تصاویر
اتوره بوگاتی دیانا دِ سیلوا | ettore bugatti diana de silva
اتوره بوگاتی دیانا دِ سیلوا | ettore bugatti diana de silva
ettore bugatti diana de silva
Ettore Bugatti by Diana de Silva is a Oriental Fougere fragrance for men. Ettore Bugatti was launched in 1993. Top notes are Lemon, Lime, Bergamot, Aldehydes, Neroli, Green Notes, Clary Sage and Palisander Rosewood; middle notes are Carnation, Rose, Cedar, Jasmine, Sandalwood, Orris Root and Patchouli; base notes are Castoreum, Leather, Vanilla, Oakmoss, Benzoin, Amber, Labdanum, Musk and Tonka Bean.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Diana de Silva
- کشور سازنده:
- ایتالیا (italy)
- صنعت:
- عطرها (fragrances)
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Lemon (lemon) 
Lime (lime) 
نارنج (bergamot) 
Aldehydes (aldehydes) 
Neroli (neroli) 
Green Notes (green notes) 
Clary Sage (clary sage) 
Palisander Rosewood (palisander rosewood) 
Carnation (carnation) 
Rose (rose) 
Cedar (cedar) 
Jasmine (jasmine) 
Sandalwood (sandalwood) 
Orris Root (orris root) 
Patchouli (patchouli) 
Castoreum (castoreum) 
Leather (leather) 
Vanilla (vanilla) 
Oakmoss (oakmoss) 
Benzoin (benzoin) 
Amber (amber) 
Labdanum (labdanum) 
Musk (musk) 
Tonka Bean (tonka bean)
عطر اتوره بوگاتی یکی از محبوبترین عطرهای تمام دوران برای من است. چند شیشه از آن ذخیره کردهام، اما از روزی که نتوانم خودم را با این شاهکار آراسته کنم، میترسم. اتوره بوگاتی با آلدئیدها و مرکبات اشباعشدهترینی که احتمالاً تجربه کردهام آغاز میشود: لیموهای آفتابخورده و پوست پرتقال تلخ تازه و ترد، همراه با چوب رز غبارآلود، بهارنارنج پر از ایندول و مرزهای خوشعطر، تقریباً شور و دلچسب. در این مرحله، ممکن است کسی اتوره بوگاتی را با هابیت روژ مقایسه کند، اما هابیت روژ فقط یک پیشغذا و دسر سبک است در مقایسه با این وعده غذایی سهمرحله و سیرکننده. اما آنچه بیش از همه در اتوره بوگاتی دوست دارم، جنبه حیوانی آن است. تصورش را بکنید که در میان گلهای از شیرها در ساونای آفریقا ایستادهاید. بوی معروف «ادرار گربه» را از این عطر حس میکنم—اما به بهترین شکل ممکن! هیچ شباهتی به جعبه خاک گربه ندارد و اصلاً محصول زائد بدنی نیست. این یک اسپری ارزشمند و قاطع است که قلمرو را مشخص میکند؛ مانند قطراتی که روی دشت پخش شده، از تنههای سوخته درختان آکاسیای سوزان و علفهای بلند و خشک تبخیر میشود. چوبها و کومارین. شاید این تصویر تنفرانگیز به نظر برسد، اما من آن را شکوهمند مییابم؛ هوای شاهانه شاه و ملکه حیوانات. وقتی مرکبات به خاکستر کمفروغی تبدیل میشود و تنها اثری از غرور حیوانی باقی میماند، به مرحله پایانی میرسیم: پایانی لذتبخش. بوی چرم دبهدار و طبیعی، همراه با صابونی خام شبیه صابون مارسی، در حالی که چوبها و کومارین به وانیلی دودی و ملایم تبدیل میشوند. اوج هنر عطرسازی ایتالیایی.
عطر اتوره بوگاتی عطر ظریفی است که جرات دارد به صورت بقیه عطرهای من سیلی بزند. ساختاری بسیار مستحکم دارد؛ ترکیبی تیز و تند از مرکبات لیمو-لیموترش-برگاموت که با پایهای محکم از مشک-کهربا-بنزوئین تثبیت شده. عطر پیچیدهترین نیست و فراتر از آغازش تغییر چندانی نمیکند، اما در طول مدت پخش بوی خود حضور قابلتوجهی دارد. ممکن است برای سلیقههای مدرن آزاردهنده باشد، اما کسی که این عطر را میزند احتمالاً برای مدرنیته یا نظر دیگران اهمیتی قایل نیست. نمیتوانم فردی کسلکننده، آرام یا فراموششدنی را با این عطر تصور کنم. برای آدمی جسور یا مطمئنبهنفس است، نه پیرو یا فرودست. امتیاز: ۸.۵ از ۱۰ آیا بطری جایگزین میخرم؟ بله، اما پیدا کردنش آسان نیست، پس شک دارم روزی بطری دومی به دستم برسد.
