تصاویر
بوا اِ فْری سِرج لوتَن | bois et fruits serge lutens
بوا اِ فْری سِرج لوتَن | bois et fruits serge lutens
bois et fruits serge lutens
Bois et Fruits by Serge Lutens is a Oriental Woody fragrance for women and men. Bois et Fruits was launched in 1992. The nose behind this fragrance is Christopher Sheldrake.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Serge Lutens
- کشور سازنده:
- فرانسه (france)
- شرکت سازنده:
- شیسهدو (shiseido)
- صنعت:
- عطرها (fragrances)
- گروه بویایی:
- #میوهها، سبزیجات و مغزها #چوبها و خزهها
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Christopher Sheldrake (christopher sheldrake) 
آلو (plum) 
Cedar (cedar) 
زردآلو (apricot) 
هلو (peach) 
انجیر (fig)
اخیراً یک شیشه ۵۰ میلیلیتری گرفتم و خیلی خوشحالم که پیداش کردم. خیلی بیشتر از *فمینیت دو بوآ* دوستش دارم. نتدر اول با قدرت شروع میشه و تقریباً شبیه زیره میمونه، اما زود کمکم محو میشه و اجازه میده میوههای ژلهای خودنمایی کنن. از بعضی جهات تقریباً حس میده پیشدرآمدی برای *فیل آن ایگی* باشه، هرچند خیلی ملایمتر.
تونستم یه شیشه نو و دستنخورده از سال ۲۰۰۷ پیدا کنم، و دقیقاً همون چیزیه که آرزوشو داشتم. این رو خیلی بیشتر از نسخه مدرن *فمینیت دو بوآ* دوست دارم، شاید حتی بیشتر از نسخههای قدیمیترش. به نظرم بوی کریسمس میده. بیشتر کاج میشم، تا سدر؛ کاج همراه با کهربای کمی تلخ. زردآلوی خشک شدهی خیرهکننده و آلوهای کمی نارس و ترشمزه. به نظرم تیزتر و ترشتر از *فمینیت*ه. حتی اثری از شیرینی اینجا نیست.
به نظر میرسه تولیدش متوقف شده. اگر کسی یک بطری از این محصول برای فروش داره، لطفاً به من پیام خصوصی بده.
سدر عرقکرده با آلو ادویهای و خامه انجیر پفی. میوه فقط بعد از سی دقیقه بمباردان بوئی تند سدر چوبی، خجالتی سر درمیآورد. هرکس گفته این عطر دوستداشتنیه، درست گفته؛ نه لزوماً بویی که همه پسند بدن، بلکه بویی برای کسی مهربان و ظریف. مثل معلم هنر مهربونی که بزرگترها اشتباهش میفهمن، اما دانشآموزا توی کلاسش احساس امنیت و آرامش دارن. این بوی پولیور محبوب پاییزیست که از کمد سدرش درآورده، همراه میوههای خشک ارگانیکی که از تعاونی محلی برای میانوعدهاش هنگام کمک بهت برای نقاشی الهامگرفته از هیلمای اف کلینت خریده. دلم میخواد این عطر رو مثل گنج نگه دارم چون پیدا کردنش سخته، اما خیلی خوبه که نپوشمش بهعنوان عطر روزانه پاییزم.
نسخهای ملایمتر، میوهای و پودری از فمینیتِ دو بوآ. در مرحلهٔ پایانی، بسیار خشک و پودری است. فکر کنم میدانستم چه انتظاری داشته باشم، پس آنقدر هم شگفتزده نشدم. هنوز نسخهٔ اصلاحشده را امتحان نکردهام؛ وقتی تستش کردم نظرم را اضافه خواهم کرد. اما تا حالا که خوشایند است—چه انتظار دیگری داشتی؟ ۷.۵ از ۱۰.
موسکی! میوهای! کهربایی! گلگون! «بوآ ای فروی» آن نوع عطرهایی است که با اولین امتحان عاشقتان میکند. اگر آن را تست کنید، نمیتوانید از خریدش خودداری کنید. آن را دوست خواهید داشت، بارها و بارها استشمامش میکنید اما نمیتوانید از شرش خلاص شوید. این عطر تاریک، خالص و مرموز، شیرینیِ بینهایت است. عاشق این ترکیب آلوِ الکلی و سدرِ گرم و عرقزدهام که بیشتر یادآور زردآلو و انجیر است و حس آرامشبخشی میدهد، طوری که همهچیز نرم و لوکس به نظر میرسد. با زدنش احساس گرما و صمیمیت میکنم. عطر دوستانهای است. ماندگاری و پخشبوی خوبی هم دارد.
