تصاویر
بولز بلاد ادیشن دوم ایماجینری آثرز | bull's blood 2nd edition imaginary authors
بولز بلاد ادیشن دوم ایماجینری آثرز | bull's blood 2nd edition imaginary authors
bull's blood 2nd edition imaginary authors
Bull's Blood 2nd Edition by Imaginary Authors is a Chypre Floral fragrance for women and men. This is a new fragrance. Bull's Blood 2nd Edition was launched in 2023. The nose behind this fragrance is Josh Meyer.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Imaginary Authors
- کشور سازنده:
- ایالات متحده آمریکا (united states)
- صنعت:
- عطرها (fragrances)
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Josh Meyer (josh meyer) 
Tobacco (tobacco) 
Black Musk (black_musk) 
Rose (rose) 
Patchouli (patchouli) 
Blood (blood) 
Sandalwood (sandalwood) 
Geranium (geranium)
جو
آیا من این رو میپوشم؟ نه. آیا ازش متنفرم؟ نه اون هم نه. مدتیه که این رو زدم و بوی دستمال استفادهشده یا ادرار که بعضیها توصیف کردن رو حس نکردم. بوی زیادی پچولی و چوب میده، با یه چیز فلزی تو پسزمینه که واضح نیست بوی خون باشه، ولی ممکنه خون باشه. بچه که بودم تو شهرمون یه کتابفروشی دستدوم بود که فقط بچهکالجهای گرانج رو استخدام میکرد و این عطر دقیقاً بوی همون مغازه رو میده: کتابهای قدیم، سیگار، پچولی و شاید یه ذره هم بوی پنینها (کوهستانهای پنین) برای طعم بیشتر. دوستش دارم، ولی نمیتونم جایی رو تصور کنم که منطقی باشه بپوشمش.
**تهوعآور است و هیچوقت هم پاک نمیشود. آیا میتوانم به خاطر آسیب روحی ناشی از یک بوی بد شکایت کنم؟** انتظار داشتم بوی خوبی از تنباکو بگیرم... اما به جای آن، بویی گرفتم که انگار کسی سیگارش را داخل استفراغ یکهفتهای خاموش کرده و بعد سعی کرده با یک گلبرگ رز بویش را بپوشاند. حتی شاید به آن استفراغ یکهفتهای هم توهین کرده باشم با این مقایسه.
اول بوی سوسیس مخصوص مایکروویو با طعم افرا میداد که برام بد نبود، بعد خشک شد و بویش به آن بوی ادرار تبدیل شد. شاید اگر به جای پوست، روی لباس زده بشه این مشکل حل بشه. من عطر تایرانوزوروس رکس هم دارم و واقعاً یاد اون نمیاندازه، چون تایرانوزوروس بیشتر سبز است. مثل علف تازهچیدهای که سوزش میده.
به نظرم بوی خون و گل سرخ قرمز میده. تقریبا استفراغم گرفت. با اینکه میدونستم دوستش نخوام دارم، اما کنجکاو بودم و خریدمش. علاوه بر این، یه نوت تهوعآور داره که یادم میاندازه به یه پد معطر با بوی گل سرخ *استفادهشده*. (اگه میدونی، میدونی)
این عطر رو دوست دارم و دارم جدی فکر میکنم اون رو به عطر روزمرهٔ خودم تبدیل کنم. ادویهایه و بوی پچولیاش به اندازهای که انتظار داشتم آزاردهنده نیست. شخصاً بوی خونی که خیلیها رو فراری میده رو حس نمیکنم. شاید چون اغلب با بوهای خون یا گوشت فاسد سروکار دارم (من نگهبان ببرها هستم و اونا گوشت خام میخورن). این ممکنه باعث شده باشه بینیام نسبت به این بوها بیحس بشه. (و تضمین میکنم که معمولاً بوهای گندیدگی بدتری رو استشمام میکنم تا هر چی جاش مایر توی این عطر گذاشته!). این عطر یادم میاندازه زیرزمین کلیساها، با این که هیچکدوم از کلیساهایی که رفتهام دقیقاً بوی این عطر رو نداشتهاند. این عطر رو بسیار جذاب و جنسی میدونم. نامزدم هم دوستش داره، حتی خودش موضوع رو پیش کشید. پیشنهاد میکنم یه نمونهش رو امتحان کنید.
«برای پوشیدن روزمره نیست. عاشق نتهای تند و ادویهایاش هستم، اما واقعاً بیشتر برای هالوین یا وقتی میخوای حس یک قاتل سریالی/تباهکار با تبر رو منتقل کنی مناسبه. صاف و ساده بگم، عطر رو دوست دارم، فقط خیلی قویه و به اندازهای عجیبه که برای استفاده روزانه کمی ترسناک به نظر میرسه. اما اگر تنها بیرون رفته باشم یا بخوام با حال و هوای ترسناکم جور دربیاد، همین یکی رو انتخاب میکنم.»
این عطر واقعاً منو ترسوند.
قطعاً در اولین اسپری فوقالعاده قویه، پس میفهمم چرا بیشتر آدمها ازش میترسن. بعد از خشک شدن، بویی نزدیک به کنیاک میده. پچولی و تنباکوش شوخی نیست، اما من دوست دارم وقتی عمیق نفس میکشی، حس فلزی و تقریباً دودی بدنش رو واقعاً میتونی احساس کنی. از نظر سلیقه شخصیترجیح میدادم گل رز کمی پررنگتر میبود، فقط برای اضافه کردن جنبه «ظرافت»، اما همچنان خیلی دلپذیره. فوقالعاده گرم و دلنشینه اما در عین حال انرژیبخش هم هست. باید کمی زمان میگذشت تا بهش عادت کنم، اما حالا تبدیل به یک وسواس عمیق شده. با این حال، هیچکس رو مجبور به تجربهاش نمیکنم مگر اینکه قبلاً به این سبک علاقهمند باشه.
با پیشنهاد دوستام امتحانش کردم (اسپری نمونه تو خونهشون بود) و خدای من! واقعاً افتضاح بود. بهطور کلی، بوی این عطر مثل اینه که وارد یه مغازهی تعطیلاتی نیمهویران بشی که روی هر سطحش شمع گذاشته، بیشترش هم بوی ادویه. هر بار که بویشو میکشیدم، واقعاً بینیام درد میگرفت و چشمام اشک میاومد، حتی بعد از دوش گرفتن هم بویش باقی مونده بود. مجبور شدم همینجا لباسامو تو ماشین لباسشویی بیاندازم و حتی الان هم هنوز بویش میاد. اگه از این بو خوشت میاد، لطفاً زیاد نزن—به خاطر آدمهای اطرافت. این بوی یه مردیست که داره خیلی سعی میکنه ولی کسی دوستش نداره. (ویرایش: یه جورایی بوی حیوانی و خیلی شیرین و چسبناک داره.)
در آغاز، تنباکوی خالص و مستقیم با رز بسیار دور در پسزمینه، همراه با یک نوت حیوانی که حس میکنم. شبیه بعضی عطرهای بوفورتی است که بوییدهام.
یک نمونه کوچک از این عطر دارم. چشماندازم رو میبینم. شاید نه چیزی که عطرساز در ذهن داشته، اما وقتی روی پوست میزنم، شیرینی خفهکنندهای دارد. وقتی بچه بودم، از کنار یک کارخانهای رد میشدم که بوی شربت پانکیک آیهاپ میداد. برای من دقیقاً همین بوی شربت مصنوعی تمشک سیاه* با چیزی تیز زیر سطحش را دارد. فکر میکنم نوت خون کمی حالتی ناآرامبخش بهش میدهد، اما این عطر را اصلاً آزاردهنده نمییابم. میدانم ممکنه در اقلیت باشم.
ازش رو دوست نداشتم چون بوی گل سرخ (ژرانیوم) برام خیلی غالب و آزاردهنده بود. به نظرم بوی یه گلدان تازه گل سرخ تو یه کشتارگاه گوشت میداد. ایدهش جالبه، ولی اصلاً چیزی نیست که بتونی راحت و روزمره بپوشی. راستش رو بخوای، نمیدونم کجا میشه ازش استفاده کرد.
"بوی دستمالهای بهداشتی استفادهشده میده. جاش مایر، برای این یکی واقعاً عجیبغریبی!"
اولین عطریه که باعث حالت تهوعم شد. کاملا بوی گوشت گندیده میده. تداعیها: جنگ گاو (چرا که نه)، کیسه زباله پر از اجزای بدن قطعشده. کجا بپوشی؟ هیچکجا. لطفا.
تازه یه نمونه از این عطر گرفتم و خیلی دلم میخواد یه شیشه کاملش رو داشته باشم. فکر میکنم این یه بویِ یا دوستداشتنی یا متنفرکننده باشه. شریک زندگیام بلافاصله ازش بدش اومد، اما من با بویش به شبهای گرم تابستانی زیر آسمون پرستاره برگشتم، همون حس بعد از شلیک آتشبازی و بوی شیرین و دودیای که تو هوا پخش میشه. یه بوی نوستالژیکه. فکر نمیکنم هدفشون آتشبازی بوده، اما دقیقاً همون بو رو به من یادآوری میکنه. یه بوی کاملاً منحصر به فرد و جالب، که برای من فقط دلپذیره.
نه، نه، نه! اصلاً نه برای من! خیلی فلزیه. مثل بویی که نباید تو یه محیط امن استشمامش کنی. قسمت «خون» رو دقیقاً درست پیاده کردن، ولی به نظر من همین باعث میشه استشمامش تجربهای بسیار ناخوشایند باشه. همچنین خیلی بوی کندر میده، چیزی که معمولاً دوست دارم، اما اینجا عطر رو بسیار سنگین و سردردآور کرده. برای من این عطر «نمیپسندم» محسوب میشه، نه «ازش متنفرم»، چون برخلاف «شهری در آتش» (که یه تجربه بویایی فاجعهبار دیگه بود)، توی این میتونم چند نت دیگه (گلمانند) علاوه بر بوی فلزی تشخیص بدم، پس راحتتر میتونم خودم رو قانع کنم که شاید *اونقدرها* هم بد نباشه. هنوز بده، اما حداقل تا حدی میفهمم که دارم عطر واقعی استشمام میکنم، نه بوی همسایهها که دارن کباب میگذارن. اکثر عطرهای «نویسندگان خیالی» که تا حالا امتحان کردم، روی پوستم دوام چندانی نداشتن، اما متأسفانه این یکی استثناست. بعد از اینکه با صابون دستم رو بیرحمانه شستم، هنوز بو رو خیلی قوی حس میکنم و واقعاً تهوعآوره (به معنی منفی کلمه). واضحه که نمونهای که دارم دستنخورده میمونه تا بالاخره عقلم رو از دست بدم.
این همه وقت کشید تا نمونهام رو امتحان کنم، چون فکر میکردم «خون گاو» (Bull’s Blood) بوی بدی داشته باشه، اما اصلاً اینطور نبود! عطریه که خودم نمیپوشم، ولی بیشتر بوی تنباکوی تند، مشک چرمی، چیزی قدیمی و فلزی—شاید زنگزده—به همراه کمی موی حیوانی نمکی و شورهدار به مشامم رسید. هیچ ردی از گل سرخ نبردم، ولی شاید اگر بیشتر میماند، تو مرحله خشک شدن ظاهر میشد. بوی بد ادرار هم که میترسیدم اصلاً نبود! در کل، یاد گاراژ پدربزرگ و مادربزرگم افتادم؛ پر از دوچرخههای قدیمی، ابزارکار، و بهخصوص مجموعه چوبهای گلف. دستکش و کفشهای چرمی گلف، فلزات کهنه… حتی شاید تاکسیدرمی!
متأسفانه برای این چالش عطر آماده نیستم. همراه با خرید عطر «بیقید» (که واقعاً عاشقش هستم)، نمونهای هم برام فرستادند، اما با یک بوییدن، یاد بوی کشتارگاه افتادم—جایی که بدشانسی آوردم در کودکی ازش دیدن کرده بودم. اسپانیا رو دوست دارم، اما این… نه الان و بعید میدونم بخوام به این زودیها دوباره امتحانش کنم. برنده این دور: گاو ۱، من ۰.
حتی نتوانستم این رو روی پوستم بزنم چون نمونهاش رو دور انداختم. این عطر **تند و فلزی**ه. خیلی فلزی. بوی کثیف میده، که معمولاً من از بوهای کمی کثیف خوشم میاد، اما این **واقعاً وحشتناک**ه. نمونهاش رو واقعاً دور انداختم چون به نظرم **کاملاً غیرقابلپوشیدن** بود. من عمیقاً هنر پشت این عطر رو احترام میذارم، اما اگر فکر نکنم هیچوقت ازش استفاده کنم، نمونهها رو نگه نمیدارم. اگر شما این عطر رو دوست دارید، **عالیه**! فقط **مناسب من نیست**.
این بررسی برای نسخه دوم است. چند سال پیش نسخه اول را تست کرده بودم. این نسخه به نظرم نسبت به آن، از نظر نوتهای ناهنجار ملایمتر است، البته ممکن است فقط حس بویایی و ذائقهام برای عطرهای عجیبتر رشد کرده باشد. من این عطر را چالشبرانگیز نمیدانم. قطعاً پرقدرت است. به نظرم کسانی که ازش خوششان نمیآید کمی اغراق میکنند، اما سلیقه هرکس با دیگری فرق دارد. به مشام من، این عطر با بوی بسیار خوبی از کندر تیره آغاز میشود. گل سرخ هم در آن هست، اما غالب نیست. نوتهای دودی ادامه دارند. بوی آهن/فلز هم دارد. در شغل من، خون بخشی از زندگی روزمرهام است. بوی خون بیشتر از آهن موجود در هموگلوبین داخل گلبولهای قرمز ناشی میشود. اگر تابه چدنی دارید، آن را برگردانید به قسمت زیرینش که احتمالاً کمی زنگ زده است. نوک زبانتان را به آن بزنید، مرطوب کنید و سپس استشمام کنید. آن بو را اینجا هم خواهید یافت. بعد از حدود یک ساعت، عطر کمی بوی خزهای و حیوانی به خود میگیرد، اما این نوتها آنقدر قوی نیستند و به نظرم آزاردهنده نیستند. در بیشتر ۱۲ ساعت یا بیشتری که روی پوستم ماند، ترکیبی متعادل و خوشایند از دودی، گیاهی، خزهای و خاکی بود، با گاهی اوقات تندی بیشتر پچولی، سیگار دانهیل، خاک پوسیده و عرق. سوال این است که کجا و چطور باید از این عطر استفاده کرد. شبهای زمستانی ممکن است پاسخ طبیعی به نظر برسد، اما من شخصاً این نوع عطر را برای شبهای گرم، شرجی و خفه کننده تابستان تگزاس دوست دارم. در فضای باز. کنار آتش کمپ. سیگار. آبجو. پلیلیستی از دیوید بویی. همه انتظار کمی بوی عجیب را دارند و این عطر فقط شما را فوقالعاده عجیب و خاص میکند. عطرهایی مثل تیرکس، آمبر سوپریم، آ سیتی آن فایر، ال، فیشرزوندهای تیرهتر، بلک افغانو، عودهای کریولی و اونوتامام برای من در چنین شرایطی خوب عمل میکنند. من به نوعی عاشقش هستم.
