تصاویر
آنژلیک سو لا پلویی فِردریک مال | angéliques sous la pluie frederic malle
آنژلیک سو لا پلویی فِردریک مال | angéliques sous la pluie frederic malle
angéliques sous la pluie frederic malle
Angéliques Sous La Pluie by Frederic Malle is a Woody Floral Musk fragrance for women and men. Angéliques Sous La Pluie was launched in 2000. The nose behind this fragrance is Jean-Claude Ellena.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Frederic Malle
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Jean-Claude Ellena (jean_claude ellena) 
Angelica (angelica) 
Juniper (juniper) 
Pink Pepper (pink pepper) 
Cedar (cedar) 
Coriander (coriander) 
Musk (musk)
رایحهٔ جگنیا (آنژلیک) کاملاً پررنگ است، با فلفل صورتی که به وضوح قابل تشخیص است. حس پودری بودن مشهود است و کمی نوآوری سبز که گویی از لبهٔ تلخ و گیاهی آن ناشی میشود. بهطور کلی، عطر احساس سردی میدهد.
عطر آبی سبز زیبا. اینجا درخت ارژان (جونیپر) یادآور «بی ۱۹» ل لبو است. متأسفانه حتی یک ساعت هم دوام نمیآورد. نزدیک به پوست میماند، و من شخصاً دنبال عطرهای پرسر و صدا نیستم، پس پخشبوی آن مشکل نیست. اما به خدا این عطر خیلی زود ناپدید میشود. ناامیدکننده!
مینیمال، اما آرامشبخش و تمیز، با رایحهای بسیار غالب از ارز غان (جونیپر) که بلافاصله با برگاموت تازهفشرده ترکیب شده. تقریباً فوراً به خشکشدن میرسد و تبدیل میشود به زیره، فلفل و چوب که یادآور رالف لورن پورپل لیبل است، اما سبزتر—مثل اینکه کنار درخت در جنگلی مرطوب و نمناک ایستادهام. عملکرد واقعاً به بدی چیزی است که همه میگویند؛ عطر بسیار ضعیف و فقط حدود یک یا دو ساعت دوام میآورد.
برای خالصپسندان. اگر ثروتمندتر، بهداشتیتر و متناسبتر از این بودم، شاید این انتخابِ کاملی میشد: بویی تمیز، ظریف، لایهلایه، لوکس و تازهمانند پوستِ خودتان—که بدون اینکه خستهکننده باشد، ساده است و بدون اینکه کسلکننده باشد، ملایم. مثل بسیاری از عطرهای مال، ترکیبی از ظرافتِ واقعی و اصالتِ واقعی دارد؛ سایهای از چیزی مبهم و تعریفنشدنی که همچنان شگفتانگیز است. رگههایی از جنگل سبز و طبیعت دارد، به علاوه گرمای چیزی حیوانی اما نه عرقآلود و نه تند—و شیرینی گیاهیِ بالایی هم دارد—که همه با هم در هم میآمیزند و چیزی واقعاً زیبا میسازند. آن را بیجنسیت مینامم، فقط خالص؛ معادل بویاییِ یک زیباییشناسی مینیمال با چوب بلوند، پرنور و همچنان اصیل و شیک، به جای اینکه کلیشهای باشد. نوعی «بوی دختر تمیز» از نظر من—اگرچه بسیار کمتر پیشپاافتاده از آن چیزی که این عبارت تداعی میکند. واقعاً تحسینش میکنم. اما در دنیای واقعی، من آدم شهری شلوغی هستم که زندگی پرهیاهوی کثیف و پراسترسی در شهری بدبو دارم، پس حباب آرامش و پاکیزی که این بو ایجاد میکند، تابِ فشار و کشمکشِ استفادهی روزمره را ندارد. بویی برای زدن روی پوست تمیز در یک ریتریت اسپا، تا احساس کنترل و تعادل کامل کنید—اما احتمالاً در محیطهای خشنتر دوام نمیآورد. خیلی نرم است که در میان هیاهو و غوغا صدایش دربیاید—و راه گرانقیمتی هم برای فهمیدن این موضوع است. برای لحظات زنمانند، ایدهآل است. برای شرایط پرهیجان… شاید نه چندان. خندهدار است—تازه متوجه شدم سالها پیش هم همین عطر را بررسی کردهام و حالا فقط پرحرفتر و خودنماتر شدهام، در حالی که تأثیر «آنژلیک» روی من چندان تغییر نکرده.
تازه و چوبی با عطر ارجن و جنسینا. بسیار سبک با ماندگاری کم. با این حال، سادگیاش هنوز چیزی خاص دارد.
"بهتر بود اسمش رو *«عاشق فرانسوی»* میذاشتن، چون فقط پنج دقیقه دووم میاره."
اگر این عطر یک گل بود، گل *«ملکه شب»* میشد. فقط یکبار در شب شکوفه میکند. چشم برهم زدی، ناپدید شده. این اولین عطرِ افام بود که وقتی برای اولینبار عرضه شد، بوییدم. آن بوی با من ماند. هرگز فراموشش نکردم. آنقدر مرا به جای دیگری برد. مثل اینکه برخی گفتهاند حس باران در جنگل را تداعی میکند—همین حس دقیق را من هم دارم. چیزی غمانگیز، اندیشمندانه و درونی در آن هست. آرامبخش و زمینگیرکننده، همانطور که دیگری هم گفته. هیپرفوتورئالیستیک. آن زمان خرج کردن آن مبلغ برای عطری زودگذر منطقی نبود. نوجوان بودم و میخواستم دخترها را تحت تأثیر قرار دهم. این عطر برای آن کار نبود. من به دنبال تام فوردها و آخرین عطرهای باشگاهی بودم. اما هرگز این بو را فراموش نکردم. بعد در مغازهای *«وویاژ»* هرمس را بوییدم. بلافاصله خریدم. همان پروفایل بویی بود، اما پرقدرتتر و ارزانتر. با عملکرد بهتر. اما حقیقت این بود که هرگز مثل آن نشد. نزدیکترین گزینه بود، ولی آن آغاز شگفتانگیز یا کیفیت مواد اولیه را نداشت. فاقد ادویهها و سدر، هوای تازه و مشکها بود. اما در آن زمان منطقیتر بود. نمیدانم چرا این عطر اینقدر زودگذر است. سدر، گشنیز و فلفل صورتی توانایی ماندگاری دارند. و صریح بگویم، اگر این عطر فروش نمیداشت، سالها پیش از خط تولید حذف میشد. افام—یا همان استی لادر—وقتی پای سود وسط باشد، شاکی نیست. نمیدانم این عطر برای کیست. نمیدانم کجا مناسب پوشیدنش است. تا برسی، ناپدید شده. برای من در خانه، بعد از دوش گرفتن است. یا وقتی در حالتی آرام و تفکرآمیز هستم. شاید این عطر اینقدر دوام آورده تا هنر برند را نشان دهد. شاید میلیاردری باشد که در آن غرق میشود تا افام همچنان تولیدش کند. به هر دلیلی، سپاسگزارم که حالا یک شیشه دارم تا آن لحظه زودگذر را تجربه کنم. آن آغاز که مثل باران روی گلهاست، قطرههایی که از گلبرگها میچکد. آن میانه ادویهای و چوبی قبل از اینکه در شب محو شود. ممنون، ژان کلود الانا.
خیلی ضعیفه، تقریباً حس نمیشه.
این بوی تنهایی در طبیعت است. بودن تنها شاهد صحنهای پاییزی در روز بارانی، برگهای افتاده و تازه زیر پا، و گیاهان ظریف که قطرات آب را روی ساختارهای پیچیده و ظریف برگهایشان میگیرند. تو را دوباره به زمین، عناصر، و جزئیات ظریف و تقریباً بیگانهمانند دنیای طبیعی پیوند میدهد و آن احساس ملانکولیک را که با تغییر فصلها میآید، به زیبایی ثبت میکند.
چوب سدر دوام چندانی ندارد، اما سرو واقعاً خوشبو است. بوی مردانهتری دارد. صدای ملایم مشک و نتهای ابتدایی و میانی حدود سه یا چهار ساعت باقی میماند. برای محیطهای اداری و فضاهای بسته خوب است.
یکی از محبوبترینهایم. دوست داشتم یکی از آن ۲۱ نفر خوششانس باشم که معتقدند ماندگاری این عطر «ابدی» است. اما من فقط حدود ۱۳ دقیقه سرخوشی سبز و تازه را تجربه میکنم، بعد احساس قویای به من دست میدهد که انگار بعضی اشرافزادگان دارند پشت سرم میخندند.