میوههای ممنوعه، و بدون شک محبوبترینِ تمامِ لُزُ او بوازِهها برای من. البته خیلی چیز زیادی هم نیست که دربارهاش بگویم! این عطر در واقع فمینیت دو بوآ است، اما میوه در آن تقویت شده و بقیه عناصر با نوت آلوِ خندان و پرپشتش به حاشیه رانده شدهاند. به نظرم بدنهٔ این عطر از فمینیت دو بوآ پرتر و غنیتر است؛ آن یکی در مقایسه کمی لاغر و کمجان میآید. بوآ ای فروی هم دقیقاً همان چیزی است که فکرش را میکنید: چوب و میوه. بعضی میگویند میوهاش خشک است، اما من فکر میکنم بیشتر حالتی نیمهآبدار دارد، مثل فمینیت دو بوآی اصلی. عطر را نه پودری و خشک مییابم، نه شاداب و آبکی—چیزی بین این دو. باید بیشتر امتحانش کنم، اما تا حالا روی پوستم کمجان بوده؛ بعد از پنج ساعت ناگهان محو میشود و در کل پخشبوی کمی دارد. دوست دارم عملکردش به اندازه شخصیت دوستداشتنیاش باشَد.
عاشق *«فمینیته دو بوآ»* شیسیدو و *«دولچه ویتا»* نسخههای قدیمیام و *«فمینیته دو بوآ»* کنونی سرژ لوتن هستم. *«بوآ اِ فروی»* نسبت به بقیهی نسخههای فعلی مجموعه *«بوآ»*، غنای بیشتری از فرمولاسیونهای قدیمی را حفظ کرده، هرچند که از اصلِ آن رقیقتر و کمرنگتر است. *«بوآ اِ فروی»* با میوههای ادویهدار و سدر موسکی شروع میشود و تقریباً خطی پیش میرود. آرامشبخش و زیباست، برای هر مناسبت قابلپوشش است، اما بیشتر با هوای پاییز همخوانی دارد. همیشه در چرخش عطرهای روزمرهام قرار دارد. پخش ملایم دارد و حدود ۶ ساعت دوام میآورد. مثل بسیاری از بهترین عطرهای سرژ لوتن، گرانقیمت است.
ترکیبی شیرین و ساده از عطر درخت سدر ویرجینیا، احاطهشده با رگههایی از میوههایی مثل آلو، انجیر، زردآلو و هلو. این نوع عطر برای وقتی است که نمیخواهید کسی را آزرده کنید. عطر بدون جنسیت با پخشبوی متوسط، پراکندگی و ماندگاری معتدل. ظریف و دلچسب مثل یک شیرینی سبک، عطری با لایههای میوهای ظریف و متغیر روی پوستتان. لذت ببرید!
«بوآ اِ فُروِی» از سرژ لوتن بهطور تازه و منحصر بهفردی جذاب است. من آن را جایگزین قابلپوششتری برای «فمینیته دو بوآ» (از همین برند) میدانم. اغلب به سراغ عطرهای میوهمحور نمیرم، اما گاهی این ژانر توجهام را جلب میکند و یا خرید کورکورانهای میکنم یا دکانتی بزرگ از عطر محبوب جامعهٔ عطرسازی در آن زمان سفارش میدهم. «بوآ اِ فُروِی» معمولاً بهعنوان عطری پاییزی توصیف میشود که هارمونی زیبایی از نوتهای میوه، ادویه و چوب دارد. این عطر بر آکوردهای میوههای هستهدار تأکید دارد: هلو، آلو، زردآلو و انجیر. این نوتهای میوهای غنی، رسیده و کمی تخمیرشدهاند—البته به بهترین شکل ممکن. عطرشان شیرین و گوشتی است و با پیشروی عطر، نوت سدر مردانهای تعادل میوهای بودن آن را حفظ میکند. سرژ لوتن مردی با استعداد ذاتی برای خلاقیت است. عطرهای او احساسات عمیق را برمیانگیزند، بدون آنکه وارد پیچیدگیهای بیش از حد شوند. او به همراه عطرسازان ماهرش، هرگز اشتباه نمیکند. شاید همه عطرهای خط تولیدش را دوست نداشته باشید، اما میتوانید هرکدام را بهعنوان نمونهای شگفتانگیز از هنر عطرسازی تحسین کنید. «بوآ اِ فُروِی» هرچه بیشتر بپوشید، بهتر میشود. مشتاقم این عطر را در اواخر تابستان، با آغاز فصل پاییز خنکتر امتحان کنم. درایداون آن کیفیت پودری-هلوییای دارد که یادآور رژلب لوکس است و حس ظرافت و کلاس را القا میکند. این عطر انتخابی عالی برای محیط کار یا شبها خواهد بود. پخشبوی آن ملایم و غیرآزاردهنده است، اما ماندگاریاش فوقالعاده است—تقریباً شش ساعت روی پوست دوام میآورد.
سرژ لوتن – بوآ اِ فُروی (ظرف شیشهای) غنی و نسبتاً پیچیده. چوب سدر با تأکید بر میوههای هسته خشکشده. وقتی اولین بار (حدود ۲۰۱۱) آن را خریدم، ازش متنفر شدم، اما حدود یک سال پیش دوباره امتحانش کردم، چند قطره روی بازویم زدم و دیوانهوار عاشقش شدم! با افزایش سن، بسیاری چیزها در زندگی تغییر میکنند، از جمله سلیقههایمان.
مثل سیدر خشک و خوشمزهای. از این خرید کور واقعاً راضیام. داشتم پشیمان میشدم، اما روی پوستم به یه پوتپوری کریسمسی شیک تبدیل شد، با حال و هوای مرلو و میوههای خشک. پیشنهاد میکنم قبل از خرید تستش کنید، ولی من اصلاً پشیمان نیستم!
