مون نومِرو هَشت لارتِزان پارفومِیور | mon numero 8 l'artisan parfumeur

هیدئو کوجیما ریال

1404/05/24 ساعت 07:21

متوسط و بی‌خاصیت. این عطر رو با این هدف خریدم که یه عطر ملایم و روزمره باشه، و تو این زمینه موفق بوده—اما وقتی با عطرهای دیگه‌ای که رایحه گل سوسن دارن مقایسه می‌شه، نسبتاً ضعیف میاد. پشیمان نیستم از خریدم، ولی دوباره نمی‌خرم.

لودِتریش

1401/06/26 ساعت 18:55

از عطرهای ال‌ای سنز طرفدارم و چندتاشون رو دوست دارم: انجیر، پچولی پچ، وانیل اصلی (وینتیج)، و مور ات موسک. این عطر برای پوشیدن خوب بود، اما نه انقلابی و نه ماندگاری بالایی داشت. برای مقایسه، من وینتیج شانل شماره ۱۹ (ادکلن و ادپارفوم)، ل لبو آیریس ۳۹ و شیسیدو موراساکی دارم. این عطر خوب بود، اما ارزش خرید بطری کامل را نداشت.

گلوتن‌چری‌پیت

1399/04/03 ساعت 15:15

نوت آغازین بسیار تیز، معطر و شبیه به اسطوخودوس به‌نظر می‌رسد. متقاعد شده بودم که در این ترکیب اسطوخودوس وجود دارد و وقتی دیدم نیست، تعجب کردم. این نوت تیز اولیه خیلی خیلی سریع (۲-۳ دقیقه) محو می‌شود و بلافاصله به عطر گل سوسن موسکی و نرمی تبدیل می‌شود. باید بگویم تنها چیزی که مرا گیج کرده و باعث شده بخواهم تست این عطر را ادامه دهم، گذار سریع از آن نوت آغازین قوی و برجسته به سوسن پوست‌چسب و نرم است که بسیار ملایم‌تر است. در تجربه‌ی (هرچند محدود) من، این گذار معمولاً بسیار تدریجی‌تر است. اما در این مورد، ظرف کمتر از یک دقیقه (غلو نمی‌کنم) از ابری کلنی‌مانند و معطر به بوئی پوستی و تقریباً نامحسوس تبدیل می‌شود. غیر از این ویژگی عجیب، چیز دیگری نیافتم که ارزش ذکر داشته باشد؛ عطر به‌طور ملایمی خوشایند است اما فراموش‌شدنی.

ایوادیم

1398/09/15 ساعت 14:55

"به هیچ چیز دیگری شبیه نیست. این یکی از گنجینه‌هایم است که با هیچ‌کس به اشتراک نمی‌گذارم."

پیکارت

1398/01/28 ساعت 17:34

بالاخره توانستم یک شیشهٔ **مون نومرو ۸** تهیه کنم، و چه بگویم؟ واقعاً فرمولی ظریف و محسوب است، با شروعی سبز، چیزی شبیه سیب سبز آلدئیدی که به عطر جنبه‌ای کرمی/لوسیون بدن می‌دهد و بعد از حدود ۱۵ دقیقه محو می‌شود. سپس سنبل (ایریس) بدون فریاد و سر و صدا شکوفا می‌شود، یک سنبل «سرد» ساده، یا بهتر بگویم بخشی از آکورد سنبل—آن جنبهٔ پودری-تالک‌مانند و کرکی، هیچ ربطی به ریشهٔ خشک شدهٔ سنبل ندارد. مولکولی سبز/شفاف/تلخ خاص را در این عطر استشمام می‌کنم که در عطرهای دیگر هم دیده‌ام، مثل **ویولت فومه** از مونا دی اوریو. مقدار زیادی یونون هم درش هست. گذار به نوت‌های پایانی شیرین و مشک‌مانند بسیار کند است. فکر نمی‌کنم این عطر دوام کمی داشته باشد: عصر آن را اسپری کردم و روز بعد هنوز بویش روی مچ‌هایم واضح بود. این نومرو ۸ را برای زمستان، روزهای ابری و سرد عالی می‌بینم. نه شاهکار قرن، نه فاجعه.

