تصاویر
مَکسیم پور اُم مَکسیم دو پاری | maxim's pour homme maxim's de paris
مَکسیم پور اُم مَکسیم دو پاری | maxim's pour homme maxim's de paris
maxim's pour homme maxim's de paris
Maxim's pour Homme by Maxim's de Paris is a Chypre fragrance for men. Maxim's pour Homme was launched in 1988. The nose behind this fragrance is Dominique Ropion. Top notes are Carnation, Lavender, Bergamot, Clary Sage and Amalfi Lemon; middle notes are Clove, Rose, Sandalwood, Jasmine, Virginia Cedar and Amber; base notes are oak moss, Leather, Patchouli, Musk and Vanille.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Maxim's de Paris
- کشور سازنده:
- فرانسه (france)
- صنعت:
- رستوران (restaurant)
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Dominique Ropion (dominique ropion) 
Carnation (carnation) 
Lavender (lavender) 
نارنج (bergamot) 
Clary Sage (clary sage) 
Amalfi Lemon (amalfi_lemon) 
Rose (rose) 
Sandalwood (sandalwood) 
Jasmine (jasmine) 
Amber (amber) 
Leather (leather) 
Patchouli (patchouli) 
Musk (musk)
این عطر بود که بهمعنای واقعی کلمه به من یاد داد بوی خزه بلوط چطوریه. هنوز هم بعد از این همه سال، آن پایه چرمیِ جوهرمانندش رو به یاد دارم.
به عنوان یک زن، واقعاً این عطر رو دوست دارم و برای خودم میزنم. رایحهای چیپر، چوبی و ادویهایه با کمی شیرینی. این ترکیب بوی گرم، دنج و دوستداشتنیای ایجاد میکنه. من نسخهٔ پساز اصلاحش رو دارم و به عنوان ادکلن استفاده میکشم. حتی به عنوان پساز اصلاح هم قدرت و ماندگاری و پخشبوی بالایی داره. تصور کنید نسخههای ادوتویلت یا ادوپرفیومش چقدر قوی باشن! پس قطعاً تو لیست خرید مجددم قرار داره. 😊
«کسی میتونه عطرهایی با رایحه مشابه معرفی کنه؟ به یه ذخیرهی مادامالعمر از این سبک/پروفایل بو نیاز دارم. قطعاً یه شاهکاره و از مصرف بطریهام میترسم. این عطر واقعیتی الهیه.»
این یادآور آنتئوسِ ظریفتری برایم هست، اما با شروعی شبیه به «کویر دِ روسی» از التی پایور. واقعاً دلنشینه.
فکر کن اگر این عطرها امروز عرضه میشدند، مردم میگفتند: «نه بابا، بازم یه کپیِ فُژِری یا شیپری از آنتِئوس، اگوئیست و اینجور چیزا!» اما جدیتر بگم، این عطر اگر عاشق فُژرهای کلاسیک باشی، فوقالعادهاست. همهشون تقریباً بوی مشابهی داشتند، ولی هرکدوم جزئیات و ویژگی خاص خودشون رو داشت. نکته: نمیدونم شما چطورید، ولی نظرات این آقا پایین همیشه خیلی درسخوانمآب و خودخوارهست.
روزی روزگاری، عطرسازان محبوب ما هم آغاز کارشان را با پروژههایی داشتند که بهعنوان تازهکار به آنها سپرده میشد. شاید در اولین آثارشان نتوانیم پتانسیل کاملشان را ببینیم، اما جرقههای استعدادیشان اغلب هویداست. نمونهاش ژان-کلود النا (نه روپین) است که مأموریت یافت تا دنبالهای مردانه برای عطر *ماکسیم دِ پاری* (۱۹۸۴) بسازد. النا شیپری غنی، چرمی و خزهای آفرید که پس از عرضه *آنتئوس* شانل به یک سبک رایج تبدیل شده بود. اگرچه میتوان ریشههای این اثر را پی گرفت، اما پس از آغاز پرشور و هیجانانگیزش با میخک و یاس مرطوب، پالایشی ظریفتر از آن برمیآید. ادویهها و مواد معطر بهسرعت آرام میگیرند و به چرمی خزهدار، کمی گلسرخ و با رگهای از کاستورئوم تبدیل میشوند که اثری مسحورکننده و خشنِ پوستی از خود بر جا میگذارد. بیش از خوب است!