از همان لحظهای که برای اولین بار بوی «بوآ اِ فُروی» (Bois et Fruits) را در نمونهاش استشمام کردم، عطر بهطور آنی و شگفتانگیزی برایم آشنا بود. هنوز مطمئن نیستم دقیقاً چه چیزی را به یادم میآورد—شاید نوعی آبنبات، زردآلوی خشک، یا فقط عصارهای کلی از میوهایبودن—but هرچه که هست، فکر میکنم واقعاً عالی است. بسیار، بسیار میوهای است، اما به شیوهای ظریف: در ابتدا کمی سرد، پودری، و با میزان دقیق شیرینی. تمام نوتهای میوهای موردعلاقهام اینجا حضور دارند و واقعاً میدرخشند. رگههای سدر را چندان حس نمیکنم، فقط در مراحل بعدِ توسعه عطر که بهصورت ادویهای نرم و ملایم خود را نشان میدهد و گرمای قابلتوجهی به عطر میبخشد، اما همچنان در پسزمینه میماند. یکی در این صفحه این عطر را «صمیمانه» توصیف کرده بود و فکر میکنم کاملا درست گفته—خیلی خوشایند است، بسیار راحت، و با ماندگاری کافی که تمام روز حالم را خوب نگه دارد. متأسفانه بهنظر نمیرسد این عطر بخشی از مجموعه دسترسیپذیرتر و مقرونبهصرفهتر «سرژ لوتن» باشد، چون مستقیم به لیست آرزوهایم اضافهاش میکنم.
عطرهای با رایحهٔ آلو از موردعلاقههای من هستند. وقتی اولین بار این عطر را تست کردم، یاد عطر دیگری افتادم که قبلاً داشتم. متأسفانه آن عطر در پایگاه داده نیست. اما عطری که من دارم، *کریستین دیور پوازن ادکلن* است. **خیلی شبیه**! **خیلی خوب**!
اولین فکری که وقتی این عطر را امتحان کردم به ذهنم رسید، شباهتهای زیادی بود بین این عطر و *فمینیته دو بوآ* از شیسیدو. تعجبی ندارد، چون سرژ لوتن در اوایل دهه ۹۰ میلادی که *فمینیته دو بوآ* تولید شد، مدیریت شیسیدو را بر عهده داشت. نسخهی سرژ لوتن از *فمینیته دو بوآ* را امتحان نکردهام، اما شنیدهام نسخهای رقیقتر از زمانی است که شیسیدو آن را میساخت. حالا برگردیم به عطر مورد بحث. آیا *بوآ اِ فروی* را دوست دارم؟ خب! بعد از مشورت با عمیقترین احساسم، به این نتیجه میرسیم که اگر مجبور شوم از خودم بپرسم «آیا این را دوست دارم؟ آره، نه؟»، میفهمم که عاشقش نیستم! وقتی چیزی را دوست داریم، خودمان میدانیم، نه؟ من عطرهایم را همینطور صادقانه ارزیابی میکنم. این به آن معنا نیست که ممکن است در آینده، با پختگی بیشتر حس بویاییام، نظرم تغییر کند. همیشه هر سال یا هر چند وقت یکبار، عطرها را دوباره امتحان میکنم. جالب اینجاست که وقتی اولین بار *عود وود* تام فورد را تست کردم (که البته شباهت کمی به این عطر دارد)، دوستش نداشتم، اما فقط چند ماه بعد، تبدیل شد به عطر چوبی محبوبم و حتی محبوبترین عطر زندگیام. فکر میکنم بتوانم بگویم که علاقهای به نوتهای آلو و انجیر ندارم. برایم بیش از حد «حالت تهوعآور» دارند. حکم این عطر برایم مشخص است: برای من نیست.
وای! باید بگم که این یکی واقعاً منو غافلگیر کرد، چون کاملا شبیه دیور دولچه ویتا (حداقل فرمول اصلی DV) هست. پس اگر از قیمت بالای بیاف ناراحتید، سعی کنید نسخههای قدیمی دولچه ویتا رو پیدا کنید. به نظرم فمینیته دو بوآ خیلی خشکتر از اینه، پس هیچ شباهتی ندارن. من اتفاقاً دولچه ویتا رو دوست دارم، پس از این شباهت خیلی خوشحالم، اما واقعاً هنوز کمی تعجب کردم که این دو قلوهای یکسان تو دو شیشه جداگانه بزرگ شدن!
این عطر یک بمب بنفش و آلو است. پودری، نه چندان شیرین و عجیبتر از آن، کمی آبکی. هیچ شیرینی میوهای پررنگ و شربتی و قطعاً هیچ شیرینی عسلمانندی ندارد. هیچ چیز جالبی در آن نیست. هیچ رگهای از عطرهای شرقی یا عود (که البته خوشبختانه!) درش نیست و امیدوار بودم هلیوتروپ یا سنجد همراه با آلو باشد، نه این همه بنفش تکراری و همهجا حاضر. برای من این عطر فقط کمی بهتر از هزاران عطر زنانه، میوهای و گلدار رایج در همهجا بود. بزرگترین ناامیدیام، نبود غلیظی و وزن در آن بود. شاید اگر کمی کهربا و صندل بهش اضافه میشد بسیار بهتر میشد، اما باز هم بنفش بیش از حد غالب بود. نه جذابیت عمومی دارد، نه متفاوت است. امتیازم: ۴ از ۱۰. کیفیت: ۷ از ۱۰.