خیلی ناامید شدم، تقریباً بوی گل سبز را حس نکردم و اون هم بعد از یک ساعت ناپدید شد.
با نقدی که قبل از من نوشته شده دربارهٔ کمبودی ماندگاری موافقم. معمولاً دربارهٔ قیمت حرف نمیزنم، اما این بار میگویم چون برای عطر با این قیمت قطعاً انتظار دارم بیشتر از سه دقیقه بوی آن باقی بماند. کاملاً روی پوستم محو میشود همین که خشک شد. شاید مشکل از بینی من (آنوزمی) باشد، اما فکر نمیکنم. خود عطر بوی خوشایندی دارد، آزاردهنده نیست، حتی کمی ساده. حتماً نمونهاش را امتحان کنید، حتی اگر معمولاً عطرهای فردریک مال را دوست دارید. قبل از خرید باید ببینید آیا با پخشبوی و ماندگاریاش مشکلی ندارید.
سبز زیبا، تازه و ملایمی که تقریبا بهاندازه زمانی که این نقد را خواندید دوام میآورد.
عطر سبز طبیعی بسیار زیبایی. چیزی در این بوی آشنا هست، انگار حتماً قبلاً این عطر را در خانهای دیگری استشمام کردهام. پیازچه و جنسینگ اینجا بسیار تازهاند همراه با مشک. مشک در پسزمینه است و فقط بافتی کمی هوادار به عطر میدهد. زیره در اینجا عمق میبخشد، اما تند نیست. زیره بیشتر با جنبه چوبی سدر ترکیب میشود و آن اثر براده مداد را ایجاد میکند، اما فکر میکنم با نوتهای سبز اینجا بسیار خوب جور درمیآید. این عطر بسیار نرم و زیباست و برای یک روز آفتابی، خنک و بادگیر عالی است. اگر میخواهی احساس فرشتهگونهای داشته باشی، این را بپوش.
اکثر نظراتی که اینجا خوندم رو واقعاً متوجه نمیشم. این عطر به نظرم عجیبوغریب و همزمان تیز و بدبو بود. فقط بوی تراشههای مداد و عرق به مشامم رسید، که بعد از مدتی تبدیل شد به یه سبزی تلخ و ناخوشایند ملایم. تا جایی که میدونم، تا حالا بوی آنژلیک (گیاه دارویی) رو استشمام نکردم، اما حالا دیگه هیچوقت نمیخوام بوییشو حس کنم. فکر کنم این اولین عطر فردریک ماله باشه که واقعاً برام ناپسند بوده.
چطور میتوانم این را به کلمات تبدیل کنم؟ تصور کنید یک دایره سبز با لایهای از غبار روی آن. بهترین راهی است که میتوانم برای توصیف آغاز این بو پیدا کنم. سبز است، اما سبز زنده نیست—سبز گیاهی تازه یا گیاهان تازهبریده نیست، بلکه مانند ساقهای خشک شده اما هنوز سبز است؛ نه تیز و نه زنده. که در واقع خیلی دلپذیر است. به سرعت همراه میشود با چیزی که فقط میتوانم به آن بگویم یک "نوت برنجی" (ricy)—پودری، کمی نشاستهای، غبارآلود. به نظرم از ارزه (جونیپر) لمسهایی فلزی هم دارد، اما بوی آهن یا خون نمیدهد، حتی تیز و زخمهای هم نیست؛ بویی شبیه آن چیزی است که از یک محلول آلومینیوم مایع انتظار دارم. بعد در مرحله خشکشدن (drydown)، پوستم شیرینی طبیعیای از آن بیرون میکشد. نمیتوانم بگویم عطرش مشکمانند است، بیشتر شبیه شیرینی آب نارگیل است؛ به همین دلیل آن را در کنار «گلرن کوکونات فیز» دستهبندی میکنم. تنها مشکل این است که روی پوستم حدود ۲ ساعت دوام میآورد—که همین هم کاری است که باید بکند و باشد.
یاد مولکول ۰۱ با ظرافتهای ریز میاندازد. خیلی سبکه، که گاهی خوبه. یاد نسخهی کاجی «لو دو ایور» میاندازه.
این عطر قرار است سبکتر از پر باشد، نه یک غول قدرتمند که با یک اسپری شما را از پا درآورد. با آن نقدی که اینجا خواندم موافقم؛ اینکه هر عطر لازم نیست بویی تند و ماندگار هشتساعته باشد. *آنژلیک سو لا پلوی* مثل یک نقاشی آبرنگ زرد و سبز است، واقعگرا و سیال و زیبا. وقتی اسپریاش میکنی مثل این است که نسیمی ملایم از باغ به دام انداختهای: تازه و سبز با رگهای ظریف از گلها. واقعگرایانه است چون همان حس را منتقل میکند که وقتی در باغ قدم میزنید و بوی طبیعت اطراف بهطور اتفاقی و با وزش باد به مشامتان میرسد. این عطر بازتاب کامل آن تجربه است. بله، میتوانست قویتر باشد و بله، برای چنین بوی سبک و ظریفی گران است، اما من این انتخاب را میپسندم. عطر نرم، صمیمی و خیرهکنندهٔ فوتو-رئالیستی است که فقط برای لذت بردن تنهایی یا در لحظات صمیمی با شریک زندگیتان طراحی شده. واقعاً تجربهای زیباست.
ژان-کلود النا در بدترین حالتش چه چیز آزاردهندهتر از این که چند دقیقهای از عطر لذت ببری و بعد مثل بخار ناپدید بشه؟ این یک خلقِ مال است که واقعاً منتظرم از تولید خارج بشه—با این که برند رو دوست دارم، احساس میکنم این اثر کاملاً بیارزشه. چون نه تنها چیزی به مجموعه اضافه نمیکنه، بلکه قطعاً ارزشش رو پایین میآره. خیلی خوشحالم که پولم رو هدر ندادم و یه بطری کامل نخریدم.
گاهی در زندگی موقعیتهایی پیش میآید که عطر شما نباید پرسر و صدا یا آزاردهنده باشد، اما دوست دارید در آن لحظه فقط برای خودتان از عطرتان لذت ببرید؛ آن وقت بهترین زمان برای استفاده از **آنژلیک** است. جالبتر اینکه حدود ۲–۳ ساعت بعد از زدن آن، امکان دارید عطر کاملا جدیدی بزنید، چون بوی آنژلیک کاملا محو میشود. نمیدانم چرا بسیاری فکر میکنند ساخت عطرهای **بلند و ماندگار** سخت است؛ این موضوع برای من کاملا بیمعنی است. محصول باکیفیت لزوما به معنای ماندگاری بالا و پخشبوی قوی نیست. آنژلیک را پیشگام **فرنچ لاور** میدانند؛ داستانی طولانی پشت آن است. من شخصا آنژلیک را به فرنچ لاور ترجیح میدهم. این اثر را بسیار احترام میگذارم؛ کاملا **النا**ست: مینیمال و واقعگرا، با بوی درخت آنژلیک زیر باران. آرام و ظریف. میتواند شروع خوبی برای روز باشد، اما من ترجیح میدهم قبل از خواب آن را بزنم. **۱۰/۱۰**.
در اولین اسپری، فلفل تند و تند احساس میشود، اما سریع خشک میشود و به عطر سبک، خامهای و دانههای ارژنگ تبدیل میشود. متأسفانه نزدیک به پوست است و کمتر از ۲۰ دقیقه دوام میآورد. در هوای مرطوب و گرم (۲۶ درجه) تستش کردم؛ امیدوارم بهار دوباره امتحانش کنم و شاید بیشتر بماند. با این حال، ترکیب زیبایی است، اما ارزش قیمتش را ندارد! 😅
- شروعی تند و تا حدی پیشرو دارد. - با خشک شدن، به عطر نرم گل سوسن تبدیل میشود، با اثری جزئی از فلفل که در پسزمینه باقی میماند.
