تصاویر
امِه موآ کارون | aimez - moi caron
امِه موآ کارون | aimez - moi caron
aimez - moi caron
Aimez - Moi by Caron is a Oriental Floral fragrance for women. Aimez - Moi was launched in 1996. The nose behind this fragrance is Dominique Ropion. Top notes are Violet, Star Anise, Mint, Cardamom and Bergamot; middle notes are Iris, Peach, Magnolia, Tincture of Rose and Jasmine; base notes are Woodsy Notes, Musk, Vanilla, Sandalwood and Amber.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- Caron
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Dominique Ropion (dominique ropion) 
Violet (violet) 
Star Anise (star anise) 
Mint (mint) 
Cardamom (cardamom) 
نارنج (bergamot) 
Iris (iris) 
Peach (peach) 
Magnolia (magnolia) 
Tincture of Rose (tincture_of_rose) 
Jasmine (jasmine) 
Musk (musk) 
Vanilla (vanilla) 
Sandalwood (sandalwood) 
Amber (amber)
«عاشقم باش.» چه نام زیبایی! عطرهای کمی هستند که واقعاً لبخندی روی لبم بنشانند، و این یکی از همانهاست! همزمان شادی، خوشبختی و ملانکولی را احساس میکنم. انفجاری از نعناع تند، بنفشه، رازیانه و نوتهای تازه. بنفشههای شکلاتی، گل آفتابگردان، سنبل و مگنولیا. حس شیرینپودری و گلدار میدهد. شیک، ظریف و زیبا. آفرین، آقای روپיון!
«آیمه مُا» با وجود گلهای دیگری که در ترکیباتش هست، عطر بنفشه محبوبترینِ همیشگیام است. این عطر بهشدت زیبا و لذتبخش است. زیره سبز، نعناع و دارچین خنکی معطری به آن میبخشند که بنفشهها را برمیآورد و زیباییشان را پررنگ میکند، بدون اینکه آنها را تحتالشعاع قرار دهد؛ و سنبله هم خشکی ملایم و پودری به آن اضافه میکند. هیچ شیرینی بیشازحدی ندارد، هیچ نوت شیرینِ دنداندرآوردنی، هیچ بوی سنگین خاکی یا چوبی. فقط بنفشهای خنک، خشک و هوادار که در این روز گرم بوی خوبی میدهد. «آیمه مُا» یعنی «مرا دوست بدارید»، و من قطعاً این عطر زیبا را دوست دارم!
مدتیه که بهدنبال عطرِ بنفشهای میگشتم. یه نمونه کوچک از این عطر رو از یه سایت سفارش داده بودم و فکر میکنم بالاخره عطر موردعلاقم رو پیدا کردم! چیزی که دوست دارم اینه که نوتهای دیگه از غلبه کردن بوی بنفشه جلوگیری میکنند. وقتی خوندم که این عطر کار روپینه، کمی تعجب کردم که اینقدر خوشم اومده. معمولاً عطرهای او برام خیلی شیرینن، اما این یکی نه! یه چیزایی یادآوریه، ولی هنوز نفهمیدم چی. با همه اینها، فکر نمیکنم تو گرمترین روزهای تابستون محل زندگیام ازش استفاده کنم. احتمالاً تو هوای خیلی گرم و مرطوب برام سنگین میشه. اما تو بهار، پاییز و زمستان، حتماً! یه نکته دیگه… این عطر کارونِ، پس طبیعیه که گران باشه. دارم فکر میکنم یه نمونه کوچکش رو از ایبی بخرم، یا شاید یه نمونه بزرگتر. دوست دارم یه شیشه کامل بگیرم، اما کوچکترین سایز ۳۰ میلیلیتره که ۱۵۰ یورو میشه، و هزینه ارسالش ۶۰ یورو! با نرخ تبدیل فعلی، میشه ۲۳۷.۹۰ دلار!! خیلی خیلی خیلی خارج از بودجهام.
عطر بسیار احساسی.
اکثر نوتهای پودری رو دوست ندارم و بنفشه هم موردعلاقهام نیست. بااینحال، روپیون با نوعی جادو این ترکیبات رو به عطر زیبایی برای زمستون و آغاز بهار تبدیل کرده. زیره سبز و نعناع روی پوستم با هل و یاسمن خوب ترکیب میشن. دوامش تمام روزه و پخشبوی متوسطش باعث میشه برای محیط کار هم مناسب باشه.
وای، این عطر خیلی پیچیدهست. نوتها اینقدر ترسناکن که حتی جرئت نمیکنم نمونهاش رو امتحان کنم.
وای!! یه نمونه دریافت کردم و بلافاصله مجبور شدم یه شیشه کاملش رو به لیست کریسمسم اضافه کنم! این واقعاً زیباست! از نعناع تو عطر متنفرم، یا حداقل فکر میکردم. نعناع این عطر رو خاص کرده! :-)
نمایشی بسیار شیک و ظریف از گلهای آیریس و بنفشه. پیچیده اما بیتکلف. اثری چهاربعدی دارد که فقط در عطرسازیهای نیچ واقعی میتوان یافت.
من طرفدار عطرهای پودری نیستم، اما این یکی کاملاً دلبردم کرده. ترکیبی از نعناع، رازیانه و بنفشه، کاملاً متعادل. برای من بوی دمنوش گیاهی شیرینشده با عسل میدهد—گرم و دلنشین، عالی برای بهار یا تابستان.
عجیبه، بوی غالبی که از این حس میکنم سیگار هست. انگار همین الان کاغذ پیچی رو برداشتم و درب بستهبندی مقوایی رو باز کردم. نمیتونم از این حس خلاص شم و سخت میتونم بوهای دیگهای رو تشخیص بدم. آیا این شیشه فاسد شده؟
چقدر قشنگه، بوی یه شیشه عسل کوچولو میده!
اگر کسی با قرصهای معطر آنیس دو فلاوینی با طعم بنفشه، پوشیده از عطر ظریف بنفشه و هستهای از رازیانه، آشنا باشد، آغاز این عطر معادل بویایی آن است (همراه با مشاهدهٔ *smellylorenny*). کمی بعد، جریانی صاف از برگهای نعناع حس میشود—شبیه به عطر زیبای *نوی اتواله* از آنیک گوتال—که با هستهای از کهربای وانیلی پودری-هلویی تضاد ایجاد میکند و به *ایمهموآ* پرواز و پخشبوی خوبی میبخشد. به این سبکپروری، کاردامون گرم و کافوری نیز کمک میکند که به خوبی با پایه شیرین و رزینی این عطر آمیخته میشود. نتیجه، کالیدوسکوپی است که به آرامی میچرخد—نه سرگیجهآور، فقط مسحورکننده. عناصر این عطر در دلِ قلب آن، بازیِ «گردش به نوبت» را اجرا میکنند؛ لحظاتی که تغییر دستها، تضادهای جالبی را آشکار میسازد. من عطرهایی را دوست دارم که از چنین توانایی برخوردارند: عطرهای یکدست هم میتوانند زیبا باشند، اما آنهایی که حرکتی موزون دارند، در طول تکاملشان میتوانند فریبنده باشند. دومینیک روپیون استعدادی خاص در این زمینه دارد و *ایمهموآ* میتوانست به راحتی یکی از اولین انتشارهای فردریک مال در آغاز قرن بیستویکم باشد.
**انفجار پودری!!!** خرید کورکورانهای امن نیست. البته میتوانم آن را بهعنوان ترکیبی عالی از برندی کلاسیک و استثنایی قدرانی کنم، اما این عطر برای من نیست… اولین باری که از آن استفاده کردم سردردم گرفت و هر بار بعدی که خواستم بزنم، نوتهای پودریاش آنقدر غالب بودند که نتوانستم دیگر نوتها را حس کنم. خشکشدن عطر و رسیدن به نوتهای پایهای زمینمانند، کهربایی-وانیلیاش زیباست، اما تنها نقطهای است که کمی از شدّت آغازگر گلمانند و خفهکنندهاش میکاهد. و دوامش هم کوتاه است! فقط سه ساعت یا همینحا زنده میماند و میمیرد. اما میتوانم زنانی را تصور کنم که این عطر را میزنند، و هیچ بدیهم نسبت به آنان ندارم. بلکه برای ظرافت و زیبایی بیتکلفشان تحسینشان میکنم… فکر میکنم باید با این عطر بمانم، چون پولش را دادم (با این حال، کیفیتش ارزش قیمتش را دارد، اشتباه نکنید). احساس میکنم ممکن است بهمرور آن را دوست داشته باشم و بینیام به پودریبودنش عادت کند. حتی امروز که بویش میکنم، چیزی در آن تغییر کرده… پس شاید از دشمن به عاشق تبدیل شویم. آبنباتهای آنیس دو فلاوین، گلهای آیریس ونگوک در آرل، گوشوارههای مرواریدمانند قطرهشبنم، کلاه ابریشمی اتاقخواب، کیسهکاغذی پر از شوکِت تازه از نانوایی کوچک در آوینیون. **ویرایش (۰۹/۰۳/۲۵):** چقدر آرزو میکنم این عطر را نفروخته بودم… دو سال از سفرم در دنیای عطر میگذرد و حس بویاییام تقریباً ۱۸۰ درجه تغییر کرده. فکر میکنم اگر الان دوباره آن را امتحان کنم، بسیار بیشتر قدرش را بدانم. اما آنقدر میترسم دوباره بخرم که مبادا همان واکنش منفی را داشته باشم. اما حالا عطرهای پودری را دوست دارم! بنفشه، آیریس… فکر نمیکنم تا الآن بتوانستم این نوتها را کاملاً درک کنم. از مجموعه کارون ناراحتم. این عطرها آنقدر گران و دستنیافتنیاند، و بطریهایشان هم دیگر زشت شده. کسی باید بیاید و این برند را نجات دهد، همنام من! میخواهم عطرهایی با نامم روی بطری داشته باشم، و میخواهم زیبا و قابلپوشش باشند!
این عطر رو بدون تست قبلی، فقط براساس نظرات خریدم و چون ارزون نبود، کمی استرس داشتم! اما وقتی صبح زدم، خیلی خوشحال شدم که ریسک کردم! این عطر کاملاً متفاوت از عطرهای چوبی-خزهایایه که معمولاً دوست دارم. بوی بنفشه، رازیانه و نعناع میده، با کهربا و وانیل در پایان. فوقالعادهست. یادم میاندازه از آبنباتهای بنفشهای که بچه بودم دوست داشتم.