این یک آلوی گرم است، همراه با سدر دودی و ادویهدار و زردآلوی مشروبزده. در میوه شیرینی هست اما شیرینی آن قندی نیست و شربتی نیست. در طول خشکشدن طولانی و تدریجی، عطر چوبی بیشتر خود را نشان میدهد. «بوآ ای فروی» عطر پیچیدهای نیست، اما بویی دلنشین و آرامبخش است. هرچه بیشتر آن را میپوشم، بیشتر عاشقش میشوم.
حدود ۲۵ سال پیش شیفتهٔ *فمینیته دو بوآ* شده بودم. هنوز هم قدردانش هستم، اما حالا این جای آن را گرفته. *بیانداف* برادر تنومندتر، صدای بمتر و کمحرفترِ *افدیبی* است؛ برخلاف ویژگیهای شلوغ و گاهی آزاردهندهٔ افدیبی در رجیستر بالاتری که داشت. برای من، افدیبی با سادهتر شدنش هیچ چیز از دست نداد و همهچیز به دست آورد. اینجا واقعاً «کم، بیشتر است».
یک دوست به من یک شیشه از این رو داده بود. اولش اصلاً مطمئن نبودم بپسندم، اما واقعاً «به تدریج جذابتر میشه». برای من، انگار اول با یک انفجار میوهای کمی عجیب شروع میشه، بعد بیشتر چوبی میشه و در نهایت بین این دو تعادل پیدا میکنه. با بعضی نظرها موافقم که حس پاییزی داره، اما شاید یک عصر تابستانی گرم و مرطوب هم جور دربیاد.
سدری بسیار تازه و معطر، زردآلوی خشک شیرین و الکلی، و آلو برای دادن عمق میوهای بیشتر. گرم و صمیمانه است، اما روی پوستم کمی هم خنک به مشام میرسد—حسی از چیزی بسیار تازه، گرم و در عین حال خنک، سوزسوزکننده. یادم میاندازد از کارگاه نجاری پدربزرگم، وقتی بچه بودم و زمستانها واردش میشدم، و رگهای ظریف از عطر بعدتراش پدربزرگم—اگرچه خاطرهٔ بوییش مبهم و ملایم است. قطعاً رگههایی از مردانهبودی دارد. عطر نزدیکی به پوست است، حضور دارد اما مرا غلبه نمیکند. گاهی هم نوت شیری نرمی خود را نشان میدهد. برایم بسیار خوشایند، طبیعی و دلنشین است. برای فصل سرد عالی است. فکر میکنم همسرم میتواند خیلی خوب از پسش بربیاید، و دوست دارم این بو را روی او احساس کنم.
دوست دارم این عطر رو بپسندم چون بوی شراب گرم کریسمس میده – میوههای خشک، مقدار زیادی میخک و کمی هم رُم، اما پخشبوییش خیلی یکنواخته و بعد از ۵-۶ ساعت هیچ بویی نمیمونه. شاید بهتر باشه اون رو برای شام شب کریسمس نگه دارم...
عطر خوشمزه، گرم و بینظیر بوآ ای فروی! عاشق این عطرم. بوی سدر گرم و شربت میوه شیرین، غلیظ و خشک، مخلوط با کمی بالزام معطر و ادویه شیرین میده. کمی مشک هم حس میشه، دقیقاً به اندازهای که این عطر رو دلنشین و گرم نگه داره. چه بگم؟ بینقصه، بسیار قابلپوششه، نه بیش از حد. دوست دارم تو هوای سرد بپوشمش.
