تصاویر
فِیسِز آف فرانسیس ویلهلم پارفیومری | faces of francis vilhelm parfumerie
فِیسِز آف فرانسیس ویلهلم پارفیومری | faces of francis vilhelm parfumerie
faces of francis vilhelm parfumerie
Faces of Francis by Vilhelm Parfumerie is a Oriental Vanilla fragrance for women and men. This is a new fragrance. Faces of Francis was launched in 2023. The nose behind this fragrance is Bertrand Duchaufour. Top notes are Saffron and Aldehydes; middle notes are Pistachio, Driftwood and Juniper; base notes are Oud, Styrax, Ambergris, Vetiver and Cypriol Oil or Nagarmotha.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Vilhelm Parfumerie
- کشور سازنده:
- ایالات متحده آمریکا (united states)
- صنعت:
- عطرها (fragrances)
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Bertrand Duchaufour (bertrand duchaufour) 
Saffron (saffron) 
Aldehydes (aldehydes) 
پسته (pistachio) 
Driftwood (driftwood) 
Juniper (juniper) 
Oud (oud) 
Styrax (styrax) 
Ambergris (ambergris) 
Vetiver (vetiver) 
Cypriol Oil or Nagarmotha (cypriol oil or nagarmotha)
نمیتونم از شروع خفهکنندهاش رد بشم. آنقدر عود سنگینه که بوی چیز دیگهای استشمام نمیشه.
خرید **FW25**م قطعی شد! مغز مانند، چوبی، دودی، شیرین. میتونم اکثر نوتهایش رو تشخیص بدم و واقعاً تجربهای لذتبخشه. به نظرم اصلاً شیرینزدگی نداره، از نظر پخشبوی هم غولوار نیست پس آزاردهنده نیست. میفهمم که ممکنه برای بعضی بینیزنه باشه، اما برام مشکلی نیست (و حتی کمی از این ویژگی تو این عطر خاص رو دوست دارم).
عطرها مثل آدمها هستند—اول باید خوب بشناسیشان، بعد تصمیم بگیری دوستش داری یا نه. من اولش واقعاً دوستش نداشتم، فکر میکردم خیلی سنگین و خفهکننده است. یک نمونه یک میلیلیتری ارزان خریدم و یکبار امتحانش کردم، بعد کناریاش گذاشتم با این انتظار که دیگر هیچوقت ازش استفاده نکنم. بعداً از روی کنجکاوی یا بیحوصلگی دوباره زدمش و کمکم عاشقش شدم. شروع کردم به تشخیص نوتهای جداگانهاش. این چیزی نیست که معمولاً بزنم، مگر وقتی تنها باشم؛ برای من بیشتر هنر است تا عطر. هیچوقت یک شیشه کاملش نمیخرم، اما دوست دارم همیشه یک نمونه ازش داشته باشم. عجیب است. هم مغزدار است، هم چوبی، هم دودی، هم خوشمزه و هم تلش میکند. بوی رمانتیک کردن کلیسا میدهد. احتمالاً برای شما معنی نمیدهد، اما برای من کاملا منطقی است.
دوستش دارم. بوی زنجبیل و یخ خشک با پسته میده.
عطر بعدتراشی تیز و ارزونی با بوی ابتدایی تند، مشابه شروع قوی عطر *شاعران برلین*. اما مثل *شاعران برلین*، پس از خشک شدن به بویی زیبا تبدیل میشود. در مرحله خشک، بوی پودری، عودمانند، گیاهی و مغزدار میدهد. فکر میکنم بویی بسیار منحصر بهفرد دارد و با عود و زعفران، حس و هوای خاورمیانهای قویای دارد. گرم و دنج است؛ عطر خوبی برای پاییز و زمستان میبینمش.
در حال فروش نمونه ۱۰ میلیلیتریام هستم، فقط برای بریتانیا. دارم مجموعه بزرگم رو کوچک میکنم و چند گنجینه تولیدشده (حذفشده) رو میفروشم. به پروفایلم سر بزنید!
مغزدار، شیرین، پودری، کمی دودی و سدر با کمی ترشی. رزین کهربا و کمی عود همراه با شیرینی زعفران را حس میکنم. کمی احساس تمیزی و هوادار هم دارد که احتمالاً ناشی از نوتهای آلدئیدی است، به علاوه حس چرمی/کاغذی. در مرحله خشکشدن، حالتی شیرین-ترش و الکلی شبیه به «آنجل شیر» به مشام میرسد. عملکرد عالی و عطر دلپذیری است.
خیلی قشنگه. پستهی خیلی خوبی، نه شیرینِ دلآزار نه بیشازحد مغزدار. عطر اصلی و اصیلیه و خشکشدنش هم زیباست. عطر خوبی برای قرارها یا یه کمی انرژی گرفتن!
