر بخواهم روراست باشم، ترجیح میدهم این بویِ حیوانوار را روی مردی حس کنم تا روی خودم. مثل بوی خز یک حیوان وحشی است. کمی هم شیرینی آدامسمانند درش میشنوم که لمس جالبی است. فکر میکنم جذاب و منحصر به فرد است.
از همه تعریفهایی که شنیدم تعجب کردم… دیروز بعد از چند ماه که خریده بودم امتحانش کردم. چرمی حیوانی-مشکی ظریف، باید زیاد اسپریش کنی تا عملکرد جدی داشته باشه، حتی تو هوای گرم هم عالیه!
برای کنجکاوی امتحانش کردم… ساعت اولش واقعاً تهوعآور بود. فکر کنم مثل چکمههای گاوچرانی است که بعد از یک روز اسبسواری در اصطبل روی مدفوع کوبیده شدهاند. متأسفانه این بوی بد روی پوستم میماند و تونکا و کالوادوس هم نمیتوانند اوضاع را نجات دهند. از راههای غیرمستقیم گرم و دلنشین است. مردانه، شبانه، زمستانی و کمی بیشازحد قدیمی. خوشبختانه دوام چندانی ندارد. رد میشوم… دارم این نمونه را با «پیر دِ لون» مخلوط میکنم و نتیجه… حیرتآور است! به! برو بفهم شیمی چطور کار میکند!
این عطر رو دوست دارم و بعد از اینکه سالها نمونهی ۱۰ میلیلیتریاش رو با دقت مصرف کردم، بالاخره یه شیشهی کامل خریدم. از «دزینگ!» بوی چرم گرم و نرمی میآد—رنگپریده و مات، مثل بوی داخل یه جفت کفش نو از جنس نوباک. این عطر یاد یه خاطرهی مدرسهام میاندازه؛ زمانی که ازمون خواستن قفسهی کتابهای بخش ادبیات کلاسیک رو تمیز کنیم. چند تا نوجوان بودیم تو یه روز بسیار گرم ژوئن: بوی کتابهای قدیم، خیلیشون ویکتوریایی، بعضی با جلد چرمی، بعضی با پارچهی جلدکتاب؛ صفحات زردشده و چسبهای خشکیده؛ بوی مقواهای ترشمزه، گرد و غبار؛ و بوی خودمون، گرم و هورمونی و کمی عرقکرده تو فضای شلوغ. شیرینی زعفران یه حس دلپذیر بهش میده، مثل شیر داغ تو یه روز سرد، و کاستوریوم بوی گرم و نرم و کرکیای بهش اضافه میکنه. عطر زیبا و نسبتاً غیرمعمولی.
۴ از ۱۰
اولین بار که تستش کردم، **بام**! اولین احساس: مدفوع، مدفوع، مدفوع. خیلی بدجور!!! پانزده دقیقه بعد چرم خودشو نشون میده، اما اون بوی مدفوع همچنان تو پسزمینهست. اگه عاشق عطرهای چرمی عجیبوغریب هستی—که میدونم انواع مختلفی دارن—شاید این برات جالب باشه. اول مثل من نمونه بگیر. من که دوستش ندارم. دو سال بعد برگشتم سراغش. سلیقهام عوض شده. بازشکردن عطر عالیه. به دلایلی به نوتهای مدفوعی علاقهمند شدم. البته باید هوشمندانه استفاده شن، مثل **دزینگ**، یا **رانیا جی. تی هابانرو**، یا **سانتى بورگاس اِگنارو**. تنها مشکلم با دزینگ، خشکشدنشه. اون ضربه قوی و غافلگیرکننده اول عطر کاملا ناپدید میشه و آخرش یه پایان خطی و خستهکننده گلدار برام میمونه.
باید اعتراف کنم، اولین بار که حدود یک سال پیش امتحانش کردم، اصلاً دوستش نداشتم. آن زمان به دنبال عطر چرم کامل میگشتم. این عطر برایم عجیب و غریب بود، آنقدر بد بو بود که آزارم داد و نتوانستم توصیفش کنم؛ مجبور شدم فوراً بشویمش. یک سال جلوتر، ناگهان به دنبال رایحهای حیوانی میگشتم. تحقیق کردم و دیدم نام *دزینگ!* خیلی تکرار میشود. نمونهام را پیدا کردم، تستش کردم و دوباره همان احساس تنفر را داشتم؛ دلم میخواست بشویمش، اما صبر کردم. برایم بسیار عجیب بود و فکر میکردم سلیقهام نیست. مدتی بعد، نمیدانم چه شد، اما کمکم شروع کردم به پسندیدنش، تا جایی که عاشقش شدم. باید بگویم، بخش آغازین (اُپنینگ) کمترین قسمت مورد علاقهام است. بعد از ده دقیقه، همهچیز را در این عطر دوست دارم و خشکشدن (درایداون)اش فوقالعاده است. هنوز همه آن چیزهای عجیبی که دیگران میبویند را حس نمیکنم. قسمت سیرک هم برایم قابل درک نیست. برای من چرم موسکی کمی حیوانی است که بسیار دلنشین است. آغازش بوی گیاهی و یونجه مرطوب میدهد. بخش میانی چرم موسکی مرطوب است. در خشکشدن کمی شیرینتر میشود، اما هنوز آن شیرینیهای تخیلی که از نوتها انتظار میرود را حس نمیکنم. این عطر بسیار عجیب است، با بسیاری موافقم؛ نه به معنای بد، بلکه به شکل غیرمنتظره و خاص. فکر کنم فقط عجیبها را دوست دارم! برای همه نیست، اما هر عطردوستی باید یکبار امتحانش کند، فقط برای تجربه. تقریباً پنج ماه بود که خرید نکردم، اما حالا میخواهم یک شیشه از این زیبایی عجیب بخرم. *بهروزرسانی بعد از شش ماه:* شیشهام را خریدم، استفاده کردم و دوستش داشتم. بعد تابستان شد و مدتی کنارش گذاشتم. وقتی دوباره برداشتم، بوی «فیلمانندی» درش حس کردم. فکر نمیکنم دیگر بتوانم به عنوان عطر بزنمش.
"برای من هیچ زبالهای نداره، اما چوب خیس (چوب به معنی الوار، نه جنگل)، خاکاره، سیب نباتی. خیلی باحاله."
میتونم تو این غرق شوم. این عطرِ همهی نمایشگاههای شهرستانیه که تا حالا رفتهامه. به عبارت دیگه، تابستون دیرهنگام آمریکا تو یه شیشه. آفرین!
با اینکه این بوی کوچک کمی عجیب است، اما فکر میکنم قابلپوشیدن باشد! چرم غالبترین نوت این عطر است و نوع چرمی که اینجا استفاده شده کمی تیز است، بیشتر شبیه داخل یک ماشین نو. به نظرم چرم نرم، فرسوده، «اسبی» یا حیوانی نیست—چیزی که انتظار داشتم—و بنابراین تداعیگر سیرک نیست. برایم بوی شیمیایی و لاستیکی میگیرد، چیزی شبیه سوخت نفتی. نمیدانم آیا ترکیبی از چند نوت این حس را برایم ایجاد کرده، اما وجود دارد. سپس شیرینی ملایمی در پسزمینه شناور است، بیشتر پنبهقند و سیب شیرین، قبل از اینکه به ترکیبی نرم و غیرقابلتشخیص از شیرینی تبدیل شود، با این حال بوی چرم همیشه قویترین بو در طول مدت عطر باقی میماند. بوی بسیار غیرمعمولی است و به مردان پیشنهاد میکنم آن را امتحان کنند، چون فکر میکنم برای هر دو جنس قابلاستفاده باشد. به خاطر اصالتش تحسینش میکنم، اما شک دارم بخواهم اغلب بویم چنین باشد؛ شخصاً ترجیح میدهم چرم کمتر و شیرینی بیشتری برای تعادل بیشتر داشته باشد. با این حال تجربهاش لذتبخش بود. پخشبوی عطر ملایم تا متوسط بود و ماندگاریاش حدود ۵–۶ ساعت :)
چرم و مقوای مرطوب؛ بویش بهتر از چیزی است که به نظر میرسد، خخخ. کمی شیرینی ملایم هم هست اما خیلی در پسزمینه است. من واقعاً آن همه شیرینیهایی که در توضیحات ذکر شده رو حس نمیکنم. عجیبغریب و حیوانی/اندولیک (مثلا بوی مدفوعی) اما به شکلی مرطوب و شرجی. انگار تو سیرکی زیر بارون هستی، با همهی حیوانات و پنبهقندها در پسزمینه. با اینکه عجیبه، به اندازهای که فکر میکردم عجیب نیست. آماده بودم چیزی خیلی آزاردهندهتر از این ببینم. *دزینگ!* عجیبه اما همچنان قابلپوشیدنه. بیشتر بامزه و غیرمتعارفه تا ترسناک. قطعاً برای خرید کور مناسب نیست اما پیشنهاد میکنم همه امتحانش کنند.
این عطر خیلی عجیبه. اولش کمی دارویی و کمی هم بوی اصطبل میده… چون بوی یونجه میده (نه بوی مدفوع، فقط یونجه)، با یک نت چرم خیلی قوی. نت چرم تا آخر باقی میماند، اما تغییر میکند. بوی یونجه تبدیل به چوب میشود. آن کیفیت دارویی هم تبدیل به بوی صابونی میشود. بعد صابونیبودنش شیرین و کمی پودری میشود. هم تمیز است هم کثیف، همزمان. حس میکنم اگر زعفران نداشت، بیشتر دوستش داشتم… از این نت خوشم نمیآید… معمولاً غلبه میکند. اینجا نسبتاً ملایم است، اما باز هم قابل توجه. هنوز تصمیم نگرفتم دوستش دارم یا نه… البته فکر میکنم به مرور برام جذابتر میشود. ذهن رو مغشوش میکنه. فکر میکنم برای من شاید بهتر باشه تابستان ازش استفاده کنم. قطعاً اثری هنریه… چه دوستش داشته باشی چه نه، نمیشه نادیدهاش گرفت.