**آنژلیک زیر باران** یک عطر فужرهٔ معطر غیرمعمول اما دلنشین است. سبز، بازیگوش و جنگلی، نشاندهندهٔ سبک سبک و ظریف ژان-کلود الانا است. با تمایل مردانه و گاهی یادآور نوشیدنی سرد (به لطف دانههای ارژنگ یا آنژلیک، که در برخی لیکورها هم استفاده میشود)، گرم و در عین حال تازه، تلخ-شیرین، گیاهی و ادویهای است. رزین کاجمانند ارژنگ و آنژلیک—که در نام عطر هم آمده—در طول تجربهٔ آن کاملا مشهودند. تأکید بر آنژلیک در اینجا قابل توجه است؛ نادر است که این ماده در عطرسازی چنین برجسته باشد، و حضورش در عین طبیعیبودن، چشمگیر است. **آنژلیک زیر باران** با آکورد سبز و غنی کاجمانند آغاز میشود که رهبریاش با دانههای ارژنگ است. فلفل صورتی مکمل خوبی برای آن است و ادویهای نرم و تازه به آن میافزاید. کمی مرکبات هم تازگی میبخشد و آنژلیک خیلی زود ظاهر میشود و کیفیت سبز-چوبی و تلخ-شیرین متمایز خود را به ارمغان میآورد و هستهٔ اصلی این عطر را تشکیل میدهد. غنی اما نرم، این فاز ادویهای-گیاهی لذیذ است. مرطوب و گیاهی، اشارهای کامل به بخش «باران» در نام عطر. با خشکشدن، چوبی میشود و به بوی پوستی-گیاهی و مشکمانند تبدیل میشود. اما عملکرد آن جدی ضعف دارد. پس از انفجار اولیهٔ نوتهای گیاهی غنی، پخشبوی عطر سریعا صمیمانه میشود و در کمتر از یک ساعت به بوی پوستی تبدیل میشود. **آنژلیک زیر باران** میتوانست عطر مردانهٔ خوبی برای روزهای بهار/تابستان و برای کسانی باشد که عطرهای ظریف را دوست دارند. زیبا اما گذرا، اما با توجه به عملکرد ضعیفش، بیش از حد گرانقیمت است. به جای آن، **فرنچ لاور** را میخرم. ۳ از ۵.
سبز و معطر با آن بوی فرشتهگونِ خاصش. خیلی اعتیادآور؛ من در واقع شروعش رو زیاد دوست ندارم چون کمی بیشازحد تیز و سبز است، اما خوشبختانه وقتی رایحهٔ سدر و مشک وارد میشه، آن تندی کمکم محو میشه.
ترکیبی بسیار دلنشین، ظریف و تقریباً نامحسوس از رایحههای چوبی، فلفلی و مرکباتی؛ با مواد اولیه بسیار باکیفیت، اما برای کسی که نمیخواهد دیگران متوجه عطرش شوند. ژان کلود النا (Jean-Claude Ellena) به خاطر آفرینشهای ظریف و شیکش شناخته شده است. این عطر یکی از بهترین نمونههای عطرهای تقریباً نامرئی است، مناسب هوای گرم، کاملاً یونیسکس (اگر هنوز چنین واژهای معنی داشته باشد؟).
عاشق این عطر بهاریام، تازه و تلخ مثل آب تونیکه. چند بار پیش اومده که ایستادم و پیراهنم رو بو کنم تا بگم آآآآه. کاش قویتر بود، ولی باز هم ۵۰ میلی خریدم. اگه فردریک مال یا هر عطرساز دیگهای اینو دو برابر قویتر درمیآورد، قطعاً یهباره تو لیستهای برتر عطرهای سبز نیچ یوتیوب جا میگرفت.
این عطر با انفجاری از درخت ارژان شروع میشود، دقیقاً مثل طعم گین و تونیک (چیزی شبیه به دیپتیک اورفئون). اما وقتی پیش میرود، عطر خزه سفید واقعاً خود را نشان میدهد – مثل یک عطر پوستی زیبا از ارژان، جنسینگ و خزه سفید. انگار دیپتیک اورفئون را با اسنشیال فیث مخلوط کرده باشید. اگر این عطر خارج از بودجهتان است، گزینهای مقرونبهصرفهتر که حس مشابهی ایجاد میکند (به علاوه دو گزینه قبلی)، ایانداف الوود وایت برگاموت است (بله، همین را گفتم).
اگر کسی میتونه جایگزین ماندگارتری برای **Angeliques Sous La Pluie** به من معرفی کنه، خیلی خیلی ممنون میشم. من **Voyage d'Hermès** هم بهصورت ادکلن (EDT) و ادوپرفیوم (EDP) دارم، اما عملکرد هر دویشون ضعیفه. با **Gentle Fluidity Silver** هم آشنام، ولی اون به اندازه **ASLP** سلیقهام نیست.
با پیشرفت سلیقهام در دنیای عطرها و شروع به قدردانی از انواع مختلف بوها، اغلب سرخورده میشوم. معمولاً به این دلیل که عطرهایی پیدا میکنم که کاملا ذهنم را مدهوش میکنند، اما فقط چند دقیقه روی پستم دوام میآورند. این عطر خاص هم یکی از همینهاست. آنقدر زودفرار است، اما در عین حال آنقدر بینقص که نمیدانم آیا خرید یک بطری کاملش را توصیه کنم یا نه. نکته جانبی: بوی این عطر هیچ شباهتی به *French Lover* ندارد. بسیار نزدیک به *Peau d'Ambrette* از اتلیه ماتری است. احتمالاً همین دلیل لذت بردنم از آن است و شاید به همین دلیل هم نتوانم ازش متنفر باشم. اما عملکرد این عطر واقعاً فاجعه است.
«آنژلیک زیر باران» اثر فردریک مال (۲۰۰۰) – عطر آنژلیک و سدر #ژان-کلود الانا بویی خلق کرده که یادآور حضور در طبیعت است. ریشهای و خاکی بودن آنژلیک، معطر و کاجمانند بودن توبر، و سدر اصلیترین نوتهای قابل تشخیصاند. زیرساخت این عطر را زیره و گرمای فلفل تشکیل میدهد. از مشک سفید برای ایجاد درخشش و ماندگاری استفاده شده. ترکیبی ساده با دیدگاهی واضح و هنری تقریباً ارگانیک.
این یک عطر آرامشبخش است. بیشتر فلفلی و سدر است، اما چیزی در آن آرامشبخش است. پخشبوی قوی ندارد ولی مدت زیادی روی پوستم میماند. فکر میکنی ناپدید شده، اما دوباره خود را نشان میدهد. در هوای گرم زیباست.
این آبمیوهٔ آسمانی یکی از کمتر شناختهشدهترین آثار مجموعهٔ FM است. یکی از منحصر بهفردترین و جالبترین بویهایی که وجود دارد—لذتبخش، طبیعی و واقعی به شکلی ظریف. هرگز خستهکننده یا یکنواخت نیست. با این حال، اینقدر ساده و بیآزار است! به مرور زمان، بیشتر از هر عطر دیگری که دارم دوستش داشتم، چون سعی ندارد چیزی باشد. هیچ تظاهر و ادعایی ندارد، اما متمایز است و حرفی برای گفتن دارد. نمیتوان آن را دستهبندی کرد؛ نمیتوانید بگویید حساس است، مردانه است، زنانه است یا چوبی. چوبی نیست، چون سدر آنقدر ملایم و گرد شده که هیچ تداعیای از چوب ایجاد نمیکند. کمی دارویی است به خاطر همین گردی، اما با این حال کاملاً طبیعی و مرطوب—مثل وقتی در جنگلی سبز و نمناک ایستادهاید و شیشهای از یک تنتور را بو میکشید... اما این بوی ثابت نیست؛ اطراف شما میچرخد. تقریباً کیفیت نعنایی دارد که هر ارتباطی با مشک را از بین میبرد. وقتی مردم این بو را روی شما حس میکنند، فکر نمیکنند عطر است. بوی باران شبنمزده و ساقههای آنژلیکاست و هیچ شباهتی به عطرهای استاندارد ندارد. نمیپذیرد که شناسایی شود. حیرتزدهام که یک عطر میتواند اینقدر گیجکننده باشد! این هنر است! دلیل عشقم به آن این است که هر بار آن را بو میکنم، مغزم—که در برابر چنین شعری بیکلام میماند—بلافاصله این بو را به جایی وصل میکند که بیشتر در گذشته آن را پوشیدهام: میامی در تابستان. آن زمان زیاد باران میبارید، گلها شکفته بودند و اطراف پر از سکوتی مجسم و باشکوه بود. این عطر، خاطراتی که با پوشیدنش داشتم را دلنشین و جادویی کرد. *آنژلیک سو لا پلویی* **خیالانگیز** است. فکر میکنم بوی پریها را تداعی میکند—مثل بوی تینکر بل. شاید این ارتباط عجیب به نظر برسد، اما عطر بسیار غیرمعمولی است!