۹۰٪ بوی گاو مشکزده، ۱۰٪ گل سرخ، و ۰٪ خون—به نظر من. تقریباً بویش میده مثل وقتی صورتت رو تو پوست اون گاو صلحطلب فیلم *فردیناند* (۲۰۱۷، استودیو بلو اسکای) که عاشق بوییدن گلها بود، فرو کنی. آیا هنوز کسی فردیناند رو یادتونه؟ من یادم میاد که فردیناند رو دیدم… به دلایل نامعلوم و خونین.
از هنرش قدردانی میکنم. ولی خدا، این بوی مُشکِ بهطور عینی و بیرحمانهای بدی میده. هیچجور ممکن نیست خون اینطور بوی بده. حتماً باید چیزی هزاران بار بدتر باشه. باید همین بویی باشه که آیس ونچورا بعد از اون صحنه کرگدن حس کرده بود! دستمزدتون داده، اولین عطره که واقعاً حالت فیزیکی بهم داده!
احساس میکنم دراکولا شدم. اینو دوست دارم.
یک بخور غنی، ادویهای و دودی. زیرلایهای شور دارد. خیلی خوشم آمد. بعد از مدتی بویی ظریف شبیه اصطبل هم داشت، اما زیاد آزارم نداد. نوتهای خون تا آخر روز حس نشد، حتی وقتی هم آمد بسیار ملکوت بود. عالیست برای پوشیدن در یک هرجومرج دیونیسوسی.
واو، خون گاو واقعاً خوبه. قوی، حیوانی اما کاملاً قابلپوشیدن. شروعش ادویهای و چوبیست با شیرینی ظریفی که بعد از چند بوییدن مشخص میشه نوت گل رز باعثشه. یه بوی حیوانی تو پسزمینه همهچیز حس میشه. گل رز خیلی ظریفه؛ نمیشه گفت این یه عطر گل رزیست. نوت خون قوی نیست، بلکه بیشتر یه آکورد فلزی ظریف داره. این حالت چند ساعت میمونه و بعد تغییر میکنه: شیرینی و گل رز کم میشه و بوی حیوانی و مشکمانندش مستقلتر میشه با یه لمس دودی. تو این مرحله تعجب کردم که یاد عطر *استگ* از خانه اورفئوس افتادم – این دو تو مرحله پایانی خشکشدن خیلی شبیهاند. بهطور کلی، یه عطر بسیار مردانه. ماندگاری و پخشبوییش خیلی خوبه. خون گاو یه عطر استثناییست بدون نقطهضعف واقعی.
با اینکه بسیاری از نقدها از یادآوری بوی اولیهای شبیه ادرار گربه حرف میزنند، من اصلاً چنین چیزی حس نمیکنم. از همان ابتدا، توجهام به نوت غنی توتون جلب شد؛ یادآور روشن کردن عطر یا سیگار در یک اتاق بسته. عطر این ادکلن در هوا میماند و مدتها پس از اسپری اول همچنان باقی میماند، مثل دودی که از سیگار برجا بماند. وقتی کمی آرام میگیرد، بوی فلزی نوت خون کمکم خود را نشان میدهد؛ ظریف اما کاملا متمایز. این بو کنتراست قویای با نوت توتون دارد. نوت گل هم نه به آن شکلی که انتظار دارید میآید. بویی سبک یا هوا نیست، بلکه سنگینتر حس میشود. فقط میتوانم توصیفش کنم مثل باغ گل سرخی پر از گلهای سرخ تیره. در کل، بولز بلاد برایم عمیقاً جذاب است. غنایی در آن هست که حس پول قدیمی و اصیل میدهد؛ مثل مرد مسنی که در یک بار زیرزمینی سیگار میکشد. نه آن نوع باری که مردم برای معاشرت میروند، بلکه فضای آرامتری که موسیقی به آرامی در پسزمینه شنیده میشود. ترکیبی جالب از توتون و گل سرخ، با کمی بوی افرا و چرم که در خشکشدن عطر نمایان میشود.
این دقیقاً به همان اندازه تند، تاریک و مردانهست که همه میگن، اما هر چقدر فکر میکنم نمیتونم بفهمم کدوم نوتِ عطره که هر بار بویش میاد، اینقدر یاد مادربزرگ میاندازمه.
میفهمم نظر تیم «گربهبو» از کجا میآید، اما من جزوشان نیستم. به نظر من، «خون گاو» عطرِ غلیظ و یکپارچهای از گل سرخ، تنباکو و خون است. گل سرخاش پررنگ، مستقیم و بدون شیرینی است. تنباکو زمینیرنگ و کمی شیرین است؛ بهعنوان کسی که سیگار نمیکشد و از بوی دود سیگار متنفرم، این بو هیچ شباهتی بهش ندارد. و خون هم فلزی است، مثل آن حس فلزی که گاهی در دندانهایتان میمانَد. کل ترکیب هم از نظر ماندگاری و پخشبو بسیار قدرتمند است. این عطر برای استفاده روزانه و هر جا مناسب نیست؛ علاوه بر پخشبوی شدیدش که همیشه جا ندارد، بعد از چند ساعت آن عنصر فلزی برایم آزاردهنده میشود. اما ترکیبش مهارتآمیز است و وقتی حالش را داشته باشم، فوقالعاده میشود.
خیلی عطرهای کلن بو کشیدم، اما «خون گاو» (Bulls Blood) واقعاً وحشتناکه. اولش بوی ادرار میده تو خونهای که ۳۰۰ نفر دارن سیگار میکشن، بعدش هم خشکش که میشه فقط بوی خون و دستشویی عمومیایه که هیچوقت تمیز نشده. اگه خریدی، بفروش، پس بگیر، هرکاری میکنی، دستش رو از سرت باز کن. بدترین عطریه که تا حالا بو کردم.
"مسیحا، بویش میاد مثل این که کسی یه تیکه استیک رو یک هفته تو ادرار گربه خیسونده!"
عطر بسیار تاریک و قوی. فوقالعاده قدرتمند و از هر جهت بوی اسرارآمیزی دارد. در ذهنم، یادآور گوشهای از یک میخانه قدیمی در لندن است، گوشهای پنهان از انبوه مردم اما پر از داستانهای بیشمار، که سکوتا شاهد آمد و رفت هزاران نفر است. روی کاغذ تست، بسیار قوی بود؛ از اولین پاشش تا حتی روز بعد همچنان ماندگار. همه چیز اطرافش را فرا میگیرد و حس رازآلودگی و پنهانکاری ایجاد میکند تا نیتش را پنهان نگه دارد. یکی از عطرهای محبوب من از برند I.A است و قطعاً به دنبال خرید یک شیشه از آن خواهم بود. برای محیط کار مناسب است؟ فکر نمیکنم، خیلی تهاجمی است. برای یک شب بیرون؟ قطعاً. این عطر به آرامی توجهها را جلب میکند و حتماً به خاطر خلق منحصربهفردش نظرها را برانگیزد.
بچه پنجسالم ویال نمونه رو از روی کمدم برداشت و دو بار روی پردهها اسپری کرد. میتونم بگم دو بار این کارو کرده چون لک انداخته. حتی متوجه نشدم، اما گفتم چه بویی مثل ادرار میده؟ بعد لکههای نارنجی و شیشهای تو دستش و پشیمانی روی صورتش رو دیدم. گفت بوی «گند خاک» میده. بوی خون گاو که داره خونهام رو پر میکنه، به نظر من مثل ادرار و گلاب خشک و غبارآلود میمونه. یه شیرینی مریضکننده و کمرنگ از افرا هم حس میشه، احتمالاً لبدانوم؟ این بوی شیرین داره بوی ادرار رو بدتر میکنه. بیش از یک ساعت گذشته و فکر نمیکنم این بو زود بره. لکهها رو با مایع ظرفشویی شستم، اما اگر فردا هنوز بو بمونه، کل پرده رو دور میاندازم. دور از دسترس کودکان نگه دارید، البته من هم دیگه سراغش نمیرم. و اگه حتماً میخواید امتحانش کنید… برون از خانه تستش کنید.
این عطر رو خیلی دوست دارم. کاملا مشخصه که میخواستن یه بوی تاریک/شرورانه دربیارن و فکر کنم موفق شدن. کمی چوبی، کمی ادویهای، در کل یه عطر جالبه. به هیچ وجه به بدیای نبود که بر اساس بعضی از نظراتی که خوندم انتظار داشتم.
این عطر رو روی کاغذ تست بو کردم و کاملا عاشقش شدم. حضورش آنقدر مسلط، قدرتمند و توجهبرانگیز بود. بوی تنباکوی سوخته با کمی طعم خطرناک ید فلزی به مشام میرسید. نمونهاش رو خریدم تا روز بعد روی پوستم امتحان کنم و… بوی گربهسان است! بوی شدید آمونیاک همهی ظرافتهایش رو تحتالشعاع قرار داده. مثل ادرار گربه، ماندگاری بالایی داره و میتونه اتاق رو خالی کنه. واقعا ناامید شدم. این عطر مثل بمب عمل کرده و حتی بعد از شستن پوستم، هنوز بویش تو خونه پیچیده. قطعا حضور مسلطی داره—حدس میزنم این بو گربههای نر نتراشیده رو روزها از خونهام دور نگه داره. قلمروم مشخص شد! اگه «خون گاونری» با شیمی پوستت سازگار باشه، خوششانست! کاش میتونستم این عطر رو بپوشم!
واو—تازه داشتم چندتا نظر میخواندم، واضحه که من بوییهایی که بقیه میشناسن رو حس نمیکنم خخخ. من این عطر رو دوست دارم و هر روز میزنم. تو دفتر کارم، آدمها همیشه میان و میپرسن این بوی خوب چیه—پس پخشبوی قویای داره. معمولاً وقتی کسی متوجه عطر میشه، تعریفش رو میکنه. چندتا از توصیفهای موردعلاقهام که دیگران از این عطر کردن: - مثل وقتی کسی سیگار برگ روشن کرده - کندر - مثل زمان فراغت یه آدم پولدار - چوب صندل - مثل یه زن زیبا - شیره افرا - ادویهای میوهای اما میفهمم چرا بعضیها دوستش ندارن، چون یه همکار خاص داشتم که اومد و به من گفت «یه جا بوی ادرار میده». شاید داره یه چیز دیگهای بو میکشید—یا شاید این عطر واقعاً براش بوی ادرار داشته. بعضی از نظرها هم همین رو نشان میدن. اما من دوستش دارم و شخصاً بوی ادرار رو حس نمیکنم. شاید گاهی یه ذره، فکر کنم بستگی به شیمی پوستت تو یه روز خاص داره؟ شاید این عطر کمی مسکی باشه، اما من بوی مسکی و قوی رو دوست دارم. نمیتونم بویهای دخترونه، سبک و سنتی «عطری» رو تحمل کنم. برای من «خون گاونر» برندهست، حداقل. و طراحی شیشه و کتاب جعلیای که برای توصیفش استفاده کردن رو هم دوست دارم.
بوی گل سرخ و کندر زیادی میگیرم، بیشتر مر، المی و لادانوم. اول فکر کردم شاید بخور خون اژدها هم باید توش باشه به خاطر بازاریابیِ «خون گاو». بوی آشنا و دوگانهای داره، شبیه تیرانوزوروس رکس میمونه بدون اینکه واقعاً بوی اون رو بده. هنوز مطمئن نیستم دقیقاً چه چیزیه، شاید یه عطر مستقل باشه که نمیتونم نامش رو به یاد بیارم.
«خون گاو؟ بیشتر شبیه گاوکُشیه! من جزو آن نصف جمعیت عطر دوستانم که پچولی رو دوست دارن. اما خون گاو به من یاد داد که چیزی به اسم *پچولی بیش از حد* هم وجود داره. صبحها روی کارت تستش کردم. آنقدر خوشم آمد که تمام روز روی پوستم زدش. مرتب اسپری میکردم. گرم، شیرین و ادویهای بود؛ مثل چسبناکی شربتمانند یک سگ بزرگ که با وجود موهای فراوان و حضور خفهکنندهاش روی مبل تمیزت، باز هم دوستش داری. اسپری میکردم و اسپری میکردم. اما هرچه روز میگذشت، بیقراریام بیشتر میشد، همراه با وسوسهای که دوباره اسپری کنم و بویش کنم. وقتی غروب رسید، فقط یک خارش بیضهای با خرید آنلاین یک بطری کامل از IA فاصله داشتم. بعد ناگهان فهمیدم: داغون شدم. عصبانی بودم. مقصرش *خون گاو* بود. آن عشقی که فکر میکردم به این شاهکار دارم، تبدیل به تنفر شده بود. مطالبی خوندم که میگفتن عطرهایی «کابوسشون رو تسخیر کرده». خون گاو کابوسام رو تسخیر نکرده، بلکه برای همیشه تارهای بینیام رو آلوده کرده؛ چون ۴۸ ساعت بعد از آن جنون اسپریزنی پست، هنوز بوی ناخواستهاش به مشامم میرسه: روی همسرم، روی بچهها، مدرسهشون، حتی وقتی میرفتم استخر محلی تا غصهام رو در آب غرق کنم… من طرفدار عطرهای عجیب و غریبم، اما خون گاو خط قرمز منه. *شهری در آتش* برام کافیه، آقای مایر. ممنون.»
شاید خون گاو، تو رو بیش از حد سخت قضاوت کردهام… حالا واقعاً بوی تو رو دوست دارم. میتونه برای موقعیت مناسب، کامل باشه.
جالب اینجاست که این تنها عطر در سایت آیآی هست که با عنوان «مجادلهبرانگیز» معرفی شده و توصیف درستی هم هست. بعضی از دوستان و خانوادهام این عطر رو دوست دارند، بعضی هم ازش بیزارند. من شخصاً عاشقش هستم و هرگز ازش سیر نمیشوم. پیشنهاد میکنم اول یک نمونه امتحان کنید ببینید آیا حتی میتوانید تحملش کنید یا نه.