بهطور کلی، این عطر واقعاً شگفتانگیزه. شروع کوتاه و گذرایش **واقعاً** فوقالعادهست. از یک سو، ترکیب و پالایشش بسیار خوبه، اما از سوی دیگه میتونید لیست نوتها رو مرور کنید و تقریباً همهشون رو تشخیص بدید. بهخصوص در شروع گذرا، همه نوتهای ابتدایی رو بهخوبی حس میکنم. برگاموتش استثناییه (با توجه به اینکه احتمالاً ۳۵ سال پیش بطریشده) و جنبه بزرگ میخکش واقعاً برای طرفدارهای این نوت خاص و ویژهست. در میانه که سریع میرسه، گل سرخ بیشتر نقش همراهیکننده با نوتهای دیگه رو داره، مثل میخک که همراه با صندلچوبه. صندلچوبش هم **خیلی** نرم و کرمیه. حتی یاس رو هم که با دقت استفاده شده حس میکنم. سدر رو در بعضی بوها بهصورت تصادفی میشناسم، نه در همهشون. در بوی پایه، بار زیادی از خزه بلوط و البته چرم هست که یکی از واضحترین بخشهای عطره. چرم قطعاً از نوع چرم سیاه واقعیست، نه بوی چرم مخملی؛ اما مثل بقیه اجزای اصلی، اینقدر خوب ترکیب و نرم شده که عطر هیچوقت زبر و تند نمیشه (به نظرم برخلاف آنتئوس). در نهایت، سه نوت آخر پایه (پچولی/مشک/وانیل) تقریباً حسِ «گرلناد» میدن تا همهچیز رو به هم پیوند بدن. با خیلی از پستهای «بویش مثل...» موافق نیستم خخخ... تسار؟ واقعاً؟ خخخ... هرکی سلیقه خودشو داره. گلوب؟ نمیدونم... چرمش با گلوب خیلی فرق داره و اینجا رزماری نیست. از گلوب هم بوی گل زیادی نمیگیرم، اما اینجا گلها نقش پررنگی دارن. البته بر اساس نوتها، نزدیکترین عطر آنتئوسه. اما آنتئوس واقعاً تهاجمی و خشنست در مقایسه با ماکسیمِ ظریف و فریبنده. اگر بخوام با یک زن قرار بذارم، همیشه ماکسیم رو به آنتئوس ترجیح میدم. اگر خشکشدن طولانیمدتش رو جداگانه در نظر بگیریم، حس قوی عطرهای وینتیجِ *پشن فور من* الیزابت تیلور و حتی *مونوگرام* رالف لورن رو میده (چرم غالب کمکم جای خودش رو به خشکشدن کهربایی و کندری میده). و در آخر... این عطر رو میشه بهراحتی با **کمتر از ۴۰ دلار** پیدا کرد! نمیدونم چطور همچین قیمتی میتونه باقی بمونه، چون این یک سوپراستار اواخر دهه ۸۰ه که داره بیشتر شناخته میشه. اول بار از طریق رامزی (شاید بهترین کانال یوتیوب برای پیدا کردن «گنجهای پنهان» و عطرهای فراموششده، علاوه بر یادگیری درباره عطرسازی) درباره این عطر شنیدم. من فقط چند بطری پشتیبان از عطرها دارم، اما دارم جدی فکر میکنم قبل از افزایش قیمت، یک پشتیبان برای این بگیرم. **بهشدت توصیه میکنم** – ۸.۵ از ۱۰.
بوی لباسهای قدیمی در یک فروشگاه خیریه میدهد.
