تصاویر
آکرِیزیا بوفورت لندن | acrasia beaufort london
آکرِیزیا بوفورت لندن | acrasia beaufort london
acrasia beaufort london
Acrasia by BeauFort London is a Oriental Floral fragrance for women and men. This is a new fragrance. Acrasia was launched in 2022. The nose behind this fragrance is Julie Dunkley. Top notes are Red Wine, Sicilian Lemon and Bergamot; middle notes are Incense, Rose, Geranium, Cinnamon and Jasmine; base notes are Patchouli, Amber, Vetiver, Sandalwood, Musk and Vanilla.
مشخصات مهم محصول
- حجم:
- 100 میل
- نوع عطر:
- eau de perfume
- مدل عطر:
- BeauFort London
- کشور سازنده:
- بریتانیا (united kingdom)
- صنعت:
- عطرها (fragrances)
پست پیشتاز و معمولی
تیپاکس تحویل حضوری برای شهر تهران
در انبار موجود نمی باشد
Julie Dunkley (julie dunkley) 
Red Wine (red wine) 
نارنج (bergamot) 
Incense (incense) 
Rose (rose) 
Geranium (geranium) 
Cinnamon (cinnamon) 
Jasmine (jasmine) 
Patchouli (patchouli) 
Amber (amber) 
Vetiver (vetiver) 
Sandalwood (sandalwood) 
Musk (musk) 
Vanilla (vanilla)
این یک اسکرابره! پد فلزی بریلوی من برای گریل کجاست؟ این یک **اسکرابر دوش سیلکوود**ه! همون لحظه که کمی قبل اسپریاش کردم، قسم میخورم صدای شیپور مه از دور شنیدم. اون نوت شورهزده، خزهای و توفانزده مثل یه موج سرکش به من خورد. معدم بلافاصله شروع کرد به تاب خوردن، گویی اتاق نشیمنم به عرشه یه کشتی باری نزدیکی ساحل کورنوال تبدیل شده بود. دیگه روی فرش خشکی ایستاده نبودم؛ داشتم نرده رو میگرفتم، باد به صورتم میزد و فکر میکردم چرا قبل از لباس پوشیدن درامامین نخوردم. و با این حال، چون بوفور عاشق یه ذره خشونت دریاییه، زیبایی تو این تهدید نهفتهست. فوقالعاده ساخته شده، جوی و بیرحمه. اما روی پوستم، فیسفیس «طوفان عاشقانه» نمیکنه؛ غرش میکنه: **«برای ضربهای آشوبناک به معده آماده شو!»** 🤢🤮🌊 پ.ن: مجبور شدم چند قاشق غذاخوری اسکراب نمک هیمالایای دکتر تیل استفاده کنم. مجموعهای از بیش از ۴۰۰ عطر دارم و این احتمالاً بدترینشون تو حافظهٔ اخیرمه. واکنش فیزیکیام عمیق و واقعی بود. معدم هنوز حالت تهوع داره. این نمونه ۵ میلیلیتری رو تو چهار کیسه زیپلاک میذارم و کنار «خون گاو» آیا میذارم. این عطر عالیست برای وقتی دارید **فصل اول سریال ترسناک فراطبیعی** *ترور* رو از ایامسی میبینید.
این طوفان گردبادی از شراب قرمز، گل سرخ و لمسِ سبزیهای تازه است که بین لایههای قرمز جای گرفته و در پایه، لایهای چوبی و کهربایی دارد. **یک شاهکار مطلق!** شباهتش به *تاور ADDM* را متوجه نمیشوم (اگرچه روح مشابهی دارد)، اما این عطر، یک عطر کهربایی مرموز و کامل است با جرقههای تندی از تازگی که گهگاه خود را نشان میدهند و تجربهای جالب خلق میکنند. به نظر من، سهچهارمش عطر گرم است و یکچهارم تازه—ترکیبی عالی برای پاییز. قطعاً عطر امضای پاییزم است؛ از وقتی در ۲۰۲۲ عرضه شد، همیشه ازش استفاده میکنم. طرفدار پر و پا قرص این برندم.
با اولین اسپری، نوت شراب قرمز شدید و غلیظی دارد که همه چیز را تحتالشعاع قرار میدهد، اما بعد از یک یا دو دقیقه که آرام گرفت، قلب گل سرخ و کندر نمایان میشود. کیفیت بالزامیک و تا حدی دارویی دارد که روی پایهای از کهربای رزینی و چوبی شناور است. و میبینم که تنها من نیستم که به عطرهای تائر (Tauer) فکر میکنم، چون این عطر یادآور ترکیبی از «لِئر دو دزر ماروکن» و «اینسنس رز» است. آن کیفیت «باندایدی» (نوشت باند-اید، بوی ضدعفونیکننده) اولین عطر را دارد و ترکیب کندر/گل سرخ (که واضح است) دومی را. مثل کلیسای سنگی رهاشدهای است با گلهای سرخ خشکشده روی محراب که روزی از خار و خاشاکهای انبوه بیرونی کلیسا چیده شده بودند. اولین باری که بو کردم، کمی منزجر شدم (آغاز شرابیاش واقعاً شدید است)، اما داشتم نمونهام را برای دوستم میفرستادم و تصمیم گرفتم برای آخرین بار یک بو دیگر بکنم، و شاید واقعاً ازش خوشم بیاید؟ علاوه بر این، امتیاز بزرگی هم بابت شیشهی زیبایش میگیرد.