عجیب نیست که توجهم رو جلب کرده (بینیام؟)... من به زعفرون خیلی علاقهمندم و اخیراً به کیفیتهای هوادار/آلدئیدی هم علاقه پیدا کردهام. غنا و عمق پسته که کمی بعد میآد هم حسابی سرم رو گیج کرد، البته به بهترین شکل. طعمش مغزی نیست (من مغزی دوست ندارم)، بیشتر گرمه. فکر کنم برای این گرما باید به اراده (جونیپر) اعتبار داد. واقعاً خیلی باحاله. دوست دارم یه روز یه شیشه کاملش رو داشته باشم.
بهطور کلی ویلهلم رو دوست دارم، اما این عطر به دلم نشست. دارچین، چرم، عطر موسکی *سرفه*
"مدفوع فرانسیس"
ندیدم کسی اینجا اینو بگه، اما من این بوی رو از روی یکی از دوستام حس کردم و به نظرم مثل «موسمام وایت اینتنس» از لاتفا بود. پس ازش پرسیدم آیا «استلار تایمز» لوئی ویتونه؟ گفت نه، همین بود که من گفتم. نتهایش فرقه، اما موسمام با هر چیزی که تا حالا بوییشو کردم فرق داره؛ فکر کنم به همین دلیل بود که وقتی از دوستام حسش کردم متوجهش شدم… حالا کنجکاو شدم امتحانش کنم. قطعاً یه DNA عطریه که برای همه جذاب نیست.
اول از همه، بدیهیه اما باز هم میگم:) واضحه که همهی نظرها تحت تأثیر تجربههای شخصی از حس بویایی و ذوق و استعدادشونه. به نظر من وقتی نقدهای این عطرها—مثل *بیبی کت ایو سن لوران*، *روزندو ماتئو ۵* یا *کوئین آف د نایت*—رو میخوانم، فکر میکنم اونایی که از نوتهای لاستیکی و نفتمانند حرف میزنن و براشون تهوعآوره، просто بینی توسعهیافتهای ندارن تا بتونن نوتهای ظریف و واقعی هر عطر رو تشخیص بدن. من همهی اینها رو دوست دارم، مثل بقیه. چه ضرریه که نتوان از این شاهکارهای عطرسازی لذت برد. اما باز هم، همهمان استعدادهای ژنتیکی متفاوتی داریم، علاوه بر تجربههای کودکیمون در طبیعت که به ما کمک میکنه دنیای بوها رو عمیقتر کشف و درک کنیم. اگر توی مزرعه بزرگ نشدی یا تابستونا باغبانی نکردی، خیلی از نوتها برات ناشناس میمونه. پس طبیعیه که برات تهوعآور باشن. این عطر رو دوست دارم. پیچیده، مرموز و خاکیست. برای همه نیست، مخصوصاً اگر بینیات «تازهکار» باشه.
ماده، چوبی، همهچیز دربارهاش متوسطه. میخواستم یه جورایی خودشو نشان بده، دودی بشه، یا شیرین یا تلخ یا… خوب، هرچی. خیلی بیخطره و قابل هدیه دادن به کسی که از سندرود خسته شده و میخواد جایگزینی برای سانتال ۳۳ داشته باشه. پخشبوی و ماندگاری معقولی داره. مشکلی نداره، اما امیدم رو از دست نمیدم که چیزی یه کمی متفاوت پیدا کنم که بدون مالیات واردات یا فروش یه کلیه بتونم تهیهش کنم.
«اول یه بوی پسته میگیره، اما بعد از چند ثانیه فقط بوی سوختگی میده. واقعاً انگار داره آتش میگیره، بعد بوی لاستیک سوخته میده. عجیبه! شاید فقط شیمی پوست منه، ولی نمیدونم چطوری کسی میتونه اینو بپوشه.»
چرمی، عود دودی با پستهای نرم، کمی شیرین و مغزدار. عاشقشم! شاید یه بطری فُل بگیرم.
«توی اینجا دیدم که مردم دربارهٔ نوت «فلزی» رای دادن و این باعث شد علاقهمند شم یه نمونه بگیرم، چون عاشق عطرهایی با نوت فلزیام. قطعاً انتظاراتم رو برآورده کرد. حالا که دارم نوتها رو مقایسه میکنم، عجیبه که بگم اما برام خیلی شبیه به *Poets of Berlin* از ویلهمه. *Faces of Francis* برام یه نوت مرکباتی هوادار میده، در حالی که توی لیست نوتها هیچ مرکباتی نیست. دقیقتر بگم، یاد پرتقال با پوست ترش و تیزی میاندازه. نمیدونم چرا. این اولین عطریه که «پسته» داره، شاید چون با این نوت آشنا نیستم، *Faces of Francis* رو اشتباه تفسیر میکنم، اما به هر حال عطر جالبیه. بعد از ۲۰-۳۰ دقیقه محو میشه و بعد رزینهای گرم و کمی ادوییش شروع میشن. به طور کلی، از شروع تا پایان بوی خوبی داره، اما باز شدنش برام قسمت جادوییست. دارم نمونهٔ ۲ میلیام رو سریع تموم میکنم چون مدام میزنم تا دوباره اون بوی اول رو تجربه کنم. ماندگاریش بد نیست.»
