ملودی‌های جون سورتیلژ آرت اولفاکتیو آرتز | melodies of june sortilège olfactive arts

میس‌اندَرستود

1402/08/13 ساعت 03:08

**آغازِ «ملودی‌های ژوئن»** با ترکیبی معطر از **ماری‌گُلم** و **اسطوخودوس آرام‌بخش** است. اما پس از چند دقیقه، **تمشک آبدار** همراه با **زغال‌اخته** پیشتاز می‌شود. کمی بعد، نوت‌هایی **سبز و کمی تند** از دور حس می‌شوند که گمان می‌برم از **نراد** و **کاه** باشند. این بخش پیچیده است و «ملودی‌های ژوئن» را به عطر جالبی با **لمسی از غیرمنتظره** تبدیل می‌کند. اگرچه عطر بیشتر **شیرین** است، اما هم‌زمان **سبک و تازه** هم به‌نظر می‌رسد؛ چون نوت‌های **سبز و معطر** برجسته، تعادل خوبی با **میوه‌های قرمز آبدار** دارند. هر بار که آن را می‌زنم، شیرینی‌ام را مثل زمانی که بچه بودم و **زیاد شیرینی می‌خوردم**، فرا می‌گیرد. هم **دهان‌آب‌کننده** است و هم **شکرین**، اما هیچ‌گاه **خفه‌کننده** نمی‌شود. در کل، «ملودی‌های ژوئن» عطری **شاد** است. **شیرین، بازیگوش و سرزنده**. شیشه‌اش **اسپری عالی** دارد و در **بسته‌بندی استوانه‌ای** با **آهنگ زیبایی** که داخلش نوشته شده، عرضه می‌شود.

نیناژِکا

1401/04/02 ساعت 00:28

مثل علف خشک زیر آفتاب سوزان، از بیرون و از درون مثل یک گلوله پنبه نرم، گرم و وانیلی که در آن می‌غلتی و کمی آن را در آغوش می‌کشی و او هم کمی تو را در آغوش می‌گیرد. چه فکری راحت‌بخش. رنگ‌های این عطر برای من این‌هاست: سبز روشن خشکیده با رگه‌هایی از قهوه‌ای روشن، کمی زرد، همگی خشک و بعد رنگ خامه وانیلی برای کیک. بخش بیرونی، سبزتر، بهاری‌تر با بخش درونی، بسته‌تر، درونی‌تر آمیخته می‌شود. آها، چه شادی‌ای! واقعاً چه شادی‌ای! دارم این عطر را استشمام می‌کنم و لبخند می‌زنم. اه… تو واقعاً ژوئن هستی! واقعاً هستی! عطر شگفت‌انگیزی. استادی ساخته شده!

نینجِکا

1401/04/01 ساعت 13:46

علف خشک روی یک وان آفتاب‌سوخته، اما یک تکه پنبه نرم و گرم و وانیل‌مانند که در آن غلت می‌زنی و کمی از آن تو را به وجد می‌آورد، و کمی از آن تو را به وجد می‌آورد. برایت خوب است. مبارزات این عطر برای من است: دنیایی خشک و سبز با اشاره‌هایی به دنیایی از بویایی، کمی چاودار، همان خشکی، و کشمشی از کرم وانیل. آن وانیل، آن سبزی، آن بهارِ درونی با آن جهان بسته، درونی‌تر و خوداندیشانه‌تر مخلوط می‌شود. آه، چه شادی است! چه شادی است! لبخندزاست! اه... تو ژوئن هستی! تو چیزی برای خوردن هستی! عطر ریسیده. استادانه ساخته شده!