این آخر هفته رو با این سپری کردم و دارم عاشقش میشوم. شروعش کمی تند و تیزه، اما تمیز و به سبک قدیم در میاد. بعد کمکم به یه لذت بزرگسالانه تبدیل میشه، جایی که میخک نقش رهبر یه گروه از گلها و ادویهها رو ایفا میکنه. از نوتهای پایه هم ردپایی از عطرهای خشک و تند شبیه تنباکو یا چرم حس میشه.
با گلهای تازه و تند به سبک وینتیج آغاز میشود که سریع جای خود را به آن خزهچرمی کلاسیک سالهای گذشته و نشانهای از رایحههای حیوانی (مشک؟) میدهد که بررسیکنندهی قبلی هم درست تشخیص داده بود. در مرحلهی خشکشدن، همهچیز حول یک کهربای نرم میچرخد که با پچولی زیبا پودری شده است. پخشبوی کلی نرم است. اگرچه بدون شک ویژگیهایی از عطرهای قدرتمند دههی ۸۰ در آن هست، اما کلمهی «قدرت» برای اینجا مناسب نیست. چون همهچیز نرم و ظریف است، با لبههای گردشده، از همان میخک تند (که گاهی تیز بهنظر میرسد، اما نه اینجا). این ظرافت در یک شیشه است. عاشقش هستم.
کاستوریوم فهرست نشده. شاید در ترکیب چرم گنجانده شده؟ به نظر من این همه رز است که تانگو را با سگآبی میرقصد. سایر نتها فقط ارکستر پسزمینه هستند.
امروز چند مینیاتور عتیقه دریافت کردم و یکیشان *ماکسیم پور اوم* بود. قبلاً شنیده بودم که آن را با *آنتئوس* مقایسه میکنند، اما تقریباً نمیتوانستم باور کنم که آنتئوس ممکن است برادرزادهای به زیبایی خود داشته باشد. برای من، *امپیاچ* مثل ترکیبی از *آنتئوس وینتیج* و *لدر اود دیور* (که متأسفانه تولیدش متوقف شده) است. هر دوی اینها از عطرهای محبوبم هستند و سعی میکنم به زودی یک بطری از *امپیاچ* تهیه کنم.
عطرهای کمی—بهخصوص عطرهای مردانه—امروز از میخک بهعنوان نت غالب استفاده میکنند، بهحدی که بوی این عطر تقریباً بینظیر است؛ استفاده سنگین از خزه بلوط، همراه با نت سوم غالب چرم، آن را حتی بیشتر شبیه یک سفر به گذشته میکند. من این عطر دهه ۸۰ را دوست دارم، اگرچه ممکن است برای زیر ۳۰سالها بسیار قدیمی بهنظر برسد. اما اگر بالای ۳۰ سال دارید، چه اهمیتی دارد؟ این عطر بهسبک کلاسیک و با شدت است، با بویی تیره، چرمی، ادویهای، گلدار، سبز و لوکس—همه چیزی که از یک عطر شیپر به نام *«ماکسیم پور اوم»* انتظار دارید. اگر این بو را روی شخصیت لوئی ژوردن در *«ژیژی»* بزنند، کاملاً جور درمیآید. آن را بپوشید، حتی اگر فقط برای خوشحالی خودتان باشد! جلوهای تمامعیار از شکوه *«بِل اپوک»*.
این یک عطر بسیار خوشبو است؛ کلاسیکی با حس دههٔ ۸۰ که پس از خشک شدن، بویی ادویهای، پودری-چوبی و کمی کندری به خود میگیرد. یادآور «وی.آی.پی اسپشال رزرو» از جورجیو بورلی هیلز است که من آن را ترجیح میدهم. چون قبلاً وی.آی.پی دارم، سراغ خرید بطری کامل مکزیمز نمیرم. عملکردش خوب است، بهراحتی در دسترس است و قیمت مناسبی دارد. پیشنهاد میشود.
بهتر از همهی بویهایی مثل عطرهایی که بالا ذکر شد، بو میدهد.
مثل عطر اپیوم قدیمی و تولیدشده برای زنان، اما مردانه. با رایحهی خزهی بلوط و میخک. گلهای سبز. کمی حیوانی. دوستش دارم، دلم برایش تنگ شده. مطمئن نیستم دوباره بخرم. بیگسلی تو پایین توضیح مفصلی داده. و بدم میاد اعتراف کنم، اما ریچمیلتون حق داره...