بوی شدید الکل و فلزی در آغاز—واقعاً طاقتفرسا و تهوعآور. روی پوستم، کندر و گل سرخ تلاش میکنند خود را نشان دهند، اما زیر لیترها شراب قرمز غرق شدهاند. واقعاً تاسفبار است، چون ایدهی اصلی این عطر خیلی خوب بود!
این بویی دارد که فکر میکنم لباسهای تمیز قبل از اختراع مواد شوینده چنین بویی میدادهاند. مثل بوی یک آدم ثروتمند با بهداشت خیلی خوب، اما استاندارد بهداشتی در هر دورهای که بوده، چندان سختگیرانه نبوده. بیشتر بوی پارچهای زبر و شستهشده به مشام میرسد، همراه با ردّ کمی شراب ریختهشده و ترکیبی گلمانند از گل میخک و گل سرخ. بوی خوشایندی است و واقعاً شبیه بوی بوفور است (به نظر میرسد همه عطرهای این برند آن حس ناگفتنی خاص را در پسزمینه دارند)، اما به نظرم یکی از بهترین آثارشان نیست. اگر کنجکاوید ببینید این برند چقدر متنوع است، ارزش دارد نمونهاش را امتحان کنید.
شراب قرمز روی پیراهن سیاه تازه اتوکشیده ریخته—همان پیراهنی که با مواد شویندهٔ مخصوص لباسهای سیاه شسته شده—و احتمالاً ترکیبی از گل سرخ/گل مریم/پچولی (بهخصوص گل مریم) است که اینجا حس میشود. شروعش تند و تیز است (مثل لحظهٔ ریختن شراب)، اما وقتی آرام میگیرد، با پوستت یکی میشود و در ذهنت حل میگردد. تو را در برمیگیرد، دورت میچرخد و هالهای از ظرافت و اعتمادبهنفس ایجاد میکند. عطر کامل برای یک خونآشام افسونگر مدرن در محیط اداری.
انتظارات زیادی از این عطر داشتم، اما روی پوستم بوی شراب ترش ریختهشده میداد که بلافاصله واقعاً حالم را بد کرد. با این حال، حس و حال این عطر فوقالعاده است. دفعهٔ بعد دوباره بهش شانس میدهم.
«کجا گلهای اساطیری کاشته و روییدهاند؟ تا بوی آن را نشناسی، نمیدانی! (نکتهٔ جانبی: یکی از دوستانم گفته بوی آن مثل چای گلدار است)»
«کاملا عطر **تاور ماروکن** اما بدون آن بوی دستدومفروشی. پس من میپذیرم.»
این رو به بخش «یادآورِ» اضافه نمیکنم، چون نمیخوام مسخرهام کنند، اما از اولین باری که این عطر رو تست کردم، حس عجیبی تو ذهنم با *JPG Kokorico* پیوند خورده. اگر کنار هم بذاریدشون، حتی نوتهایشون شبیه نیست، اما یه چیزیه تو احساسشون—همون ویب شکلاتی غبارآلود، پچولی خاکی و بیس شیرین و کرمی—همیشه یاد Kokorico میندازهام. انگار این میتونه نسخهای کمی شیرینتر و گلرزی از اون باشه. کسی دیگه این ارتباط رو حس کرده؟ شاید فقط منم—اما به هر حال، اگر Kokorico رو دوست دارید، شاید بد نباشه امتحانش کنید. من هر دوتاشون رو به شکل مشابهی دوست دارم.
برای من این عطر با پچولی خشک، وتیور و مشک تعریف میشه. هیچ ردی از شراب نیست. شروعش با برگاموت آرام و تازهست. بعد گل اعلا با کمی کندر میاد. بیشتر از یه گل سرخ معمولی، این گل متمایزتره چون تیزتر و کمی سرخسماننده. یه نوت چوبی هم تو پسزمینه حس میشه. با گذشت زمان، پچولی و وتیور پررنگتر میشن. آخرش تبدیل میشه به مشک نرم و کمی ملایم و حیوانی. حس عروسک گوتیک میده. ویرایش: حس میکنم تو خشکشدنش همیشه دیانای تائر میگیرم 🙄 تگها: ملایم، تائر-مانند، عروسک گوتیک، گل سرخ
تند، گردآلود، کمی پودری. چه تفسیر خوبی از گل سرخ… فکر میکنم بوی «برگیورت» همین باشد. استاد ویلم در کتابخانهاش شراب کهنه مینوشد. غرق در تفکر برای رسیدن به بصیرت. *«...ما از خون زاده شدهایم، با خون مرد شدهایم، و با خون نابود میشویم. چشمهایمان هنوز باز نشده...*» ۸ از ۱۰.
