تصاویر
آبی روژ لَنستِنگ گِرلن | habit rouge l'instinct guerlain
آبی روژ لَنستِنگ گِرلن | habit rouge l'instinct guerlain
habit rouge l'instinct guerlain
Habit Rouge L'Instinct by Guerlain is a Leather fragrance for men. This is a new fragrance. Habit Rouge L'Instinct was launched in 2022. The nose behind this fragrance is Delphine Jelk. Top notes are Green Notes, Grapefruit and Bergamot; middle notes are cannabis, Mate and Red Rose; base notes are Leather, Patchouli and Vanilla.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Guerlain
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Delphine Jelk (delphine jelk) 
Green Notes (green notes) 
گریپفروت (grapefruit) 
ترنج (برگاموت) (bergamot) 
Cannabis (cannabis) 
Mate (mate) 
Red Rose (red_rose) 
Leather (leather) 
Patchouli (patchouli) 
Vanilla (vanilla)
«بلو دِ شانل» با «لیریکسِ آمواژ» ملاقات میکند… عاشقش هستم…»
«مطمئن نیستم این سری (یا باتچ) محصول معیوبه، اما خیلی ضعیفه، حتی مقایسه با *لوم ایدئال ایدیتی*. بعد از زدنش تقریبا هیچ بویی استشمام نمیکنم. **ویرایش:** احتمالاً بینیام بهش عادت کرده، چون امروز زدم و چندتا تعریف شنیدم! 😅»
بررسی کوتاه: بلو دِ شانل رو تصور کنید، اما با نوتهای سبز و گل رز فوقالعاده خوب. یه عطر تازه و عالیست.
این آزارم میده که اسمش «هابیت روژ» هست، چون خط محبوبمه اما هیچ شباهتی بهش نداره. من اسمش رو میذاشتم «گرلن اوم لینستنک». اگر دنبال عطر سبک میگردی بد نیست. یه عطر کمی سبز، مرکبات ملایم و شبیه حشیش. نوعی بوی «اکو-سبز» هست که بازتاب زمانهمونه.
نیمهای ترکیبی از گریپفروت و وتیور، نیمهای سایهای از کلاسیک چنددههای گرنلن؛ به نظر میرسد تلاش اجباری برای «بهترین هر دو جهان» است، اگرچه چیزهای بیشتری هم در کار است. گل سرخ نقطهقوت خوبی است: طراوت سبزمانندی به ترکیب میبخشد. ممنون، گل سرخ. غیر از این، هدفش را نمیفهمم، اما گل سرخ خوشایند است. با توجه به اینکه شلیمار هنوز در بخش زنان فروخته میشود و این عطر بسیار اتریتر است، اگر به عنوان یک فلورال «هابیت روژ» یا فلانکر زنانهای مثل «سوفل دو روز» بازاریابی میشد، اشتیاق بیشتری برمیانگیخت. حتی بهتر اگر تصورش کنید در شیشهای از آکوا دی پارما.
اولین برداشتم اینه که خوبه. آغازش خیلی خوبی داره. نتهای بالایی و میانی حدود یک یا دو ساعت دوام میآورن، بعد یه بوی پایهای نسبتاً معمولی میاد که خوبه اما کمی شبیه ژل دوش آبی عمومی میشه. گل سرخ جایی میان پنهان میشه، انگار با نت کانابیس بازی قایمموشک بازی میکنه—کانابیس واقعگرایانه نیست اما یه جذابیت گیاهی جالبی داره. ترکیب گیاهی و ردپای گل سرخ قرمز واقعاً خوشاینده. باید چندبار دیگه امتحانش کنم. خوبه، اما خشکشدنش یه بوی ژل دوش دریایی آبی داره که دیگه سلیقهام نیست. علاوه بر این، تازه یه عطر نسبتاً نیچِ ژلدوشی آبی دیگه تست کردم که پایهای مشابه داشت. اول خیلی خوشم اومد اما بعد از یه هفته استفاده، قبل از تموم شدن نمونهاش جذابیتشو از دست داد. تقریباً اونو میخریدم، پس این یکی هم بد نیست. صبح بیدار شدم و چند اسپری دوباره زدم. حالا دیانای *هابیت روژ* بیشتر خودشو نشون میده. انگار یه نسخه برهنهتر از *هابیت روژ*ه با نت سبز گیاهی پررنگتر و یه ترکیب دریایی جانوری که کمی بوی ژل دوش آبی هم داره. اون بوی جانوریاش خوبه. احتمالاً امتیازم بهش بیشتر میشه. خوشحالم که کمتر دیده شده تا بتونم از قفسه ارزانقیمت بخرمش. واقعاً تو این خرید برنده شدم. کیفیت استاندارد گرلن. چندتا عطر تابستانی گرلن هست که بیشتر دوست دارم، اما این یکی سبک خودشو داره. بهاندازهای کلاسیکه که ما پیرترها دوستش داریم، و بهاندازهای مدرنه که جدیدها هم بتونن بپسندن. ترکیب گیاهی، جانوری، چرمی و دریایی با رد گل سرخ گاهی تو خشکشدن بوی حشره یا حشی میده. یکی گفت بعد از ورودم بوی سوپ گوجهفرنگی میدم و یکی دیگه موافق بود. اما اونا معمولاً حساسن، و گاهی بیشتر از حد معمول—میدونی چی میگم. حالا عطر گردتر و پرشخصیتتر شده. شاید بینیام داره بهش عادت میکنه یا شیشه بعد از چندبار استفاده باز شده. فکر میکنم هر دو عامل موثره. بوی ممتازی داره. موس دریایی با ترکیب چرمی اینقدر خوب جفت شدن که انگار بوی بهترین پوست اسب بعد از تاختن صبحگاهی تو مزرعههاست. شبنم، سبزهها، گلها… همه روی پوست اسب جمع شدن. به خاطر این اثر هنری منحصر به فرد، امتیازمو به ۸.۴ از ۱۰ افزایش میدم. خیلی خوبه. اغلب میپوشمش. هر بار بهتر میشه. واقعاً حس اسبوارشو احساس میکنم. تا وقتی تمام نشه تو چرخش بالاییهام میمونه.