این عطر از همان ابتدا بسیار الکلی و خشن شروع میشود، دقیقاً مثل «به پدرم» (که قطعاً یونیسکس نیست). مثل یک مشت محکم به بینی است که سریع محو میشود. بهطور کلی فراموششدنی است. تنها چیزی که بوی آن را بهطور چشمگیری بهبود میبخشد، لایهلایه کردنش با «کلایو کریستین ۱۸۷۲» (که خودش هم عطر متوسطی است) است. جالب است که چطور دو عطر کاملاً متوسط وقتی با هم ترکیب شوند، میتوانند نتیجهای اینقدر خوب بدهند. بدون لایهلایه کردن: ۵ از ۱۰ با لایهلایه کردن با ۱۸۷۲: ۷ از ۱۰.
پاییز پار سال، مدتی این عطر را برای خواندن کتاب در یکی از کافههای موردعلاقهام میزدم و امروزم تصمیم گرفتم دوباره ازش استفاده کنم. چیزی در این عطر هست که حس کتابی و ظریفش میدهد، اما ترکیب منحصربهفرد نوتهایش بازیگوشیای بهش اضافه کرده که خیلی دوست دارم. شیرین است اما آزاردهنده نیست، گرم اما پرجرأت، در عین حال غیرمعمول و آشنا. بوی پسته بو دادهاش را فقط وقتی نزدیک پوستم میشوم متوجه میشوم، اما همچنان صدای دلنشینی دارد، بهخصوص در ماههای سرد. مثل بعضیها، من هم نوت لاستیکی تقریباً مصنوعیای درش حس میکنم—شاید بهخاطر آلدهیدها باشد، چون عطرهای آلدهیدی زیادی نپوشیدم—اما در واقع این نوت لذتم از عطر را بیشتر میکند. اول شک داشتم، اما حالا عاشق این پیچیدگی عجیبش شدهام.
جالب و جذاب! تند، چرمی و تازه با شیرینی و صمغهای چوبی. قطعاً عطر مخصوص تازهکارها نیست و برای خرید کورکوران مناسب نیست.
بوی دود خالص از من میآید، هیچ چیز دیگهای نیست. به مادرم دادم، و اگرچه هنوز دوستش ندارم، اما روی اون بوی بسیار متفاوت و خیلی بهتری میده. عطر شدیدی است، قطعاً خرید کورکورانه و بیخطر نیست.
خدا رو شکر. تند و تیز، گورمان، عودی، حالدار و خوب. این بوی کندر و بارهای تاریک و مبلهای چرمی نرمه. روی پوستم مدام تغییر میکنه. سنگین و پیچیدهست، مثل بوربون خوب. این همان بوییست که تصور میکردم یک شیخ نفتپولدار داشته باشه.
«عطر *انسان فلانبویان* از گوتال رو دوست دارم و این عطر هم برام جذابه. کمی شیرینی وانیلی بیشتری نسبت به گوتال داره.»
این عطر غذاپسند است، اما نه بیشازحد شیرین یا گازی. یادآور کتابخانههای قدیمی با قفسههای چوبی ماهوگنی، لامپهای سبز بانکی و صندلیهای چرمی بالدار است. دوستش دارم و پیشبینی میکنم در ماههای سرد سال از آن استفاده کنم.
بوی پسته سرد میده، اما به شکل خوبی. و به نظر زیر من، لطفاً دوباره بو کنین، من مango و کندر رو نمیفهمم خخخ
خواندن این نظرات باعث میشه فکر کنم شیشهام برچسب اشتباهی خورده! من فقط مزه انبه و بخور میگیرم. خیلی بخور. اولش خیلی شیرین و کمی مصنوعیست.
نظرم احتمالاً به هیچوجه برای دیگران مفید نیست، شاید فقط کمک کنه تا متوجه بشن که برام آلدهیدها در اولویتاند. این عطر—و واقعاً دقیقاً میگم—بوی همان لباسشوییای رو میده که بچه بودم میرفتم. دوست داشتم بوی پستهاش بیشتر حس بشه، اما اصلاً چنین چیزی نیست. برام مثل صابون، عود، وتیور و یه عالمه شیرینیست. از این که بوی لباسشویی کودکیام رو تداعی میکنه لذت میبرم، اما واقعاً دوست ندارم بپوشمش.