این عطر انتخابیام برای پاییز و زمستانه. بگم که تا حالا اینقدر هوای سرد و بارون رو دوست نداشتم! همهی چیزای خوب فصلهای سرد توی این عطر جمع شده: نرمی وانیلی، دارچین شیرین قهوههای کدو تنبل یا شیرینیهای زنجبیلی، و در آخر بوی گرم سدر که یادآور عطر دلنشین چوب و درختانه وقتی کنار آتش نشستی و خودت رو توی هوای سرد پیچیدی.
برای مدت طولانی این رو سفارش ندادم چون بعضی از نظرات منو نگران کرده بود. بالاخره جرات کردم و یه شیشه کامل رو با قیمتی که نمیشد ردش کرد خریدم، و بگم فقط اینو: اگه «دزینگ» بوی مدفوع فیل بده، پس من یه تپه بزرگش تو حیاطم میخوام تا هر صبح تویش بغلتم. این عطر بوی خوبی داره. قطعاً توصیفش سخته. بله، یاد یه سیرک میندازه. کل روز دوباره اسپری میکردم تا از بوی خشکشودنش لذت ببرم. فقط یه ایراد دارم: کاش قویتر بود. چهار اسپری میزنم و تقریبا بعد یه ساعت فقط روی پوست حس میشه. با توجه به دوام و قدرتش، ارزش خرید با تخفیف رو داره. زیباست. آفرین به اولیویا جاکوبتی.
این عطر واقعاً دلنشین است! روی پوست من هیچیک از نوتهای حیوانی را حس نمیکنم—تنها چرم نرم، چوب، میوهها و مشک به مشام میرسد. باید اعتراف کنم که سوگیری دارم؛ به نظرم اولیویا جاکوبتی هیچ اشتباهی نمیکند! این شاهکار در خط و سبک «*چای برای دو نفر*» و «*زعفران اغواگر*» است—پیشرفته، شیرین و ملایم، صمیمانه و عاشقانه.
برادهچوب! این یادم میاندازه کمی از قفس همستر تمیزشده، به اضافه شکر کارامل. اول بوی اصلیِ مشک ایندولی رو داری، بعد برادهچوب، سپس ردپایی از چرم، میوهٔ ژلهای، شکر، خمیر. چیز خیلی خاصیه، بازآفرینی بینقصی از سیرک، هنرمندانه و فوقالعاده، هرچند احتمالاً به عنوان عطر امضایی انتخاب نشه. این عطر نه ابزاری برای اغواگریه، نه بیانگر شخصیت آدم، بلکه آفرینشی بازیگوشه از سمفونیِ لایهلایهای از بوها، استادانه ساخته شده، خیلی سرگرمکننده و بهطور شگفتانگیزی ماندگاری بالایی روی پوست داره. من یه شیشهاش رو دارم و مثل تخممرغ فابرژه، مثل جواهری برای تحسین، اما بهندرت ازش استفاده میکنم. حتماً باید برای سرگرمی بینیات تستش کنی xx
این دقیقاً بوی رفتن به سیرک رو میده!! ارّهاره، مدفوع و ادرار حیوانات، کوکاکولا، گیلاس، پنبهنبات... سیرک تو یه شیشه!
اینقدر جالبه که روی پوستم واقعاً شیرین و چسبندهاست. بوی دارویی، سیب کارامل و کمی چرم دارد. بعد از یک ساعت یا بیشتر، همهچیز جز سیب کارامل محو میشود. عطر خوبی است، اما پخشبوی چندانی ندارد. عملکردش عجیبه، به همین دلیل به ندرت ازش استفاده میکنم، هرچند خیلی دوستش دارم. فقط برای من رفتار عجیبی دارد. **ویرایش:** بین زمانی که این نقد را نوشتم و آخرین باری که این عطر را زدم، متوجه شدم که بوی لوبیا تونکا را دوست ندارم. آخرین بار که *دزینگ* زدم، چند هفته پیش، تقریباً فقط بوی تونکا به مشامم میرسید. سر کار بودم و کل روز از این بو آزار میدیدم. شاید تابستان امسال اینقدر غالب نباشد، اما در هوای سرد، تونکا کاملاً بویهای دیگر را تحتالشعاع قرار داد. مثل وقتی که تابستان گذشته خریدمش، بویش نبود.
شاید فقط من هستم، اما حتی یک رگه شیرینی هم از دزینگ حس نمیکنم. برای من این عطر چرم کثیف، تندی است با کمی پیچ حیوانی. و جالبترین قسمت اینه که وقتی اولین بار دزینگ رو بو کشیدم، حس کردم قبلاً این بویو شنیدم. جرات میکنم بگم این عطر نیای رانس *لایگل دو لا ویکتوار*ه. همین نوع چرم، همین نوع مشک، تو همون سس تند-حیوانی. تنها تفاوتش اینه که دزینگ کمی ملایمتر و کمتر پررنگه. اما زیباست. ماندگاریش ۹ ساعت، پخشبوییش از کم تا متوسطه. چرم زیبا و یونیسکس.
با اسپری کردن، بویی فوقالعاده، تمیز، شیرین، پودری و بازیگوش حس میشود. من واقعاً آن اولین استشمام را دوست دارم. بعد فقط بعد از یک ثانیه، بخشی از آن شروع میکند به تغییر شکل. موازی با بوی شیرین و شاد، بوی خاک حس میکنم—نه اینکه بگویم بوی مدفوع، روی پوستم به آن حد نمیرسد یا شاید نخواهم قبولش کنم. اما آن قسمت اصلاً خوشایند نیست، نههه. امروزه سر کار از این بویم مطمئن نبودم و مجبور شدم برای اینکه اگر مرزهای بوی مدفوع رد شد، چیزی میوهای رویش اسپری کنم. حالا آن پوشش میوهای مدتهاست از بین رفته و واقعاً از خشکشدن عشق میکنم: خاکی است، اما به خوبی، و دوباره پودری و روشن شده. با خشکشدنش بسیار راحت هستم، حس گرم و آشنا میدهد. واقعاً عالی است. **ویرایش:** حالا تقریباً یک هفتهست که هر روز ازش استفاده میکنم. به نظر میرسد نمیتوانم به هیچ عطر دیگری دست بزنم. هوا کمی خنکتر شده. برای حالا شیفتهام، هیچ چیز دیگری به اندازه کافی جالب نیست. هنوز آن نوتهای حیوانی اولیه وجود دارند، اما آن قسمت را برای بینی دیگران نادیده میگیرم. دکانتم را تمام میکنم و سپس تصمیم میگیرم آیا میتوانم بدونش زندگی کنم یا نه.
بین *دزینگ* و *تراورسه دو بوسفور* شباهتهایی پیدا کردم. با این تفاوت که اگر *تراورسه* قدمزدنی در استانبول باشد، *دزینگ* رفتن به فاحشهخانه است. این عطر مطلقاً بیپروا، پر از مشک، زعفران، تونکا و چیزی است که گاهی مثل گل سرخ به مشام میرسد. شاید سیب را با گل سرخ اشتباه گرفتهام—چه، من دماغ حرفهای نیستم. و فراموش نکنیم که اگر دارید خفه میشوید، آن دومیناتریکسِ عطر شمشیرش را میکشد! چرم از اول حضور دارد، بعد کمکم سرک میکشد، باز هم سرک میکشد، و باز هم. ترکیب درخشانی است. حتماً در هوای یخبندان بوی خوبی میدهد. من در آبوهوا گرم و مرطوب زندگی میکنم، پس مشکش واقعاً بوی تهوعآور میگیرد. این مشک برای بویهای واقعاً مفرط و پریده است. عاشقش هستم. بوی خوبی میدهد، دوستانم!!!
عجیب. واقعاً با بوی چرم و کود شروع میشه. خیلی حیوانی. بعد یه جایی ناگهان «دزینگ!» میشه و میره سرزمینی از آبنبات و یونجه. عجب!
خیلی بد بود. از خانهٔ محبوبم انتظار زیادی داشتم اما این غیرقابل استفاده بود.
بعد از خواندن نظرات، اخیراً یک شیشهٔ «دیزینگ!» خریدم. ازش بوی حیوانی، عرق بدن، چرم و مشک میآد با کمی شیرینی. میفهمم چرا بعضیها به سیرک اشاره کردهاند؛ وقتی بویش میکشم، تقریباً تصورش را میکنم. این عطر برای زنان بازاریابی شده، اما بهراحتی میتوانم بگویم جنسیتمحور نیست. روی پوستم پخشبوی متوسط و ماندگاری خوبی داشت. بهطور کلی عطر بدی نیست، اما کاملاً کژوال است. سریع متوجه شدم با کت رسمی جور نیست. دفعهٔ بعد که بزنم، حتماً لباس راحت میپوشم.
خانواده عطرهای چرمی آخرین گروهی بود که با آن آشنا شدم. کنجکاویم برانگیخته شده بود به خاطر این نوع عطر که در دنیای شگفتانگیز عطرسازی کمتر رایج است. همیشه از خودم میپرسیدم که بوی یک عطر چرمی چگونه است. وقتی فهمیدم عطرساز آرتیزان یک عطر چرمی تولید کرده، سریع رفتم تا آن را بو کنم. به شدت تعجب کردم وقتی بلافاصله عاشقش شدم و از نرمی این ترکیب بسیار اصیل شگفتزده شدم. هرگز از بو کردنش خسته نمیشوم. عطر بزرگ دیگری از این خانه بینظیر.