خودت رو گول نزن، «دوستم داشته باش» فریاد نیست، دستور است، افسونیه که تو رو گرفتار کرده، لرزان، شکننده از قدرت خودش، نیمهبرهنه، موهای باز، بوی ظریف پودر بنفشه روی گردنش، حرص و طمع، ادویههای صمیمانهی پوستش، نیمهپری، نیمهجادوگر، البته که عاشقش میشوی، تا ماه و برگشت، تا مرگ و برگشت، برای زندگیهای بسیار. چون، چه کار دیگری میتوانی بکنی؟
یکی از خوشبویترین عطرهای بنفشهای که امتحان کردم. چه زیبایی! بوی بسیار طبیعیای دارد. نوتهای رازیانه و هلو روی پوستم کاملا مشخصند. بهطور کلی عطر بسیار خوبی است، بهسختی میشود نوتهای فردیاش را تشخیص داد. یاد عطر بولگاری پور فم با یک پیچش میوهای و تقریباً ادویهای میاندازد. قطعاً ارزش خرید فلکونی دارد. توی لیست آرزوهایم است.
شیشهام با عکس بالا مطابقت ندارد. یک عطر وینتیج «آیمه-موآ» از ایبی خریدم و اولین حسرتم اینه که سایز بزرگتری نخریدم. چند ماه پیش اینجا در فراگنتیکا مقالهای دربارهٔ بهترین عطرهای رازیانه خواندم. خلاصهٔ جان بیبل توجهام رو جلب کرد. با احتیاط پیش رفتم (چون قبلاً جان من رو گمراه کرده بود)، اما قیمتش تو محدودهٔ «بیایید امتحانش کنیم» بود: ۳۰ دلار برای یک اونس. به هر حال، چند بار استفاده کردم تا بتونم درکش کنم. رازیانه و نعناع بخشی از ساختارش هستند، اما نوعی کرمیبودی هم هست که عطر رو به سمت کهربایی میکشونه. این ترکیبات آنقدر تضاد دارند که حتی با استانداردهای امروزی هم جراتآمیزه: طیف وسیعی از گلها همراه با میوه روی لایهای از مشک و وانیل. عطرش معطره، گورمانه و در عین حال میوهای-گلی، همه در یک عطر. این ترکیب پیچیده معمولاً سلیقهام نیست. تو هوای گرم ازش استفاده کردم و منتظرم هوا سردتر بشه و پاییز برسه. عطر کاملیه برای گرم کردن خودت با یه نوشیدنی داغ کنار شومینه. فکر میکنم باید ذائقهات بهش عادت کرده باشه، اما اگر شانسش رو داشتی و نمونهای پیدا کردی، ردش نکن. یا مثل من یه شیشه وینتیج مهر و موم شده بخر (نمیدونم نسخه جدیدش خوبه یا نه).
متأسفم، اشتباهی «ایمز موآ کام ژه سوئی» نسخه مردانه رو سفارش دادم (ایمیلها و رسید رو چک کردم) اما این رو برام فرستادن. شرکت کارون باید بیشتر به چیزی که براشون میفرستن دقت کنن. خدایا چه فاجعهایه! بویش بدجور آزاردهندست. بعد خشک شدن بوی بنفشه و لیمو میده، مثل یه محصول شوینده آشپزخانه معطر جدید، که البته از اولین اسپری کمتر آزاردهندست. حتی سردردم گرفت.
"یک شیشهٔ قدیمی دارم و بوی عسل، فلفل و صندل ازش به مشام میرسه. مدام داره منو به خودش جذب میکنه و نمیتونم دست از بو کشیدنش بردارم."
من از عطرهایی که رایحه نعناع یا بادیان (ستار آنیس) دارند خوشم نمیآید. اما عاشق رایحههای بنفشه، آیریس و هلوی عطرها هستم؛ همچنین آثار دومینیک روپيون رو بسیار دوست دارم. به همین دلیل تصمیم گرفتم عطر *Aimez Moi* رو تست کنم. واقعاً عاشقش شدم! این عطر بویی ظریف، زنانه و شیک با عمق و گرمای نهفتهای است که بخشی از آن مدیون بادیان است. خداروشکر روی پوستم هیچ اثری از نعناع حس نمیشود. *Aimez Moi* عطر پرپخش و غلیظی نیست؛ بلکه شما را در حبابی از رایحهای ملایم و لطیف میپیچاند. برای روزهای بهاری و هوای معتدل گرم عالی است. از همفراغیهای عطردوستم هم ممنونم که با نقدهایشون من رو به سمت این شاهکار هدایت کردند! امتیاز ۸ از ۱۰.
مثل بقیه، بهترین بخش این عطر، آغاز آن است. لایهای از رازیانه غرق در بنفشه، هلو، گل سرخ و کمی زعفران. با خشک شدن عطر، نعناع همراه بنفشه پیش میآید که اگر خیلی نزدیک بو کنید، حس خمیردندانی میدهد، اما در فاصلهای دورتر، ابری خوشایند و گلمانند از بنفشه ایجاد میکند. حدود یک ساعت بعد، این بو هم محو میشود و جای خود را به خشکشدنی شیرین، بهتر از بوی پوست، با ترکیبی از بنفشه و مشک میدهد. در این مرحله، یاد بوی کسی میافتم که تازه از حمام خارج شده: شسته، لوسیونزده، مسواک زده و در حولهای نرم پیچیده، در اتاق سفیدی با نور ملایم یک هتل.
عاشق این بهشت هل، بنفشه و رازیانهام!
«کارون امه موآ» (۱۹۹۶) – عطر **بنفشه و رازیانه** – اثری از **دومینیک روپون**، استاد ترکیب گلها. این عطر هم مثل دیگر آثارش ناامیدکننده نیست: بنفشههای پودری با رازیانهی ادویهای و شیرینمانند (با طعم شیرینبیان) آمیخته میشود، سپس به میوههای هستهدار و گل سوسن تبدیل میشود و در پایان، پایهای از کهربای چوبی شیرین و کرمی آن را حمایت میکند. نرم، اما پرحجم و دلنشین.
«نِمِه فقط من را دوست داشته باش» (۱۹۱۶) یعنی «فقط من را دوست داشته باش». «ایمه مُا» (۱۹۹۶) یعنی «مرا دوست داشته باش». «ایمه مُا کُم ژه سوئی» (۲۰۲۰) یعنی «مرا آنطور که هستم دوست داشته باش». اینها داستانهای عشق کارون هستند: سازشی ساده یا بیتوقعی؟ «ایمه مُا» رویای بنفش کارون است. با نمایش درخشان و ادویهای بادیان ختایی آغاز میشود. بویی گرم، ادویهای، کمی بالزامیک، شیرین و شبیه به شیرینبیان که شما را به سوی مزرعهای از گلها میبرد. گل سرخ، یاسمن و بله، بنفش فراوان! بنفش تازگی آبیرنگ، سبز، ترش و همچنین جنبهای پودری به این گلآرایی زیبا میبخشد. لمس کوچکی از میوه هم در آن حس میشود که آن را دلپذیرتر و شیکتر میکند. و در پایان، با این رویای خیالی پرواز میکنید، بدون هیچ نت برجسته و مؤثر دیگری. این قطعاً یک عطر کلاسیک زنانه برای پوشیدن در روزهای پاییز/بهار است.
نام رو دوست دارم، حتی اگر کمی یاسانگیز به نظر بیاد. ؛) با فکر بیشتر، حسش رو یاسانگیز نمیبینم، بلکه جذاب میدونم. «ایمهموآ» بیگناهیای داره. مثل چیزی سبک و غیرمخرب عمل میکنه، هم شیرین (آبنبات بنفشه) و هم کمی تلخ (سوسن و شاید یک وجه هل). اما همهچیزی که ارائه میده رو دوست دارم. یادم میاندازه به شیوهای که بچهها بدون قضاوت یا تمایز، همهچیز رو با کنجکاوی و بیطرفی ثبت میکنن. اگر «ایمهموآ» حالتی داشته باشه، پذیرش شادمانهست؛ و خودش هم میخواد پذیرفته بشه، اما اصراری نداره! با این عطر احساس تنهایی نمیکنی. واقعاً دوست دارم این عطر رو داشته باشم. زیباست. پخشبوی زیادی نداره، اما اسپریش رو ندارم، فقط نمونهای از «سرندر تو چنس» دارم. ممنون بابت این فرصت که بتونم امتحانش کنم! روی پوستم دوام زیادی نداره، فقط چند ساعت. اما تا وقتی هست، خیلی خوبه.
«ایمه موآ» کار فوقالعادهایه! آنیسهایش خیلی واقعیاند، نعناعی و همینطور خیلی سبک، ظریف و هواییه؛ مثل نسیمی که تو موهات میوزنه. دربارهی نسخهی قدیمش نمیتونم چیزی بگم، اما نسخهی بازفرمولشدهاش عالیه! خیلی مدرن، طبیعی و غیرتکراری به نظر میرسه. عاشقشم!
«آه، مرا دوست بدار، چنانکه من تو را دوست دارم :-) این عطر میتوانست بمبی قدرتمند و اسطورهای برای دهههای ۷۰ و ۸۰ باشد (ببخشید، اما خیلیبار فیلم *پروازهای خطرناک* را دیدم!). حالا چه بگویم: من طعم رازیانه را (بهجز در زیره سبز) تحمل نمیکنم، همانطور که طعم نعناع، زنجبیل یا شیرینبیان را هم نمیپسندم. اما این عطر؟ عجب که دوستش دارم! پس خودت قضاوت کن. واقعاً ترکیب بنفشه، سنبل، کهربا، وانیل، هلو و یاسمن چه شاهکاری است! اگر نوتهای اولیهٔ آن شما را دلسرد میکند اما کنجکاوید ببینید چطور معجزهآسا با بقیه آمیخته شده، باز هم یک یا چندبار آن را بو کنید و ببینید آیا برایتان همان اثر را دارد یا نه. چون بله، وقتی اول با آن آشنا شدم گیج شده بودم و هنوز هم گیجم. اما آخ، چقدر هنوز عاشقش هستم.»