آکرازیا با شروعی روشن و به ظاهر امیدبخش آغاز میشود، اما بهطور کلی در هیچ aspecto مهمی متمایز نیست. اگرچه حضور گل سرخ (گرانیوم) کمی پویایی به ترکیب میبخشد، بقیه ساختار بویایی کاملاً پیشبینیپذیر است و فاقد تأثیر عاطفی واقعی است. عطر به شیوهای خطی و غیرغافلگیرکننده پیش میرود و عمقی یا ظرافتهایی که بتواند آن را جذابتر کند، ندارد. پس از حدود دو ساعت، به پایهای چوبی و گرم میرسید که اگرچه مطبوع است، کاملاً تکراری به نظر میرسد و فاقد آن شخصیت متمایز خاص خط بوفور لندن است (یعنی آن ظرافتهای متکبرانه و تحریکآمیز که عطرهایشان را مشهور کرده). بهطور کلی، آکرازیا ممکن است برای کسانی که به دنبال عطر آسان و غیرمزاحمی هستند مناسب باشد، اما برای آنهایی که چیزی پیچیدهتر، بهیادماندنیتر یا جراتمندتر میخواهند، احتمالاً انتخابی ناامیدکننده خواهد بود.
فکر میکنم دماغم شکسته (یا شاید خیلی گوتوار رفتم و حالا تو چالهی سیاه گوتها غرق شدم)، چون این عطر به نظرم اصلاً تاریک نیست. بله، دودی زیادی توش هست، اما دودی سبزتر از چیزی بود که انتظار داشتم. نوعی کندر تمیز. آنقدر تمیز که اول بویش خیلی شبیه مایع شویندهی کف بود! فکر کردم به خاطر همین از این عطر متنفر شوم و واقعاً برای پانزده دقیقه اول هم همینطور بود، اما خوشبختانه آن نوت زود میرود و عطر کاملاً به ماهیت واقعیاش تبدیل میشود. دودی خوشایند و چوبی، که صادقانه بگم خیلی دلپذیره، و گامی خوب دور از عطرهای تاریک و سنگین من. یادم میاندازه تکههای صندلای که مادرم تو کشوها میگذاشت تا پروانهها به پیراهنهای پشمیمون نزدیک نشن؛ اما وقتی آرام میگیره، هیچوقت به جادوگر یا موجودی تاریک و افسردهحال فکرم نمیاندازه. شخصاً فکر میکنم برای استفادهی روزمره خیلی مناسبه (فقط یادتون باشه اسپری کنید و اجازه بدید اون پانزده دقیقهی اول بوی بد مایع شوینده بره). و این تغییر صد و هشتاد درجهای که انجام میده، کنجکاویام رو دربارهی برند بیوفورت لندن به کلی برانگیخته.
عطر فوقالعادهای است. گلهای رز پژمرده را آسیاب کنید، آب آن را بگیرید، کمی بخور، خزه و چند گل حمایتی دیگر اضافه کنید—اینطور عطر تاریک و گوتیک شگفتانگیزی به دست میآید. نوت شراب مدت طولانی نمیماند و این عطر همهچیزش در خشکشدن (دریداون) است: تاریک، کمی گلدار، چوبی با بخور. تیره و اندوهگین، اما قابلپوشش و دوستداشتنی. هیچکس از این عطر آزرده نمیشود. نزدیک به پوست مینشیند. لذت ببرید.
دلم میخواست این رو دوست داشته باشم، اما نت اولیهی شرابیش برام خیلی قوی بود و مجبور شدم بشورمش. با این حال، شاید بعداً دوباره امتحانش کنم چون هنوز تازهکارم تو دنیای عجیب عطرهای نیچ. علاوه بر این، بویت میشه مثل شرابی که بعد از یک میلیارد سال اولین بار باز شده. ۴ از ۱۰ (برای حالا)
آکراتیا عطر فریبندهایست… تفسیری کاملا منحصر بهفرد از کندر، همراه با ادویههای گرم و گلها. تصور کنید وارد گورستانی خونآشام یا کلیسایی متروکه میشوید که خفاشها از میوههای پوسیده تغذیه کردهاند. عمق آن فراتر از انتظارم از گل سرخی مرسوم با پیچی تاریک بود. آغازش فلزی است، اما فرودش دودی و صمغی است—قطعا برای اکثریت نیست. زیباییاش گوتیک است، اما نه به سبک مدرن؛ بوی کهن دارد. به جای لستات، به فکر نوسفراتو یا بارون آفانس باشید. اولین تجربهٔ کورم با بوفورت بود و جرات دارم بگویم معتادش شدم، هرچند در ابتدا ازش متنفر بودم. خشکشدنش شاید حتی بهتر است—خیلی مردانه، یاد عطرهای عربی میاندازد.
این واقعاً بوی یک جادوگر میدهد. اساطیری، گرم، کپکزده و تاریک است. آغازش بوی شراب شیرین میدهد، با رگهای از وانیل که خودنمایی میکند. سپس آرام آرام به عطر گرم، بالزامیک و کهربایی مستکنندهای تبدیل میشود. آکرازیا تجربهای است که از آن سیر نمیشوم.
قبلاً یه عطر چوبی بیکیفیت به نام *شیخ ۷۰* بود که بوی مشابهی داشت، اما این یکی رایحهای عربیتر داره و یه نت قوی از کندر بهش اضافه شده که اون نداشت.