بهطور شگفتانگیزی، متوجه شدم این عطر قابلپوشش است. البته نوت فلزی «خونمانند»ش کاملاً مشهود است، اما گل سرخ، تنباکو و پچولی مثل قهرمانان کار خودشان را انجام میدهند و نوت «خون» را کنترل میکنند. حتی میتوانم بگویم برای یک شب سرد بیرون، عطر خوبی است. بازشدن عطر سختترین بخش است، البته نه آنقدر سخت. اگر طرفدار عطرهای شدید نیستید، ممکن است کمی چالشبرانگیز باشد، اما احتمالاً نه خیلی. به نظرم بیشتر یک عطر گل سرخ ادویهای، تنباکو و پچولی است با لایهای فلزی روی آن. قطعاً نوت خون در آن وجود دارد، اما به عنوان یک بوی کلی، واقعاً خوب است. در میانه، تبدیل به عطر قوی و جسورانهای از گل سرخ و تنباکو با پشتیبانی محکم پچولی شده. نوتهای خون و فلز ملایمتر میشوند و مشک در زیر همهچیز میماند. در اواخر میانه و تا پایان عمر عطر، یادآور «تونای آیومی مونکی اسپشال» از زرجاف است. در خشکشدن، تقریباً مثل میانه است، اما نوت چوب صندل بسیار قابلتوجه میشود—نه بیشتر از گل سرخ، تنباکو و پچولی، اما کاملاً حضور دارد. به نظرم کمی هم جانوری میشود. قطعاً عطری برای زمستان و پاییز است. سنگین و قدرتمند است و در تابستان آدمها را خفه میکند. البته شاید در یک شب بهاری خنک هم بتوانید از آن استفاده کنید. روی پوست من بسیار مردانه است، اما مثل همه عطرها، روی پوست زنانه ممکن است متفاوت باشد. احتمالاً برای جوانها مناسب نیست. برای موقعیتهای غیررسمی تا نیمهرسمی خوب است. عطر ازدواج نیست، اما میتوانید کمی آن را شیک کنید و به یک عطر قدرتمند «رییسمانند» تبدیلش کنید. امتیاز شخصی: ۹ از ۱۰. انتظار داشتم چیزی بسیار جانوری و عرقآلود باشد—مثل یک گاو و گاوباز بعد از یک نبرد خونین. اما آنچه گرفتم، عطر قوی و زیبایی از تنباکو و گل سرخ بود با پیچشی دلنشین و اصیل. و کمی عاشقش شدم. خوشحال میشوم آن را بپوشم، البته اگر موقعیت مناسب باشد.
نمیخواستم نمونه بگیرم، اما آخریای که میخواستم تموم شده بود. فقط پچولی. مجبور شدم پاکش کنم – تنها عطرِ آزمایشیام که پاکش کردم. اگر حتی کمی پچولی دوست دارید، احتمالاً این همانی که میخواهید!
شاید نمونهای که گرفتم، یک دسته بد بوده. چون من واقعاً برای این عطر هیجانداشتم و قطعاً از بوی حیوانی هم نمیترسم (خاطرات خوشبویی از یک مزرعه لبنیاتی دارم که در جوانی زیاد بهش سر میزدم)، اما هیچ تندیای حس نکردم، هیچ گل سرخی هم نبود—فقط بوی شیرین ادرار سگ. واقعاً متحیّرم، اگر صادق باشم. **ویرایش (۲۴ ژوئیه ۲۰۲۵):** حالا متوجهش شدم. نمیدانم چه تغییر کرده، اما حالا بویش رو درک میکنم. هنوز هم شیرینی خفهکنندهای داره، اما خب، چه کنیم.
اینو رایگان گرفتم وقتی مجموعهٔ بهترین داستانهای کوتاه رو سفارش دادم. بوی دستشویی یک رستوران ارزون و بدقواره میده. شیرین و خفهکننده، شربتی غلیظ و ادرار. شاید کمی خون یا فلز هم باشه، ولی آنقدر ضعیفه که بیشتر حسش میاد تا بویش. هیچ اثری از گل رز، بوی طویله/گاو یا خون واضح نمیبینم. خیلی تهوعآوره.
چه عطر جالبی! اولش کمی تند و تیز به مشام میخورد با ترکیبی قوی از گل سرخ، توتون، پچولی و عود. اما بعد از چند دقیقه نرمتر میشود و بویی دلنشین از گل سرخ و توتون باقی میماند، با نشانههایی از شیرینی و حس خاکی پچولی. به نظرم بویش ترکیبی از «عود ساتن مود» و «رد توباکو» است. هر دوی اونها بهتنهایی راحتتر قابلپوششاند، اما از ایدهای که دنبالش بودند خوشم میآید و احترام میذارم. شاید کمی سختهضم باشه، اما در کل عطر باحالیست.
اصلاً یه کم ناامیدکننده بود. راستشو بخوای، دلم میخواست خوشم بیاد، اما هیچجوری حیرتزدهام نکرد.
به عنوان کسی که حیوانات را دوست دارم، از اسم این عطر تنفر دارم، چون نقش کوچکی در ادامهی رمانتیزه کردن جنگ گاوها در اسپانیا تا به امروز دارد—کاری کاملا نفرتانگیز و باورنکردنی بیرحمانه. شک دارم عطری به نام «خون سگ» حتی مورد توجه مردم قرار بگیرد، و البته به حق هم همینطور است. کلمات اهمیت دارند، نامها اهمیت دارند.
برای تجربه نمونهای خریدم، در حالی که میدانستم هرگز از این عطر استفاده نخواهم کرد. تا به حال بوی یک گاو خونین و در حال مرگ به مشامم نرسیده، اما تقریباً مطمئنم این دقیقاً همان بویی است که باید داشته باشد. کاه، چرم، آدرنالین، زنگزدگی و حیوانیِ شدید. باید با خودم کلنجار میرفتم تا نمونه را از پنجره بیرون نیاندازم، هرچند که باید هنرآفرینیاش را تحسین کنم.
این عطر رو بعد از مدتها منتظر بودن سفارش دادم و اصلاً پشیمان نشدم. بوی بسیار بسیار منحصربهفردی داره و قطعاً به مذاق همه خوش نمیاد (هماتاقیم وقتی بویش رو از من استشمام کرد، ازش متنفر شد، ههه!). شخصاً با عشق توصیفش میکنم: بوی گورستان، گلهای رز خشک، حس پوسیدگی و خون، و نوت تنباکو که حالتی گردوغبارآلود، کهنه اما باشکوه بهش میده. چیزی که بیش از همه مرا تحتتأثیر قرار داده، ماندگاری فوقالعادهاشه! یک اسپری روی مچ دستم بعدازظهر زدم و صبح روز بعد هنوز بویش کاملاً واضح بود! با این عطر کمی ازش خیلی کار میکشه!! فکر نمیکنم بطری کاملش رو بخرم چون بویش رو دوست دارم اما واقعاً با سلیقهی معمولیم جور نیست؛ اما نمونهاش رو هر وقت دلم بخواد مثل یک کنت خونآشام بو کنم، استفاده میکنم.
**اولین تأثیر:** گل رزی که از خون میچکد، پچولی غلیظ و خاکی، گاوی خشمگین با عرقی که روی پوستش میدرخشد و آماده است به ماتادور حمله کند و سعی در کشتنش داشته باشد. این عطر نیچ است. کجا میتوانم آن را بپوشم؟ هیچ ایدهای ندارم. شاید در یک رویداد ورزشی گلادیاتوری مثل MMA یا بوکس. خون و تستوسترون. قطعاً برای همه نیست، اما فکر میکنم سفری شگفتانگیز است. 𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓𓃓 **رایحه:** ۸۸/۱۰۰ **عملکرد:** هنوز مشخص نیست (TBD)
این اولی فکر میکردم بد نیست، ولی کمی تند بود و قطعاً عطریه که برای همه جذاب نباشه. اما این نسخه عالیه. به نظرم اگر با تعادل استفاده بشه، هیچ دلیلی نداره که آدمهای معمولی فکر نکنن بوی خوبی از شما پخش میشه. عطرِ توتون تیره و چرمیِ آغشته به گل سرخه. قطعاً برای هوای سرد و استایلهای تاریک/جسور مناسبه، اما میتونم صد تا عطر پیچیدهتر از این تصور کنم. بوی خوبی داره و عملکردش هم فوقالعادهست.
این اولیهاست. این برای جسوران است. کاملا میفهمم چرا بعضیها دوستش ندارند، اما من عاشقش هستم. باید وقت بگذاری و یاد بگیری چطور ازش استفاده کنی. یک اسپری. همین، اگر بیشتر اسپری کنی، تقصیر خودته، اما… بگیم… متفاوتی. بهطور کلی اگر میخوای امتحانش کنی، باید یک اسپری دور از بینیات بزنی. خیلی قویه و اگر بیشتر از یک بار و نزدیک بینیات اسپری کنی ممکنه زیاد بشه. یک بوییدنش حالات رو به حالت شکارچی تغییر میده. نوع دیگهای از حالت وحشی. فقط یک بار امتحانش نکن و بری. نگهش دار و آزمایش کن. عطر منحصر به فرد و عالیایه.
از این عطر بیزارم. حتی روی پوستم هم نزدم—پسرم یه نمونهی تستش رو آورده بود، و خدای من! اولش… عجیب بود؟ خیلی چرمی، خونآلود، مشکدار و حیوانی. اما بعد از ۳–۴ ساعت، بوی یه آدم میانسال الکلی عرقکرده تو گرماگرم تابستون میداد. حتی فکر کردن بهش حالت تهوع بهم دست میده. اه، تقریباً فراموش کرده بودم بگم—این عطر ابدیه! ساعتها میمونه و همین هم بدترش میکنه.
مقاومت این عطر شدید است. وقتی اسپری میشود، رنگ قرمز خاکی بسیار ظریفی دارد، شبیه خون خشکیده. خوشبختانه به نظر نمیرسد لک بگذارد و خود رنگ هم سریع اکسید میشود. وقتی این عطر را روی خودم اسپری کردم، هیچوقت در زندگیام بوئی اینقدر سرسخت به من نچسبیده بود. بلافاصله، خاطرهای فراموششده از کودکیام به ذهنم آمد؛ جایی که داخل یک کلیسای کوچک در خانه سالمندان قدیمی نشسته بودم. بوی کندر خاکی، تنباکو، گل سرخ و گوشت پوسیده بیش از هر چیز در بینیام پیچیده بود. برای من طوفانآور بود، و حتی بعد از شستن با صابون و آب، باقیماندهٔ این بوی مرگ سرخ همچنان مثل سایهای میماند. برای آدمهای ضعیفدل نیست و البته سلیقهٔ من هم نیست، اما میتوانم آن را اثری هنری بدانم.
عطر عجیب ولی فریبندهایست. همین را تصور میکنم که یکی از شخصیتهای گروتسک ادگار آلن پو به تن کند. بوی مخصوص آن پیرمرد تهدیدآمیزی است که در عمارت فرسودهای زندگی میکند—همان خانهای که وقتی شب طوفانی و بیماهی اتومبیلت خراب میشود، ناخواسته به آن برمیخوری. در اولین اسپری، بوی خون، مشک، پچولی و گل سرخ به مشام میرسد. عمیق و غنی، کمی فلزی، خاکی و مستکننده. تهدیدآمیز و مسحورکننده، رمانتیک اما کشنده—مانند گلهای سرخ خونآلود مراسم تدفین. این بو تقریباً در طول استفاده ثابت میماند، با تغییرات ظریفی گاهبهگاه. حدود دو ساعت بعد، کیفیت دودیتری حس میشود—شاید توتون، هرچند نتوانستم دقیقاً آن را تشخیص دهم—که پس از چهار ساعت محو میشود و گل سرخ و مشک بیشتر به صحنه اصلی میآیند. و حدود ساعت هفتم، جنبهای تقریباً چرمی از عطر به مشام میرسد. این بو حداقل ده ساعت روی پوستم ماند. بهطور کلی، این عطر را دوست دارم و خیلی خوشحالم که اولین نمونه از مجموعه کشف نمونههایشان بود که امتحان کردم. دلهرهآور است و قطعاً تأثیرگذار—اگرچه احتمالاً چیزی نیست که هر روز بپوشی. برای یک شب تابستانی حساس، یک روز زمستانی ابری، یا هر زمان در بهار یا پاییز عالیست. اینقدر با سلیقه معمول من در عطرها متفاوت است که حتی بیشتر دوستش دارم. **هشدار**: پیشنهاد میکنم مستقیم روی لباس اسپری نکنید، چون (بهجا) رنگ آن هنگام اسپری قرمزخونی است.
به عنوان یک علاقهمند به عطرهای خون، *Bulls Blood* جای خوبی در مجموعهام پیدا کرده. البته باید بگویم این یک عطر «خون» بسیار ملایم است. چیزی که این عطر را از بقیهام متمایز میکند، خشکی خون در آن است—پوستهپوسته، زنگزده و سنگین. روی کاغذ نمونه و در لحظهٔ بازکردن شیشه، تأثیرگذارتر است. اما بقیهاش به طرز شگفتانگیزی شبیه *۳۴ Bohemian* از TWM است: گل سرخ خشک شده و تزیینی، گلبرگهایی مثل کاغذ باطله که مایل به پودریاند. برگهای تنباکوی نرمی که گویی در کمدی جا خالی کردهاند. مخروطهای خاموش شدهٔ پچولی. ادویهای ملایم که نمیدانم مربوط به گل سرخ است یا تنباکو یا هر دو. عاشقش هستم. دوست دارم فضایی که این عطر میسازد و میخواهم آنجا زندگی کنم. آرامشبخش و در عین حال دلهرهآور است، اما به شدت قابلپوشش مییابم—اگرچه به نظر میرسد بسیاری از نقدنویسهای دیگر با من موافق نیستند. قرار است به لیست آرزوهایم در فیسبوک اضافهاش کنم. و یک چیز آخر: رنگ مایع عطر؟ خیرهکننده است. نفسگیر. عاشقم که چطور رنگی به نقاط نبضم میدهد. کاش لک میزد.
«مناسب برای آخرالزمان. این را در خانه بپوش و فیلمهای دیستوپیایی دوران فرانکو اسپانیا را یکی پس از دیگری تماشا کن. خیلی راحت نشو: پایان نزدیک است.»