این یک عطر مرکبات پالایششده و چرم دودی خیلی خوشکل است. قطعاً برای استفاده روزمره هم مناسبه، اما عطری نیست که اگر بگردی نتوانی نمونههای مشابهش رو پیدا کنی. من بدون تست قبلی، فقط به خاطر نت کانابیس خریدمش و زیاد هم ناامید نشدم، ولی باید کمی خلاقیت به خرج بدی تا نت کانابیس رو حس کنی. تصور کن دوستت داره یک شوینده بدن درست میکنه و میگه: «این یکی باید بوی لیمو و علف بده.» بیشتر حالتش میشه «آها، میشه گفت چنین بویی داره.» به هر حال، عطر خوبیست و من چون وقتی نسخه اصلی اومده نبودم، هیچ تعصب خاصی ندارم. خیلیها هم از وجود این نسخه جدید ناراضیاند. امتیاز: ۶.۹ از ۱۰.
این قطعاً بهعنوان یک فلانکر (نسخهی جانبی) خوب عمل میکنه. نسخهای بسیار سبز از HRه، پذیراتر و مدرنتر، و به نظرم کمتر چالشبرانگیزه.
فراموشش کن برای دوستان منابع انسانی نیست—این برای عاشقان HR نیست. دستت رو سریع بزن چون پیدا کردنش سخته! من یکی خریدم و دارم دو تا دیگه میگیرم، همهشون ۵۰ میلی. با قیمت ۴۰ دلار پیدا کردم. خیلی دستکم گرفته شده و بیدلیل بدش میگن. خیلی از محصولات گلرن همردهاش چهار برابر این قیمت فروخته میشن. منحصربهفرد و نادره، پس کسی رو نمیبینی که ازش استفاده کنه. اگر عطرهای هرمس اچ۲۴ و موگلر فلای اوی رو دوست داری، این رو هم دوست خواهی داشت.
این رو در بازگشت از رم به عنوان یادگاری خریدم، چون اسمش از لباسهای قرمز کاردینالها گرفته شده و همیشه دوستش داشتم. متأسفانه فروشنده باید نسخهی اصلی «ابیت روژ» رو به من میداد، نه این نسخهی جدیدتر. با این حال، عطر خوشایندیه با ماندگاری خوب. خیلی سبز و تازهست، با نوت چای دلنشین، ولی قطعاً عطر چای نیست.
متوجه criticismهایی که این عطر دریافت میکنه هستم. اگر نسخهٔ اصلی رو دوست دارید، این فلانکر (نسخهٔ جانبی) ضروری نیست—DNA عطر اصلی رو میشناسید، بوی چیزی قدیمیتر میده (نه به معنای منفی)، اما همین. فکر میکنم این عطر برای کسانی که طرفدار *Habit Rouge* نیستند عالی باشه، چون مسیر متفاوتی میره. نوت حشیش قطعاً جالبترین بخش این ترکیبست، پرژکشن قویای نداره و ماندگاریاش هم طولانی نیست، اما همچنان جذابه. اگر تو کشورتون موجود نیست، میتونید با من تماس بگیرید.
تذکر: خودم *هابی روژ ادو توالت* را استشمام نکردهام. با این حال، *لینستنک* هنوز هم بسیار بهتر از چیزی است که بعضیها نشان میدهند. حتی نزدیک به *بلو دِ شانل* هم نیست—تازه هر سه نسخه *بیدیسی* را تست کردم و در تمام مدت فکرم این بود: «اینها هیچ شباهتی به *لینستنک* ندارند.» *هابی روژ لینستنک* با گریپفروت و برگاموت گازی و زنده شروع میشود و این حس گازی بودن تا خشک شدن عطر ادامه دارد، سپس نوتهای خاکی (ماته؟) و کمی گل و سبزی به آن اضافه میشود. بعد از دو سه ساعت، به وانیل کرمی، چرم دودی و ردپای گل سرخ میرسد. مرکبات تقریباً در همه مراحل حضور دارد—از شیرین و گازی تا شیرین و نرم. در مورد نوت بحثبرانگیز کانابیس… من اصلاً متوجهش نمیشوم. البته هرگز برگ کانابیس را استشمام نکردهام، اما مطمئناً بوی تند و زهممانند علف اینجا نیست. از نظر عملکرد، بد نیست. اگر مقیاس را از *بات اند بادی ورکس* تا *سوواژ* در نظر بگیریم، *لینستنک* بالاتر از متوسط است. غول نیست، اما اسپری بدن هم نیست. با دو اسپری، حدود ۵–۶ ساعت پخشبوی قابل توجه دارد و چند ساعت دیگر هم ردّ بوی آن را میتوان حس کرد. ذکر تعداد اسپری در بحث عملکرد مهم است. به راحتی میتوان آن را در تمام فصول استفاده کرد—بستگی به شدت زمستانهایتان دارد. در اوج زمستان البته ضعیف میشود، اما در بقیه مواقع، ۶۰ درصد مواقع کارایی دارد. آیا انقلابی است؟ نه. آیا با *بلو دِ شانل* و *سوواژ* متفاوت است؟ قطعاً. نزدیکترین عطر به ذهنم *الور اوم شانل* است، اما *لینستنک* در همه جنبهها برتر است: گازیتر، قویتر، شخصیتدارتر. ارزش خرید بیشتری هم در تخفیفها دارد—حداقل پیدا کردنش آسانتر است (سلام، شانل!). *هابی روژ لینستنک* برای وقتی است که میخواهید متفاوت اما قابل قبول باشید. قطعاً جایگاهش را کنار دیگر عطرهای *گورلن* من (*وتیور ادو توالت* و *لوم ایدئال ادو توالت*) پیدا کرده و اگر این نسخه در مقایسه با اصل ضعیفتر است، پس اصل باید واقعاً عالی باشد. **بهروزرسانی (۹ آوریل ۲۰۲۵):** *هابی روژ ادو توالت* را تهیه کردم. حالا که هر دو را تست کردهام… هنوز نمیفهمم چه چیزی در *لینستنک* اینقدر آزاردهنده است. به نظرم این نسخه مثل یک فلانکر «اسپورت» عمل میکند (بله، میدانم قبلاً *اچآر اسپورت* وجود داشته). *لینستنک* رویکرد مینیمالیستی برای مدرنسازی ادو توالت دارد: چوب، ادویه را کاهش داده و مرکبات را شیرینتر کرده. به نظر میرسد لایم تلخ ادو توالت برای این هدف حذف شده. *لینستنک* یک نسخه بسیار مدرن از *اچآر* است و برای جوانترها مثل خودم جذابتر است. با این حال، *لینستنک* را به برادرم میدهم که خیلی بیشتر دوستش داشت. من تصمیم گرفتم روی ادو توالت بمانم، چون در مجموعهام منحصر به فرد است.
