تصاویر
اِرمِسَنس سانتال ماسویا اِرمِس | hermessence santal massoïa hermès
اِرمِسَنس سانتال ماسویا اِرمِس | hermessence santal massoïa hermès
hermessence santal massoïa hermès
Hermessence Santal Massoïa by Hermès is a Woody fragrance for women and men. Hermessence Santal Massoïa was launched in 2011. The nose behind this fragrance is Jean-Claude Ellena.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Hermès
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Jean-Claude Ellena (jean_claude ellena) 
Sandalwood (sandalwood) 
Massioa (massioa) 
Milk (milk) 
Dried Fruits (dried fruits) 
Sugar (sugar) 
Floral Notes (floral notes)
عطر چوبی کرمرنگ با رگههای سبز و شیرینی ملایم؛ موافقم که بوی انجیری دارد، مثل چیزی که پایینتر ذکر شده. اما نکتهٔ خوب کار ژان-کلود النا اینه که تازگی و حس هوای باز هم داره (چیزهایی که فیلسیکوس نداره، به همین دلیل هم دوستش ندارم). خوبه، ولی یکی از کمعلاقهترینهایم در مجموعهٔ هرمسنسه. امتیاز: ۶ از ۱۰.
«نسخهای بهتر از سانتال ۳۳»
با کسانی که این عطر رو کرمی و چوبی توصیف میکنند موافقم. فکر میکنم روی پوست بهتر از وقتی که روی کاغذ نمونهاستشمام میشود، خودشو نشون میده. شیرینیای که تو ترکیبش ذکر شده رو من متوجه نمیشم، اما یه نوع نرمی و لطافت خاص داره. این تنها عطریه که به صدایی فکر میکنم (عجیبه، میدونم)، اما وقتی بویشو استشمام میکنم، یاد زایلوفون میافتم. شاید به خاطر کنار هم قرار گرفتن چوب طنینانداز و ضربهای نرمتر باشه. سانتال ماسویا با خیلی از عطرهای دیگر مجموعه هرمسنس به خوبی ترکیب میشه و بسته به نیاز، از جنبه چوبی یا شیرینش استفاده میکنه.
«متوجه نقدهای منفی نمیشوم. این صندل چقدر مؤدب و ظریفه! ساده، دلنشین و واقعاً زیباست — ۷.۵ از ۱۰.»
این حتماً مسیویا هست، ولی بوی این دقیقاً مثل یونجهٔ خیس و گلآلوده! انتظار داشتم بوی چوب کرمدار بده، ولی این یونجه واقعاً ذوقم رو زد.
**سانتال ماسویا (اولین تأثیر)** امروز در حال و هوای چوبم. پس چند عطر چوبی از هرمس بیرون آوردم تا دوباره از آرشیو امتحان کنم: **وتیور تنکا**، **پوivre سامارکاند**، **سانتال ماسویا** و **سدار سامباک**. میتوانم به راحتی بقیه را کنار بگذارم، اما سانتال ماسویا حس متفاوتی میدهد. توخالی است… انگار عمقی در آن نهفته. معمولاً وقتی عطرهای «صندل» میزنم، تا حدی میتوانم بوی خاکستری یا چوب لاکتونی پودری آن را پیشبینی کنم. صندل اغلب بدنهای پر دارد، شبیه سدر، پچولی و وتیور. اما در سانتال ماسویا اینطور نیست. آن بوی خاکستری صندل در پسزمینه وجود دارد، اما ویژگی چوبی و پودریاش آنقدر برجسته نیست. کمی دودی است—چیزی که بیشتر در صندل استرالیا دیده میشود. من صندل هندی را استشمام نکردهام، پس نمیتوانم مطمئن باشم. اما این بوی خاکستری/دودی را در هر عطری که صندل نقش اصلی دارد، حس میکنم: از **بوا دز ایل** و **نویت دو توبروز** دهه ۱۰ میلادی تا **سانتال پائو روزا**. در سانتال ماسویا، آن تون خاکستری/دودی با نوتهای **شیرین–ادویهای–شکرآلود غلاتی** و لایهای ظریف از گل تزیین شده—که نتوانستم دقیقاً تشخیص دهم، شاید **یلانگیلانگ** در دوز سبک برای شیرینی، همراه با کمی طعم انجیر و زعفران. سانتال ماسویا تا اینجا مرا به یاد مراسم صبحانه غلات در اتاق گرم و دنج میاندازد: شیر روی غلات شکرآلود با تکهای موز. عطر صندلی بدون ویژگی قوی صندل. عجیب است، اما در عین حال عطرسازی ظریفی است. آیا **ژان-کلود الانا** واقعاً بوی چوب را دوست دارد؟ مطمئن نیستم. اما اگر با آثار گلدارش مقایسه کنیم—که همگی درخشاناند: - **آیریس یوکییوئه**: پودر آرایشی ابریشمگون با گلاب و گل سرخ. - **اسمنتوس یونان**: گل میوهای چرمین و شاد با طراوت هلو. - **رز ایکبانا**: مزرعهای پر از گل سرخ، باشکوه در هوا. - **ماگت پورسلین**: سنبلههای دره در آب داخل ظرف چینی. اما آثار چوبیاش پیچیده و دستساز به نظر میرسند؟ خب، فکر میکنم بتوانم عطر امروز را انتخاب کنم. ===== **پینوشت ۱، ۱۲ مارس ۲۰۲۵** چندبار در سال گذشته سعی کردم به سراغ سانتال ماسویا بروم (فکر میکنم بیش از یک یا دو سال است که این شیشه را دارم)، اما هرگز هوس نکردم آن را بزنم. بگذارید اینطور بگویم: بعد از چند بار امتحان، متوجه شدم بوی دودی-شکرین مبهمی است که در پسزمینه صندل خاکستری میپیچد. بدنهای محسوس و نسبتاً قوی با حضور زعفران. فکر میکنم این عطر، بویی مردانه و خوشتیپ باشد.
در اسپری اول **ازش متنفر شدم**—رایحهای بسیار بلند و تیز از صندل، مثل آن صندلهای ارزانقیمتی که در مغازههای سوغاتی چینی داخل ظرفهای کوچک میفروشند تا به عنوان عود بسوزانند. یادآور معبدی هندی است، اما بدون هیچ گل و گیاهی، فقط صندل خالص و چیزی نامتعارف در پسزمینه. در مرحله خشک شدن (**dry down**) بوی عطر کاملا تغییر میکند: شیرین و دلچسب، مثل شیر گرم پر از عسل و کمی ونیل باکیفیت. گاهی هم حس گلهای زرد رنگی در برخی نفحاتش هست. قطعا بوی «گرانقیمتی» دارد، به لحاظ تعادل، نسبت به سایر عطرهای شیری مشابه. اصلا کرمی نیست، بلکه نرم و سبک وزن است. فکر میکنم اگر با عطرهای گرمتری مثل عود/ونیل/کهربا/دود ترکیبش کنم، جالبتر میشود. برای قیمتش **چیز خاصی نیست**، اما در آنچه هدفش بوده، خوب ساخته شده.
به نقدی که دقیقاً زیر نظرم نوشته شده، باید اضافه کنم که این اصلاً نوعی از عطر نیست که من بپسندم. با نتهایی مثل صندل، شیر، میوههای خشک (که یکی از موردعلاقههای منه) و شکر، انتظار میره بویی با بافت «مخملی و کرمی» داشته باشه—همون چیزی که به عنوان اولین مزیت «هوشمند» این صفحه معرفی شده. اما نه. این عطر نه کرمیست، نه غلیظ، نه مخملی، نه نرم و نه شیرین. تیز، خشک، چوبیست و لبههای تندی داره. انگار تو خارزار گیر افتادم. نتهای «شیرین»، «شیرمانند» و «میوهای» تقریباً هیچ نشونی از خودشون نمیدن. کمی «پودری» بودن حس میشه. نتهایی که اینجا لیست شدن، واضحه که کامل نیستن. تو اون «نتهای گلمانند»، بنفشه هم پنهان شده. بنفشه تو بعضی ترکیبها میتونه عالی باشه (من عطرهای *Fahrenheit* و *Hommage à L'Homme* از لالیک رو دوست دارم)، اما معمولاً برام تند و آزاردهندهست. دوباره از این پروفایل بویی میگذرم.
دقیقاً اولش خیلی ذوقزده بودم که این رو تست کنم، چون ۹۰ درصد نوتهایش چیزهایی هستن که من عاشقشونم: شیرین، کرمی، شکری، میوهای و صندل چوبی—چطور ممکنه اشتباه از آب دربیاد؟ متأسفانه، این بوی دقیق یک اصطبل رو میده. مثل بوی اسطبل اسب، همراه با کود و کاه. آیا چوب ماسویا باعث این بو شده؟ چون نمیتونم تصور کنم ترکیب هیچکدوم دیگه از نوتها چنین اثری داشته باشن. هرچقدر هم زمان دادم، بوی اصطبل شدیدتر شد. خیلی ناامیدکننده بود.
عطر چوبی با ویبی خیلی خنک و دلپذیره. بوی سندل سنگینی نداره، بیشتر شبیه اینه که از کنار یک انبار چوب رد شدی و کسی با عطر پوستی خوبی از کنار تو گذشته. چیز فوقالعادهای نیست، اما خوشایند و دلچسبه.
شیر شیرین مایع مکیده شده توسط تخته چوبی… دقیقاً مثل یه تخته چوبی که تو نوشیدنی شیرین شیر دارچین خیس خورده، مدتی بیرون گذاشته شده و حالا بوی پودر دارچین خشک شده مخلوط با شیر شکرزاده رو میشه استشمام کرد. نمیدونم بتونم این رو جزو غذاهای لذیذ (گورمان) طبقهبندی کنم، ولی طعمش منصفانهست—قیمتش نه.