چه شاهکاری است! دهههاست که عاشق عطرهای کلاسیک هستم، اما تازه این عطر را کشف کردهام—این نشان میدهد چه گوهری پنهان از جریان اصلی مانده و از بسیاری از اسطورههای قدیمی هم بهتر است. ترکیب بینظیر، حیوانی-سبز-گلدار و مرکباتی، همه چیز بهطور کامل با هم آمیخته و گرد شده، با عملکرد عالی. توصیه من به همه علاقهمندان عطرهای کلاسیک این است که تلاش کنند و این عطر را پیدا کنند؛ از زحمتی که میکشید پشیمان نمیشوید.
احتمالاً تا حالا متوجه شدهاید که این آبمیوه واقعاً عالی است. بطریهای گرد ۳۰ میلیلیتری اولین نسخه هستند، پس اگر میخواهید امتحانش کنید، همین مدل را برای شروع انتخاب کنید.
شگفتیای ایتالیایی — نمادی از ظرافت عطرسازی لوکس ایتالیایی. و ادای احترامی شایسته به پیشگامی در صنعت خودروسازی که اولین ماشینش را در سال ۱۸۹۸، در هفدهسالگی، طراحی و ساخت. اتوره بوگاتی همیشه قهرمان من بوده — و چهرهای افسانهای میان علاقهمندان به خودروهای کلاسیک — اگرچه برند او پس از مرگش در ۱۹۴۷ تعطیل شد. بوگاتیهای امروزی هیچ ربطی به اتوره ندارند؛ نسخه کنونی بوگاتی فرانچایزی تحت مالکیت فولکسواگن است. نمیدانم چه کسی پشت عطرهایی است که نام بوگاتی را یدک میکشند، اما آنهایی که امتحان کردهام از کیفیت و سبک بینظیری برخوردارند. بستهبندی شیک است و طراحی شیشه عطر برترین نمونه اتحاد فرم و عملکرد است — احتمالاً اشارهای به میراث نامآور اتوره در مهندسی خودروسازی. آغازگرِ سرزندهای از مرکبات، میانپردهای معطر، و مجموعهای فاخر از گلها، رزینها و چوبها با خزه بلوط و (ملایم، تقریباً غیرقابل تشخیص) کاستورئوم در نقش مکمل. خشکشدن عطر تقریباً مثل عطر دیگری احساس میشود؛ وقتی به ترکیبی دلنشین از کومارین کرمی، وانیلی، بنزوئین و چوبی تبدیل میشود. بدون شک یکی از زیباترین عطرهایی است که تا به حال تجربه کردهام. هنوز کاملاً قابلپوشش، کاملاً مدرن. هیچ چیز شبیهش به ذهنم نمیرسد. افسوس که دیگر چنین عطرهایی تولید نمیکنند. عملکرد و ماندگاریاش خیرهکننده است. روی پوست من در زمستان بیش از ۱۲ ساعت دوام میآورد. نمونهای که دارم جعبه آبی سلطنتی است و خوشحالم که دوباره پیدایش کردم، اما آرزو میکردم خیلی بیشتر از این داشته باشم. به نظر میرسد هنوز میتوان بوگاتی وینتیج اتوره را در ایتالیا پیدا کرد. زیبایی ایتالیاییِ بیزمان و قابلپوششی که امروزه هم کاملاً جذاب است.
عطر مردانهای با مرکبات درخشان و گازی. آلدئیدها بینیام را میزنند (آلدئیدها همیشه واکنش عجیبی به من میدهند)، پس برای من مناسب نیست، اما واقعاً زیباست.
