تصاویر
اُ دِ گلوار پَرفوم دِمپیر | eau de gloire parfum d'empire
اُ دِ گلوار پَرفوم دِمپیر | eau de gloire parfum d'empire
eau de gloire parfum d'empire
Eau de Gloire by Parfum d'Empire is a Citrus fragrance for women and men. Eau de Gloire was launched in 2003. The nose behind this fragrance is Marc-Antoine Corticchiato. Top notes are Lavender, Bergamot, Rosemary, Myrtle, Amalfi Lemon, Tangerine and Neroli; middle notes are Star Anise, Immortelle, Tea and Licorice; base notes are Leather, Tobacco, Oakmoss, Olibanum and French labdanum.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Parfum d'Empire
- کشور سازنده:
- فرانسه (france)
- صنعت:
- عطرها (fragrances)
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Marc-Antoine Corticchiato (marc_antoine corticchiato) 
Lavender (lavender) 
نارنج (bergamot) 
Rosemary (rosemary) 
Myrtle (myrtle) 
Amalfi Lemon (amalfi_lemon) 
Tangerine (tangerine) 
Neroli (neroli) 
Star Anise (star anise) 
Immortelle (immortelle) 
Tea (tea) 
Licorice (licorice) 
Leather (leather) 
Tobacco (tobacco) 
Oakmoss (oakmoss)
عطر سرخسمانند سبک و نرم با آغاز میوهای و ادویهای و خشکشدن چرمی، کمی شور. تازه و معطر، همانطور که انتظار میرود، اما پیچیدهتر و خلاقانهتر از سرخسهای معمولی. سریع پیشرفت میکند و نزدیک به پوست باقی میماند. عطر مردانهای دلنشین و شاداب برای ماههای گرم سال.
رایحهای جالب و سبز-مرکباتی رو باز میکنه که خیلی لذتبخشه. بعد از نیم ساعت، ادویهایتر میشه اما ترشی خوشایندیش رو حفظ میکنه. میتونم بگم که خشکشدنش یاد بعضی عطرهای اورتو پاریزی میندازه، البته بدون موسک، اما بقیه ادویهها شباهت داره. شاید به همین دلیله که خشکشدنش آشنا به نظر میاد (شاید شبیه کوئوم باشه). جالبه، کمی حس عطرهای مردانه کلاسیک میده. بیشتر تستش میکنم، اما اگه همچین بماه، احتمالا یه بطری کامل نمیخرم. واقعا باید دوام بیشتری داشته باشه (به هر حال، این برند بهترین اسپری برای نمونهها رو داره). آزمور و آمور دته عملکرد بهتری دارن. بروزرسانی: از خشکشدنش خوشم نیومد، روی پوستم خیلی ادویهای میشه. بطری کامل نمیخرم.
هنگامی که نوتهای اولیهی مختلف گیاهی، ادویهای و مرکبات به خوبی کنار هم قرار میگیرند، گاهی بازشویی حس میکنم که یادآور نوشیدنی کولا با طعم ادویه است. حضور بادرنجبه (ستارهمیوه) اغلب در این حس نقش دارد. اینجا با «اُ دِ گوار» هم همین اتفاق افتاد و برای لحظهای فکر کردم شاید قرار است نسخهای نیچ از «یوث-دیو» را تجربه کنم! اما متأسفانه نه... و این عطر هم از نوع گورمان نیست. نوتهای مرکباتی عقبنشینی میکنند و بوی عطر روزبهروز گیاهیتر و تندتر میشود. نوتهای نادر میرت و گل همیشهبهار اصالت مدیترانهای این بو را برجسته میکنند. سرانجام پایهی غالب چرمی ظاهر میشود. در این مرحله بوی میخک هم حس کردم، هرچند در فهرست نوتها ذکر نشده. میخک همیشه آکورد سنتزی پیچیدهای است و ممکن است بدون قصد کامل ظاهر شود... اما از طرفی، کل این ترکیب بازتعریفی از عطر کلاسیک مردانه به نظر میرسد، پس شاید حضور میخک عمدی باشد. چرم نوتی است که بیش از هر چیز این عطر را تعریف میکند... و اگرچه به ندرت از علاقههای من است، اما باید اعتراف کنم که این چرم گیاهی-معطّر و «تمیز» است. خوشبختانه کلیشههای رایج چرم دودی (مثل باشگاه مردانهی دودی، بار موتورسواران دودی، روکش صندلی ماشین اسپورت دودی و...) در آن دیده نمیشود. به طور خلاصه، اگر کسی به دنبال بازتعریفی نیچ از چیزی است که میتوان آن را زیر عنوان مبهم «آرایشگاه» جای داد، این عطر میتواند انتخابی بسیار قابل قبول باشد.
نمونهای دارم که مردها بهطور گسترده ازش تعریف میکنند. معمولاً زنان بیشتر در تعریف و تمجید آزادانهتر هستند—حتی وقتی عطرهای مردانه میزنم، زنان بیشتر میپرسند چه بوئی است و حتی میخواهند برای خودشان بخرند. اما این عطر باعث شد مردانی از هر رده سنی، با هر سبک و سلیقهای پیشم بیایند، تقریباً با دهان باز و شیفتهاش. بعضیشان هم همراه با دوستدخترشان بودند که آنها هم تایید میکردند چه بویی زیبایی است. این فقط با عطرهای آمواژ و آروماتیکس الیکسیر و لیام برایم پیش آمده بود، اما لیام را هدیه دادهام. البته کلافه بودم چون فکر میکردم بعد از یک ساعت بو از بین میرود، اما اگر مردم تمام روز تعریفم میکردند، پس حتماً اینطور نیست. احتمالاً خودم بعد از مدتی بوی آن را حس نمیکنم. اما درباره خود عطر… بوی هوای شیرین و جوشان تابستان را میدهد. آنقدر واقعی که اولین بار وقتی در خانه زدم، چند بار برگشتم ببینم چه کسی وارد خانه شده و گرما و هوای تابستانی جنوب را به داخل آورده! پنج بار این کار را کردم تا متوجه شدم دارم خودم را بو میکشم. باید این عطر را داشته باشم، چون آنقدر زنده و واقعگرایانه است که خاطرات روزهای تابستانی و آزاد و خیرهکننده جوانی را زنده میکند—اما از نگاه یک بزرگسال با حساسیتهای بالغانه. باعث میشود دلت بخواهد دوباره آن احساس آزادی و تمامیت را تجربه کنی، قبل از اینکه زندگی تو را در چنگش بگیرد. این همان چیزی است که من از یک عطر میخواهم، و پارفوم دِمپایر تقریباً همیشه به آن میرسد.
این دقیقاً بوی عطر مادربزرگهای دهه ۸۰ (مثلا شانل) به اضافه جعبه دارو میده. هیچ چیز بیشتر. ماندگاریش هم خوبه، ولی نمیتونم تصور کنم بزنمش و بوی پوست پیرزن به خودم نگیرم.