این یکی از بدترین چیزهاییه که تا حالا بویشو کردم. فقط روی کاغذ اسپریش کردم و خدا رو شکر که این کارو کردم، چون اگه روی پوستم میزدم، هرچی خورده بودم رو بالا میآوردم. بویش واقعاً تهوعآور و نفرتانگیزه. نمیتونم توصیفش کنم، ولی همهی نظراتی که مشابه این رو گفتن، صددرصد درسته. با نمونهای از «سنت جولپ» عزیزم که مثل شهد خداییه بوی خوبی داره، اینو هم گرفتم. خدای من، باید این چیز گندیده رو دور بیندازم. بویش میده مثل کیسهی بیضهی یک ولگرد که روی خودش ادرار کرده و داره از زخمهای ناشی از خاراندنهای وسواسی ترانک (ماده مخدر) خونریزی میکنه، مخلوط با یه عطر حیوانی قدیمی و گندی از نوع مسک گربه. این نظرم دربارهی هر دو نسخهست. کثیف و زننده!
در این عطر حتی اثری از گل رز یا توتون حس نمیکنم. روی پوست من بویی تند، مشکمانند و تا حدی جذاب میدهد. دوستش دارم اما برای استفاده روزمره نیست. ماندگاری بالایی دارد؛ حداقل هشت ساعت روی پوست حسش میکنید. در پایان هم برای من فقط تبدیل شد به **صندل** (با حروف درشت!).
دارم مجموعه *«آثار کامل»* (IA Complete Works) رو تست میکنم و *«خون گاو»* (Bull’s Blood) اولین عطر این مجموعهاست. وقتی رنگ شربتش رو دیدم و قبل از اینکه حتی اسپری کنم، بویِ خارجشونده از ویال رو حس کردم، اخم کردم. یک و نیم پاف رو روی چینِ آرومِ بازوم اسپری کردم. **نظر من:** مثل شمعهای معطری که از اواخر دههٔ ۶۰ یا اوایل ۷۰ میلادی تو یه کتابخانهٔ گردگرفته با دیوارهای چوبیِ کهنه جا موندهاند. کنار کنسولِ ماهوگنی، کاسهای پر از گلابِ خشکِ گلِ سرخ کنار پیپِ نیمهپر شده قرار داره. وقتی تو اتاق هستم، حس میکنم کسی یا چیزی با شخصیتِ مشکوک داره از سوراخِ کلید در رو نگاهم میکنه. **خلاصه:** اگر دکورِ سریال *«سایههای تاریک»* (Dark Shadows) یه عطر بود، همین میشد. همونطور که بقیه هم گفتهاند، **پایداری** این عطر **وحشتناکه**. پرژکشنِ بسیار قوی داره، اما نه بهطور تهاجمی. آرومتر میآد، غلیظ اما خشکست. بیرحمه—حتی نزدیک ساعتِ ششم.
این رو روی بازویم تست کردم. هر بار که دستم رو بلند میکردم تا چیزی بردارم، بویش به مشامم میرسید و پشیمان میشدم. بوی پوسیدگی و فاسدشدن است، اما نه به شکلی جالب یا دلپذیر. آنقدر قوی است که فکر میکنم حتی از پشت صفحهتان هم میتوانید بویش را حس کنید. اینقدر تهوعآور است که باعث سردرد میشود. اگر بخواهم مطمئن شوم کسی کنارم در مترو ننشیند، این عطر را میزدم.
در حال تست چند نمونه از برند *ایماژینری اتورز* بودم و این عطر یکی از آنهایی بود که خیلی مشتاق امتحان کردنش بودم. گرم، خشک، کمی شیرین و مشکدار است. در این عطر واقعاً بوی پچولی واضح است و توتون هم تا حدی حضور دارد. پخشبوی و ماندگاری آن هم کاملاً خوب است؛ حتی بعد از ۸ ساعت از زمان زدن، هنوز بوی آن روی پوستم حس میشد. **نکات مثبت:** ابتدا شک داشتم که این عطر را دوست دارم یا نه، اما بعد از چند ساعت استفاده، واقعاً عطرش را دوست داشتم. پچولیاش بوی خوبی دارد و آن مقدار کمی شیرینی که در خودش دارد، باعث نمیشود بیش از حد خشک یا مشکدار به نظر برسد. البته این عطر ممکن است برای برخی جذاب نباشد، اما برای فصلها یا مناسبتهای خاص، گزینه بسیار خوبی است که بوی کلیشهای یا معمولی نمیدهد. **نکات منفی:** اگرچه بیشتر مدت استفاده از این عطر را دوست داشتم، اما شیمی پوستم با آن سازگار نیست و برای استفاده طولانیمدت مناسب نیست. چهار تا پنج ساعت اول عالی بود، اما بعد از پنج ساعت، بوی آن بیشتر شبیه ادرار شد تا هر چیز دیگری. بعضیها ممکن است بوی آن را شبیه شربت افرا توصیف کنند، اما برای من فقط مثل این بود که دستشویی را از دست دادهام! قطعاً چنین بویی تاثیر خوبی روی اطرافیان نمیگذارد. علاوه بر این، همانطور که گفتم، این عطر برای همه جذاب نیست. چند بار تعریف شنیدم، اما میتوانم تصور کنم که برخی ممکن است بوی آن را آزاردهنده بدانند. **نظر کلی:** از *ایماژینری اتورز* به خاطر خلاقیت و تلاش برای ساخت عطرهای متفاوت و جذاب تشکر میکنم. کیفیت ساخت این عطرها کاملاً مشخص است. من احتمالاً نمونهام را برای استفاده کوتاهمدت نگه میدارم تا تمام شود. عطر خوبی است و با سلیقه من همخوانی دارد، اما متأسفانه برای من مناسب نیست. اگر کنجکاوید، حتماً بدون تست نخرید. اول نمونه بگیرید تا ببینید بوی آن را دوست دارید و با پوستتان سازگار است یا نه.
دو ساعت اولِ این عطر عاشقش هستم. بیشتر گل سرخ اسپانیایی و پچولی درش حس میشود، با نوتهای قابلتوجه دودی و چرمی. اگرچه کمی مخصوص مردان به نظر میرسد، اما فکر میکنم برای هر دو جنس قابل استفاده باشد. پخشبوی بسیار قویای دارد و بوی پررنگی است، بنابراین سعی میکنم مقدار بسیار کمی ازش استفاده کنم. مشکل بزرگ برای من، مرحله خشکشدن عش است. بعد از مدتی بوی شیرینتری پیدا میکند، شبیه به دونات مپلی، که بد نیست اما نه پیچیده است و نه هیجانانگیز. اگر میتوانست بوی اولش را تمام روز حفظ کند، هر روزش میزدم.
از کاری که برند ایماجینری آثرز بهطور کلی انجام میده لذت میبرم، اما نسخهٔ اول این عطر، صادقانه بگم بدترین بویی بوده که تا حالا در زندگیام استشمام کردهام. باورکردنی نبود.
روی کاغذ بوی خون خشکیده میدهد (و واقعاً بعد از اسپری کردنش، یک روز کامل فکر کردم *وف!*). روی پوستم اما نوت افرا دودیای حس میشود که یادآور کشته شدن با چاقو پشت یک رستوران مشکوک است. هر دو حالت را به دلایل مختلف دوست دارم، اما فکر نمیکنم بیشتر از ۲ میلیلیترش بخرم!
برخورد تصادفی با مردی در یک باشگاه لوکس که هرگز قبلش نرفتهای—نگاهش را وقتی دور میشوی حس میکنی. مستی، شاید نه آنقدر که باید، اما سرت گرد میآید. اینجا به نظر نمیرسد جایی باشد که باید باشی. مخمل هست. دیوارها قرمزند. زنی با ناخنهای بیش از حد بلند، لیوان مرلو مینوشد. و آن مرد—تمام شب او را میبینی، موهای تیرهاش زیر نور کم، طلایی میدرخشد. پوستم بوی زیادی نگه نمیدارد، پس دوست دارم این عطر کمی وحشی باشد. اولین فکری که دربارهاش به سرم آمد، **کندر** بود. بوی کلاسیک مخروط کندر ناگ چامپا. کمی فلفل/ادویه هم حس میکنم؛ وقتی با لایه سندلچوب کندر ترکیب میشود، یاد مغازه مواد غذایی هندیای میافتم که بچه بودم به آن میرفتم. قطعاً کمی بوی حیوانی و موشکی ادراری هم دارد، اما زیاد اذیتم نمیکند. این عطر را میستایم، فقط نمیدانم در چه موقعیتی باید ازش استفاده کنم—برای من قابلپوشیدن نیست.
تاریک، دودی و رازآلود؛ عطر از کنار شما میگذرد، چراغها خاموش میشوند و مه قرمز بر چشمانتان مینشیند. حیوانی—به معنای واقعی کلمه و در ذاتش. پرشور و فریبنده، ضربان قلبتان را بالا میبرد و شما را به چالش میکشد—همانطور که نامش نشان میدهد—گاو را از شاخ بگیرید. گل سرخ در نوتهای اولیه پیشرو است، اما بعد از چند ساعت جای خود را به رز قوی و پچولی میدهد. زیرلایههای معدنی، یادآور اکورد خون هستند و به این عطر جنبه تاریکش را میبخشند؛ همین باعث میشود این عطر بسیار موقعیتمحور باشد. من دوست دارم در خانه از آن استفاده کنم، اما مطمئن نیستم چه زمانی غیر از این بپوشم—این عطر برای محیط کار مناسب نیست و برای استفاده روزانه هم نیست. ماندگاری و پخش فوقالعادهاش هم اوضاع را بهتر نمیکند، پس اگر آن را میزنید، مطمئن شوید که میخواهید برای مدت طولانی چنین بویی بدهید. تاریک، چالشبرانگیز، تداعیگر و شهوانی. قطعاً برای همه نیست، اما برای آنچه هست و آنچه میخواهند به آن برسانند؟ ۵ از ۵.
جالب و جذاب؛ غبارآلود، تاریک و حیوانی. هم فکری و هم جنسی. تصور کنید اتاق مطالعهای پر از کتاب متعلق به یک گاوچران تحصیلکرده که مستقیم به ایوان چرمدوزی خونین و باغ گل سرخش باز میشود. این عطر را با ترکیبی از «تئوریهای شکسته» کروسین و گلاب هم دوست دارم. بعد از امتحان کردن ۳ یا ۴ نمونه مختلف عطر، به نظرم برند «نویسندگان خیالی» در ساخت عطرهایی تخصص دارد که لایهلایه، پویا یا ظریف نیستند، بلکه ترکیبات بزرگ، زنده و غیرمعمول هستند که با هم **برخورد میکنند** و تصویر یک تصادف را برای همیشه در ذهنتان میسوزانند. دیروز یکی را امتحان کردم که مثل نوشابه پرتقالی گازدار و فلفل چیلی بود؛ اما ساده بودن همیشه به معنای غیرپیشرفته نیست، و پیشرفته بودن هم لزوماً به معنای محجوب بودن نیست. این عطر پابلو پیکاسو است، اما در لحظهای از صمیمیت فیزیکی عرقآلود با فریدا کالو، روی کاشیهای سفالی گرم شده زیر آفتاب، کنار آتشدانی که دیشب روشن بوده. این عطر خاطره نور آفتاب درخشان ظهر است در یک شب زمستانی سرد، اما بعد یادتان میآید که آن نور آفتاب مستقیم به مغزتان میسوخت وقتی زیر چتر کوچکی در کافهای توریستی و گرمسیری چمباتمه زده بودید و داشتید سعی میکردید از خمار شب قبل خلاص شوید. قیمتها (برای یک برند هنری) معقول است. اما هشدار: در این عطر حتی ذرهای ظرافت وجود ندارد.
من واقعاً ذوقزده بودم که اینو بگیرم، اما روی پوستم فقط بوی شربتی مثل شیره افرا میده. شیرینِ شدیدی بدون پیچیدگی خاصی.
«خون گاو» خیلی ناامیدم کرد. به نظرم بوی شربت ذرت میدهد، ولی بعضیها به من گفتهاند که روی پوست من بوی ترکیب گیاهی قوی میدهد. من دنبال عطر تیز و فلزی بودم و با توجه به نظرات و نحوهٔ تبلیغش، واقعاً انتظارش را داشتم. اما آن بوی غلیظ و شیرینِ دلآزار که به جایش گرفتم، کاملا غیرمنتظره و ناامیدکننده بود. علاوه بر این، میدانم که اسپریهای ۲ میلیلیتری همیشه ناامیدکنندهاند، ولی این بدترین نمونهای بود که تا حالا با آن سروکار داشتم. فقط به شکل غمانگیزی بیرون میپاشد، اما با این حال بویش همچنان خفهکننده است. شاید برای مهمانیهای هالووین سرگرمکننده باشد – جایی که من تا حالا ازش استفاده کردهام. غیر از این، اصلا نمیدانم چطور میشود این عطر را پوشید. به نظرم، خشکشدنِ عطر هم داستان جالبی نمیگوید که بشود آن را اثری دانست که قرار نیست پوشیده شود، بلکه باید به تماشای آن نشست. به طور کلی: خریدش را ارزشمند نمیدانم.
این احتمالاً بدبوترین چیزیه که تاحالا استشمام کردم. تو یه مغازه، سریعاً از درِ شیشهعطر بو کشیدم و فقط تونستم با پشیمانی خیره بمانم. بویش نه تنها ناخوشایند نیست، بلکه واقعاً **ترسناک و تهوعآور**ه… علاوه بر این، تمام عمرم وقتی خون میبینم غش میکنم و این بو بلافاصله معدهام رو به هم ریخت و خاطرات ترس و بیهوشیام رو زنده کرد. مثل اینه که حس بیماری از ترس رو تبدیل به یه عطر کردن. شاید به هدفشون رسیدن، اما با چه قیمتی؟ احساس کردم جعبهپاندورا رو باز کردم…
اخیراً با دوستپسرم تمام عطرهای IA رو تست کردیم و این یه نقد مشترکه. نظر من: بعضی وقتها حالت تهوع بهم دست میده، ولی با این حال حس نوستالژی داره. بوی انبارهای قدیمی و آهن زنگزده میده. هرچی بیشتر روی پوست بمونه، گلهای داخلش بیشتر خودشون رو نشون میدن و قابلپوشیدنتر میشه. بیشتر همون داستانی رو که تعریف میکنه، درسته: «زنان و مردان این صفحات عاشق و جنگجو، گاوباز و بوکسور، حرفزنهای نرم و مشروبخوارهای خشناند. ساکن روستاهای گردوغبارگرفتهٔ اسپانیا و فاحشهخانههای تاریک و مرطوب.» کمی کثیف اما جذاب و سکسیه. عطری نیست که بخوام روی پوستم امتحان کنم، چون چیزی نیست که بهش علاقه داشته باشم، ولی خوشحالم که بوییدش—خیلی کنجکاو شده بودم به خاطر نوت خون و نقدهایی که خونده بودم. نظر او: خیلی گیاهی و گوشتیه. مثل یه استیک بیشازحد ادویهزده.