ماکسیم پور اومِ عطر چرمی-شیپری با بوی بسیار جذاب و جنسی است. رایحهٔ چوبی-چرمی بالزامیک شیک و بسیار خوشایندی با نوتهای دودی لذتبخش و تقریباً گلفام شیرین؛ کمی شبیه چرم مردانهٔ عطر بل آمی. اگرچه ماکسیم پور اومِ برای هر مناسبت قابل استفاده است، به نظرم بهترین زمان برای پوشیدنش لحظات صمیمانه و قرارهای عاشقانه است. البته میتوان آن را برای یک شب بیرون هم زد، اما فقط در فاصلهٔ طول بازو پخش میشود؛ بنابراین کسی در آن سوی اتاق بوی شما را حس نمیکند مگر اینکه از کنارش بگذرید یا او را در آغوش بگیرید. بهترین زمان استفاده، ماههای سرد سال است، چه روز و چه شب. ۱۰ از ۱۰.
ترکیبی قدیمی اما زیباست: طبق قوانین زمانهاش بازی میکند، پس از نوتهای گلدار اولیه، بوی پایهای چوبی فراوان دارد. هر توصیف دیگری بیفایده است؛ بررسی بیگسلی بسیار دقیق است. به عنوان مرجع، میتوان هرکدام از کلاسیکهای دهه ۱۹۸۰ در لیگ خزه بلوط / پچولی را مثال زد—مثلاً *جورجو بورلی هیلز*—اگرچه بوی یکسانی ندارند، اما نقاط مشترک قابل ردیابی است. به همین دلیل ممکن است کمی کهنه به نظر برسد. اما همچنان زیباست، فارغ از حسی که نوستالژی ایجاد میکند.
یکی از نقدها، این عطر رو با *اگوئیست* مقایسه کرده. باید بینیام خراب باشه، چون *مکسیم پور اوم* و *شانل اگوئیست* هزار درصد با هم فرقه! به هر حال، اگر بتونی نسخه اصلی *مکسیم پور اوم* اواخر دهه ۸۰ یا اوایل ۹۰ پیدا کنی… بخرش. اگه واقعاً عطردوستی، این بو رو دوست خواهی داشت. پس چه کسانی باید *مکسیم پور اوم* داشته باشن؟ ۱. کلکسیونرهایی که عاشق دوران طلایی ادکلنهای مردانه هستن—اختصاصاً اواخر ۸۰ تا اوایل تا اواسط ۹۰. این یه کلاسیک ضروریه! ۲. جوانهای ۲۰ تا ۳۰ سالهای که دوست دارن یه *میلف* ۴۰ ساله رو جذب کنن. به من اعتماد کن پسرها، زنهایی که در اوج جنسی دهه ۹۰ بودن، با بوی *مکسیم پور اوم* هیجانزده میشن. این بو رو دوست دارن. ۳. یادت باشه، *مکسیم پور اوم* با مشورت سوپرمدلها و زیباترین زنهای دنیا در اون زمان ساخته شد. شاید یکی از ادکلنهای مردانهای باشه که بیشترین تست رو توسط زنان داشته—نه هر زنی، بلکه زنهای واقعاً داغ! سرچ کن! امروز، *مکسیم پور اوم* واضحه که یه بوی «کهنه» محسوب میشه و همین جاذبهشه برای خیلیها. اگه بتونی یه شیشه اصل پیدا کنی، **همون رو بخر!** این تکهای از تاریخ آمریکاست، درست چند سال قبل از اینترنت. و برام بوی دهه ۹۰ میده… **یه دوران فوقالعاده!**
یک عطر شیپر بسیار خوب برای آقایان شیک. متأسفانه کمی دیر به میهمانی رسید.
عطر خوب با قیمت پایین، عطر گرانقیمت نخرید، عطر گرانقیمت تقلیبی است.