حقیقتِ «بوا اِت فویی» و دیگر مشتقاتِ «فمینیته دو بوا» در نامهایشان پنهان است—بهوضوح، اما نهچنان آشکار. «بوا دِ/اِت...» (یادداشت: جایگذاریِ واژه). تنوع، کاوش، افراط. حقیقت این است که این عطرها «فلانکر» هستند. اما نکتهی مثبت اینجاست که نشان میدهند فلانکر لزوماً چیز بدی نیست. اولین کاری که یک فلانکر باید بکند، ثابت کردن این است که بهاندازهی کافی با اصل متفاوت است تا نام مستقل خود را داشته باشد—و «بوا اِت فویی» همین کار را میکند. نامش نیز حاکی از آن است که میوه چندان دور از درخت نیفتاده. اگر انتظار عطر میوهایتر، غنیتر و پرطعمتر از «فمینیته دو بوا» را دارید، دوباره فکر کنید. «بوا اِت فویی» میوهایتر از «فمینیته دو بوا» است، اما تاریکتر و خشکتر هم هست. با وجود اضافه شدن آلوها، طعمِ آشکار آن کمتر از «فمینیته دو بوا» است. برای توصیف بهتر، باید گفت «بوا اِت فویی» غبارآلود است—اما این غبارآلودگی جذابیت خاصی دارد. پیوند بین میوه و چوب در این عطر با آنچه در «فمینیته دو بوا» مییابید متفاوت است. «فمینیته دو بوا» بهخاطر کیفیت آوازگونه و درخششش شناخته میشود. در گامِ «آیزو ای» میخواند، اما زیبا میخواند. «بوا اِت فویی» فاقد درخشش فرشتهوارِ پیشینیانش است و همین به نفعش تمام شده. نزدیکتر به پوست مینشیند و از تیرهرویی و ماتبودیاش بهره میبرد. این عطر نقطهای را برجسته میکند که در دیگر عطرهای لوتنس هم دیدهام: عطرساز، کریستوفر شلدرِیک، تمایزها را با میوهها ایجاد میکند، نه چوب. اگر به «فمینیته دو بوا»، «بوا دِ ویوله» و «آرابی» نگاه کنید، تن چوبی در هر سه مشابه است. اما در «فمینیته دو بوا» میوه مستانه است، در «بوا دِ ویوله» متبلور، و در «آرابی» پخته. در «بوا اِت فویی» میوه خشک و نگهداریشده است، گویی سکونی و متانت خاصی دارد که در دیگران نیست. تجربهی آن کمتر خستهکننده است و کمتر ممکن است شما را تحت تأثیر قرار دهد. «بوا اِت فویی» شبیه «فمینیته دو بوا» و «بوا دِ ویوله» است (من «بوا اِت ماسک» یا «بوا اورینتال»، دیگر مشتقات «فمینیته دو بوا»، را استشمام نکردهام). بااینحال، تفاوتها قابلتوجهاند. خشکی و تاریکی باعث میشود این عطر کمتر از «فمینیته دو بوا» باقی بماند. راحتتر میتوانم «بوا اِت فویی» را هر روز بپوشم. بعد از استشمام «بوا اِت فویی»، پوشیدن «فمینیته دو بوا» احساس میدهد گوشهایم زنگ میزند. درخشش معروف «فمینیته دو بوا» اغلب این حس را ایجاد میکند که هر بار برمیگردید، پنهانی به شما نزدیک میشود. «بوا اِت فویی» آرامتر است، اما عمیقتر و در نهایت ظریفتر از «فمینیته دو بوا».
تقریباً عجله کردم و زود قضاوتش کردم. اول که بویش به مشامم رسید، حس کردم داخل سونا با میخکهای تند و فلفل سیاه محبوسم! وای، این دو حتی تو لیست مواد تشکیلدهندهاش نیستن! اما بعد از خوندن نظرات دیگران تصمیم گرفتم کمی صبر کنم. خوشحالم که صبر کردم، چون حالا بوی خوبی از ترکیب میوهها میآد و رایحهٔ سدر هم ملایمتر شده. فکر کنم برای من بیشازحد مردانه باشه، اما شاید پاییز دوباره امتحانش کنم.
خیلی پاییزی! من «بوآ اِ فروی» (Bois et Fruits) رو راحتتر از «فمینیته دو بوآ» (Féminité du Bois) میپوشم. عطر فمینیته دو بوآ رو دوست دارم چون بوی سدرش رو خیلی دوست دارم، اما اغلب اوقات فمینیته دو بوآ کمی تکبعدی میشه—اگر فکر میکنی فمینیته دو بوآ بیش از حد شبیه «کارگاه نجاری»ه، شاید بوآ اِ فروی برات مناسبتر باشه. عطر عرقکردهٔ سدر و آلوِ مشروبمانند فمینیته دو بوآ اینجا با انجیر و زردآلو خیلی نرمتر شده؛ پس بوآ اِ فروی کمی بیشتر شبیه بالشیه که میتونی توش غرق شی. انجیر هم یه نوت شیری (لاکتونی) بهش اضافه کرده و حسش صافتر و نرمتره. یه کیفیت «مغزدار» هم داره—یه نوع بادام تلخ و شیرین که باز هم لبههای نرمتری بهش میده. زردآلو کمی حس شربتی داره، پس با انجیر و ادویههای کمتر، عطر شیرینتر، دنجتر و راحتتری میشه؛ البته همچنان مشروبمانند و خیلی گرمه. دوستداشتنی. روی پوست من پخشبوییش (سیلاژ) نزدیک به پوسته و ماندگاریش متوسط تا ملایمه. این عطر داره کمکم دلم رو میبره و شاید از نمونهٔ کوچک به شیشهٔ کامل ارتقا بدم.