نمیتونم عاشق این عطر نباشم. عطریه که توش با همسرم آشنا شدم و یک سال بعد هم توش با او ازدواج کردم. عطریه که تو اصلاحیهٔ جدیدش کمی به هم ریختند، چون شیرینش کردند در حالی که اصلاً اینطور نبود. حقیقت اینه که اسمش تو را به سمت ایدهٔ عشق میبره، اما عشق یک زن قوی به شریک زندگیاش، نه عشق یک زن معمولی. عشقی صادق و بیغرض، عشق پرشور در پنهان اما با وقار در انظار عمومی. عشق دو روح همسان، نه یک قانون اجتماعی برای ازدواج. عطر کامل بود، کمی صاف و در عین حال فراگیر، ظریف، شیک، بوئی که هم یخ میزنه و هم تو رو در خود میپیچونه. این عطر، گلفلفلی منتولداره. پایهٔ گل منتولیاش بتنی و یکدسته، اما در طول تکامل، تندیای ظاهر میشه، با مقادیر مختلف، و آخرش حس بوی جنگل مرطوب رو میده. عطر فوقالعادهایه. حتی نسخهٔ جدیدش رو هم میپوشم، اما متأسفانه همسرم نمیتونه تحمل کنه که خارج از حضورش بپوشمش. براش عطریه که فقط باید برای او بپوشم. اگر فکر کنم، تنها چیزی بوده که تا حالا حسادت همسرم رو برانگیخته. پس نمیتونم بپوشمش، برای سلامت عاطفی عشقم، هرچقدر که دلم بخواهد. اما فکر میکنم همهٔ زنان قوی روی زمین باید حداقل یک بار تو زندگیشون امتحانش کنند. اما مواظب باشید، ممکنه تو لحظههای خاصی بپوشیدش و بعد شریک زندگیتون هم مثل همسر من احساس کنه و دیگه نتونید به اندازهای که دوست دارید بپوشیدش. 🙃 عطر کاملا اداری نیست، اما مثل سینابر استی لودر هم برای اغوا نیست. هیبریده، بوی زن قوی و سردی داره، اما با چیزی که میگه: «مال منی، بیا پیشم». مثل یک طلسم عشقه که فقط توسط کسی فعال میشه که قلبت رو مثل اسب سرکش بتکونه.
فکر کنم باید این رو امتحان کنی، بهخصوص اگر با بنفشهها سازگار نیستی. بیشترشون برای پوست من خیلی شیرینن، اما ترکیبی که اینجا با رازیانه و هل داره، عمق رنگ بنفش رو برجسته میکنه. غنی، پر، کلاسیک از نظر شخصیت، اما همچنان اصیل و بینظیر در هویت خودش.
۶ از ۱۰
این بوی گلهای بنفشه هلوئی با بادیان ستارهای میده. ترکیب جالبی که هرگز فکر نمیکردم جور دربیاد، اما واقعاً خوب شده. اولش برایم بسیار دهه نودی به نظر میرسد. قطعاً یادم میاندازد از عطر Tresor، و بادیانش شبیه بادیان عطر Lolita Lempicka است… انگار این دو عطر با هم ترکیب شدهاند و زمینهای از کهربا و وانیل دارند. بعد از نیم ساعت یا بیشتر، واقعاً زیبا میشود؛ بیشتر بوی هلوی وانیلی کهربایی میدهد. عاشقش هستم.
یک بنفشهی زیبا که تندیاش را به بذررازیانه نسبت میدهم و نعناع به آن تازگی بخشیده است. من این عطر را بهصورت اسپلش (پاشش مستقیم از شیشه) از همان شیشهای که در عکس بالا دیده میشود، استفاده میکنم. آن را بیشتر از بنفشهی دیگر معروف کارون، ویولت پرسیوز، دوست دارم؛ چون روی پوست من کمی گیاهی میشود. هرگز آپره لوندی را امتحان نکردهام، پس نمیتوانم مقایسه کنم، اما اغلب آپره لوندی را غمانگیز توصیف کردهاند، در حالی که امه موآ شاد است. به دلیل بذررازیانه، شباهتی به لولیتا لمپیکا دارد، اما این عطر ظریفتر است. کاتالوگ کارون آنقدر گسترده است که نمیتوانم بگویم آن را کسلکننده و معمولی مییابم، چون کلاسیکهای زیادی هستند که هنوز امتحان نکردهام؛ اما بر اساس آنچه دارم، این یکی از موردعلاقههایم است. حتی یکی از بنفشههای موردعلاقهام بهطور کلی است. پخشبوی ملایم اما قابلتوجهی دارد و اگرچه میتوان بهراحتی آن را در بهار استفاده کرد، آنقدر عمیق است که فکر میکنم در هر فصلی قابلپوشش باشد. بهطور کلی، یک خرید کور موفق. نمیدانم نسخهی اصلاحشده چگونه است، اما با توجه به مدیریت فاجعهبار کارون در اصلاح بسیاری از کلاسیکهایشان، پیشنهاد میکنم بهدنبال نسخهی قدیمیتر بگردید. امتیاز اضافی برای شیشه! **ویرایش:** کمی از آن را در اسپری ریختم و پرپاشش استفاده کردم!! بهشت بنفشهایم شده!
عطر زیبا، ظریف و زنانه برای بهار. تازه و گلدار اما با پیچیدگیهای پنهان: بنفشهای «خطی» نیست، بلکه تحول شگفتانگیزی از آغاز تازهای به قلبی پودریتر دارد. تنها ایرادی که میتوانم بگیرم این است که کمی ضعیف است... اما با وجود پخشبوی کم، ماندگاریاش بد نیست. نسخه قدیمیترش را در بطری اصلی امتحان کردهام... و میدانم که متأسفانه تقریباً کاملاً بازفرمولاسیون شده.
این عطر ممکن است نظرها را تقسیم کند، اما واقعاً یکی از موردعلاقههای من است. چند بار اولی که ازش استفاده کردم، فکر میکردم… خستهکننده است. حتی گذاشتمش توی جعبه تعویضم چون احساس کردم به من نمیآید. یک روز، درآوردمش و گفتم دوباره امتحان کنم—و واقعاً *الهی* بود. شروع با نعناع و رازیانه… کمی سبز، کمی تند… گل سوسن پودری و بنفشه تازه، همه روی بستر چوبی کهربایی و مشک. این عطر پرسرصدا نیست، حس کهنه و اِتری دارد. در نقد دیگری خوانده بودم کسی اشاره کرده به شانههای پددار و موهای حجمدار—نه، اصلاً به این عطر نمیآید—این ظرافت ملایم است. این بوی زنی است که ناهار میخورد، با آرامی میت جولیپ مینوشد و قبل از رفتن به قرار بعدیش، پودر صورتش را با ظرافت اصلاح میکند. دلم میخواهد کسی که این بوی خوش را دارد، در آغوش بگیرم. بسیار دلنشین است، و خوشحالم که هرگز تعویضش نکردم.
به نظر میرسه نسخهٔ «بد» این عطر رو گرفتم. یه مشت شربت بنفشه چسبناک تو صورت و یه ضربهٔ سنگین رازیانه که بیرحمانه ادامه داشت. گرم، خیلی شیرین، کهربایی، اما در عین حال خیلی «نعناعی» هم بود—با یه پاشیدنی از مایع سفیدکنندهٔ لیمویی فلش (که به این هرجومرج اضافه میشد)—این بود تجربهٔ من از عطر «آیمهموآ». یکی از ناهمگونترین عطرهایی بود که تا حالا بوییدهام. نمونهای که روی پوستم زدم، مثل یه جنگ بین نوتهای گرم/سرد و شیرین/تازه بود که به بدترین شکل با هم برخورد میکردند. انتظار داشتم چیزی شبیه «لور بلو» یا «آپر لوندی» باشه—اما نه! واقعاً ازش متنفرم، روی من فقط یه آشفتگی آزاردهنده بود.
دو تا از اینم دارم. کارون رو دوست دارم، اما اینو نه. اف. عطر چوب تلخ توتون تو نوکش مثل یه عطر کهنهی وینتیج فاسد شده. گلهای تیز تو میونش و اون بوی توتون تو بیسه. توتون رو دوست دارم، اما این توتون برگهای خشکنشدهست. هرکی بویشو کشیده باشه یا کشیده باشه میدونه چقدر بدبوئه.
این یکی واقعاً، واقعاً یک خرید کور بد از آب دراومد برام، متأسفانه. یه شیشه ۳۰ میلیلیتری خریدم (مثل همونی که تو عکس اینجاست) و بعد از اینکه روی مچم اسپری کردم، فهمیدم این عطر مال من نیست. عطرهای کارون برام یا خوبن یا بد؛ این یکی هم بد از آب دراومد. تو مجموعهام میذارمش، اما هیچوقت نمیپوشم. روی پوستم بوی یه جعبه بزرگ و زشت انبه خشکیده میده و من اصلاً این بو رو تحمل نمیکنم. امیدوار بودم مثل «پور اون فم دو کارون» بشه که اونم کور خریدم و خیلی دوستش دارم، اما نشد. خرید کور این عطر رو توصیه نمیکنم. شاید دیگه باید از عطرهای کارون دوری کنم، خیلی پیچیدهست، خخخ.
بر اساس همهی نظرات مثبت، بدون تست قبلی یک بطری ۳۰ میلیلیتری (همین عکس) را با قیمت خوب خریدم. این عطر برایم تجربهی عجیبی بوده: هیچکدام از آن گلهای زیبایی که همه اشاره میکنند را نتوانستم پیدا کنم، نه آن کیفیت رویایی و روحانگیزی که بسیاری حرفش را زده بودند. همین دو ویژگی بود که مرا به سمت این عطر کشانده بود. من «آپرِ لوندِی» را دوست دارم، اما این یکی برایم چنین عملکردی نداشته. به جای آن، از همان ابتدا روی پوستم بویی شدیداً الکلی (آیا انیس است؟) میدهد که در مرحلهی خشک شدن ملایمتر میشود اما همچنان باقی میماند و بهطور کلی حس شیرینی متوسطی مثل کمپوت آلو میدهد، دقیقاً مثل چیزی که یکی گفته بود. فقط کمی ردی از هل میگیرم و بس. نه چیزی که میخواستم و نه چندان برایم جذاب است. تنها راهی که میتوانم حداقل بوی بنفشه (که دوستش دارم) را حس کنم، اسپری کردنش روی لباس یا فضای اتاق است. اگر روی خودم نباشد، واقعاً دلنشین است و تا حدی میفهمم دیگران چه میگویند. نتیجه: پیشنهاد میکنم بدون تست قبلی نخرید. به نظر میرسد بیشتر مردم بهترین تجربه را از این عطر میبرند، اما ممکن است مثل من شانس نیاورید.
عطر خیرهکنندهٔ زیبایی. بنفشهٔ الهی، سنجد، هل، کهربا و بادرنجبه. عطری دلانگیز و لذیذ. چوب صندل زیبا، کهربای نرم و لطیف، وانیل، گل سرخ خیرهکننده، نعناع دلنشین، برگاموت؛ مجموعهای از عطرهای آسمانی. ساعتها دوام میآورد و هرگز محو نمیشود!!! عطر موردعلاقهٔ همسرم است. عطری بسیار رمانتیک، و هر جا میرم همه را مجذوب خود میکند! مردم در خیابان و مغازهها از من میپرسند چه عطری زدهام. بهشتی است!!! زیباست!!!