«هابیت روژ» با «آکوا دی جو» ملاقات میکند، اگر بخوام ساده بگم. تلاش برای دادن یه چهرهی مدرن به کلاسیک گرلن. بعضیها دوستش دارند، بعضیها هم از طرفدارای پرشور هر دو عطر (هابیت روژ و آکوا دی جو) متنفرن. من شخصاً ازش خوشم میاد!!!
**همدردی با دندی، بخش ۲: کمدی اشتباهات** آیا به دنبال تفسیر تازه و جسوری از «هابیت روژ» هستی؟ **۴۰۴ – پیدا نشد** میخواهی صدای نفسنفس زدن و سم اسبها را بشنوی؟ **۴۱۷ – شکست انتظار** آیا امید داشتی شاید فرصت پیوستن به «شکار وحش» را پیدا کنی؟ **۵۰۲ – درگاه خراب** 🎵 **بنی بناسی – رضایت**
اینجا نیست، اونجا نیست، نمیدونم. یادداشتها میگن حشیشه، اما من بویشو نمیگیرم. عملکردش خیلی، خیلی ضعیفه و عطرش چیزی نیست که قبلاً بارها ندیده باشم. حس ارزونقیمتی و غیراصیلی میده.
یک بطری کامل دارم، اگر کسی علاقهمند بود. فقط به ساکنین منطقه تورنتو میفروشم.
متمایز و بوی مرکباتش استشمام میشود. به نظر نمیرسد پخشبوی زیادی داشته باشد.
عطر یه شاهکار مطلقه، ولی ماندگاریش خیلی پایینه!!! چرااا؟؟؟!! اول با یه انفجار از مرکبات و رایحههای سبز شروع میشه، بعد از یه مدت گل رز میاد، و تو مرحله آخر فقط یه ردِ کم از وانیل میمونه. هیچ اثری از چرم نیست. دلم نمیخواد به خاطر ماندگاری ضعیفش بهش ۷ از ۱۰ بدم، ولی گرلن اشتباه بزرگی کرد.
با اینکه نام اصلی «هابیت روژ» را با خود یدک میکشد، اما تفاوتش با نسخهٔ اصلی زمین تا آسمان است. اگر فکر میکردید بدون تست قبلی بخریدش و انتظار داشتید شبیه نسخهٔ اصل باشد، اشتباه کردهاید. «هابیت روژ لینستنکت» بوی مدرن و تازهای دارد. موافقم که شباهتهایی به «شانل بلو» دارد. آغازش زیبا و تازه است. اما یادم نیست کی بود که بوی چیزی شبیه نخود یا غلاف نخود به مشامم رسید. این موضوع مرا غافلگیر کرد و صادقانه بگویم، از خریدش منصرفم کرد. شاید روزی دوباره امتحانش کنم تا ببینم آیا هنوز این بو را حس میکنم و میتوانم از واکنش اولیهٔ خود بگذرم یا نه.
این رو بعد از ایمیل زدن به گرلن خریدم تا تأیید کنم که عطر «لوم ایدئال کول» (یکی از عطرهای محبوبم) قطع شده یا نه. آنها جواب دادند و تأیید کردند که «لوم ایدئال کول» واقعاً قطع شده و پیشنهاد دادند «لینستنکت» را امتحان کنم؛ با این حال که ترکیب نتهایش متفاوت است، ممکن است احساسات مشابهی ایجاد کند. نتوانستم نمونهای با قیمت مناسب پیدا کنم، پس ریسک نهایی را پذیرفتم: خرید کور. سعی میکنم خرید کور نکنم مگر اینکه چارهای نباشد، اما خلاصه بگویم: احتمالاً بدترین خرید کور عمرم بود. تصور کنید سبکترین نسخه «هابیت روژ پریوه» (نه نسخه اصلی هابیت روژ) را با کالون ارزان و بوی تخممرغی ترکیب کرده باشند. همین. عجیب. فراموششدنی. ضعیف. حتی اعتمادم به گرلن را هم شکسته، چون خودشان این عطر را به من پیشنهاد داده بودند. میفهمم که کسبوکارها باید خودشان را بازآفرینی کنند تا مرتبط بمانند، اما حس میکنم گرلن دارد مشتریان اصلیاش را از دست میدهد و اگر همین مسیر را ادامه دهد، ممکن است روزی کاملا ناپدید شود. و این که گرلن در سال به اندازه مانسرا عطر جدید عرضه کند، برایش غمانگیز است.
اینقدر با همهٔ نسخههای لوم ایدئال فرق داره… تقریباً یه پیچ عربی داره. شیرین، چرم، پچولی و وانیل… تقریباً شبیه مگلر ای من یا سری مزون مارژلا. خوبه، یه پروفایل اصلی و متداول اما به نظرم تکراریه. هرود، ناکسوس یا بارائوندا جواهرات بهتریاند، کمتر خطی و جالبتر.
بوی خوبی داره، اما همینکه اسپری کردم، یاد عطر بلو دو شانل ادوپارفوم انداخت.