این عطر ۹۰٪ مشابه اتنا، از برند ایتالیایی نارسیس تائورمینا، است. آن ۱۰٪ تفاوت هم به دلیل شدت کمی بیشتر آکرازیا است. اگر این دو را کنار هم بگذارید، تشخیص دادنشان از یکدیگر سخت خواهد بود. اما اتنا پراکندگی و ماندگاری بهتری دارد. همه اینها بر اساس تجربه شخصی من است، بدون اینکه بخواهم کسی را برنجانم. درود!
بوی شراب قرمز دلپذیری که در دقیقههای آخر باز میشود و در خشکشدن به کندر و گل سرخ تبدیل میشود. روی پوستم، خشکشدن آن زیباست، اما بعد از ۴۵ دقیقه به عطر پوستی صمیمانهای تبدیل میشود.
آکرازیا، در شعر ناتمام اسپنسر، *«پریملکه»*, جادوگری فریبنده و اغواگر شوالیههاست؛ در بخشی از داستان، قابل مقایسه با جادوگر سیرسه در *اودیسه* است. این آفرینش میخواهد روح این جادوگر مرگبار را منعکس کند: آغاز عطر الکلی و تقریباً مستکنندهای دارد که از دل آن گل رزی سر برمیآورد—به نظر من، با تجربهام، خارج از چارچوب کلاسیک. هم جذاب است و هم تیز و تند؛ چیزی واقعاً غیرمعمول که در ابتدا نتوانستم از آن لذت ببرم. اما با امتحان دوباره، باید بگویم که منحصر به فرد و دلپذیر است، واقعاً خاص، و خوشحال میشوم آن را بپوشم. این همان آکرازیا است که استرودویک به تصویر کشیده: زیبا، فریبنده، محصور در گل رز، اما با طبیعتی اطرافش که گاه بیقرار و تاریک است.
**بوفور آکرازیا** از کشتیهای آتشین، میدانهای جنگ هرجومرج و دیگر لانههای دودگرفته و مستانهٔ فساد آثار پیشین خود فاصله میگیرد و این بار ما را در روایت تاریکتر و گوتیکتری غرق میکند. در قلعهای گوتیک، صحنه به شیوهای هراسآور آراسته شده است. خونآشامها، با لبهایی رنگین از شراب قرمز، این منظرهٔ شوم را با قربانیانشان در میان دریایی از گلهای رز خونینرنگ سهیماند. اثاثیهای از چوبهای عطرآگین و عجیب اتاق را زینت داده و آثار هنری مرموز از آهن، با کارکردی نامعلوم، چون نگهبانان خاموش در گوشههای تاریک اتاق ایستادهاند. آکرازیا اگرچه سفری بویایی جذاب به این عالم تاریک ارائه میدهد، اما این کار را با میانهروی بیشتری نسبت به آثار پرجرأتتر بوفور انجام میدهد. فاصلهای از عطرهای دودی، الکلی و تندِ مرتبط با این برند گرفته و به جای آن، وارد داستان گوتیک و رمزیتری میشود که تنوعی به مجموعهٔ بوفور میبخشد. هرچند به اندازهٔ همتایان خود طغیانگر نیست، اما همچنان با روایت منحصربهفرد و هالهای از رازآلودگی مخاطب را مسحور میکند.
گرد غبار گل سرخ پودر شده… بگذار بگویم تنها عطر این مجموعه که به نظرم بهطور شیک و گوتیک میآید! این بوی کنت دراکولا بر تختش است، در حالی که منتظر ریختر در بازی *«سمفونی شب»* (اکت اول، یعنی آغاز بازی) نشسته. رایحهای دارد از گل سرخ قرمز کمرنگ و غبارآلود، آغشته به شراب قرمز، با لمس پچولی مرکباتی، صندل شیرین پودری (بدون دارچین)، کهربا، گل مریم، کمی کندر و تکههای بزرگ برگاموت. بهراستی گوتیک است، اما به شیوهای بسیار شیک، حسّی و عجیب. واقعاً زیباست.
چه ناامیدی بزرگی. من بوفور رو خیلی دوست دارم، اما این یکی واقعاً ارزانقیمت ساخته شده، یه ایجاد تنبلانه و بیذوق. بیشترش چوب و کهرباهای معمولیه که یه حس غباری، چوبی، فلفلی و شراب ارزونقیمت میده؛ به نظرم دوز زیادی نورلیمبانول توشه. بقیه نوتها هم فقط مثل یه شبح کمرنگ اونجایان، گل سرخ تقریبا غایبه و اگه باشه هم خیلی ضعیف و بیکیفیت ساخته شده، مثل بقیه نوتها. هرکسی که کمی با مولکولهای معروف آشنا باشه، راحت میتونه (یا در این مورد بویش کنه) ببینه چقدر این عطر ارزون و حتی تنبلانه ساخته شده.