میدانستی فضانوردانی که به ماه رفتند، گفتند ماه بوی بسیار متمایزی دارد؟ وقتی مأموریتهای پیادهروی آپولو تمام میشد، فضانوردان گردوغبار ماه را به کابین برمیگرداندند و بوی آن را شبیه باروت توصیف کردند. باز آلدرین گفته ماه بوی خاکستر شومینهای را دارد که کمی آب روی آن ریخته باشند. به این بوی توصیفشده توسط فضانوردان «عطر ماه» میگویند. چه رمانتیک! امشب وقتی من، پسر و دخترم عطر *آیمهموآ* را امتحان کردیم، هرکدام توصیف متفاوتی داشتیم. من عطر ماه را آوردم چون پسرم گفت این بوی خاكسترهای آخرین شعلههای آتشبازی روی چمن را دارد. وقتی او این را گفت، متوجه شدم بوی تندی و ترش دارد—نه ناخوشایند، بلکه کنجکاوانه—مثل باروت یا همان عطر ماهی که در ذهنم تصور میکنم. اولین توصیفهای خانوادهمان این بود: - دخترم: «بوی ژوژوب (آبنبات ژلاتینی) میدهد!» - پسر بزرگتر: «ماسکی هالووین از جنس لاستیک و پلاستیک است.» - من: «بوی زیادی هل، زباد (اصلاً سلیقم نیست!)، و رازیانه میدهد.» چند لحظه میگذرد و بوی پایه را حس میکنیم: - دخترم: «شیرینبیان!» - پسر بزرگتر: «خاكستر آتشبازی روی چمن سوخته و کمی چرم.» - پسر کوچکتر: «بوی غلات صبحانه میدهد!» - شوهرم: «هوم… بوی دشت میدهد.» من با همه توصیفهای خانوادهام موافقم. و با محبت میگویم: انگار *ونیل فیلدز* بزرگ شده، به پاریس رفته، از کنار کارخانه شیرینبیان گذشته و در جریان هوای باروت قرار گرفته. هرچه بیشتر میپوشم، بیشتر دوستش دارم. قطعاً میتوانم تصور کنم آن را با عطرهای گورمند پر از وانیل و نارگیل لایهلایه کنم. این عطر را بهصورت وینتیج خریدم و وقتی این مینی را تمام کردم، احتمالاً دوباره تهیهاش خواهم کرد.
عطر زیبای **آیریس** از کارون. من این عطر رو در تابستان، پاییز و زمستان تست کردم و به نظرم در زمستون عملکرد بهتری داره. اگر میخواید یه عطر آیریس واقعی رو تجربه کنید، وقتی دلِ این عطر باز میشه، انتخاب خیلی خوبیه. نمیفهمم چرا این عطر محبوبیت بیشتری نداره. به نظرم کیفیتش از گرنلن هم بهتره. کارون دیگه به راحتی در بازار پیدا نمیشه یا دیده نمیشه. افسوس که با این کلاسیکهای عالیای که تو مجموعهشون دارن، بازیشون مدرن نشده. قطعاً خرید خوبی برای دوستداران آیریسه.
بنفش رویایی و کمی غبارآلود، احاطهشده با چوب صندل، کهربا و وانیل. کمی رازیانه و نعناع هم به آن اضافه شده تا جذابتر شود. و واقعاً همینطور است؛ مثل شعر کیتس برای معشوقهاش، فانی: *«ستارهی درخشان، کاش مانند تو پایدار بودم— نه در شکوه تنهایی، آویخته بر فراز شب و تماشاگر، با پلکهای گشودهی ابدی، مانند زاهد بیخواب طبیعت، آبهای متحرک را در وظیفهی کشیشوارشان...»* دختری این نامهی خاص را روی فرشی آبی و گلدار—در فیلمی از جین کمپיון—میخواند. آیا گلها بنفش بودند؟ مهم نیست. فقط یک تصویر. سکوت، نور و بوی گذرا. آیا میتوان لحظهای را گرفتار کرد؟ نه، نمیتوان. همه میگویند چه بوی زیبایی است. گلها آمیخته با رگههای چوبی، کمی پودری، غنی از نوای گیاهی و ادویهای. عطر جهانی: مناسب برای پری جوانی با لباس بلند و سبک که فکر میکند جادوی چوبدستیاش را کجا بگذارد، و نیز زنی بالغ که میخواهد خود را در چیزی گرم و امن بپیچد. ماندگاری چندان طولانی نیست و پخشبوی آن هم متوسط است. برای کسانی که واقعاً میخواستند «لولیتا لمپیکا» را دوست داشته باشند، اما نتوانستند. عطری رمانتیک و درونخانهای که فضایی از ناگفتهها میآفریند: احساسات، کلمات، تأثیرات. زیبایی در یک شیشه.
یادم میاندازه از کمپوت آلو بخارا. چه بوی خوبی :)
آهان، خوب… این دومینیک روپیون است، پادشاه گلها! باید میدانستم! این نسبتاً جدید است چون ۱۹۹۶ دوران وسطا نیست! از این عصبانیام که عطرهای دهه ۸۰–۹۰ حالا «وینتیج» حساب میشوند، بهخصوص اگر دوبارهفرمولسازی شده باشند! نمیدانم هنوز میفروشندش یا نه و اگر میفروشند، آیا فرمول اصلیاش باقیمانده (که شک دارم). من یک شیشه کوچک اسپلش از سال ۹۶ دارم و خیلی دوستش دارم. عطر جسورانهای است، بسیار رمانتیک اما متفاوت، با رازیانه ستارهای و نعناع در آغاز که حس تندی اولیه میدهد کهsoon در دل قلب گلهای زیبا غرق میشود. چیزی رویایی و عمیقاً رمانتیک در این عطر هست، اما آنقدر نیست که دل نازکها نتوانند تحملش کنند. با وجود نوت نعناعی اولیه، ترکیب غنی و گلمحور است، به بهترین سبک DR (فکر کنید به آماریژ، متفاوت اما همچنان گلبار و باشکوه). بنفشه خیلی پررنگ است و با نعناع پیوند خورده. این عطر را دوست دارم. پخشبوی خوبی دارد و ماندگاریاش هم بالا است. علاوه بر این، شیشهاش هم جالب است، اما گنج واقعی، خود عصاره درونش است.
«عطر **کارون امه** (Caron Aimez) رو دوست دارم… واقعاً عالیه! بوی نرم و گلدار داره، انگار دارم شامپاین مینوشم.»
احساس نوشیدن چای با عسل و کشیدن سیگار منتول رو تو یک صندلی چرم نو بهم میده.
مظنونم نسخهی اصلاحشدهٔ جدیدش رو امتحان کردم. شروعش مبهم بود. خوشبو ولی نمیشد هیچ نوت مشخصی رو تشخیص داد. شاید بنفشه، شاید ادویه. این بو هم خیلی زود محو شد. حداکثر دو ساعت، شاید کمتر. و پراکندگیبوییش (سیلاژ) خیلی زیاد بود. کل دو ساعتی که پوشیده بودمش، فکر میکردم دقیقاً نماد دههٔ ۸۰ه. همهچیز دههٔ ۸۰ رو داشت: شانهپدها، موهای ژولهزده، لبهای قرمز و هر چیز دیگهای که مربوط به اون دهه باشه.
خیلی یاد بوی دلنشین گلرین متئوریت پرل میاندازه، حتی یه حس کمی «غبارآلود» هم داره.
در واقع یک رویا؛ نعناع، بنفشه، مرکبات، شیرینبیان، چوب و وانیل در ترکیبی زیبا. بویی قوی نیست؛ برعکس! برای استشمام این ترکیب زیبا باید نصف یک شیشه «ایمه موآ» (aimez-moi) اسپری کنم. در حالی که من عطرهای ملایم را دوست دارم، این عطر فرار است، مثل یک... رویا.
چه نقد زیبایی، هنریت! کاملا موافقم! این عطر رویاست، خودم رو تصور میکنم که دارم از میان مزرعهای وحشی و آفتابزده عبور میکنم.
لطیف، سبک، باریکبین، شاد، دلنشین. همهٔ این صفتها برای عطر **آمه-موا** صدق میکنند. من طرفدار عطرهایی با پایه بنفشه هستم (اما با چیزی فراتر از بنفشهٔ خالص)، مثل **آپرِ لُندِه** و همین **آمه-موا** که بنفشه را با لایهای درخشان از ادویه، گیاهان و چوبها ترکیب میکنند. آمه-موا بنفشهای است که بیش از حد «بنفشهای» نیست (برخلاف عطرهایی مثل **ویولتای پарма**، **لا ویولت** گوتال یا پنهالیگونز، یا حتی **ویولت پرسیوز** خود کارون که آنها را هم دوست دارم و استفاده میکنم)، بسیار سبک و ساختاریافته است و گاهی یادم میاندازد از **آپرِ لُندِه**، یکی از شاهکارهای دنیای عطر. ادویهها، رازیانه، نعناع با بنفشه ترکیب خوبی دارند و باعث میشوند ترکیب بیش از حد گلین نباشد و پیچیدهتر شود. راستش را بخواهید، این عطر را در بهار دوست ندارم؛ ترجیح میدهم در روزهای سرد مثل امروز در اروپای قارهای استفادهاش کنم، جایی که هوای تازه و سرد صبحگاهی با این سمفونی کارون همنوا میشود و به آن حالتی میدهد که شیک است، نه نوجوانانه، نه صرفاً بنفشهای رمانتیک ویکتوریایی، بلکه بسیار بسیار مدرن. عاشقش هستم، خیلی خیلی دوستش دارم.
امروز این عطر رو بهصورت ادکلن ۱۰۰ میلیلیتری دریافت کردم… این عطر واقعاً رویاییه—خیلی خوشمزه، ظریف و بسیار غیرمعمول. ترکیبی گرد و خاص از نتهای بنفشه و نعناعش بهخصوص غیرعادی اما زیباست. البته روی پوست من ماندگاری بسیار کمی داره و نزدیک به پوست میمونه. با این حال، مثل اکثر عطرهای کارون، این یکی هم شاهکاریه. آفرین به کارون!
این یکی از آن عطرهاست که یا خیلی خوب میشود یا خیلی بد، بسته به اینکه شیمی پوستت اون روز چطور باشه و اینکه شیشهای که میگیری چقدر قدیمیست. به نظر میرسد *آمهموآ* زود منقضی میشه (حتی اگر تو جای تاریک نگهداری بشه) و تبدیل میشه به یک فاجعهی تند، رازیانهای و سوزانندهی بینی. اما وقتی شیشهی خوبی بگیری یا شیمی پوستت با اون سازگار باشه، بویش مثل یک وانیل طلایی و کرمی با کمی گیاهان باغچهای میشه.