باز هم یک عطر دیگر در رقابت عطرهای فوقالعاده قطبی! نظر من: شما آدمها خیلی دراماتیکید. با شوخی میگم، ولی واقعاً بعضیها رفتار میکنند انگار این عطر خانوادهشون رو کشته و روی قبرشون تف انداخته. اگر دارید فکر میکنید این عطر رو بخرید، چند نکته مهم: - این عطر برای استفاده روزمره نیست. حتی میتونم بگم تقریباً در بیشتر موقعیتها قابلپوشیدن نیست. موقعیتهایی که میتونم تصور کنم: کتابخانهای تاریک و گردوغبارآلود، غاری مرطوب بعد از اینکه توسط یک مینوتور ربوده شدی—اما باید عجیب و روانی-جنسی باشه. شاید مثل آتشبازی که توش دوستت رو قربانی میکنی! - بوی کندر و پچولی سنگینی داره، ولی آزاردهنده نیست، فقط دودیست. یادآور ورود به یک فروشگاه معنویت مدرنست—جایی که هم دعوتکنندهست و هم اگر ندونی چی کار میکنی، ترسناک. - این عطر **تیز**ه. نمیخوام بگم تلخه، ولی **میگزه**. - نمیخوام بگم جذابه، ولی **اروتیکه**—شاید مثل کسی که قاتلها رو جذاب میدونه. تاریکه، تقریباً غمانگیز، ولی هرچه بیشتر توسعه پیدا میکنه، قابلفهمتر میشه. بهطور کلی، اگر دنبال چیزی **بیخطر** هستید، نخریدش. من این رو یک «ساختار بیخطر» نمیدونم. **اما** اگر میخواید چیزی **مختلف** داشته باشید، یا یه اضافه جالب برای مجموعهتون، میتونم بگم این عطر همون چیزیه. هرچند خودم لزوماً نمیخوام بپوشمش، ولی از تستش پشیمان نیستم—یه تجربه جالبه! ولی اکثر این نقدها رو مثل کتاب مقدس نگیرید، چون خیلی قطبیاند. بهترین توصیهام اینه که خودتون تستش کنید و نظرتون رو شکل بدید. **امتیاز:** ۳.۵ از ۵ **رنگ:** قهوهای تیره مایل به قرمز (مصادفاً مثل خون خشکیده) **فصل:** زمستان **کلمات کلیدی:** دودی، آتش، داغ، چنگزن، تند، بدن، میخانه
**خون گاو** عطر بسیار جالبی است که شما را به سفری طولانی، عجیب و کمی آزاردهنده میبرد. اگرچه برای اکثر مردم (از جمله خودم) توهینآمیز و غیرقابلپوشش است، اما زشت است ولی نه به اندازهای که کاملا دلآزار باشد. باید به کسانی که میتوانند این عطر را بپوشند و از پسش بربیایند، احترام گذاشت؛ چون تاریک، جسورانه، کاملا موقعیتی است و قطعا به هر شکلی توجهها را جلب خواهد کرد. اگر میخواهید بویی ترسناک و تهدیدآمیز داشته باشید، این یکی از گزینههای پیش رو است. پس بوی آن چگونه است؟ تقریباً همانطور که انتظار دارید. نشانهی خشک، غبارآلود و نوستالژیک چوبیِ خاص **IA** را دارد که گرم است اما کمی نگرانکننده—چیزی که در بسیاری از عطرهای این برند دیده میشود. این عطر غنی از چوب صندل و ردپایی از تنباکو است که آن حس چوبی را با نوتهای تاریک، دودی و گیاهی تقویت میکند. کمی گل سرخ هم در آن هست، اما کثیف و محو در پسزمینه. و در نهایت، آن اکورد معروف «خون» را دارد: فلزی، اما نه به شکل مس درخشان، بلکه عمیقتر—تقریباً حیوانی. این نوت بهطور شگفتانگیزی با بقیهی ترکیب هماهنگ است و اگرچه بوی بد مشخصی به پروفایل عطر میافزاید، اما آنقدر زشت نیست. عطر در ابتدا تقریباً خطی شروع میشود، اما در خشکشدن ناگهان کمی شیرین میشود وقتی کمتر انتظارش را دارید. میتوانم حدس بزنم که مادهای مشابه آنچه در **A Whiff of Waffle Cone** (هم از IA) استفاده شده، در اینجا هم بهکار رفته—بویی شبیه شربت افرا. با توجه به اینکه بعضیها بوی کاری را ذکر کردهاند (من شخصاً متوجه نشدم)، احتمالاً **سوتولون** مقصر است؛ ترکیبی بسیار قوی که همزمان بوی شنبلیله (ادویهی مدیترانهای/آسیایی) و شربت افرا میدهد. سوتولون در **Followed by Kerosene** هم نقش کلیدی دارد—عطری معروف به پخشبوی و ماندگاری وحشتناک که برای بعضی بوی کمی کاری دارد. همانطور که همه گفتهاند، عملکرد این عطر هستهای است. پخشبوی دیوانهواری دارد و ساعتها روی پوست میماند. دو اسپری روی دستم زدم و ساعتها نتوانستم از بوی دودی، گیاهی و خونینِ اصطبل خلاص شوم. این جور عطرها حتی وقتی فکر میکنید کاملا شسته شدهاند، باز هم شما را تعقیب میکنند. صبح روز بعد، بعد از دوش گرفتن، هنوز بوی خفیفی از آن روی دستم بود و گاهی اوقات بویش به مشامم میرسید. در آن مرحله از عمر عطر، واقعاً بوی خوبی داشت—اما قطعاً ارزش امتحان دوباره را برای من نداشت. بهطور کلی، **خون گاو** عطر خوشساختی است و هنرآمیزی آن را بیشتر از بعضی دیگر از عطرهای **IA** تحسین میکنم. با این حال، هنوز هم بهطور کلی آزاردهنده، عجیب و خیلی قوی است. بویی نگرانکننده که احساس ناراحتی ایجاد میکند و واکنشهایی شبیه به یک موقعیت خطرناک برمیانگیزد، اما به شکلی عجیب جذاب. پیشنهاد میکنم فقط به خاطر جالببودن آن را امتحان کنید، اما اول روی کاغذ تستش کنید؛ چون این عطر خودش تصمیم میگیرد کی از روی پوستتان برود، خواه شما بخواهید خواه نه.
**خشن و به طرز نفرتانگیزی طاغی. عالی برای یک کنسرت بلک متال یا مراسم تدفین یا چیزهایی از این دست، اما سخت بتوان در شرایط عادی از پسش برآمد.**
این بو میده، مثل یه پیرزن سرگیجهآور که داره میسوزه. سیگاری زنجیری غرق در عطر. اشتباهی اینو همهجا اسپری کردم و خیلی پشیمونم.
این رو به عنوان نمونه همراه با چندتا دیگه خریدم. وقتی درش رو باز کردم، انگار یه شیطان پیر، سیگار به دست، ریشو و مشروبخور رو تو اتاق رها کرده بودم که من و شوهرم رو گلوگیر کرده بود. قطعاً یه عطر جالبه. متأسفانه کمی ازش روی بازوم ریخت و هرچقدر هم که از بویش بیزار بودم، همچنان برمیگشتم و بو میکشیدم تا ببینم چه پیچیدگیهایی روی پوستم خودشو نشون میده. بوییش جالبه، ولی ترجیح میدهم دیگه استشمامش نکنم.
نمیدونم چطوری بهش امتیاز بدم. قطعاً سلیقهام نیست، ولی بد نیست و جالبه. گل ارواح (ژرانیوم) غالبه، توتون هم خیلی مشهوده. یه بوی ترش/تلخ حس کردم که اول فکر کردم انگوریه، ولی احتمالاً بخاطر خون (نوت خونی) باشه. جوری با بقیه عناصر ترکیب شده که خیلی خوب جور درمیاد. یکی گفت بوی کاری داره و دیگه نمیتونم این بویو از سرم بیرون کنم! خیلی پررنگ و قویه که دوست دارم، ولی برای سلیقهام گل و توتونش زیاده. پخشبوی خوبی داره و هیچجور پاک نمیشه. بعد چند ساعت خستهام کرد. روی آستین سویشرتام اسپری کردم. سویشرت رو درآوردم، دستم رو دو بار با صابون شستم، ولی باز هم ساعتها بعد بویش به مشامم میرسید...
این عطر برای من مرموز و گیجکننده است. اول مثل یک گاو خشمگین بیرون میپرد، با بوی شدید خون و توتون به مشامم میرسد. بوی خاکسترسیگار کهنهمانده حدود نیم ساعت دوام آورد، تا اینکهfinally توسط نوتهای پایانی بسیار شدید و ماندگار گل سرخ و گل مریم، که هنوز بوی پنهان خشمگین و حیوانصفت داشتند—چیزی که برایم تداعیکنندهی جثهای در حال پوسیدن بود—مغلوب شد. یکبار اسپری کردم و بویش آنقدر قوی بود که کل یک آپارتمان را پر کرد. در یادداشتهایم نوشتم: «بوی یک پدوفیل میدهد.» من طرفدار گل سرخ نیستم، همیشه کمی بوی پوسیدگی به مشامم میرسد، پس شاید این عطر و من از ابتدا با هم سازگار نبودیم. علاقهمندان به گل سرخ ممکن است دیوانهوار آن را دوست داشته باشند. قطعاً گل سرخی تاریکتر، خاکیتر و خلاقانهتر از عطر گلاب مادربزرگهاست، و این را تحسین میکنم. اما برای من، زیرلایهای از ترس جسمانی وجود دارد که واقعاً دلم را به هم میزند. این یکی از بحثبرانگیزترین عطرهای *ایماجینری آثرز* است—کسانی که دوستش دارند عاشقانه آن را دوست دارند و کسانی که بدش میآید از ته دل متنفرند—پس قطعاً خرید کورکورانه نیست. **بهروزرسانی:** هنوز آن را زدم و هرچه بیشتر میپوشم، بیشتر بدم میآید. میدانید وقتی به یک رستوران ارزانقیمت میروید و به شما شربت افرا تقلیدی میدهند که احتمالاً فقط شربت ذرت با کمی طعم افرا است؟ بوی خشکشدن نهایی عطر هم همین است. زیرنوتهای کمرنگ مسی، بوی بیکن بدمزهای را تداعی میکند که کنار غذا میآورند. پس اگر میخواهید بوی صبحانهای بدهید که ممکن است ساعت ۴:۳۰ صبح، وقتی با اتوبوس *گریهوند* دارید از کشور میگذرید تا به دیدن شریک دورادورتان بروید—که پنهانی با دیگری رابطه داشته و دو ساعت بعد از رسیدنتان قرار است شما را ترک کند—آها، پس من عطر مناسب شما را دارم. اما برای ماهایی که نمیخواهیم بدترین قسمتهای ۲۴سالیمان را دوباره تجربه کنیم، احتمالاً این عطر انتخاب مناسبی نیست.
به نظرم بوی این عطر خیلی شبیه تِرِکسه. تفاوت بزرگش از نظر من اینه که خیلی شیرینتره و برای من یاد عسل میاندازه. رنگش هم خیلی نارنجی و قرمز هست، طوری که نگرانم روی لباس لک بیاندازه، پس اینو هم در نظر بگیر. با این حال، اگر دوست دارید عطرهای سنگین کندری یا حتی فقط نسخه شیرینتر تِرِکس رو امتحان کنید، این یکی رو پیشنهاد میکنم. اولین عطر برند *ایماجینری اوتورز* بود که تست کردم و خیلی دوستش دارم.
این یک عطر فوقالعاده منحصر بهفرد با بوی کندر است، اما (مثل خود نامش) هر اتاقی که واردش میشه رو پر میکنه و به صورت آدمها میپره. ماندگاریترین عطره که امتحان کردم—حتی از یک دور شستشوی لباسهام هم جان سالم به در برد.
این رو خیلی دوست دارم، عطر جالب و قدرتمندیه. یه چیزایی هست که خیلی یادم میاندازه از «کویوم»، شاید اون کیفیت حیوانی و خشکش باشه، نه اینکه دقیقاً نتهای مشابهی داشته باشه.
"فقط به این فکر میکنم. عطرش رو دوست دارم."
فکر کنم دلیل اینکه این عطر اینقدر آدمها رو میترسونه، بیشتر به شدتش برمیگرده. این یه عطر قویه، هم از نظر پخشبوییش و هم ماندگاری، و این موضوع غافلگیرکنندهست چون خیلی قویتر از بقیه محصولات این برنده. با این حال، بوی ترسناکی نیست. بیشتر یه مشت گل سرخه که تو یه شربت ادویهای، صمغی از پچولی، تنباکو و گل سرخ خیس خورده. بله، یه نوت فلزی کوچک هم داره که قراره یاد خون بیاندازه، اما چیزی نیست که خیلی عجیب باشه. به نظرم بیشتر بوی یه فروشگاه معنوی رو تداعی میکنه، اون ترکیب خاص گل سرخ و پچولی مخصوصاً. یه غبار پودری متمایز مثل بخور هم داره. کمی خشکی از ساندلوود میاد، اما راستش خیلی مشک نمیگیرم. این یه بوی بد نیست، فقط سلیقه من نیست. میتونم تصور کنم کسی واقعاً ازش لذت ببره و بتونه بپوشه (اگه با اندازه اسپری کنه). من اینو پاشیدم وقتی داشتم *«بانوی گلها»* رو تموم میکردم. خیلی متناسبه، اگه به چنین چیزهایی علاقه داشته باشی.
بویش میاد مثل وقتی کسی جریان برق رو از تودهای لوکوم آکباش گرانقیمت رد کنه. عاشقشم!
شگفتانگیز. بوی خون، شراب، ادویه، گرما، دود باروت، رزین و گل سرخ میدهد. عطر گرمی است. خشکشدن گلمانندش حس سنگین و عسلمانندی به آن میدهد. نمیدانم چطور توصیفش کنم، اما بوی گازگرفتگی سگ را دارد (به شکل خوبی). عاشق این عطرم. کجا باید ازش استفاده کرد؟ هر جا که دوست دارید.
این عطر رو اصلاً دوست ندارم و وقتی تستش کردم، مجبور شدم از روی دستم بشورمش.