حتماً شبیه به بلک فانتوم است، اما تکراری نیست. هیچگونه آکورد فلزی حس نمیکنم—نمیدانم آن قسمت بالای صفحه دربارهچیست. پستهیش با خشک شدن بیشتر خود را نشان میدهد، اما از ابتدا تا انتها شیرین است—قطعاً مصنوعی، ولی نه بهبدی. برای من هیچوقت بیشازحد شیرین نیست. دوامش هم خوب نیست: روی پوستم شاید دو ساعت پخشبوی داشته باشد، بعد بهعنوان عطر پوستی حدود ۶ یا ۷ ساعت میماند. البته روی لباسها بهخوبی باقی میماند. عودش بهطرز عجیبی یادم از «عود موزاییک» برند بنانا ریپابلیک میاندازد. هرچه ازش فهمیدید!
این عطر حالتی فراواقعگرایانه دارد. دههٔ ۱۹۰۰ را تصور میکنم، زپلینها، مردان خندان کلاهدار، فیلمهای صامت من ری. جادوگر شهر از، شیرینی لوکوم که جادوگر سفید نارنیا پیشکش میکند. ساعتهای آبشده در تابلوهای دالی. عطر شگفتانگیزی است، اما هنوز مطمئن نیستم بتوانم بپوشم. شیرینی مستکنندهای که به حدّ ابسورد رسیده. دوست دارم از فاصله بویش را حس کنم.
شورشی صنعتیِ شکمپرست. برنجیزِ جلا داده با برندی، لاستیکِ روغنکشیشده با عسل. چوب ماهوگانِ کندهکاری، لاکخورده با ملاس. دختر پاکیزهای به نام فرانسیس نیست. او غلیظ است، سنگین، دودی، شیرینمانند شیره. شیرین اما مردانه، مثل زنبور کارگر. و پرقدرت. یک قاشق چایخوریاش میتواند گلهای از اسبهای پرشور را مدهوش کند. متأسفانه برای من، این عطر حضورِ بیشازحدی دارد و غمگین شدم که پیستاچیِ جذابی در آن نیافتم. نزدیکترین تصوری که میتوانم داشته باشم، قوطی خالی باقلوا است که حالا به جعبهی تنباکو تبدیل شده. عطری که دوست دارم از کنار غریبهای عبور کند، نه اینکه روی یقهام سنگینی کند. **تصویر ذهنی:** ثروتمندترین تاجر تمام قلعه. پیپ چوبیِ کلفتش را با مرغوبترین تنباکو پر کرده، ادویهدار با گنجینههای دورافتادهترین سرزمینها. جلیقهی برکاتِ اربابی، دستهای پینهبستهی کارگر. اگر تا حالا سبیلِ دستهدار تصورش نکردهاید، حالا دارید میکنید. **خلاصه:** ویلی وانکای خوشطعم 🍯 🎩
این عطر رو خیلی دوست دارم. تو لندن، داخل هارودز بوییدش و مدام فکرش رو کردم و کردم و کردم، بعد از یه سفر برگشتم خونه و بوی پیراهنی که وقتی اسپریش کرده بودم پوشیده بودم به مشامم رسید و گفتم این بوی فوقالعاده چیه، مثل هیچ بویی نیست که قبلاً استشمام کرده باشی. خیلی دودی و جالبه، آدمها حتماً ازت میپرسن چی پوشیدی، ولی خیلی متفاوت و واقعاً واقعاً زیباست.
بازار بزرگ استانبول، سال ۲۱۵۰. این بازار در میان شهری شلوغ و آیندهنگرانه ایستاده است. تنها چیزهایی که از گذشته تاریخی این شهر کهن باقی مانده، همین بازار، مسجد آبی و ایاصوفیه هستند. این سه بنای ایستاده در میان هزاران آسمانخراش فولادی خودنمایی میکنند. دیروزها رفتهاند؛ ترکیه به پوستینی از آنچه روزی بود تبدیل شده است. من به این بازار عجیب میآیم تا فرهنگ فراموششدهاش را بازپس بگیرم. در میان بوی استریل خاورمیانهای نو، عطر ماندگار زعفران و آجیلهایی که در سبدهای میان غرضهای فقیرانه فروشندگان جا خورده، به مشامم میرسد. بوی ادویهها در حاشیه شهری شستهرفته، یادآور آنچه این جا روزی بوده است. کیسهای زعفران سرخفام از احمد میخرم، بینیام را در ظرفش فرو میبرم و آخرین گنج تمدنش را در آغوش میکشم.
این عطر با بوی قوی و لاستیکی شروع میشود که یادآور تایرهای سوخته یا ماژیک شارپی است. اول فکر کردم شاید پتانسیل تبدیل شدن به یک عطر مردانه خوب را داشته باشد، اما آن نوت غالب لاستیکی همه چیز را تحتالشعاع قرار میدهد. واقعاً نمیشود ازش لذت برد و قطعاً انتخاب من نیست.