این زیباست اما خیلی سبک است. یک شیشه ۱۰۰ میلیلیتری خریدم چون چیزی آرامشبخش و خاص در این عطر وجود دارد. همه عطرهایی که النا ساخته سبک هستند، اما این یکی سطحش بالاتر است. بعد از چند ساعت تقریباً بوی آن حس نمیشود و فکر نمیکنم مشکل از پوست من باشد. این باعث میشود بیگاراد کنسانتره مثل یک عطر ماندگار به نظر برسد :) زیباست، اما اول تستش کنید تا ببینید با عطرهای خیلی سبک مشکلی ندارید.
دو سال پیش در مغازه امتحانش کرده و بررسیاش کرده بودم، با احساسی مختلط به خاطر عملکرد افسانهایاش (اما این بار) پایین. حالا یک شیشه کامل خریدم، براساس خاطره زیبایی که از خود عطر داشتم و بررسیهای عالی افرادی که به بینیشان اعتماد دارم: روی پوستم، با فلفل خشک و سدر شروع میشود که با سبزی (عمدتاً ارغوان و احتمالاً کمی جنسنگ هم در ترکیب) همراه است. سپس روی نوت دانه گشنیز موسکی (بازیگر اصلی اینجا) مینشیند، با زیرلایههای کهربایی (به نظرم صمغ لادانوم). یادم میاندازد از DS&D Coriander، با این تفاوت که آن متمرکز بر گشنیز تازه (همان کینوا) است، خشکتر و کمی سبکتر از ASLP. در واقع، پایه کهربای ملایم در ASLP شیرینی ظریفی اما محسوسی به عطر میدهد (چیزی که از تست اولم به یاد نداشتم)، که بهظرافت خشکی آغازین را متعادل میکند. به همین دلیل، میتوانم FM ASLP را در روزهای پاییزی بپوشم و شاید DS&D Coriander را برای روزهای گرمتر ترجیح دهم. بهطور کلی، عطر عالی، نرم، مدیتیتیو و سبزی/چوبی/ادویهای است که برای خودتان میپوشید. توصیه میکنم، اما فقط اگر معامله خوبی پیدا کنید، چون ماندگاری کمی زودگذر است و قیمت را توجیه نمیکند (با وجود زیبایی عطر).
این رو یه عصر آفتابیِ اوایل پاییز در سپتامبر پوشیدم و دارم فکر میکنم شاید «آنژلیک سو لا پلویی» برای چنین لحظهای مناسب نباشه. الان این عطر یادآور یه دختر جوانه که داره خودشو دلدار میده اما همین که تنها بشه، اشکاش درمیاد: نوتهای اولش شادابند، اما پایهاش کاملاً ملانژولی. بهتره با حال و هوای خود عطر همراه شی: وقتی هوا بارونی و ابریه، وقتی خودتو آراستهای اما جراتت رو از دست دادی و داری با بیحوصلگی تو خیابانها قدم میزنی. «آنژلیک سو لا پلویی» بوی تازه و دوستداشتنی و کمی غمگین داره، کمی شبیه جین و تونیک، بله، کمی نمناک—اما مهمتر از همه، یه روایت زیباست که تو قالب یه عطر بیان شده. خیلی جذابه.
این عطر برای زنها بوی خوبی برای زمستان و برای مردها بوی خوبی برای تابستان است. بسیار شبیه پرادا دِ ایریس است اما با فلفل بیشتر. با اینکه عطر قوی و شدیدی است، ماندگاریش حداکثر حدود ۲ ساعت است.
در ابتدا بیشتر بوی کهربای صاف و ملایمی مثل عطر *آمبر نوی* دیور به مشام میرسید. حالا اما آن را عطر غالب به سدر (جونیپر) میبینم. بهترین عطر کاجی/چوبیاست، به جز *ایتالیان سایپرس* تام فورد. نوت کاجی و سدری جونیپر را حس میکنم که خیلی خوب است. جونیپر بعد از کهربای دلپذیر، نقش دوم اصلی را ایفا میکند. این دو با هم ترکیب خوبی دارند: کهربای ملایم و سدر تازه و تیز. یادم از *تام دائو* دیپتیک میاندازد، اما ملایمتر و باکیفیتتر. عطر *هروس* گرنلن هم دارم که عطر شماره یک جونیپر من است. این عطر هم کمکم برایم جذابتر شده. شاید پاییز آینده یک بطری بخرم... اما اگر عطر کهربایی ندارید و عطرهای چوبی خوب دوست دارید، این را توصیه میکنم. پخشبوی آن ملایم است و قطعاً مردانهتر است. امتیاز: ۸.۲۵ از ۱۰ تو محبوب خدایی. یوحنا ۳:۱۶
این اصلاً سلیقهٔ من نیست. اما فکر میکنم برای آقایان خوب باشه. عطرش مسکی، چوبی و کمی تل است. یه ذره هم مزهٔ ترشی توش حس میشه. من اینو به شوهرم میدهم.
وقتی اولین بار عطر «آنژلیک زیر باران» را بو کشیدم، اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود: «این همان نتهای دراکار است.» اساساً یک فوژه مردانه (خزه بلوط، چوب، وتیور). اما ناگهان این نتها ناپدید میشوند… خوب است یا بد؟ خوب است، چون توهم دراکار از بین میرود و جای خود را به عطر تازه و مرطوبی میدهد. یادآور باران است. اسمش کاملا درست انتخاب شده. نتهای بعدی بهصورت ظریفی مردانهاند: مشک، گشنیز. در این عطر احساس تازگی میکنم، تمیزی هم هست. چیزی که دوست ندارم ماندگاریاش است: روی پوست من بیشتر از نیم ساعت دوام نمیآورد. و این واقعاً تاسفبار است، چون این عطر یک جواهر کوچک است.
اولین اسپری، بارانی فلفلی و دلنشین است که به تدریج به حس مردانهای شبیه به آنژلیک تبدیل میشود. شروع امیدوارکنندهای دارد، اما قلب عطر زودگذر است و در کمتر از یک ساعت به بوی پوستی تبدیل میشود. بلند نیست و قطعاً برای محیط کار مناسب است—وقتی دنیایمان دوباره باز شود. #قرانتین
انرژی هرمس تا آخر! همیشه عاشق بوی بارون صبحگاهی بودم و این عطر دقیقاً همین بو رو داره. رازک تمیز و تیز. کمی شیرین، خیلی شیک و ظریف. به نظرم ترکیبیه از *ژاردن سور لُ نیل* و *ویاژ* هرمس. خیلی یونیسکس، خیلی مدرن. برای صبح و محیط کار مناسبه. همه سنین میتونن بپوشن. به نظر من روی مردها خیلی سکسیه. خام و جذاب.
برای من، حتی اگر این عطر در گروه بویایی چوبی-مشکی دستهبندی بشه، بسیار پودری، شیرین و عمیقاً شبیه پودر بچه است. عطر یونیسکس که برای مخاطبین زن بسیار مناسبه، اما قطعاً برای مخاطبین مرد هم چشمگیر و جذابه. عطر پوستی بسیار مرموز و جذابی.
با نظر آن نقدنویس موافقم که گفته این بوی جینتونیک میدهد. این عطر به سلیقهٔ من نیست. رازکش (جین) خیلی قوی است و آنژلیک (تونیک) هم تلخیاش را اضافه کرده. من این یکی را شستم. اما این به معنی بد بودنش نیست، فقط دوست ندارم بوی یک کوکتل بدم.
با نظر آن نقدنویس موافقم که گفت این بوی ژین و تونیک میدهد. این سلیقهٔ من نیست. رازک (ژین) خیلی قوی است و جنسینگ (تونیک) هم تلخیاش را اضافه میکند. من این را پاک کردم. این به معنی بد بودنش نیست، فقط دوست ندارم بوی یک کوکتل بگیرم.
یک آغاز زیبا و فرشتهگون با پشتیبانی ظریف از درخت ارچین و ادویهها. متأسفانه نمیتوانم درباره نوتهای میانی و پایه چیزی بگویم، چون بعد از ۳۰ دقیقه کاملا از بین رفت (و برای توصیف آغازبویش، مجبور شدم بینیام را روی پوست بگذارم). هر عطر لازم نیست غول باشد، اما حداقل دوست دارم بتوانم آن را—حتی اگر ملایم—برای چند ساعت استشمام کنم. از نظر بویش عاشقش شدم، اما بهطور کلی فقط قابل قبول است؛ چون چنین عملکرد ضعیفی در این قیمت واقعا غیرقابل قبول است. جدی میگویم... ۲۸۰ دلار برای یک بطری، آخ جون... مناسب روزهای بهار و پاییز، برای سنین ۲۵ سال به بالا.
