رودِنس (اُسیِن) دزینتارز | rudens (осень) dzintars

آکانه هفتاد و چهار

1400/03/05 ساعت 10:09

به صورت کاملا غیرمنتظره‌ای به دستش آوردم — ناگهان مغازه‌ای برای فروش اشیای عتیقه و کمیسیون در نزدیکی خانهٔ تجاری‌مان باز شد و چند شاهکار هم داشت، و بینشون… قارچ بود!!!!)))) یک شیشه کامل، یک جعبه کامل. عالییییی!!!!)))))) با پرداخت مبلغ اضافی تعویضش کردم و حالا مال منه. راستش فکر می‌کردم بوی پاییزی‌تری داشته باشه، اما خیلی زیبا بود با نوت‌های پودری. بلافاصله حس نوستالژی دههٔ ۸۰ بهم دست داد… ولی من دوستش داشتم. کاملا بهم می‌خورد، خیلی خوشحالم))))

جِی

1397/07/30 ساعت 05:30

یادم می‌آید وقتی بچه بودم، مادرم به نماینده‌ی کلاس، برای روز معلم، داشت برای معلم کلاس اول «ج»‌مان هدیه می‌خرید. او یک دست گل داوودی مجلل برداشت، اما من دماغم را داخل یک جعبه‌ی کوچک فروبردم و حیرت‌زده شدم… بوی پاییز واقعی می‌داد! هنوز هم می‌توانم آن عطر ظریف و باوقار را حس کنم. اگر تولیدش می‌کردند، حتماً می‌خریدمش. اما متأسفانه… برای خودم عطر مشابهی پیدا نکردم، ولی نزدیک به آن، از خط مردانه‌ی ایو روشر: **NATURE Millénaire**، داخل یک شیشه‌ی قهوه‌ای با برگ اسکلتی پشت آن. این عطر هم دیگر تولید نمی‌شود. اما فکر می‌کنم هنوز پیدا شود. آخرین بار سال ۲۰۱۰ از سایت سفارش دادم. چند قطره‌اش در آن شیشه‌ی زیبا باقی مانده. مواظبش هستم، برای روزهای خاص!

دولوروزا

1397/07/16 ساعت 11:00

در واقع، پیدا کردن قارچ («فانگوس») در حالت حفظ‌شده خوب کار سختی است. درب آن بدشانسی دارد، باد می‌کند و نشت می‌دهد. سال‌ها به دنبالش گشتم تا اینکه بالاخره فروشنده‌ای در مسکو پیدا کردم که سه عدد از نوع «اوسنی» داشت و اجازه داد آن‌ها را امتحان کنم. کمی گران‌تر بود، اما ارزش داشت: توانستم نمونه‌ای انتخاب کنم که دقیقاً بوی همان عطر دوران کودکی‌ام را می‌داد.

سان‌رایز

1397/03/22 ساعت 18:05

این قارچِ عطر را حدود ده سال پیش در یک حراجی خریدم. حتی باز هم نشده بود، از بیرون کاملا سالم و دست‌نخورده به نظر می‌رسید. متأسفانه، بر اساس تجربه‌ی شخصی از خریدهای متعدد، به این نتیجه رسیدم که عطرهای دزینتارز (Dzintars) با گذشت زمان—حتی اگر هرگز باز نشوند—خوب باقی نمی‌مانند. بسیاری از نوت‌ها просто ناپدید می‌شوند، الگوهای عطری کسل‌کننده می‌شوند و برخی رنگ‌ها محو می‌گردند. این عطر اصلاً شرقی نبود، هیچ گلِ قابل تشخیصی در آن نبود. فقط خزه‌ی بلوط و پچولی باقی مانده بودند. خزه تیز و غلیظ بود، مثل یک عصاره. عطر بوی تند و خاکی داشت، همراه با رگه‌هایی از پارچه‌ای پژمرده که سال‌ها در گوشه‌ی دور دست یک کمد عتیقه، دست‌نخورده و فراموش شده بود. بوی جنگل یا پاییز را تداعی نمی‌کرد. بیشتر شبیه چیزی بود که روزگاری خوب و دوست‌داشتنی بوده، اما با زمان کاملا پوسیده و فرسوده شده بود. بوی غم گذشته. روی پوست گرم می‌شد و همان بوی قبلی را می‌داد، فقط بدون تندی؛ کمی کهربای دریایی هم در آن هویدا می‌شد.

اسپرینگ باگ

1396/09/03 ساعت 11:42

خدای من، همون «قارچ» (یا همون عطر) هست! هیچ‌کدوم از زنان خانواده‌ام رو ندیدم که ازش استفاده کنن. روی قفسه‌ی پدربزرگم بود، گاهی اجازه می‌داد باش بازی کنم. ظاهرا مال مادرش بوده، نصفش هم مونده بود. هنوز بوی صمغی، دودی، گرم و کمی چوبی‌ش یادم هست. متأسفانه نمی‌دونم از خونه‌مون کجا رفت.