صادقانه بگم، هم از داستان پشت این عطر و هم از نوتهایش کاملا گیج شدهام، چون به نظرم با تجربه شخصیام از این بوی خاص هیچ ارتباطی ندارن. پسته—کجا؟ کدوم پسته؟! به طور کلی، حس کلی عطر بسیار صمغی و لاستیکیه. یه جرقهای از بوی بنزین داره، آمیخته با یه پایه سنگین و شیرین از بوی رژلبی، لاتکسی و مومی. خیلی یادم میاندازه بوی کفشهای لاستیکی معطر شرکت برزیلی ملیسا (اگه میدونی، میدونی!). میدونم توصیفم ممکنه دلچرکننده نباشه، اما عجیب و غریب و غیرمنتظره لذتبخش بود و دوام خوبی هم داره. تحت هیچ شرایطی نباید این رو کورکورانه بخرید—این قطعا یا دوستش دارید یا ازش متنفر میشید. عطر رو یونیسکس میدونن، اما به نظر من کاملا زنانهست، شاید فقط به خاطر تداعیهایی که با رژلب و کفشهای معطر دارم.
تنها عطرِ از میان صدتا عطری که امتحان کردم و مرا مدهوش کرد، حتی قصد خرید هم نداشتم آن روز. فکر میکنم خانمها بعد از بوییدنش روی شما، دلتان را بخورند. اگر مجبور باشم بین لیتون، آنجلشر و ناکسوس یکی را انتخاب کنم، همین میشود.
«آیا فقط منم که از این عطر ویبهای *فوزیون سکره ابسکور*ِ مجده بکالی میگیرم؟ آره، میدونم عطارش یکیست، ولی بازم...»
چند هفتهای است که نمونهای از «چهرههای فرانسیس» را تست میکنم. به طرز شگفتانگیزی عاشقش شدهام و بالاخره آن را خریدم. این عطر شیرین و گورمان است—چیزی که معمولاً از آن دوری میکنم—اما شیرینیاش متوازن به نظر میرسد. روی پوستم بویی نرم مثل بادام دارد، با حجابِ دودیِ کندر. بوی کندر بیشتر از شیرینی اولیه دوام میآورد و با گذشت شب، چوبیتر و گرمتر میشود. با این حال، برایم پیچیدگی غیرقابل توصیف دارد. عطرها برای من اغلب منظره یا فضایی را تداعی میکنند. نوت کندر (شاید همان پیستاچوی کبابی باشد؟) فضایی بزرگ و شکوهمند را به ذهنم میآورد، اما سرد مثل کلیسا نیست. بلکه تصوری از شکوهی گرم و صمیمانه دارم، با چوبهای تیره و مخمل قرمز، مثل یک اپراهاوس. این عطر همچنین شخصیت یا حتی سناریویی را برایم زنده میکند: کسی ظریف، مهربان، محجوب و حتی پاکدامن—که به شکلی عجیب، عطر را جذابتر میکند. این عطر شیک و تجملی، انتخابی عالی برای مناسبتهای ویژه زمستانی است؛ قصد دارم آن را به اپرا و رستورانهای کلاسیک بزنم. (نمیتوانم تصور کنم این عطر را در هوای گرم بزنم، هرچند توضیحات ویلهم ممکن است فکر کنید عطر تابستانی است.) اگرچه ابهامی دارد که برای هر جنسیتی مناسب است، اما کنجکاوم بوی آن را روی یک مرد حس کنم.
عطر آبدار، رنگین و شاد با جنبههای شیرین، مبهم و تازه. ترکیبی غیرمعمول که یادآور یکی دیگر از آفرینشهای پرشور دوشوفور است: هوانا وانیل محبوب لارتیزان که متأسفانه تولیدش متوقف شده. عطری بسیار برونگرا. خیلی دوستش دارم، ولی مطمئن نیستم که عاشقش باشم.
صمغ کاج، زعفران، عسل/وانیل. یاد یک سفر با کشتی در یونان میاندازد که با رسیدن به رستورانی همراه با باقلوا تمام میشود. بوی پسته یا مغزی نمیدهد، اما قطعاً ترکیبی از کاج/گیاهی/شیرین/لاستیکی دارد. عطر منحصر بهفردی است. خوشحالم که چند روزی نمونهاش را امتحان کردم. اما ارزش خرید فوری (FB) را ندارد. از داستان رنگ زرد برند خوشم آمده، اما عطرهایی که به عنوان یونیسکس بازاریابی میشوند ولی کاملاً مردانه هستند مثل این یکی را دوست ندارم. روی همسرم خیلی بهتر از من بو میداد، اما باز هم کمی بیش از حد پیچیده و عجیب است که بخواهیم بیش از چند بار از آن استفاده کنیم، فارغ از جنسیت.