خیلی نو و جالب بود. **دزونگکا** رو بدون تست قبلی خریدم و نمونهاش زودتر از شیشه اصلی رسید، پس تونستم برگردونم—ازش خوشم نیومد. حالا نمونه **دزینگ** رو دریافت کردم و هنوز مطمئن نیستم که ارزش خریدن شیشهدار رو داشته باشه. بویش شبیه دو عطر دیگهایه که دارم: **کنایز تن**، یک کلاسیک چرمی با رگههای آمالیک (موممانند) روغن کرچک. دزینگ هم چرمیه، اما فلفلی، مشکدار و آمالیکه—یاد حیوونا تو باغوحش یا سیرک میندازه، نه لزوماً بوی مدفوع، بلکه حس کلیشون. کسی گفته بود بویش شبیه عطر **"ریان"**ه، ولی به نظرم بیشتر به کنایز تن نزدیکه. رگهای تیز و سوزاننده، مصنوعی و بنزینی-چرمی داره، همراه زنجفیل، که با شیرینی سیبنشکر تعادل پیدا کرده. بویش رو دوست دارم، خیلی منحصر به فرد و خوب ساخته شده بر اساس تم سیرک. اما فکر نمیکنم به اندازهای دلپذیر باشه که بشه پوشید—اگرچه بعد از شروع گرمتر و ملایمتر میشه و تونکا و نوتهای پایه گرمش هویدا میشن. شاید برای یک دختر نوجوان حیواندوست یا علاقهمند به سیرک جالب باشه. احتمالاً به زودی نمیخرمش، اما خوشحالم که امتحانش کردم—شاید ارزش داشته باشه تو یک مجموعه، به عنوان یک عطر سرگرمکننده و نو. نمره نوآوریاش بالاس. **امتیاز: ۷ از ۱۰**. خدا حفظت کن. **یوحنا ۳:۱۶**.
اولین بار که امتحانش کردم، مرا به کودکیام برگرداند، وقتی روی صندلیهای سیرک نشسته بودم و بوی حیوانی فیلها سنگین در هوا پیچیده بود. واقعاً آزارم داد (خاطره خوبی بود اما بوهای «خوب»ای نبودند)، فکر کردم این عطر برایم کاملا نامناسب است. با این حال، من بوهای «چالشبرانگیز» را دوست دارم و این یکی هم همین بود. توانستم نمونهای ازش بگیرم و بعد از چند بار استفاده، بدون هیچ تردیدی میتوانم بگویم که این عطر یادآور بوی ماشین ساب نو برادرم (با صندلیهای چرمی) هم هست، آن بوی چرم حیوانی. در مراحل بعدی، نوت حیوانی ملایمتر میشود و بوی چرمی ظریف و ملایم همراه با سدر (یا حداقل نوعی نوت چوبی) خود را نشان میدهد. هر چه بیشتر این عطر را میپوشم، بیشتر دلم را میبرد و بوی فیلمانند اول کار کمتر آزارم میدهد. دیگر کمتر بوی حیوانی میدهد و بیشتر بوی چرمی میشود. هنوز مطمئن نیستم، اما فکر میکنم کمکم دارد جای خود را در لیست خریدم باز میکند.
احساس دوگانهٔ عجیبی نسبت به این عطر دارم. روی بعضی پارچهها اول بوی خوبی میده اما بعد از یک روز که خشک شد، بوی بدی میگیره. روی پارچههای دیگه اما بعد از یک روز که موند، بوی خشکش واقعاً مرا مجذوب میکنه. اولین باره که با یه عطر رابطهای بین عشق و نفرت دارم!
این یک عطر چرمی بسیار بشاش و حیوانی است. شخصاً چرمهای مشابهی مثل *کنیز ۱۰* و *کویر دو روس* را یا خیلی خشک و مردانه میبینم، یا بیش از حد حیوانی. اما این عطر از نظر من تعادلی کامل دارد و زنانهتر از آن دو است. عشق به این عطر از اولین استشمام نبود. باید زمان میدادم تا روی من اثر بگذارد. اولش بوی شدید حیوانی/طویلهایاش آزارم میداد، اما بعد از چند بار امتحان متوجه شدم که از بین همه کسانی که مجبورشان کردم این عطر را بو کنند، فقط من آن بوی عجیب طویله را حس میکردم. وقتی از این مرحله گذشتم، فقط بوی چرم شگفتانگیزی با شیرینی در پسزمینه احساس کردم. این عطر تمام روز روی پوست میماند و تو را در ابری نرم از چرم حیوانی، شیرین و زنانهات غرق میکند.
این رو سالها پیش داشتم، بیشتر چون اگه کسی تصمیم میگرفت به من عطر بده، هیچوقت اول نظرم رو نمیپرسید یا حتی سلیقهام رو در نظر نمیگرفت، با اینکه عطرهای من رو میدید. میگفتن «چیزی متفاوت و اصیل»، بله، متفاوت و اصیله. تقریباً مطمئنم این عطر رو به خودشون داده بودن و فقط میخواستن از دستش خلاص بشن. من فقط دوست داشتم قابل دوست داشتن و لذتبردن هم باشه. هیچوقت. بوی شیرین و وحشی میده. مثل یه حیوون شاخدار کثیف که تو پنبه قند توتفرنگی غلتیده. تصویر سیرک رو کامل متوجه میشم، مخصوصاً آدمهای اونجا که بوی خوبی ندارن. بچه بودم و کنجکاوم میکرد سیرک، اما همون حس خفگی زیر چادر رو هم به یاد دارم. البته بیشتر عاشقان این عطر میگن من زیباییاش رو درک نمیکنم. نه، درک نمیکنم. اعصابم رو خیلی خورد، واقعاً واکنش فیزیولوژیک اضطراب تو من ایجاد میکنه. عصبانیم، چون عطر بدی نیست. فقط برای من نیست، نه حالا، شاید هیچوقت. جالب اینجاست که بین تمام عطرهای کوتاهعمر لارتیزان، این یکی از معدود عطرهاییه که خوب روی پوست میمونه.
آه بله… همین دلیلشه که عاشق عطرهای خاص و کمیابم. گاهی با یه چنین عطرهایی روبرو میشی که کاملا منحصر به فردن. باید اعتراف کنم وقتی اولین بار از روی چوب پلاستی نمونهاش بو کردم، گفتم… آخه! اما وقتی روی مچم زدم و کمی صبر کردم، تونستم همهی نظرات مثبت بقیه رو اینجا درک کنم. باید بگم بیشتر دوغاب (دریداون) آخرش رو دوست دارم، اما به طور کلی این یه تجربهست که دوست ندارم تغییر کنه. همینطور که هست عالیست و خوشحالم که به مجموعهام اضافهش کردم. این عطر رو **هیچوقت** کورکورانه نخرید.
یک نمونه کوچک از این عطر دارم و داره تموم میشه. باید بخرمش یا به عنوان کادوی کریسمس درخواستش کنم. خیلی عطرش رو دوست دارم. هیچوقت تو جمع عمومی نزدم، پس نمیدونم چه واکنشهایی از بقیه میگیره. دوست دارم چطور خاطرات دوران کودکیام از ماجراجوییهای سیرک رو زنده میکنه. یه کمی هم بوی آتش کمپ و مارشملوهای بریان رو میده... اما به هر حال، به نظرم این عطر واقعاً منحصر به فرده! اگر بگیرمش و گاهی بزنم، احتمالاً با یه عطر شیرین وانیلی لایهلایهش میکنم، چون نمیخوام بیش از حد حیوانی، بالزامیک یا «عجیب» باشه. دوست دارم بوی چوبی و پنبهابریشیش رو، اما به تنهایی شاید یه ذره بیش از حد بنزوئین و چرم داشته باشه که به ذوقم نخوره. با این حال، باز هم این عطر رو دوست دارم/عاشقش هستم! بابانوئل!