سانتال ماسوآ عطر چوبی نرم، کرمی و کمی ادویهای با طراوت است. بوی آن شبیه شیر طعمدار شده با ادویههای مختلف است. تا اینجا که خوب است؛ عطر کرمی و ادویهای خیلی جالب است، نه؟ اما مشکلی هست، چیزی که مرا اذیت میکند. مدتی طول کشید تا بفهمم و دقیقاً متوجه شوم: بوی آن شبیه مخلوط هفتادویهای است که از جمله در تهیه کبه (کوفتههای لوانتینی) استفاده میشود. در این مخلوط ادویه، مهلب (پودر هسته گیلاس) وجود دارد که میتواند بوی تلخ و شیرین بادام بدهد. حالا خواندهام که ماسوآ میتواند بوی انجیر، شیر نارگیل یا… بادام بدهد. وقتی این بو با بوی ادویههای نامشخص ترکیب میشود، دیگر تعجب ندارد که مغزم این ارتباط را برقرار کرده باشد. اما حالا برایم سخت است که این عطر را خوشایند بدانم (بله، چون کبه خوشمزه است، اما دوست داشتن بوی آن چیز دیگری است…). بنابراین بسته به خاطرات و تجربیات خودتان و شیوهای که ماسوآ را درک میکنید، ممکن است این عطر را دوست داشته باشید. اما اول آن را امتحان کنید، چون نتیجهاش نامشخص است…
صبحها قبل از دوش گرفتن، معمولاً یک عطر تصادفی میزنم و بعد از دوش هم عطر دیگری برای بقیه روز. امروزه تصمیم گرفتم دوباره santal massoïa را امتحان کنم و بویش توی مسیر مدرسه و باشگاه واقعاً عالی بود. به ندرت بعد از دوش همان عطر را دوباره میزنم، اما امروزه نتوانستم در برابر ادامه دادن با santal massoïa مقاومت کنم. چند سال پیش خیلی به مجموعه Hermessence علاقهمند شده بودم و چندتا ازشون رو خریدم، اما santal massoïa یکی از اونهایی نبود که زیاد سراغش برم. طرفدار خاص صندل نیستم، اما مثل اکثر عطرهای هرمس، ژان کلود النا جادویی بلده. صندل رو خوشمزه کرده. بویش شیریه و به اندازهای شیرین که حتی من که عاشق عطرهای گورمندم، جذبش شدم. مجموعه Hermessence به ماندگاری معروف نیست، اما من بوی santal massoïa رو تا آخر روز کارم و حتی تا وقتی بچهها رو از مدرسه برمیداشتم حس میکردم. شاید کمی بیشتر زنانه باشه، اما مردان هم به راحتی میتونن بزننش. سنگین نیست و حتی تابستان هم با خیال راحت میتونم بزنمش. فقط زیباست.
به نظرم بوی این عطر دقیقاً مثل اصطبل اسبها در زمستانه. به بهترین شکل ممکن! نمیدونم چرا باید از این بو اینقدر لذت ببرم، ولی حسش عجیب، جادویی و کمی غمانگیزه. یادم میاندازه به یکی از کتابهای موردعلاقهام، *«خرس و بلبل شب»*—اگر کسی بلده :) مثل بچهایه که تو اصطبل کنار اسب محبوبش چمباتمه زده، با گرماى بدن اسب که در سرمای زمستان بخار میکنه. رگهای از بوى مدفوع اسب، یونجه، شیر و چوبهای مرطوب و کهنه هم توش هست. کاش بیشتر دوام داشت… ولی باز هم ارزش یه شیشه رو داره برام.
روی کاغذ عطر، این عطر زیاد توجهام را جلب نکرد، اما وقتی تصمیم گرفتم آن را بپوشم، تجربه متفاوتی داشتم. چون قبلاً بوی ماسویا را شناختم، بلافاصله آن را تشخیص دادم و با چوب صندل کرمی بسیار خوب ترکیب شده بود. مثل *آیریس اوکیوئه*، *سانتال ماسویا* حدود سه ساعت اطرافم قابل تشخیص است. بعد از آن، به بویی ظریف روی پوست تبدیل میشود و چند ساعت دیگر میماند تا اینکه تقریباً غیرقابل تشخیص میشود. بعضی ممکن است نرمی و ماندگاری کوتاه آن را نقطهضعف بدانند، اما من اینطور فکر نمیکنم. عطر خوشایندی است که چند ساعت لذتش را میبری، بدون اینکه حسهای خودت یا اطرافیان را تحت تأثیر قرار دهد. من این عطر را در دستهبندی عطرهای مدیتیشنوار قرار میدهم و وقتی صبح یک شنبه سرد برای صبحانه دیرهنگام پوشیدم، بسیار زیبا عمل کرد.
چرا این هیچگونه نوتِ عرقِ افسنتین / درمنهای نداره؟!?
**عطر هرمسنس سانتال ماسوآ** دقیقاً همان چیزی بود که انتظار داشتم: عطر چوبی و کرمی. مثل دیگر محصولات مجموعه هرمسنس، مؤدبانه و ظریف است، با مواد اولیه باکیفیت ساخته شده و در عین سادگی، فریبنده است. ژان-کلود آلنا به دلیل دست سبک و ظریفش در ترکیب عطرها شناخته میشود و اینجا هم همینطور است—سانتال ماسوآ لاکتونی و سبک است، تقریباً پفی، با یک رشته چوبی غالب در سراسر عطر. ترکیب آن تقریباً خطی است، اما تعادل خوبی دارد و منسجم است، با چند نقطه جالب توجه. از اولین اسپری، بوی چوبی و صاف—تقریباً چرممانند—احساس میشود. صندل در ابتدا پررنگ است، گرم و کمی ادویهای. شیرینی آن از مراحل اولیه حضور دارد و به نوتهای چوبی نرمی و کرمی میبخشد. من عاشق نوت صندل باکیفیت در عطرها هستم، استاندارد طلایی آن صندل میسور است که در عطرهای قدیمی مثل **اپیوم ایو سنلوران**، **سامسارا گرنلن** و **آرمانی** یافت میشود، اما امروزه به دلیل محدودیتها با صندل استرالایی خشنتر جایگزین شده که نیاز به مهارت دارد تا لبههای تیز آن صیقل بخورد—برخی عطرها در این زمینه موفقتر از بقیهاند! خوشبختانه، سانتال ماسوآ یکی از آنهاست. صندل اینجا بسیار نرم است، با کرمیبودن، شیرینی ظریف و دست سبک استادانه آلنا. یک زیرنوت میوهای ظریف هم وجود دارد که شیرینی ملایمی به عطر میافزاید. نوت انجیر سبک و تازه، سبز و تازه، در ابتدا خود را نشان میدهد. بسیار سبک و پفی است و با چوبی نرم هماهنگی خوبی دارد. با پیشروی عطر و جایگزینی انجیر با اکورد میوه خشک، غنیتر و عسلمانندتر میشود و مکملی کامل برای چوبی کرمی است. کمی گلهای سفید نرم هم حس میشود که به نرمی و کرمیبودن عطر میافزاید. اکورد صندل شیری به آرامی به ماسوآ تبدیل میشود، چوبی معطر و بهطور طبیعی لاکتونی. در خشکشدن، کمی تازگی سبز حس میشود، شاید باقیمانده انجیر. با محو شدن، کمی موسکی میشود. پخشبوی عطر صمیمی و ماندگاری آن متوسط است. سانتال ماسوآ عطری چوبی-کرمی و یونیسکس است با نوت انجیر قابلتوجه، ظریف و بدون زحمت شیک—مطابق با سبک هرمسنس. در کل خوشایند و باکیفیت است، با استفادهای نرم و غیرخشن از صندل. اما برای سلیقه من کمی بیش از حد نرم است و ترجیح میدادم تأکید کمتری روی انجیر میشد. **۳.۵ از ۵.**
عطر شیری، نرم و گرم با رگههای صندل چوبی و ادویهدار. کاملا یونیسکس. ظریف، ملایم و تقریباً نامحسوس. از یک سو کمی یکنواخت بهنظر میرسد، اما از سوی دیگر پوشیدنی و راحت است. در مراحل پایانی خشک شدن، نوایی ظریف از چای حس میشود.
وقتی اولین بار عطر **سانتال ماسویا** اثر ژان کلود الانا را امتحان کردم، اولش گفتم: اه، پر از صندل! اما بعد تعجبم کرد و… هه؟ اوووه… خدای من!!! 😊☀️🏊♂️🍦🍦🍦🍦 نوتهای گلِ سبک با آکورد شیرین و نارگیلی میرقصند. آنقدر مرا وسوسه میکند که همیشه متحیرم وقتی وسط این رقص بویایی، ناگهان آکوردی تازه و ترشمزه—بین زرد و صورتی—ظاهر میشود. اول مرا سرحال میآورد، بعد آرامم میکند. این عطر خاطرهٔ کودکیام از دههٔ ۸۰ را زنده میکند: روز گرم دیگری در **بلم دو پارا**. توی استخر بودم، کنار لبهاش استراحت میکردم؛ ساعتها شنا میکردم و شیرجه میرفتم تا آب خنک مرا از گرما نجات دهد. وقتی استراحت میکردم، بوی علفهای مرطوب و شیرین-سبز به مشامم میرسید؛ آن بو که همیشه کمی خاکِ مرطوب را هم با خود میآورد. بعد مشتریهای همیشگی شروع میکردند به قدم زدن پشت بوتهها، با بستنیهای محبوبشان. نوتهای ترش و شیرینِ خامهای از دور به بینیام میرسید؛ بستنیهای گواوا و دولچه دو لچه. موسیقی ترش و شادابِ **دین تیلور**—آهنگ *Prove Your Love*—از پسزمینه پخش میشد. عجیب و شگفتانگیزه که چطور آکوردهای تیز در یک آهنگ هم مرا سرحال میآورند، مثل آکوردهای شیرین و تیز در یک عطر. وقتی بهطور معجزهآسا و یکدست در فضا پخش میشوند، جایی که عناصر طبیعی با ما پیوند میخورند و هدیهای از شادی و انرژی میآورند. این یکی از خاطرههای فراموشنشدنیام است؛ هدیهای که عمهام **سلست** به من داد، وقتی هر شنبه صبح مرا به **باشگاه تابستانی سلپا** میبرد. دههٔ ۸۰ را دوست دارم، همانطور که آفرینش **ژان کلود الانا**—یعنی **SM**—را. ❤
«هرمس سانتال ماسویا» (۲۰۱۱) – چوب صندل شیری – #ژانکلودالنّا یکی از عطرهای محبوبم از مجموعه «هرمسنس» را خلق کرده. همیشه دربارهٔ تمرکز فکری و گذارهای نرم صحبت میکنم؛ این عطر هم نمونهٔ بارز آن است. چوب صندل دمکشیده با شیر، گلهای سفید و زردآلو/آلو خشک. آکوردی کریستالی و شکری دارد، اما همچنان شفافیت و درخشش خود را حفظ میکند. یادآور خامهزده روی یک چای لته است.