اولین باری که بوی این عطر رو شنیدم—اولین عطر سرج لوتن که امتحان کردم—گفتم «اینو از جلوم بردار!» حتی از فکر اینکه آدمها وانمود میکنند دوستش دارند عصبانی شدم. فکر میکردم چه ریاکارانیاند، هیچوقت نمیتونن واقعاً اینو دوست داشته باشن. اگر فقط اسم «سرج لوتن» رو میدیدم آزارم میداد. سالها بعد، وقتی افق عطریم و ذهنیتم کمی بازتر شد، چندتا از عطرهای سرج لوتن رو دوست پیدا کردم—بیشتر اونهایی که «ملایمتر» بودن. بعد تصمیم گرفتم دوباره به بطری ترسناک کوچکی که رویش نوشته بود «بوآ ای فروی» نگاه کنم و ببینم آیا چیزی توش هست که بتونم بپسندم. نهتنها دوستش داشتم، بلکه نمیتونستم دستم رو از بو کشیدنش بردارم. یعنی آنقدر عمیق نفس میکشیدم که دارم آبی میشم و سرگیجه میگرفتم. همینکه تونستم به کامپیوترم برسم، یک بطری کامل سفارش دادم. چطور چنین چیزی ممکنه؟ چطور از انزجار به عشق میرسیم؟ نمیدونم، اما میدونم که با این عطر برام اتفاق افتاد. از اینکه با تمام وجودم از سرج لوتن متنفر بودم، به سفارش ده تا بطری کامل تو یک هفته و وسواس فکری رسیدم. راهی نیست که بتونی این بو رو توصیف کنی و بهش عدالت کنی. باید تجربهش کرد و لذت برد. بهترین توصیفم اینه: مثل بوی کیسهای از میوههای خشک تیره و مرطوب. میدونم این توصیف خیلی جذاب نیست—گفتم که نمیتونم بهش عدالت کنم. دوباره تلاش میکنم… «بوآ ای فروی» مثل اینه که طعمی از خوشی تاریک، مرموز و شیرین رو روی پوستت اسپری کنی. راه دیگهای برای توصیفش سراغ ندارم.
نه بده، ولی کمی برای من تند و تیز است. هنوز مطمئن نیستم دوستش دارم یا نه… اما قطعاً یک شیشهاش نمیخرم!
بوی تند و تیز... مثل عطر کهنهست... اصلاً دوستش ندارم.
"این تکهٔ هیپنوتیک، چوبی، آبدار، داغ و کاملاً dekادانِ آرامش، زود به خونهام میرسه. میخوامش."
این عطر خیلی شبیه *«فمینیته دو بوآ»* است، اما کمتر جالب. قطعاً *«فمینیته دو بوآ»* را به این ترجیح میدهم. این برند عطرهای شرقی سنگین و فشرده میفروشد. *«فمینیته دو بوآ»* را دوست دارم، اما عطر میوههای خشکِ رویاییام نیست. امیدوارم روزی این برند بتواند عطر ایدهآلتری از این نوع میوهها—بهخصوص آلو—خلق کند، چون در کل مسیر درستِ عطرهای شرقی را پیش گرفته. اما الان در عطرهای این برند فقط بوی کلی میوههای خشک حس میشود، نه بوی واقعیِ تکتک آنها. در واقع، میوههای خشک اینجا بیشتر مثل این است که خیلی خوب دودی شده باشند. دلیلی نمیبینم که این عطر را بخرم، چون *«فمینیته دو بوآ»* مشابه و پیچیدهتری دارم.
تقریباً داشتم به این عطر نقد منفی میدادم. سرژ لوتن باید اسم این عطر رو «عطر صبر» میذاشت، چون باید چند ساعت صبر کنید تا واقعاً از بوی آن لذت ببرید. اجازه ندهید آن همه «نوتهای زیبا» شما رو فریب بدن. این ادکلن مثل یک جشنواره میوهای مثل «پالپ بایردو» یا «انار نوار جو مالون» نیست. بیشتر شبیه میوهای غبارآلوده، به خاطر نوت سدری شبیه گلوله نaftالین. «بوای ات فروی» (Bois et Fruits) خیلی نزدیک به پوست مینشیند. آیا ارزش خرید داره؟ خب… یعنی… بستگی داره به اینکه چه نوتهایی رو دوست دارید.
این واقعاً دلنشینه. برای عطرِ تحت سلطهٔ دو نوتِای که روی پوستم هیچوقت جواب نداده (آلوی سیاه + سدر)، واقعاً خیلی خوب از آب دراومده. کمی شیرین و خشک برای سلیقهٔ من، چون همیشه از این نوع عطرها خوشم نیومده، اما همچنان لذتبخشه. پس میتونم تصور کنم چه جادویی میکنه برای کسی که سدر رو دوست داره. آفرین. قطعاً ارزش امتحان کردن رو داره.