هر دو نسخهٔ ماکسیم دو پاری با شکوه و نمادین دههٔ ۸۰ بودند—هرکدام به نوبت خود لوکس و بینظیر. عطر **ماکسیم پور اوم** اما هیچوقت دوبارهفرمولاسیون نشد. من هر دو نسخه را داشتم، اما حالا احساس میکنم نسخهٔ زنانه تغییر کرده یا دوبارهفرمولاسیون شده؛ دیگر آن زیبایی شِپرِ (چِپر) دوران دههٔ ۸۰ نیست.
این رو میخوام «اگوییست فقرا» صدا کنم (حداقل روی پوست من، البته به خوبی اگوئیست کرمی نیست!) البته امروزه پیدا کردنش سخته و ارزون هم نیست. تند و پرادویه با ریشه درخت بلوط. تقریباً یه عطر قدرتمنده. شروع زیبایی داره، اما خشکشدنش هم همینطوره—همونطور که «ezequiel91» گفته—یادم میاندازه به سالوادور دالی پور هوم (نسخه اصلاحشده!). سبز تیره، با بوی وتیور-مشکی و لکهای پچولی. عالیه! این عطر واقعاً خوشحالم میکنه!
این عطر، غولِ میان غولهای عطرسازی است. ترکیب گیاهیِ تهاجمیترینی که میتوانید تصور کنید. فراتر از فارنهایت، وان من شو، یاتاقان، داویدوف یا هر چیز دیگری. خدای من، فقط برای دلیرترینها مناسب است. تلخ، گیاهی و بله، گلدار—اما هیچوقت از نوع ملایمش نیست. خشکشدنش یادآور سالوادور دالی پور هوم است، اما همیشه تهاجمی. عالی، واقعاً عالی، اما فوقالعاده سختپوش. ۹ از ۱۰.
عطر انفجاری! عاشق این بو هستم. هر بار که ازش استفاده میکنم، احساس میکنم مثل یک خدا شدم. دودی، چرمی، ادویهای، ترکیبی بینقص. ارزش خرید بدون تردید رو داره، هم برای مردهای مردانه و هم برای عاشقان عطرهای خشن.
«دیگه نگید تغییر فرموله شده. هیچ تغییر فرمولی نداشته. همهچیز اصلیه. فقط مدت کوتاهی بیرون بوده، هیچوقت تغییر نکرده.»
پست من زیر این پسته. من به عنوان مهمان نمایش داده میشم، در حالی که وارد حسابم هستم. فقط میخوام اضافه کنم که تنها چیزی که حتی نزدیک به مکسیم سیس میشه، «وان میلیون اینتنس» است... و با این حال هنوز هم اصلاً نزدیک نیست، ولی نزدیکترین چیزی بوده که تا حالا پیدا کردم.
این عطر فوقالعاده زیباست و باورم نمیشود که کمتر به آن توجه میشود. «مکسیم پور اوم» ترکیبی مردانه از چوب، چرم، ادویه و گل است—به همین ترتیب. به نظر من، عطری بسیار دلنشین و خوب ترکیبشده است که برای یک شب بهاری یا پاییزی عالی است. اگر به دنبال یک عطر شیک و باکیفیت برای آقایان هستید، بهتر از این پیدا نمیکنید. دوام آن هم خوب است: روی پوست من حدود ۷ ساعت میماند و پخشبوی متوسطی دارد که برای چنین عطرهایی عالی است. سلامت باشید!
چند ماهیه که دارم عطر *ماکسیم پور اوم* رو امتحان میکنم و تا حالا واقعاً خوشم اومده. توصیف *«مستیکمن»* کاملا درسته… این یه عطر *«پاریسی»* در بهترین معنای کلمهس. پس چطور میتونست اسم دیگهای داشته باشه؟ رستوران تاریخی *ماکسیم دو پاری* جایی بود که شخصیتهایی مثل آلن دلون، بریژیت باردو، پیر کاردن و مجموعهای از چهرههای فرانسوی معروف رفتوآمد میکردند. ترکیب نرم خزه بلوط، چرم، میخک و چوبها یه ساختاری شیک و بهسبک بوهمی خاص رو خلق کرده که یادآور فرهنگ کافههای فرانسویه. *سِ تِه زِ مانیفیک!*
«عطر بسیار، بسیار جذاب برای مردان! **مکسیم پور اوم**، گنجی بیزمان و بسیار کلاسیک. روحیهٔ قوی / تاریک / سیاه / شبانه… امتحانش کنید!»