**عطر امپراطوری (پرفیوم دِامپایر) ادو دِ گلوار** از مجموعه میراث کورسیکا، احتمالاً اولین عرضه این برند بوده که به زیبایی جزیره کورسیکا و عطرهای آن ادای احترام میکند. من دیر این عطر را کشف کردم و نمیدانم چرا اینقدر طول کشید تا آن را امتحان کنم—شاید به خاطر نامش، یا چون کمتر دربارهاش صحبت میشود. اما حالا یکی از محبوبترین عطرهای این برند برای من است. آن را یک چرم-شیپر علفی و معطر میدانم. اگر عطرهایی مثل بل آمی و تفسیرهای مدرنتری مثل پوردیستانس ام را دوست دارید، اینجا هم چیزهای زیادی برای لذت بردن پیدا میکنید. این عطر دیانای آنها را میگیرد و چیزی منحصر به فرد به آن اضافه میکند. به نظر میرسد مارک-آنتوان کورتیکیاتو نه تنها معطرترین رایحههای کورسیکا، بلکه عطرهایی که گفته میشود ناپلئون بوناپارت، مشهورترین چهره این جزیره کوچک دوست داشته، را در این ترکیب گرد آورده. و بله، کاملا میتوانم تصور کنم که او چنین عطری را میپوشید. ترکیب نوتها و اکوردها کمی عجیب است، اما در عین حال آشنا به نظر میرسد. عطر بسیار پیچیده و منحصر به فردی است. آغاز آن آبدار، تند و ادویهای و معطر است: پرتقالهای ترش و تازه، گیاهان و ادویههای تند—بهویژه رزماری و مورد—با انیس فراوان که به خوبی با اکورد ظریف چای جفت میشود. بوی آشپزخانهای روستایی در اوج فعالیت را میدهد. لاوند را حس نمیکنم، هرچند در لیست نوتها آمده، اما گل همیشهبهار با لایههای ملایم توتون و کاه را تشخیص میدهم. بازه پایانی به سمت بل آمی میرود: چرم و خزه، با مقدار شگفتانگیزی کندر، کمی لادانوم و مشک. از آغاز تا پایان سفری است که اگرچه برخی جنبههایش آشنا به نظر میرسد، اما هیچگاه تکراری نمیشود. عطر راه خود را میرود و به ریشههایش وفادار میماند. احساس میکنم این عطر روح مارک-آنتوان کورتیکیاتو در بطری است—هویت واقعی پرفیوم دِامپایر. اگرچه محبوبترین عطر این برند برای من نیست، اما فکر میکنم نمایندهٔ واقعی و پیچیدهترین آنها باشد. و یک نکته آخر: اگر هنوز برای از دست دادن عطر اویلر (Œillères) سوگواری میکنید، این یکی را امتحان کنید. از هر آنچه تست کردهام، برای من نزدیکترین جایگزین برای عطر منسوخ شده ربرتو گرکو است. عطر فوقالعاده کمارجاعی. اینستاگرام: @memory.of.scents
لوچانو پاواروتی که دارد «نسون دورما» را داخل یک شیشه میخواند.
همیشه این عطر رو یه اثر کلاسیک میبینم و همیشه وقتی یادم میاد که سال ۲۰۰۳ ساخته شده، تعجب میکنم. برگاموت، نارنج، گرد و پرخون، گیاهان معطر و بعد نوتهای چرممانند خارشتر و گل همیشهبهار. ارتباط احساسی با بل آمی داره، اما چیزی که اون رو متعلق به قرن بیستویکم میکنه، حسِ واقعگرایانهایه که داره: عطر مستکنندهٔ بوتهزارهای واقعی وقتی زیر آفتاب سوزان گرم میشن. اصلاً تازهکنند نیست. تابستون توش هست، اما گرمای تابستونه و طبیعتی زیبا اما کمی بیش از حد وحشی؛ گیاهانی که بدون آب فراوان یا باغبانی رشد کردن. با این حال، میشه این عطر رو مثل یه ترکیب چرمی آرایشگاه مردانه هم حس کرد، و همین جادوشه. الدو هم یه عطر خیلی مشابه تو مجموعهشون داشت به نام «ژه سوئی آن هوم» که عجیبه، دوباره به ناپلئون بوناپارت تقدیم شده بود، با تاکید بیشتر روی نوتهای الکلی و قیرِ درخت توسکا، چکمههای چرمی و ادویه، اما در نهایت باز هم شبیه بود. با این حال، در حالی که «ژه سوئی آن هوم» بیشتر روی ویژگیهای شخص تکیه میکنه، «او دو گلوار» واقعاً مثل یه ادای احترام به شکوهِ جزیره و طبیعتِ خوده، وقتی متوجه میشید فراتر از دستهگلها و لیموهای آبدار میره. اینه گلوریِ واقعی که اینجا حرفشه—تمی که مارک-آنتوان کورتیکیاتو تو کل مجموعه «اریتاژ کورس» دنبالش کرد، حتی یه عطر هم ساخت در ستایش علفهای هرز اونجا. ادای احترامِ ارزشمندیه.
سبز / تلخ / مرکباتی / خشک / پاپیروس پاپیروس، سدر، لیمو تر دِهرمس، او دَادریَن، هوریزون گای لاروش
سر آغاز یک سرخس کلاسیک. اسطوخودوس، برگاموت با حالتی شیرینتر که توسط رازیانه و شیرینبیان اضافه شده. سپس به سمت حالتی شبیه به عطر بلآمی تغییر جهت میدهد. نوت چرم حضور دارد اما تهاجمی نیست و با جنبهٔ شیرین ترکیب میشود، در حالی که همچنان نسبتاً تازه باقی میماند.
برای من خیلی سبز و ناپختهست. نوتهای این یکی به هم ریختهاند و خوب با هم جور نیستند.
آغاز این عطر بسیار شبیه یک فنجان چای سرفه (هوستنتی) است، همان نوشیدنیای که در کشورهای آلمانیزبان وقتی سرفه دارید به عنوان چای مینوشید. این چایها معمولاً حاوی رازیانه، شیرینبیان، زیره سبز، آویشن، اکلیپتوس و گیاهان دیگر هستند. در *Eau de Gloire* (EDG) رازیانه و شیرینبیان بسیار پررنگاند و انگار فریاد میزنند: *«کی بهترینه؟ کی؟»* باید بینیام را خیلی وارونه تحلیل کنم تا یاد چای سرفه در آغاز EDG نیفتم. به همین دلیل، این عطر بوی دارویی دارد، شاید اگر خیلی فشار بیاورم بگویم درمانی—اما نوشیدن چای سرفه به معنی بهبود نیست، مگر نه؟ از جایی در میانه عطر، دودی میشود؛ شاید چون من با دستهای لرزان بیمارم چند بار کبریت را اشتباه روشن کردهام و حالا آتش گرفته و سرفهام بیشتر شده. از نظر خلاقیت به عنوان یک عطر، بله، جالب است. اما آیا بوی خوشایندی دارد؟ خب، واقعاً محل بحث است. برندی جالب که هنوز نتوانستم عاشقش شوم.
به نظرم بوی گلمحیطی میده.