هیچ وقت طرفدار عطرهای شرقی شیرین نبودم. نه اینکه بوی وانیل را دوست ندارم—چه کسی بوی دانههای سیاه و چسبناک وانیل را دوست ندارد؟—اما عطرهای شخصی که بر پایه این نوتها ساخته میشوند، به شکلی عجیب باعث میشوند چیزی عمیق در وجودم به عقب بکشد و از آنها فرار کند. شاید فقط دهه ۱۹۸۰ خیلی مرا آسیب زده بود. آن زمان در نیویورک زندگی میکردم، درست در اوج دوران عطرهای شرقی پرسر و صدا، و با مترو سر کار میرفتم. متروی *ساعت شلوغی*. پس اگرچه میترسم خشم «عطرشناسان» را برانگیزم، اما باید اعتراف کنم که یکی از همان آدمها بودم که در دهه ۱۹۹۰، وقتی سرانجام آن عطرهای خنک و آرام «آکواتیک» جدید جای آن ترکیبات گرم-ادویهای-اما-همزمان-حلوای-مضحک-و-*کثیف*-و-جانورگونه را گرفتند، با آغوشی باز نفس راحت کشیدم. میدانم، میدانم. متأسفم. اما موضوع این است که واقعاً انتظار نداشتم Dzing! اینقدر برایم مهم شود. به نظرم عطری گرم، ادویهای، شیرینمانند آدامس، وانیلی و گورمند بود—اما همزمان کمی بوی مدفوعی و کثیف هم داشت. همه چیزهایی که فکر میکردم در یک عطر دوست ندارم. اما بعد آن را بو کردم. و دوباره. و دوباره... و دوباره... و دوباره... و فقط یک هفته پس از اولین بوییدن Dzing!، نه تنها تمام نمونهاش را تمام کرده بودم، بلکه پول بیشتری هم از آنچه فکر میکردم حاضر باشم برای ۱۰۰ میلیلیتر بپردازم، خالی کرده بودم—فقط برای داشتن یک شیشه بزرگ و قیمتی از این عطر برای خودم. نمیتوانستم جلوی خودم را بگیرم. چارهای نبود، چون این عطر اعتیادآور بوی بسیاری از بهترین چیزهای روی زمین را دارد: بوی اصطبلهای تمیز و اتاقک زین و اسب، کاه شیرین و گرم، گردن یک اسب سالم وقتی بعد از یک روز سواری خوب، صورتت را به آن میمالی، و بوی کف دستهایت بعد از همان روز سواری (چرم افسار با عرق تو و عرق تازه و ظریف اسب ترکیب میشود و بویی جدید و عجیب از پوست آشنا و همیشگی دستهایت میسازد). بوی تختههای کاج تازه بریده، وارنیش کهنه، لایه سبز و سالیسیلاته درونی پوست درخت توس سیاه؛ بوی ریشه شیرینبیان و موم مهروموم؛ بوی داخل جعبه لاکی چینی با کف جعلی. بوی جلد کتابهای مدرسهای که از کیسههای قهوهای کاغذی درست شده و با ماژیکهای غلیظ و معطر تزیین شدهاند، و بوی جعبه غولپیکر مقوایی یخچال که پدر و مادرت وقتی خیلی کوچک بودی به تو اجازه دادند داخلش بازی کنی. بوی همه خاطرات خوب کودکی و هیچکدام از بدها: بوی چوب چرب، تافی، و آن خمیر سرخکرده پودرشکری که در نمایشگاههای ایالتی میفروشند. بوی آن بنزوئین قهوهای عجیب که مادربزرگت روزی روی زانوی خراشیدهات زد تا بانداژ بهتر بچسبد—و هم بوی خود آن بانداژ کهنه و لاستیکی. بوی جعبههای گردوغبارآلود زیر شیروانی، تکه فراموششدهای از صمغ در داخل ویولن قدیمی با روکش مخملی، قفسههای پر از کتابهای دستدوم، موهای پشت گوش گربهای که زیر آفتاب گرم شده و خرخر میکند... این عطر همه این خاطرات بویایی را همزمان تداعی میکند، اما هیچکدام را *کاملاً* شبیه نیست. به شکلی شگفتانگیز هم بسیار تداعیگر است و هم عمیقاً نوستالژیک، بدون اینکه دقیقاً به هیچ اشاره مشخصی محدود شود. و در نهایت، مثل همه عطرهای خوب، Dzing! بوی هیچ چیز نیست جز خودش. عاشق این عطرم—سراپا عاشق—اما میدانم بسیاری از دلایلی که دیگران برای تنفر از آن میآورند هم درست است. *بله*، در بوی حتی تمیزترین اصطبل هم جنبهای مدفوعی وجود دارد، و اگرچه من بوی کود اسب کهنه را نه تنها آزاردهنده نمیدانم، بلکه فعالانه از آن لذت میبرم، میفهمم چرا دیگری ممکن است از ایده عطر زدن با چنین بویی شدیداً متنفر باشد. بوی موهای گربه هم برای همه خوشایند نیست، نه گرد زیر شیروانی، و مطمئنم بسیاری هستند که کلمات «عرق اسب» را دقیقاً یک توصیه مثبت برای عطر زنانگی نمیدانند (به ویژه که، مثل آنچه مادرم همیشه میگفت، اسبها شانس دارند که عرق کنند، آقایان ممکن است «تعریق» کنند، اما بانوان هرگز نباید بیشتر از «درخشیدن» پیش بروند). و اگرچه همیشه بوی ترپنتینی صمغ را دوست داشتهام، اما هرگز نشنیدهام کسی برای عطرسازی ارزانقیمت خودسرانه، آن را به تمام بدنش بمالد—برخلاف، مثلاً، عصاره وانیل آشپزخانه که بسیاری از جوانان واقعاً چنین کاری میکنند. پس بله، میفهمم دیگران چه چیزهایی در Dzing! را نفرتانگیز مییابند. واقعاً، واقعاً میفهمم. اما برای من، فقط زیبایی شگفتانگیز و دلآویزی دارد.
بعد از خواندن همهی نظرها، گیج شدم! آیا عطر **دزینگ!** ارزش خرید شیشهی کامل رو داره؟ من عطرهایی که بوی خوبی روی پوست میذاره رو دوست دارم، اما بعضی نظرها حتی اون رو کمتر از این هم نشان دادن! اگر کسی شیشهای داره که میخواد ازش خلاص بشه، به من پیام بده! دارم از علاقه برای امتحان کردن این عطر جالب میمیرم!
بعد از دیدن و خواندن نظرات تحسینآمیز زیادی دربارهٔ این عطر—که آن را بوی منحصر بهفرد و سرگرمکنندهای توصیف میکردند، شبیه به مدفوع فیل و چیزهایی از این دست—تجربهٔ من کاملا متفاوت بود. هیچچیز جسورانه، منحصر بهفرد، فوقالعاده، خاص یا فرازمینی در آن ندیدم. بویی بسیار ملایم و ظریف چرمی، کمی حیوانی/موسکی و چوبی، شاید همراه با کمی کارامل، و در پایان بویی نرم از وانیل، کارامل و چوب باقی میماند. کمی شیرین است، اما به شیوهای بالغ. انگار همه نوتها بهطور یکسان و بسیار ملایم پخش شدهاند، نزدیک به پوستت میماند و قابل توجه است، اما آزاردهنده نیست. البته هیچ چیز خاصی هم نیست؛ فقط بوی خوبی میدهی. بعدها متوجه شدم که این عطر زنانه است و فکر میکنم اگر روی یک زن بو کنم، داستان کاملا فرقی میکند. احتمالا فکر میکردم این زن بوی خوبی میدهد. برای زنان خوب است، نه مردان.
خدای من، این واقعاً بوی عجیبیه!! شروعش خیلی «حیوانی» و چیزی «شوکآور»ه.. من که گفتم: (چه؟؟) O___O انگار یهو خودم رو تو سیرک پیدا کردم اهاهaha: دی. خندهداره! قسمت اولش مورد علاقهام نیست، ولی کمی صبر کردم تا نوتهای دیگه خودشو نشون بدن، اونجا دیگه سرگرمی شروع میشه، و سرگرمی تو سیرک آغاز میشه! XD. حتماً عجیبترین و کمی «دیونه»ترین عطریه که تا حالا بو کردم! دوستش دارم، هرچند پراکندگیش ملایمه اما همچنان یه عطر خاص، عجیب و غریب و منحصر به فرده که فقط میتونه حس واقعی سیرک رو بهت بده! :) پیشنهاد میکنم به کسایی که دنبال عطرهای غیرمتعارف، دیونه، خندهدار، سرزنده و شاداب میگردن.. این عطر **دزینگ**ه! سیرک تو یه شیشه. **پراکندگی:** ۶ از ۱۰ **ماندگاری:** ۷ از ۱۰ **عطر:** ۸.۵ از ۱۰ **امتیاز کلی:** ۸ از ۱۰
از اولین اسپری فهمیدم که این عطر امضای من خواهد بود. این بویِ من رو پر از حسِ کامل بودن کرد. انگار فقط برای من ساخته شده. حس میکنم دارم این عطر رو میپوشم. اگر روزی سازندهٔاش تولیدش رو متوقف کنه، میمیرم.
سیرک؟ وحشیانه حیوانی؟ شیرین به درد دندان؟ هوم، من اینها رو متوجه نمیشم. اما بوی چرم مرغوب زیادی میگیرم و بوی یک اصطبل/طویله با یه حیوان زنده و زیبا توش—احتمالاً اسب. بعد، کمی کارامل آغشته به زنجبیل و زعفران هم هست. بعضیها میگن این عطر خیلی عجیب یا منحصر بهفرده—من فکر نمیکنم اینقدر عجیب باشه! خیلی دلنشین و ظریفه. بوی چرم تو تمام مراحل حضور داره، اما کمی شیرینه ولی همچنان اون مزه ترش و… دزینگ! چرم رو داره. خیلی قشنگه. دوامش خیلی خوب نیست اما بد هم نیست—بیشتر مثل یه عطر پوستی تو دو سوم عمرشه. کاملا موافقم با یه نقد دیگه که میگه اگر فکر میکنید بولگاری بلک خیلی تنده، این عطر انتخابی عالیست. اصلا شبیه نیست، اما اون قسمتهای تند بلک رو نداره. واقعا دلپذیره! فکر میکنم ارزش یه شیشه کامل رو داره.
«برترین عطر حیوانیِ تمام دوران، منحصر بهفرد و وحشی… هم برای مرد و هم برای زن فوقالعاده است. بوی سیرک و سکس میدهد.»
مدتی پیش نمونهای از این عطر را امتحان کرده بودم، اما فرصت نشد بهطور کامل تستش کنم. از همان نمونهای که چشیدم آنقدر خوشم آمده بود که وقتی یک بطری از آن را با قیمت عالی در ایبی دیدم، هیجانزده شدم. سه روزی میشود که ازش استفاده میکنم. چه عطر زیبایی برای پاییز! حالا حتی از عطر محبوب پاییزم قبلی، *کوییر فتیش*، هم پیشی گرفته. *دزینگ!* نرم و پیچیده است؛ چرمش مثل داخل دستکشهای سوئد پوشیده و فرسوده است، با لمس کارامل و سیب که هیچوقت بیش از حد شیرین نیست. در مرحله پایانی، رگههای ظریفی از کهربای خاکستری (شور/شیرین، حیوانی اما نه بیش از حد کثیف) حس میشود، همراه با کمی ادویه که من آن را زنجبیل میبینم، اما بعضیها دارچین تفسیرش میکنند. اگر نگران پخشبوی یا قدرت عطر هستید، با اسپری مناسب قطعاً قابلتوجه است. این دو روز، دو نفر بدون اینکه من چیزی بگویم، نظر دادند. یک زن گفت «بوی نوعی قلیان دارچینی میدهد»، یک مرد هم فکر کرد بوی یاسمن و چرم میدهد. هر دو عاشقش شدند. من هم عاشقش هستم! عطرها در خانوادههایی قرار میگیرند که حال و هوای مشابهی دارند اما هرکدام منحصر به فردند. اگر *لِر دو ریان* را دوست دارید اما بوی کود حیوانیاش برایتان سنگین است، *دزینگ!* گزینهای عالی است. اگر *بولگاری بلک* را دوست دارید اما لاستیک مصنوعیاش کمی خشن به نظر میرسد، چرم شیرین و نرم *دزینگ!* را ترجیح خواهید داد. *کوییر فتیش* عطر شناختهشدهای نیست، اما من ترکیب کهربا/کهربای خاکستری/گل و سوئدش را دوست دارم؛ با این حال *دزینگ!* نرمتر و امروزیتر است. این عطر فوقالعاده راحتپوش است: نرم اما بهطور ظریف قابلتوجه، پیچیده اما ریلکس، بیزمان، گرم و حساس. مگر اینکه فقط عطرهای گلمحور تمیز دوست داشته باشید یا به دنبال چیزی با پخشبوی قوی باشید، حتماً این را امتحان کنید. حالا جزو «ضروریهای» محبوبم شده. عشق است، اما عشقی آسان که هیچ مطالبهای ندارد. اولیویا جاکوبتی، نابغه است!