واقعاً بینظیر است. نمیتوانم کلمهای پیدا کنم که این عطر را توصیف کند، شاید چون امروزه هیچ چیز بویی مثل این ندارد. علاوه بر این، عطر چندلایهای است که نمیشود یک نت خاص را از آن جدا کرد (من خزه بلوط میبویم، چرم میبویم، میخک تند و تیز میبویم...) و بوی دهه ۸۰ میدهد. بله، با غرور و زیبایی. قلب گلدارش یادآور بسیاری از عطرهای بانوان است. کدامها؟ چه کسی میداند. شیشهای که من دارم پخشبوی و ماندگاری کمی دارد. نمیدانم نسخه اصلی چقدر قوی بوده، اما همچنان عطری است که باید گرامیاش داشت. بهطور خلاصه، باید ماکسیمز را تجربه کنید. خوب بو کنید دوستانم.
ماکسیم (فرمول اصلیاش را دارم) پارادوکسی است. آشکارا یک فوژه مدرن با عناصر شرقی است، اما به طرز عجیبی یاد دوران گذشتهای ظریفتر و نجیبتر میاندازد. بستهبندی به سبک آر نووو این حسِ دوران زیبای لا بل اپوک را تقویت میکند و عطر تصاویری از پاریس در آستانه قرن بیستم را تداعی میکند. میتوانم خودم را در یک کافه پاریسی تصور کنم که پوسترهای آلفونس موشا و تولوز-لوترک را میبینم… موسیقی دبوسی، فوره و راول را میشنوم… و تماشاگر عابران با لباسهای فاخرشان هستم. ظریف، پیچیده، نرم و اصیل کلماتی هستند که برای توصیف عطر مکسیم به کار میبرم، و هنوز هم مرتباً از آن استفاده میکنم.
حتماً یک شیشهی بد گرفتهام. این تنها توضیحیست برای عدم ماندگاری کامل و بوی ضعیفش. بوی خوبی داره، اما فقط برای سی دقیقهای که دوام میاره. عطر شیشهی من عمیق و تیره نیست، مثل چیزی که دیگران توصیف کردهاند. هیچ شباهتی هم به بالنسیاگا پیاچ نداره. اگر راستشو بخوایم، بویی شبیه به نسخهای کمتر تازه از کولواتر به مشام میرسه. من بیشتر گلها رو حس میکنم تا بقیهی نوتها. فکر کنم باید به دنبال نسخههای قدیمیتر بگردم تا تجربهای شبیه به چیزی داشته باشم که اکثر نقدنویسان از این عطر لذت بردهاند. عطر: ۷ از ۱۰ ماندگاری: ۱ از ۱۰ پخشبو: خوب برای سی دقیقه و بعدش هیچی.
یک غول دیگر از دههٔ ۸۰. تعجبم هست که کسی تا حالا به شباهتهایش با آنتئوس یا بالنسیاگا پور هوم اشاره نکرده؛ مگزیمس بوی بسیار نزدیکی به یکی یا هردوی اینها میدهد. مثل اکثر عطرهای قدرتمند دههٔ ۸۰، مگزیمس سنگین و غلیظ است، با میلیونها نوت فشرده درش که همه میخواهند خودنمایی کنند. همزمان تند، چوبی، حیوانی و چرمی است. عطر قویای است، هرچند پراکندگیاش آنقدرها حیرتآور نیست. عطر عالیای است، حتی اگر برای دورانش چندان منحصر به فرد نباشد. امتیاز من: ۸٫۵ از ۱۰.