**عَطَرِ جلوه** عطر تازه و معطری است با حسّی کمی درمانگر و آروماتراپیمانند—در جای خود خوب، اما نه چیزی که من در عطر جستجو میکنم. پیچیدهتر از یک عطر تازه/خزهای معمولی است، ولی در نهایت کمی گیجکننده به نظر میرسد. آغاز آن حملهای به حواس است، اما سریع محو میشود. بهرغم اینکه بد نیست، اولین اشتباهِ پارفوم دِمپایر محسوب میشود که تا حالا با آن روبرو شدهام. جلوه با مرکبات درخشان و مورتلِ افشرده با بوی نافذ آغاز میشود—خیلی روشن و زنده. اسطوخودوس در ابتدا بسیار پررنگ است، مثل روغن اساسی خالص بو میدهد. با پیشروی عطر کمی آرام میگیرد و ترکیب ادویهای-گیاهی خوشایندی روی پوستم شکل میگیرد که با نوت چای تازه پایهریزی شده. رازیانه هم کیفیت شیرین-ادویهای میافزاید که مکمل خوبی برای ترکیب مرکبات-گیاهی است. اما سریع محو میشود و جالب اینجاست که در مرحله خشک شدن، بویی شبیه استخر شنا میدهد—تغییری ناخوشایند و غیرمنتظره. در حین خشک شدن، کمی حسّ خزهای هم ظاهر میشود. در پایان، به عطر پوستیِ کمی موسکی و کمی شور تبدیل میشود. آن پایه کهربایی غنی که از نوتهای اعلامشده انتظار داشتم را حس نمیکنم. پخشبوی و ماندگاری متوسطی دارد. جلوه یک عطر تازه معطر غیرمعمول است که به نظرم چندان موفق نیست؛ عطر روزانهای با گرایش مردانه و مناسب تمام فصول. سلیقه من نیست، اما خلاقیتش قابل تحسین است. ۲ از ۵.
در فضای بسته و زمستان که نمونهگیری میکنم، با این عطر مشکل دارم: نوتهای گل، میوه و گیاهی در آغاز خیلی پیچیدهاند و از واکنش شریکم به شدت و قدرتش نگرانم. انگار چند شیشه عطر در فضای تنگی ریخته و بویشان بهصورت آشفته و خفهکنندهای با هم آمیخته. تصور میکنم آن را در روزی از اوایل تابستان بزنم، وقتی بوتهزار مدیترانهای در اوج شکوفایی است و میتوانم با اطمینان از میان نوسانهایش بگذرم تا به نقطهای برسم: دیدگاه، لذت، آرامش. وقتی روی پوست میزنم، همچنان حس غرقشدن و کمی خفهکنندهاش باقی میماند. آن مجموعه عطرهای مدیترانهای مرا به خود جذب میکند. صبح زمستانی ابری، بوتهزار پیش پایم میآید!
این دقیقاً بوی نمونهای از صابون دست اسطوخودوس فرانسویای رو میده که مادرم تو دهه نودی هدیه گرفته بود. کاش یادم میومد چه شرکتای اون صابون رو تولید کرده بود. شباهتش واقعاً عجیبه. به نظرم کاملا زنانهست. کسی که صابون دست اسطوخودوس + مرکبات دوست داره، شاید این عطر رو هم بپسنده. من شخصاً ازش خوشم نمیاد و فکر میکنم پیچیدگی نوتهای ذکرشده به خوبی از عطرش حمایت نمیکنه؛ بویش به نظرم خیلی کلیشهای و تکراریه. جالب یا غیرمعمول نیست، مثلا مثل مالایمه از همین برند. عو دو گلوار بهم حس صابون دست بوتیک دکوراسیون داخلی رو میده. من ردش میکنم، اما شاید دیگری بپسنده.
دینگ دینگ دینگ 🛎 دور چهارم از ماجراجوییام با این برند عطر دارم عطرهایی رو تست میکنم که ظاهرا جالبن و ترکیبشون هم بهتره آیا واقعا همینطوره؟ هنوز مطمئن نیستم بریم سراغ این عطر: شروعش با انفجار مرکباته، سپس نوتهای آروماتیک دنبال میشن میشه گفت یه عطر مرکباتی-آروماتیک مدرنه کاش عملکردش هم همینطور ادامه میداد، ولی نه… متأسفانه باز هم ضعیفه رایحه قابل تشخیصه، ولی آنقدر قوی نیست که ازش لذت ببری این چهارمین عطر از این برنده که تست میکنم، ولی هنوز نتوانستم یه عطر با عملکرد خوب پیدا کنم اگر عملکرد رو کنار بزاریم و فقط درباره خود رایحه صحبت کنیم… آیا ارزش خریده؟ نه!
همون اول حسِ گازدار و گِردی رو احساس کردم، همراه با عطر پرتقال، اسطوخودوس، رزماری، گل جاودان، خزه بلوط، کندر و صمغ لادانوم. ترکیب خیلی جالبی بود. زیبا.
بُعدظهری تابستانی، پایهٔ چای خنک و تازه با ادویهها، شیرینی میوهای و عطرهای گیاهی خشک از خزه بلوط و تنباکو. این همان بویی است که دوست دارم وقتی تنهام در اتاقم کار میکنم، بزنم. مرا تازه نگه میدارد و روی تمرکزم میماند. قطعاً عطر خوبی برای هوای گرم است، وقتی میخواهی چیزی سنگینتر از یک ادکلن ساده داشته باشی. احساس میکنم «اُ دِ گلوار» نسخهای یونیسکستر از «نیویورک اینتنس» (نیکولای) است. هر دو آفرینشهای زیبایی هستند.
بوتل ۵۰ میلیلیتری **ادپارفوم** ایترینر جدید را خریداری کردهام. کیفیت بالای مواد، انتقال نرم و گردی عطر دلایلی بودند که برایش هزینه کردم. بعضیها آن را با **بل آمی** مقایسه میکنند و من هم شباهتهایی میبینم، اما به نظرم از نسخههای اخیر بل آمی بهتر است. نمیتوانم هر نوت را جداگانه توصیف کنم، چون ترکیب بسیار خوشساخت است، اما رزماری و لبدانوم کاملاً مشهود و دلنشین هستند. همسرم به اکثر عطرها حساسیت دارد و همیشه از من میخواهد که در بالکن یا دور از او اسپری کنم. صبح یکی از روزها، قبل از رفتن سر کار، بدون اینکه بداند، برای اولین بار **ادو دِ گلوار** را دو بار در اتاق کنار اسپری کردم و در خانه راه رفتم. هیچ حرفی نزد. وقتی از آپارتمان خارج شدیم و در آسانسور کوچک هم هیچ نگفت. داخل ماشین هم سکوت کرد. بعد از مدتی پرسیدم: «بوی عطر جدیدم را حس نمیکنی؟» جواب داد: «بله… بد نیست.» این نشان میدهد که مواد باکیفیت و بدون مواد شیمیایی تحریککننده هستند که معمولاً باعث حساسیتش میشوند. من هم هیچ تحریک سینوسی نمیگیرم—برخلاف بسیاری از عطرهای امروزی—میتوانم بینیام را در ادو دِ گلوار فرو ببرم و بارها عمیق استشمام کنم. اما مشکوکم که ماندگاریاش مثل یک ادپارفوم واقعی نیست. شرکت هم قیمت بیشتری برای حجم کمتر نسبت به محصولات دهه ۲۰۰۰ خود گرفته. اسپریر هم مثل مه پاشش میکند، پس پیشنهاد میکنم در پاییز و بهار حداقل **۴ بار**، در تابستان **۳ بار** اسپری کنید. در زمستان هم اصلاً استفاده نکنید. این عطر و چند ادپارفوم دیگر **پارفوم دِ امپایر** بین **۶ تا حداکثر ۱۰ ساعت** ماندگاری دارند. ادو دِ گلوار حدود **۶ ساعت** میماند که قابل قبول است، اما ای کاش در چند ساعت اول پراکندگی بیشتری داشت. درباره **سیلاژ** هم مطمئن نیستم.