نمونهی ۴ میلیلیتری رسمیام خیلی قدیمیه، پس شاید درک من رو تحت تأثیر قرار داده. به نظرم «سانتال ماسویا» عطر چوب صندلی قدرتمندی به استانداردهای امروزی نیست. نت چوبیاش بیشتر شبیه انجیر آبیرنگه که با کمی ماسویا و نت لاکتونی واضحتر همزیستی میکنه. اگر انتظار عطر شیرین، کرمی و غلیظ گندمی رو داشته باشید، شدیدا ناامید میشید؛ این کاملا سبک آبرنگیِ جین-کلود الناه، این بار با کشیدن انجیرهای بژ روی پسزمینهای آبی کمرنگ. خوشحالم که نمونهام رو تموم کنم، اما این عطر، عطر چوب صندلی نهایی من نخواهد بود.
عطرساز بوئی فوقالعاده خلق کرده. اگرچه همیشه کارهایش مورد پسند من نیست، اما این یکی واقعاً خوب بود. ترکیب شیری، انجیری و چوبی صندلش قطعاً تحسینبرانگیز بود. شروعش خوبه، ولی جادوی اصلی در خشکشدن اتفاق میافته—ملایم و شیری. بله، یاد «فیلوسیکوس» میاندازه، اما این یکی در نوع خودش پرپشتتره؛ احتمالاً به خاطر مقدار زیاد صندلش. فکر میکنم یکی از بهترین خلقهای این خط باشه، کنار عطرهایی مثل «وتیور تنکا»، «کهربا»، «نارگیله»، و «کویر دانژ». پس میشه گفت تو پنجتای برتر این خط قرار میگیره. دوامش متوسطه، کمی ضعیف—بدون پخشبوی زیاد و بدون ردّ بو. اما حتماً باید امتحانش کنید.
این عطر چوب صندلِ بیرقیب است، حتی از نظر کرمیبودی هم از «معبد چوب صندل» پیشی میگیرد. بینیام هم از آن خسته نمیشود، چون رگهای کمی شور حس میکنم که یادم میاندازد به شیرینبیان. پس برایم فقط شیرین و کرمی نیست. دوامش نزدیک به پوست است، پرپخش نیست، اما من همینطور عطرهای چوب صندل را دوست دارم.
شیرین و شیری، چوب صندل بدون هیچ شیرینی آزاردهندهای. همه چیزهایی که در چوب صندل دوست دارم، بدون آن نوت شبهشبت زیره تلخ که مثلا در S33 روی دندانهای آسیابم مینشیند. عطر زیبا و آرامشبخشی که به تعجبم، تا صبح دوام میآورد. سپاس از دست هنرمند ژان-کلود آلنا برای این شگفتی شاعرانه.
باید بگم، فیلسیکوس حس سهبعدی داره، ولی این یکی دوبعدی به نظر میاد—اگه معنیشو متوجه بشی. این رو دوست دارم، ولی مثل دیپتیک هیجانانگیز نیست. بااینحال کیفیت بالایی داره و ارزش امتحان کردن رو داره.
عطر بهعنوان «پوست دوم»: به نظر میرسد با فضیلتهایی که علاقهمندان نتیجهمحور به عطر ستایش میکنند، سرکشی میکند. بپذیریم، هرکدام از ما در اینجا به نوعی تایید بیرونی میجوییم، چه از طریق عطرهایی که میپوشیم و چه از طریق افکارمان دربارهی عطر. به اشتراک گذاشتن یعنی دیده شدن. اما وقتی کندتر حرکت کنیم، با حواسمان به محیط اطراف تکیه دهیم، چه چیزهایی شروع به متوجه شدن میکنیم؟ برای بعضی از ما، این کار ممکن است شیوهی نگاهمان به دنیای اطراف را شکل دهد. این شیشهی سانتال ماسوآ را قیمتی کامل نخریدم. هرگز چنین نمیکردم. آن را با تخفیف عمده (همراه با بقیهی مجموعهام) پیدا کردم و خوشحالم که مقداری دارم که میتوانم خودم را با آن مهر کنم. فارغ از قیمتهای گران هرمس، در آبرنگهای ژان کلود الانا ظرافت و فضایی هست که مرا مجذوب میکند، چون از مخاطب میخواهند توجه کند. اگر اینجا اسپری کنی و فراموشش کنی، شاید متوجه باز شدن آن با مای چنگ و پتیگرین نشوی، آن نفس کشیدن چوب سبز تلخ، مثل یک کوآن زن. «میخواهی توجه؟ میخواهی دیده شوی؟ آیا خوشبختی و شادی ابدی میخواهی؟ خب، آنچه داری همینجاست، و وقتی ناپدید میشود، حقیقت را درمییابی که چرا از اول ارزشمند بود.» پوست درخت ماسوآ از درختی به نام کریپتوکاریا ماسویا به دست میآید. درخت ماسوآ روغنی تولید میکند شیرین، نارگیلی، کرهای و چوبی. این روغن به دلیل پتانسیل تحریک شدید پوست، بسیار محدود شده است. سالها پیش، به عنوان یک تازهکار احمق، این را به بهای گرانی آموختم: جوشی قرمز و سوزان که نزدیک به ۲۴ ساعت طول کشید. اکنون استفاده از آن توسط ایفرا ممنوع شده، اما لاکتونها و مواد دیگر برای بازآفرینی بوی آن به کار میروند. در سانتال ماسوآ، این آکورد آغازین را دربرمیگیرد و نرم میکند، شیری و پرحجم. نوازی آرامشبخش، مثل ویولنسل در برابر باسون چوب صندل. این سونات مثل نسیمی است که به آرامی برگها و شاخهها را تکان میدهد، بدون کرشندوها، بدون فزونی ارکستر، و به همین دلیل کامل است. این «پوست دوم» ساعتها میماند، با ریتمی عاشقانه و ظریف. در موسیقی، ژانر امبینت سلیقهای اکتسابی است، بهخصوص برای کسانی که ممکن است به دنبال عمل، کنترپوان و حجم زیاد باشند. اما از زمانی که برایان اِنو در دههی ۱۹۷۰ با آلبومهای سری *Ambient* خود این اصطلاح را ابداع کرد، فرم موسیقی امبینت بسیار محترم شمرده میشود. این موسیقی توجه شما را جلب نمیکند. میتوانید گوش دهید، قطع کنید، با آن کار کنید، بخوانید، بخوابید، رویا ببافید. عطر امبینت چطور؟ اغلب ژان کلود الانا را برایان اِنو دنیای عطر میدانم، و سانتال ماسوآ شاهکار رویکرد صمیمانهاش.
صندل شیرینِ ملایم با دیانای هرمس. بد نیست.
آغاز شگفتانگیزی با عطر چوبی و صمغی صندل. سپس رگههایی از سبزی، مرکبات و میوههای خشک را حس میکنم که روی بستر صندل میرقصند. عطر لیتسئا کوببا و لایم را میشنوم، مخلوط شده در یک آبمیوهٔ مقدس که فقط عطرسازان هرمس میدانند چطور آن را به کمال برسانند. وای! بعد از حداقل پنج ساعت، ردّی یادآور عطر «آگار ابن» از مجموعهٔ هرمسنس باقی میماند. چه هنرمند بزرگی است ژانکلود الانا.
روی پوستم، **هرمسانس سانتال ماسوآ** مثل نسخهای ظریفتر و لوکستر از **سانتال ۳۳** است. اما در عین حال، رگههای عطرهایی که تمام روز ازش میگرفتم آنقدر به بوی چوبی-کرمی **فیلوسیکوس ادپارفوم** نزدیک بود که فکر کنم واقعاً نتوانم توجیه کنم که این یکی را هم به مجموعهام اضافه کنم.
باید این را استشمام کنید چون منحصر بهفرد است، اما نه خودنمایانه؛ بهیادماندنی است، اما نه آزاردهنده. همه نوتها را میشناسم، این همه درباره ماسویا است. هیچوقت این چوب را در دنیای واقعی بو نکشیدهام و اگر شما هم نکشیدهاید، نگران نباشید. اینقدر طبیعی و ارگانیک بو میدهد که بهسادگی آن نوت را تشخیص میدهید. آغازش ابری-چوبی است، چطور چنین چیزی ممکن است؟ وقتی عطر در ۵ دقیقه اول با شیمی پوست من کار میکند، کمی میوههای خشک رزینی حس میکنم و بعد شیر! هرچه جلوتر میرویم، واقعیتر میشود، مثل یک پاشش شیر. نوع لاکتونی اینجا کشمیران است، شیرین و بسیار متعادل با نوت چوب صندل. گاهی نوتهای سبز هم میگیرم، بیشتر شبیه ساقه گلها. همچنان بو میکشم و همچنان کنجکاوم میکند. نمیخواهم برایتان لو بدهم، خودتان امتحان کنید. این عطر بالغ، متمایز و **لوکس** است. **پخشبوی، ردّ عطر، ماندگاری:** ۸.۵ از ۱۰ **اصالت، ارائه:** ۱۰ از ۱۰ **کیفیت، ارزش:** ۹ از ۱۰ **امتیاز نهایی:** ۹ از ۱۰
این یکی از بهترین عطرهای تمام دورانهاست. النا استادی بینظیر است و در اینجا واقعاً میدرخشد و نشان میدهد mastery چیست. این عطر زیبایی فراواقعی دارد، اِتری، شفاف و در عین حال پرجسم و پرطعم. نمیتوانم عطر سندلوودی بهتر از این را در آیندهای نزدیک تصور کنم. خیرهکننده و سکس است، اما همزمان کژوال و قابلپوشش و در عین حال جادویی. قطعاً برای تمام فصول سال. جادوی خالص. اینقدر سکس، اینقدر شیک، اینقدر زیبا. جذبکنندهی تعریفها. به من اعتماد کن.