کارمند بارنیز که این عطر رو روی کاغذ اسپری کرد، بویش رو «ژینتونیک» توصیف کرد، پس من هم همین بو رو حس کردم. و بس—حتماً به خاطر درخت ارژن (جونیپر)ه.
این عطر واقعاً نیاز به حال و هوای خاصی داره! صبح اسپریش کردم و دوستش داشتم، اما بعد از یک ساعت دیگه هیچ بویی حس نکردم. موافقم، خلاقانهست، از نظر فنی موفق و انتزاعی، اما برای سلیقهام خیلی سبک و رقیقه. اگر پول دارید و دوست دارید عطرهایی بپوشید که تقریباً «بیبو» هستند، این عطر برای شماست. برای جایگزین ارزانتر میتونید سراغ *بولگاری پور هوم* برید و برای ماندگاری و عمق بیشتر، *هرمس وویاژ* رو امتحان کنید.
«نوتها رو فراموش کنیم چون توی هرم عطر قبلاً ذکر شده. *آنژلیک سو لا پلوی* عطری شاعرانهست. صبحها، روی تختِ کتانی سفید دراز بکش و بذار بارون بباره—حتی اگر فقط ذهنی.»
عطر *فرنچ لاور* را بدون کندر و خوس علفی تصور کنید، بهجای آنها دُزی مناسبی از سدر خشک و *آنژلیک سو لا پلویی* را اضافه کنید—تقریباً همین نتیجه را میگیرید. شاید این ترکیب برای بعضیها کمی ساده بهنظر برسد، اما ترکیبی از آنژلیک و سدر ستارهی این عطر است و واقعاً زیباست. فلفل صورتی، ارغوان و سدر حس آرامشبخش و آرامشی عمیق ایجاد میکنند؛ انگار بوی برگهای خیس در یک روز بارانی و ابری را در خود جای داده است. بههیچوجه نمیتوانم پروفایل بوی آرامشبخشتر از این تصور کنم. از نظر ماندگاری کمی مشکلساز است؛ این عطر بسیار سبک، شفاف و ملایم است. گاهی احساس میکنم ناپدید شده، اما دقیقهای بعد دوباره نسیمهای ظریفی از آن به مشام میرسد. مدتزمان ماندگاریاش خوب است، اما بسیار نزدیک به پوست میماند و هیچ پخشبویی ندارد. مثل یک لوسیون نرم و تمیز با پوست یکی میشود. این تنها عطر مجموعهام است که با وجود عملکرد ضعیف، برایم استثنا قایل میشوم—نشان میدهد چقدر آن را دوست دارم و قدرش را میدانم.
«در ۶۰ ثانیه ناپدید میشه! آخ، بویش کجاست؟ اینقدر سبک و ظریفه. من عطرهای ظریف رو دوست دارم، اما این فقط ۶۰ ثانیه بوی تراشِ مدادِ خیلی سبکه و بعد ناپدید میشه. یعنی "جونیپر اسلینگ" در مقایسه با این یه غوله! شاید من خستگی بویایی دارم و شاید این عطر یه غافلگیری پنهان کرده؟ اما تا حالا این عطر رو متوجه نشدم.»
صبر کن. این باید بوی گیاهی و سبز بده؟ من فقط بوی یک گل گرفتم. گل ناشناختهای، اما تکگل. نمیدونم چرا فکر نکردم آنژلیک = آنژلیکا، آن نوت عطر گیاهی.
زیبا و ساده به شیوهٔ خوب. شروعی تیز، ادویهای و گلمانند از ریشهٔ فرشته (در حوزهٔ برخی عطرهای هرمس ژاردن، ولی بهتر) به ترکیبی شفاف و شیک میرسد: ارچن + هل + سدر + نشانهای کوچک از مرکبات + مشک پاک. بوی عطر به اندازهٔ ماندگاریاش تغییر نمیکند که نسبتاً سریع کاهش مییابد. قابل قبول است.
خیلی ظریفه. بویی گیاهی و ملایم. اگر تا حالا داروی سنتی آسیایی خورده باشید، اونو با ۱۰۰ برابر آب رقیق کنید، یه ذره هم عطر کهربای دریایی بهش اضافه کنید، دقیقاً همین بو میشه.
نسیمی ظریف از ادویه و مرکبات؛ ردّ پایی گذرا از سدر دلنشین، ظریف و شیک… و بعد ناپدید میشود. بله، من از نمونهای کوچک روی پوستم زده بودم—اما این عطر کمتر از یک ساعت دوام آورد. یادم میآید تا حدی خوشم آمده بود، ولی نه آنقدر که عاشقش شوم، حتی اگر کمی بیشتر میماند. تجربهی شما ممکن است متفاوت باشد؛ بدون شک در مدت کوتاهی که باقی میماند، ظریف، لایهلایه و باذوق است.
میبینم که برای همه، آزاردهندهترین ویژگی این عطر، ماندگاریاش بوده. یادم میآید که این عطر را اواسط اکتبر در بارنیز امتحان کردم. ایرونی این بود که ساعت چهار بعدازظهر بود و هوا داشت تبدیل به باران سیلآسا میشد. از باشگاه متروپولیتن به سمت مترو راه افتادم و حس کردم قطرات باران سبک روی صورتم میافتاد. رطوبت داشت خنک میشد. نسیم میوزید و حس میکردم بوی ارژان و سدر بالزامی روی پوستم را با خود میبرد. بافت عطر مخملی و آبکی بود. اولین باری بود که میتوانستم بافت یک عطر را توصیف کنم. برای مدتی همراهم ماند. وقتی به مرکزی پارک ساوت و برادوی رسیدم، باران داشت شدیدتر میشد، اما هنوز بوی عطر را حس میکردم. شاید چون عطر آنقدر در وجودم حک شده بود. حالا آنژلیک را با یک روز بارانی در اکتبر نیویورک تداعی میکنم. وقتی سالها پیش این عطر را امتحان کردم، مدت زیادی روی پوستم ماند. شاید امروزه فرمول آن بیشتر مصنوعی شده باشد، اما یاد گرفتم که گاهی باید ببینی کدام قسمتهای پوستت عطر را بیشتر نگه میدارد. شیمی بدن هرکس متفاوت است و ما معمولاً بهطور کلی عطر را روی گردن و مچ دست میزنیم. با این عطر خاص، آنژلیک، متوجه شدم روی ساعدها، دستها و پشت گردنم خیلی خوب میماند. یعنی اگر آن را روی شانهها یا زیر لباس بزنی، خیلی زود ناپدید میشود. با این عطر لباسهای سبک بپوش. تقریباً مثل این است که عطر را روی دستبندهای ظریف میزنی. فکر میکنم اکثر عطرهای ژان-کلود الانا همینطورند؛ لحظهای گذرا. البته ترفندی پیدا کردم تا ماندگاریاش بیشتر شود که مطمئنم برای بعضیها یک نه بزرگ است: قبل از زدن عطر، وازلین روی نقاطی که میخواستم عطر بزنم، مالیدم (میدانم، خیلی آماتورانه است—من اینجا متخصص عطر نیستم). همچنین اگر موهای بدن در هر جایی دارید، معمولاً بهترین جا برای زدن عطرهای سبک مثل این است: ساعد، سینه، جایی که ریش با فک برخورد میکند. اینجاها عطر بیشتر از پوست میماند—به هر حال این عطر اساساً مشک است و عطرهای مشک به مو میچسبند. میتوانم مقایسههایش با *وویاژ دِ هرمس* را ببینم، اما در واقع شباهتی به *آن ژاردن آن مدیترانه* پیدا کردم. در این اکسیر حس میکردم انجیر مرطوب سبک از باران دارد خشک میشود. کیفیت فلزیای در این عطر هست که نمیتوانم دقیقاً توصیفش کنم. مثل یک سطح خنک یا آلومینیوم مسواکخورده. ارژانش بسیار دلنشین و دعوتکننده است. آنژلیکها نرم و تازهاند. این عطر، عطر فضای بستهای است با پنجرههای فرانسوی باز، آسمان خاکستری، و معشوقت که با تحسین به تو نگاه میکند در حالی که تو با لبخند میگویی: «خوب، برو بیرون! ساعت هشت میبینمت.»
تا به امروز پشیمان نیستم که بابت این عطر هزینه کردهام. اگر چیزی باشد، این عطر کاملا اعتیادآور، ساختهی نابغه ژان کلود النا، دلیل غرق شدن من در دنیای عطرسازی نیچ بود. فقط حس یک پیراهن سفید تمیز و تازه را روی بستر فرشتهعشقه به من میدهد. اما عملکردش هنوز برایم کافی نیست. عطر روی پوستم حدود ۴ تا ۶ ساعت دوام میآورد و پخشبوی آن بسیار نزدیک به پوست است. شاید این عطر فقط برای کسی طراحی شده که آن را میپوشد. با این حال، هنوز هم پشیمان نیستم.