فری‌فایر

1395/09/23 ساعت 03:32

چند سال پیش، وقتی در لتونی بودم، خواستم یکی بخرم، هم به یاد کودکی‌ام. اما دیگر تولیدشان نمی‌کنند. به من گفتند که در موزه «دزینتارز» می‌شود بویش را حس کرد. عکسی هست که احتمالاً حدود چهار سالم است و آن قارچ را در دست گرفته‌ام. عطر بویی کمی کشدار و غلیظ داشت، اما گل هم درش حس می‌شد. عطر خوشایندی بود، اما من بیشتر جعبه و شیشه‌اش را دوست داشتم.

«گراف»

1395/03/16 ساعت 06:59

«رودنس دزینتارس برای زنان» نسخهٔ وینتیجِ «آی لاو تانگو دزینتارس برای زنان» است که من آن را یونیسکس می‌دانم. عناصر مشترک زیادی با «وان میلیون اینتنس پاکو رابان برای مردان» دارد.

ماندراگورا

1394/11/21 ساعت 00:59

یاد چنین «قارچی»‌ای می‌افتم! برایم تداعی‌گر خانه، زندگی آرام، راحتی و گرمای خانه و آرامش است. و روی قفسه، جعبه‌ای به شکل تنه درخت توسکا، و داخلش عطر «ریژیک» (قارچ رنگ‌پریده)، عطر مادرم. همان‌قدر گرم و دل‌نشین. و «شاهدانه»‌ها هم بودند. عطرهای «آگات» و «پاواساریس» را هم به یاد دارم. و «یاس بنفش ریگا» با برگ شیشه‌ای یخ‌زده روی شیشه؟ حتی قبل‌تر، عطر «پلائونر اشپیتسه» بود – «توری پلائون»، شیشه کوچکش داخل جعبه‌ای با دستمال توری نایلونی بسته‌بندی شده بود. فکر می‌کردم بی‌نهایت زیبا هستند. فکر می‌کنم همه زنان اتحاد شوروی عطرهای ریگا را دوست داشتند. چطور ممکن بود دوستشان نداشته باشند؟ با عشق ساخته شده بودند. متأسفانه بحث جداگانه‌ای درباره این عطرها نیست.

پرفکسیونِست

1394/11/01 ساعت 09:43

پس «پاییز» اثر دزینتارز چنین است! مادر شوهرم، بعد از دیدن مجموعه عطرهای من، یک بار از من پرسید آیا در جمع‌آوری‌هایم عطر «پاییز» هم دارم. معلوم شد که روزی این عطر محبوبش بوده و بوی آن را تا آخر عمر به یاد داشته. و راستش همین‌طور هم بود؛ قبلاً زنان ما فقط با «نَمازُوم» (با احتیاط) از عطر استفاده می‌کردند—زیاده‌روی در بوی خوش را بدسلیقه می‌دانستند و خرید عطر هم آن‌قدرها آسان نبود—و ردی از آن‌ها حس می‌شد. البته کیفیتش فرق داشت و مواد تشکیل‌دهنده عطرها طبیعی بودند.

دِکُ

1394/11/01 ساعت 07:31

«عطر **رودنس** (یا عطر **پاییز**) از برند **دزینتارز** در اتحاد جماهیر شوروی میان زنان بالغ و مستقر بسیار محبوب بود. این عطر زیبا به گروه عطرهای **شرقی** تعلق دارد. سال ساخت: احتمالاً **۱۹۶۸**. طراحی بسته‌بندی آن تداعی‌کنندهٔ پاییز است: جعبه به شکل **تنهٔ درخت توسکا** و شیشه به شکل **قارچ** ساخته شده. عطر غنی و درخشان **پاییز** (رودنس) از دزینتارز، شما را به دنیای **رازآلود و اسطوره‌ای شرق** می‌برد. طعم **تند، آبدار و گلسنگ بلوط** به این عطر عمق و اصالت می‌بخشد. مادرم یکی از این‌ها را داشت. من به آن‌ها می‌گفتم **«ریژیک»** (نوعی قارچ)، عاشق تماشای شیشهٔ **قارچ‌مانند و شگفت‌انگیزش** بودم و منتظر می‌ماندم عطر تمام شود تا شیشه را تصاحب کنم. اما گاهی جایش را نمی‌دانستم و پیدا نمی‌کردم…((( و آن بوی **تند و تلخ**—مادرم چنین بوهایی را دوست داشت (مثل بوی عطر **«بلوط»** هم همین‌طور بود). او ترجیح می‌داد شیشه‌های **کوچک** را بگیرد تا داخل کیفش بگذارد، و بیشتر محصولات **دزینتارز** را به **نووا زاریا** ترجیح می‌داد. یادم هست وقتی می‌خواست برود سر کار یا بیرون، با دقت خودش را عطر می‌زد—فقط **کمی، مثل نَماز، پشت گوش‌ها**… و بویش به مشام می‌رسید، اما **خفه‌کننده نبود.»**