عطر بسیار منحصر بهفردی که باعث شد به این برند علاقهمند شوم. اولین بوی آن برایم زننده بود: خیلی تند و فلزی، کمی پودری. بعد متوجه گل سرخ شدم. از ابتدا هم بود، اما با فلز به شکلی جالب ترکیب شده بود. کمکم بیشتر دوستش داشتم. برای من بیشتر بوی فلز و خون دارد تا گل سرخ و شراب، اما این ترکیب حس یک شوالیه قرون وسطایی رمانتیک و خشن را تداعی میکند. در مرحله پایانی (دریداون) حتی بهتر میشود – کمتر تند و قابلپوششتر میشود، اما همچنان برای هر موقعیتی مناسب نیست. همین اصلیترین مشکل من است: اصلاً برای من نیست. جالب اینجاست که مشاور وقتی خواستم عطر «گلدار، سبز، اما نه خیلی شیرین» به من پیشنهادش داد، پیش خودم گفتم: خب، گل سرخ هم که دارد…!
**اکرازیا** ⚫️⚫️⚪️⚪️⚪️ انتشار واقعاً ناامیدکنندهای از بوتفورت. بوی مومی و فلزی **C12 MNA** به تدریج به گل سرخ پیشرو با نوایی از گل میخک و تمشکی از **توتفرنگی پوشیده در شکلات** تبدیل میشود. این ترکیب بر بستر خام و ناپختهای از **چرم ترکی** (مخلوطی شبیه *لِیر دو دزر ماروکن*) قرار گرفته: شامل پچولی، امبرهای چوبی، وانیلین و وتیور.
این عطر کمی با سبک همیشگی این برند متفاوته. هیچ دودیای تویش نیست؛ بیشتر ترکیبی از مرکبات، ادویه و گلهاست با یه بوی میوهای عجیب و غریب و دلآزاره تو ابتدای عطر که فکر کنم قرار بوده یادآور نوت شراب باشه، ولی انگار خیلی زیادهروی کردی و کمی ازش رو «خارج» کردی روی خودت :) دیدم تو نظر پایینتر هم همین حس رو گرفته، ولی من به اندازهی اونها ازش متنفر نیستم—اون نوت دلآزار خیلی پررنگ نیست، ولی قطعاً یه بوییش میاد. کمطرفدارترین عطر این برند برامه. بد نیست، ولی نه چیزی که دلم بخواد برای لذت یا کنجکاوی خاصی بپوشمش. فقط همین.
برای من این عطر نسخهای فلزیتر (تقریباً خونآلود) از اسکندریه دو بهنظر میرسد، هرچند نوتهای ابتداییش کاملا متفاوتاند. عطر زیبایی است، اما قطعاً کمی پیچیدهتر و دشوارپوشتر است. با پیش رفتن روز، پوشیدنش برایم سخت بود چون نوتهای فلزیاش میتوانند خیلی تند و آزاردهنده باشند. اما از نظر مفهوم، کاملاً موفق عمل کرده و اگر فرصتش را پیدا کردید، قطعاً ارزش دارد که بویش را تجربه کنید.
با دیدن یادداشتها تقریباً صددرصد مطمئن بودم که حداقل از عطر آکرازیا خوشم خواهد آمد، پس وقتی نمونهای از *لینوم ویتای* سفارش میدادم، یک نمونه از این هم به سبدم اضافه کردم. چه اشتباه بزرگی! حالا من معمولاً دوست ندارم نقد منفی بنویسم، چون میدانم سلیقهها متفاوت است، اما بعد از خواندن چند نقد مثبت اینجا فکر کردم نظر منفی خودم را هم اضافه کنم. پس صبور باشید تا سعی کنم بگویم چه بوئی استنشام میکنم. به نظرم اول مثل کرم اصلاح مردانه مخلوط با یک افترشیو ارزان باز میشود. خوب، بیشتر مردانه است، پس گفتم اشکالی ندارد، شاید برای من نیست. اما وقتی خشک میشود تقریباً برایم تنفرآور است. چون واقعاً بوی مردی را میدهد که بعد از یک شب بیرونی، با یک خمری سنگین از خواب بیدار شده. مردی که بیرون رفته، زیاد الکل خورده—عمدتاً ودکا و شراب قرمز—و آنقدر مست به خانه برگشته که فقط توانسته روی مبل بیفتد و بخوابد. حالا روز بعد است، هنوز در خواب است، منافذ پوستش بوی الکل شب قبل را میدهند، نفسش سنگین و بدبو است. روی لباسهایش لکههای آبجو هست و حالا آنها هم بوی بدی میدهند. و در آخر، روی همهی اینها، هنوز کمی از آن افترشیو ارزان از پوستش در حال تبخیر است. اف! آکرازیا مرا به سالهای آخر نوجوانیام در دانشگاه برد، وقتی اتاق خوابگاه دوستان پسرم دقیقاً بعد از یک شب بیرونی، همین بوی بد را میداد. پس برای من کاملاً نه! و حتی دوست ندارم این بو را روی هیچکس دیگری هم استشمام کنم.
