آفتر دِ رِین دارن آلن پرفیومز | after the rain darren alan perfumes

ای‌دبلیوآر یک‌هزار و سیصد

1403/12/09 ساعت 07:25

صادقانه، من فقط نت فلورال سفیدش رو حس کردم، عجیبه.

بوَپ

1403/11/03 ساعت 15:09

واقع‌گرایانه! عجیبه چقدر این عطر با اسمش مطابقته! «بعد از بارون…» می‌تونست «حین بارون» هم نامش باشه. یه تجربه‌ست و عجیبه چقدر این عطر بوی خاک مرطوب، سبزه‌زار و علف‌های اشباع‌شده از بارون رو دقیق منتقل می‌کنه. با خشک شدنش، بوی صابون‌مانند یا مایع ظرفشویی می‌گیره. فکر کردن بهش، تصویر زمانی رو هم برام زنده می‌کنه که در فصل برداشت، ذرت رو پوست می‌کنم و با پوست‌های خیس ذرت مواجه می‌شم. عطر و تجربه‌ای جالبه، ولی چیزی نیست که شخصاً بخوام بپوشم. تصویرسازی‌اش خیلی باحاله و به نظرم جنسیت‌محور نیست؛ مثل اکثر عطرهایی که از دارن تست کردم، خنثیه.

هودینی فور

1403/04/21 ساعت 07:43

این اولین تجربه‌ام با عطرهای دارن آلن است. احترام زیادی برای نگرش هنری دی‌ای‌وای/پانک سازندگان مستقل عطر قایلم، واقعاً. شاید همیشه این‌طور به نظر نرسد چون حتی این عطرها را در همان چارچوب مرجعِ عطرسازان «متخصص» یا «حرفه‌ای» نمی‌بینم. شاید این نگاه کمی اسنوبی یا دروازه‌بانی به نظر برسد، اما تا حد زیادی درست است. در زندگی برای همه چیز سطوحی وجود دارد و حرفه‌ای‌ها به دلیلی حرفه‌ای هستند. به هر حال، با ذهنی باز به این مجموعه نزدیک شدم و عنوانش بلافاصله چیزی را تداعی کرد که فکر می‌کردم قرار است درباره‌اش باشد—که چیز بدی نیست. پس عطرِ بوِ باران است که معمولاً شامل مواد لازم مثل الکل‌های قارچی، شاید پچولی و تقریباً قطعاً ژئوسمین می‌شود. پس انتظار داشتم چیزی سنگین و افسرده‌کننده باشد. تا حد زیادی هم همین بوِ خاکی و هوای مرطوب را می‌گیرید، بویی بسیار طبیعی که همه ما تا حدی می‌توانیم با آن ارتباط برقرار کنیم، اما هیچ عطری که امتحان کرده‌ام نتوانسته آن را خوب منتقل کند—شاید انتظارم واقع‌بینانه نیست؟ یعنی ژئوسمین ماده‌ای شگفت‌انگیز است اما بسیار قدرتمند و سخت است که در آکوردها و ترکیب‌ها گنجانده شود، اما فکر می‌کنم دارن آلن در اینجا کار خوبی انجام داده (اگر واقعاً از همین ماده استفاده کرده باشد؛ چون گفتم بعضی جایگزین‌ها هم می‌توانند اثر مشابهی ایجاد کنند). دلیل اصلی‌اش این است که او یک آکورد گلدار به ترکیب اضافه کرده که در پس‌زمینه همیشه حس می‌شود و فکر می‌کنم این عطر را فراتر از صرفاً نمایشِ «بعد از باران» می‌برد—به بافت و طبیعی‌بودنش اضافه می‌کند. دیگر فقط خاک نیست که به باران واکنش نشان می‌دهد، بلکه همه‌چیز است. مشکل اینجاست که… من دوست ندارم چنین عطرهایی بزنم. شاید گاهی اوقات، اما واقعاً سلیقه‌ام نیست و سخت است که برای بوهای معدنی، خاکِ خیسِ بعد از تندر، هیجان‌زده شوم. اما باید اعتراف کنم که این عطر می‌توانست خیلی کم‌فکرتر و با رویکردی دست‌وپا شکسته‌تر ساخته شود، اما به‌طور خوشایندی غافلگیرکننده بود.

ادهن

1403/03/13 ساعت 12:51

هر وقت بخوام عطر بوِی پِتریکور (بوی باران) را امتحان کنم، می‌دونم چه بویی انتظارم رو می‌کشه: آن ترکیبی از چغندر و خاک مرطوب که در هر عطرِ «بعد از باران»، «جنگل»، «بتنِ خیس» یا «روستای سیل‌زده» وجود داره. این بار هم همون بو هست، اما با کمی ظرافت بیشتر. معمولاً عطرهای پتریکور تیز و کسل‌کننده‌اند، ولی این بار عطرساز موفق شده بویی نرم‌تر و ظریف‌تر بسازه. با این حال، باز هم مثل یه عطرِ چغندرِ آب‌پزِ گران‌قیمت با گل یاسمنِ خزان‌دار بو می‌ده.

پِسِنتِد

1402/12/26 ساعت 22:44

«بهترین راهی که می‌تونم این عطر رو توصیف کنم اینه که انگار کرفس یه ستاره پورنو شده! فوق‌العاده‌ست. بعد کم‌کم تبدیل می‌شه به یه بوی ملایم و شیرین که ساعت‌ها و ساعت‌ها و ساعت‌ها می‌مونه. خیلی دوستش دارم. ۱۱ از ۱۰.»

اُتربَات توئلو

1402/08/16 ساعت 06:34

این عطر دیوانه‌کننده‌ست، مثل بوی خاک مرطوبِ واقع‌گرایانه در عکس. واقعاً بوی دقیق وقتی را می‌دهد که بعد از باران بیرون می‌روی و استشمام می‌کنی خاکِ خیس، پیاده‌روهای مرطوب و کرم‌های خاکی که از لانه‌های همیشگی‌شان بیرون رانده شده‌اند. نمی‌دانم چطور کسی می‌تواند این را جایی بپوشد – عطرِ مردم‌پسندی نیست. اما اگر می‌خواهی آن بوی بسیار واقع‌گرا و نوستالژیکِ بیرون دویدن برای پریدن توی گودال‌های باقی‌مانده از باران را تجربه کنی، دقیقاً همین است.