به اعترافم، گرلن خانهٔ موردعلاقهام است. باید بپذیریم که وصل کردن نام *هابیت روژ* به این عطر اشتباه بود. شاید بهتر بود فقط اسمش را *لینستنک* میگذاشتند. این عطر، هابیت روژ نیست و حتی به نظر نمیرسد بخواهد هابیت روژ باشد. این عطر چیست؟ نوتهای مرکباتی ابتداییاش چندان چشمگیر نیستند. ترکیبی از ماته، پچولی و رایحهٔ شبیه کانابیس دارد که کمی خاصیت منحصر به فردی به آن میدهد. اما این پچولی، همان پچولی محبوب هابیت روژ نیست. گل رز هم نه شیرین است و نه خفهکننده، و با نوتهای گیاهی و بوی وانیلی پایه خوب ترکیب شده. در بخش پایه، وانیل با چرمی نرم همآمیزی خوبی دارد؛ هرچند به نرمی هابیت روژ نیست، چون آن اثری جادویی از میخک ندارد، اما به خوبی انجام شده. این عطر، چیز خوبی است و هویت مستقل خود را دارد. به نظر میرسد برای همان مخاطبان *بلو دو شانل* یا *آکوا دی جو* طراحی شده. من آن را دوست دارم و شایستهٔ هویت مستقلش است. اما هرگز هابیت روژ نخواهد بود.
این عطر هیچ رگهای از آن عظمت و ظرافت «اچآر» رو نداره، حتی نزدیک هم نیست. بویش هم خیلی تکراریه، کاملا ورزشی و شبیه ژل دوشهای مردونهی معمولی که بوی مردانهشون بیش از حد توی صورتت میپره. اینجوری بوییه که به پسربچهی سیزدهسالهای برای اولین مهمونی مدرسهاش میدی (و بعد اون هم بیش از حدش اسپری میکنه.) البته اشکالی نداره، ولی برای من کاملا رد شدنه و اصلا شبیه گلرنِ همیشه درخشان نیست. ¯\_(ツ)_/¯
در شتاب برای بررسی یک عطر، بسیاری از مردم آن را روی کاغذ میپاشند، نوتها را میخوانند و نتیجهگیریهای «کارشناسانه» خود را مینویسند. عطرسازان صندلیمحور (آماتور) سریع این فلانکر را رد میکنند و میگویند «این عطر رژیم (Habit Rouge) نیست»، بدون اینکه حتی شانسش را بدهند. اغلب آن را روی پوست نمیپاشند یا حتی برای مدتی طولانی نمیپوشند. عطرها چرخهای از زندگی دارند که برای پوست و دمای آن طراحی شده است. این فلانکر عطر رژیم، در ابتدا بسیار متفاوت از نسخه کلاسیک باز میشود. بوی مدرن و دلپذیری دارد. با خشک شدن، نوتهای گیاهی و آبی از آن بیرون میآید. با خشکتر شدن بیشتر، شروع به بوییدن دیانای عطر رژیم میکنید، البته بسیار ملایمتر، اما قطعاً حضور دارد… بسیار مدرن شده. در خشک شدن کامل، بوی لوم ایدئال یا وتیور نمیدهد… این عطر رژیم است… با وانیل، چرم و مرکبات معروف گرنلن. به خودتان لطف کنید، یک بار کامل آن را بپوشید…. اسپریش کنید…. امتحانش کنید…. بگذارید خود را نشان دهد…. مطمئن هستم دوستش خواهید داشت.
به نظرم کسانی که گفتهاند این عطر هیچ ارتباطی با هابی روژ ندارد، کمی گمراهکننده حرف زدهاند. من به خاطر چنین حرفهایی از این عطر دوری میکردم، اما اخیراً یک شیشهاش رو با تخفیف سنگین گرفتم و متوجه شدم اینطور نیست. دیانای هابی روژ تو این عطر هست، البته فوراً مشخص نیست چون نسخهای فوقالعاده مدرن از اون هست، اما بعد از کمی ماندن روی پوست، به نظر من غیرقابل انکاره. مرکبات، پچولی، گل سرخ و وانیل پودری کهربایی که هابی روژ اصلی رو تعریف میکنند، همه اینجا هستن. پس چه تغییراتی اینجا دادهاند؟ خب، وانیل پودری خیلی ملایمتر شده و به حدی تازه و نیمهآبی دراومده که دیگر نمیشه مثل نسخه اصلی بهش گفت عطر پیرمردها؛ یا حداقل نه به آن اندازه. بوی دود حشیش نمیده، اما کیفیت سبز و برگمانندی تازه داره و خیلی آبی و تازهست که همین حس آبیمانند رو ایجاد میکنه. فکر میکنم این عطر خیلی خوبه. بهش مثل یک فلانکر تابستانی داغ برای هابی روژ نگاه کنید.
عاشقش شدم. وانیل زیبا، برگاموت، گل سرخ و چوب صندل—همهشون رو حس کردم، حتی با دو بار بوییدنش تو دوگلاس. عطر کنف هم فوقالعاده بود، پس همین الان یه تستر ۱۰۰ میلیلیتری به قیمت ۸۰ یورو خریدم.
همهی نقدهای منفی یوتیوب دربارهی این عطر کاملا بیراهه رفتهاند. من هیچوقت نسخهی اصلی HR رو امتحان نکردم، پس هیچ پیشداوری ندارم. هیچ ردی از حشیش نیست. این عطر بوی تورب سوختهی اسکاتلندی داره، رقیق شده با مرکبات و کمی وانیل. نوتهای سبزش واقعا سبز و تازهاند. این عطر یادآور پدر بزرگم و سفرم به ایرلند در کودکیست—صبحهای تازه و خنک با بوی تورب سوخته در هوا.
کاش عطرهای گرلن ماندگاری بیشتری داشتند و پخشبوی بهتری میداشتند.
گنج پنهان و زیرسؤالرفته، اما بیارزش و منفور! من واقعاً عاشقش هستم. برای هوای گرم عالیه، راحت میشه تو هر موقعیتی پوشید. از نظر پخشبوی (سیلاژ) و ماندگاری «غول» نیست، اما حتی اگر کورکورانه بخریدش، اگر از فروشگاه رسمی تهیه کنید ارزشش رو داره (من شانس آوردم و از سفورا با قیمت ۸۰ یورو برای ۱۰۰ میلیلیتر خریدم). من هم نسخههای EDT و EDP رو دارم و هر سهتاشون رو دوست دارم.
نمیتونم باور کنم چقدر خوبه. از عطر اصلی *هابیت روژ* خیلی خوشم نمیآد، چون بوی آبنبات سبز جوشیده (آبنبات سخت) میده، اما خوشبختانه این نسخه هیچ شباهتی به اون نداره. گرم، نرم و بسیار ظریف و پیچیدهس. اینقدر خوب ترکیب شده که روی پوست من تقریباً نمیشه هیچ نوت خاصی رو تشخیص داد.