این عطر یه خانوم سختگیره که شناختش کار آسونی نیست. اولش برام خیلی خشک و رسمی به نظر میاومد (همون مشکلی که با کوکو دارم). خیلی محفوظ و بیرویهست. اما هر از گاهی سراغ نمونهاش میرفتم و دو بار آخر کمکم دارم بیشتر باش آشنا میشم؛ از نفرتم بهش رسیده به دوستداشتن. قسمت اولش رو بیشتر از همه دوست دارم، کاش طولانیتر میشد. یه موج ادویه میگیره… ترکیب خوبی از هل و رازیانه. بوی بنفشه رو حس میکنم، ولی برام خیلی سبکه، چون ادویهها غلبه دارن. کمی بعدتر، بنفشه بیشتر خودشو نشون میده، چوب و میوهها با ادویهها مخلوط میشن و این حالت رو تا ۶-۸ ساعت نگه میدارن. هرگز به اندازهای که میخواستم نعناع نگرفتم، فقط کمی اولش بود که یه تازگی عالی میداد (کاش بیشتر میموند). اما بهطور کلی، *آمه موآ* داره برام جذابتر میشه. مثل *انسولانس* نیست، ولی وقتی خوب بشناسیش خیلی زیباست. پودر و ادویه و همهچیز خوب. بهروزرسانی… عاشقش شدم! حالا زیبایی و طیف کامل نوتهای این عطر رو میفهمم و بهترین دوستامون شدیم… یه کلاسیک منحصربهفرد!
این عطر تعادل کاملی دارد. بهسادگی میتوانست بیشازحد دخترانه و شیرین یا پودری و بالغ باشد، اما هیچکدام نیست. هم شیرینی آدامسمانند دارد و هم حس دارویی، ولی هرگز طاغی نیست. شیرینیاش با نوتهای تل مردانهای تعدیل شده که عمق غیرمنتظرهای به آن میبخشد. بااینحال، عطر هیچوقت بیشازحد پیچیده نیست—متمرکز و متعادل است. نمیتوانم تصور کنم این نوتها به شکل بهتری تفسیر شوند. **ویرایش:** و وقتی (نسخه وینتیج) «لور بلو» را میپوشی، ناگهان منبع الهام این عطر مشخص میشود. تفسیری مدرن و غیرعطرگونه از آن کلاسیک شگفتانگیز و شیرینیمانند است. قرصهای بنفشه، شیرینیپز، ماستیک و قطرههای ادویه دهانتان را آب میاندازند.
عطر جالبی… آغازش یادآور آبنبات سخت جالی رنچر با طعم سیب ترش و بنفشه است. پخشبوی آن بنفشهای خجالتی است و فقط چند ساعت دوام میآورد. به نظرم از *ویولت-منت*ِ جیسیبی جالبتر است… احتمالاً چون عطرهای کارون معمولاً چند بخش دارند؛ به ندرت داستان کوتاهی هستند. این بررسی مربوط به نسخه جدید ایدیتی است. دوست دارم بوی نسخه پرفیوم خالص یا پیشین آن، *نِمِز کو موا*، را تجربه کنم. عطری دلنشین و راحت برای پوشیدن، با کمی ابهام. علاقهمندان به بنفشه حتماً باید این را امتحان کنند.
عطر خوبی برای استفاده در طول روز است، بدون هیچ حساسیتبرانگیزی. تازه و زنانه با حالتی شیک و کلاسیک. اما فکر میکنم وقتی با عطر دیگری لایهشود—ترجیحاً چیزی دودیتر و پیچیدهتر—خیلی بهتر میشود. بهتنهایی فاقد پیچیدگی است؛ زیبا و شیرین اما خطی است و از شروع تا پایان تغییر چندانی نمیکند. پخشبوی اولیهاش عالی است، اما بعد از حدود ۲ ساعت دوباره نزدیک به پوست مینشیند. ماندگاری نسخه ادکلن آن متوسط است—چیزی نیست که بخواهید دربارهاش بنویسید. من حدود ۴ ساعت از آن استفاده کردم تا کاملاً محو شد.
نمیتونم تصمیم بگیرم که «ایمز موآ» رو دوست دارم یا نه. از آغازِ ادکلن خوشم نمیاد؛ خیلی پرهیاهو و در واقع کمی سردردآوره. اما بعد از حدود یک ساعت، تبدیل میشه به یه عطر افسانهای و زیبا. بویی مثل پریهای کوچک :) تو این مرحله عاشقش میشم و فکر میکنم خیلی شبیه «لولیتا لمپیکا»ه، ولی خیلی بهتر و متنوعتره؛ با لمسِ هم مرکبات و هم نعناع. بعدتر شروع میکنه به محو شدن و نه پخشبوییش و نه ماندگاریش راضیام نمیکنه. اما نوتهای میانی، که چند ساعت دووم میارن، واقعاً بینظیرن.
نقدهای قبلی همه چیز را گفتهاند. این یک عطر غیرمعمول است. در ابتدا بوی نعناع و کمی ردی از لیمو به مشام میرسد. نه ناخوشایند، اما… بحث دهانشویه نیست. اگر از شوک اول بگذریم، تبدیل به عطر پوست میشود. نرم مثل پوست نوزاد، ملایم، پودری، میتوانید بینیتان را در بازو فرو کنید و لذت ببرید. پس آیا دوستش دارم؟ بله دوست دارم، اما عاشقش نیستم. یک چیز واضح است: میتوانید آن را به فراوانی اسپری کنید. مثل یک مه بدن رفتار میکند. اگر کمی هم روی لباس بریزید، کل حس تازه و دلچسب میشود. سالها پیش عطر مشابهی وجود داشت: آنایس-آنایس. آنایس قویتر است، اما *آیمه-موآ* نرمتر. بعد از مدتی، تنها بویی که حس میکنم چای سبز یخ است. بد نیست. منحصر به فرد است. شاید بتوانم این عطر را روی چیزی دیگر بزنم—تا پایهای قویتر به آن بدهم—اما اثرش کم و روحمانند است. مهی از چای سبز.
«آیمه موآ» عطر بسیار غیرمعمولی است. روی پوست من، نعناع از ابتدای اسپری تا خشکشدن بسیار قوی و غالب است. ترکیب نعناع با طعم شیرینریشهای بادیانستارهای و ادویههای ملایم، به این عطر جنبهای شیرین میدهد. از آغاز با انفجاری تازه و نعناعی شروع میشود، سپس به قلبی شبیه آبنبات خوشمزه اما نه خیلی شیرین میرسد که روی پوست من مدت زیادی دوام نمیآورد. در مرحله خشکشدن، نعناع با ادویههای ملایم کندر آمیخته میشود. گلهای بنفشه هم وجود دارند، اما روی پوست من این عطر هیچوقت گلمانند نیست—بیشتر تازه، نعناعی، کمی ادویهای و خشک است. تا به حال عطری مثل «آیمه موآ» امتحان نکردهام. خشکشدن طولانیمدتش یادآور چای مایعی ادویهای با تاکید فراوان بر *نعناع* است. این عطر روی پوست من حدود ۱۲ ساعت ماندگاری دارد و پس از ۱۰ دقیقه اولیه نزدیک به پوست مینشیند. «آیمه موآ» را وقتی میپوشم که حال و هوای چیزی *«خیلی خیلی متفاوت»* داشته باشم. افرادی در هر سنی که عطرهای واقعاً منحصر به فرد را دوست دارند، از پوشیدن آن لذت خواهند برد.
بعد از خواندن همهی نظرات زیبایی که دربارهاش نوشته بودند، دلم میخواست حتماً امتحانش کنم. بالاخره با کمک JazzBirdSinger توانستم یک شیشهاش رو تهیه کنم! اولین بویی که برداشتم، خوشم نیومد، اما یاد گرفتم که به عطرها شانس بدهم و خیلی خوشحالم که این کار رو کردم. ادویههای ملایم هل و رازیانه کاملاً مشهودند، همراه با مرکبات و کمی برگ بنفشه که کمتر به چشم میآیند اما همچنان قابل تشخیصاند. گل بنفشه رو توی این عطر پیدا نکردم، اما مهم نیست چون واقعاً بوی زیبایی داره. در مرحلهی خشک شدن کمی شیرینتر میشه، اما نه شیرینی قندی که بعضیا ازش بیزارند. نسخهای که من دارم، ادکلن (EDT) هست و معمولاً از این نوع عطرها خوشم نمیاد چون ضعیفترند، اما باید بگم این فرمولاسیون به اندازهای قوی هست که تمام روز دووم بیاره. روی پوست من نزدیک میمونه، ولی فکر میکنم با چند اسپری بیشتر، پخشبوی بهتری هم داشته باشه. ارزش امتحان کردن رو داره و چون تولیدش متوقف شده و پیدا کردنش سخته، اگر کجا دیدیدش، سریاً بخرید. عطر باکیفیتیه و زمان میبره تا خوب درکش کنید. نمیتونم بگم یکی از موردعلاقههامه، اما میفهمم چرا خیلیها دوستش دارند. واقعاً کیفیت در یک شیشهست و بویی مثلش سراغ ندارم. هر بار که بویش رو میکشم، یاد مغازههای قدیمی ادویهفروشی میافتم که در کشورم—که دلش میخواد هر اینچش مدرن بشه—تقریباً همهشون از بین رفتهاند. مادرم قبلاً برای خرید ادویهی غذایی مرا با خودش میبرد و این عطر من رو به اون روزها برمیگردونه.
فرمولاسیون عطر (*parfum*) حتی بهتر از ادکلن (*EDT*) است. همان ترکیب است، اما غنیتر، نرمتر و همگنتر، با نوتهای مشخص شیرینبیان، مرکبات میوهای و زنجبیل ادویهای. در همه فرمولاسیونها زیباست.
این یک عطر فوقالعادهاست. توی لیست آرزوهام بود و وقتی روی قفسه دیدمش، بدون تست کردن بلافاصله خریدمش. وقتی توی صف پرداخت ایستاده بودم، کمی اسپری کردم و وای! البته مطمئن بودم دوستش خواهم داشت، اما به این اندازه انتظار نداشتم. بعضی عطرشناسها عبارت *"عشق از نگاه اول"* رو دارن، اما من میگم *"عشق از اولین بو کشیدن"* – بله، همینجوری برام شد. با انفجاری از ترکیب کرمی رازیانه و شیرینبیان باز میشه، کمی شیرین (اما زنانه نیست)، اول کمی ادویه حس میشه اما زود محو میشه، بعدش تا آخر بوی گل بنفشهای کرمی میده. خیلی گرم و جوانه (اما بازم زنانه نیست)، کمی پودری. موندگاریش فوقالعادهست، کل روز میمونه، و پخشبوییش هم از ۱۰، ۷-۸ میشه. منو خوشحال میکنه و حس میکنم هیچوقت ازش سیر نمیشم :)
میخوامش! یه نمونه کوچیک از این رو امتحان کردم و دیگه از سرم بیرون نمیره. خیلی منحصربهفرده، خیلی شیک. این رو میپوشی وقتی دارین تو یه روز بارونی به جاز غمگین گوش میدین، چای میخورین و یه شیرینی لوکس میخورین، درحالیکه یه سویشر کشمیری بنفش پوشیدین. حتی اگر فقط به این خاطر باشه که بوی آبنبات خرسی و پانچ میوهای بادی ورکس نمیده، میخوامش.