ابر شیری و سبکِ خالص شادی. واقعیتی آسمانی، آنطور که تصور میکنم بوی یک پری جنگلی باشد.
عطر خیرهکنندهای شیرینملایم، کرمی و چوبی؛ نه قوی اما ماندگاری خوبی روی پوستم داره. میتونه یه عطر امضایی عالی باشه. یه حس سبز-نارگیلی ملایم داره، ولی اگه توجه نکنی ممکنه نارگیلیاش رو متوجه نشی. خیلی شیک و کلاسیه. حتماً ارزش امتحان کردن رو داره.
عطر گرم و زیبایی. امشب برای اولین بار زدم. فقط یک اسپری، و پسر ششسالهام که تا حالا هیچ وقت درباره هیچ عطر نظر نداده بود، گفت: «مامان، حتماً امروز خوب حمام کردهای، بوی خوبی میدهی!» واقعاً خوشبوست. من در انتخاب بوها بسیار حساسم، بهخصوص بعد از کرونا که دو ماه بویاییام را از دست داده بودم. همیشه سراغ هرمس و النا برمیگردم.
وای، چه زیباست! کاش هیچوقت امتحانش نمیکردم، چون اینقدر ملایم و نرمه. با این حال، عطرش خیلی شیک، کرمی، نرم و اناریه—یکی از بهترین ساندلوودهایی که امتحان کردم، و من این نوت رو خیلی دوست دارم. شاید مجبور بشم بگیرمش! آرامشبخش و مراقبهانگیزه، ولی کمی شیرین، اینقدر دلنشین و آرامشدهنده. واقعاً شیکه!
این رو دوست دارم! کاملا با بقیه موافقهام… این انگور فرنگیِ نرم و خامهای، نارگیلی و قدم زدن در جنگل است. النا چطور توانست این عطر را اینقدر روحانگیز و سبک بسازد؟ واقعا زیباست.
عطر چوبی کرمرنگ زیبایی با نوای انجیری ظریف. خیلی ملایم اما حدود ۸ ساعت روی پوستم ماندگار است. پیشنهاد مطمئنی غیرآزاردهنده، همسو با اکثر آثار آلنا.
تازه تو یهبادله یه شیشه بزرگ گرفتم و واقعاً ساده، آرامشبخش و فراتر از توصیفه. با اکثر نظرها درباره نوتها موافقم، ولی فکر میکنم نوت «شیر» گمراهکنندهس؛ به نظرم بیشتر کرمی بودن نارگیل هست و شاید نحوهای که با چوب صندل ترکیب میشه، یه حس گرد و جویدنی میده. آره، نیاز به اسپری بیشتر از چیزی داره که دوست دارم، ولی اسپریش قویه و متوجه شدم اگه اسپریها رو مثل «پور آن اوم» کارون روی هم بزنید، عملکردش خیلی بهتر میشه. نمیتونم تصور کنم بهای اصلیش رو بدم، چون مطمئنم این شیشه رو سریع تموم میکنم. فکر میکنم گرما کلید این عطره و منتظرم تمام تابستون ازش استفاده کنم. وقتی داشتم رانندگی میکردم و خورشید از پنجره ماشین میتابید، عطر با گرما کاملا درخشیده بود. مثل وقتیه که کسی چیزی تقریباً نازک و شفاف پوشیده و خورشید از پشت پارچه میتابه و پوست برهنهاش از زیر دیده میشه... هم پیداست، هم پنهان.
- عطر تمیز و آبی، یادآور گلهای سوسن تازهبریده. - من نوتهای لاکتونی در این عطر حس نمیکنم. - ماندگاری و پخشبوی آن برای سلیقهام کمی کم است.
این عطر مرا مثل یک پتو کشمیری در برمیگیرد. اینقدر غنی، اینقدر گرم، اینقدر دلنشین. ترکیبی از چوب معطر و پودری با شیرینی انجیر. بوی کلبهای چوبی در زمستان میدهد، جایی که نشستهاید و در پتوتان پیچیدهاید و به فرنی گرمتان انجیر خشک اضافه میکنید.
**شاهکار. آنهایی که میدانند، میدانند.**
سلوفان دستکاریشدهای دور یک کتاب لوکس قهوهای میزی و انجیر چوبی شیری؟ کمی بوی پلاستیک روی من مانده، اما تعجبانگیز است که دوستش دارم چون واقعاً منحصر بهفرده. بهروزرسانی: در هوای سردتر امتحانش کردم، روی کتم و پوستم اسپری کردم، ۶ ساعت دوام میآورد (اگر روی لباس اسپری شود، روزها باقی میماند) با بوهای متناوب و غلیظی که بینیام میگیرد. بلافاصله باعث جلب توجه میشود، مردم حضور شما را تشخیص میدهند. واقعاً یک شاهکار دستکمگرفتهشده است (امیدوارم همینطوری بماند)، بهخصوص برای یک ادکلن EDT. حالا احساس میکنم قیمتش توجیهپذیر است، چون این عطر واقعاً خیرهکننده است. اگر مشکل پروژکشن (پخش بوی عطر) دارید، سعی کنید روی لباس اسپری کنید. اگر مشکل ماندگاری دارید، کمی روغن بادام میزنم و روی پوست میمالم.
این رو دوست دارم. واقعاً دوست دارم. النا واقعاً یه هنرمنده. از گرونیاش متنفرم. تقریباً هیچ پخشبویی نداره. شیرین و انجیری و کرمی و صندلیچوبیست. کمی شیرینه، اما اصلاً دلچسب نیست. خیلی ظریفه. خیلی آرام. خیلی شیک.
**نتیجهگیری:** «اگر به دنبال عطر چوبی صندل شیرین و شیریمانند (مثل من) هستید، جای دیگری بگردید، این نیست.» «اگر به دنبال ضربهای قوی از صندل هستید، این نیست.» حضور صندل در این عطر بسیار ملایم است. شیرین نیست. مانند چوبهای معطر و رسیده برای بخور نیست، بلکه سبز است، مثل چوب تازهبریده. بیشتر عمر این عطر، بویی خنثی، بیجنسیت و همهپسند دارد. در دقیقههای اول گفتم: «این عطر بودا است.» xD شیک است. برای من تداعیکننده کلمه «کفایت» است. اگر بخواهم رنگش را توصیف کنم، سبز غبارآلود روشن است. در آغاز، کمی مرکباتی (معطر؟) و سبز، بسیار طبیعیبو (در ابتدا)، اما نه روشن، نه خشک. کمی نمدار. اصلاً شیرین نیست. بعد از نیمساعت کمی کرمی میشود. در شروع، یادآور بخش پخشکنندههای عطر در فروشگاههای بزرگ بود. حس چوبی-سبز طبیعی. بهمرور پودریتر میشود. مثل بقیه نظرها، بسیار ظریف است. پخشبوی آن کمتر از متوسط است. بعد از حدود یک ساعت استفاده، نوت فلزی ظریفی حس میشود. نوت تندی که ابر طبیعی و سبک عطر را میشکافد. کمی آزاردهنده، اما بعد ناپدید میشود. در مرحله پایانی، بالاخره کمی شیرینی ظاهر میشود، مقداری از جذابیت جنسی که بعضیها حرفش را زده بودند، همراه با جنبه مصنوعی عطر. آن وقت متوجه میشوید «طبیعیبودن»ش خیلی ساختگی بوده، اما این ساختگی آنقدر خوب انجام شده که ارزان بهنظر نمیرسد. این عطر مصنوعی بسیار حسابشدهای است که تقریباً طبیعی بهنظر میرسد. فکر میکنم همین آن را مدرن و ظریف کرده.
بوی این عطر مثل وقتیه که یه شاخهی تازه رو بشکنی و بعد بویش رو استشمام کنی… تازه، قسمت سفیدرنگ شاخه بویی شیرین و کمی شبیه لاکتون میده اما نه دقیقاً مثل شیر. با نگاه کردن به نوتها ممکنه فکر کنی این عطر خیلی شیرین میشه، اما تعجبانگیزه که چقدر سبک و هواداره. چوب ماسویا کمی عمق میده اما همچنان احساس سبکی داره. یه شاهکار دیگه از مجموعهی هرمسنس. زیبا و با ظرافت بیتکلف (سوپر داکاب، اینو برات گفتم لول).
این یک عطر خوشبو و زیبای انجیر آغشته به صندل است. وانیلی نیست، اما شیرینی نارگیل مرا دیوانه میکند. میوهها هرگز در عطرها مورد علاقهٔ من نبودهاند، اما اینجا خشک شده و پنهانترند، پس نتیجهای زیبا میدهد. مشکلی با سبک و هوای آن ندارم، چون پخشبوی خوبی دارد و با وانیل ساده هم لایهبندیاش زیبا میشود. البته فکر میکنم کمی گرانقیمت است.
کودک کوچولویی پشت پنجرهٔ چوبی، که به آغاز بهار خیره شده. میتوانم این تصویر را تصور کنم و بوی آن را هم به یاد بیاورم.