یکی دیگر از پارفوم دامپیر با شروع قدرتمند. این عطر حسابشده و کلاسیک است، مثل صابونی مردانه و قدیمی دههٔ ۱۹۵۰. معطر اما در عین حال خنک و پودری. میتوانستم قسم بخورم که در آن ریشه یا بنفشه هست، ولی در عوض ستارههای این عطر، نوتهای ابتدایی ماستیک هستند همراه با مورد و کمی کندر که با مرکبات—نارنجی تلخ خنک و برگاموت—ترکیبی تلخ-شیرین، سبز و تند ایجاد میکنند. در قلب عطر، گل همیشهبهار علفی فراوان است که همراه با رزماری و خزه، پسزمینهای زیبا و بسیار سبک شبیه فوژه میسازد. لبدانوم روی پوست من آرام بود و اثری از چرم یا کهربا در آن دیده نمیشد. «او دِ گلوار» قطعاً حالوهوای مردانهٔ قدیمی را دارد—کمی توییدی و طبیعتگردانه. با پوشیدنش احساس برتری میکردم. و مشتاقم آن را در گرمای خشک تابستان امتحان کنم. به نظرم از نظر روحیه (و برتری) به «او دِ ایکار» سیسلی نزدیکتر است که الهام گرفته از کرس است و ماستیک دارد، نه فوژه-چرم مستقیمتر «بل آمی» هرمس که برخی منتقدان به آن اشاره کردهاند.
دیروز برای اولین بار «یاتاقان» کارون (فرمول جدید) را امتحان کردم و متوجه شدم که مارک-آنتوان کورتیکیاتو در اولین نسخهاش در سال ۲۰۰۳ از آن کپی کرده! یاتاقان نام روستایی در جنوب غربی ترکیه است که به دلیل آبوهوای گرم و خشک، اطرافش پر از بوتهزارهای مدیترانهای (ماکی) است. کارون سالها پیش از این منطقه الهام گرفته بود، و بعداً مارک-آنتوان هم همین کار را کرد. وقتی تابستان با ماشین حرکت میکنی، بوی گیاهان خشک مثل آویشن، رزماری، ریحان، اسطوخودوس و… به مشامت میخورد. کیفیت بالای مواد اولیه در هر دو عطر کاملاً مشهود است. هیچ سوزش بینی ایجاد نمیکنند. عملکردشان هم یکسان است. قیمت هر دو حدود ۹۵ یورو است. اما «او دو گلوار» دیگر ۱۰۰ میلیلیتر ادکلن نیست، حالا ۵۰ میلیلیتر ادپارفه شده، در حالی که یاتاقان ۱۲۵ میلیلیتر ادکلن است. شرم بر شما، پرفیوم دامپیر! وقتی این یکی تمام شد، دفعه بعد یاتاقان میخرم. حتی همسرم وقتی چند دقیقه بعد از اسپری کردن سوار ماشین شد، بوی یاتاقان را حس نکرد! هر دو عطر برای خودت هستند، نه دیگران. حداقل میتوانم چند ساعت بوی هر دو را استشمام کنم. به جای این، ۹۵ یوروتان را خرج یاتاقان جدید کنید—همان عطر را با حجم بیشتر میگیرید.
- عطر کهنه و کلاسیک. - بوی آرایشگاه مردانه میدهد؛ رگههایی از بخور و گیاهان خشکشده. - خطی و بدون ویژگی خاص. (منفی)
این خرید کورکورانه بود (در واقع، اضافهکردن کورکورانه به لیست کریسمسم! :)) بر اساس اطلاعات همین سایت، و همهتون کاملا درست گفته بودید! دقیقاً همونطوریه که توصیف شده و همهچیزیه که امید داشتم پیدا کنم. زمان زیادی (در دنیای پیش از کووید) تو مناطق خشک و بوتهزارهای مدیترانهای گذراندم – مکی و گاریگ، نه فقط در پرووانس و کورسیکا، بلکه در ایتالیا، یونان و اسپانیا. این عطر دقیقاً اون منظره گیاهی رو تداعی میکنه، از مرکبات آفتابی تا اسطوخودوس تازه و رزماری و آویشن معطر. بویی قوی و خاکیست و به همین دلیل مردانهست، بدون اینکه هیچ رگهای از عطرهای خفهکننده داشته باشه. عناصر تازه و گلمانندش تعادل زنانهای بهش میدهند؛ من میگم این یه عطر واقعاً یونیسکسه، مناسب برای مردان و زنان، حتی اونایی که هیچ گرایش جنسی سیالی ندارن. برام یاد هوای تازه، آفتاب و پیادهرویهای طولانی کنار دریا میاندازه. احتمالاً بیشتر برای بهار و تابستونه، ولی با زمینیه مستحکم و خاکیش، حتی الان تو هوای زمستان هم ازش لذت میبرم. و برخلاف بعضی عطرهای مدیترانهای که بیشتر بر پایه مرکباتن، ماندگاری خوبی داره.
عطر: ۶/۱۰ کیفیت: ۷/۱۰ اصالت: ۵/۱۰ پخشبوی (سیلاژ): ۶/۱۰ پخش (پروجکشن): ۶/۱۰ ماندگاری: ۶/۱۰ قیمت به نسبت حجم: ۴/۱۰
یک ادکلن گشنیز طولانیمدت و تند، که با گل سبیده و لمسهایی ظریف از مرکبات آغاز میشود اما خیلی زود به چای سیاه، رازیانه و شیرینبیان تبدیل میشود. در فاز میانی رگهای از دود حس میشود و آن آکورد چای دلنشین مشابه نمونهای در *آمبر روس* (حداقل در بطریهای قدیمیتر) را دارد. پایهای سبک و ظریف با نشانههایی از تنباکو، چرم و خزه دارد. از آغاز تا پایان خشک، و گاهی خاکی. ترکیبی از دنیای قدیم با ظرافتهای نوین، محجوب، ظریف و پرشخصیت؛ برای لذتبردن نیاز به استفاده بیش از حد معمول دارد. غلظت ادوپارفوم ممکن است گمراهکننده باشد. جایگزین خوبی برای ادکلنهای مرکبات غلیظ، بهخصوص اگر کسی به دنبال اجتناب از عطرهای بیش از حد شیرین است. **۳.۵ از ۵**
عطر تازه، خوشبو و شاداب، با امضایی ظریف و «مردانه»، همردیف عطرهایی چون *شانل پور مونسیور* یا *ادو دِ گرنلن*. پوشیدنش لذتبخش است؛ از آغاز درخشان و گیاهی با برگاموت، بهارنارنج، اسطوخودوس و رزماری تا خشکشدن آرام پرتقالها بر بستر چرم نرم و خزه بلوط. ظرافت در یک شیشه!