صادقانه تعجب کردم که این عطر رو به اندازهای دوست دارم. با توجه به قدرت فوقالعادهاش روی کاغذ، کمی ترسیدم روی پوستم امتحانش کنم، اما متوجه شدم خیلی بیشتر از چیزی که فکر میکردم قابلپوشیدنه! قطعاً عطری نیست که در محیط حرفهای بزنم—بیشک یه بیانیه قویه و باید با احتیاط استفاده بشه—but برای یه شب بیرون یا یه مراسم که میخوام احساس قدرت، تندی و کمی خطرناک بودن داشته باشم، عالیه. این عطر یادآور یه اژدهاییه که رشتههای نازک دودی از سوراخهای بینیاش بیرون میزنند، زبان گرمایابش برای چشیدن هوا بیرون میزنه، و پولکهای آبدیده و ارهایاش مثل زغالهای داغ در تاریکی لانه پر از گنجش درخشیده. تنباکو، چوب صندل و پچولی هسته پرانرژی و مستحکم این عطر رو تشکیل میدن و حضور هیولایی بهش میبخشن که تمام روز دوام میاره—حالمو میگیره که با شانههای عقب و سر بالا راه برم. گل سرخ و گل میخک هم بدون اینکه زیر سایه نوتهای قویتر گم بشن، در ساعتهای اول مثل ابریشم دور سرم معلق میمونن و وقتی گرما و تندی عطر آرام آرام به گرمای ملایم و پراکنده تبدیل میشه، زیبا هماهنگ میشن. به نظرم این عطر بوی گیاه گلدنسیل رو داره: تلخ تر از حد، اما شیرین و گرمکنندهٔ دل. فکر نمیکنم بوی فلزی خون رو بده، و برای من، مشک بیشتر نقش پیونددهنده بین گلها و کهربا رو داره تا یه نوت کاملاً حیوانی. اما این عطر دهنمو آب میندازه، مثل یه استیک کاملا سرخشده و هنوز کمی خونی—مسلماً گوشتیه. *بولز بلاد* عطری نیست که هر روز بزنم، اما کمکم داره برام جذابتر میشه و شاید روزی وسوسه شم که یه شیشه کاملش بخرم (اولین بار به عنوان یه کنجکاوی نمونهاشو خریدم). آخرین بارشو برای یه عروسی زدم که نگران بودم خانواده محافظهکار داماد به عنوان یکی از معدود مهمانهای آشکارا کوئر، مرو تحت فشار بذارن. *بولز بلاد* بهم اعتمادبهنفس داد که با لبخندی چالشبرانگیز به نگاههای کجشون پاسخ بدم، و آنقدر در هالهای از گل سرخ تلخ و دودی غرق شده بودم که خیلی برام مهم نبود دیگران چه فکری دربارهام میکنند. همون عصر، حدود سه ساعت بعد از زدن عطر، شریکم گفت از نزدیک بوی قند قهوهای خوشایندی میدم—که برام تعجبآور بود چون کمی نگران بودم با سیلاج وحشتناکم مردمو فراری داده باشم... اما فکر کنم این عطر یه لبه تاریک، چسبناک و صمغی مثل ملاس داره! خوبه که بدونم دارم جنگ شیمیایی راه نمیندازم، فقط ویب *نکنید-به-سراغم* شخصیامو پخش میکنم.
نمیتونم حتی نتهای این عطر رو برات بگم. به نحوی برای من نفرتانگیزتر از بقیه عطرهای نیچ (مثل *Secretions Magnifiques* از اتات لیبر دورانژ) هست. کمی ازش روی بینیام مالیدم و کل روزم رو خراب کرد.
همون اول که این عطر رو میزنم، بوی گل اروانه، گل سرخ و آتشِ اردوگاه به مشامم میرسه. بعد از حدود یک ساعت، بوی سرکه بالزامیک و تقریباً عرق خشکشده هم با بوهای قبلی مخلوط میشه. عطر پررئیه و تندیست، مثل یه مشت به صورت! یکی از موردعلاقههای منه ❤️
سرکه بالزامیک! گل سرخ، پچولی، مشک، صندل، همه حضور دارند و واقعاً آغشته به شیرینی تاریک و غلیظ بالزامیک—آن خون عنوانِ عطر، حداقل به مشام من.
در مفهوم: پچولی، تنباکو، مشک سیاه، گل محمدی، گل سرخ اسپانیایی، ساندلوود و خون گاو. متوجه شدم این عطر خطی تیز و خشن دارد که برایم ناخوشایند است، و توصیفش به نظرم بیش از حد مردانه میآید، اما نظرات مختلف کنجکاویام را برانگیخت. فکر میکنم این نشاندهنده شخصیت من است—وقتی چیزی قطبی میبینم، باید خودم امتحانش کنم. روی کاغذ: بوی پدربزرگم میدهد! که البته با توصیف «پسر بد (از دهه ۱۹۶۰)» همخوانی دارد. وقتی خشک میشود، دودیتر میشود، اما خوشبختانه بیشتر بوی دود کندر است تا دود غذا، مثل «شهر در آتش» از همان طراح. در عمل: شب را با درامر گروه متال گذراندهای و حالا راه خانه را در پیش گرفتهای. آپارتمان زیرزمینیاش در نور روز خیلی کثیفتر به نظر میرسد. از آن آدمهایی است که سیگار دستساز میکشد. خداحافظی میکنی و میدانی دیگر او را نخواهی دید، اما اشکالی ندارد. بویش در موهای تو باقی مانده. سرگرمیات را داشتهای و آماده تصمیم بد بعدیات هستی. روی پوستم خیلی حیوانیتر از روی کاغذ است. نوت خون را حس نمیکنم، اما نوت «گوشت» را میگیرم—تقریباً مثل عرق تازه با کمی مزه فلزی. پچولی خیلی قوی است و گلها عطر را به سمت کندر میبرند. هیچ رزی حس نمیکنم، فقط پچولی و کندر. احتمالاً همین است که تصویر مردی خاص را تداعی میکند: خلاق و کمی کثیف، اما نه به سبک هیپی—لبهای تیز دارد. کجا بپوشیم؟ مرد یا زنی (تعجبآور غیرجنسیتی است) که موسیقیدان باشی در باشگاه گوتیک، یا به دنبال طرفدار بگردی یا خودت طرفدار باشی که میخواهی توسط موسیقیدانی انتخاب شوی. در مجموع: بعد از خواندن نظرات دیگران، انتظار عطر جیغ و جغی داشتم. متأسفانه انتظاراتم تا حدی برآورده نشد—احساس میکنم قبلاً این ترکیب را در عطرهای مستقل (گوتیک) دیگر بو کردهام. علاوه بر این، این عطر واقعاً «من» نیست—تا جایی که حس پوشیدن عطر دستدوم دیگری را به من داد—اما دوستش دارم و فکر میکنم روی آدم مناسب (جایگزین، کمی تیز) خیلی جذاب باشد. اگر شریکم برای قرار این را بزند، خوشم میآید. حتماً قبل از خرید نمونهاش را امتحان کنید. (با توجه به نظرات، در مصرفش خیلی محتاط بودم. این عطر قوی است و اگر زیاد استفاده شود ممکن است ناخوشایند باشد، پس با دست سبک اسپری کنید!)
چیزِ خیلی حسّی و غریزیای تو اینه. از همون لحظهای که روی تستر اسپریش کردم، یه واکنشِ ناگهانی و عمیق «صبر کن... چِ؟!» بهم دست داد. واقعاً توی ذهنم میمونه، به بهترین شکل ممکن. دهنم آب میافتاد – نمیتونم دلیلش رو توضیح بدم. نمیدونم کجا میتونم بزنمش، ولی واقعاً دوستش دارم. از طرفی میفهمم چرا خیلیها براشون ناخوشایند باشه.
هردو نسخهٔ **خون گاو**—و اعتراف میکنم که نسخهٔ اول را دوست دارم اما نسخهٔ دوم را عشق میورزم—به واضحی برای **پرکردن کلیشههای همیشگی** نیستند. میتواند «آدمهای ضعیفدل»، «وضع موجود» یا حتی «همه» باشد… پس چی؟ آیا با این برند آشنا نیستید؟ آیا با **انفجارهای کند** و آغاز غافلگیرکنندهاش که مثل یک مشت به دهان است، برخورد نکردهاید؟ یا خشکشدن کمی آزاردهندهٔ **شهر در آتش**؟ شما عطرِ **خون گاو** را برای جذابیت عمومی نمیپوشید. آنچه در هردو نسخهٔ **خون گاو** دوست دارم، تصویر/مکان کاملاً واضحی است که به ذهن میآورد. این عطر داغ، عرقآلود و گناهآلود است. خون و شراب ریخته شده. هوا سنگین است، خورشید خفهکننده. اما همه بینقص لباس پوشیدهاند، علیرغم خون و شراب. در این عطر عشق و حرارت زیادی نهفته—تقریباً دلم میخواهد تابستانِ داغ بپوشمش تا ببینم چطور عمل میکند؛ تا ببینم آیا آن تصویر به ذهنم میآید یا نه. قصد ندارم کسی را به خاطر نفرت از این عطر سرزنش کنم—سلیقه هرکس با خودش. اما نمیتوانم فکر نکنم که اگر عمداً این را امتحان کردید و دوست نداشتید… باید انتظار این احتمال را میداشتید، نه؟ واقعاً اینقدر تعجب کردید؟ **چه زمانی بپوشید:** ۱. هر وقت خودتان خواستید.
جالبه، اما روی پوستم کمی بیشازحد بوی کاری میده.
حتماً از منطقهامنیام خارج شدم که چنین عطرِ بخرم. ترکیبِ نتهایش برام جالب بود، پس فکر کردم ارزشِ امتحان کردن داره. میبینم که خیلیها از این عطر انتقاد میکنند، اما نتهایش توتون و خونه! توقع داشتید گل و ریحان باشه؟ من شخصاً بوی قویِ مشکمانند و فلزیِ آن رو با کمی ردی از گلِ سرخ دوست داشتم—خیلی ماندگاره و مثل اولین بار اسپری کردنش همچنان قوی بود. خواهرم میگه بوی حشرهکش میده، ولی در واقع ازش خوشش اومد؛ پس سلیقهها متفاوته.
اولین برداشتم از این عطر مثبت بود: منحصر بهفرد، چندلایه و حس میکنم برای یک مهمانی فارغالتحصیلی گوتیک ایدهآل باشه. متأسفانه اولین آشناییام با این عطر وقتی بود که ویالش روی کف اتاقم شکست. حالا اتاقم بوی شدیدی ازش گرفته— حتی خیابان جلوی آپارتمنم هم بو داده. چند روز سختی پیش رو دارم. سردرد گرفتهام.
خون گاو اولش تقریباً بیآزار شروع میشه. یه رز مسکی، ولی خدای من چقدر قوی میشه! تبدیل میشه به یه بمب معدنی و دودی از عطر. بوی یه بار دودی میده، پر از ژاکتهای چرمی، ویسکی ریخته شده و خون روی زمین. ارتباطش با *ترکس* از زولوژیست رو میفهمم، ولی خون گاو ظریفتر و قابلپوشتره. بوی یه مرد سختگیر میده، یه مرد واقعی که لبههای تندی داره ولی میدونه کیه و از هیچکس چیزی نمیگیره. اگر عطرهای تاریک، دودی، چرمی و مسلط بر فضا رو دوست دارید، خون گاو انتخاب خوبیست. من واقعاً این رو دوست دارم و دوست دارم یه مرد هم بپوشه.
بوی بسیار بدی میده، اشتباه کردم و کورکورانه خریدم. این کار رو نکنید!!!!
میدونم این عطر خیلی بحثبرانگیزه، اما خودم هم آدم بحثبرانگیزی هستم و بهش معتادم. شاید چون ذاتاً به رایحههای حیوانی گرایش دارم، اما فکر میکنم مشک اینجا کاملاً متعادله. تو گل سرخ و گل ارغوان خیلی خوب پیچیده شده. خون هم یه نوک تیز خوشایند تو آخر بینیات میزنه که (حداقل من) بارها و بارها برمیگردم سراغش. حساس، ظریف، وفادار، عظیم، چالشی—همهچیزهایی که برای توصیفش به کار میبرم. هر روز میزنمش و مثل صدف خوشحالم.
بوی یک پیرمرد هوسران و کثیف میده. تنفرآور اما همچنان کمی جذاب. نمیتونم بپوشمش، ولی احترامش میذارم.
«باز شدنش واقعاً خوشبو و قویه، اما وقتی خشک میشه بوی لباسهایی رو میده که رویشون ادرار کرده باشن و مدتی گذاشته باشن تا خشک بشن. ولی ازش بدم نمیاد. مثل یه ادرار خوبه.»
اصلاً نمیفهمم چرا بعضیها از این عطر بدشون میاد. به هیچ وجه بد نیست؛ حتی یکی از موردعلاقههای همیشگی منه، ولی البته برای سلیقههای خاصه. حس نوستالژیک و مرموزی داره، مثل یه مغازه عتیقهفروشی متنوع یا یه بار مخفی تاریک و مهآلود. به نظر من، یه عطر گل رز با تم مردانهست که بکگراند قویای از توتون داره.
مردم درباره عطرها به طرز خندهداری مخالفخوانی میکنند. یاد دوست دانشگاهیم میاندازم که اصرار داشت یک مشت موسیقی الکترونیک، فولک اروپای شرقی پخش کند که به خدا قسم مثل پولکا بود، اما اگر بتوانید تصور کنید، بدتر از اون! وحشتناک بود. درس اینجاست: فقط چون چیزی منحصر به فرد است، لزوماً خوب نیست. (اما من اون ویژگی عجیب و غریب دوستم رو دوست داشتم. برای ما یک خاطره بامزه شد که هنوز هم باش شوخی میکنم.)
روی پوستم بوی تنباکو و پچولی میدهد. چیز دیگری زیادی استشمام نمیکنم، اما با این حال همچنان عطر زیبایی است. بارها و بارها برای بوییدن دوباره برمیگردم. بوی آن یادآور کودکیام در کلیسا است، وقتی روی نیمکتهای چوبی قدیمی نشسته بودم. نمیدانم آیا روزی شیشه کاملش را خریدم یا نه؛ برای من بوییدن نمونههای کوچکش کافی است. نمیتوانم خودم را تصور کنم که با این عطر بیرون بروم و بپوشم، اما یک شاهکار هنری است.
میتونم کاملا بفهمم که بعضیها ممکنه این بو رو دوست داشته باشن، حتی من هم شاید روی دیگران بپسندم، ولی واقعا روی خودم خوب نیست. بهترین توصیفش اینه که اون بوی عجیبیه که لباسهای دستدوم همیشه دارن؟
«بهطور مطلق مستکننده، بوی خون خشکیده و فشفشه میدهد.»