دوستان، میتونین یه رازو پیش خودتون نگه دارین؟ به نظر میاد این عطر، پدر نامشروعِ کلایو کریستین شماره ۱ باشه. نگاه کنین به اون همه نتهای مشابه و بوی مشابهش. اما ششش… اینو فقط براتون بگم!
آه، روزهای خوب قدیم! این یک عطر پودری و معطر شگفتانگیز با لمسهایی از گلهاست، همتای مردانهای کامل برای ماکسیم زنانه. در واقع میتوان بوی نسخه زنانهاش (یک شبری گلدار و مشکدار) را در آن حس کرد. آن زمانها عطرهای مردانه و زنانه را اینطور میساختند. در واقع مکمل یکدیگر بودند، که نشان میدهد آن زمان میدانستند چطور تعادل خوبی بین عطرها ایجاد کنند. هیچیک از این حرفها که «این نوت مردانه است، آن نوت زنانه» نبود. پور هوم از همان ابتدا بزرگ و مردانه است. نوتهای روشن، بیرونی و سبز به تدریج به نوتهای پودری و معطر تبدیل میشوند. وقتی پودری بودن آرام میگیرد، لمسهایی از گلهای روشن و درخشان ظاهر میشوند. سپس، مثل یک افکت امبره، گلها عمیقتر شده و به نوتهای گل سرخ دنیای قدیم میرسند، و در پایان با پایهای کلاسیک از خزه بلوط، پچولی و وتیور تمام میشود. میگویم با این نوع عطرها هیچوقت اشتباه نمیکنید، البته به شرطی که در مصرفش زیادهروی نکنید. ظریف است، اما وقتی خشک میشود گرم و دلنشین میشود. یک کلاسیک فراموششده و عالی.
یک عطر شیپرِ زنانهٔ کلاسیک اما باکیفیت از دههٔ ۱۹۷۰ را در نظر بگیرید. حالا تقریباً تمام آلدئیدهای آن را حذف کنید و رقیقش کنید، حدود ۵۰ درصد. سپس یک عطر «مردانهٔ قدرتمند» نمونه از دههٔ ۱۹۸۰ بردارید. اکورد فوژهاش را حذف کنید و آن را هم حداقل ۵۰ درصد رقیق کنید. اگر این دو را با هم ترکیب کنید، چیزی شبیه به این عطر خواهید داشت. جدی میگویم، نوتهای گلدار این عطر آنقدر قوی هستند که برای زنان هم مناسب باشند؛ به نظرم یونیسکس است. کمی کیفیت حیوانی (آنیمالیک) در آن هست، احتمالاً از «یاس کثیف»، و نوعی وزوز چرمی در پسزمینه. بهطور کلی، عطری خشک، گلدار/چوبی است. فکر میکنم امروزه برای مراسم رسمی یا برای علاقهمندانی که دقیقاً به دنبال چنین چیزی هستند، مناسب باشد. بوی طبیعی دارد و ماندگاری خوبی دارد، اما پخشبوی («سیلاژ») قوی ندارد، البته بد هم نیست؛ اگر بیشتر اسپری کنم، شاید زیاد قوی شود. این هم نقد قدیمیام از ژوئیه ۲۰۱۱: عطری باکیفیت با ماندگاری و پخشبوی حداقل قابلقبول. اما نوعی تعارض در آن هست که برایم لذتبخش نیست. فکر میکنم مربوط به چرم و چوب باشد. چرم در ابتدا قوی است، سپس جای خود را به چوب میدهد. شاید اگر چندبار دیگر استفاده کنم، به آن عادت کنم و لذت ببرم. اما در حال حاضر، عطرهای چرمی مثل «نایز تن» و «گوما» را ترجیح میدهم. طرفدار خاصی از عطرهای چوبی نیستم، البته بعضی با نوت کاج، مثل «گرین جینز»، برایم جذابند. با گذشت زمان، بیشتر عطری کمی وانیلی، کمی مشکدار و چوبی میشود. شاید فقط سلیقهٔ شخصی باشد، اما برای من خشکشدن («درایداون») این عطر آن «فاکتور واو» را ندارد.
فکر کنم این عطر رو میتونید از سایت رسمیشون خریداری کنید.