دوست دارم بارانی که این صحنه تداعی میکند، تند و تیز است. فقط کاش کمی بیشتر دوام میآورد. لحظهای زودگذر از زیبایی، اما همین را در یک روز بهاری بارانی خیلی دوست دارم.
متأسفانه عطرهایی مثل **کومین** (Cumin)، **بیگاراد** (Bigarade) از **دیفرنت کمپانی** (The Different Company)، **دِ باشماکوف** (De Bachmakov) و **تر دِ هرمس** (Terre d'Hermès) روی پوست من مستقیم به بوی زیره میزنند. عجیبه... چون سری **ژاردن** (Jardin) خشکدامن زیبایی دارند. انگار رشتهٔ مشترکی بین سه تا اولی هست که با شیمی پوست من جور نیست.
عطر مشک بسیار سبک که آنقدر به پوست نزدیک است که تقریباً مثل عطر طبیعی بهنظر میرسد، اما مشک مورد علاقهام نیست. بوی مردی در پاساژ را میدهد، با ژل موی شانهکشیده، بسیار تمیز و مرتب و پرانرژی اما تقریباً بیجنسیت و فراموششدنی.
«درختان بلند» — پل سزان
۶ از ۱۰
به گفتهٔ هاستکس، تعجبآور ضعیف. من این عطر رو دوست دارم و قصد خریدش رو داشتم، اما با توجه به قیمتش تصمیم گرفتم اول چندبار خوب امتحانش کنم. وقتی از هر دوستی که پرسیدم، همون جواب رو شنیدم: «کجاست؟ هیچ بویی استشمام نمیکنم!» و این خیلی ناراحتم کرد. آخرسر به جای اون، ژرانیم پور مونسیو رو انتخاب کردم. واقعاً متأسفم، چون تازگی و لبهٔ سبز فوقالعادهای که این عطر در همان ۱۰ ثانیهای که دوام میآورد داره، واقعاً برجستهست. اونایی که میگن بوی این عطر مثل وویاژه، به نظرم درست نمیگن—مگر اینکه وویاژ رو با بوآ دوراژ مخلوط کنید، اون وقت حرفی برای گفتن داریم. قطعاً این عطر تیزتر از وویاژهست. در دورانی که اصلاحات «درخواستشده توسط هیچکس» اینقدر زیادن، کمی ماندگاری بیشتر برای این عطر خیلی قشنگ میشد. واقعاً منتظرش هستم.
متوجه مقایسهاش با *وویاژ دِ اِرمِس* میشوم، اما به نظرم کمی سبزتره و کمتر بوی *جین و تونیک* میده. واقعاً تعجبآور بود که چقدر ضعیفه. تقریباً هیچوقت بیشتر از یک اسپری نمیزنم، اما این بار مجبور شدم چهار بار اسپری کنم تا حتی بعد از نوتهای اولی هم بویش رو حس کنم.
بوی جن اند تونیک میده و بس. خوبه، اما روی کاغذ عطرسنجی خیلی زودتر از بقیه عطرهای مال که امتحان کردم محو شد.
رایحهی عطر؟ اصلاً خاص نیست—کپی کامل از کارهای هرمس، البته بهتره بگم کارهای هرمس شبیه این عطرند چون اونها دیرتر عرضه شدند. پخش و ماندگاری؟ خیلی خیلی ناامیدکننده؛ حتی اگر خود میوه رو روی پوستتون بمالید، بیشتر دوام میآورد. از شکایتها و بدگوییهای من که بگذریم، اسم این عطر فردریک ماله—تلفظش به فرانسوی که هیچ، به هر زبانی سخت و وحشتناکه: *اُرژِلیق سوله لِ پریق*... خدایا چه اسمی! اما معنی عطر بسیار زیباست: «فرشتهای در باران». وقتی عطر رو روی پوستتون تست کنید، اولین چیزی که به ذهنتون میرسه قطعاً کارهای هرمسه؛ چیزی شبیه *ویاژ* + نت پایهی *آن جاردین مدیترانه*—رایحهای ملایم، کمی تلخ و ترش و گیاهی، اما خیلی تمیز و ظریف. از نظر کیفیت، طراوت و تازگی واقعاً بینظیره، اما شما باید تصمیم بگیرید که آیا میارزه برایش هزینه کنید یا نه، چون پخش و ماندگاریاش به معنای واقعی ناامیدتون میکنه. از اون عطرهاییه که هیچکس نمیتونه ازش بد بگه، و چون ماندگاری ضعیفی داره، خیلی برای زوجین مناسبه—روحیهی عطر کاملاً برازندهی زوجهای مهربان و شاد. از همان اول که تستش میکنید، میتونید تصمیم بگیرید، چون با یه عطر خطی روبرو هستید. اما اگر نظر من براتون مهمه، میگم نه—این عطر ارزش این هزینه رو نداره.
نسخهای سبکتر از *وویاژ دِ اِرمِس*. هیچ چیز قابلتوجهی ندارد و بسیار ضعیف است.
با انفجاری از درخت ارچ و جنسینگ شروع میشود، اما سریعاً به عطر موسکی خشک تبدیل میشود که هیچ ردّی از خود باقی نمیگذارد. در آغاز بسیار تازه و دلپذیر است، اما اگر همینطور باقی میماند چه خوب میشد. بسیار نزدیک به پوست است و تقریباً غیرقابل تشخیص. اگر میخواهید ماندگاری داشته باشد، باید در طول روز دو یا سه بار آن را تجدید کنید. به نظرم ارزش خرید یک شیشه کامل را ندارد.
احتمالا کمی بیشازحد مردانهاست به سلیقهٔ من، اما عطر خوشایندی است. چوبی، خاکی و ادویهای. در لیست مواد نیست، اما تقریباً مطمئنم که برگاموت درش هست. یا نوعی مرکبات. روی پستم با انفجاری از آن و فلفل صورتی شروع میشود. بوی بسیار آفتابیای دارد و خوب با ارغوان (جونیپر) ترکیب میشود. زود چوبها خودشان را نشان میدهند و حس پیادهروی انرژیبخشی در جنگل ایجاد میکند. با علفلیمو (آنژلیک) آشنا نیستم، اما فکر میکنم همین است که کیفیت گیاهی بهش میدهد. نزدیکیهای آخر کمی بوی عرق بدن میدهد که تقریباً به آزار نزدیک میشود، اما هرگز به آن حد نمیرسد. خیلی یاد «بلو مدیترانهئو» از آکوا دی پارما میاندازد. خبر بد این است که ماندگاریاش ضعیف است. با بیشتر عطرهای فردریک مال هم این مشکل را داشتم. از این فقط حدود ۳ ساعت دوام میآورد.
خشکشدن نرم، گرم و مشکمانند با رگهای از بوی طبیعی بدن ناشی از ادویه و فلفل (اما نه ناخوشایند). یادآور چشمههای آبگرم ژاپنی است. آرامبخش و جالب توجه.
شریک سابقم یکی از اینها رو داشت، واقعاً فوقالعاده بود. وقتی با هم میرفتیم بیرون، من «فرنچ لاور» میزدم و اون اینو؛ ترکیبی بینقص، چون مواد تشکیلدهندهشون خیلی شبیه هم بود. من ارزشش رو میدونم، ولی نوع عطر مورد علاقهام نیست. ماندگاریاش کوتاهه، ولی تعجبی نداره چون بویش خیلی ملایم و ظریفه. ۸ از ۱۰.
عالیست. در اولین پاشش، عطر گین است (لطفاً با تونیک)! دانههای ارژنگ! بعد فلفل صورتی میآید، جالب و واو! سپس بوی چوبی، خزهای، پودری و چیزی دیگر. چندلایه، چندبُعدی، مثل آفتابپرست. تلخ، خنک و تازه، همه با هم.
بوی فرشتهگیاه تازه میدهد، عطرگیاهی، تمیز و غنی. بعد از مدتی خشک میشود و بوی چوب—احتمالا سدر—از آن برمیخیزد. عطر بوی فوقالعادهای دارد که واقعا دوستش دارم. مشکلش ماندگاری بسیار کوتاهش است؛ بخش فرشتهگیاه چند دقیقه بیشتر دوام نمیآورد و بوی سدر هم حداکثر چند ساعت روی پوستم میماند. چه افسوس!