این عطر رو خیلی دوست دارم، و این اولین باریه که ازش استفاده میکنم! افسوس که زودتر با «ایمهموآ» (Aimez-Moi) آشنا نشده بودم. بوی شیرینبیان رو دوست دارم، هرچند در ترکیب این عطر دقیقاً شیرینبیان نیست، بلکه بوی رازیانه ستارهایه که شبیهشه. به هر حال، همین شروع شیرین و خوراکیمانند بود که لحظهای که عطر رو روی مچم زدم، مرا مجذوبش کرد. عطر شیرینه، اما شیرینی دلچسبی داره. با اضافه شدن نعناع و بنفشههای غبارآلود، این ترکیب هم منحصر به فرد شده و هم «به جان خریدنی». وقتشه که بیشتر مجموعه کارون رو کشف کنم، بهخصوص اگر این نمونهای از محصولاتشونه. باید اضافه کنم که قیمتهای آنلاین کارون هم خیلی خوبه و نمیشه ازش گذشت. شاید این عطر سلیقهای باشه، چون نظرات دربارش خیلی متفاوته. من خودم جزو طرفدارانش هستم. در «ایمهموآ» بنفشه خیلی بهکار رفته، اما کمی سنگینتر از چیزیه که شاید بهش عادت دارید، با لبهای کمی دارویی. فکر کنم من عاشق عطرهای بنفشه پررنگم. «اینسلانس» ادپ از گرلن هم یکی دیگه از عطرهای شیرین و بنفشهای موردعلاقهمه. نحوه ترکیب هر نت با هم دیوانهکنندهست؛ پیچیده اما در عین حال نرم و یکدست. در مرحله پایانی، «ایمهموآ» گرم و دلنشین میشه، مثل اینکه با چوبهای وانیلی و ادویههای سبز «کرهای» شده باشه. روی پوست واقعاً جادویی میافته. پخشبوی عطر قویه، اما نه بیش از حد، و ماندگاریش؟ هیچ نقطه ضعف قابل ذکری نداره. کارون همیشه کیفیت تحویل میده، و از آنچه تا حالا از مجموعهش امتحان کردم، متوجه شدم هر عطرش منحصر به فرده. «ایمهموآ» تبدیل شده به یکی از عطرهای موردعلاقهام برای پاییز.
«آیمه-موا» همیشه یادآور «آملی» بوده برام: شیرین، فرانسوی، معصوم و شکننده، اما پر از رویا و انرژی. آغازش آنقدر شیرین است که مثل یک تازیانه میماند، ولی عجیبوغریب تازهکننده است. بعد برای مدتی حس میکنم مثل خرسهای ژلهای (با طعم بنفشه؟) است. وقتی این حس از بین میرود، با قلبی کرمی، چوبی، پودری و شدیداً بنفشهای روبهرو میشوم که کمکم با گذشت زمان محو میشود. شیرینی در کل ترکیب حضور دارد، اما دیگر به اندازه ساعت اول دنداندردآور نیست. با وجود چوب، ادویه و شیرینی، حس تمیزی و خنکی میدهد. ماندگاریاش هم واقعاً خوب است، همیشه آخرین نشانههایش را زیر دوش بعدی هم میشود استشمام کرد.
«آیمهموا» سال ۱۹۹۶ عرضه شد و عشق از نگاه اول نبود، بیشتر مثل عشق بعد از بو کشیدن دوم! یادم هست اولین بار در نوردستروم تستش کردم و گفتم «وای، این خوب نیست.» حالا که میدانم چه نوتهایی دارد، متوجه شدم آن نوتهای اولیه دارچین، بادرنجبویه و نعناع بودند که تقریباً مرا از پا درآوردند و باعث واکنش منفیام شدند. به خانه رفتم و دیگر بهش فکر نکردم، بدون اینکه بدانم کمی از «آیمهموا» روی آستین کت زمستانیام باقی مانده بود. صبح روز بعد وقتی کتم را میپوشیدم، متوجه شدم چیزی بوی خوبی میدهد—گرم، غنی و کمی سبز، اما چه بود؟ فهمیدم تنها عطر آن روز بود و اگر بعداً اینقدر خوب بو داده، باید دوباره امتحانش میکردم. همین کار را کردم و این بار اجازه دادم روی دستم آرام بگیرد و بله، آن بوی شگفتانگیز همان بود. خریدش کردم، تمامش را مصرف کردم و چند شیشه دیگر هم خریدم تا اینکه روز غمانگیزی رسید و دیگر پیدا نشد. چند سال بعد، بالاخره آنلاین پیدااش کردم، اما نه تنها شیشهاش تغییر کرده بود، بلکه شنیدم فرمولش هم عوض شده. همین اواخر دوباره یک شیشه آنلاین خریدم و به نظر همان بو بود. توضیحش سخت است، چون گلدار است اما مثل هیچ گلدار دیگری نیست که تا به حال بو کردهام—کمی سبز، گرم، غنی با کمی چوب و شیرینی کافی که وارد قلمرو تلخی نشود. بهترین کلمه برای توصیف این عطر «طلایی» است—غنی، ظریف و کلاسیک. برای من، ظریفترین عطری است که تا به حال بو کردهام. من عاشق عطرهای گلدار نیستم و معمولاً شیرین، میوهای و خوراکی را ترجیح میدهم، اما این عطر قلبم را ربوده است. نکته: بهترین بخش این عطر، بوهای پایانیاش است، پس اجازه ندهید نوتهای اولیه شما را گول بزنند.
عشق از نگاه اول (یا بهتر بگویم، از اولین استشمام! :) ) بنفشههای پودری، شیرینی رازیانه، نشانههایی از تازگی نعنایی که در آغوش گلهای بهاری شکوفا پیچیده شده. چه بوی شگفتانگیزی! خیلی خوشحالم که نمونهاش رو سفارش دادم، زودتر نسخه اصلیش رو میخرم :) بویش از چیزی که تصور میکردم بهتره. بهترین قسمتش اینه که از اول تا آخر—حتی ۵–۶ ساعت بعد—بوی فوقالعادهای داره. واقعاً عاشقش هستم دقیقاً به خاطر همین ویژگیها :)
عطر شایستهٔ خود ملکهٔ پریها. این عطر گوهری نادر است، الماسی خام در میان سنگها. بوی آن درخشان و پرجرات است و ساعتها پیاپی در حال تحول است، مدام به نسخهای متفاوت از همان نوتها تبدیل میشود… شگفتانگیز. ترکیبی گورمند از یاسمن بنفش، رازیانه، نعناع و هل. بوی یاسمنهای شیرین و آدامسمانندش به مشام میرسد. رازیانه و نعناع آن را مانند گرد الماس درخشان میکنند. کهیر، هل، گل آفتابگردان و تونکا در پایان، این دسر عصرانه را شیرینتر میکنند. بوی شیرین و تازهای است که تا به حال استشمام کردهام، اما نه مرکباتی، نه پودری و نه صابونی. واقعاً احساس میکنم انگار از جواهر و الماس پوشیدهام. اینقدر تازه، آبدار و وسوسهانگیز است که میل دارم آن را بچشم. در پایان به عطر جادویی و افسونگر کهیر و گل آفتابگردان تبدیل میشود، در حالی که رازیانه، نعناع و یاسمن بنفش هنوز خود را نشان میدهند و دائماً حس میکنید بویی جدید استشمام میکنید. به خودم قسم، هر ساعت یا بیشتر از خودم میپرسم: *«این بوی زیبا چیست؟»* و سپس متوجه میشوم… باز هم منم که تحول یافتهام. عطر جادویی شبهای تابستان و روزهای بهار. رازی غریب اما نه ترسناک یا سلطهجو؛ رازی دعوتکننده، مانند باغ مخفی پنهان. با هر نسیم سبک، پی به بویش میبرید و هر بار فقط *لذیذ* است. این عطر را تا زمانی که بتوانم نزد خود نگه میدارم.
عطر بنفشه نعناعی عالی با خشکشدن پودری از ریشهسوسن. کمی درخشان و شیک است. پخشبوی و ماندگاری بسیار خوبی روی من دارد. کاش دوباره میتوانستم آن را داشته باشم... یکی از بهترین عطرهای بنفشه.
این اولین کارون منه. اگر عیمهموآ نمادی از نوعی «کارونبودی» باشه، حالا خودم رو جمعکننده اعلام میکنم! با رگههای کاملا متمایز رازیانه/شیرینبیان شروع میشه (فکر میکردم شیرینبیان رو دوست ندارم، اما شاید باید نظرم رو عوض کنم). خیلی زود کمی تلخ و بسیار ادویهای میشه. پر از بنفشه، اما به نظرم کلیتش گلمانند نیست، بیشتر معطره. خیلی سریع شیرین میشه، اما شیرینیاش شفاف به نظر میرسه که با تلخی ادویهای جابجا میشه. بهترین راهی که میتونم توصیفش کنم اینه که وقتی مچ دستم رو بو میکشم، ادویهدار و دراماتیکه، یک بار دیگه نفس میکشم و لایهای شیرین و رومانتیک رویش میشینه. دفعه بعد هم همین اتفاق میافته. به نظرم زنانه نیست، بلکه مرموز، دراماتیک و بسیار منحصر به فرده. واقعا عاشقش شدم. واقعا. ویرایش: حتما زیر یک ستاره خوششانس متولد شدهام. هر بار عطر رو کورکورانه خریدم، هیچ وقت پشیمان نشدم. یا شاید صفحه نقدها کارشون رو درست انجام دادن... ویرایش دوباره: ماندگاریش باورنکردنیه! ۱۲ ساعت و بیشتر. این برام غیرعادهس، چون روی پوست من معمولاً دوام نمیآره. فکر میکنم روی پوست دیگران حتی دو روز هم بمونه! بهترین قسمتش اینه که حتی در مرحله پایانی هم ادویهای میمونه.