این عالیست! هر بار که امتحانش میکنم، بیشتر دوستش دارم.
این عطر خیلی خوبه، ولی چون یوتیوبرها بدگوییاش کردن، شما هم همه شروع کردید به بدگفتن ازش.
عطر تازه، تمیز و عملکردی خوشایندی دارد، شبیه ژل دوش با رایحهای ورزشی و آبی. اما آنقدر کلیشهای است که هیچ شباهتی به آثار گرلن ندارد. بیشتر شبیه محصولی از کلوین کلاین یا هوگو بوس است، و در مرحله خشک شدن کمی شبیه آکوا دی جو است.
من شخصاً این همه نفرت رو متوجه نمیشم. خودم خیلی این عطر رو دوست دارم. تابستون پیش تو پاریس خریدمش و عاشقش شدم. یه چیزایی تو شروع شیرین و مرکباتیاش و رگههای چرمی که داره، برام خیلی منحصربهفردش کرده. دوستش دارم.
خشکشدن عطر خوبه، اما بویش یاد روزگاران قدیم میاندازه، کمی نوستالژیک و کهنه.
تازه، مرکباتی، سبز، کمی شیرین و چوبی/چرمی. یاد عطر D&G The One EDT میاندازد، نه اینکه بوی مشابهی داشته باشند، اما در آن سبک تمیز و همهفنحریف قرار میگیرد. در مرحله پایانی بوی شیرینی مثل خرما میدهد. با این قیمت بسیار خوب است.
عطر بینهایت دستکمگرفتهشده 😟
فکر میکنم این عطر کمتر از آنچه شایستهاشه شناخته شده. به نظرم اگر از اول نامش «هابیروژ» (HabitRouge) نبود، استقبال بهتری میشد. انتقادهایی که میگن کلیشهایه تا حدی ناعادلانهست، چون ماهیت کَنابی (شبیه حشیش)ش شخصیت متمایزی بهش میده که در جای دیگهای پیدا نمیشه. از خیلی (حداقل ۵۰٪) عطرهای طراحیشده کمتر کلیشهایه. خیلی مردانهست، برای اکثر آدمها نیست، ولی جالب و بیانیهداره. بوی تند و سنگینی داره، پر از شخصیت.
خشکشدنِ عطر ترش است. مثل اینکه، همانطور که در کامنت پایین هم گفته، بوی «دافع پشه آوتان» میدهد.
هنوز این عطر رو امتحان نکردم، اما منطق وجود نوت حشیش رو میفهمم. به نظر میرسه کیت ریچاردز، افسانهایِ شیکپوش و آشنا به مواد، از رولینگ استونز، در دههٔ ۶۰ میلادی عطر *هابیت روژ* میزده. پس منطقیه که این عطر با الهام از خود این مرد بزرگ بازآفرینی شده باشه. فکر میکنم ایدهٔ جالبیه، ولی مثل اینکه گفتم، باید خودم بوییش کنم. خیلی از آثار دلفین رو دوست دارم، پس به خودم مدیونم که نمونهاش رو تهیه کنم. امیدوارم به شکل قانونی من رو «بال ببره».
مممکنه اشتباه کنم. اما پیشبینی میکنم این عطر دوباره توسط گرنلن با یه نام دیگه عرضه بشه.
این حتی به ۱۰ درصد هم نزدیکی به عطر اصلی هابیت روژ ندارد. از کاری که با این بو کردهاند خوشم نمیآید.
سبز تازه با کمی دود… بسیار خشک….
این واقعاً عطر خوشبوئیست. هیچچیز فوقالعاده نو یا بدیع نیست، اما یک عطر تابستانی کاملاً متعادل و خوب است. فکر میکنم چون شبیه نسخه اصلی *هابیت روژ* نیست، همه ناراحت و معترض شدهاند. عطرساز جدیدی دارد، پس قطعاً بوی متفاوتی خواهد داشت.
میدونم این عطر داره بیشازحد زیر سوال میره، اما اینکه این همه آدم دارن روش انتقاد میکنن در حالی که بیشتر بحثها دربارهی بویش مثبت هست، به من نشون میده احتمالاً بیشازحد منفینگری میشه—شاید چون شبیه هابی روژ نیست، و چون یادمه قبل از اینکه حتی بیاد بازار، خیلیها از لیست نتهایش عصبانی شدن. به من جالب میاد؛ فکر کنم به زودی یه شانسش بدم و بخرمش.
احتمالاً فقط ناراحتم که این (مثل تقریباً همه عطرهای آبی) روی پوستم جواب نمیده. مثل چیزی که سباستین از «سملینگ گریت فرگرنسز» گفت: «بوی تخممرغی، گوگردی»؛ یاد یه کلوخه صابون توالت جنگزده و فرسوده میاندازه که سالها سرش ریخته. نوتهای «سبز»ش هم آبی و کلیشهایان؛ بویش مثل «دیلن بلو»یه که گرلن ساخته، و این تعریف نیست… ماندگاریش عالیه، البته به دردم نمیخوره ولی به هر حال. پخشبوییش هم مثل همیشه گرلن «آقایانه»ست. بستهبندیش فوقالعادهست، ولی من بطری رو نمیپوشم، درسته؟ این یه جهت عجیب برای گرلن بود. من یه عطر «هابیت روژ» میخوام که کلاس بده، پس چرا یه عطر سبز با نوت «کانابیس» دربیارین؟ یه آدم حشیشی تو مصاحبه شغلی؟ عجیبه. ۱.۵ از ۱۰.
این یک عطر شیک و همهفصل برای آقایانی با سبک پوشش کلاسیک است. مشکل اینجاست که هیچ ربطی به *هابیت روژ* ندارد. این یک عطر کاملا متفاوت است. رایحه: ۱۰/۱۰ ماندگاری: ۷/۱۰ پخشبوی: ۶/۱۰
عالیه. میبینم که بعضیها دارن بد ریت میدن. باشه، برام بیشتر میمونه ☺️
شاید بینیام به عطر *Instinct* عادت کرده یا خود عطر ضعیفه.