زوبو

1401/04/01 ساعت 13:36

**سورتیلژ: ملودی‌های ژوئن – ادپ ۳۰ میلی‌لیتر** برای من بسیار لذت‌بخش و مایهٔ مباهات است که بتوانم از نزدیک، این «جادو» را—همان‌طور که نامش نشان می‌دهد—معرفی کنم. نادر و جسورانه است وقتی دختر کرواسی عشق، فداکاری، دانش، تجربه و تعهدش را گرد هم می‌آورد تا خط عطر اختصاصی خود را بیافریند. وقتی نتیجهٔ چنین عشق و وفاداری، عطر پیچیده و ظریفی باشد، می‌توان آن را «نایاب» نامید. آنچه در توصیف این عطر می‌آید، به‌طور کامل با دوره‌ای از زندگی‌ام همخوانی دارد. جادهٔ سوپوت در حاشیهٔ شهر قرار داشت و درخت تُنگی در آن سوی جاده بود. عجیب‌ترین تجربه‌ام این بود که روزهای یکشنبه، بالاخره دوچرخهٔ قدیمی‌ام را برمی‌داشتم و راهی سوپوت می‌شدم. درختان تُنگ در حال گل دادن بودند و دانه‌های سفید و پرمانندشان را در هوا پراکنده می‌کردند. وقتی با دوچرخه‌ام می‌تاختم، تولدم، آغاز تابستان و تعطیلات مدرسه را جشن می‌گرفتم. با عبور از آن جنگل، سفری طولانی به سرزمین ناشناخته آغاز می‌کردم. نورهای چشمک‌زن در هوا، نور هنوز زمین را پر کرده بود و صدایی در دوردست به گوش می‌رسید. برای جادو چه چیز دیگری لازم است؟! مسیر دوچرخه‌سواری‌ام روی جاده‌ای مستقیم بود که به یک کوچه و دیواری در کنار جاده ختم می‌شد. اینجا جایی بود که خودم را از دنیا پنهان می‌کردم، گویی از آن محافظت می‌شدم. روی علف‌ها دراز می‌کشیدم و به ابرهایی نگاه می‌کردم که در آسمان می‌چرخیدند—حتی امروز هم هنوز این حس را دارم. ترکیب خاک، علف، گرد و خاک، و تخته‌پاره‌های چوبی پیچ‌خورده و فنری؛ نه پیچیده، اما آنقدر هماهنگ و آرامش‌بخش. دراز کشیده، دنیای پنهان دیدنی‌ها و صداهایی را می‌دیدم که اطرافم گسترده بود. گاهی وقتی چنین روی زمین دراز کشیده بودم، کوکوها، گنجشک‌ها و زاغچه‌ها پرواز می‌کردند و بی‌پروا روی من می‌پریدند. روزی که روی علف نشسته بودم، گنجشکی روی شانه‌ام نشست و چند لحظه به چشم‌های هم نگاه کردیم (بدون لرزش)، سپس روی سرم پرید و به هوا پرواز کرد. 😊 بعد از مدتی، نگاهم همیشه به سوی جنگل سبز انبوه می‌رفت و از خودم می‌پرسیدم: «آنجا در آن جنگل چه خبر است؟» گاهی روی تنهٔ درختان می‌نشستم، چون شاخه‌های ضخیمش مثل صندلی تابستانی بود که روی آن دراز می‌کشیدم و به صدای باد در برگ‌ها گوش می‌دادم. در این لحظات، احساس آرامش و یکی بودن با دنیای اطرافم را داشتم، گویی هیچ چیز نباید از آن بترسم. گرمای آرام پرنده‌ای که زیر آفتاب خوابیده، تازگی علفی که روی آن دراز کشیده‌ام و رازآمیزی صدایی که آن وقت نمی‌شنیدم—یا شاید الان در این عطر می‌شنوم. این عطر خاطرهٔ لحظه‌هایی را زنده می‌کند که تنها در آن سوی صداها سپری کرده‌ام. مثل این عطر، آن وقت هم گرمای جایی که بودم و هیجانی را که در آن صداها احساس می‌کردم، حس می‌کردم. آیا آن صدا دنیایی بود که با همهٔ شکوه، شادی، پیاده‌روها و سرزنش‌هایش منتظرم بود؟ امروز می‌بینم که همین‌طور بوده. از صدای راه بازگشت به خانه در گرگ‌ومیش عصرگاه آگاه بودم، وقتی آفتاب آسمان را به رنگ طلایی-سبز اخرایی درمی‌آورد و بوی علف خشک شسته‌شده با دود مزرعه در هوا پیچیده بود. با این متن می‌خواهم این عطر را با همهٔ اجزایش، شیوهٔ تکاملش و تأثیراتی که ایجاد می‌کند، توصیف و نزدیک‌تر کنم. دیگر درخت تُنگی در جنگل نیست، اما کاشته شده تا راه سلامتی را نشان دهد. دیگر جنگلی نیست، آن هم قطع شده و زمین شخم زده شده. فقط صدا باقی مانده که همچنان طنین‌انداز است و می‌ترساند. شاید تومی در این عطر آشکار کند که زیر این صداها چه پنهان است. ممنون و از این عطر زیبا لذت ببرید. 🌹