خویشاوند دورِ بلامی. این یک عطر چرمی است، ولی به نظرم بیشتر گیاهی و سبز از آب درمیآید. در حالی که بلامی را همیشه برای زمستان نگه میدارم، فکر میکنم این یکی برای هر فصلی مناسب باشد. عملکردش خیلی خوب است. چیز انقلابی نیست، ولی آزاردهنده هم نیست. بدون تست هم نمیترسم آن را بخرم.
«سروها» اثر ونسنت ون گوگ، ۱۸۸۹
در حال بررسی لیست عطرهای این برند متوجه شدم که نسخه محدود ادکلن *Eau De Gloire* (ایدو-دو-گلوار) به شکل ادکولن (EDC) در لیست نیست. هرچند خودم بوی نسخه ادتویلت (EDT) را نچشیدهام، اما باید بگویم که از فرمول زمستانی ادکولن (EDC) خیلی لذت میبرم. از نظراتی که در بخش کامنتها خواندهام، ادتویلت به نظر موفق آمده. شاید روزی نمونهای از ادتویلت پیدا کنم تا مقایسهشان کنم. A2!
در ابتدا گیاهی و سبز است، اما با گذشت زمان بهتر میشود؛ چون بوی شدید گیاهی محو شده و نوت چرمی جلو میآید. ترجیح میدهم این را روی دستکشم اسپری کنم و همانجا بگذارم. نوت چرمش کمی یادآور «ژه سوئی آن اوم» است، اما باید اعتراف کنم بویی کاملاً منحصر به فرد است. بدون تست نخرید! عطر: ۷ از ۱۰ ماندگاری: ۸ از ۱۰ پخشبو: ۷ از ۱۰
عطر و کیفیت: ۸/۱۰ ماندگاری: ۶/۱۰ پخشبوی: ۶/۱۰ خلاقیت و منحصر بودن: ۷/۱۰ قیمت مناسب: ۵/۱۰ امتیاز کلی: ۶٫۴/۱۰
عطری با عطر بسیار دلنشین و بویی اشرافی و شاهانه… یکی از بهترین آثار این برند نیچ است. پیشنهاد میکنم حتماً آن را امتحان کنید. بوی آن شبیه آزیمور از همین برند است، اما بهتر و قویتر. این عطر برای خانمها هم مناسب است و بوی سنگین و مردانهای ندارد. برای آقایان هم خوب است—آقایانی که بوی تند و خشن دوست ندارند و بوهای ظریفتر را ترجیح میدهند.
روی مُیِت، این «بل آمی دِ اِرمِس» نسخهٔ تغییریافتهٔ «موسکینو پور اُم» است، تقریباً کاملاً. اما روی پوست من بیشتر صابونی، دودی، فلفلی، کافوری است؛ مثل چرمِ دستنخوردهٔ کیف، یعنی چرم تازهساخته. چرمی کمی شیرین در لباسِ سبز کوچک، کمی ادویهدار، کمی معطر و کفشهای تازه.
زیبا، دلنشین و ظریف. عطر بسیار خوشایند و آرامشبخش.
آغاز زیبای هوایی، تازه و آرامشبخش. یادآور کورسیکا فوریوزا و نوآوریهای گیاهیاش است. اما بعد از یک ساعت روی پوستم، فقط چرم خشک، مردانه و تلاح را حس میکنم. چه افسوس.
بوی گیاهی و دارویی میدهد. قطعاً جادوگری است که دارد مواد مرموز جنگل را با هاون میکوبد تا معجونی درست کند که غم را درمان کند، یا شاید هم ایجادش کند. رازیانه، اسطوخودوس، خزه، اکلیل کوهی و برگاموت. بنوش، زیبای من. قول میدهم سم نیست…
بدون پیشدرآمد؛ شروع میشود با طعم تلخ، مرکباتی، تازه و گیاهی، سپس تبدیل میشود به عود دودی و مردانه، مشابه عود سافیر اما با گرایش بیشتر به ادکلن مردانه؛ چرمی اما نرم، با نشانههایی از اسطوخودوس.
راههای افتخار (*EAU DE GLOIRE*) عطری ممتاز و بسیار زیباست. تلخ است ولی شیرین. ملایم است اما سنگین. گیاهی است اما مرکباتش باکیفیتاند. تنباکویی است ولی حس خاکی جذابی دارد و... این عطر؛ نوشتن ازش سخت است و فقط باید از چالشی که آکوردهایش ایجاد میکنند لذت برد. در شروعش، حس مرکبات و یک حس گیاهی و تلخ از لاوند و شیرین و گلی حضور دارند که آرامآرام به سمت انیسه و شیرینبیان حرکت میکند، بدون اینکه سردرگم یا گنگ شود و حس گیاهی و مرکباتی اولیه گم شوند. انیسه و شیرینبیان فضایی تند و شیرین به کار میدهند که رایحهای ضعیف از چرم در حاشیه حس میشود. کیفیت عطر آنقدر بالاست که همهی نتها و فضاهایی که میسازند به خوبی احساس میشوند و قلب کار را بسیار زیبا و با شکوه میکنند. این شکوه به حدی است که اعتمادبهنفس و قدرت شما را ناخودآگاه بالا میبرد! هرچه زمان جلو میرود، حس تلخ و دودی از آمیزش تنباکو و کندر بالا میآید که در کنارش چرم هم حالا کمی پرزورتر میشود. این سه ضلع و فضای دودی و تلخ حاصل از اتحادشان، جبههی شیرین و تند گیاهی ابتدایی را کمی کنار میزنند و از آنها حس گس و تندی باقی میگذارند. بویی که به مشام میرسد در این لحظه دودی و سنگین (بخاطر بخور و کندر و چرم)، خاکی، گیاهی و تند و کمی شور (بخاطر انیسه، لاوند و خزه) است. بویی بسیار زیبا، دلنشین، شیک و جدی که خیلی دوستش دارم. هر از گاهی نسیمی شیرین هم در این فضای سنگین میپیچد که لبخندی سرمستانه بر لب میآورد... این فضای عالی تا پایان کار ادامه خواهد داشت و فقط کمی جنبهی چوبی و مردانهتر به خود میگیرد. نکتهی جالبی که برایم در این عطر وجود داشت، تنباکو بود. تنباکوی بهکاررفته در این کار میوهای و تکراری و البته خستهکننده نیست. حس برگهای نیمهخشک تنباکو را دارد که کمی تازهاند، اما خشکی و خاکی هم دارند و استادانه این حس را از تنباکو استخراج کردهاند. ماندگاری خوب و پخش قابلقبول عطر و فضای زیبایی که دارد، آن را مناسب هوای بهار و پاییز کرده و به نظر بهخوبی خود را در این فصول نشان خواهد داد. این عطر بیشتر مردانه است تا یونیسکس، و نامش بهعلاوهی فضای دودی و سنگین پایانش مرا به طرز عجیبی یاد شاهکار *راههای افتخار* از استاد کوبریک بزرگ و کلنل دکس با بازی بیادماندنی کرک داگلاس میاندازد! **کامنت:** م.ع (سایت لوکس بایر – با امکان تست سمپل)