این یک عطر مدرن، نرم، سبز، شیرین و خوشبوِ عالی است. حداقل به خوبی ایوایاسال *ی*ها و *سوواژ*ها. اگر با برندینگ متفاوت و نامی جدای از *ابیت روژ* عرضه میشد، قطعاً موفق میشد. من هم ادکلن *ابیت روژ* در نسخههای ایدیتی و ایدیپی را دارم و هر دو را دوست دارم. این عطر نباید یک فلانکر برای *ابیت روژ* میشد. با این حال، بهتنهایی بسیار خوب است. نمونهاش را امتحان کنید و نامش را فراموش کنید. امتیاز: ۷.۷۵.
یک بچهٔ عجیب در خانوادهٔ ابریشم سرخ، اما هیچ دلیلی نمیبینم که نپسندمش. فقط متفاوته و شاید محبوبترین نیست. من تازگی و حس سبزش رو دوست دارم که با کمی نوتهای کانابیس مخلوط شده. به نظرم قطعاً جایگزین آرامشبخشی برای نسخهٔ اصلی ابریشم سرخه که برای روزهای گرم تابستون خیلی قویه.
عطر بسیار سبز و تازه. همین چیزی است که با این عطر دریافت میکنید. تازه و سبز.
در جنبهٔ آبی/دریاییاش، شباهت دوری به *بلو دِ شانل* میبینم، اما مثل یک تقلید نسبتاً بد از آن. واقعاً دوستش ندارم. عجیبه که هیچ جزء آبی ذکر نکردهاند، و عجیبتر این که بهعنوان فلانکر *هابیت روژ* عرضه شده. این یکی رو هم به لیست عطرهای ناپسندم در فراگانتیکا اضافه کردم.
در سپورا امتحانش کردم و وای، چه ناامیدی! بوی هیچکدوم از HR (HR احتمالاً مخفف یک عطر خاص است) نداره و یه بوی بد دهنآبمانند داره، مشابه چیزی که تو عطرهایی مثل لونا روسا بلک تجربه کرده بودم. اسپری اولش هم فقط یه بوی معطر کلیشهای بود، هیچکدوم از آن طراوت گازدار و زندهی نسخهی اصلی رو نداره. خودداری کنید.
آفرینشی زیباست به خودی خود. هیچ ارتباطی به عطرسازی سنتی (HR) ندارد، اما در اینجا استادی و حس عطرسازی معاصر وجود دارد. آن را همانگونه که هست میپذیرم و بسیار لذت میبرم! بوی علف (ماریجوانا) را آزاردهنده نمییابم، برخلاف نظر برخی دیگر.
«چرا بعضیها فکر میکنند منطقیه دربارهی عطرهایی نظر بدن که حتی بوییشون رو نشنیدهاند؟ نگاه میکنم بهت، @Flirtboy.»
این احتمالاً بدترین محصول گورلن است👎 کی دوست داره بوی علف (حشیش) بده؟ قطعاً من نه! گورلن داره به خاطر این محصولات بد جایگاهش رو از دست میده👎 خجالت براشون، به خصوص برای عطرساز خانم جلک.
باید بگم که این نسخهٔ هابیت روژ رو دوست دارم. نسخهای که اصلِ کار را گرفته و با نوتهای چرم وانیلی و پچولی نرمترش کرده، بهش حالوهوای مدرنی داده. خشکشدنش هنوز خاکیست و کمی شیرینتر از نسخهٔ اصلی، اما هیچ وقت خفهکننده نیست. همهچیز به خوبی اندازهگیری شده، آنطور که فقط گرلن بلده. در کل، عطر خوبی به سبک گرلن، با کلاس بالا—این عطر برای مردان است، نه برای نوجوانان... ⁝
این رو بو نکردم، اما... کانابیس… چه بلایی سر گرلن اومده؟ چه کسی این رو تأیید کرده؟ این خانهٔ تاریخی و افسانهای داره نابود میشه، و واقعاً غمگینم.
نمیدونم چرا اینقدر آدمای اینجا واقعاً از عطر متنفرن. اگر عطر دوست ندارید، بیاید اینجا چه کار دارید؟ ما باید اینجا باشیم تا چیزهایی که بو میکنیم، داریم یا جمعآوری میکنیم رو بررسی کنیم. این تنفر بچهگونهس. این دیگه عادِت روژ پدربزرگتون نیست. این نسخهی intense عادِت روژ همسایهی ۲۱ سالهی جذابتونه. این یه بازآفرینی تازه و مدرنه. من خودم این رو دارم. واقعاً تو آمریکا هستم و حتی اینها رو میفروشم. پس همیشه چیزها رو امتحان میکنم تا بتونم نظر بدم. از اینکه یه عطر تازه اینقدر ماندگاری خوبی داشت تعجب کردم… آفرین به گرلن. کاش نوت علف (ماریجوانا) بیشتر حس میشد. ولی فکر میکنم از سبزیهای داخلش حمایت میکنه. من خوشم اومد و فکر میکنم انتخاب خوبی برای یه عطر تابستونیه.
آفرین! حتماً امتحانش کنید (منش توی ایبی آمریکایی پیدا کردم). عطر اصلی *هابیت روژ* الهام گرفته از شکار روباه بود، وقتی انگلیسیها با کتهای قرمز سوار بر اسب میشدند. دوست دارم که دلفین ژلک پنج نوت از نسخه اصلی ۱۹۶۵ رو گرفت، بهش یربا ماته اضافه کرد (من قبلاً در آمریکای جنوبی زندگی میکردم و به این نوشیدنی معتادم هaha)، و این نسخه سبک و دلپذیر رو ساخت. چرا؟ چون واقعاً بویی داره که توی هوای آزاد، سوار بر اسب خوب میشه. نکات مثبت: بوی فوقالعاده، تازه، سبز، همهکاره، پخشبوی مناسب. نکات منفی: پخشبو متوسط. زمانبندی خوبی از طرف گرنلن بود، چون به نظرم این عطر برای تابستونه. هنوز از قطع شدن *هابیت روژ درس کد* ناراحتم، اما *سِست لا وی*. و به کسایی که قبل از بوییدن نظر منفی میدن: همیشه وقتی حرفی برای گفتن نداری، بدحرف میزنی.