شاعر برگزیدهٔ قرن بیستویکم، بریتنی اسپیرز، روزی این جمله را بر زبان آورد—و من عیناً نقل میکنم: *«میخوای بدن جاذبی داشته باشی؟ میخوای بوگاتی؟ میخوای مازراتی؟ بهتره زحمت بکشی، عزیزم.»* حالا، «بدن جاذب» سلیقهایست—خصوصاً با این وزنهای پاندمیک و پرخوریهای احساسی—but فکر کنم واقعاً بوگاتی میخواهم؛ *این* بوگاتی (ببخشید مازراتی، تو فقط در دههٔ ۹۰ یک عطر خیرهکنندهٔ کهربایی-چوپرهای عرضه نکردی، و بوگاتیها به هر حال از نظر زیباییشناختی جذابترند—که البته اساساً زیاد هم به ماشینهای اسپورت لوکس اهمیت نمیدهم). این گنج پنهان، ساختهٔ دایانا دِ سیلوا، کیفیت بینظیری دارد—در ردهای مثل گرنلن یا شانل—و در ظرافت گستردهٔ خود به عطر *تیفانی فور من* تشبیه شده: شکوهی آرام اما فراگیر. ترشِ تلخِ مرکبات با یاس صابونی کنتراست مییابد و بافتی تقریباً مثل کاستارد، پرحجم در آغاز، با نشانههایی از یک پایهٔ حیوانی که هرگز خروش نمیکند، بلکه در طول خشکشدن مثل غرش ملایم گربهای میماند (فکر کنید لایهٔ نازکترین کاستوریوم مالیده شده روی کیک وانیلی شیرینِ کمی، پاشیده شده با نمک میخک—شاید این توصیف تهوعآور به نظر برسد، اما به دلیلی دهانم آب میافتد). پوشیدنش لذت بخش و روحیهبخش است: احساس میکنم اگر آن بدن جاذب را داشتم، وول میزدم. واقعاً اینقدر خوب است. بطریهای وینتیجم (آنها در جعبههای آبی میآمدند!) مثل سوپراستارها عمل میکنند. نمره: A+
متن بسیار دلنشینیه، با عملکردی مدرن به جای اینکه مثل چیزی باشه که انتظارش میره، قدرتمند باشه. شیشههای گرد یک اونسی واقعاً عطر اصلی هستند و احتمالاً بهترین راه برای لذت بردن از این عطر شگفتانگیز از گذشته.
یک شیپره به سبک گلرن، ساده اما بسیار خاص. با انفجاری از مرکبات و لیمو آغاز میشود که برای مدتی باقی میماند، تا زمانی که نوت حیوانی قابل توجه (اما کنترلشده) به همراه گلها، وانیل و آلدئیدها به آن بپیوندند. خشکشدن عطر، ترکیب کلاسیک و بدون هیاهوی چرمی/تنباکویی از صمغ لادانوم و خزه است که پیشتر بارها دیدهایم (مثل GF for Man)، اما اینجا زیبا و دقیق اجرا شده، با ردپایی از مشکهای حیوانی صابونی و نوت لیموی ظریف اما همیشهحاضر (در پایه!). زیباست، اما باید تأیید کنم که پخشبوی آن روی پوست من ملایم است (چیزی که از بطری ۲۵/۳۰ ساله انتظار میرود)، ولی بوی عطر تغییر نکرده و با دو لایهزنی، ماندگاری (به عنوان عطر پوستی) ممکن است تا ۶ ساعت برسد. اگر میخواهید این عطر را تهیه کنید، شدیداً نسخه اول یا دوم (هر دو با مایع اصلی طلایی-زرد و جعبه آبی—با یا بدون لوگو قرمز) را پیشنهاد میکنم، و قطعاً نه نسخه سوم (جعبه سیاه، مایع شفاف) و حتی کمتر از نسخه کنونی. با این حال، به دلیل طبیعت وینتیج این عطر (که به نظرم بیشتر دههٔ ۸۰ را منعکس میکند تا ۹۰) و مشکلات عملکرد، بطری ۱ اونس را به کلکسیونرها توصیه میکنم تا در خانه از آن لذت ببرند. مناسب روزهای بهار/پاییز، برای سنین ۳۰+.
برجسته. رویکردی منحصر بهفرد به ساختار عطرها که معمولاً با عطرهای محبوب دیگر مثل *تیفانی وینتیج مردانه* و *گلرن هریتیج* مرتبطش میکنم. شروعش «خشنتر» از تیفانی است، مثل گلرن (در هر دو حس فلفلی و تندی هست، مثل بافت واقعی سنگ، برخلاف بافت صاف مرمر که شاید در آغاز تیفانی تداعی شود). این زبری با کمی لیمو و لایم (بهخصوص لایم) روشنتر میشود که آن را کمی بیشتر از هریتیج متمایز میکند. سپس کهربا و بهخصوص کاستوریوم برای خشکشدن طولانیمدت بالا میآیند. اشاره طنزآمیز *پورکرمل* به پریگور دقیق است... نوعی «لکه» پاتهای در این عطر وجود دارد. در کل بسیار شیک است و اگر عطرهایی را دوست دارید که در فرآیند تکاملشان تغییرات و پیچشهایی دارند، حداقل یک نمونه از این را امتحان کنید. دانا دی سیلوا و روبرتو گاراوالیا کار خوبی اینجا انجام دادهاند (توجه کنید که آنها پشت عطر دیگری از محبوبهای من، *فره وینتیج مردانه* هم هستند).