عاشق این عطرم. بویش مثل سفیدِ کمی تغییرکردهست، مثل بوی نوزاد توی پتوش وقتی مادرش لالایی میخواند. با خودش میبرم سر کار، میخوابم باهاش، بغلش میکنم و هر وقت بخوام حس کنم که مهم نیست چی بشه، کسی منو دوست داره. عطر پوستیه، پس این حس آرامشبخش فقط برای اوناییست که به اندازهی کافی نزدیک میشن ;) ۱۰/۱۰
عطر چوب صندل نرم و ابریشمی، کرممانند و ظریف با زیرنوتهای ناخنکی نارگیل. نگران ذکر «شیر» در توصیف نباشید—هیچ ردی از بوی پنیر یا لبنیات در آن نیست، اگرچه بافت کلیاش واقعاً کرمی و آرامشبخش است. بیشتر تمایلی به طعمهای غیرشیرین (تقریباً شوری) دارد تا شیرین—به نظر من، این عطر در طیف چوب صندل، بیشتر به سمت تازگی سبز و خنثی (یونیسکس) نزدیک است تا طیف شیرین، ادویهای یا گلمانند. بعداً کمی رگهای بسیار ظریف از انجیر سبز (مثل علف تازهچیده شده در فاصلهای بسیار دور؟) حس میشود. نه خفهکننده است و نه بیش از حد شیرین. کلاً آنقدر صاف و محو است که دوست داشتم پررنگتر و بلندتر باشد، اما من آدم پرسروصدا و زبرزنی هستم. پس عطر به خوبی ساخته شده—اما برای قیمتهای هرمسنس (که هیچکدام ارزان و محجوب نیستند)، کمی بیش از حد محو و کمجان است. از داشتن یک مینیاتور ۴ میلیلیتریاش خوشحالم که تا آخرین قطرهاش استفاده میکنم، اما خوشبختم که به اعتیادم به چوب صندل تسلیم نشدم و کورکورانه یک بطری کامل نخریدم—چرا که عملکردش مرا ناراحت میکرد. پس اگر به دنبال نهاییترین و نازکترین نسخه از چوب صندل هستید، بدون هیچ ردپایی از بوی ادویهای یا «هیپی کثیف»، مناسب پوشیدن با یک لباس سفید کوتور به یک مهمانی دیپلماتیک پاریسی، این عطر میتواند همان باشد. تفسیری بسیار زیبا و پاک از این سبک است. اما هیچچیز نزدیک به آن بهشت لوکس چوب صندل نیست که فکر میکردم باشد.
ترکیبی از عطرهای **هرمسنس وتیور تنکا** و **اسمانت یوننان** در مرحله خشکشدن. گفتم سبک؟ **خیلی سبک**. اما خوشایند.
صندل چوبیِ شیرین و ملایم با نسیمهایی از انجیر. سبک، کمی شیرین، نرم و بیآزار. هیچ لبه تندی ندارد، هیچ سنگینیای درش نیست. پخشبوی چندانی هم ندارد و ماندگاریاش بالا نیست. رنگی که به ذهن میرسد، دقیقاً بژ است. اما بژِ گرانقیمتی، مثل کت شتری خاله ثروتمندت. در کل: عطر بسیار مودبانه و خوشرفتاری است که نمیخواهد مزاحمت ایجاد کند. خیلی خیلی برای محیط اداری مناسب است. خوبه، اما من به چیز بیشتری نیاز دارم... احساسی «صندل برای تازهکارها» میدهد. یا—برای کسی خوبه که گاهی دوست دارد خودش بوی عطرش را حس کند، اما نمیخواهد عطرش برای دیگران آزاردهنده یا محسوس باشد.
این رو خیلی دوست دارم، اما هیچ شباهتی به «بلستد بلوم» که توی لیست به عنوان عطر مشابه معرفی شده، نداره؛ فکر میکنم گمراهکنندهست. من اغلب از «بلستد بلوم» استفاده میکنم. اون بویی خنک، تازه، اقیانوسی و شبیه صخرههای ساحلی داره، با رگههایی از توتهای جنگلی و گلهای وحشی. اما «سانتال ماسویا» زیباست ولی کاملا متفاوته: چوبی، شیری، کمی صمغی، کمی هم شبیه انجیر (حتما به خاطر میوههای خشکیه). دو عطر کاملا متفاوت.
خط هرمسنس مجموعهای واقعاً زیبا از عطرها و شاهکاری از مرد، افسانه، اسطوره؛ ژان-کلود النا است. «سانتال ماسویا» نیز از این قاعده مستثنی نیست. این عطر کمی زمان میبرد تا ذهن آدم را درگیر کند، اما وقتی این اتفاق بیفتد، تجربهای زیبا و بویایی خلق میکند. من این عطر را حداقل چند روزی مالک بودم تا اینکه همسرم (به حق) آن را تصاحب کرد. حالا این بو برایم آشناست چون همسرم اغلب از آن استفاده میکند و واقعاً دلپذیر است. آغاز عطر، چوبی صندلیِ شیریرنگ است. تقریباً حس میکنید دارید کرم بدن، لوسیون یا نوعی آرایش/فونداسیون را استشمام میکنید. در آغاز، شیر و چوب با هم بازی میکنند و غنای زیبایی مهارشدهای ایجاد میکنند (عجیب به نظر میرسد، میدانم، اما همراهی کنید). بعد از آرام گرفتن آغاز، اسانس نارگیل ماسویا و کمی شکر خود را نشان میدهند و عطر را خامهایتر و کمی گرمتر میکنند. در نهایت، نوتهای گل و میوههای خشک سر برمیآورند و این بو را با شیرینی و تازگی تکمیل میکنند. متأسفانه، «سانتال ماسویا» قربانی زیبایی ملایم خود است. مهار و ظرافت این عطر، ماندگاری و پخشبوی آن را محدود کرده. با وجود ضعف در این دو زمینه، همچنان عطر شیکی برای زنی در اواخر بیست تا اوایل سی سالگی به بالاست. مردان هم میتوانند از آن استفاده کنند، چون جنسیتمحور نیست، اما بعد از اینکه همسرم مرتباً آن را زد، مشخص شد که «سانتال ماسویا» ظرافت زنانهای بدون هیچ زبری است. چه زمانی بزنیم؟ همسرم تقریباً برای هر مناسبتش میزند: سر کار، شبهای بیرونرفتن (البته در هوای سرد)، اما طبیعت آرامش، آن را به چرخش دیگری سپرده: عطر بعد از دوش و قبل از خواب. چند اسپری بعد از دوش، پیش از خواب، اثری آرامشبخش، دنج و حتی کمی اغواگر دارد. با توجه به قیمت، گزینههای دیگری هم برای عطر خواب وجود دارد، اما این یکی برایش بهتر جواب میدهد و با نزدیکی، همه میتوانند آن را استشمام کنند و لذت ببرند. «سانتال ماسویا» را امتحان کنید؛ یکی از آثار ژان-کلود النا است و باید بوییدش تا قدرش را بدانید. هر طور که از این عطر استفاده کنید، پشیمان نمیشوید؛ زیبایی و کلاسش مثل پتوئی نرم شما را در بر میگیرد.
«در جنگل» پول سزان، ۱۸۹۶
**سانتال ماسوایا** اولین عطر از مجموعه **هرمسنس** است که امتحانش کردهام و خیلی دوستش دارم — دقیقاً همانطور که انتظار داشتم، چون قبلاً عطرهای زیادی از **هرمس** (و بسیاری از آنها هم ساختهٔ **ژان-کلود الانا**) را دوست داشتهام. اما چیزی که انتظارش را نداشتم، بوی واقعیاش در بیشتر مدت ماندگاریاش بود: روی کاغذ، این عطر سنگین و شیرین به نظر میرسد، تقریباً چسبناک، با نوتهای شیر و شکر در ترکیباتش — ولی در واقعیت اصلاً چنین نیست. بلکه آنقدر سبک و هوادار است که حتی برای الانا هم کمی بیش از حد به نظر میرسد: آنقدر ظریف است که اگر بخواهم روند تکاملش را حس کنم، مجبورم دو یا سه بار بیشتر از میزان معمول اسپری کنم؛ وگرنه فقط بهصورت بویی تقریباً غیرقابل تشخیص روی پوستم میماند و بعد از چند ساعت ناپدید میشود. و این اصلاً ایدهآل نیست با این قیمت! البته اگر پول مسئله نباشد، همین سبک بودن هم میتواند نقطهای مثبت باشد: آنقدر گمنام و ملایم است که میشود در هر موقعیتی بدون جلب توجه پوشیدش — با آن لیست نوتها، کار بزرگی است. علاوه بر این، کاملاً **یونیسکس** است و برای هر فصلی مناسب میشود، بهخصوص در روزهای معتدل. اما متأسفانه پول برای من هنوز مسئله است و احتمالاً همیشه خواهد بود؛ پس بهتر است از دکانت کوچکم لذت ببرم در این چند روزی که هنوز بوی خوبی میدهد، از تجربهاش خوشحالم و بعد بروم سراغ چیزهای دیگر. حداقل عقلم این را میگوید و فکر نمیکنم آنقدر این عطر را دوست داشته باشم که دلم بر عقلم غلبه کند. اما خود بو **واقعاً زیبا** است: چوب صندل شیری از آغاز تا پایان هستهٔ اصلیاش را تشکیل میدهد و در طول روز شکلهای مختلفی به خود میگیرد. این بوی چوبی در ابتدا سبز و تازه است و میفهمم چرا بسیاری از نقدها به **انجیر** اشاره کردهاند. در میانه، حس سبزی محو میشود و چوبها خشکتر میشوند، و بعد کمکم آن کیفیت تقریباً **گورمان** که انتظارش را داشتم نمایان میشود: در پایان روز، چوب آنقدر خامهای، گرم و نرم میشود که تقریباً خوب است بخوریش! با این حال، حتی آن وقت هم هنوز خیلی سبک است و اصلاً شیرین نیست — مثل اینکه اگر گورمان باشد، یکی از **ملایمترین و قابلپوشیدنترین** گورمانهایی است که تا به حال امتحان کردهام.
اسپرای اولیه کمی مرکباتی است و یادآور سرو یا کاج است، مثل یکی از نقدهایی که خواندهام. خیلی سریع ناپدید میشود و عطر شیرینتر میشود. به نظرم کلیت این عطر بسیار آبی و کمی شور است. وقتی خشک میشود، بویی شبیه بنفشه یا ریشه شیرینبیان ملایم میدهد. همچنین حس چوبی هم دارد. بیشتر شبیه سدر است تا صندل، هرچند موافقم که بویی کرممانند در پسزمینه حس میشود. کاملا یونیسکس است. قطعا به اندازهای که انتظار داشتم شیری نیست و چون طرفدار عطرهای خوراکی هستم، «آنبر نارگیله» از همین مجموعه را ترجیح میدهم.