بدترین نسخهٔ «هابیت روژ»، چه افسوس که این شاهکار را اینطور نابود کنند! «اچآر» به یک عطر عمومی تبدیل شده که قطعاً نسل جوان را راضی خواهد کرد؛ بهتر بود نامش را عوض میکردند.
دوباره، عطر دیگری با آن نوت عجیب شیمیایی/مصنوعی که همهچیز را تحتالشعاع قرار میده. همین مشکل را با دیاندجی کی ادپارفوم، دیاندجی لایت بلو اینتنس و خشکشدن هوگو بوس باتلد ادپارفوم هم داشتم. این نوت باعث میشه نتوانم چیز دیگری استشمام کنم، جز بوی پلاستیک سوخته.
فکر کنم تو اولین مقالهای که اینجا در فراگنتیکا خوندم، گفته بود این عطر هیچ ربطی به نسخه اصلی *هابیت روژ* نداره. پس به عنوان یک طرفدار «هشدار دادهشده» هابیت روژ، میدونستم که ناامید نمیشم. اما ناامیدم کرده که ظاهرا هیچجا تو اسپانیا پیدا نمیشه… افسوس! خیلی دوست دارم که گرلن بطریهای *لوم ایدئال* رو به عنوان استاندارد جدید انتخاب کرده. هیچوقت طرفدار این عطر بیش از حد شیرین نبودم، اما همیشه شکل بطریش رو دوست داشتم. خییییلی بهتر از اون بطریهای «لیسترین»-مانندیه که قبلاً استاندارد بودند.
چه عطر تابستانی خوشبوئی! اگر طرفدار لاکوست، تامی هیلفیگر یا کالوین کلاین باشید، حتماً دوستش خواهید داشت. قطعاً رگهای از عطرهای گورلن نیست 😏
من آن را تست کردم و میتوانم این را بگویم: فکر میکنم طرفداران *HR* احتمالاً ناامید خواهند شد. این فلانکر (نسخه مشتق) تقریباً هیچ ربطی به *HR* اصلی ندارد و به نظر من—با عذر از خانم جلک—این یک ترکیب خوشایند یا متعادل نیست. پس قبل از خرید، حتماً تست کنید. حتی میشد از کلمه دیگری برای توصیف این تحریف استفاده کرد: *«بدقواره»*. اما من این کار را نمیکنم، چون طرفدار گرلن هستم و علاوه بر این، نمیخواهم لذت کسانی را که ممکن است آن را جذاب بدانند، خراب کنم. فقط واقعاً امیدوارم این عطر آنقدر محبوب نشود که در هر کوچه و خیابانی بوی آن پیچیده شود…
از نمونهای که امروز تست کردم، یاد عطر اصلی Z Zegna میافتم. تازه، ادویهای و معطر. خوشایند است، اما چیزی نبود که از گرنلن انتظار داشته باشم.
اگر طرفدار عطر **هابیت روژ** هستید، این عطر را کورکورانه نخرید. این یکی واقعاً با آن خط عطرها سازگار نیست. خیلی خشکتر و خاکیتر است و هیچیک از درخشش اصلی را ندارد. این نسخه هم اصلاً شیک نیست، در حالی که از هابیت روژ انتظار شیک بودن دارم. ماندگاری خوب بود، اما پخشبوی آن بهطور شگفتانگیزی ضعیف بود. حتی اگر بوی آن چندان گسترش نمییافت، باز هم از این که بیشتر روز آن را روی پشت دستم حس میکردم، خجالت میکشیدم. امیدوارم **کانابیس** (شاهدانه) تبدیل به نت مد روز نشود، چون فقط بوی بدی میدهد و با سبک گرنلن همخوانی ندارد. گرنلن تقریباً همیشه در رده بالایی قرار دارد، اما این یکی یک استثنا و اشتباه نادر است. خوشحالم که قبل از خرید، نمونهاش را امتحان کردم، چون هرگز آن را نمیپوشم. این عطر بوی یک **تاجرنما** میدهد که در واقع یک هیپیست است و شب قبل به کنسرت رفته. یادش رفته قبل از مصاحبه شغلی دوش بگیرد، اما یادش بوده لباس بپوشد.
همین الآن شانسِ امتحان کردن این عطر را دارم و باید بگویم که اگر با نام دیگری عرضه شده بود، شاید استقبال بهتری میشد. شروعش مرکباتی است، بعد کمی شیرینی از چای ماتچا و گل سرخ حس میشود و سپس تبدیل به ترکیبی ناشناس از بوها میشود، مثل بسیاری از عطرهای طراحان دیگر. **هابیت روژ** یکی از معروفترین خطهای گرلن است که نسخههای ادکلن (EDT) و ادوپرفیوم (EDP) دارد، اما تاکنون هیچ زیرمجموعهای (flanker) برای نسخه اصلی عرضه نکرده بود. وقتی گرلن اعلام کرد که میخواهد درک خود از دیانای هابیت روژ را در سال ۲۰۲۲ با کمی مدرنیته ارائه دهد، کنجکاو شدم ببینم چطور این کار را انجام خواهند داد. اما باید بگویم که این نسخه جدید، حتی یک نقطه مشترک بویایی با نسخههای اصلی ندارد—جز نامش. هیچ شباهتی به EDT یا EDP اصلی نمیبینم. با توجه به اینکه سعی کرده با استفاده از نام هابیت روژ توجه جلب کند، انتظارات زیادی را برآورده نکرده و متأسفانه در این کار شکست خورده است. این عطر بوی خوشایندی دارد، ملایم و تابستانی است… با پتانسیل زیاد اما بدون قدرت. مجبور شدم ۵–۶ بار اسپری کنم تا کمی از بوی آن را حس کنم و بعد از حدود یک ساعت، تقریباً کاملاً نزدیک به پوست شد. برای کسی که عطرهای کمحضور و محیطهای حرفهای را ترجیح میدهد—جایی که عطرهای پررنگ و بلند مورد پسند نیست—این میتواند خرید مناسبی باشد. بعد از حدود ۱۰ دقیقه، کمی یاد **روجا اولیگارش** میاندازد، نه اینکه شبیه باشد، بلکه چیزی در آن حس دوری از روجا را تداعی میکند. بهطور واقعی **هیچ پخشبویی** ندارد و حتی جدیدترین سریهای آونتوس یا رفلکشن من هم قویترند. فکر میکنم افزودن خوبی به مجموعهشان است، اما چیزی بیش از یک عطر تابستانی معمولی نیست… احتمالاً تا دسامبر ۲۰۲۲ حتی کسی متوجه وجودش نخواهد شد، اما زمان نشان خواهد داد. ممنون که این نقد را خواندید. از تماشای ویدئوی من در یوتیوب لذت ببرید.