**شروع درخشان با مرکبات بینظیر.** تند، تلخ و پرجرأت. سپس روند توسعه به سمت سبک شیپر میرود، پرشخصیت، اما هرگز نرم یا ملایم نیست. افسانهای. برید و بگیریدش. عملکردش چشمگیر است، اما هرگز آزاردهنده نیست.
بوگاتی پور اوم (Bugatti pour Homme) واقعاً حیرتانگیز است؛ نوعی برخورد بین گرنلن و شانل. اما تحولش محض جادوست، پنهان پشت ساختاری شیپر. با آکورد مرسومی از مرکبات شروع میشود، درخشان و تلخ به شکلی باشکوه. سپس نوسانهای پودری و شیرین به نتهای اولیه میپیوندند، با لایههایی بالزامیک و چوبی، و در پایان با انفجاری حیوانی و کهربایی به پایان میرسد. اگر عطرهای پیچیده را دوست دارید، نیازی به جستجوی بیشتر ندارید. به نظر من یکی از بهترین و مغفولماندهترین عطرهای موجود است. ۹٫۵ از ۱۰.
«مثل کاستارد لیمو-لیمو با نان و جگر است. البته که نه! بیشتر شبیه نصف یک بریوش دواینچی. لایهای بسیار نازک از کرهٔ مزرعهای بدون نمک، معطر به اسطوخودوس فرانسوی و وانیل ماداگاسکار رویش بمال. تکهای یکچهارماینچی از فواِ پریگور را سرخ کن، روی پایهٔ بریوش بگذار. رویش را با زردهٔ سبایون اردکی مرطوبشده با شراب کاستل دیکم، کمی ادویهدار با نمک مدیترانهای بپوشان. کلاه را سر جایش بگذار. رویش چند قطره روغن ترافل سفید ایتالیایی و رندهٔ لیموی اسپانیایی و لایم سیسیلی بریز. هیچوقت زیادهروی نیست. همیشه کمال است. ملکهام میگوید. من مدیچیام.»
«مثل کاستارد لیمو-لیمو با نان و جگر است. البته نه واقعاً. بیشتر شبیه نصف یک بریوش ۲ اینچی. روی آن لایهای بسیار نازک کرهٔ مزرعهای معطر به اسطوخودوس فرانسوی و وانیل مَداگاسکار (بدون نمک) بمالید. یک برش ¼ اینچی تریوفِ پِریگور را سرخ کن، روی پایهٔ بریوش بگذار. روی آن سابایون زردهٔ اردک مرطوبشده با شراب کاستل دِیکم، کمی ادویهدار با نمک مدیترانهای بریز. کلاه را دوباره بگذار. آخر سر چند قطره روغن تریوف سفید ایتالیایی و پوست لیموی اسپانیایی و لیموترش سیسیلی رویش بریز. زیادهروی؟ هرگز! کمال. همیشه! ملکهام نظر میدهد. من مدیچیام.»
چون نتوانستم ماشین بخرم، حداقل تصمیم گرفتم عطر بگیرم. آبی بسیار جالب، نه مدرن نه نوع عطرهای پیرمردانه، نه تازه و نه هوای مصرفی. گلها با لایم و سهم غالب کاستورئوم. چیزی در آن هست. کاش ماشین هم بود.
ممنون، کولین، بابت نقد زیبایت. متوجه شدم اکثر اعضای گروه عطر اتوره بوگاتی رو از نظر ماندگاری ضعیف و پراکندگی ملایم میدونن، اما این موضوع اصلاً در مورد نسخه اصلی EB صادق نیست—همون نسخهای که داخل جعبه آبی با لوگوی EB هست و تو عکس فراگنتیکا هم نشون داده شده (مایع عطرش زرده، نه قهوهای). احتمالاً این نظرها مربوط به نسخههای بازفرمولیشده باشه.