دلپذیر، قطعاً بدون جنسیت. یادداشتهایی هم دارد که مرا به کهربای دریایی یادآوری میکند – کمی حیوانی، اما ظریف. بسیار نرم است، همانطور که انتظار میرود؛ بافتش غباری/مخملی است و بله، کمی شیری، اما نه بهاندازهی عطرهای گورمان مثل *ژو دو پو* از لوتنس. قطعاً به شیرینی اکثریت عطرهای زنانهی متداول، مثل *نارسیسو پودر* (که خود عطر شیرین و شیری است)، نیست. پس میتوان گفت راحت و بدون جنسیت است، برای هر کسی قابلپوشش، بسیار ملایم. اما برای من، کیفیت شیری و کمی حیوانیاش کمی… نمیدانم، شبیه غذاهای کودکانه است؟ فقط سلیقهی شخصی است؛ من شاید چیزی با کمی تندی بیشتر را ترجیح دهم. اما این عطر کلاسیک، صاف و خوبآمیخته است، همانطور که از یک هرمس طراحیشده توسط ژان-کلود النا انتظار میرود.
عشق رایحهٔ صندل دارم و میتوان گفت معتادم. با اولین اسپری، فکر کردم بلافاصله که نمونههای بهتری هم وجود دارد. دارم وقتم را هدر میدهم. اما صبورم. بعضی از بهترین عطرهایم رو در ابتدا متنفر بودم، ولی بعد تا آخر روز مچ دستم را بو میکشم. ابتدای عطر برای سلیقهٔ من شیرینتره… مثل یه شیرینی گلداره، نه نارگیل که دیگران میگن. میشه گفت یاس نارگیلی، البته یاس تو لیست مواد نیست، ولی یه گل سفید تو شروعش حس میشه. از نیمه به بعد جالب میشه… «انگوری»اش شروع میشه… من انگور سبز و تازه با برگهایش رو دوست دارم. نمیتونم «فیلوسیکوس» رو تحمل کنم چون خیلی مصنوعیه، ولی اگر درایداون «پرمیر فیگر اکستریم» رو خیلی (خیلی) سبکتر کنین، چیزی شبیه این در میاد. شاید حتی این انگور رو بیشتر از عطرهای انگوری دوست داشته باشم… چون اصلاً تو لیست موادش انگور نیست! شاید بوی شیر رو حس میکنم… شاید شیر یه انگور سبزه؟ اما صندل کرمی نیست. صندل تو کل عطر واضحه ولی تو درایداون بیشتر محو میشه که برای من بهترین قسمتشه. میتونم به کاج اشاره شده فکر کنم، ولی فکر میکنم اون هم انگور سبزه. اولش با گلها زنونه، ولی اگر صبر کنین، با چوب و انگور کمی مردونه میشه که برای این زن عالیه. :)
با زدن عطر **هرمس سانتال ماسوآ**، نوت فیجی چوبی و کمی نارگیلمانند روی پوستم میترکد. جنبهٔ چوبی آن در ابتدا یادآور سرو است و نوت فیج آن شبیه به نوت فیج در **آن ژاردن آن مدیترانه** است، البته در سانتال ماسوآ خشکتر و کمتر شیرین به نظر میرسد. به زودی، عطر با نوتی شیرین و شیری آغشته میشود. جالب اینجاست که این نوت شیری، فیج را به ملاس چسبناک تبدیل نمیکند، بلکه صندل چوب سفید رنگ اما مغزدار، زیر فیج قرار میگیرد و آن را مثل فیج خشکشده نشان میدهد—گویی آنها را مانند یک کشتی چوبی بر امواج شیری نگه داشته است. تقابل بین خشکی و مغزداری چوب با نرمی شیری قطعاً جالب است، اما عطر بهطور کلی هماهنگ است، چون نوتهای مختلف با ویژگیهای شیری ذاتیشان در هم تنیده شدهاند. با این حال، این تعامل پویا بین شیرینی واقعی و صندل مغزدار بیش از یک ساعت دوام نمیآورد. پس از آن، سانتال ماسوآ به عطر چوبی انتزاعی و کمی فلفلی با مقدار کمی شیرینی شیری تبدیل میشود. مثل نقد قبلی **کارلوسرافائل**، من هم یاد **پوivre سامارکاند** و **پاپریکا برزیل** میافتم. انگار **الن** در خشکشدن این عطرها، زیره و بنفشه را با شیرینی شیری سانتال ماسوآ جایگزین کرده تا با فلفلی و معدنی بودن این «چوبیت» (که احتمالاً ایزو-ای-سوپر است) همراه شود. پخشبوی سانتال ماسوآ نسبتاً ملایم است و ماندگاری آن حدود ۸ ساعت است. من از روند تکامل این عطر، بهخصوص در فاز آغازین، لذت میبرم. اما خشکشدن آن با چوبیت مبهم و صیقلی مرا سرد میگذارد. اگرچه تحسین میکنم که چگونه این عطر تندی ادویهها در **پوivre سامارکاند** و **پاپریکا برزیل** را نرم کرده، اما در سانتال ماسوآ فکر میکنم به صندل ظلم شده و غنای معطر آن را کمرنگ نشان داده است—البته این فقط سلیقهٔ شخصی من است. با این حال، سانتال ماسوآ کاملاً نمایندهٔ زیباییشناسی شفاف خط **هرمسنس** است. اگر به دنبال عطر لوکس، همهکاره و دنج با ترکیبی شیری-چوبی و بدون شیرینی افراطی هستید، ارزش امتحان کردن را دارد.
«سانتال ماسویا» با ترکیبی شیرین از گلهای سفید و نوای شیر نارگیل آغاز میشود. رگههایی از گل سوسن و بهارنارنج حس میشود که زیرلایههای میوههای هستهدارشان مشهود است. اسانس شیرین و شیری نارگیل، نوتهای گل ابتدایی را در آغوشی لذیذ و لبنی میپیچاند. نوای میوههای خشکشده نیز شیرینی آغازین عطر را تزیین میکند، بهویژه انجیر و زردآلو. هر دو با هماهنگی کامل با اکورد ابتدایی عطر همراه میشوند: بوی انجیر که یادآور شیر نارگیل است و زردآلو که شیرینی گلهای بهارنارنج را تداعی میکند. در قلب عطر، نوتهای چوبی گرد و نرم صندل و ماسویا ظهور مییابند. مانند پتوئی نرم از کشمیر، این چوبها پوشنده را در گرمای دلنشینی میپیچند. عمق حسی آنها با حضور اکورد شیری و لبنی پیشین تقویت میشود. نتیجهای مانند پارچهای مخملی و گرم، بدون آنکه خفهکننده باشد. «سانتال ماسویا» بهعنوان یک «ادوتوالت»، عطری محصور است که بهنرمی بر پوست میبالد. بنابراین، پخشبوی و دوام آن ملایم تا سبک است. این ویژگی یادآور دیگر عطرهای مجموعه «هرمسنس» از هرمس است که همه مانند لذتهای شخصی و مخفیانهاند. اثری گرم و نوازشگر، مانند پوشیدن یک ژاکت پشمی دلباز. این عطر یونیسکس بهراحتی میتواند پناهگاه مرد و زن باشد؛ نه نوتهای گل ابتدایی زنانه غالب است و نه پایه چوبی مردانه، بلکه ترکیبی در تعادل کامل. من دوست دارم این عطر را در اعماق غم زمستان بپوشم. برایم روحیهبخش است و گرمای درونی و اطمینانی میبخشد، انگار که مرا به نزدیک شدن به دیگران واشاره میدهد تا از آغوش گرمش لذت مشترک ببریم. در «سانتال ماسویا» و آغوش گرمش تسلی بیابید.
هر وقت بخوام همزمان احساس بیگناهی، قدرت و ظرافت کنم، همیشه عطر **هرمسانس سانتال ماسوآ** رو انتخاب میکنم. این گوهر ارزشمند از مجموعه هرمسانس نه حس خوردن دسر بهم میده نه اینکه مثل یه بچه کوچک باشم؛ بلکه لایهای عمیق از وجودم رو نشان میده که دنیازده نیست. یعنی یه آدم مشتاق که همیشه دوست داره محیطها و تجربههای جدید رو کشف کنه. به نظرم **هرمسانس سانتال ماسوآ** عطر باکیفیتیه با ترکیبی متعادل بین **چوب صندل** (نماد بلوغ، ظرافت و پیچیدگی) و **شیر** (نماد کودکی، معصومیت و پاکی). ماندگاریش روی پوست من **۷ تا ۹ ساعت**ه. پخشبوی اولش **متوسط** و در **۱ تا ۲ ساعت** اول حس میشه و بعد به بوی پوستی تبدیل میشه :) امتیاز: **۱۰ از ۱۰، پنج ستاره!!!**
«بدون تست قبلی، یه اسپری ۴ میلیلیتری عطر رسمیِ **سانتال ماسویا** از هرمس آنلاین خریدم، فقط براساس نوتها و چون بوی چوب ماسویا رو دوست دارم. مثل یه آب معطر با بوی حشرهکشِ ضعیف بود. هیچ پراکندگی و ماندگاری نداشت. پولم رو دور ریختم و دیگه هیچوقت از هرمس نمیخرم. حتی محصولات برندهای بازار توده مثل **لآکولینا** خیلی بهتر از اینن. برام معما مونده هرمس چطوری این عطرهای بیکیفیت رو با این قیمتها میفروشه.»
این یکی از بهترین عطرهای صندلچوبی است که تا حالا بو کردهام. بوی صندلچوب بسیار کرمی و نرم با کمی شیرینی نارگیل شیری، کمی مشکمانند، تازه، ظریف و روی پوستم حس تقریباً جویدنی دارد (مثل آدامسهای زردچوبهای که در کاغذ برنج پیچیده میشوند، البته این عطر بوی زردچوبه نمیدهد). بهطور کلی ترکیب خوبی دارد و حس لوکس، ابریشمگون، دلنشین و لذیذی میدهد. من کمی روغن صندلچوب واناتو کهنه دارم که شباهتهایی به بوی صندلچوب این عطر دارد. فقط دو مشکل اصلی با آن دارم: قیمتش و اینکه خیلی ملایم و محجوب است. تقریباً هیچ پخشبویی یا ماندگاری روی پوستم ندارد.