این همان جنبهای است (همانطور که *sherapop* اشاره کرد) که بیش از هر چیز در *فمینیته دو بوآ* اصلی شیسیدو دوست دارم: بخشهای میوهایاش! نمونهای از *بوآ اِ فری* (BeF) روی مچ دست چپم و *فمینیته دو بوآ* شیسیدو روی مچ راستم زدهام. شیسیدو در کنار این *بوآ اِ فری* سرژ لوتن تقریباً ناپدید میشود! انگار تنها چیزی که از *فمینیته* حس میکنم، کهربا و مشک است! پس اگر عاشق میوهای بودن شیسیدو هستید، حتماً، حتماً باید یک شیشه *بوآ اِ فری* سرژ لوتن بگیرید! من به عطرهای آلوئی جذب میشوم و وقتی مقایسهای بین نوتهای برخی از عطرهای محبوبم میکنم، متوجه میشوم آلو عامل مشترک آنهاست. یکی از اولین خریدهای «حقیقی» عطر من، *دولچه ویتا* دیور بود. نمونهای از آن گرفتم و آنقدر شیفتهاش شدم که فوراً یک بطری کامل خریدم! عاشقش هستم! اگرچه *دولچه ویتا* از *بوآ اِ فری* (یا *فمینیته دو بوآ*) «روشنتر» است و به همین دلیل تابستانها از آن استفاده میکنم. در واقع، *دولچه ویتا* همان چیزی بود که مرا با سرعت تمام به دنیای عطرها کشاند! (کیف پولم گریه میکند!) این اتفاق قبل از آن بود که چیزی درباره سرژ لوتن یا شیسیدو بدانم، چه برسد به *فمینیته دو بوآ* و خواهرهای آن. *شیراپاپ* هم درست میگوید، طبق راهنمای *A-Z*. اگر به بخش *بوآ دو ویولت* بروید، داستان لوکا تورین درباره چهارگانه پس از *فمینیته دو بوآ* شیسیدو را میخوانید که عناصر *اس-افدیبی* را تشکیل میدهند. بهطور خلاصه، سرژ لوتن با «اُوردوزاژ» (یعنی تقویت یک جزء پنهان عطر و آوردن آن به مرکز توجه در عطر جدید) چهار جنبه متفاوت *فمینیته دو بوآ* را گسترش داد. چهار عنصر اصلی *فمینیته دو بوآ* شیسیدو عبارتند از: ۱. مشک (اُوردوز شده در: *بوآ اِ مشک*) ۲. میوه (اُوردوز شده در: *بوآ اِ فری*) ۳. کهربا (اُوردوز شده در: *بوآ اوریانتال*) ۴. گل (اُوردوز شده در: *بوآ دو ویولت*) و یک عطر خویشاوند هم وجود دارد: *۵. انشعاب غیرعمدی (دولچه ویتا دیور)* لوکا تورین تاریخچه این خانواده عطرها را اینطور به پایان میرساند: پیر بوردون (که خالق اصلی *فمینیته دو بوآ* بود و آن را به شلدرِیک سپرد) بعداً در بافت دیگری نسخه پنجمی ساخت. ظاهرا یکی از اسکچهای *فمینیته* را بهعنوان یک یادداشت آخر به ارائهای برای دیور اضافه کرد و به شرمساریاش، آنها همان را انتخاب کردند و نتیجه *دولچه ویتا* شد. امیدوارم نقدم روشنکننده و سرگرمکننده باشد. من واقعاً از داستان راهنمای *A-Z* الهام گرفتم و حالا هر چهار «اُوردوزاژ» سرژ لوتن در لیست آرزوهای *افدیبی*ام هستند. اما بیشک، *بوآ اِ فری* بهترین آنهاست (و اول لیستم)! ماندگاری خوبی هم دارد. چیزی که در مورد عطرهای سرژ لوتن مهم است. ویرایش: *بوآ اِ فری* سرژ لوتنم رسید و حالا با عشق روی کمدم قرار گرفته.
فکر میکنم سرانجام راز این سهگانه را کشف کردهام: **فمینیته دو بوآ** سرژ لوتنس در واقع بازراهاندازی عطر قدیمی شیسیدو بوده. حالا فرمول آن تغییر کرده و خیلی ضعیفتر از گذشته شده. اما... **بوآ اِ فروی** جنبهٔ میوهای-چوبی نسخهٔ اصلی را بازتاب میدهد، و **بوآ دو ویولت** بعد گلسان (بنفشه)-چوبی آن را. در واقع **بوآ اِ فروی + بوآ دو ویولت = فمینیته دو بوآی اصلی**! به نظرم این ترکیبی شیک و میوهای-شیپری است. واقعاً فوقالعاده با میوههای خشک و سدری که به خوبی با هم آمیختهاند. اگرچه فمینیته دو بوآی اصلاحشده را خیلی ضعیف یافتم (با سلیقهٔ من، احتمالاً میتوانستم یک شیشه را در چند هفته تمام کنم...)، اما هر دو **بوآ دو ویولت** و **بوآ اِ فروی** برایم بسیار جذاباند. حالا در لیست آرزوهام هستند! بالاخره در خانهٔ سرژ موفق شدم! عطرهایی پیدا کردهام که فقط یکشب نیستند؛ آمادهٔ تعهدی بلندمدت هستند!
عاشق عطرهای اسال هستم، معمولاً همهشون قوی و پرقدرتن، دقیقاً همونطور که من دوست دارم. اما با اینکه بیاف (BeF) بوی خوبی داره، اون قدرت و شدتی رو که از اسال انتظار داشتم، نداره. میگم بوی خوبی داره چون واقعاً خوبه، ولی نه آنقدر حیرتانگیز که بخوام یه بطری دیگه بخرم. وقتی چند ماه پیش کورکورانه خریدمش، ذهنی شونههامو بالا انداختم؛ یعنی همون «بسه دیگه؟!» از نوع شونهبالاانداختن. نه اینکه ناامیدکننده باشه—عطر میوهای و کمی چوبی خوشایندیه—ولی از اسال انتظار بیشتری داشتم.
عاشق میوههای خشک و آبدارم (مخصوصاً زردآلو روی پوستم)، در کنار عطر گرم و ادوی دارِ سدر. مثل درخت خیالیای است پوشیده از برگهای قرمز، قهوهای و زرد، با شلیل، آلو و زردآلو (که همه روی یک درخت رشد کردهاند). زیر شاخههای پربار، اژدهایی آرام خوابیده، فقط گاهی یک چشمش را باز میکند—مبادا چیزی پیش بیاید. عالی برای پاییز!