وای، چه عطر روزانهی زیبا و دلنشینیه! نرم، فریبنده، شیرین اما نه شیرینیِ شکلاتی. به نظرم خیلی دستکم گرفته شده. کیفیتش عالیه، ماندگاری بالایی هم داره… وای! گلهایش خیلی قشنگه، قسمت شرقیاش رو متوجه نشدم، اینقدر نرم و متعادله. حتماً پیشنهاد میکنم این گوهر رو امتحان کنید.
بوی خشک و تند رازیانه، بنفشه و نعناع. خیلی دوستش دارم و دارم فکر میکنم یه شیشهاشو بگیرم. عطر خیلی تازه و چاییمانندیه. یاد یه روز بارونی میاندازه.
بوی قوی شیرینبیان در آغاز، کمی هم نعنایی. این عطر روی مادرم فوقالعاده و جادویی میشود؛ او موهای مشکی و چشمهای آبی دارد.
tzoutzou78 عزیز – چقدر ازت ممنونم! کاش میتونستم همین الان تو رو بغل کنم بخاطر معرفی این عطر به من! واقعاً خُوشبو و یکی از تازهترین، شادابترین و انرژیبخشترین عطرهای شرقیِ باکلاسیه که تا حالا بوییدم! چه ظرافتی!
خیلی دلم میخواد اینو امتحان کنم، از توصیفهای بقیهی اعضای گروه واقعاً لذت میبرم :) این روزها شیفتهی عطرهای **بنفش** هستم و نظر JazzBird که گفته *"بالاخره یه عطر بنفش که نه تلخ و سبزِ بیشازحده و نه پر از شکر!"* خیلی برام جالبه. اما تو انگلیس پیدا کردنش برام خیلی سخته. البته میتونم از یکی از سایتهای بزرگ بینالمللی عطر سفارش بدم، ولی چون بعضیها میگن "عجیب و غریب"ه، اول باید تستش کنم. علاوه بر این، خیلی مشتاقم **Àpres L'Ondée** رو هم امتحان کنم. لطفاً اگر کسی ویال تستی برای تعویض یا فروش داره، پیام خصوصی بده!
عالیست! عطر بسیار زنانهای، با بازی بین بنفشه و رازیانه، در آستانهٔ تبدیل شدن به گورمان، اما حس نهایی بیشتر چوبی-گل است. نمیتوانم برگاموت ذکرشده را تشخیص دهم، شاید فقط کمی در پایان دم عطر، که به پیچیدگی ترکیب میافزاید. روی پوست من، و به سلیقهٔ خودم، بنفشهها کمی پررنگترند و عطر را شیرین، خشک و زنانه میکنند؛ و چوب خجالتی آن را عمیقتر میکند و به خشکشدن نرم و در عین حال مرموزی منجر میشود—اما همچنان بسیار زیبا! بوی آن واقعاً شبیه *آپر لوندی* است که من هم آن را دوست دارم، اما *ایمه موآ* تیرهتر و چوبیتر است، کمتر شکننده، با پخشبوی پایدارتر؛ در حالی که *آپر لوندی* با رنگآمیزی آبرنگ پاستلی و اتری خود فریبنده است. معنایش «مرا دوست بدارید» است، و من فقط به خاطر نامش نیست که آن را دوست دارم، بلکه به خاطر بویش! (بررسی ادکلن EDT)
«دارم نسخهٔ ادو توالِت (EDT) این عطر رو استفاده میکنم که تبلیغش کرده بودند به عنوان "وینتیج". عطرهای کارون معمولاً من رو عصبی میکنند، و این یکی هم نگرانیام رو تأیید کرد. این فقط بدمیآد. میدونم این یه نقد خوبی نیست، پس دقیقتر میگم: تصور کنید یه گل بیخاصیت رو زیر بغلِ عرقکردهٔ کسی یک روز نگه داشته باشن. گل رو تو خاکاره بغلتونن، یه گربهٔ کوچهای روش ادرار کنه، بعدش توی زیرشیروانی بذارنش یک سال گرد بخوره—حالا آمادهس. حتی وجداناً نمیتونم با این توالت رو خوشبو کنم، در حالی که با توجه به اینکه دیشب دوستپسرم لوبیا خورده بود، این حرف خیلی چیزها میگه. آخ، باید زمانى بود که در رو روی این بوگندو میبستند.»
نعنایی. بنفش. چوبهای بلوند. دوستش دارم!
بنفشهها، گلهای رز رنگها و گلها غرق در سایههای آبی. قطرهقطره چشمانت گم شده در درِ بار. زیرلب شعر میگویی تر و رازیانهای. آهنگی داغ میآورد نالههای پیاپی... بیپایان... اما دوستانه و نرم مثل آب گرم دوش در شب سرد. کلمههای داغ و رازیانهای در حالی که... بنفشهها و گلهای رز در سایههای آبی هنوز رنگ میپراکنند.
وای! واقعاً به همهی آدمهایی که این عطر رو امتحان کردن و دوستش داشتن حسودی میکنم. من یکبار نسخهی یک اونس کاملش رو خریدم، اما برام بوی خوبیچپری (chypre) شدید میداد. خیلی شبیه موتسوکو (Mitsouko) بود؛ عطرهای که روی دیگران دوست دارم، اما اینکه همیشه با خودم همراه باشه برام کمی زیاد بود. عطرهایی که برام راحتی و آرامش دارن، هیپنوز (Hypnose) نسخهی بنفش روشن، بیرمان (Birmane)، سِ لاوی (C'est La Vie)، بالوژیا (Balogia)، آسجا (Asja) و چندتا دیگهان. بعضی وقتها هم وقتی حس میکنم نیاز به کمی تندی دارم، عمداً عطرهای دیگهای میزنم. اما آیمِ موا (Aime Moi) برام خیلی فراتر از حد معمول بود—مثل اینکه از کهکشان خارج شده باشه! قطعاً میتونم بویش رو روی دیگران تحسین کنم، اما برای خودم نیست. اگر تویش بیشتر گل بنفشه، یا مشک و میخک—که یکی دیگه اشاره کرده—بود، حتماً دوباره امتحانش میکردم، اما الان کمی مرددم. فکر میکنم آدمهایی باشن که مثل من همون محدودهی راحتی رو توی عطرها دارن و همون واکنشهای شیمیایی رو تجربه میکنن. به دنبال نظرات دیگهای میگردم.
«آمه مُا» همان چیزی است که «اینسالانس» آرزویش را دارد وقتی از تیمارستان آزاد شود! در واقع، «آمه مُا» گونهای بسیار شیرین و گورمند از بنفشه است با طعم شدید آنیس در پسزمینه. آبنبات بنفشهای با طعم شیرینبیان. خودم را در موقعیت غیرقابل توضیحی یافتم که دلم میخواست اعضای بدنم را بخورم! بازشدن و قلب عطر بیشترین اعتیاد را ایجاد میکند. بسیار شیریناند اما هرگز خفهکننده نیستند و من آنها را با تعادل خوبی میان عناصر گل، آنیس و تازگی نعناع در پسزمینه مییابم. اما خشکشدن چوبی عطر روی پوستم رنگپریده و تلخ میشود، که بسیار ناامیدکننده است. البته من نسخه جدید ادو توالت (EDT) را در شیشه گرهدار دارم و مطمئن نیستم که آیا شیشه گنبدی قدیمی گنج طعم متفاوتی در خود دارد؟ در این فاصله، فقط باید با اسپری دوباره، هوس شیرینیام را وقتی خشکشدن چوبی بیروح عطر بیش از حد ناراحتکننده شد، «تازه» کنم.
بنفشهها بهطور طبیعی شیرین هستند، اما **کارن ایمهموآ** (AIMEZ-MOI) به بینی من بیشتر مثل **دکستروز بنفشه** باز میشود: یعنی پتانسیل کما دیابتی جدی اینجا وجود دارد! خوشبختانه با پیشرفت عطر، شیرینی تا حدی کاهش مییابد، اما متأسفانه من هرگز واقعاً از بنفشههای شیرین فراتر نمیرم و به بیشتر نوتهای دیگر ترکیب نمیرم—به جز رازیانه. در مرحله خشکشدن، کمی چوبی میشود اما همچنان نسبتاً شیرین است. ایمهموآ را دوست دارم، اما فکر میکنم فقط به این دلیل است که **دیوانه بنفشه** هستم. (خودت را بشناس!) اخیراً این عطر را با **ویولتتا دی پارما** از بورزاری لایهلایه میکنم. ادپ بورزاری ماندگاری ضعیفی دارد، اما شیرینی ادت ایمهموآ (که ماندگاری و پخشبوی بهتری دارد) را تعدیل میکند تا جایی که دوباره خودم را در بهشت بنفشهها مییابم. با این حال، **عطر محوری بنفشه** مورد علاقهام همچنان **او دِ نوهو** است که به مراتب پیچیدهتر از هر دوی بورزاری و کارن—حتی در ترکیب—مییابم.
باید نظر قبلیام را اصلاح کنم. «آمهموآ» هیچ شباهتی به «شانزلیزه» ندارد؛ عطر غلیظ و ظریفی است با کیفیتی که در آثار جدیدتر امروزی یافت نمیشود. رازآلود، قوی، شیرین، پر از گل سرخ، و چیزی تیز و برنده—احتمالاً نعناع. میان انبوه عطرها متمایز است و مثل اکثر شاهکارهای عطرسازی دههٔ نود، توصیفش دشوار است.
امروز «ایمه موآ» (Aimez Moi) رو به عنوان نمونه دریافت کردم و تستش کردم. بعد از زدنش، بوی سنگین بنفشه همراه با رازیانه و نعناع به مشام میرسه. عطر بسیار قویایه. رازیانه و نعناع کمی بینیام رو سوزوندن. بنفشه هم آنقدر غالبه که کمی حالت تهوع بهم دست میده. عطر بنفشهای خوب ترکیبشدهایه، اما برای سلیقهام خیلی قوی و تنده.
وااای… فکر نمیکردم این یکی رو دوست داشته باشم، اما واقعاً دوستش دارم! بادیان، نعناع و بنفشه ترکیبی فاجعهآمیز به نظر میرسید و نگران بودم که عطر بنفشه بین این گیاهان قوی محو بشه. اما برعکس، بادیان طعم بنفشه رو تقویت کرده و نعناع هم بهش تازگی داده. علاوه بر این، چون زیاد از «لولیتا لمپیکا» تست گرفتم، دیگه نگران نوتهای شیرینبیان نیستم؛ بلکه برام جالبن. اما این عطر گورمان نیست؛ یه بنفشه کمی ادویهدار روی بالشی نرم و پودری از گلهاست. خیلی دلپذیره. و من شیوهٔ کارون رو در ساخت نتهای پایهای ظریف و متعادل دوست دارم. آفرین به کارون! فقط کاش روی پوستم بیشتر دوام میآورد.