عطر بسیار خوش و منحصر بهفردی که کاملا با ماندگاری ضعیف و پخشبوی بسیار بد خراب شده. خریدم و... دوباره داخل جعبهاش گذاشتم تا هدیهای غمانگیز شود. دوباره مواد تثبیتکننده مصنوعی «برنده» شدند. ناامیدکننده. ۲.۵ از ۱۰.
**سبکی غیرقابلتحمل بودن** عطرهای کمی هستند که مثل این یکی باشند: مثل یک توهم نازک تو را نوازش میکنند، و تو آغوشی را تصور میکنی که هیچوقت نمیرسد. **دزینگ!** به اندازه نقاشیهای امپرسیونیستی تولوز لوترک از سیرک، خیالانگیز است. تنها با یک اشاره رهایت میکند، و تخیل تنها چیزی است که برای احساس تمام فضای آن نیاز داری. شاید این زیباترین چرم زنانه روی زمین باشد. حتی بهتر از **کویر دِ روسی**، یا حداقل همتای آن. آنقدر سبک که غیرقابلتحمل میشود. (نکته من: عملکردش در روزهای تابستان شگفتانگیز است)
نزدیکم که هفت عجایب دنیای عطر را برای خودم تعریف کنم، اما قطعاً «دزینگ!» هشتمین است. آخرین باری که اینقدر از عطری مسحور شدم، وقتی بود که کمال «دیور اوم» را استشمام میکردم. «دزینگ!» بدون شک یکی از شاهکارهاست – ترکیبی حیوانی، شیرین، چرمی و مشکدار که الهامبخش است و به شیوهای بازیگوش نیازهایم را به چالش میکشد و ارضا میکند. شاهکار. *****
چه جادوگر کوچکیِ دلنشینِ این عطر است. «دزینگ» با قدم زدن در میانِ راهرویِ نمایشگاه شروع میشود، با انفجاری از خاکاره و اصطبل، و چیزی که مغزم بهوضوح بهعنوان نسخهای ایدهآل از مدفوع فیل میخواند. حدود دقیقه پانزدهم، بوی مشکمانند شروع به محو شدن میکند و نسیمهایی واضح از سیب کارامل، تودهای بزرگ و پُفکرده از پنبهنشکر صورتی و نوشابهی گازدار به مشام میرسد. برای جلوگیری از دنداندرد ناشی از هجوم ناگهانی شکر، بخش میانی بویی شبیه چرم زینِ کمی عرقکرده است که پلِ گذار از بخش بالاییِ کاملاً حیوانی و تمامِ شیرینیهای غرفههای نمایشگاه را میسازد. حدود نود دقیقه بعد، خشکشدن عطر آغاز میشود و همه چیز بوی یونجهی بسته شده و علف تابستانیِ تازهچیده است، در حالی که خرسِ عروسکیِ بهدستآمده از نمایشگاه را با دستهای چسبناک در آغوش گرفتهاید. نادر است عطرهایی که چنین حسِ شگفتی و شادیِ توسعهیافتهای داشته باشند، و هر بار که آن را میزنم، نمیتوانم از لبخند زدن خودداری کنم. البته این عطر برای همه نیست، اما من شخصاً دوست دارم با این سیرکِ خاص فرار کنم.
«آها، این عطرِ *"پایدار"*ه، درسته؟ چه غمانگیزه. نوتها اول فریب میدن، ولی این یه توهین تمامعیاره. شروعش وحشتناکه؛ چرا بوی داخلِ اصطبل یا انبارِ مزرعه میده؟ با همهی اون «مواد» داخلش. سیب، پنبه؟ اونها بعدتر مییان، با شیرینی و حسِ کیکِ گورمه. انگار دارین تو یه مزرعه پیکنیکِ کیکِ دسر میگیرید و یه جادوگر یا جادوگر ناگهان شما و وسایلتون رو از یه چمنزار (که اصلاً سبز نیست!) مستقیم میفرسته تو یه اصطبل. اصطبلی پر از سکنه. بوی مدفوع، گندیدگی و رسوایی! آیا عطرساز قبل از ساختش با آرامبخش مسموم شده بود؟ متأسفانه، هرچقدر هم خندهدار باشه، نمیتونم ببینم چطور میشه با خونسردی بیش از ۱۰۰ دلار خالی کرد برای... خب، برای مدفوع! روی کاهِ *استفادهشده*. اف، یه شوخی بیمار و افتضاحه. بعد از *"چای برای دو دودکش"* این برند حتی برای گریه هم منو سرگرم نکرد. چالشبرانگیز، عجیب و غریب محض. امتیاز من: ۲ از ۱۰.»
در اولین اسپری، در ابری از نوتهای حیوانی قهوهای تیره پوشیده میشوم، مخلوطی از علف خشک و خب… مدفوع! نه مدفوع بدبو، بلکه عجیبتر از آن، مدفوع گرم و دلنشین. بعد از این انفجار اولیه، عطر很快 شیرینتر میشود. بوی پنبه شکر و سیب کارامل با کمی حس تازگی گازی را میشموم، اما همچنین مشک و کمی بالزام پرو هم هست. بعد از مرحله شکلاتی، عطر دوباره تغییر میکند؛ پایهای گرم از بالزام پرو و مشک، با نوتهای تازه و شیرین شکری عجیب روی آن، که یادآور بوی خارجی یک تیکتاک است. ماندگاری متوسط است، پخشبوی ملایم تا متوسط. آغاز این عطر آنقدر مرا شگفتزده کرد که بلند خندیدم و فریاد زدم: «چه به چه! مدفوع فیل!» شایعات درست بود! و حتی لذتبخش هم بود، باور میکنید؟ اصلاً بدبو نبود. پنبه شکر زیبا بود، اما در مرحله پایانی، آن شیرینی تازه و عجیب با پایه حیوانی، عجیبترین ترکیب ممکن. و من هم عجیب بودن را خیلی دوست دارم. در مورد نوتها— هیچ ردی از چرم نمیبینم، حتی کمترین هم نه. زعفران هم نیست. واقعاً دوست داشتم پخشبوی آن کمی قویتر بود، اما شاید این عطر کمی بیش از حد عجیب باشد برای دنیای بیرونی و آدمهای اداری.
بدون شک ظریفترین عطر چرمیای است که امتحان کردهام. نوت چرمی مشابه عطرهای بلک، *نیمهشب در پاریس* و *ماروسیا* دارد، اما با صدای کمتر. در آغاز، تازگی لذیذ زنجبیل به مشام میرسد و بعد نرمنرمک به نوت چرمی تبدیل میشود. شیرینی زیادی حس نمیکنم، فقط به اندازهای که بوی آن ملایمتر شود. ارجاع به کاغذهای کهنه و کتابفروشیها را متوجه میشوم، اما بسیار ظریف است. امیدوار بودم چرمی حیوانیتر باشد، ولی همچنان ارزش امتحان کردن را دارد. متأسفانه این عطر بسیار ملایم است و فقط ۲–۳ ساعت دوام میآورد. گزینهای امن برای بردن به سر کار و تجدید مرتب آن است.
نمیشه با چهرهی جدی و تحلیلگرانهٔ عطرشناسی به سراغ **دزینگ!** رفت و ادعا کرد که میخوای «توهم رایجی» رو برملا کنی که دزینگ! شاهکاریه. هیچ چیز نیست که بخوای باور کنی یا نکنیش، انفجارش بدی یا افشاش کنی. **دزینگ!** همونه که هست، مثل سیرک که سیرکه. همهی صحنهها و نمایشها رو داره، و اولیویا جاکوبتی هم نقش اصلیرو بازی میکنه—جادوگر اصلی این سیرک. از مدفوع فیل که بارها حرف زده شده، نه؟ چرم زین زیبا و عرق اسب… پس چی؟ خوبی **دزینگ!** اینه که بعد از ۵-۱۰ دقیقه اول پاشیدن، وقتی از خندیدن دست کشیدی و همهی خاطرات کودکی مسخرهات رو مرور کردی، به آرومی شیرین، ملایم، کاراملی و قابلپوشیدن میشه—و حتی دلات برات تنگ میشه اون نتهای حیوانی اولش، چون دلت میخواد دوباره شگفتزده شی و بخندی. بوی پایهاش واقعاً خوبه: چوب با تونکا و زعفران، اینقدر کاریزماتیک، دلربا و بامزه. یاد یکی از دوستای کودکیام میاندازه که شوخیهایش برام غیرقابلتحمل بود و رفتارش دیوونهام میکرد، اما اگر یه هفته میرفت دور، خیلی دلم براش تنگ میشد و همه آدمها برام کسلکننده و بیمزه میشدن. خوشحالم که **دزینگ!** سرگرمکننده وجود داره—همین.