«بوی سدر زیادی حس نکردم، شاید هم برای من خوب باشه. عطرش خیلی میوهایه، اما نه اون نوع شیرینی شکلاتی. میتونست برنده باشه، ولی تو مرحله خشکشدن (دریدان) یه نوت عجیب گرفتم.»
ععمو سرژ دوباره دلم رو برده. عطرهاش منو به جایگاه احساسی عمیقی میبره… انگار منو میفهمه. این عطر، با نوتهایی که معمولاً ازشون بیزار بودم، اما نه… من دیوونهام شدهام! اولین بار که نمونهاش رو باز کردم، یاد کودکیام افتادم، وقتی تعطیلات رو پیش پدربزرگ و مادربزرگم میماندیم. پدربزرگم آنقدر انجیر دوست داشت که یه درخت انجیر تو حیاط کاشته بود و بویش آدم رو مست میکرد. اون درخت هنوز هم سر جاشه و هر بار بویش به مشامم میرسه، لبخند میزنم. توی ماههای سرد گرم و دلنشینه و روزهای گرم، تازه و گس. واقعاً زیباست.
«بوآ اِ فُرویت» تا حدی متفاوت است، ولی در عین حال بسیار شبیه دیگر عطرهای خطِ «اِساِل» است. مثل «فوتولوکس»، احساس میکنم این عطر هم حالوهوایی مشابه «فمینیته دِ بوآ» دارد، با این تفاوت که غلیظتر، غنیتر و شیرینتر است. و یکی از بهترین عطرهای لوتن به شمار میآید. «بوآ اِ فُرویت» عطری است که برای پاییز و زمستان بینقص است—به نوعی یاد کریسمس و آن کیکهای بسیار غنی با میوههای خشک و ادویه میاندازم. بوی آن سنگین است، پر از آلو و زردآلوی شیرین، آبدار و دودی. اگر بخواهم برایش بافتی تصور کنم، مثل عسل مایع گرم شده است. آن را در دستهٔ شرقی-خوراکی طبقهبندی میکنم، اگرچه در ترکیباتش نه وانیل دارد نه عسل، ولی بسیار شیرین است، تقریباً خوراکی. رایحهاش آنقدر شدید و ماندگار است که حتی پنج ساعت بعد، مثل این است که همین الآن اسپری شده باشد.
«فوتولاکس، که میگویی شبیهِ *فمینیته دو بوآ* (نسخهٔ اصلی ۱۹۹۲) هست، واقعاً اینقدر شبیهه؟ هنوز استشمامش نکردم، اما اگر همان سدر باشه، فکر کنم عاشقش میشم.»
آخ، یکی دیگه از عطرهای لوتن که روی من خوب بو نمیده. حدود ده تا از عطرهایش رو تست کردم و تقریبا ۹۰ درصدشون یه نوت «لوتن» خاص و بدمزه و آزاردهنده روی پوست من دارن. حالا که این رو بو کردم، فکر کنم فهمیدم مشکل از نوت سدریه که تو عطرهاش استفاده میکنه. این عطر بوی میوهای شیرین و ژلهای و آلوئی خوبی داره، البته کمی بیشازحد شیرین و خفهکننده، اما سدری که تو پسزمینهست یه اثر عجیب بهش میده. شاید فقط روی پوست من باشه، ولی بوی سدرش «غریب» و نامطبوعه.
این عطر مدتیه دلم میخواست امتحانش کنم. از «نوی د سلوفان» خیلی راضی بودم، اما این عطر کاملا متفاوته. غنی و سرگیجهآور، شیرینی الکلی و آدامسی، انبه تازه و میوههای خشک با ادویههای ملایم. خیلی یادم میاندازه از یه غذای خاص بره با هویج و کشمش تو یه رستوران افغانی محلی. عطر مناسب یه آدم مدرن، و فکر میکنم بیشتر برای زنان مناسبه. بهترین پخشبوی و ماندگاری – هر دو ۵ از ۵.
عطر بسیار گرانقیمت و بسیار منحصر بهفرد. شروع تیز و کوتاه، به نوتهای شگفتانگیز هلو شیرین و انجیر پودری تبدیل میشود. خوشمزه!
اگر عطر **فمینیت دو بوآ** (شیسیدو) را دوست دارید، این عطر هم حتماً شما را شیفته خود خواهد کرد (مشابه است، اما یکسان نیست). گرم و شیرین است، بسیار پیچیده و ظریف—مثل اکثر عطرهای لوتنس. **بوآ اِ فُرویت** در ابتدای پخش، تیره و چوبی آغاز میشود با تأکید قوی بر میوههای خشک: هلو، آلو، انجیر و زردآلو. سپس به تدریج به چوبی ملایم و کرمی تبدیل میشود، در حالی که نوتهای میوه خشک درخشندهتر میشوند. ماندگاری روی پوست من حدود ۵ ساعت است. عالی برای زمستان، اما در هوای گرم هم بسیار شیک و مناسب است. شدیداً توصیه میشود!