ژیراسول شش‌سه‌هشت

1394/05/19 ساعت 10:06

چون نظرات کمی برای این عطر وجود داره، فکر کردم باید نظر خودم رو بنویسم، حتی اگر قرار نیست تو مجموعه دائمی عطرهام بمونه. عطر قشنگیه—خیلی نرم و ظریف. روی پوستم هیچ گل یاس نمی‌گیرم، اما برای گل سوسن (ایریس) اومدم و اون *حاضر*ه، البته نه به مقدار زیاد. بیشتر پودری و خیلی نرمه—اسپری اولش یه کمی یادم می‌اندازه به «لِ دی» (Le Dix)، اما کمتر پیچیده، محجوب‌تر و بدون اون سرزنده‌بودی آلدهیدی. عطرها قطعاً متفاوتن، اما حس مشابهی دارن (پس تئوریاً می‌شه هر دوتا رو داشت—اگرچه اگر مجبور به انتخاب باشم، قطعاً «لِ دی» رو برمی‌دارم). خشک‌شدنش خوشایند اما نه خیلی متمایزیه—یه لایه رنگ‌پریده از پودر و مشک. و بعد از حدود ۴۵ دقیقه قطعاً به عطر پوستی تبدیل می‌شه؛ حتی قبل از اون هم پخش‌بوییش (سیلاژ) ملایمه. خیلی‌ها از ماندگاری کم عطرهای «لارتیزان» شکایت دارن—من تا حالا مشکل نداشتم، جز با این یکی و «لِته آن دو» (L'Été en Douce)، که هر دوتا روی من بعد از حدود ۲–۳ ساعت کاملاً محو می‌شن (روی پارچه ماندگاری بهتری داره، اما باز هم نسبتاً کوتاهه). این لزوماً معیوب نیست، اما چون ارزون نیستن، باید مرتب اسپری کنی که آزاردهنده‌ست. به‌طور کلی عطر خوبی‌ست، اما برای من به‌اندازه کافی متمایز نبود. شاید برای کسایی که عاشق عطرهای پودری با گل سوسن هستن ارزش امتحان کردن رو داشته باشه—بقیه می‌تونن عطرهای منحصر به‌فردتری پیدا کنن. **ویرایش:** اول فکر می‌کردم این عطر تا حدی فراموش‌شدنیه—یا حداقل این‌طور به نظر می‌رسید—اما به نحوی مدام یادمش می‌ومد و در نهایت دو بار بطری‌اش رو خریدم! :) نمی‌دونم چی تو این عطره که اینقدر قابل‌پوشیدنش می‌کنه (چیزیه که چندتا از بلاگرهای عطر که نظرشون رو احترام می‌ذارم هم همین نظر رو دارن). اگر عاشق گل سوسن هستید، فرصت رو از دست ندید!

سِرِزا

1393/07/07 ساعت 08:59

این نوع عطرها رو بی‌فایده می‌دونم؛ نه برای خودم کاری می‌کنن، نه برای دیگران اطرافم. مشکل «مون نومرو ۸» اینه که اساساً بوی هیچی می‌ده؟ شاید کمی ریشه آیریسِ لب‌استیکی رو حس کنم، اما زود تبدیل می‌شه به یه موسک تمیز و نزدیک به پوست که بعد از دو ساعت هم ناپدید می‌شه. نمی‌تونم درباره قیمتش نظر بدم چون هنوز نتوانستم هیچ جا آنلاین پیدااش کنم (معمولاً کنجکاوم بدونم چنین چیزهایی چه قیمتی دارن). اما فرقی نمی‌کنه؛ فکر نمی‌کنم این عطر ارزش هیچ قیمتی رو داشته باشه، چون به نظرم فقط جای قفسه رو اشغال می‌کنه. آثار جالب‌تر و بهتر زیادی وجود داره.