چه بوی دلنشینی داره. فقط کاش ماندگاری بیشتری داشت. فکر کنم این تنها عطر مالهٔ (Malle) هست که ادوپارفوم (EDP) نیست، به همین دلیل هم مدتزمان زیادی دووم نمیاره :( من این عطر رو دارم و گاهی میزنم، ولی هر بار ناامید میشم چون دوست دارم پخشبوی (سیلاژ) و ماندگاری بیشتری داشته باشه. نباید کسی مجبور باشه به من بچسبه تا متوجه بشه عطر زدم! غیر از این، عطر تمیز و تازهاست، مثل این که تازه از زیر دوش در دل یک جنگل بیرون اومدی. خیلی، خیلی قشنگه.
مانند بودن در جایی که یک کامیون بارگیریشده با ده تن گشنیز، به انبار فلفل کورکوم کرده، زیر باران ریزانی که میبارد. ساعت اول یا همین حدودها، مثل این است که دقیقاً لحظهٔ وقوع حادثه آنجا باشی. بقیهٔ زمان (که زیاد نیست) مثل دیدن همان مکان، سه ماه بعد است. من هم فلفل را دوست دارم و هم گشنیز، اما فکر میکنم قیمت خواستهشده برای یک بوی گذرا از آنها خیلی زیاد است. از طرف دیگر، یکی از زیباترین و آوازهدارترین نامها را دارد. در نهایت، چند عطر هستند که وقتی ازت میپرسند چه عطری زدی، بتوانی با عنوانی پاسخ دهی که میتواند نام یک شعر غنایی باشد؟
این عطر برای من مثل آفتابپرسته. گاهی احساس میکنم بوی جنگل تازه بعد از باران میدهد و خیلی هیجانزده میشوم. وقتهای دیگر فقط یه عطر شیرین-تند و ملایم چوبی ساده و کسلکننده به نظرم میرسد. هنوز نظرم دربارش قطعی نیست، اما خیلی دوستش دارم. عطر بسیار سبکیه و خوشاینده، هیچ حس مردانهای بهم نمیده.
ممکن است بوی خوشایندی هم داشته باشد—عطر بابونه و فلفل تیز و دلپذیر است، اما سبک است، خیلی سبک، بیشازحد سبک. ارزش ندارد پول یک عطر را بدهید که بعد از فقط نیم ساعت محو شود.
این عطر در لحظهٔ اول استفاده بسیار زیباست، تازه و کمی فلفلی (به دلیل فلفل)، اما ماندگاریاش بسیار کوتاه است—تقریباً فقط ۱۵ دقیقه و بعد مجبورم دوباره بزنم. من این عطر را خیلی شبیه به «او دِ لیِره» دیپتیک میبینم که ساعتها روی پوستم ماندگاری دارد و بوی تقریباً یکسانی برایم دارد. نسخهٔ افام کمی ملایمتر است، اما فلفل و تندی خنک آن بسیار مشابه است و جایگزین خوبی با قیمت کمی پایینتر محسوب میشود.
چه زیبا، چه زیبا، چه زیبا! تازه و تند، آرامبخش و شاداب. افسوس که روی پوست من بیشتر از ۲ ساعت دوام نمیآورد، وگرنه همین حالا یک شیشهاش را خریده بودم...
خوب، خوب… این یکی عطر تند و خوشبوی مشکدار با رگههای سبزیه. به هر حال من خوشم میاد، ولی واقعاً دوام چندانی نداره. :( ازش حس شیرین و شادیبخشی میگیرم. فلفل و ارزنه (جونیپر) کنتراست خوبی ایجاد میکنن و بوی تازهای از فلفل با زیرلایهای شیرین به وجود میآرن. شاید مشک هم به این حس شیرینی کمک کنه. اما این عطر رو بعضیها خطی مینامن. تقریباً از اول تا آخر تغییر خاصی نکرد، فقط بعد از یک ساعت و نیم کمرنگ شد. بعدش فقط بوی مشک ضعیفی باقی مونده بود… فکر کنم در کل سه ساعت بیشتر دوام نیاورد. این برای من واقعاً ناامیدکنندهست. اگر حداقل ۶ تا ۸ ساعت دوام میآورد، خیلی دوستش داشتم. اما متأسفانه اینطور نیست. امتیازم به این عطر ۴ از ۱۰ه. بوی خوبی داره، تمیز و دلنشینه، ولی دوامش کمه… ماندگاریش مثل بوی بدن بعد از استفاده از صابونهای باتیشاپ یا لاشه. :(
این عطر بوی عالیای داره، اما روی پوست من حداکثر ۱۵ دقیقه دوام میآره. من سه عطر دیگه از فردریک مال هم دارم که دوستشون دارم. میخواستم اینو بخرم، اما با قیمت ۲۶۰ دلار کانادا به علاوه مالیات، ۱۵ دقیقه ماندگاری برام خیلی گران تمام میشه. عطر رو دوست دارم، اما شاید مشکل از شیمی بدن خودمه.
برای من یه ضربهی تندی و تلخ بود. خیلی تلختر از ذائقهی تازه و موسکی من.
علفهای هرز پخته شده در آبقند.
اولین بار که این عطر رو امتحان کردم، فقط بوی کرفس به مشامم رسید و بعد از اون تقریباً چیز دیگری حس نکردم. یک سال بعد، با نمونه کوچکِ تولیدکنندهای جدید دوباره امتحانش کردم و کاملا شخصیت متفاوتی داشت. شروعی سبز و همچنان شبیه کرفس، که گرم میشه و در لایهای از موسِ ظریف پیچیده میشه. عطر نزدیک به پوست میمونه و با اسپری خوب، حدود ۵ ساعت دوام میاره. عجیب اینکه یاد عطر «ادکلن دِ کارتیه» میاندازه. همین حالا هر دو رو (یکی روی هر مچ دست) تست کردم و واقعاً شباهتهایی دارن، البته ادکلن کارتیه شیرینتر و گلدارتره، ولی همچنان سبک و تازهست. (۵)
این یکی از عطرهاییه که بر اساس پرسشنامهی سایت فردریک مال به من پیشنهاد دادن. مثل دو تا دیگهای که پیشنهاد داده بودن، این هم سلیقهی من نیست. حالا که کل مجموعه رو خریدم، بالاخره فهمیدم من و فردریک مال همزبان نیستیم. عطر بدی نیست، اما به دردم نمیخوره.
مثل پیادهروی در جنگل است! فکر میکنم عطرهای سبز آیندهای درخشان دارند و این نمونهای از آنهاست. سبز بینظیر، نوتهای سدر و گشنیز به آن شخصیت منحصربهفردی میبخشند و روح سبز این آفرینش را بیدار میکنند. بسیار، بسیار قدرتمند.
از اولین استشمام عاشقش شدم! ممکنه برای بعضیها کمی مردانه به نظر برسه، اما برای من اینطور نیست… روی پوستم تبدیل میشه به ترکیبی دلنشین از فرشتهگیاه خشک، فلفل و ژین. مثل بعضی از نظرات دیگه، این عطر یه حس ژینمانندی داره. انگار دارید یه ژینتونیک واقعاً خنک میخورید، در حالی که تو یه اتاق گیاهشناسی نشستید، پر از عطر گیاهان خشک. نظر من این بود.
این عطر رو کورکورانه از بین عطرهای مالِ دیگر در پیشخوان فردریک مالِ امتحان کردم، چون فروشنده پیشنهاد داده بود. بهطور کلی عطرهای فردریک مالِ رو دوست ندارم چون برام خیلی سنگین و غلیظن، اما این یکی برام جالب بود—حتی وقتی خشک شد. اولش بوی قوی جین میداد که من دوست دارم. من اصلاً بوی الکل/کاکتیلمانند رو دوست دارم. بعد کمکم به یه بوی سبکتر و گلمانند اما همچنان تازه تبدیل شد، نه زنانهی افراطی. شب هم که گشتم و فهمیدم همین عطره، چون به جین اشاره داشت. قطعاً تو آینده این عطر رو در نظر میگیرم.
باز شدن عطر **ANGELIQUES SOUS LA PLUIE** اثر فردریک مال واقعاً بسیار زیباست. با کمی تردید به سراغ این عطر رفتم، چون تجربههای منفی قبلی با چند ترکیب دیگر که بیش از حد از گیاه جاشیر (انجلیکا) استفاده کرده بودند، داشتم. آنها به راستی کابوسهای گیاهی بودند (چه انتظار دیگری میتوان داشت؟). اما این یکی قطعاً چنین نیست. متأسفانه، بعد از چند دقیقه، ردی از جاشیر در هوا محو میشود و تنها پایهای آشنا از سدر—که یادآور چند عطر از مجموعه **JARDIN** هرمس و امضای ژان-کلود النا است—باقی میماند. در مرحله پایانی، این ترکیب بیشتر شبیه جاشیری است که در یک کمد سدر محبوس شده!