"از نمونهام فقط بوی لاستیک سوخته میآد، خیلی ناراحتم. حتماً مشکلی داره چون هیچجور ممکن نیست این بوِ اصلیش باشه. حتی نتونستم بوی دیگهای تشخیص بدم، فقط یه بوی شیمیایی لاستیک سوخته."
برای من بیشتر میوهای، با خشکشدن پودری.
«واو» اولین واکنش من بود. ترکیب خلاقانهٔ پسته و زعفران با هم واقعاً ایدهٔ نابغهای بود. اگر دیروز یک شیشه کامل از «تونی آیومی» نخریده بودم، قطعاً این یکی انتخاب دومم میشد! بهطور کلی: ۹.۵ از ۱۰.
این رو امتحان کردم با این امید که شاید یه جورایی نوت پستهی جالبی داشته باشه… اما به جای اون، هیچ اثری از پسته ندیدم و این چیزی نیست جز یه دزدی محض و اسنوبی مصنوعی. عطر با یه نوت گیاهی شروع میشه، همراه با یه اشارهی ضعیف به چرم/سوئد تقلبی و یه زیرلایهی شیرین مصنوعی – وانیلین مصنوعی از طریق یه نوت کهربا/عنبرگریس (و هیچ اثری از زعفران یا آلدهیدها تو مقدمه نیست). بعد از چند دقیقه، چند نوت چوبی مبهم ظاهر میشن که باز هم کاملا مصنوعیاند و هیچ چیز خاصی ندارن. حدود ساعت اول، یه جور نوت «مغزدار» میاد اما هیچ شباهتی به پسته نداره، چه برسه به پستهی کبابی… هر چی که باشه بوی اون میتونه باشه. عطر چند ساعت بین نوتهای مغزدار، چوبی و شیرین میچرخه و به کل بد نیست، اما این چیزی نیست که وعدهاش رو داده بودن و از لحاظ کیفیت خیلی پایینتر از انتظاره و اصلا به توصیفش نمیخوره. به خدا قسم، هیچکدوم از نوتهای ذکرشده رو اینجا نمیشنوم – اکثریت این مواد رو به صورت اسانسهای طبیعی دارم (و چندتا آلدهید مصنوعی) و میتونم با اطمینان بگم که هیچ ذرهای از چیز طبیعی تو این عطر نیست. حتی زعفران مصنوعی هم اینجا نیست و «عنبرگریس»ش قطعا ستالوکسه… نمیدونم چرا وتیور، سیپریول و استیراکس رو به صورت واقعی استفاده نکردن، چون این مواد نسبتاً ارزونن و میتونستن کار خوبی اینجا بکنن. با قیمت ۲۵۰ دلار برای ۱۰۰ میلیلیتر، این یه کلاهبرداری محضه. چندتا دیگه از این برند رو هم تست کردم (پوست انبه، عود افیر، و شاعران برلین) و کاملا ناامید شدم – همون حس ارزونی و استفاده از مواد کاملا مصنوعی (یعنی هزینهی تولیدش نزدیک به صفره) رو داشتم که به شکل آماتوری کنار هم چیده شدن. این عطر رو به هیچ وجه پیشنهاد نمیکنم و خجالت باید بکشن این برند و عطاراشون که چنین عطرهای بیمزه و بیفایدهای رو با این قیمتهای گران عرضه میکنن. اونم یه برند آمریکاییه… باید میدونستم، چون برندهای عطرسازی آمریکا معمولاً فاقد تاریخچه، دانش، زمینه و ارزش هستن. اگه دنبال عطرهای کاملا مصنوعی با قیمت معقولتر و ترکیب/داستانهای جالبتری، سراغ ایمجینری آثرز بروید. همون حس رو دارن اما حداقل اینقدر شما رو کلاه نمیگذارن برای یه عطر کاملا مصنوعی و داستانشون هم کمتر خودخواهانه و ریاکارانهست.
بعد از چند ساعت روی من بوی بنزین گرفت.
این خیلی جالبه!! همون لحظهای که بویشو استشمام کردم، گفتم «این یه چیزایی یادآوری میکنه...». بعد فهمیدم چی هست. این دقیقاً عطر بلک فانتوم کیلیان تو یه شیشهس! مثه اینکه بلک فانتوم و باکارا بچهدار شدن. عالیه! اما هیچ بوی پستهای ازش استشمام نمیشه.