این رو اشتباهی برام فرستادن و هشدار میدم که من از گل سرخ متنفرم! نههههه! اما عطر بوفور رو دوست دارم و نتوانستم در برابر امتحان کردنش مقاومت کنم. شروعش خیلی مردانه است، ولی بعد به ملودی گیاهی کمتیزتری تبدیل میشود. فکر میکنم گل اروانهست که این عطر رو برام جذاب کرده. هیچ بوی شرابی نگرفتم، هرچند ممکنه اون بو بخشی از شروع عطر بوده که من ازش گذشتم. شروعش دلپذیر و تازهست، ولی چیز خاصی نیست. اما میانههای این عطر واقعاً درخشانه. هر دقیقه بیشتر دوستش دارم و فکر میکنم خیلیها قبل از رسیدن به این قسمت، عطر رو کنار میذارن. من برای دود اومده بودم، اما چیزی که گرفتم هیچ دودی نداره، ولی کمی یاد کندر میاندازه. خشک اما پودری نیست؛ با اینکه نوتها اینجا مشخص شده، اما آنقدر نرم و بافته شده که تقریبا نمیتوانمشون تشخیص بدم.
**تئاتر بویایی: آکْرِزیا** در حالی که کسی این ترانهٔ دلنشین را میخواند: آه، ببین آن که زیبایی را میجوید، در گلِ شکفته، تصویر روزگار تو را میبیند. آه، ببین گل سرخ باکره، چگونه شیرین نخست با حیا و فروتنانه سر برمیآورد؛ آنقدر زیباتر مینماید که کمتر دیده شود. ببین چگونه زود پس از آن، جراتمند و آزاد سینهٔ برهنهاش را بیپروا مینمایاند. ببین چگونه زود پس از آن، پژمرده میشود و میریزد. چنین میگذرد، در گذشت یک روز، برگ، غنچه و گلِ زندگی فانی؛ دیگر پس از نخستین زوال نمیروید، آن گل که روزی برای آراستن بستر و اتاقک بسیاری بانو و بسیاری معشوق جستجو میشد. پس گل سرخ را بچین، همچنان که در اوج است، زیرا پیری میآید که غرورش را خواهد ریخت. گل عشق را بچین، همچنان که هنوز فرصت است، همچنان که میتوانی با گناهی برابر دوست داشته شوی. **موسیقی همراه:** اریک ساتی – *رقصهای کج و معوج*. **تصویر همراه:** ارین اوهارا در *بعدازظهر رمانتیک*.
«دیوار» اثر پینک فلوید یک شاهکار مطلق است، اما اگر از غیرهواداران بخواهید یک آهنگ از این آلبوم نام ببرند، احتمالاً فقط «آجر دیگری در دیوار» را ذکر خواهند کرد. کسانی که با بوفورت لندن آشنا نیستند یا در گذشته برخی از عطرهای این برند را امتحان کرده و آنها را بیشازحد چالشبرانگیز برای پوشیدن یافتهاند، با این عرضهی جذابتر و عمومیپسندتر غافلگیر خواهند شد—بااینحال، هواداران وفادار بوفورت هم در اینجا جای خوشحالی دارند، چون عطر همچنان آن حس گوتیک خود را حفظ کرده است. آکرازیا مثل آن یک آهنگ محبوب از یک آلبوم ناشناخته است و به شما میگویم که یک شاهکار مطلق است! آکرازیا عطر قابلدسترستری از بوفورت لندن است؛ عطری آرامبخش و بسیار آرامشبخش برای پوشیدن. عطر با نت منحصربهفرد شراب قرمز همراه با یک پیچش لیمویی آغاز میشود. نت گل سرخ در ابتدا ظریف بهنظر میرسد و بیشتر در پسزمینه کار میکند. حالا اینجاست که چیزها وارد یک گردش جالب میشوند. جولی دانکلی، همان عطرساز «دوک آهنین» و «رِیک و روین»، صابون چرم زین از دوک آهنین را در این عطر بازمیگرداند، اما به مقدار بسیار کم تا آکرازیا را تحتالشعاع قرار ندهد. اما چیزهای بیشتری هم هست... اگر تا به حال عطر فانتوماس از نازوماتو را بو کرده باشید، آن عطر نتی دارد که شبیه گچی است که روی تختهسیاههای مدارس استفاده میشد. این نت غباری و هوادار است، اما جولی دانکلی چیزی به آن اضافه کرده و آن را به نتی خامهای و اعتیادآور از وانیل و دارچین تبدیل کرده است. توضیح دادنش سخت است، اما اگر فانتوماس را تجربه کرده باشید، متوجه منظورم خواهید شد. شاید من این برند را کمی بیشازحد میشناسم و ذهنم مرا به یاد عطرهای دیگر این برند میاندازد. عطر همچنان تکامل مییابد و نتهای کندر و دودی ملایم، حس «لیگنوم ویتای» با بوی کوکیهای خوشمزه پختهشده را در من زنده میکند. شراب قرمز و گل سرخ حالا بازگشت قویتری دارند و با ظهور ادویههای بیشتر، بوی شراب میوهای و گل سرخ غبارآلودتر میشود—این ترکیب شیطانی و لذیذ است. حس گوتیک عطر حالا بیشتر احساس میشود، اما همچنان شما را در آغوش گرمی میپیچد که جادویی، مرموز و تقریباً هیپنوتیزمکننده است. آکرازیا به بلندی دیگر عطرهای بوفورت نیست، اما تا روز بعد روی