مطمئن نیستم با این یکی چه کار کنم: زیرلایههایی ظریف و انحصاری دارد، ولی ترکیب کلیاش شکبرانگیز است. نگرانکننده اینکه حتی نمیتوانم بگویم بوی خوشایندی دارد. در حالیکه واقعاً هیچ عطرِ خوب یا بدی نباید چنین مشکلی داشته باشد—حتی ارزانترینشان حداقل بوی خوشی دارند. به همین دلایل: **پیشنهاد نمیشود.**
بوی خاکی و علفی، خاک جنگل بارانی. بویی بسیار آرامشبخش، مثل پناه گرفتن از باران زیر درخت یا در آغوش گرفتن تنهاش. عطر مردانهای. داستان یونان باستان آپولو و دافنه به ذهنم آمد. اگر آن خارپشت کوچک شریر، اروس، پیش از تبدیل شدن بدن دافنه به درخت پشیمان شود و عذرخواهی کند، آیا سرنوشت این دو تغییر میکند؟ :)
خوب در آمده، تلخ و نورانی است و تازه مثل چیزی که تورین گفته. بوی آن شبیه جنپی است، بدون جنسیت (یونیسکس)، اما بعد از کمی زمان ناپدید میشود. فکر میکنم کار خوبی است، اصیل و شیک.
عجایب شیمی پوست عجیب و غریب! اول یک انفجار تازه از آب تونیک مخلوط با چیزی کمی تند حس میکنم. فکر میکنم این مربوط به ریشههای آنژلیکاست. بعد از یک ساعت بوی آن تبدیل شد به... مداد سیاه! شوخی نمیکنم، حتی دوست من که این را با من تست کرد شگفتزده شد. دوباره امتحانش میکنم فقط برای تأیید عجیب بودن واکنشش با پوستم!
صبر کنید! چند ماه پیش یک نمونه از این عطر دریافت کرده بودم، کل روز روی مچم زدش و اولش خیلی دوستش داشتم، اما فکر میکردم خیلی زود محو میشه. بعد هم فراموشش کردم. امروز دوباره نمونه رو پیدا کردم و تصمیم گرفتم بقیهش رو برای امروزم استفاده کنم. وای، چه عجب! هشت ساعت گذشته و هنوز بویش رو حس میکنم، گاهی اوقات بویش به مشامم میرسه. بوی یک مارتینی پرتقالی و مرکباتی خوشمزه میده. تازه، تازه، تازه! واقعاً عالیه. قطعاً کمی ایندول هم توش هست، اما بوی اصلی رو مخدوش نمیکنه. برای بهار، تابستان و حتی محیط کار در هر زمانی عالیه. میدونم که النا همچنان از پرتقال به عنوان نت امضای خودش استفاده میکنه و این نسخه هم زیباست.
«یکی ژینتونیک میخواد؟»
من به **ASLP** خیلی علاقه دارم و با اینکه از اسمش بر نمیآید، فکر میکنم بیشتر بوی مردانهای دارد. شروعش با ترکیبی تیز، تلخ و بهنحوی تازه از ریشه فرشتهسان است که很快 آرام میگیرد و عطر را به بویی تمیز و شفاف از چوب سدر و مشک تبدیل میکند. مینیمال و پیچیدگی خاصی ندارد، اما کاملاً دلپذیر و در عین حال متمایز است. تنها نقطه ضعفش برایم قیمتش است—اگر ارزانتر بود، رقیب جدیای میشد. امتیاز: ۷ از ۱۰.
نوتهای «سنتی مردانه» در عطر *آنژلیک سو لا پلویی* آنقدر هماهنگ میشوند که یکی از لطیفترین، ابریمانندترین و واقعاً یونیسکسترین عطرها را خلق کنند: فلفل بر بوی ظریف گیاهان جوانی که زیر درختان بلند سدر میرویند—نوتهای گیاهی آنژلیک و گشنیز آنقدر ظریفاند که این عطر گلچوبیمشکی میتواند لباس فرشتگان یا اشرافزادهای با ظریفترین ترکیب را معطر کند. تقریباً بوی باران میدهد—شاید یکی از نوتهای این عطر باشد… شیرین مثل آب دریاچهای دستنخورده در جنگلی دور شمال، اما در عین حال تازه، تلخ و فلفلی—اینقدر زیبا، متعادل و شاداب… چرا کسی نمیتواند عطری اینقدر الهی (مثل این!) بسازد بدون اینکه قیمتی مثل فردریک مال بگذارد؟
وای چقدر دوستش دارم! عاشق مردانهبودن چوب و فلفل توش هستم. واقعاً مستکنندهست!!
جنگل بعد از یک رگبار باران، اردوگاههای بازی کودکی در زیر درختان، نور خورشید که از میان شاخ و برگها میتابد، شکستن شاخههای خشک زیر پا. این زندگی من است در یک شیشه، تازه مثل بچهای که از باغ میدود به داخل، با صورت کثیف و چشمهای درخشان. اولین انفجار عطر واقعاً اشکآور است، چون «حمله» این عطر، «تندی» گشنیز است که پوست هر مردی را که عاشقش شدم—چه لیاقتش را داشته باشد چه نه—معطر کرده. بدون این عطر نمیتوانم زندگی کنم، قابل اعتماد، وفادار و مهربان است.
روی بستهبندی نوشته: **رازیه (آنغوزه)، دانههای ارژن (ارژنگ) و گشنیز.** مغزم به عنوان آشپز میگوید این ترکیبات نشاندهنده یک **جن خوبکیفیت** است، و در پنج دقیقه اول هم دقیقاً بوی جن میدهد—پس قبل از پایین دادن شیشه ماشین برای افسر راهنمایی که به خاطر رد کردن چراغ قرمز متوقفت کرده، اسپریش نکن! بعد از خشک شدن، به ترکیبی کاملا دلپذیر از **مشک و چوب** تبدیل میشود. نمیدانم آلان النا این عطر را برای مردان طراحی کرده یا نه، اما نتیجهاش **مردانهای ظریف، محجوب و اصیل** است. عطر **خیلی ملایم** است (وای، دو آناگرام در یک جمله!) و هم برای محیط اداری و هم برای پیادهروی در پارک عالی است. من دوستش دارم، اما نه آنقدر که بخواهم **۲۰۰ دلار** بابتش هزینه کنم—اگر پول بیشتری داشتم، قطعاً توی لیست خواستههایم قرار میگرفت. اگر کسی آن را خریده و ازش متنفر است، با کمال میل از دستش میگیرم...
با شروعِ طعمی تند و ادویهای از گیاهان خشک. بعد از لحظهای، فلفل اضافه میشود (اما فلفل سیاه آسیابشده نیست) و شاخهای از درختان مخروطی. خیلی تازه و در عین حال تند، آفتابی و گرم. با بوی ملایمی از علفچای (آنژلیک).
«آنژلیک زیر باران» آغازش بسیار تازه، بسیار سبز و بسیار گیاهی است، کمی آشنا… صبر کنید، همان «باغی بر نیل» است. عجب نیست! بینی پشت هر دو عطر، ژان-کلود الانا است. توصیفشان سخت است جز با واژههایی مثل «تازه» یا «سبز». اما «آنژلیک زیر باران» به سمت زنانه میرود، در خشکشدن کرمی و کمی شیرین میشود، در حالی که «باغی بر نیل» لبهای مردانهتر دارد. به هر حال، اگر به دنبال چیزی سبک و بیآزار میگردید، پیشنهادش میکنم.
آغاز این عطر بسیار تازه و در عین حال تلخ، ادویهای، تونیک و گلدار است—ژان-کلود النا موفق شده بوی خالص و شگفتانگیز جنسنگ را به دام بیندازد. (در چند ثانیهٔ اول پس از اسپری کردن، این عطر یادآور «سانشاین او دو اته» لوئی فرود است.) با گذشت زمان، بوی آن گرمتر و ملایمتر میشود، حتی میتوان گفت شیرینتر، تا جایی که بوی جنسنگهای خشکشدهای را به جا میگذارد که همراه با میوههای جنگلی خشک در جعبهای کاجی گذاشته شده باشند. عطر بسیار خوبی برای اوایل بهار یا پاییز.