صمغی، شیرین، عمیق و دلنشین. مثل یک کلبه چوبی در جنگلی زمستانی یا کاسهای فرنی گندم شیرین در روز سرد. کمی تندی در آغاز دارد که حس کمی مردانهتر از زنانه بهش میدهد. اما هر دو جنس میتوانند ازش استفاده کنند، چون بسیار ظریف و ملایم است. شاید برای قیمتش بیشازحد ظریف و ملایم باشد، حداقل برای سبک زندگی من. اما قضاوت نهایی را به سلیقهی فردی واگذار میکنم. اگر پول دارید و دنبال یک عطر کلاسیک سدر هستید، این گزینهای دلپذیر است.
یک عطر شیرینِ شیرهانگور و صندلِ ملایم و آرامشبخش، دقیقاً بوی مغازههای هالستر رو میده—که بد نیست. به نظرم بیشتر مردانهس، حتی یه زیرلایهی چرمیِ خفیف هم داره. واقعاً عطر خوبی برای آقایونه (که البته خانمها هم میتونن استفاده کنن)، ولی فکر میکنم قیمتش غیرمنطقیست. مخصوصاً که تقریباً مطمئنم میشه همین عطر رو از داخل خود مغازههای هالستر هم خرید. بیشتر از هر چیز، برام ناامیدکننده بود چون فقط یه بوی چوبیِ معمولی بود، نه یه صندلِ چشمگیر.
عنوان این بررسی باید باشد: **«نمیشود کتاب را از روی جلدش قضاوت کرد و عطر را هم نمیشود از روی نتهایش.»** گاهی باید خطر کرد، احتیاط را به باد داد و فقط یک عطر را امتحان کرد. در توصیف یا نتهای **سانتال ماسوآ** هیچ چیز نبود که مرا ترغیب کند داوطلبانه آن را تست کنم. (این عطر بهعنوان یک نمونه تصادفی از هرمس، همراه چند نمونه دیگر که درخواست داده بودم، به دستم رسید.) اولین نتی که حس کردم **شبت** بود، بعد سبزیها و گیاهان دیگر. سپس ادویه تندی آمد که یادآور گلهای داوودی یا برگهای گل ناز بود. آن نت فلفلی برای مدت طولانی ماند. این عطر برای من واقعاً جالب است. نمیتوانم حتی یک دلیل منطقی برای دوست داشتنش پیدا کنم، اما دوستش دارم. هیچ رگه گلمانندی در آن نیست، بیشتر گیاهی است. اه، من معمولاً از صندل فراریام، پس نمیدانم چطور میتوانم این را دوست داشته باشم. شاید رزینهای چوب ماسوآ، برخلاف دیگر چوبها، برایم جذاب است؟ شاید خودم پول یک بطریاش را ندهم، اما اگر روزی بهعنوان هدیه به دستم رسید، ناراحت نمیشوم.
"عطر سانتال ماسویا رو خیلی دوست دارم، چقدر خوبه! همهچیزش چوبیه، تمیز، تازه و فوقالعاده. میخوام هرچه زودتر یه شیشه کاملش رو تهیه کنم."
عاشقش هستم: به هر حال طرفدار عطرهای شیریام و هر چیزی با مواد اولیه باکیفیت که بوی «شیر مغز خشکبار چوبی» بدهد رو دوست دارم. موسک نوماد هم همین حس رو داره: بژ، نرم، دلنشین. از اول بوی سندل و شیر میده، بعد آرام آرام تبدیل میشه به یه ترکیب گلچوبی لذیذ و ماندگار، البته اگر نزدیک پوست باشه. هر بار بویش رو میکشم، یه لیوان بلند «شیر مغز خشکبار چوبی» توی ذهنم مجسم میشه. خیلی خوراکیست. و قطعاً نوت سندل باکیفیتش رو حس میکنم. عطر خوبیست :)
انجیر خالص. انجیری شیری و کرممانند. بدون چوب صندل، بدون هیچ چوب دیگری، فقط انجیر. به مذاقم نیست.
چه؟ ۱۸۵ یورو برای یک ادوتوالت؟!!! مسخره است. به احمقهایی که سادهلوحانه گول این قیمتهای بیمعنا رو میخورن ترحم میکنم! این عطر واقعاً بوی آب انجیر نعنایی میده، بس! هیچ چیز دیگهای نیست. بعد از فقط ۳۰ دقیقه روی پوست محو میشه و اثری نمیذاره. هرمس چطوری میتونه این قیمت رو توجیه کنه؟ هیچ مادهای تو این عطر نیست که این همه پول ارزش داشته باشه. شیشهاش هم ساده و شیشهای شفافه. ماندگاری و پخشبوییش اصلاً خوب نیست... این واقعاً برای آدمهاییه که پولشون بیشتر از عقلشونه. *ویرایش:* اونایی که دارن این رو با «کوکو بلانک» مقایسه میکنن، بدانن که این دو هیچ شباهتی به هم ندارن. «کوکو بلانک» غلیظتر، کرمیتر و وانیلیتره. تنها نقطه مشترکشون سیلاج و ماندگاری ضعیفه.
اولین باری که این عطر رو امتحان کردم، بدترین شرایط ممکن بود: داخل یک فستفودی، پر از بوی تهوعآور سیبزمینی سرخکرده و ادویههای تند و تیز. جعبهٔ نو و لوکسش رو باز کردم (باور کنید یکی از بستهبندیهای لوکس و سطحبالایی بود که تا حالا دیده بودم)، در حالی که اطرافم پر بود از سوسیسهای داغ (به عنوان یک گیاهخوار، اینجا آخر دنیا بود!). اما لحظهای که عطر به پوستم خورد، احساس کردم به دنیای دیگری منتقل شدم، دنیایی بسیار ظریف و دلنشین. قلبم رفت «تپتپ، تپتپ» و فکر کردم چقدر شیک، چقدر همنوا و دقیقاً همان چیزی بود که از یک **هرمسنس** انتظار داشتم. اولین فکرم این بود: «وای، چقدر اناریه! استفادهٔ فوقالعادهای ازش شده… اما صبر کن… انار کجای نوتهایشه؟» بعد احساس کردم کمی به سمت گورمند میره و دوباره تعجب کردم… چطور ممکنه گورمند باشه با این نوتها؟ البته هیچوقت از خط رد نشد… بسیار مخملی و شیک بود. بله، آنی عاشقش شدم و هنوز هم فکر میکنم عطر زیباییه… اما برای من نیست. در این مورد، دوباره مثل بقیهٔ هرمسنسهایی که تست کردم، کمی غذا-مانند بود. اما مشکل من جنسیت عطر بود. من خوشحال از هر نوع عطر یونیسکس استفاده میکنم و شاید روی بعضی مردان هم خوب بنشیند… اما باور نمیکنید روی زنان چقدر عالی میشه… فوقالعاده! در نهایت عطر رو به یک دوست دادم و وقتی اولین بار با روسریاش از کنارم رد شد و بویش به مشامم رسید، فهمیدم همیشه مال اون (مال اونا) بوده. عطر نرمیست که مدتها میمونَد و همه چیزهایی که اینجا خوندم درست بود: شیری، کمی اناری، کمی سبز، چوبی… سبکش کاملاً **ژان-کلود الانا**ست. پس انتظار سیلاژ قوی نداشته باشید. اگر سبکش و جذابیت بسیار ظریف و مخفیاش رو دوست دارید، این عطر رو از دست ندهید.
شیر و چوبصندل… *سانتال ماسوایا* تفسیری شیری و انجیرمانند از صندل کرمی است. عطر شیرینی است، بسیار بازیگوش که با پوست به زیبایی آمیخته میشود و تصویری شفاف و «بژ»مانند از پوست گرم و مشکدار ایجاد میکند. به نظرم توصیف ژان کلود النا از «چوبهای شیری» این عطر را خوب خلاصه میکند. خود صندل به خاطر کیفیت شیری و کرمیاش شناخته میشود (نوتهای شیر واقعی نیز در ترکیب وجود دارند) و نوت ماسوایا ویژگی خاص دیگری به آن میافزاید… حس دارچینمانندی که با نوتهای نارگیل واقعی در کنار هم قرار گرفتهاند. نوت انجیر در اینجا در آغاز کمی سبز و معدنی است (استفادهی مخصوص النا از ایزو-ای-سوپر)، اما در پسزمینه نیز خشکبارمانند و صمغی است. عطر لذتبخشی است، به نظرم بسیار خوشایند و قابل دسترسی است. اما هشدار بدهم: این عطر کاملاً پوستی است. بسیار نزدیک به پوست میماند، با گرمای آن آمیخته میشود و تا پایان خشکشدن هم همانجا میماند.
نرم، شیری، کمی تند. بوی خوبی هم داره، اما متأسفانه آنقدر نرمه که اگر ظرف دو ساعت اول تمامش نکنید، هوپ! ناپدید میشه. اگر پنج برابر قویتر بود، شاید ارزش خرید داشت، اما با این قدرت نه.
زیبا! ترکیب واقعی عطر به این صورت است: نوتهای آغازین: بادیان ختایی نوتهای میانی: نارگیل، هدیون (تقویتکننده تازگی مشتق از چای یا یاسمن)، نوتهای سبز و هلو نوتهای پایانی: صندل، کهربای چوبی، سدر، هلیوتروپ و شیرینبیان مقاومت و پخشبوی آن متوسط است، اما برای ادکلن (اُ دِ تولت) طبیعی است. به هر حال، لذت دارد که عطر را اوایل بعدازظهر استفاده کرد!
این خیرهکنندهست! شیرین و چوبی و کرمی… واقعاً زیبا. یکی از همکارهام گفته من همیشه عطرهای جدید دارم، اما این مورد موردعلاقهاش بود. متأسفانه، حتی روز سردی که عطرها معمولاً سریع از روی پوستم تبخیر نمیشن، فقط چهار ساعت دوام آورد. دوست داشتم بیشتر بماند، اما با نمونهای که هرمس میفرستد، میتوانم دوباره بزنم.