**زینگ! چقدر دوستت دارم!** در زندگیام فقط یک بار به سیرک رفتهام، سیرک بارنوم و بیلی. همان نمایش زیر چادر با درامهای هیجانانگیز، سر و صدای زیاد: شلاقهایی که ترک میخورد، فریاد فروشندهها، جمعیت شلوغ و کمی بدبو، بوی غذاهای گرانقیمت و البته عطر مدفوع فیل که همیشه در هوا بود. تنها خاطرهای که از آن روز دارم این است که خیلی ناراحت شدم، خخخ! وقتی اولین بار زینگ را تست کردم، نمیدانستم که قرار است یادآور سیرک باشد. فقط فکر کردم: «ممم… چرم ایتالیایی تازه، پاپکورن?! تونکا و بهترین و روحانگیزترین مشکِ بو که تا حالا استشمام کردهام.» شریکم عاشقش شد و حالا عطر اختصاصیاش شده. چند باری که کمی از آن را دزدیدهام و به سر کار زدهام، مردم رد بویم را گرفتهاند و پرسیدهاند: **«این چی میزنی؟»** و **«امروز میخرمش.»** همه عاشقش میشوند. حالا با سیرک کنار آمدهام و از حس شوخی اولیویا قدردانی میکنم که تجربهای بویایی و لذتبخش برایمان آفریده، بدون اینکه مجبور باشیم شاهد بدرفتاری با فیلها یا بوی مدفوعشان باشیم. **زنده باد زینگ!**
آغازش طنزآمیزه. بالاخره فهمیدم چیست. مدفوع فیل نیست، صابونی است با لمسی از چرم نرم. به شکلی عجیب و هنری، هم تمیز است و هم کثیف—همزمان. این تضاد باعث میشود سرتان را بخارانید و بپرسید به خدا چه بویی میشمید. ناگهان، نتهای میانی و پایه سر برمیآورند و گرمای ملایم و تونکاگونهای به ترکیب میبخشند. فکر نمیکنم «دزینگ» شیرین باشد. معمولاً به عطرهای شیرین گرایش ندارم. در واقع، عطر بسیار راحتپوشی است.
این یک عطر زیباست… تصادفی از میان انبوهی از عطرهای آرتیزان در تیکیمکس خریدمش. آخ! فکر کردم «باید یکی بگیرم… کدوم؟ اونی رو بگیر که روی لوگوش یه خانم سیرکی هست.» ما تو کامبریا، حاشیهی دریاچهDistrict انگلیسی زندگی میکنیم، دورتا دورمون روستاست… و این عطر واقعاً بوی کندال میده. سیرکهای زیادی نداریم، ولی جشنوارههای هنر خیابانی و بازارها و یه کتابخانهی کارنگی بزرگ داریم… من بوی دباغیهای روحگونهی گذشته رو استشمام میکنم. کاه از رژهی حیوانات مزرعهای که روزگاری از خیابان هایگیت پایین میاومدن… عطر شیرین رومنیها. کارخانههای تنباکوی پودری… دزینگ شهر خودمه و عاشقش هستم. مثل یه عطر زنانهی دوستداشتنی روی پوست میمونه. پایهی وانیلی شیرین… عاشق ورق زدن کتابهای کتابخانهام. اخیراً چندتا کتاب دستدوم کتابخانهای از آمازون خریدم… بله، همین بو رو میدم. شیرینی صفحات. چرم، چرم شور… همون دلیل که سگها و بچهها دوست دارن جویدنشون کنن. مممم. بعد ناگهان یاد بازیهای بچگیام میافتم تو یه انبار بزرگ پر از کلافهای کاه. بالا رفتیم تا بامش… (پدر و مادرها کجا بودند؟!) بعد یکیمون ناپدید شد!!! یه صدای خفه شنیده شد… اون پایین افتاده بود و از بین حدود ۵ متر کلاف کاه سرخورده بود و طرف دیگه فرود اومده بود. بازی ساعتها طول کشید و خوشحالم هیچکدوممون خفه یا له نشدیم. اون روزهایی که حتی کمربند ایمنی ماشین هم نمیبستیم. (آه، چه خوب بود پدر و مادرهای لیبرال دههی ۷۰ی!) پس بگذریم از ایمنی کودکان، جویدنیهای چرمی سگها، کیک نعناعی کندال و کاه… این یه عطر زیباست. عاشق بوی این عطرم. همه باید دزینگ رو امتحان کنن! حتی اگر فقط به خاطر اسم مسخرهاش.
دزینگ رو نوعی خندهدار میدونم. وقتی میپوشمش و بویشو حس میکنم، یا مچ دستمو بو میکشم، بلافاصله لبخندی روی لبام میآره—اینقدر عجیب و غریب و خوشایندهست. شروعش بوی چرم و بنزینه، اما اولین تصویری که تو ذهنم میسازه، مدفوع فیله. پشتش یه کارامل گورمان خوشمزه هست، اما جلوش همهچیز عجیبه: مدفوع، شلاقهای چرمی و کاه. نرمه، کیفیت بالایی داره، خیلی باحاله و با همهی این عجیببودیها، عجیبتر از اون، قابلپوشیدنه.
خیلی خندم گرفت، عاشق این عطرم! یکی از اولین عطرهای نیچ (خاص) زندگیمن بود. تو جایی که زندگی میکنم اگر بطری بزرگ لارتیزان رو میخریدی، بطری کوچکش رو رایگان میدادی!!! اولین بار که اسپریش کردم، فکر کردم به فیلها! پاپکورن و کاه! برام این عطر مثل سیرک تو یه بطریه. چیزی نیست که بپوشم، اما بعضی وقتها دوست دارم بطریش رو بو کنم و لبخند بزنم. **ویرایش:** یکی تو بازنوتس (Basenotes) dzing! رو توصیف کرده بود به عنوان "مدفوع کرگدن"! خخخخخ آخه آره (یا مثل نظر کاربر بالایی: مدفوع فیل! 😄) اما بذارید همه رو مطمئن کنم، این عطر عالیه، باورنکردنیه، یه "مدفوع" خوشمزه و فوقالعادهست، نه بدبو! واقعا ارزش امتحان کردن داره. بعد از ۶ ساعت پوشیدن هم بوی کاه شیرین میده. از من دو انگشت بالا! 👍
سگهای تازه شستهشده (با مواد شوینده و صابون) که سیبهای شکلاتی میخورند، کتهای چرمی عطرآگین به شَنل شماره ۵ پوشیدهاند و دور یک کپه کاه ول میگردند. آغازش سرزنده است—نیش کوچکی از زنجبیل و دارچین. تودهای از مشک همراه با اجزای حیوانی گلهای سفید (مسک اصلی کیلز) و آلدئیدها. چرم نرم و کمی تلخ که خیلی زود محو میشود. چوبهای نرم مثل خاکاره. گل سرخ مهآلود، کومارین و مشک آرامتر.
فکر کنم چیزی رو از دست دادهام، اما «شوالیه عربی» برام خلاصهش کرد! چند سال پیش، کمی بعد از عرضه، چند نمونه از «دزینگ!» امتحان کردم و یادم میآد که بویش برایم غیرقابل تحمل بود. اخیراً دوباره «دزینگ!» را تست کردم و البته سلیقهها تا حدی تغییر میکنند، اما نه به این اندازه! باید با نظراتی موافق باشم که میگویند این یک عطر عجیب و خاص است که شروع خوبی دارد اما سریع خراب میشود… نه به شکل فاجعهبار، بلکه به شکلی ناراحتکننده. وقتی اولین بار عطر را زدم، هیجانزده و خیلی مثبت بودم. عطر چرم قوی و واضح با کمی بوی دود پیپ مرا شیفته کرده بود. به شوهرم گفتم: «این را بو کن و بگو چه میبویی؟» و او گفت: «چرم.» گفتم چه خوب! نوتهای میانی خاصیتی نداشتند، اما قطعاً آزاردهنده نبودند؛ شاید کمی کسلکننده، ظریف… حتی شاید غایب(!)؟ من اصلاً متخصص عطر نیستم، اما میدانم چه چیزی را دوست دارم و فکر میکنم میدانم چه بویی روی من خوب است. پس هنوز آن بوِ دودی و چرمی را حس میکردم… همهچیز خوب بود. اما حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بعد، در مرحله خشکشدن، همهچیز سریع تغییر کرد و عطر کاملاً افت کرد. «دزینگ!» خیلی کسلکننده شد، تقریباً به اندازهای که آزاردهنده بود، و بله، تنها چیزی که میبویم بوی باند است! شاید به خاطر شغل پرستاریام باشد، اما فکر کردم: «ای وای… آن بوِ خوب چرمی کجا رفت؟» فقط بوی باند و بیمارستان میآید… اصلاً خوب نیست :( شاید مشکل از شیمی بدن من باشد، اما هرگز یک شیشه کامل از این عطر نمیخرم. بعد از آن شروع امیدوارکننده، «دزینگ!» کاملاً ناامیدم کرد. تصور میکنم این عطر برای بعضیها بد نباشد، اما به هر حال برای من نیست!
این واقعاً فوقالعاده است. من متخصص نیستم، اما باید بگویم این یک مطالعهٔ تضادها است. اول با بویی قوی، خشن، کمی عرقآلود—به شیوهٔ خوبی—شروع میشود که زیرلایهٔ شیرینی دارد. بعد زعفران جلو میآید و لایهٔ بالایی روی مشک مینشیند. این ادای احترامی است به کلاسیکهایی مثل شلیمار و آرپژ، حتی کوروس افسانهای، اما بهروز و بینقص. من در فلوریدای جنوبی زندگی میکنم، پس شاید این زیباییها برای دمای بالای ۲۱ درجه توصیه نشوند. تنها شکایتم از عطرهای آرتیزان این است که قطعاً پخشبوی خوبی ندارند. اما «دزینگ» با شما میماند، همانطور که باید… صمیمی است، حسّی است، سکس در یک شیشه است. شگفتانگیز.