به نظر میرسد این محصول در بریتانیا در دسترس نیست چون حاوی مادهای ممنوعه است. منبع: کارکنان گرلن در لندن.
بررسی من: متوجه هدف از دادن برچسب «هابیت روژ» به این عطر نیستم. هیچ شباهتی به ترکیب اصلی ندارد. صفر. هیچی. بوی گریپفروت میدهد، بعد چیزی گیاهی و معطر، و در نهایت چوبهای مدرن کلیشهای به سبک اچ۲۴، سوواژ و غیره. فکر میکنم همهچیز شلخته است: عطر، مفهوم، بستهبندی—و اصلاً هدفش را نمیفهمم. بوی آن بسیار مدرن، کلیشهای و «دیدهشده» است. دوستداران هابیت روژ اصلی ازش متنفر خواهند شد. و مشتریان جوان و جدید هم ظاهر کلاسیک و کهنه بستهبندی را دوست نخواهند داشت. چرا، گرنلن؟ چرا، دلفین ژلک؟
امیدوار بودم لینوآ یکی از آن ت롤هایی باشه که قبل از انتشار عطرها، اونا رو بد میگن، اما بعد از خرید یه شیشه و دو بار استفاده کامل، باید بگم که تقریباً موافقم. نظر من اینه: برای من توصیف یا مقایسه این عطر سخته. به نظرم شباهتهایی به اچ۲۴، سوواژ و بلو دِ شانل داره. ستارههای این عطر، گریپفروت و کنف (همپ) هستن؛ یعنی عطر با رگهای میوهای/آبی شروع میشه، بعد به یه میانه گیاهی/سبز/خشک میرسه و در پایان، یه پایه سبز و وانیل سبک داره. از این که مثل عطرهای دیزاینر دهه ۲۰۱۰، پایه چوبهای مصنوعی یا کهربا-چوب نداره خوشم میاد. خیلی خوب ترکیب شده، به نظرم فوقالعاده مدرنه، بوی خوبی داره و واقعاً سبک و هواست. اینکه من یکی از اولینهایی هستم که درباره این عطر آنلاین حرف میزنم، کار رو سختتر میکنه. کنجکاوم ببینم بقیه چطور توصیفش میکنن و با چه عطرهایی مقایسهاش میکنن. این ژانر عطرها خیلی سلیقه من نیست، شاید مقایسههای واضحی رو از دست بدهم. فکر میکنم شاید بشه اینطور توصیفش کرد (با اشاره به یه عطر معروف): نسخهای بهارانه، سبکتر و کمتر ادویهای از سوواژ الیکسیر—منهای اکورد شیرینبیان/بادیان، به اضافه گریپفروت و کنف(!)، و بعد یه وانیل سبز خیلی ملایم. (هرچه بیشتر بویش میکشم و این متن رو مینویسم، بیشتر از این مقایسه خوشم میاد). اما خیلی خیلی سبکتره. هیچ پایه غلیظ وانیل/چرم/پچولی یا چوبهای سنگین نداره. این عطر شفاف و سبکه. خیلی خطیتر از کلاسیکهای هابیت روژه. و خیلی دیزاینر/جریان اصلیتر از رنج هوم ایدئال. رویکردش به بازار کاملاً متفاوت از هوم ایدئال اکستریمه. میشه گفت این نگاه گرلن به دیانای کلاسیک عطرهای دیزاینر مثل بلو دِ شانل یا سوواژ در دهه ۲۰۲۰ه.
تازه امروز در بوتیک گرولن بروکسل تستش کردم (از امروزه در دسترسه)... اولین حسم اینه که واقعاً نمیفهمم چرا گرولن این یکی رو «ابیت روژ» نامگذاری کرده. هیچ ارتباطی با شاهکار اصلی نداره! صادقانه بگم، یاد «دیور هوم ۲۰۲۰» میاندازه. شاید کمی آروماتیکتر. فلانکرهای قبلی (مثل درس کد، لئو و...) دیانای ابیت روژ رو داشتن، اما این یکی اصلاً نه. با این حال، بد نیست... فقط یه عطر بهاری/تابستانی معمولی دیگهست. اصیل نیست. منحصر به فرد نیست. گرولنی نیست که دوستش دارم.
«یک فاجعهٔ بیدارمغزی. واسر باید اینو وتو میکرد. طرفدار زنها در ساخت عطرهای مردانه نیستم، اما این… فقط اسفناکه. با این حال، طرفدار پر و پا قرص گرلن هستم.»
«واقعاً بوی علف (ماریجوانا) میده... و دوامش هم کمه.»
هنوز بوی این را استشمام نکردهام، اما میترسم این گامی در جهت اشتباه باشد. پیشبینی میکنم از نظر بویایی و عملکرد ضعیفتر از عطرهای قبلی باشد و احتمالاً گرانتر هم باشد. واقعاً یک خط جدید خوب میشد. با این حال، وقتی آن را امتحان کنم، ذهنم را باز نگه خواهم داشت.
"پس هیچ ابسنتی توش نیست؟ و عملکرد ضعیفی هم داره؟ اوه، روزهای طلایی هریتیج!"
از اینکه همهی عطرهای مردانهی **گورلن** در بطریهای یکسان عرضه میشن، خیلی خوشم نمیاد، عجیبه. با این حال وقتی این یکی در دسترس قرار گرفت، امتحانش میکنم. کنجکاو هم هستم ببینم آیا افزایش شدید قیمتهایی که در مجموعهی **لِزآبسلو دورین** دیدیم، برای این عطر هم ادامه پیدا میکنه یا نه.