این واقعاً یک شاهکاره. خیلی قشنگ و اعتیادآوره. اولش بوی نعناع میاد، خیلی زیاد، بعد گلها میزنن و بوی حبابی و شبیه شامپاین میده که دلم میخواد همیشه مچهام رو ببویم. نه شیرینه، نه تند، نه مرکباتی. حس میکنم روی مچهام شامپاین ریخته و دارم لذت میبرم. تا حالا هیچ عطر مشابهی نبودم. خیرهکنندهست.
این نمونه رو گرفتم. احتمالاً شیمی پوستم طوری هست که عطرهایی با نت غالب بنفشه رو بیش از حد برجسته میکنه. اشتباه نکنید، بوی بنفشه رو دوست دارم، اما وقتی عطرهایی مثل آیمز-موا، لاو این بلک کرید، اینسولنس، لولیتا لمپیکا و آنگلومانیا میزنم، تنها چیزی که روی پوستم حس میکنم بنفشهاست. بنفشه تمام فضا رو میگیره و تنها نتیه که میتونم استشمام کنم. این یکی هم مثل نمونههای دیگه عطرهای بنفشهای که هرگز نمیزنم، کنار گذاشته میشه.
نوتهای رازیانه در این عطر واقعاً فوقالعادهاند! ترکیب شده با نوتهای نرم بنفشه و نعناع، یک ترکیب بینظیر برای ایجاد عطر ملایم و ظریفی ایجاد کرده. «آمِه موآ» میتواند جفتِ «لولیتا لمپیکا او ماسکولن» باشد، چون بنفشه و رازیانه در هر دو به خوبی با هم هماهنگاند. این عطر شیرین و نه چندان قوی (برخلاف سایر عطرهای گلشرقی) است، با ترکیب زیبایی از بنفشه، رازیانه (نوت غالب) و نعناع. خشکشدنِ «آمِه موآ» الهی است! این عطر غیرمعمول و زیبا را شدیداً توصیه میکنم.
امروز «ایمه-موآ» (Aimez-moi) را تست کردم و واقعاً تعجب کردم که این عطر با شیمی پوست من خوب جور درآمده. معمولاً دوستی با عطرهایی که نتهای بنفشه، رازیانه و شیرینبیان غالب دارند ندارم، چون آنها را خیلی تیز و قوی مییابم. اما «ایمه-موآ» متمایز است، در عین حال عطری محترمانه، چوبی و غیرمعمول با پخشبوی رویایی.
ممنون از دکترماد بابت نمونهی کارتشده! مدتی بود کنجکاو بودم این رو امتحان کنم :) حالا که دارمش، دقیقاً همون چیزی بود که انتظار داشتم. رازیانه و بنفشه. اگر هیچکدوم از این نوتها رو دوست نداشته باشی، باید جای دیگهای بگردی. شروعش طوفانی از ادویههاست (رازیانه، هل و نعناع)، بدون هیچ اثری از برگاموت ترش به نظر من. و البته بنفشه. کلیتش خیلی منحصر به فرد و غیرمعموله؛ قطعاً بوییه که یادت میمونه. فکر میکنم رازیانه و بنفشه از نوتهای اولیه تا پایه باقی میمونن. تو این سفر عطرین به عمق خرگوشچاله، با خانم گل سرخ آشنا میشی و (قسم میخورم اونجاست) بانوی میخک. سلامی میکنی، دست تکون میدی، اوه سلام آقای صندل! و دوستان خوبش، کهربا و خزه! این عطر سلیقهی من نیست (هم رازیانه رو دوست ندارم هم بنفشه)، اما واقعاً زیبا ساخته شده و دلرباست! حس میکنم داستانی رو تعریف میکنه، افسانهای شرقی پر از سرزمینهای ادویهدار و فرشهای جادویی در دوردست. سفری لذتبخش از دنیای روزمره. حالا ببخشید – باید برم اینو بشورم. :)
این هفته دارم عطر «آیمه موآ» (Aimez-Moi) رو تست میکنم و واقعاً با من ارتباط برقرار کرده. تمام تندی اولیهای که وقتی از داخل شیشه بو کردم حس میشد، از بین رفته. روی پوستم بیشتر گلهای بنفشه و رز رو میشم، با یک خشکشدن ملایم و دلنشین—خیلی جذابه!
فکر نمیکردم دوستش داشته باشم، چون قبلاً چندتا از عطرهای کارون رو امتحان کرده بودم و به نظرم بوی قدیمی میدادن. میدونم که کلاسیکهای قدیمی هستن، اما دوستشون نداشتم. ریسک کردم و کورکورانه خریدمش… و از اولین بوییدن عاشقش شدم! واقعاً دوستش دارم! شروعش تازه و با رایحهی آنیس، درخشان، روشن و شیکه. بعد آرام آرام تبدیل میشه به یه بوی پودری خوشایند از بنفشه و هلیوتروپ که ساعتها میمونه و منو خیلی خوشحال میکنه! :) عاشقشم!
خیلی قشنگ و بازیگوش بهحق، اما من فقط بوی آیریس پودریاش به مشامم میرسد. در طول خشکشدن هم چندان تغییر نمیکند. عطر رمانتیکی برای جوانترهاست، ولی با شیرینی پفکی و پودریاش سلیقهام نیست.
نمیدونم چرا وقتی بو میکشمش، یاد شیرینی پون (عرق شیرینبیان) میاندازم… اما خیلی دوستش دارم، شیک و زنونهس. بعد از مدتی ملایمتر میشه و خشکشدنش عالیه.
تند و کمی تیز در اولین برخورد—نوتهای بالاییاش یاد اولین واکنش «ای وای»ام به «لور بلو» میاندازد—اما به نظرم نوتهای میانی و پایهاش جذابترند و باعث میشوند دوباره بخواهم امتحانش کنم. مثل کسی که اول برخورد با او جرقه میزند ولی احساس میکنی باید دوباره سراغش بروی—چیزهای بیشتری زیر سطح هست—یا مثل میوهای که از بیرون خاردار است ولی داخلش نرم، شیرین و ملایم است.
«آمه موآ»، شاهکاری از خانه کارون، عطرگر کلاسیک، شرقی و ادویهایِ شگفتانگیزی است. ترکیبی مسحورکننده از رازیانه، برگ بنفشه، برگاموت، لوبیای تونکا، گل ختمی، کهربا، مشک و میخک که تعادل بینظیری را پدید آورده. این عطر گرم مرا به دنیای جادویی شاهزادهها، جنگجویان و جنگلهای تاریک میبرد… بوی خاک و برگهای سوخته.
«آیمه-موا» در یک کلمه، **زیبا**ست. نرم، کرکی و دوستداشتنی است مثل سبدی پر از بچهگربههای چشمآبی. من هم شباهتی به «آپر لُندِه» در آن حس میکنم—که عطر محبوبیست—but این یکی غنیتر و بافتدارتر است. اگر «آپر لُندِه» شال ابریشمین بنفش-نقرهایست، «آیمه-موا» پُلُور رنگِ بلوز انگورا است. رازیانه و بنفشهاش خوب با هم جفت شدهاند و گل سدر به آن شیرینی لیمویی-کرمی میدهد. گل سرخ را چندان پررنگ نمییابم. به طرز عجیبی هرگز بیش از حد شیرین یا پودری نمیشود، بلکه تازه و دلنشین میماند. هلیوتروپ در پایهاش، عطر را ساعتها روی پوست نگه میدارد. مثل «لیسی»، من هم «آیمه-موا» را عطر شاد و بازیگوشی میدانم. رمانتیک است، اما به شیوهای دخترانه. بسیار زیبا. در واقع آنقدر جوان و امیدوارانه است که تقریباً اشکم را درمیآورد. این روزها من جوان و امیدوار نیستم، و این عطر آنقدر دلباز و زیباست که بیدلیل مرا غمگین میکند.
این عالیست—رازیانه و بنفشه آن را خیلی شبیه به *آپرِ لُندِه* گرلن کردهاند. هر دو به خوبی ترکیب شدهاند و کیفیت دلنشینی دارند که حس آرامش و سکون ایجاد میکند. زیبا.
یکی از بهترین عطرهای کارون، بهخصوص چون (و میتونم ثابتش کنم) آن جادوی قدیمی هنوز در دسترس نیست. با این حال، بخش آنیسیشش توی بینیام کمی ضعیفه. متأسفانه در شروع بیشتر برگاموت میگیرم، و بعدتر بیشتر بوی گل رز حس میشه، با کمی طراوت لیمویی که احتمالاً از مگنولیا میاد. عطر کاملا دخترانهایه، نه خیلی شیرین نه بیمزه. با خشک شدنش، کمی پودر ملایم با ورود ایریس میاد و وانیل میوهای نرم (مثل پارچه شیفون ببیدال). همیشه نزدیک به گورمان، اما هیچوقت خوراکی نیست؛ عطر فکری و هوشمندانهایه!
با نوت عجیب و زیبای نعناعی مخلوط به رگهای از شیرینبیان شروع میشود که شاید به نظر خوب نیاید، اما بوی فوقالعادهای دارد. بعد از اسپری کردن، برای مدتی بوئی پودری از گل سوسن و مگنولیا حس میشود که بسیار دلنشین است، چون نه خفهکننده است و نه شیرینِ دلآزار. در مرحله خشک شدن، عطر نوت بسیار ظریفی دارد و اثری که روی پوست باقی میگذارد هم بسیار ملایم است. حتی هشت ساعت بعد از زدنش، رگههای نرمی از گل آفتابگردان و بوی ملایم نعناع حس میشود. زیبا و در عین حال جذاب. کاملا با کسانی موافقم که این عطر را رمانتیک توصیف میکنند.
«آیمِه موآ»، با الگوگیری بخشی از اثر افسانهای کارون به نام «نِهآیمِه کِه موآ»، مانند پیشین خود مقالهای عطرین از گل سرخ و بنفشه است، اما با لمس متمایزی از شیرینبیان. نتیجه، عطر گلمانندی جوان و شادابتر—جرئت میکنم بگویم خوشاخلاقتر—از «نِهآیمِه کِه موآ» است، ولی با این حال، دلم برای غمانگیزی و وزن معنوی اصل اثر تنگ میشود.
عطر کاملاً خیرهکننده. روی پوست من ادویهایتر از گلمانند است.
هر بار این عطر رو میزنم، یا تعریفم میکنند یا میپرسند چه عطری زدم. هم مردان و هم زنان دوستش دارند – بسیار جذاب است و در عین حال آنقدر ملایم است که میتوان روز یا شب ازش استفاده کرد.