پوست باقی میماند. فکر میکنم در هوای گرم عملکرد قدرتمندتری خواهد داشت و پوشیدنش در تابستان حتی منحصربهفردتر خواهد بود. من «دوک آهنین» را در شبهای تابستان استفاده میکنم و میتوانم تصور کنم که آکرازیا چقدر بهتر خواهد بود، چون نت صابون چرم زین در آن ضعیفتر است. قبلاً به بوی وانیل و دارچین در آن اشاره کردم. این عطر گورمند نیست و متمرکز بر گل سرخ هم نیست. عطر بسیار پیچیده است و هرکس با توجه به شیمی پوستش، جنبههای متفاوتی از نتها را تجربه خواهد کرد. وقتی فکر میکنید عطر آرام گرفته، با ورود به اتاقی با دمای گرم، دوباره شعلهور میشود و بوی آن را دوباره احساس میکنید. صبح روز بعد، با بوی بازویم از نتی اعتیادآور و تقریباً خوراکی بیدار شدم. خیلی دوست دارم که بوفورت کمی از دود غلیظ فاصله گرفته، اما همچنان آن جو مرموز را در عطر حفظ کرده است. هماکنون دو بطری کامل از این برند دارم: «دوک آهنین» و «فاتوم وی». آکرازیا را بین این دو بهعنوان انتخاب موردعلاقه قرار میدهم. همه نمونههای این برند را دارم و عطرهای موردعلاقه دیگری مثل «لیگنوم ویتای»، «وی ات آرمیس» و «کور د نوآر» هم دارم که امیدوارم روزی به مجموعهام اضافه شوند. مگر اینکه این برند را خیلی خوب بشناسید، آکرازیا را یک خرید کور امن میدانم، اما همیشه نمونهگیری اول انتخاب بهتر و ایمنتری است. فکر میکنم آکرازیا برای تازهواردان به دنیای بوفورت لندن بسیار محبوب خواهد بود و قطعاً کنجکاوی آنها را برای کشف آثار کمتر شناختهشده این برند برانگیخته خواهد کرد. آکرازیا نفسی تازه از دود و باروت غلیظ است، اما همچنان آن راز گوتیک زیبایی را حفظ کرده که فقط بوفورت لندن میداند چگونه خلق کند. ۱۰ از ۱۰.
آغاز: شراب و گلسرخ. واقعاً منحصر به فرد و زیبا. بعد از آن روی پوستم به کندر و صابون مشکدار تبدیل میشود. بوی آن شبیه به نت صابون زین چرمی است که در *Iron Duke* (که دوستش دارم) استفاده شده، اما با جزئیات بیشتر و حواسپرتی کمتر. صابون غلیظ، چرب، مومی، کهربایی و مشکدار است؛ مخلوطی با نرمکننده چرم روغنی. اصلاً تمیز و براق نیست، با کمی خاکستر کندر و مشکهای کمی کثیف آمیخته شده. شاید دیوانهام بدانید، اما به نحوی این عطر یادآور نسخهای نیچ و مستقل از *Prada Amber Pour Homme* است، اما بسیار بهتر از نظر بویایی، پیچیدگی و عملکرد. فوقالعاده خوب — فوراً یک بطری کامل خریدم. حیرتانگیز! **عطر:** ۹.۵ از ۱۰ **عملکرد:** ۸ از ۱۰
خانمها و آقایان. این یه شاهکاره. از طریق جووی بریتانیا یک دکانتر (نمونه کوچک) گرفتم. وای، واقعاً ذوقزدهام کرد! بویی داره که تو حافظهام هیچچیز شبیهش نیست. واقعاً زیباست و بعد از این یک بار استفاده، حتماً نسخه ۵۰ میلیلیتریاش رو میخرم. فکر میکنم کاملاً یونیسکس باشه، با ماندگاری ۱۲ ساعت روی پوستم. چهار اسپری روی پشت دستم زدم. صادقانه بگم، از اولین بوییدنش عاشقش شدم و تا حالا با بیش از ۲۰۰ نمونه و بطری کاملم، هیچوقت اینقدر تحت تأثیر قرار نگرفتم. نمیتونم بیش از این توصیهاش کنم. لطفاً، برای این ۳ یا ۴ پوند نمونهاش… حتماً امتحانش کنید. قیمت ۵۰ میلیلیتریاش هم بین ۱۰۰ تا ۱۱۵ پونده. من خیلی نادر نظر میذaram، اما این عطر ارزشش رو داره.
فقط تعریف از این شنیدهام و واقعاً برای من هم نمرهی ۱۰ از ۱۰ میگیره.
آغاز عطر آکرازیا به مشامم کاملاً مردانه میآید، مثل یک ادکلن سنتی، با کمی دود میان لیمو و برگاموت. خیلی دوستش ندارم. اما وقتی تغییر میکند، در میانهی راه دلنشین میشود و در پایان واقعاً فوقالعاده است. وقتی آرام میگیرد، به گل سرخی تاریک و دربرگیرنده تبدیل میشود. کمی شبیه تونرهای بسیار رقیقشده، ترکیبشده با توی بوی سنگینتر، اما بدون دود زیاد تونره و تقریباً بدون شیرینی بیشازحد هر دوی آنها. اول بوی چندان «بوفورتی» نداشت، اما در نهایت در آن جایگاه دزد دریایی-راکاستار قرار میگیرد، با انبوهی از رمانتیسم رویش ریخته شده. پخشبوی زیادی ندارد اما ماندگاریاش فوقالعاده است. صبح ساعت ۱۰ برای یک جلسه اسپریاش کردم و هنوز بویش بهوضوح روی مچم تا ساعت ۲ نصفشب روز بعد مشخص بود. عاشقش هستم.