این کورکورانه یه شیشه ۵۰ میلی خریدم. بویش بد نیست، ولی قطعاً یه رگه چرم تیره قوی میده (زعفران/عود؟ نمیتونم فرقشون رو تشخیص بدم). شیرین هم هست، اما نوت پسته (با اینکه خیلی پررنگه) به نظرم خیلی مصنوعی میاد. تقریباً همه چیزش بوی مصنوعی میده. به نظرم با این برند کنار نمیام. خب خیلی خوبه که همراه شیشه، نمونه هم برام فرستادن. فکر نمیکنم موقعیت زیادی باشه که بخوام اینو بزنم. احتمالاً برمیگردونمش. ویرایش: اصلاً این بوی BR540 یا بلک فانتوم رو نداره.
از این حسِ فانتومِ سیاه میگیرم.
این بوی خوبی داره، ولی باید عاشق زعفرون باشی تا ازش لذت ببری. کمی گورمانه، شیرینیای داره که شاید یادآور گیلاس باشه یا چیزی شبیه به اون. آلدئیدها بهطور عجیبی آزارم ندادند، چون معمولا هیچ علاقهای بهشون ندارم، ولی تو این ترکیب کاملا تعادل رو برقرار کردن و بوی عطر رو بالا بردن. در واقع همهچیز تو این عطر خیلی متعادل و خوب ترکیب شده. انتظار نداشتم اینقدر بپسنده، ولی کاملا شیفتهش شدم. عودش نرم و جذابه، نه مثل بوی اصطبل. به نظرم جنسیتمحور نیست و عملکرد خوبی داشت. البته فقط نمونهای ازش رو اسپری کردم، ولی دوامش خوب بود و حداقل تا فاصلهی دور بویش میاومد، چون وقتی پوشیدمش، تعریفم کردن. وقتی باد میزنه و بوی عطر به مشامت میرسه، واقعا لذتبخشه. یه محصول فوقالعاده از برندی که تا حالا خیلی بهش علاقه پیدا نکرده بودم، ولی قطعا اولین بطری فولباتلم از این برند میشه! **ویرایش:** بطریام رو فروختم، چون در نهایت برای سلیقهی من بیشازحد مردانه از آب درآمد.
روی پوستم حس و بوی این عطر چیزی زیبا و بلورین دارد، مثل نگاهی انداختن به اینکه اگر به اپالها شانس میدادیم برای خودشان بویی انتخاب کنند، شاید اپال چه بویی میداد. قطعاً برای من گورمان نیست، اما شیرینی سبک و پرانرژیای دارد که یادآور کرمزدهی «فات الکتریشین» است. قطعاً جالب و جذاب است؛ تفسیری شفاف اما لایهلایه از چیزی آلدهیدی—اگر این معنی بدهد. بهروزرسانی بعد از مدتی استفاده: حالم را بد میکند! بهنحوی با من بهعنوان یک شخص جور درنمیآید و با پوشیدنش راحت نیستم. هنوز هم عطر زیبایی است! فکر میکنم فقط از نظر سلیقهای و فیزیولوژیکی مناسب من نیست.
«درانک زعفران» رو تست کردم و فکر نمیکنم شبیه همون باشه. من این عطر رو دوست دارم، چون یه دیانای دودی داره که تو «دیر پلی» و «پوئتس آو برلین» (که هر دو رو دوست دارم) هم حس میکنم، اما شیرینیای که تو اون دو تا برای تعادل وجود داره، اینجا نیست. روی پوست من حتی بیشتر مردونه به نظر میاد. از شوهرم خواستم امتحانش کنه، فکر میکنم رویش خیلی قشنگ دربیاد! اما برای خودم هنوز مطمئن نیستم. اگه بخوام، شاید یه بطری ۲۰ میلیلیتری بگیرم. **ویرایش:** چند بار این عطر رو امتحان کردم، هر بار کمی روی پوستم میزدم و بعد میشستم، چون حس میکردم «من نیست». اما دیروز، قبل از اینکه با شوهرم سوار ماشین بشیم، دوباره امتحانش کردم. نمیدونم آیا به خاطر دمای ۶۵ درجه بدون رطوبت بود یا باد پنجرههای پایینرفته، ولی این بار عطر به چیزی تبدیل شد که قبلاً نبود! بوی ملایمی که حس میکردم، چوبی، شیرین و دلچسب بود. هنوز فکر نمیکنم شبیه «بیآر ۵۴۰» یا «درانک زعفران» باشه و همچنان خیلی به «دیر پلی» نزدیکه، اما تبدیل به یه عطر محبوب شد. فکر میکردم اولین خرید تمامسایز من از این برند «مون کارنیوال» یا «دیر پلی» باشه… اما فروشگاه «سی.او بیگلو» تخفیف ۲۰ درصدی برای خریدهای بالای ۱۰۰ دلار به مناسبت روز کارگر داره، پس یه بطری گرفتم!