عطر کلنی با رایحه گیاهی–ادویهای–صمغی در آغاز، بویی گیاهی، ادویهای و مرکباتی آبدار و شاداب با حس کمی پودری و کاملاً مردانه دارد. شیرینی نسبتا گیاهی آن ناشی از اسطوخودوس (لاوندر) است که از شروع تا پایان عمر عطر نقش اصلی را ایفا میکند؛ حس پودری از ادویهها و حس مرکباتی از برگاموت، لیمو، نارنگی و بهخصوص شکوفه بهار نارنج (نرولی) سرچشمه میگیرد. در مرحله بعدی، شیرینی خاکی رازیانه و شیرینبیان بیشترین تأثیر را در تغییر نتهای عطر دارند. همچنین، بوی تازه گل دگمهای و اثری ضعیف از مرکبات نت اول همچنان باقی میمانند. در مرحله بعد، نتها تاریکتر، کمی سنگین و کمی تلخ میشوند که حاصل حضور نتهای چرم، تنباکو، گل لادن و نتهای صمغی و بالزامیک قوی (ناشی از کندر) است. در اواخر این مرحله، رایحهای معطر، گیاهی، کاملاً تاریک و کمی پودری با حس خاکی غالب احساس میشود. بهطور کلی، رایحه غالب این عطر از فاصله، شبیه عطرهای نفیس و عالی است و با نزدیکتر بو کردن، عمق و تاریکی آن—بهصورت نه چندان سنگین—بهوضوح حس میشود. این عطر از نوع مدیترانهای با حس خاکی اورینتال است و رایحههای آن ظریف، خلاقانه، تر و تازه طراحی شدهاند. نتها کاملاً روشن، شفاف و تمیز احساس میشوند و ساخت دقیق و خلاقانه آن از نظر بالانس نتها فوقالعاده است، بهطوریکه کیفیت بسیار بالایی خلق کرده است. پخش رایحه این عطر بیش از متوسط و ماندگاری آن خوب است.
عطر زیبا با سبک رترو، بسیار مدیترانهای و یادآور ادکلنهای قدیمی است که مادرم هر روز در کودکی برایم میزد. این عطر ترکیبی از مرکبات، اسطوخودوس و خزه بلوط دارد. شروع آن نرم و بسیار تازه است، با نقطهای گلدار و نقطهای معطر که تقریباً در کل فرآیند عطر باقی میماند؛ این تعادل بسیار خوب مدیریت شده. پایانبندی عطر عالی است و کورتیکیاتو (Corticchiato) باعث میشود این ترکیب پیچیدهتر شود: رازیانه، چای و تنباکو با جورابهای گرد و چرم، خزه بلوط را در تعادل نگه میدارند. عطر قدرتمند یا سنگین نیست، نه تهاجمی، اما بسیار ظریف و شیک است؛ مناسب استفاده روزانه و روزهای گرم به دلیل ردّ پای نرم و زیبایش. امتیاز: ۷.۵ از ۱۰
عطر کلنی با رایحه گیاهی–ادویهای–صمغی: نتیجه تست این عطر در ابتدا، رایحهای گیاهی، ادویهای و مرکباتی آبدار، شاداب و کمی پودری است که حس کاملاً مردانهای دارد. شیرینی نسبتا گیاهی آن از اسطوخودوس (لاوندر) ناشی میشود که بیشترین نقش را از آغاز تا پایان عمر عطر ایفا میکند. حس پودری از ادویهها و رایحه مرکباتی از برگاموت، لیمو، نارنگی و بهویژه شکوفه بهار نارنج (نرولی) است. در مرحله بعدی، شیرینی خاکی انیس و شیرینبیان بیشترین تأثیر را در تغییر نتهای عطر دارند. همچنین به مقدار جزئی، رایحه تازه گل دگمهای و اثری ضعیف از مرکبات مرحله اول باقی میماند. در مرحله پایانی، نتها تاریک، کمی سنگین و کمی تلخ میشوند که ناشی از چرم، تنباکو، گل لادن و نتهای قوی صمغی و بالزامیک (از کندر) است. در اواخر این مرحله، رایحهای معطر، گیاهی، کاملاً تاریک و کمی پودری با حس خاکی داریم. بهطور کلی، رایحه غالب این عطر از فاصله، شبیه عطرهای نفیس و عالی است و با بو کردن از نزدیک، عمق و حس تاریکی را بهطور نه چندان سنگین احساس میکنیم. این عطر از نوع مدیترانهای با حس خاکی اورینتال است و رایحههای آن ظریف، خلاقانه، تر و تازه طراحی شدهاند. نتها کاملا روشن، شفاف و تمیز حس میشوند و ساخت دقیق و خلاقانه آن از نظر تعادل نتها فوقالعاده است، بهطوریکه کیفیت بسیار بالایی خلق کرده. پخشبوی این عطر بیش از متوسط و ماندگاری آن متوسط است.
البته که تولیدش متوقف شده، چرا نباشه وقتی من اینقدر دوستش دارم؟ ظاهرا آخرین نمونهاش رو از LS خریدم. وقتی برگشتم که یه بطری دیگه بگیرم دیدم که تولیدش متوقف شده. یه دکان ازش رو تو «پرفیومد کورت» پیدا کردم و آخرین قطرههای گرانبهایش رو خریدم. آخه! به سادگی بهترین عطر تازه/ادویهای/کندری/سبزیه که بوییدهام. حتی حساس و کمی حیوانی روی پوست من میشه. برگاموت ملایمه، فریاد نمیکشه و با نوتهای دیگه به کمال ترکیب شده، آخرش هم خشک میشه مثل یه ژاکت چرمی کهنه که در دود سبک کندر خیس خورده. برای همه فصلها زیباست و ارزش داره یکی از بطریهای باقیمونده رو از ایبی بخرم. که خواهم خرید. پیدیئی یه عطرساز استادیه.
این عطر قدمزدن تنبلانهای در دل جنگل در یک روز بهاری گرم، پس از یک شب باران سبک است. جنگل پر از گیاهان، علفهای معطر و گلهایی است که به عطر این پیادهروی میافزایند. ناگهان به یک کیف چرمی کهنه برمیخورم پر از مرکبات و شیرینبیان. کیفه را با خود برمیدارم و ساعتها راه میرم تا جنگل تبدیل میشود به باغی وسیع از گیاهان دارویی، با بخورهایی که نرم روی مزرعه میوزند. این حس و حالی است که از *او دو گلوری* میگیرم. عطری زیبا، متوازن، خوب ترکیبشده و کاملا طبیعی. *او دو گلوری* با رگهای تمیز، سبز، چای، خزه و مرکبات شروع میشود، همراه با نفحههایی از گل و شیرینبیان روی پوستم. به زودی نوت پودری وارد میشود، سپس سریع چرم نرمی همراه با تباکوی تازه میآید که به حس خاکی عطر میافزاید. در مرحله پایانی، بوی گیاهی قوی با لایهای از بخور حس میشود. در کل، عطری ملایم اما حاضر است، نه آنقدر سبک که فقط روی پوست حس شود. حس تازه و ادویهای دارد که هم ظریف و شیک است، ولی بیشتر عطر روزمرهای است تا عطری برای کت و شلوار—به نظر من. اگرچه این عطر یونیسکس معرفی شده، اما به نظرم بیشتر مردانه است تا زنانه. نتیجهگیری: عطر انقلابی نیست، اما زیباست. عطری همهکاره، مناسب تقریباً هر موقعیتی. بهتر است نمونهاش را امتحان کنید.