یک خونآشام کهنسال در قلعهای تنهایش نشسته. تنها سر سفرهای بزرگ قرار دارد. نزدیکیاش دستهگلی از گلهای رزی خشکشده از سالیان دور است. از شراب کهنسال مینوشد و در خاطرات مبهمی غرق میشود؛ زمانی که چیزی غیر از سکوت و گرد و غبار اطرافش را فرا گرفته بود. «آکرازیا» تداعیگر، تاریک و بیشک محصول «بوفور» است. عطر کاملا یونیسکس است، حتی بیش از دیگر عطرهای بوفور که خریدهام. فوقالعاده گوتیک و ملانژولی است و بهشدت منحصر بهفرد. فکر میکنم دیوانهوار عاشقش شدهام. نوتهای برجستهای که بینیام تشخیص میدهد شراب قرمز کهنه، بوی ماندگار کندر، پچولی کثیف و گلهای رز خشک است. اثری شگفتانگیز و غیرمعمول دارد. ممکن است زمان ببرد تا بفهمید چه میبویید، چون قطعا روی هر بینی متفاوت تأثیر میگذارد.
این پنجمین عطر بوفوریه که خریداری میکنم، برندی که واقعاً تحسینش میکنم. همین که اعلام شد، بدون تست قبلی خریدمش. اولین بار (و دفعات بعدی) که اسپری کردم، متوجه شدم اصلاً بوی اولش رو دوست ندارم. به نظرم بوی گل شبرنگ میده (که تو نوتها نیست)، شاید هم بوی گل ارواحه؟ اما سی دقیقه بعد از زدن، به بوئی تبدیل میشه که خیلی دوست دارم. قلب و پایانیِ این عطر فوقالعادهست و برای یک محصول بوفور خیلی قابلپذیرشه. کهربا، کمی گل سرخ، کندر، وانیل و چوب صندل با پایانیِ طولانیمدت از چوب صندل (رو پوست من) که بعد از ۱۲ ساعت یا بیشتر، به نوعی بوی پودری تیره تبدیل میشه. عادة این برند رو دوست دارم چون خیلی «من اینو برای خودم میپوشم، براتون مهم نیست» است. اما اولین باری که با این عطر به بار محلی رفتم، قبل از اینکه حتی سلام کنم، دو تا از دوستام که هیچ علاقهای به این دنیا ندارن، گفتن چقدر بوی خوبی میده. این عطر یه انتخاب گرم و خوشآیند برای هوای خنکه که برای بوفور غیرمعموله، اما خیلی خوشآمد. بوفور هنوز چند تا غافلگیری توی آستین داره، و اگر قبلاً از تندی و بیپرواییِ محصولاتش دلزده شدین، این یکی رو امتحان کنید.
چه سفر زیبایی است. با انفجاری از لیموی تازه در میان فضای دودی آغاز میشود. چیزی که بیش از همه مرا شگفتزده کرد، absence تار درخت توسکا در لیست نوتها بود، چون واضح است که در آغاز و در مرحله خشکشدن، آکورد متمایز بوفور را دارد که شباهتهایی به بخشهایی از *Coeur De Noir* دارد. بخش مرکباتی فقط چند دقیقه دوام میآورد تا شما را به پچولی خاکی منتقل کند که عطر را به زمین پیوند میدهد؛ همراه با کهربایی غنی و ظریف که بدنه ترکیب را در چیزی فریبنده و تاریکتر میپیچاند. گل سرخ در اینجا چندان پررنگ نیست، اما خشکشدن نوت خود گل همراه با تکامل کندر، آن را بسیار تاریک اما پرجلوه میکند. گل سرخی دودی، تاریک و فریبنده در دریای بیپایان ترکیبهای عود-گل سرخ که عطرسازی نیچ مدرن را فرا گرفته، و شاهکاری دیگر از خانه محبوبم. آفرین بوفور.
بالاخره عطرم رسید و خوشبختانه هیچ شباهتی به *پرتريتِ يک بانو* ندارد! نوت شراب بلافاصله بعد از اسپری کردن مشخص است: بویی الکلی و ترشومزه که برگاموت و لیمو آن را تقویت میکنند. قبلاً چنین آکوردی استشمام نکردهام—بنابراین واقعاً مرا غافلگیر کرد—اما خوشم آمده! وقتی روی پوست میماند، نوتهای کندر، دارچین و پچولی خاکی خود را نشان میدهند. در این عطر اصلاً بوی گل سرخ غالب نیست، به همین دلیل فکر میکنم کاملا مستقل از *پرتريتِ يک بانو* است. ترکیب پچولی، کندر، وانیل و دارچین وجهی ادویهای و کرمی ایجاد میکند، در حالی که اثر روپيون بیشتر حول محور گلها میچرخد. بسیار غیرمنتظره بود.
«باید جذاب باشد، گل سرخ از بوفورت لندن.»