بوی اولِ اسپری و پخشِ این عطر برای من خیلی شدید بوی چرم میده. بعد از خشکشدن اما بویش خیلی دنجتره، عطر نرم، شیرین و چوبیای که واقعاً دلنشینه. ولی مطمئن نیستم بتونم اون بوی اولیهی کفش چرمی رو تحمل کنم تا بخوام سایز کاملشو بگیرم. فکر کنم روی مردها عالی و خیلی جذاب و منحصر به فرد باشه.
این یادداشتها قطعاً با چیزی که من از این عطر دریافت میکنم مطابقت ندارند—بویی استثنایی از زعفران با ردّ پایی بسیار ظریف از توتون گیلاس و خشکشدنی نرم و گورمان. اگر این عطر کهرuba و عود هم داشته باشد، یا ترکیب بسیار حرفهای است یا دُز پایین استفاده شده. بویش کاملاً مدرن است و در خشکشدن کمی شیرینتر میشود. کمی تمایل زنانهتر دارد، حدود ۶۰/۴۰. واقعاً خوشمزه، جالب و جذابیت جدی دارد. انتشار خوبی بوده. بو: ۸.۵ از ۱۰. عملکرد: هنوز مشخص نیست.
انفجار اولیه مثل پستههای کاراملشده است. روی آن زعفران ریخته شده و وقتی خشک میشود و آلدئیدها به کهربای عود تبدیل میشوند، عود خود را نشان میدهد. اما زعفران ستارهی نمایش است، اگرچه پسته گاهی در طول عمر عطر خود را نشان میدهد. دیروز با این عطر تحسین شدم، پس خوشحالم و شخصاً بوی آن را دوست دارم.
پیستا (هم به شکل شیرین و هم شور) و حس دودی «آتشفشانی» (شاید چوب رانده؟) اولین چیزهایی بودند که توجهام را جلب کردند. بعد از آن بوی چوب، چرم، زعفران و آلدئیدها به مشام میرسد. کمی شیرین است و یاد اکتشاف در طبیعت و هوای گرم دریا میاندازد.
BR ۵۴۰ نسخه ۲٫۰؟ هنوز خیلی منحصر به فرد است. واقعاً عطر بادامزمینی/میوهایِ پستهای داخلش رو دوست دارم، همراه با عود—با اینکه معمولاً طرفدار هیچکدوم نیستم. همهچیز شیرین، دنج، راحت و کمی دودی میشه وقتی زعفران سنگینش کمکم محو میشه. اگر نسخه قبلیاش نبود، این یکی واقعاً برجسته و چشمگیر میشد. احتمالاً در زمستان یا هوای سردتر بیشترین درخشش رو داره.
این یکی با نتهای زعفران و پسته واقعاً ذوقزدهام کرد. روی کاغذ، عطرش خیلی دلنشینه— آلدهیدی، سبک، با زعفران و کمی ارزه. اما روی پوستم، یه جوری شیرین میشه و بوی کیک لیمویی میده. **ویرایش:** حتی با اینکه چند روز پیش شستمش، هنوز نمیتونم دست بکشم از بو کردن نوار تستی که مثل گالم با انگشترش چسبیدهام بهش! فکر کنم باید یه دکانته بگیرم تا بهتر تستش کنم.
این یک عطر بسیار جالبه. مطمئن نیستم که طرفدارش باشم. زعفرانش قوی و تنده. بوی فلزی و شدیدی داره که اصلاً گرم یا دلنشین نیست. کمی هم صابونیست. قطعاً بوی پستهاش رو حس میکنم. این عطر حال من نیست. چند بار طی دو روز گذشته امتحانش کردم، اما نتوانستم خودم رو قانع کنم که دوستش داشته باشم. چه افسوس. بعداً دوباره تستش میکنم. شاید در هوای سردتر درخشیده و بهتر بشه.
اینو یه جوری با یه سکهٔ آزادی (ووچر) به عنوان یه جایزهای خودمانی و بدون فکر خریدم. نوت پستهاش بود که منو ترغیب کرد، ولی هنوز دربارهٔ زعفرونش مرددم — مثل وقتی که میخوریشش. اما این عطر خیلی یاد جزایر مدیترانه میاندازه؛ هم وقتی با کشتی تو بهشت یونانیِ آئگینا میرسی، با کاجها و پستههایش، هم وقتی تو ارتفاعات گندمی و اسرارآمیز آتشفشان ولکانو، کنار ساحل سیسیل، قدم میزنی. اگه حس نوستالژی سفر نبود، شاید هیچ وقت سراغش نمیرفتم. خشکشدن عطر بوی شیرین و گرمی داره و چند بار هم تعریف شنیدم. شاید یه بطری کوچکشو نگه دارم تا روزهای پاییزی با یادآوری خاطرات، حالمو خوب کنه.
"به این یکی علاقهمندم—وقتی چهار سالم بود، یه گربه داشتم که اسمشو گذاشتم فرانسیس، پس این یکی حتماً تو لیست امتحانکردنیهامه!"