«**او دو شیپره**» — یکی دیگه از عطرهای خوبِ پِیدیئی. من عاشق عطرهای «او» هستم… و وقتی چیزی متفاوت مثل این یکی داشته باشن، خیلی جذابتر میشن! آن نوت رازیانهای و حس چرمیِ مخملیاش برام جالبن. نه بهترین عطر چرمی (که همچنان «ژه سوئی اون اُم» از اِلدیاو برندهست)، نه بهترین با گل همیشهبهار (که انتخاب من «او نوار» دیوریه). با این حال، «او دو گلوار» شخصیت خاصی داره با آن پیچش شیپرهایش.
«آبِ جَلال»: قبل از امتحانش فکر میکردم چیزی پیچیده و ظریف است، عطرِ مناسبِ محافل بزرگ. شاید هم باشد، اما نه فقط! ساختارش پیچیده است اما نتیجهاش عطر ساده، بدیهی، ظریف و تازهای است. با این عطر، خودتان را در منظرهای معطر و تنها تصور کنید، در دل «ماکی» (بوتهزار مدیترانهای)، درِ یک شیشه «آبحیات» را باز میکنید—بگوییم «شارتروز»: *«پیالهام پر از شرابی است لرزان چون شعله»* (گیوم آپولینر، *شب راین*، مجموعه *الکلها*) فرصت دهید. عطرِ تأملبرانگیز، ۸ از ۱۰.
شروعش دارویی، ادویهای و کاملاً مردانه (با رگهای لاوند) و کمی پودری است، همراه با نوتهای مرکبات. بهزودی نوتها آرام میگیرند و به ترکیبی پودری از ادویهها و گیاهان تبدیل میشوند. بادیان ستارهای غالب است، با ردپایی از گل جاودان و میخک و کمی مرکبات. سپس نوتهای تیرهتری ظاهر میشوند: توتون، چرم و نوتهای رزینی قوی. عطر آرامآرام به بوئی گیاهی و معطر تبدیل میشود، کاملاً تیره و کمی پودری. در این مرحله نوتهای چای هم خود را نشان میدهند. در مرحله پایانی (دریداون) یادآور دستهای از گیاهان خشک مختلف است، همراه با نوتهای خاکی. کمی گرد و خاکآلود و دودی است، با ریشه شیرینبیان و مرکبات تازه در لایه بالایی. پخشبوی آن متوسط تا قوی و ماندگاریاش متوسط است. عطر بسیار تیره و سنگین است، کاملاً مردانه (مطمئن نیستم بتوانم آن را بپوشم). بسیار خاکی است. چرم روی پوست من به نوعی نوت خاکی و گرد و خاکآلود تبدیل میشود، مثل خاک خشکی که بین انگشتانت میریزی. بسیار خوشایند است، اما شاید کمی بیش از حد مردانه باشد که من بپوشم. با این حال دوست دارم این عطر را روی دیگری استشمام کنم و گاهی از شیشهاش استفاده کنم!
کارخانه شیمیایی تعطیل. هیچ یادداشتی نیست، فقط بوی مصنوعی در هوا.
این تا به حال بویاییترین و در عین حال بیتکلفترین عطر شیک و ظریفی است که دارم. نه آن شیکی که با کفشهای پاشنهبلند و لباسهای بلند شبیه باشد، بلکه شیکی «ورزشکارانه»، طبیعی و خودمانیِ چیزهای ساده اما باکیفیت و خوبساخته. واقعاً حیرتانگیز است. این ادکلن الهامگرفته از ناپلئون و عطرسازی کلاسیک، با انفجاری گیاهی از اسطوخودوس شیرین همراه با کمی نوتهای مرکباتی آغاز میشود. اسطوخودوس نقش اصلی را در این عطر ایفا میکند، اما وقتی روی پوست گرم میشود، عمق پایهاش—متشکل از چرم، تنباکو (هر دو بسیار محسوس)، میخک، کمی گل ابریشم شیرین و رزینها—به وضوح خود را نشان میدهد. اثر کلی شبیه یک ادکلن لذیذ است که از فاصله聞یدش، اما وقتی نزدیکتر میشوید، عمق و «سوی تاریک»اش را به خوبی حس میکنید—بدون اینکه سنگین باشد. همچنان بسیار گیاهی میماند (حتی در ابتدا حس گیاهی شدیدی دارد، تقریباً گازی و زنده در بینی، هرچند بعداً به پایهای نرمتر و کرمیتر تبدیل میشود)، «طبیعی و تمیز» (بدون هیچ حس صابونی)، اما شیرینی اسطوخودوس از آغاز تا پایان حفظ میشود. در مراحل پایانی، پایه رزینی غلیظ به بازیگر اصلی تبدیل میشود، اما همچنان شیرینی گیاهی اسطوخودوس را حفظ میکند و بوی عطر نزدیکتر به پوست میماند، لایهای گرم و صمیمانه. کمی هم جانوریتر میشود، نه فقط گیاهی و تمیز. شاهکاری کاملاً ترکیبشده، پنهان زیر ظاهر «سادگی شیک»ش. اما اشتباه نکنید، عمق دارد و دست بسیار ماهرانهای پشت ساختش بوده. ۱۰ از ۱۰. این برند هر روز بیشتر جای خود را در سه برند محبوبم محکم میکند. کیفیت فوقالعادهای نسبت به قیمتش دارد (حتی با قیمتهای جدید).
**لیمو ترش تازه** هیچ چیز مصنوعی در این عطر نیست – بوی بسیار طبیعی میدهد. نوت چرمی حس نکردم (شاید به خاطر ترشیاش باشد؟) من طرفدار بزرگ عطرهای مرکباتی نیستم – معمولاً روی پوستم ترش میشوند. اما نوت «ترش» این عطر عمدی است. بوی «واقعی» میدهد – نه اینکه ناشی از تغییر شیمی پوستم با یک نوت دیگر باشد. این عطر میتواند کشف خوبی برای کسی باشد که به دنبال یک عطر مرکباتی تازه و منحصر به فرد است.
«نوتهای عطر لاوند، خزه بلوط، برگاموت و بادیان ستارهای آن را بسیار معطر کردهاند. به نظرم برای یک عطر یونیسکس بسیار کامل است. همچنین حس تاریخی هم دارد، چون توسط مارک-آنتوان کورتیکیاتو به افتخار ناپلئون خلق شده.»