عطر چوبی صندل بسیار ظریف و کمجلوه با لایهای کرمی مانند شیر. میوههای خشکشده را حس نمیکنم، اما کمی رگه نارگیل و نوت انجیر ملایم (فکر کنم) به مشام میرسد. جالب است، اما نه بهیادماندنی. برای من چیزی کمی نامتعادل دارد. احساس میکنم عطرهای بهترِ مجموعه هرمسنس و صندل در بازار موجود است.
مانند پتو نرم و مخملی چنیل، «سانتال ماسویا» پوشندهاش را در آغوش گرم و مخملی میپیچد. این عطر با بافت شیرین، غنی و کرممانند چوب صندل آغاز میشود که ژان-کلود النا در این اثر حساس مجموعه «هرمسنس» آن را گسترش داده است. ترکیبی زیبا با رایحه لاکتونی چوب ماسویا، هردو با هم اکوردی شیرمانند میآفرینند. «دولسه دِ لچه» شیرینی ملایم کاراملشدهای اضافه میکند، در حالی که میوههای خشک (بهویژه زردآلو و شاید انجیر) لحنی گورمان به عطر میبخشند. یادداشتهای گلمانند (اگرچه ظریف) احتمالاً گلهای سفید ایندولیک مانند یاسمن و گل سیرین هستند که جنبههای کرممانندشان با رایحه نارگیلمانند چوب ماسویا تقویت شده است. به نظرم این تفسیری منحصر به فرد از عطرهای مبتنی بر صندل است، چرا که معمولاً صندل با کندر تند یا ادویههای پرسر و صدا همراه میشود (مثل «اورجینال سانتال» کرید). این عطری است که به یک اندازه مردانه و زنانه است و هر دو جنس میتوانند بر سر طبیعت شهوانیاش توافق کنند.
مشکل یادداشتهای عطر اینه که میتونید حدس بزنید، اما هیچوقت واقعاً نمیدونید ترکیبشون چی میشه! مثلا همین عطر. بویش هیچ شباهتی به چیزی که از خواندن یادداشتها انتظار داریم نداره. هیچ میوهای حس نمیشه، هیچ رگهای شیرین نیست و اگر باشه خیلی خیلی کمه… اگه اصلاً باشه. تصور کنید چوبهای خشک آغشته به ریشه خشک شده و گرد گرفتهی سوسن؛ اینطوری بهتر میتونید بوی واقعیاش رو تصور کنید. خیلی مردونه، حتی اگر به عنوان یونیسکس معرفی شده باشه. بدم میاد بگم، اما بوی کرم کفش میده. سوسن معمولاً این اثر رو روی ترکیبها داره.
عطر خوبی است، دیانای مشابهی با چند عطر دیگر هرمس دارد. کمی یاد پوivre سامارکاند و پاپریکا برزیل میاندازد. اما چوب صندل چندان احساس نمیشود. و آن شیر؟ کی اینو گفت؟ اصلاً نیست. با این حال، عطر خوشایندی است.
این یکی عالیه، خیلی خوشایند و نرم.
چه بوی عجیبی! به نظرم بوی شیر زیادی میدهد، مثل یک قوطی شیر تغلیظشده یا بوی نوزادی که تازه شیر خورده. عطر آرامشبخشی است، مناسب هوای سرد، ماندگاریاش هم خوب است... اما... نمیدانم... هم دوستش دارم، هم نه. فکر کنم آن نوت شیرین و شیریاش را زیاد نمیپسندم.
تا الآن عطرهای مختلف سدر استفاده کردهام، اما همهشان یا ماندگاری زیادی داشتند یا بوی تندی مثل خمرههای شراب باریک برای تمام روز میدادند—قطعاً چیزی نیست که بخواهم. **سانتال ماسویا** از اولین استشمام عاشقش شدم، چون همه اجزایش متعادلاند و غلیظ نیست. باز هم یک عطر典型 **ژان کلود النا** با ویژگی هواییش.
متوجه رایحهٔ صندل چوبی یا شیر نمیشوم. نوتهای اول یادآور آب گیاهان آبدار فشردهشده مثل آلوئهورا یا کراسولا هستند، بعد عطر کمی شیرینتر میشود—نه شیرینی تهوعآور شیری، بلکه شیرینی میوههای خشک همراه با چوب. صندل و ماسویا حضور دارند، اما دور و نزدیک، مثل ایدهای که عطر میخواهد به آن برسد ولی… نمیتوانم بگویم شکست خورده: نه، ماندگاریاش روی پوست من باورنکردنی است، اما همچنان فقط «ایدهٔ صندل» است، نه خود صندل—اما عطر چیست جز ایدهای از چیزی مادی؟ :)
به نظرم این عطر بوی شیرینتری از *بوآ بلوند* اتلیه کلن میده. چوبی هست و رگهای از شیرینی، تقریباً مثل وانیل، حس میشه. نوت نارگیل رو ندیدم. این عطر خیلی سبکه و ماندگاری کمی داره.
**هرمس اریمسانس سانتال ماسویا** قطعاً خوشبویترین عطر مبتنی بر چوب صندل است که در سالهای اخیر استشمام کردهام، و این در حالی است که عطرهای زیادی با محوریت چوب صندل شیرین—که به نوعی به «اساس» بسیاری از عرضههای طراحان تبدیل شده—به بازار آمدهاند. اگرچه شیرینی این عطر ناشی از وانیل نیست، اما قند موجود در ترکیب آن را به یک عطر شرقی نزدیکتر میکند تا یک عطر چوبی. بنابراین، برخی آقایان ممکن است **سانتال ماسویا** را بیش از حد زنانه بدانند. در مرحله پایانی، کیفیت اناری (شبه)چوبی ظهور میکند که ممکن است برای برخی استفادهکنندگان جذاب باشد یا نباشد. نوت شبهشیر نارگیل (ظاهرا ساخته شده از ماسویا و «شیر») حس کرمی بودن میدهد، اما بوی نارگیل ندارد—این خبر خوبی برای کسانی است که از کرمهای ضدآفتاب و تقلیدهای مونوی بیزارند. **سانتال ماسویا** عطری بسیار ساده است. اگر بوی طبیعی، شیرین و کرمی چوب صندل را دوست دارید، این عطر را پسندید، اما عطری پیچیده یا تحریکآمیز نیست. با این حال، پختگی خوبی دارد و من اصلاً مخالف داشتن یک شیشه از آن نیستم!
**نام:** سانتال ماسویا (دهمین عطر مجموعه هرمسنس، ۲۰۱۱) **خالق:** ژان-کلود الانا برای مجموعه هرمسنس **ویژگیها:** انعطافپذیر، غریزی، حسّی اتحادی مغناطیسی دو چوب شیری: صندل و ماسویا. سفری به دنیای غیرمنتظره، عطری شیرین و تند که نرمی پوستمانند این چوبها را با گرمای رزین و لذت میوههای خشک و *دولسه دِ لچه* در هم میآمیزد. عجیب و آشنا در یک شیشه!!! **قیمت:** ۱۸۰ یورو – ۱۰۰ میلیلیتر ادوتوا ۲۹۰ یورو – ۲۰۰ میلیلیتر ادوتوا ست نوماد: ۴×۱۵ میلیلیتر – ۱۰۸ یورو / ۱۲×۱۵ میلیلیتر – ۳۱۲ یورو
سانتال ماسویا عطر چوبی شیرین و ملایمیه، شیک، ظریف و بیتکلف. فوقالعاده گرانقیمت. و به طرز عجیبی زودگذر. روی کاغذ و لباس، بوی عسلمانندی داره با ترکیبی مشخص از فلفل و الکل که کمی آزاردهندهست. اما روی پوست من، بوی چوب شیرین و کرهای و پارچهٔ پنبهای میده، مثل جعبهٔ سیگار قدیمی پر از کارتپستال. یه چیز توش هست شبیه به بوی چسب چوب که مانع میشه عطر شیرین یا پودری بشه. اما هیچکدوم از اینها مهم نیست، چون مثل تمام عطرهای خط هرمسنس (به جز آمبر نارگیله)، نیم ساعت بعد از اسپری کردن، حتی اگر دهنم رو آب بکشم و بوی پوستم رو بگیرم، دیگه بویش رو حس نمیکنم.
عطر خوبی با رایحهٔ ملایم چوب صندل و گل، اما با قیمت ۱۷۰ یورو، خیلی خیلی گرانتر از آن چیزیست که هست. واضح است که هرمس وقتی مجموعهٔ هرمسنس را خلق کرد، هدفش ساخت خطی انحصاری بود که دست عوام بهش نرسد. علاوه بر این، قدرت پخشبوی آن مثل ادکلن است، نه ادوتویلت یا ادوپرفیوم.
به نظرم بوی این عطر شبیه انجیره، حتی اگر تو لیست موادش نیومده، و میبینم که من تنها کسی نیستم که اینطور فکر میکنه. بوی نرم و ظریفی داره و وقتی آرام میگیره کمی کرمیتر و چوبیتر میشه، اما به نظرم به خوبی بعضی عطرهای دیگه این مجموعه نیست. ماندگاری خوبی داره و پخشبوی متوسطی داره.
بعد از شروع تازه، خیلی شیرین و شیری میشود، اما… بیشتر بوی شیر انجیر میدهد تا صندل. انتظار یک صندل شیری و طبیعی زیبا را داشتم، اما الانا عطر انجیری آورده که خیلی شبیه به فیلسیکوس دیپتیک است. خیلی ناامیدکنندهاست، نمیتوانم بگویم دوستش دارم یا نه.
امروز در بوتیک هرنس امتحانش کردم، یک روز قبل از اینکه روی قفسهها قرار بگیره. اگه انتظار دارید چیزی نرم و کرمی باشه، احتمالاً کمی ناراحت میشید. خوبه، خیلی چوبیست و وقتی خشک میشه، بوی کمی کاج میده، مثل یه درخت کریسمس سبز و تازه. قطعاً میخرمش!