این رو یه شب زمستانی سرد پوشیدم و از آدمهایی که با آغوش و بوسه سلامشون کردم، کلی تعریف شنیدم. بویش رو فقط وقتی نزدیک میشدید حس میکردید، ولی گاهی هم ناگهان پخش میشد. همه دوستانشون رو خبر میکردند که چه بوی خوبی دارم و چقدر منحصر بهفرد و جذابه. فرگرنتیکا این رو عطر زنونه میدونه، ولی فکر میکنم وقتی یه مرد جوان مثل من میپوشه، یه لایه پیچیدگی اضافه به تجربه میده. باعث شد احساس جذابیت، اعتماد به نفس و منحصر بهفرد بودن کنم.
این اعتیادآوره. فقط کاش پخشبوی بهتری داشت و ماندگاریش بیشتر بود. عطر فوقالعادهایه. بینظیره.
عطر چرم جذاب، بخشی از صابون چرم امپریال نرم. بوی شیرین و بو دادهای زیر لایههای چرم نهفته است که جنبههای مردانهتر آن را، بهخصوص با گذشت زمان، کاهش میدهد. یادم میاندازد از سیبهای کاراملی، آتشهای شبانه و سیرک—چیزی نرم و رازآلود، اما همچنان فریبنده. این چرم دوستانه است، در حالی که همچنان واضحاً بوی چرم میدهد. به اندازهٔ کلی کالشه ظریف نیست یا به اندازهٔ بوتگا ونتا حساس، اما بهنحوی دلربا است. ترکیب جالبی از چرم سیاه تیز و جدی با شیرینیهای کارناوالمانند که این عطر را دلنشین کرده. همچنین درخششی از زعفران هم به این عطر چوبی بعد بیشتری میدهد، طعمی دلچسب از ادویه که دوباره کمی مردانه است، اما همچنان یونیسکس باقی میماند. یک برنده.
این عطر خیلی عجیب و غریبه! توی اولین بو، بوی لاک تیز، چرم لاستیکی غلیظ و یه گل مبهم میگیره. یاد بیمارستان میاندازه؛ اون حس مواد ضدعفونیکننده استریل، دستکشهای لاتکس و یه گلدان پر از سوسن پوسیده روی پیشخوان. بعد چند دقیقه گرمتر و شیرینتر میشه، اما قطعاً نه به شکلی که حتی شبیه نوتهای گورماند شیرینی باشه که اینجا لیست شده. بیشتر شبیه خاکاره گرم یا کاهه، مخلوط با اون اتر عجیب بیمارستانی (⊙…⊙) حداکثر جالبتوجهه، اما اصلاً قابلپوشیدن نیست.
یادم میاندازه یه کیف مدادی چرمی بچهگونه، سالها استفاده شده، بعد فراموش شده و سالها بعد، روز گرمی حین نظافت پیدا میشه؛ وقتی دوباره بازش میکنی، تویش تراشههای مداد، چند تا چوب معطر رها شده و کاغذهای شکلات بادامزمینی پیدا میکنی. عاشق «دیزینگ»م. عشق اول نبود، ولی عشق از سومین بار پوشیدنش بود. اولین بار که اسپریش کردم، بوی کود بود با خشکشدنی مثل آبنبات عرقکرده. دومین بار، بادامزمینی بود با خشکشدنی شیرین مثل تافی. اما سومین بار… سیرک بود! چرم نرم و کهنه، زنجبیل گرم، کاه، آبنبات و مشک، از اولین اسپری. هر نوت مشخص بود ولی هیچکدام غالب نبود. و از اون وقت به بعد، عشق واقعیست. «دیزینگ» حساس، بامزه، خوشمزه و دلنشینه—همه در یه عطر. چیز نادریه در عطرهای مدرن. گربهام هم به نظر میرسه عاشقشه؛ اغلب اگر زدم، لیس میزنه مچدستام رو.
به سرزمین گاوچرانها! چرم پیچیده و انرژیبخش، مشک، وانیل و زعفران را حس کردم. هیچ بوی حیوانی در این عطر احساس نکردم—خیلی خوشحالم، چون اخیراً از بوهای حیوانی بیزار شدهام. در کل، عطر عالی برای شروع روز کاری: حس قدرت، انرژی و افسانهای بودن بهت میده.
عشق تازهام، و اگر راستش را بخواهید، هنوز داریم به هم عادت میکنیم. اول به عنوان دوست شروع کردیم، اما حالا اوضاع جدیتر شده. اولین چیزی که بوییدم، چرم نرم و کرهای بود، مثل یک جفت دستکش ابریشمین یا ژاکتی کهنه و راحت. اما بعد از مدتی، ویژگیهای عجیب و غریبش شروع کردند با بینیام قایمموشک بازی کردن. آیا این بو سیب کارامل بود؟ زنجبیل؟ مو اسب؟ این چه بود؟ کمی مرا میترساند، اما همین هم هیجانانگیز است. حتی نمیتوانم اسمش را بدون خجالت بگویم، بیشتر چون مطمئن نیستم چطور تلفظش کنم یا چرا نیاز به علامت تعجب دارد. **دزینگ!** مرا به سوی بخشی از خودم میبرد که هرگز نمیدانستم وجود دارد. احساس آزادی و وحشیگری میکنم، انگار دنیا در دستانم است. نمیدانم این شیفتگی چقدر طول میکشد، اما الان دیوانهوار عاشقم. اینقدر خوب ساخته شده که حتی اگر در نهایت همه چیز به جهنم تبدیل شود، اولین قرارمان را همیشه گرامی خواهم داشت. **دزینگ!** و من در خیابان قدم میزنیم، کاملا هماهنگ، و وقتی رد میشویم، دختران حسود سرشان را برمیگردانند. مرا ترک نکن. ماجراجوییهای بیشتری پیش رو داریم، رازهای زیادی برای فاش کردن برای یکدیگر.
هیچوقت فکر نمیکردم بوی چرم میتونه اینقدر سبک و هوادار باشه. کاملا میفهمم چرا لوکا تورین اینو به «کاغذ» تشبیه کرده؛ من هم بوی خاکاره، مشک سبک، نازکترین و ملایمترین چرمِ تقریبا بیرنگ، و وانیل رو حس میکنم. عجیبه، شیکه، هم دنج و هم سبک؛ طوری که هم محسوسه و هم تقریبا نامحسوس. چند ساعت بعد، وقتی فکر میکردم فقط یه رگهی ملایم ساندلوود و وانیل روی پوست مونده، ناگهان یه پیچش ناگهانی از اون بوی کاغذی-چرمی از هیچکجا سر برآورد و مثل یه انفجار کوچک (پاف!) دوباره جان گرفت. شاید همون اثر «دزینگ!» باشه. این عطر عجیب و لطیف مثل خاطرههاست؛ نیمفراموششده، که دوباره زیر نور غبارآلود بررسی میشن.
چرم جاندار با روح. برخی چرمها فقط کپیهای ساده و معمولی از مخملچرم هستند، خوشایند اما بیحسی که داستانی برایت تعریف نمیکند. **دزینگ!** دقیقاً برعکس است؛ از نوت چرم استفاده میکند تا تو را به دنیایی فانتزی ببرد. آن چیزی دارد که یادآور چیزی ناشناس است، خاطرهای که نمیتوانی نامش بگذاری. آفرین، این عطرسازی است، نه فقط یک بوی خوب!
این بررسی بر اساس یک دکانته (نمونه کوچک عطر) نوشته شده. روی پوستم و به مشامم، بلافاصله بوی کندر، زنجبیل و ردپایی از زعفران میرسد. کمی بعد، آکورد شیرینیجات به همراه لمس ظریفی از بوی آغل و اصطبل به آن اضافه میشود. در این مرحله، یاد خاطرات شیرین کودکیام از رفتن به سیرک رویال لندن میاندازد. برای من واقعاً منحصر بهفرد است و خیلی دوستش دارم. متأسفانه مثل بیشتر عطرهای LP، پخشبوی و ماندگاری آن روی پوستم کمتر از متوسط است.
بوی پشت صحنهٔ سیرک میدهد. شل کردن بندهای چرمی و درآوردن تجهیزات اسب عرقکرده، بوی ذرت بو داده و خاکارههای گرم رینگ. کار سخت، قدرت، اراده و غرور.
چرم کهنه، مو اسب، و سیب کارامل. عاشقشم. نمیتونم توضیح بدم چه بلایی سر روانم میاره. وقتی «دزینگ» میزنم احساس قدرت میکنم. باید دوباره امتحانش کنم!
«مثل عطر *فارنهایت* دیور باز میشه و بعد خشکشدنش به یه شیرینی دلپذیر، کرمی و خوشمزه تبدیل میشه که خوب روی پوست مینشینه. اعتراف میکنم انتظار بیشتری داشتم (با توجه به طرفدارانش و تعریفهای زیاد)، اما برام فقط «خوب»ه—دنیامو به هم نمیریزه. شاید با گذشت زمان بیشتر دوستش داشته باشم، پس چندبار دیگه میزنم ببینم عاشقش میشم یا نه.»