تازه اما نه آنقدر مرکباتی مثل بسیاری از عطرهای بهاری/تابستانی امروزی. برای من «اُ دِ گلوار» یک عطر تازه، معطر و کمی شیرین برای هوای گرم است. روی پوستم بوی کهربای شیرین (میدانم در یادداشتهای عطر نیست… شاید ترکیب مواد دیگر یادآور کهربا باشد)، تنباکوی سبک و چرم نرم حس میشود. همه اینها با هم ترکیبی عالی دارند. جالب اینجاست که روی من بیشتر بوی ادویهای و فوجر میدهد. قیمتش هم نسبت به عطرهای نیچ دیگر مقرونبهصرفه است. پخشبوی و ماندگاری متوسطی دارد. فقط میتوانم توصیهاش کنم.
نه، نمیتونه تصادفی باشه. این حداقل سومین باریه که یه عطر از PdE علاقهام رو به عطرها، بعد از اینکه ذوقم رو از دست داده بودم، دوباره زنده کرده. **او دو گلوار** واقعاً بینظیره. در واقع یه عطر دو در یکه. در فاز اول، یه ادکلن بسیار ظریف با رایحهی اسطوخودوس و چرمه؛ شیک، پیچیده، کمی تیز و ترش، با نوایی از تنباکو. تا اینجا چیز جدیدی نیست، اما کیفیتش غیرعادی بالاست—مرکبات، گیاهان و ادویهها همه در سطح عالیاند. همین کافیه تا امروزه از بقیه متمایز بشه. هیچ نشانهای از تغییر پیشرو نیست. چند ساعت بعد از زدن، عطر متحول میشه به یه ترکیب غنی، رزینی، کهربایی با حس میوههای خشک شده و ژلهای؛ شیرین، پر، گرم. اینجا بود که لوتنس سلام میکنه! این حالت ساعتها میمونه. قبل از اینکه محو بشه، نوت چرم دوباره ظاهر میشه تا یادآوری کنه این عطر در طول استفاده چه تحول شگفتانگیزی داشته. پخشبوی و ماندگاریش هر دو عالیاند.
پرفیوم دِ امپایر، اُ دِ گلوار. روبهروی پدرم نشستهام. امروز این عطر را زده و بوی ترکیبی از فوژهای ملایم و دودیِ مسحورکننده، کهربایی و تنباکو به مشام میرسد.
به دلایلی، اجزای مختلف و گوناگون عطر **پارفوم دامپیر اُ دِ گلوار** در بینی من بیشتر به بوی مرزه و چرم سبک خلاصه میشوند. این عطر را بیشتر گیاهی و کمی خاکی توصیف میکنم. اگرچه رگهای از چرم در آن حس میشود، اما نسخهای ملایم است، نه آنقدر تند و شدید مثل **آمبر روس** همین برند. وقتی اولین بار **اُ دِ گلوار** را زدم، آشکارا مثل یک ادکلن مردانه به نظر میرسید، البته نه آنقدر پرسر و صدا و تند مثل بعضی دیگر. بوی این عطر بسیار سادهتر از آن چیزی است که از ترکیب هرمی نتهایش انتظار میرود. روی پوست من تقریباً خطی است و بیشتر بوی مرزه و چرم میدهد تا سایر نتهای قابل تشخیص مثل لاوندا، رزماری، خزه بلوط و غیره. این ترکیب کمحاشیه و طبیعی را دوست دارم که کمی حس شیپر دارد، هرچند بهنوعی بیشتر خاکستری است تا سبز.
در واقع، این یک ادکلن **ایدیتی** دروغین و یک **ایدیپی** واقعی است! عطرساز به من گفت که این اولین عطرش برای **پارفوم دامپایر** بود و در آن زمان، همکارانش توصیه کردند که علیرغم غلظت ایدیپی، آن را ایدیتی بنامد؛ چون در آن دوره برای عطرهای مختلط رایجتر بود، فکر کنم. بعداً او اعتمادبهنفس پیدا کرد و همه آثار بعدیاش را ایدیپی نامید.
این آغازگر، با نتهای برجستهٔ لاوند و رازیانه، یادم میاندازد از *زیگ زاگ* اثر دانا. تفاوتها فقط بعداً خودشان را نشان میدهند، اما با این حال ارزش قیمتش را ندارد. انتظار داشتم چرم و توتون بویم، اما تمام چیزی که گرفتم—همانطور که *تستچر* هم اشاره کرده—فقط غبار توتون بود و حتی اثری از چرم روی پوستم نبود. افسوس. ماندگاریاش با توجه به اینکه ادوتویلت (EDT) است، خوب است.
برای من، مشکل پایداری ندارد؛ تمام روز میماند و بسیار وفادار به تصویر بوئی دقیقههای اول است. پس روی پوست من چندان «پیشرونده» نیست، فقط تازه، معطر و تا حدی شربتیست. یادآور لیکورهای شیرین مثل شارتروز فرانسوی است. باید به حضور گل جاودانه (ایمورتل) اشاره کنم که نقش مهمی در این عطر الهامگرفته از کورسیکا دارد. بینی سازنده، مارک-آنتوان کورتیکیاتو، خود کورسیکایی است و شاید حس کنید این ترکیب واقعاً داستان زندگی واقعی را روایت میکند.
به نظرم این بوی عطر شرقی و چوبی میده، با شروع قوی برگاموت (که وقتی خوب ساخته بشه عاشقش میشم)، اسطوخودوس، کمی شیرینبیان و یک پسزمینه چرمی. بعد از حدود پانزده دقیقه، بیشتر بوی چرم، توتون فراوان و کمی کندر به مشام میرسه و خیلی خوشایندیه، حتی تا جایی که به فکر خریدش میافتم. کمی شیرین، متعادل و کاملا مناسب برای دخترانهها. دوامش خیلی طولانی نیست، اما برای مدتی روی پوست باقی میمانه.
میتوانم بگویم این ادکلن (اُ دِ تولت) شخصیت خاصی دارد؟ فکر میکنم همان شخصیت موردنظرمان را دارد— شخصیتِ لحظهای مهم از زندگیمان را به یادمان میآورد. در مورد من، این عطر مرا به سوی تصمیمها و مکانهای دور میبرد، نه به خاطر ترکیباتش، بلکه به خاطر آنچه در من ایجاد میکند. این سفر، سفر بویایی نیست، بلکه سفری درونی است از طریق مسیر حسی عطر.
از این نمونه خریدم و واقعاً بویش رو دوست دارم. دوامش زیاد نیست، اما آنقدر خوشم آمده که فکر میکنم اندازه بزرگترش رو بخرم.
یادداشتهای ذکرشده: لیمو، پرتقال، برگاموت، اسطوخودوس و بهارنارنج؛ چرم، تنباکوی شیرین و کندر. شروعش روشن و تازه است، عطر تابستانی دلنشینی، اما با خشکشدن، روی من گردآلود میشود—گویی تمام آن آفتاب زیبای بویایی دو ساعت اول را سوزانده و بعد چیزی جز باقیماندهای ضعیف از گرد تنباکو و آن گرد خاکستری نرمی که روی کتابها میبینی وقتی کتابخانه واقعاً نیاز به گردگیری دارد، باقی نگذاشته. چه افسوس. امیدوارم روی دیگران بهتر عمل کند: آغازش بسیار شاداب و سبک است.