وقتی چند نمونه از آیآی خریدم، من که آدمی هستم که دسر رو قبل از شام میخورم، اولین تستر رو روی «خون گاو» اسپری کردم. شریک زندگیام (که با او هیجانم برای امتحان کردن این عطر رو به اشتراک گذاشته بودم)، از آن طرف اتاق، بلافاصله فهمید که من تنها اسپری تک نمونهای خون گاو رو زدهام. همین شد شروع آنچه امیدوارم عشق مادامالعمرم به عطرهای موسکی-گلدار باشد. خودم رو کمی مددوست میدونم؛ سبکم رو میشه همان چیزی توصیف کرد که بچههای امروزی بهش میگن «پوشاک دوپامینی». پس فکر میکنم صلاحیت دارم خون گاو رو با یک کت راهراه zebra تا مچ پا مقایسه کنم: مثل اینکه چندتا نقد دیگه هم گفتهاند، این عطر بیشتر احتمال داره *شما* رو بپوشونه تا شما *اون* رو. یک بیانیه تهاجمی که برای کشیدنش نیاز به اعتمادبهنفس، بازیگوشی و خلاقیت داره. از روی ترس (و البته ملاحظه!!!)، بیشتر مواقع فقط تو خونه اسپریش میکنم و باش میخوابم (کاری که، قابل درکه، کاملا دیونهواره). شاید وقتی یک کرست تزیینی به شکل قفسه سینه خونینقرمز، یک تسبیح از گلهای واقعی قبرستانی و کلاهی آفتابی با لبهای به قطر حلقههای زحل پیدا کنم، احساس کنم آمادهام بدون اینکه حس کنم دارم تظاهر میکنم، این عطر رو بیرون بپوشم.
یاد کمی از «امبر سلطان» سرژ لوتن میاندازه. فقط احساسش رو تداعی میکنه. خیلی خوشاینده.
میدونم که ایماجینری اتورز یه عطرساز خیلی تجربیست، اما این بار واقعاً اشتباه کرده. بویش میده مثل اشیای عتیقهای که صد سال تو یه اتاق کپکزده رها شدن، نه به سبک جذاب ویکتوریایی، بلکه مثل یه جای متروک و بدبو. هیچ ردی از گل سرخ تویش نیست، فقط بوی توپهای نفتالین کهنه میده—و این اولین باریه که از دوام و پخشبوی زیاد یه عطر ناراضی میشم. وقتی این رو میزنی، دیگه هیچجوری نمیتونی از شرش خلاص شی، و این بدترین حالت ممکنه.
بهعنوان یک تازهکار در دنیای عطر، مدتها از سفارش این عطر میترسیدم، چون اسموروش خیلی بلند بود. ولی مفهومش از ذهنم بیرون نمیرفت. بالاخره با یک نمونه امتحانش کردم و اصلاً پشیمان نشدم. نظرات منفی رو هم میفهمم. قطعاً عطری برای سلیقههای ظریف نیست. قویه، پررنگه و اطرافیانتون دوستش نخواهند داشت. بسیار مردانه است. از فاصله، فقط تنباکو و مشک سیاه به مشام میرسه. اما وقتی نزدیکتر میشید، کمی شیرینتر و پودری میشه و حس بسیار دلنشینی ایجاد میکنه. واقعاً تصویر یک مرد قدرتمند و پرشور رو منتقل میکنه: تاریک و ترسناک در نگاه اول، اما گرم و صمیمی در خلوت. بهعنوان یک اسپانیایی، باید بگم بوی یک بار لوکس و خوشسلیقهٔ اسپانیایی هم میده. قصد دارم یک شیشهٔ کاملش بگیرم، مهم نیست دیگران چی میگن. زیباست.
شما هیچکدومتون عطرشناسِ حرفهای نیستید. این طبیعیه.
"این رو واقعا نمیشه پوشید؟ چیه به خدا، رز! پر از سبزیجات (گُل جاودان؟)، چوبهای کهنه و کمی تنباکو تو بوی پایه. باشه، هیچی خاصی نیست، خیلی رترو."
بوی پایانی (دریداون) شبیه بوی ادرار است.
این عطر رو واقعاً دوست دارم اگر بخوای بری کتابخانهبار یا بار مخفی. بیشتر برای جاهای تاریک و آرام مناسبست. فکر میکنم این عطر با فضای اونجا خیلی جور درمیاد، چون بوی مرموز ولی کمی خطرناکی بهت میده. اما فکر میکنم برای لایهلایه کردن هم عالی باشه، چون بعد از مدتی بوی کندر میده. اگر با یه عطر گلدارتر ترکیبش کنی، ترکیبی فوقالعاده میشه.
**نکات برای پاک کردن عطر از روی پوست:** ۱٫ **روش ضدتعریق** - ضدتعریق بدون بو را روی قسمتی از پوست که عطر زدهاید بمالید. - صبر کنید تا ضدتعریق بوی عطر را جذب کند. - با صابون یا شوینده بدون بو، ضدتعریق را بشویید. ۲٫ **روش جوش شیرین** - خمیری از جوش شیرین و آب درست کنید. - آن را روی پوست بمالید. - سپس بشویید و امیدوار باشید بوی عطر از بین رفته باشد. ۳٫ **روش ودکا** - یک گلوله پنبه را به ودکا آغشته کنید. - روی ناحیه مورد نظر بزنید. ۴٫ دعا ۵٫ **روش دیگر ودکا** - مقدار زیادی ودکا بنوشید. اگر به دنبال عطرهایی با تم حیوانی چنین شدیدی هستید، شاید ارزش داشته باشد کمی بیشتر هزینه کنید و محصولی باکیفیتتر بخرید. **هورا دِ لا ورداد سُمبرا** تقریباً همین مفهوم را دارد—تم گاوبازی، رگههای حیوانی، گل سرخ، چوب، و نوت خون—و خودش هم عطر تهاجمیای است. اما اگر میخواهید بویی داشته باشید که انگار تازه از یک گاوبازی برگشتهاید، من شخصاً همین را انتخاب میکنم. با این حال، گزینههای بسیار بهتری هم وجود دارد. اگر سفرتان با عطرهای حیوانی از اینجا شروع شده و هنوز تردید دارید، ارزش دارد قبل از تصمیمگیری نهایی، کمی بیشتر جستجو کنید. انتخابهای بهتری هست.
این بو **بدجور میگنده**. ترکیب این عطر واقعاً تهوعآوره. من اصلاً از رز در عطرها خوشم نمیاد، ولی اینکه بیاین و اون رو با تنباکو، پچولی و خون ترکیب کنید؟ نه بابا! این توهینه. بینیام یه عذرخواهی میخواد. **-۱۰/۱۰**
این یکی از بدبوترین چیزهاییست که تا حالا بو کردهام. به ندرت پیش میاد از عطر متنفر باشم، اما این یکی یه چیزیه که واقعاً تهوعآوره… بوی خون ریخته شده روی پیشخوان میخانهای گرد گرفته رو میده که زیر نور گرم آفتاب مونده، نه کاملاً ترش شده، نه کاملاً تازه.
حیوانی و کمی گلسرخی، اما راستش آنقدرها هم بد نبود. خیلی خطی، یعنی تقریباً از اول تا آخر بوی یکسانی میدهد. نه بهترین، نه بدترین، اما سلیقهٔ من نیست. بوی سیگاری میدهد که روی گل رز خاموش شده بعد از یک درگیری در بار. منحصربهفرده! تا حالا چنین بویی ندیده بودم.
نتوانستم از مرحلهٔ اول رد شوم. به نظرم دقیقاً بوی تکتور گیاهی میده. فکر کنم بخاطر تنباکوی خیلی قوی است که با پچولی و خون فلزی مخلوط شده. خیلی تلخه، اوف!
این قطعاً حسِ **"خون گاو"** رو میده. گلسرخ خشک و قرمزِ پوشیده در دود تنباکو، مخلوط شده با پچولی خاکی و کمی تند. پچولی و گلسرخ در مرکز این عطر هستند و من هردو رو شدیداً دوست ندارم، پس طبیعتاً این عطر رو هم دوست نداشتم (اما چون بخشی از مجموعه نمونهکارهای کاملشون بود، امتحانش کردم). بااینحال، میتونم چشمانداز و جهتگیریای که اینجا انتخاب شده رو درک کنم. این عطر برای چیزی که میخواد تداعی کنه، واقعاً خوبه، اما سلیقهام نیست. مسک سیاه اینجا جالبه. مثل ابری سنگین از هوای کمی چوبی و کمی تند که بقیه نوتها رو در برمیگیره، مثل یه حس بدی که نمیشه ازش خلاص شد. نوت خون گاو هم به اندازهای که به نظر میاد ترسناک نیست؛ فقط یه حس کمی فلزی و کمی اسیدی داره که خیلی پررنگ نیست. وجود داره، اما خیلی غالب نیست. این عطر یه گلفلور گوتیک با آکوردهای خاکی و تاریکی مسکیه. قطعاً برای گروه خاصی از آدمها ساخته شده و من جزوشون نیستم، اما فکر میکنم اونایی که عاشقش هستند، دلایل خوبی دارن.
این عطر، عطرِ شهوانی است—نه راه دیگری برای توصیفش وجود دارد. وقتی آنجلا کارتر از مردانی مینویسد که در عمارتهای تاریک و پنهان در دل جنگل کمین کردهاند، دارد از «خون گاو» سخن میگوید. «وحش زیبایی» اینجا به شکارچی بدل شده، حیوانی شبزی که کت دودی به تن دارد، مثل ماکسیم دو وینتر. این عطر مردانه است و تهدیدآمیز، وحشی، گاهی تقریباً خفهکننده. باید شجاع باشی تا آن را بپوشی، وگرنه فکر میکنم خودش تو را خواهد پوشید؛ وقتی عطرِ بارزی از شهوتِ نخستین از خود میبارد، هیچ معنایی ندارد که خجالتی باشی. به همین دلایل میتوانم بفهمم چرا بسیاری از «خون گاو» نفرت دارند. در این عطر هیچ حس امنیت یا آرامشی نیست؛ باید آن را در آغوش بکشی تا تو را در آغوش بگیرد. آنقدر سخت تو را خواهد بوسید که دندانهایت درد بگیرد، مثل برقی که در رگهایت جاری میشود. اگر میخواهی ادکلنت مثل معشوقی نرم و ملایم باشد، این یکی را انتخاب نکن—اما اگر فانتزیِ لمسهای خشنِ پوشیده در دستکش چرمی را داری، دودی که از سیگار در کابین یک ماشین لوکس قدیمی باقی مانده، این یکی را برگزین.
مالک نسخهی اصلی (OG) هستم و به نظرم نسخهی جدید هیچ شباهتی به اصل نداره. از اون حس کلاسیک میده، بیشتر به سمت شِوْپر (chypre) و بوی آمونیاکی (پیسمانند) میره. من از جنبههای حیوانی (animalic) نسخهی اصلی لذت میبرم. این نسخهی جدید اما چندان تاثیرگذار نبود.
بوی گلمحطی قدیمی غلیظ و طاغی است. زیر آن میتوان بوی گل سرخ را حس کرد، اما کمکم محو میشود تا فقط شیرینی گلگون مبهمی باقی بماند. متأسفانه هیچ اثری از رگههای خونی یا حیوانیمانند در آن حس نکردم، در حالی که همین بخش برایم هیجانانگیزترین قسمت بود. مقدار کمی زدم اما بیش از ۱۲ ساعت ماند، حتی بعد از چند بار شستشو. ازش بدم نمیآید، فقط ناراحتم.
من یکی از معدود کسانی بودم که نسخه اصلی بولز بلاد (*Bull’s Blood*) را دوست داشتم. متأسفانه قبل از اینکه بتوانم یک شیشهاش بخرم، تولیدش متوقف شد. نمونهای که از نسخه اصلی داشتم تمام شده، پس نمیتوانم مستقیم این نسخه دوم را با آن مقایسه کنم، اما اگر حافظهام یاری کند، به نظر بسیار شبیه هم میآیند.
این قطعاً یکی از عجایبِ «ایماژینری اتورز» است. مثل «تی-رکس» از «زولوژیت»، آن کیفیتِ باربیکیو را دارد. در مناسبتهای خاص، خانوادهام در خانهمان نصف یک خوک را روی آتش هیزم، در گودالی در حیاط پشتی، تمام شب بریان میکنند؛ این عطر یادآور لباسها، مردم، صندلیهای پارچهای و چیزهایی است که هشت ساعت دور یک گودالِ بریانِ خوک بودهاند. زیر آن دودی چرممانند، مشک و گل سرخِ بسیار ظریفتری نهفته است که هر دو بهراحتی قابل تشخیصاند. به نوت خون هم باید اعتراف کنم، کمی فلزی است.
«ایندی» یعنی این نیست که چند تا مادهی تصادفی رو تو آشپزخونتون با هم مخلوط کنید و بعد بگید این عطره. نه. اصلاً نه. وحشتناکه. اما سه روز روی دستم ماند. آره، من دستامو میشورم و حمام هم میرم.
اصلاً این رو دوست ندارم. کنجکاوم بدونم نسخهٔ اول چه بویی داشته، چون هوش مصنوعی این نسخه رو «قابلپوششتر» توصیف کرده، اما من میگم اصلاً اینطور نیست. برگ تنباکو اینجا خیلی خیلی قویه، طوری که همهچیز، حتی گل سرخ و پچولی رو تحتالشعاع قرار داده. من پچولی رو دوست دارم، اما این بوی برگ گوجهفرنگی مخلوط با تنباکو میده و اصلاً خوشایند نیست. اگر فکر میکنید چون کلمهٔ «تنباکو» تو اسمش هست پس دوستش خواهید داشت، بدانید که این برگ تنباکو است—خیلی خیلی قوی. اسپریش کردم و یک ساعت صبر کردم تا ببینم آیا میتونم باهاش کنار بیام یا نه، اما متوجه شدم نه تنها نمیتونم بپذیرمش، بلکه مجبور شدم پاکش کنم و برای پوشوندن بویش، «تنباکو وانیلی» اسپری کنم. اما حتی ساعتها بعد، بوی برگ تنباکو هنوز به همان شدت باقی مونده. دوام این عطر فوقالعادهست، اما متأسفانه خود عطر تقریباً آزاردهنده است.
ترسناک و طاغی. نمیتونم تو خونهام داشته باشش. از برند با تبلیغ این محصول دریافتش کردم. به خانهٔ آیای (IA) و میلشون به ماجراجویی بیشتر احترام میذارم، اما این خارج از محدودهٔ سلیقهامه.