سهتایی دور یک شیشه از این عطر در مغازه جمع شده بودیم. اون روز کل مجموعه رو امتحان کرده بودیم، اما تا الآن هیچکدوم توجهمون رو جلب نکرده بود. همهشون خیلی مودبانه و ملایم بودند. بعد نوبت رسید به «دزینگ». بدون هیچ اطلاعاتی دربارهٔ نوتها، داشتیم کورکورانه تستش میکردیم. به تصویر مبهم ببر خیره شدم – معنیش چی بود؟!? شارلوت با تاکید گفت: «مثه یک مارتینی کثیفه!!!» و جان هم موافق بود. من با تعجب بهشون نگاه کردم و کمی گیج شدم. «آخه؟ کسی بوی شدیداً حیوانیاش رو حس نمیکنه؟» پرسیدم، اما با چهرههای خالی روبرو شدم. «بوی قفس حیوانات، تراشههای چوب و بوی کمی بد اما دلنشین حیوانات نرم و پفکرده؟» ظاهراً نه. «تقریباً مثل یک خویشاوند مودبِ موسک راوژور – اما با یه چیز واقعاً... شیرین؟» نه، باز هم نه. «اون چیز شیرین چیه؟؟؟ داره دیوونهام میکنه...» ... «یه مارتینی کثیفه!» شارلوت اصرار کرد. من تسلیم دو بینی بسیار برتر از خودم شدم و همه موافق بودیم که این بهترین عطر اون روز بود. هر چی توش بود، خیلی خیلی جالب و خیلی خیلی خوب بود و قطعاً ارزش داشت. تصور کنید چقدر از خودم راضی شدم وقتی رسیدم خونه و فهمیدم که برای یکبار هم که شده کاملاً در اشتباه نبودم. یک سیرک جادویی – با ببرها، چرم، کاه و سیب شیرین – البته! آفرین به من... و آفرین به دزینگ!!!
**دزینگ!** با موجی از لاستیک، سیبهای شیرین و چرم به استقبالم میآید. رگهای ضعیف از مدفوع فیل هم حس میشود، اما چیزی آزاردهنده نیست. نوت اولش، ترکیب تندی از چوب و زنجبیل است. دزینگ قطعاً شیرین است و وقتی خشک میشود، شیرینیاش بیشتر هم میشود. بعد از خشک شدن، به چرمی خوب، سیبهای فوقالعاده شیرین، وانیل، پنبهنوشدار و لاستیک تبدیل میشود—با زنجبیل که هنوز در بالاها حضور دارد. پخشبوی آن قدرتمند است که از دیوار هم رد میشود. این عطر برای هوای گرم و شرجی الان مناسب نیست؛ به نظرم شیرینی و سنگینیاش در این فصل زیاد است. اما دوست دارم در پاییز و زمستان آن را امتحان کنم. دزینگ را دوست دارم؛ متفاوت است و کنجکاویت را برانگیخته نگه میدارد. شخصاً نوتهای حیوانیاش را هم دوست دارم—احساس زندگی و گرمی به عطر میدهد، مثل یک صندلی راحت و فرورفته.
یک کت چرم بره نرم و نو، بیخیال انداخته روی پشتی یک صندلی در کتابخانهای قدیمی و گرد گرفته. برای من، «دزینگ!» نزدیکترین عطر به بوی واقعی چرم است. نه مردانه، نه زنانه—فقط برای عاشقان چرم… و بس. پخشبوی آن عالی است و ماندگاری طولانی دارد.
چرم و خوراکی، ترکیبی عجیب که میتوانست بهسادگی شکست بخورد، اما این عطر کاملاً موفق است. تمام مدت بوی چرم غالب است. به نظرم مثل بعضی عطرهای دیگر که واقعاً بوی مدفوع حیوانات مزرعه میدهند، حیوانی نیست. اینطور نیست. فقط بوی چرم سیاه نرم، پلاستیک ذوبشده و کمی زعفران میدهد. با گذشت زمان شیرینتر و کرمیتر میشود، البته هرگز بیش از حد شیرین نیست. کمی بوی کارامل، سیب نباتی و تافی شور حس میشود… اما متأسفانه هیچ اثری از پنبهشکر نیست. شاید اگر اسپری کنم به جای اینکه با انگشت بزنم؟ در مرحله پایانی و خشکشدن، بعد از حدود شش ساعت، بوی زیادی مسک میدهد. نتیجه نهایی—لزوماً یاد سیرک نمیاندازد. این چیزی است که «کانی آیلند» بهتر انجام میدهد، اما باز هم عطر را دوست دارم. با اینکه معمولاً با نتهای چرمی مشکل دارم، این عطر بسیار دلپذیر است. بوی بسیار پیچیده و در عین حال سرگرمکنندهای دارد که غیرقابل مقاومت است.
وای، توصیفش سخته. خیلی جالبه. وقتی به عطر زدن فکر میکنم، اصلاً چنین چیزی به ذهنم نمیاد، ولی بوی بدی نیست. یه چیز تندی داره، ولی فلزی هم هست. آره، دقیقاً همینه. بویش یه جورایی ترکیبی از یه اسب کوچک و یه شی بیجانه. مثل یه چرخوفلک. مثل اسب و چرخدنده. خیلی جالبه... میخوام بیشتر بو کنم ببینم چی نشونم میده. شاید حتی امتحانش کنم ببینم چی میشه. گزارش میدم (گرچه ممکنه مدتی طول بکشه – نمونههای دیگهای هم دارم که مشتاقم امتحانشون کنم). ویرایش: احتمالاً هیچوقت سراغش نمیرم. اگر کسی میخواد این نمونه رو، بهم خبر بده.
خوب… اِممم… بوی پلاستیک میده، مثل لاستیک، گاهی تیز، یا پلاستیک سوخته. نمیدونم… متوجه نمیشم. این دومین باریه که *دزینگ* رو بو میکشم! تقریباً یک ساله و هیچ چیز عوض نشده، حالا متوجه شدم که این عطر سلیقهام نیست. تنها چیز خوبش برام وقتیه که بعد از ۲ تا ۳ ساعت خشک میشه و بوی نرم و آرامشبخشی میگیره. (۱ سپتامبر ۲۰۱۴) بار سوم که امتحانش کردم، باز هم اون نت لاستیکی رو حس میکنم، همراه با بوی سیب تلخ، چیزی شیرین که تو یه نت تلخ خرد شده. فکر کنم اون نت تلخ به شکل چرم دراومده! چیزی شبیه اسپاندکس، چرم خشن یا اسپاندکس زبر. بعد بوی پلاستیک سوخته میآد!! این عطر خیلی تلاش میکنه اون رگه شیرین ناشناخته رو نشون بده، اما اون بوی خشن لاستیک-اسپاندکس-چرم با زور میکوبه و جلو میافته. خیلی سادهست و گاهی احساس میکنم گیجکنندهست. باید بیشتر امتحانش کنم تا عادت کنم. ویرایش (۳ جولای ۲۰۱۷): خوب… بیشتر شبیه موسک لاستیکیست با اثری از صابون کثیف، و فکر میکنم نوع موسکه. اون نوع کثیف موسک رو داره با نت صابون حداقل، چون نتهای شیرین تقریباً وجود ندارن. نه، بعد از این همه سال هنوز علاقهمند نیستم!
میخوام یه نکتهٔ عجیب اضافه کنم: بعضی وقتها وقتی از «برونز گادس» (روغن بدن!) استفاده میکنم، همون بوی شیرین و مسکی دهانآور و جذابی رو حس میکنم که تو «دزینگ!» خیلی دوستش داشتم. خیلی جالبه.... **ویرایش برای اضافه کردن:** واقعاً واقعاً از «بلک» بولگاری متنفرم. همین. بینیام رو میسوزونه و بویش مثل اینه که کسی عمداً بوی لباسهای من رو بعد از بودن تو یه بار موتورسوارها—جایی که یکی تایر سوخته—تو یه شیشهٔ هنرمندانه ریخته باشه. از اول تا آخر بوی لاستیک سوخته و قیرگرفته میده. در حالی که من «دزینگ!» رو دوست دارم و تقریباً هیچ شباهتی بینشون نمیبینم. این مقایسه هنوزم برام سواله.
متأسفم باید بگم، متوجه نشدم...
آغازش دلیرانهاست. برای من، این ترکیبی است از **اسبدریا + مشک + کارامل**. یادآور **بدن کوروس ایو سنلوران** (که فقط مشک و کارامل دارد، شیرینتر است) میافتد. اگرچه بویی شبیه به این را قبلاً استشمام کردهام، اما این عطر داستان شخصی خود را دارد و با پوستت سازگار میشود. خیلی خوب میشود :) نگران این نباش که مثل بوی حیوانات باغوحش دور و برت بپیچد :دی چنین نیست! اینکه هیچکدام از اجزای اصلی غلبه نمیکنند را دوست دارم. واقعاً **یونیسکس** است.
دزینگ! به گفتهٔ سازندگانش بوی سیرک را تداعی میکند و بسیاری از منتقدان زیر هم بوی سیبنبات، کاه و کود حیوانی را در آن حس کردهاند. اما برای من دزینگ بوی سیرک میدهد چون عطر جوان، شاد و بیگناهی است. این عطر حس یک بچهٔ چشمبهراه در سیرک را به من منتقل میکند، آن حس معصومیت و شادی ساده و بیپیرایه، قبل از اینکه آگاهی از رنج حیوانات و زشتی آدمها همهٔ لذت را از بین ببرد. وقتی اولین بار کمی از آن را روی مچم اسپری کردم، اولین فکرم این بود: «این بو را میشناسم.» بعد از ده دقیقه سرگردانی برای فهمیدن اینکه چه کسی ممکن است با چنین بو تخصصیای آشنا باشد، متوجه شدم که یادآور بولگاری بلک است، چیزی که دیگران هم به آن اشاره کردهاند. دزینگ در ابتدا کمتر بوی لاستیک و بیشتر بوی مدفوع میدهد. من بولگاری بلک را دوست ندارم، پس خوشحالم که این فاز بعد از یک ساعت محو شد و سپس وارد فاز شاد دزینگ شدم. این فاز میانی طولانی که روی من سه تا چهار ساعت دوام میآورد، تازه، سرزنده و بسیار شاد است. نمیتوانم نتهای خاصی را تشخیص دهم، اما عاشقش هستم.