نکتهای که درباره این عطر دوست دارم: بعد از حدود ۳۰ دقیقه آرام میگیره. انتظار نداشته باشید کسی تعریفش کنه. وقتی با عطرهای چرمی دیگه لایهلایه استفاده بشه، خیلی بهتر میشه پوشیدش. با «توسکان لدر» خوب جفت شد. یک اثر هنریه که بیشتر دوست دارم جمعآوری کنم تا اینکه بپوشم، اگر صادق باشم. نمونه خوبی از رایحههای حیوانی بدون اینکه بوی مدفوع بده. ۱ یا حداکثر ۲ اسپری کافیه. برای هوای سرد مناسبه.
**قتلی در یک مهمانی ماسکدار در یک عمارت جنگلی برفی، و سپس تعقیب قاتل پس از آن.** دودهای مهمانان با عطرهای آمبرا، پچولی و گل سرخ در هوا آمیخته میشود. قاتل بوی چنین چیزی میدهد؛ با لباس شب یا کتوشلوارش خیرهکننده است، اما چیزی حیوانی در آن نهفته. زیبا و جذاب، آنقدر مسحورکنندهست که با او حرف زدن لذتبخش است، اما هر غریزهای درونت میگوید برگرد و فرار کن. صبر کنید… آیا آن لکه خون روی کتش است؟ چیزی در این عطر **درندهخو و بیپروا** هست، به همین دلیل بسیار قطعی و متمایز است. آغازش بوی آهن و خون دارد که سریع محو میشود و به گل سرخی مرطوب و سبز عمیق، پچولی تیره و هشداردهنده، و کیفیتی تقریباً اسیدی از گل محمدی تبدیل میشود. **مشک سیاه** فوراً قابل توجه است و به یکی از عناصر اصلی در کل عطر بدل میشود. با خشک شدن، بوی گل محمدی و آهن خون کاملاً ناپدید میشود و گل سرخ هم به خاطرهای محو تبدیل میشود، در حالی که بوی **توتون خاکستری**—مثل پیپ مهمانان بال—بیشتر نمایان میشود. چهار عنصر اصلی در نهایت شامل **پچولی سبز و طبیعی عمیق، مشک تاریک و تقریباً حیوانی، توتون خاکستری، و چوب صندل گردوغبارآلود** میشود. این عطر را سخت میتوان تعریف کرد، و فکر میکنم همین هدفش است. برای من، این عطر **خام، مهارنشده، و تا حدی کهنهپرستانه است—با بوی مشکِ کثیف و شهوتانگیز.** نمیتوانم تصور کنم کسی در سن من (۲۰ سال) بتواند آن را بپوشد، مگر در یک ارگاسم جمعی یا بار گوتیک، فارغ از جنسیتی که دارید. نیاز دارم زمان بیشتری با این عطر بگذرانم تا واقعاً به آن امتیاز دهم، چون به نظر میرسد اثری از **هنر بویایی** است که باید بنشینیم و عمیقاً بشناسیمش تا قضاوت کنیم. اگر روزی پاسخی پیدا کردم، این بررسی را ویرایش خواهم کرد :) **بیجنسیت.** در هستهاش ** آشکارا اغواگر و بیانیهوار** است و به این موضوع مباهات میکند. مناسب **شبهای پاییز و زمستان**، با تمایل به رسمی بودن—چون برای پوشیدنش باید اعتمادبهنفس داشت.
**بدجور بدبو بود. همهی آدمهای خونه گفتن بوی بدی میده، خواستن پنجرا رو باز کنم. قطعاً سلیقهام نیست.**
میتوانم کاملا پیشرفت الهامبخشش را ببینم—نسخهی اول بیشتر عطر گل سرخ و چوب صندل هندی بود، زمینرنگ و گرم، اما نسخهی دوم، با اینکه مواد مشابهی دارد، با افزودن گل مغربی و چوب صندل، عمقی پیدا کرده، تقریباً وحشیوار، حتی میتوانم بگویم حیوانی. 🫣 انگار نسخهی اول—که هنوز کمی ازش دارم—مقدمهچینی بوده و نسخهی دوم، خب، همان رویداد اصلی، بالغ و کامل؛ وقتی گل مغربی روشنایی میبخشد و چوب صندل کیفیت کهربای شور و فریبندهای به وجود میآورد. سایر نوتها هم تا حدی تقویت شدهاند که یادآور نسخهی اول است، اما پویاتر و شدیدتر. خوشحالم که هنوز کمی از نسخهی اصلی دارم، اما کاملا شیفتهی دنباله شدهام و به زودی یک شیشهی کامل از این شاهکار استثنایی خواهم خرید! «همهی ما حیوانیم و عشق، جانور درون هرکداممان را بیدار میکند.» آفرین، جاش!
مرز بین زیبایی و خطر اغلب مبهمتر از آن است که فکر میکنیم. خنجری طلاکوب، دلشکستگی، خارهای گل سرخ. این همان مرزی است که عطر «خون گاو» از برند @ImaginaryAuthors روی آن حرکت میکند. با نوت چرمی و حیوانی و ادویههای گرم آغاز میشود، اما خط دایمی گل سرخ و ژرانیوم در این عطر هرگز گم نمیشود—حتی وقتی پچولی خاکی تهدید میکند که همه چیز را تسخیر کند. این عطر کشمکش مداومی است: گلهای قرمز پرشور و فریبنده، که با شدت خاکیاش به زمین متصل شدهاند. تنباکوی این عطر حس نوستالژیک قوی دارد و مانند بسیاری از عطرهای این برند، شما را به دنیای دیگری میبرد. تعادل آن هم بینقص است، ترکیبی منحصربهفرد و بیهمتا. بسیاری از عطرهای مردانهتر این برند بر پایه چوب هستند—که من هم دوست دارم—اما «خون گاو» بیشتر حول پچولی و گل سرخ میچرخد. بهخصوص گل سرخ. این قبل از هر چیز عطری گلدار است؛ اما این گل سرخ وحشی است. حتی در مرحله پایانی هم زیباست، ملایم میشود اما همچنان مشتی از گل سرخ خاکی و مشکدار به شما میزند. «خون گاو» هیچ چیز را پس نمیکشد و از تاریکی نمیترسد. هیچ چیز در آن مودبانه نیست، اما چند اسپری از آن بزنید و مرگبار میشوید—دستنیافتنی. این عطر برای دوران شرور درون شماست، چون میگوید: «به من هیچ کاری نداره.» و این اسپریها تا深夜 دوام میآورند—حداقل ۸ ساعت موندگاری دارد. این عطری برای شبهای تابستان داغ است، هرچند بسیاری ممکن است بگویند برای زمستان یا پاییز است، به خاطر عمق و تاریکیاش. آیا گرما خفهکننده نیست؟ آیا خورشید کشنده نیست؟ نام این عطر یادآور ماتادورهایی با لباسهای قرمز و طلایی است؛ دنیای کهنِ تجمل و شکوه، جایی که حتی ثروتمندان هم از خشونت زندگی در امان نبودند. سالهاست که «ایماژینری اتورز» یکی از برندهای محبوب من است، چون با بوها داستانهای زنده میسازند. اما قبل از قطع تولید، نتوانستم «خون گاو» را امتحان کنم. اما حالا برگشته!!! خیلی خیلی خوشحال و سپاسگزارم که این عطر را برایم فرستادند—حدس میزدم عاشقش شوم. فکر میکنم حتی از «چمن نرم» هم برایم جذابتر شده، عطری که سالها محبوبترینشان بود. این عطر بخشی از روح من را صدا میزند. اگر عطرهای تاریک و «بدبو» (به معنای مثبت!) دوست دارید، این برای شماست. بهعنوان فردی با خورشید در برج حمل و ونوس در برج ثور (بهعنوان حاکم نقشه)، تضاد بین زیبایی و وحشت جایی است که من رشد میکنم؛ و این عطر دقیقاً همین حس را به من میدهد. باز هم از «ایماژینری اتورز» بابت ارسال این عطر متشکرم! این متن ابتدا در تیکاک من—scentnsensibility—پست شده بود.
به کنار، دیروز قبل از خواب یک اسپری روی دستم زدم، حالا که شامم تموم شد (ساعت ۷ عصر) هنوز بوی پوستم کاملا قابل تشخیصه. واقعا تعجب میکنم که بعضیها مشکل عملکردی با این عطر دارند.
خیلی آرامتر و غمگینتر از نسخهٔ اصلی. نسخهٔ اول آنقدر فوری و برانگیزاننده بود؛ آدرنالین، هذیان و تصاویری از تائروبولیوم (قربانی گاو) را تداعی میکرد. اما اینجا، با کارمندی افسرده از هومدیپو طرفیم که متأسفانه در راهروی چوبفروشی آسیب دیده. با این حال، علیرغم ملال موجود در این بازآفرینی، همچنان جالب است و قطعاً یکی از بهترهای هوش مصنوعی محسوب میشود. مرحلهٔ پایانی (دریداون) جایی است که جادو رخ میدهد؛ کمی شبحوار و بسیار زیبا. مطمئن نیستم چقدر آن را بپوشم، اما به دلیل ظرافت پایهٔ آن، قطعاً به مجموعهام اضافهاش خواهم کرد. بوی پچولی این یکی به مشامم کمی بیشتر شکلاتی میآید، پس احتمالاً برای کسانی که پچولی کرمی و شکلاتی دوست دارند، گزینهٔ خوبی است.
به نظرم سوالی که طرفدارهای «خون گاو» (Bull’s Blood) ذهنشون رو مشغول کرده اینه که آیا نسخهی دوم (ادیشن دوم) به پای نسخهی اول میرسه یا نه. بعد از یک بار استفاده، احساسم اینه که دوستداران خون گاو این نسخه رو هم دوست خواهند داشت، اما نه به اندازهی قبلی. چون پویایی (دینامیک بودن) کمتری داره و شیرینیای که در نسخهی اصلی تعادل رو برقرار میکرد، اینجا کمتره؛ ولی همچنان بوی اصلی و بدنِ حیوان (نوتهای اصلی عطر) پررنگ و مشخصه.
اسپری اول، گل سرخ مرطوبی با رطوبت و تاریکی بود. به علاوه کمی پچولی. پچولی هم از نوع شیرین و ادویهای نیست، بلکه برگمانند و خاکی است. وقتی خشک میشود، برای من بوی ادویه «وژتا» میدهد. متوجه شدم که خود وژتا در واقع همان پچولی است. وقتی خشک شد، پچولی زیادی حس میشود، تقریباً گل سرخ را نمیتوان تشخیص داد، و کمی بوی کرفس. کمی هم پودری میشود. هنوز هم روی پوستم عجیب است. مطمئن نیستم چه حسی نسبت بهش دارم. بعدتر، بوی ادویه محو میشود و پچولی بسیار خاکیای باقی میماند. وقتی این بو هم کمکم ضعیف شد، مرتب بوی شکلات به مشامم میرسید. آنقدر که نگاه کردم ببینم آیا آبنباتی ریختهام یا نه. بوی شکلات مدت زیادی ماند. تقریباً غیرقابل تشخیص بود، اما هنوز آنجا بود. سعی کردم چیزی با رز بیشتر رویش اسپری کنم، اما تغییر خاصی در عطر ایجاد نشد. گل سرخ فقط در شروع کمی پررنگتر بود. عطر همانطور که بود، ماند.
گل رز، پچولی هیپی کثیف و مشک حیوانی طویلهای. بعضیها دوستش دارند. من نه، اما ایدهاش جالبه.
بوی عطر **Zoologist T. Rex** (گلها، خون فلزی) و **Rhino** (توتون، پچولی) میدهد. فکر میکنم برای من نمرهاش ۵ از ۵ باشد، به جز مسک. تقریباً بوی عطر گاوبازی کامل و بینقصی است. اما «مسک سیاه» کمی کمتر بوی «اسطبل گاو» میدهد و کمی بیشتر بوی «جنگل قارچی» دارد. یادم میاندازد از مسک عمیق، عجیب و گیاهیِ **Tauer L'Oudh**. کاملاً با بقیهی صحنه جور نیست. در کل، خیلی باحال است، حتماً بیشترش میپوشم.
واو. این یک عطر شدید است. کاملاً یا عاشقش میشوید یا ازش بیزار. من که تا حالا (همین امروز دریافتش کردهام و دارم اینو مینویسم) عاشقش هستم و ویژگیهای غیرمعمولش. یک اسپری زدم و کل دستشوییام پر شد. این عطر کاملاً متمرکز بر مشک دههٔ ۸۰ است. خیلی یادم انداخت از نوتهای سنگین عطر فندی برای زنان (عطر همیشگی مادرم در اواخر دههٔ ۸۰ و اوایل ۹۰) اما بدون آن نوتهای سبک، گلدار و شیرین که تعادل آن عطر کلاسیک را حفظ میکردند. قطعاً شیرینی هم دارد اما شیرینی زمینیهتر و ادویهای از چوب صندل. این نوت تقریباً بیشتر گل سرخ/مریمگلی را پوشانده اما آنها هم قطعاً حضور دارند. مثل این میماند که نوتهای چوب صندل و گل سرخ در عطر توی بوی موسکینو جایشان عوض شده باشد. در پایانِ دمِ عطر هم کمی تندی حس میکنم که ممکنه بعضیها آن را فلزی و آزاردهنده بدانند اما فکر میکنم روی پوستم خوب با بقیه نوتها آمیخته شده. مثل آن عطرهای پرجرأت دههٔ ۸۰، این یکی هم قطعاً اثرگذار خواهد بود. برای یک شب سرد بیرون عالی است. خیلی پرزرقوبرق به سبک جولیا فاکس است که باز هم بعضیها (مثل من) آن را جذاب میدانند و بعضیها ممکنه زشت بدانند. کنجکاوم ببینم در تابستان خشک و زیر آفتاب چه حسی خواهد داد. یکی از دوستانم گفت یادش انداخت از مغازههای «عتیقهجات هیپی» که بچه بود در دههٔ ۹۰ میرفت، اگر برای کسی تداعیکننده باشد. بهطور خلاصه: عاشقش هستم به خاطر بوی پرجرأت، بلند و غیرمعمولش. ماندگاری بالایی دارد. عطر محبوبی برای همه نیست و خرید کورکورانه نیست، اما اگر شانسش را داشتید که بو کنید، حتماً امتحانش کنید.
دلم میخواست این رو دوست داشته باشم. شروعش گلگون و کمی غبارآلود بود، اما خوشایند—یادم آورد به شریکم گفت یاد کلیسا میانداخت. بعد از نیم ساعت، به شیرینی صمغی و چسبناک تبدیل شد که ازش لذت بردم. اما بعد از حدود چهار ساعت، آن شیرینی حالتی کثیف، حیوانی و تقریباً مدفوعی پیدا کرد—که مجبور شدم بشورمش دور.